‫من
‫چی می خواید؟
‫می دونید
‫این مال کیه؟
‫دنبالم بیایید.
‫ممنون.
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫خانم یادتونه
‫یه بار
‫در اتاق پیانوی دانشگاه یائن ‫ همدیگه رو دیدیم؟
‫تو بودی؟
‫آره.
‫خودم بودم.
‫خب با این که یادته
‫سر قرارت نیومدی
‫و کتاب رو بهم برنگردوندی، درسته؟
‫متأسفم.
‫[کتاب درسی]
‫عجب تصادفی!
‫اون روز
‫برای من هم یه مسئله ی ‫ اضطراری پیش اومد.
‫واقعا؟
‫خانم شما که نمی خواید
‫واقعا براتون تکلیفتون رو انجام بدم.
‫این فقط بهانه ای برای
‫قرض دادن کتاب به من بود
‫و این که بتونم توی کلاس ها حاضر بشم.
‫درست می گم؟
‫اخیرا ندیدمت.
‫از قبل
‫پرانرژی تری.
‫آره.
‫زندگیم بهتر شده
‫خانم شما هم
‫در واقع خیلی تغییر کردید.
‫یعنی... خانم
‫اگه برای کمک بهتون
‫کاری از دستم بر میاد
‫لطفا بهم بگید.
‫نهایت تلاشم رو می کنم که کمکتون کنم
‫چون
‫فقط از این طریق
‫می تونم قدردانیم رو ابراز کنم.
‫اگه به کمکم احتیاج داشتید
‫بازم ملاقاتم کنید.
‫حالا دیگه رفع زحمت می کنم.
‫با من ازدواج کن.
‫باشه.
‫کِی؟
‫[بانک خصوصی لونگ یینگ - جینگ آن]
‫آقای مدیر دنبال من می گردید؟
‫می شه یه لطفی بهم بکنی؟
‫یه جشن عروسی توی ‫رستوران هوئیژانگ رزرو کن.
‫4تا میز کافیه
‫اما غذا باید عالی باشه.
‫جشن عروسی؟ جشن عروسی کی؟
‫من.
‫شوخی می کنی؟
‫همه می دونند تو مجردی.
‫جشن عروسی کیه؟
‫جشن عروسی منه.
‫واقعا قراره ازدواج کنی؟
‫خب با کی ازدواج می کنی؟
‫ییژی.
‫چه خبر ییژی؟
‫این چیه؟
‫این
‫لطفا بیایید عروسیم بچه ها.
‫ییژی قراره ازدواج کنی؟
‫آره، قراره ازدواج کنم.
‫قراره «زن داداش» داشته باشیم.
‫بذار یه نگاهی به مکان عروسی بندازم.
‫اُه خدایا!
‫جشن عروسی توی رستوران هوئیژانگ.
‫شماها جز غذا خوردن چیزی سرتون نمی شه.
‫دیگه چی لازمه بدونیم؟
‫بسه
‫گوش کنید.
‫کارت های دعوت عروسی رو نگه دارید.
‫یادتون نره بیاید عروسیم.
‫راستی وقتی می آیید اونجا
‫پول یا
‫هدیه ندید.
‫قبول نمی کنم.
‫حضورتون بهترین هدیه برای منه.
‫می فهمید؟
‫آره.
‫خیلی خب. منتظرتون می مونم.
‫- باید بریم‫ باشه-
‫تبریک می گیم ییژی.
‫خیلی ممنونم.
‫بل یادت نری بیای عروسیم.
‫ییژی
‫واقعا داری ازدواج می کنی؟
‫آره.
‫با کی ازدواج می کنی؟
‫با کسی ازدواج می کنم که دوستش دارم
‫اما،
‫تو از کی نامزد داشتی؟
‫چرا من چیزی در این مورد نمی دونم؟
‫حتی خودم هم
‫تازگی خبردار شدم، چه برسه به تو.
‫منظورت چیه؟
‫این توی زندگی مسئله ی مهمیه.
‫باید جدی بگیریش.
‫می دونم.
‫نگران نباش بل.
‫سلیقه ام خوبه.
‫راستش
‫من در نگاه اول
‫عاشقِ
‫نامزدم شدم
‫ولی هرگز این رو بهش نگفتم.
‫پس... پس باید بیاریش این جا
‫و بذاری باهاش آشنا بشیم.
‫ما حتی نمی شناسیمش.
‫تازه ییژی
‫تو حالا مدیری.
‫نمی تونی همین جوری
‫با کسی که باهاش آشنا نیستی ازدواج کنی.
‫اگه دوستت نداشته باشه
‫و اون
‫بل
‫تمام چیزهایی که گفتی رو می فهمم
‫ولی لطفا به علاقه ام
‫اعتماد کن.
‫نامزدم
‫قطعا خوبه.
‫خب یادت نره بیای عروسیم.
‫وگرنه ناراحت میشم.
‫چطور می تونم کمکت کنم؟
‫استاد
‫می خوام شما و همسرتون رو
‫به جشن عروسیم دعوت کنم.
‫[آقا و خانم هوانگ روهانگ]
‫کِی نامزد کردی؟
‫راستش
‫در نگاه اول عاشق اون بانو شدم
‫واسه همین تصمیم گرفتم ‫هر چه سریع تر باهاش ازدواج کنم.
‫می تونم بپرسم اون بانو کیه؟
‫اون
‫پیشخدمت یه کافه ست
‫دختر خوبیه.
‫اگه می خواید ببینیدش
‫فردا میارمش این جا
‫و ادای احترام می کنیم.
‫لازم نیست این کار رو بکنی.
‫ازدواجت
‫به خودت بستگی داره.
‫امیدوارم فکر نکنید که
‫بی فکر و دمدمی مزاجم.
‫چرا باید همچین فکری بکنم؟
‫می دونی ایشون کی اند؟
‫خانم یه بار بهش اشاره کرد.
‫ایشون پدرشون فرمانده لیائو اند.
‫آره، ایشون پدرزنم هستند.
‫وقتی روز عروسیم گیج بودم
‫من رو برد یه گوشه و بهم گفت
‫لان وقتی جوون بود توی اردوگاه نظامی
‫از اسب افتاده و صدمه ی شدیدی دیده
‫در واقع
‫نمی تونه باردار بشه.
‫دلیل این که در مورد اتفاقی که ‫در گذشته افتاده بهت گفتم
‫فقط اینه که سرخوشی امروزت
‫من رو یاد
‫گذشته ام انداخت.
‫راستش
‫خیلی بهت حسودی می کنم.
‫چرا باید فکر کنم تو بی فکری؟
‫استاد
‫با این که بانو بی نقص نیستند
‫واقعا دوستتون دارند.
‫من هرگز به عشق همسرم
‫نسبت به خودم شک نکردم.
‫قضیه فقط اینه که من بچه ای ندارم.
‫گاهی حس می کنم تنهام
‫ییژی
‫الان پس انداز کافی ای ‫برای خرید خونه نداری.
‫می خوام این خونه ی تازه رو بهت بدم.
‫امیدوارم خوشبختی تو و همسرت ‫با افزایش سن زیادتر بشه
‫و عشق بین تون ‫در گذر زمان عمیق تر بشه.
‫ممنونم استاد.
‫چون عروسیتون نزدیکه
‫برای آماده شدن برای جشن عروسیتون عجله کن.
‫چَشم.
‫[کافه ادسنداین]
‫من جشن عروسی رو
‫توی رستوران هوئیژانگ رزرو کردم
‫و یه خونه ی نو هم آماده کردم.
‫چقدر... چقدر سریع؟
‫تو ازم خواستی عجله کنم.
‫تو
‫هیچ سوالی ازم نداری؟
‫چی باید بپرسم؟
‫مثلا دفعه ی قبل که
‫همدیگه رو دیدیم
‫من دانشجوی دانشگاه یائن بودم
‫ولی این بار
‫پیشخدمت کافه ام.
‫وقتی بخوای حرف بزنی
‫خودت بهم میگی.
‫تو حتی من رو نمی شناسی!
‫چرا می خوای باهام ازدواج کنی؟
‫خب ، تو هم حتی من رو نمی شناسی.
‫چرا می خوای باهات ازدواج کنم؟
‫چون من
‫پول قرض کردم از
‫نمی تونم بدهی شرط بندیم رو بدم.
‫اون رباخوار همه جا دنبالمه.
‫قبلا احساس افسردگی می کردم
‫واسه همین یه کار احمقانه کردم.
‫چقدر بهش بدهکاری؟
‫اصل مبلغ 800 تاست.
‫سودش
‫گفتند اگه قبل از مهلتش بدهیم رو ندم
‫میان دنبالم.
‫من به جای تو
‫ اومدم این جا سراغ خانم وو.
‫دخترم داره کار احمقانه ای می کنه.
‫چی شده؟
‫پشیمونی؟
‫دیگه نمی خوای باهام ازدواج کنی، مگه نه؟
‫اصلا پشیمون نیستم.
‫قول میدم
‫دیگه شرط بندی نمی کنم
‫واسه ات پول اون نزول خور رو پس میدم.
‫استاد.
‫با همسر دومِ
‫فرمانده فنگ صحبت کردم.
‫هفته ی آینده
‫چنگ ییژی رو می بینه.
‫یه کم دیره.
‫چی؟
‫کارت دعوت عروسی؟
‫کارت عروسی چنگ ییژی؟
‫کِی نامزد کرد؟
‫عروس کیه؟
‫کِی همدیگه رو شناختند؟
‫نمی دونم.
‫وقتی تو نمی دونی چرا داره عروسی می کنه؟
‫موافقت کردی؟
‫ازدواجِ اونه.
‫البته که باید موافقت کنم.
‫نمی خوای به چنگ ییژی آموزش بدی؟
‫چرا در موردش تحقیق نمی کنی؟
‫برا این که چیزی دریافت کنی ‫باید متقابلا چیزی بدی.
‫نگران نباش.
‫دختر
‫تو خیلی خوش شانسی که ‫می تونی این جا رو ترک کنی.
‫بدون شما
‫همون روز اول رو هم نمی تونستم تاب بیارم.
‫ممنونم خانم.
‫چطور می دونستی
‫که اون مرد
‫روز بعد میاد پیشت؟
‫نمی دونم.
‫فقط امیدوار بودم بتونه بیاد پیشم.
‫اصل پول هشتصده.
‫نرخ سود روزانه 10 درصده.
‫پول کافیه، درسته؟
‫حیف شد.
‫می خوام بدونم چرا ‫خودش پول رو نداد.
‫دارم بهت هشدار میدم
‫اگه مزخرف بگی
‫می زنم توی دهنت.
‫کی پول رو داده؟
‫چه لحن تندی!
‫برگرد و به رئیست بگو
‫نمیشه به راحتی از پس اون زن بر اومد.
‫آقای مدیر بدهی شرط بندی پرداخت شد.
‫باشه.
‫داداش
‫ما همیشه
‫با هم رو راستیم
‫ولی این بار
‫بذار رک و پوست کنده بگم
‫حتی من هم می دونم
‫که خانم هایی که در مراکز سرگرمی ‫کار می کنند قابل اتکا نیستند.
‫میشه اول
‫در مورد خانم لیزی تحقیق کنیم؟
‫[تئاتر جین مینگ]
‫[بازیگر زن نقش اصلی: گوآن شویو]
‫لیزی!
‫هیس!
‫تو سلیقه ی خوبی داری.
‫گوآن شویو خوش قیافه ست.
‫خب چه جوری تونستی
‫قرضت رو بدی؟
‫نامزدم واسه ام پرداختش کرد.
‫نامزدت؟
‫سه روز دیگه
‫میشه شوهرم.
‫اون کیه؟
‫شغلش چیه؟
‫اون مدیرِ
‫شعبه ی جینگ آنِ بانک خصوصی لونگ یینگه.
‫با صنعت بانکداری
‫هم کار کرده؟
‫حدس بزن.
‫می دونستم.
‫تو همین جوری
‫واسه پرداخت بدهی
‫ازدواج نمی کنی.
‫فکر کردم
‫ولش کن.
‫گیج شدم.
‫منطقیه که می خوای ‫هر چه سریع تر باهاش ازدواج کنی
‫ولی اون چرا
‫می خواد هر چه سریع تر با تو ازدواج کنه؟
‫چون اون یه مرد معمولی نیست.
‫امروز... ‫[دانشگاه یائن]
‫نمی خوام این جا ‫درباره ی درس باهاتون صحبت کنم.
‫بیاید صحبت کنیم.
‫کتاب هاتون رو بذارید کنار.
‫یه سوال ازتون دارم.
‫در طول تحصیلاتتون
‫هیچ وقت به آینده
‫و سرنوشت کشورتون فکر کردید؟
‫چرا ازتون
‫این سوال رو پرسیدم؟
‫آقای لو یه نفر می خواد ببیندتون.
‫عمو لو.
‫لیزی
‫چرا این قدر دیر اومدی؟
‫زود باش.
‫بیا تو. زود باش.
‫نه ممنونم عمو لو.
‫به کلاستون برسید.
‫خب
‫بهم بگو
‫تو و مادرت الان
‫کجا زندگی می کنید؟
‫واسه گذران زندگی چی کار می کنید؟
‫نگران نباشید.
‫خوب به نظر می رسم، درسته؟
‫خوبه.
‫در اسرع وقت برگرد دانشکده.
‫پیش مدیریت آموزشی رفتی؟
‫برنمی گردم دانشکده.
‫چرا؟
‫لیزی گوش کن.
‫اگه برگردی
‫لازم نیست نگرانِ
‫شهریه باشی.
‫عجله کن. بیا تو.
‫دارم ازدواج می کنم
‫عمو لو.
‫اگه واسه تون مقدوره
‫میخوام شما و همسرتون رو
‫به عنوان تنها مهمون هام
‫به جشن عروسیم دعوت کنم.
‫لیزی تو هنوز جوونی.
‫باید بری دانشکده.
‫بهم بگو.
‫با کی داری ازدواج می کنی؟
‫وقتی بیاید اون جا متوجه می شید.
‫[شادمانی مضاعف]
‫چرا حس می کنم
‫عروس
‫آشنا به نظر می رسه؟
‫آره، فکر می کنم قبلا یه جا دیدیمش.
‫امروز روز عروسیِ
‫خانم وو لیزی
‫و منه.
‫ممنونم که وقت گذاشتید شخصا
‫به این جا اومدید.
‫تازه چند وقته من و خانم لیزی
‫نامزد کردیم.
‫واسه همین جشن عروسیمون
‫باید کم و کاستی هایی داشته باشه.
‫امیدوارم از نظرتون مشکلی نداشته باشه.
‫خانم ها و آقایون
‫همه تون خویشاوندان
‫یا دوستان چنگ ییژی هستید.
‫باعث افتخار ییژیه که
‫خوشحالیِ امروزش رو ‫با شما به اشتراک بذاره
‫ولی
‫اعضای خانواده ی من این جا نیستند.
‫خوشبختانه معلمی که ‫واسه شون احترام قائلم
‫امروز این جا
‫شاهد عروسی ما اند.
‫مفتخرم که استاد اقتصادِ
‫دانشگاه یائن
‫و مشاورِ
‫انجمن بانکداری و امور مالی شانگهای
‫آقای لو کیفو و همسرشون ‫رو بهتون معرفی کنم.
‫استاد لو.
‫خانم.
‫لطفا بفرمایید.
‫خیلی خب.
‫سلام خانم ها و آقایان.
‫امروز باعث افتخارمه که
‫شاهد ازدواج خانم وو لیزی
‫و مدیر چنگ ییژی باشم.
‫شما از استعداد و متانتِ
‫داماد، چنگ ییژی
‫بیشتر از من خبر دارید.
‫عروس خانم، وو لیزی
‫همیشه باهوش، ساده و موقره.
‫اون دانشجوی عالی ای
‫در دانشگاه یائن بود.
‫پدرش
‫وو ژیفو بود
‫که مدیر کل اسبق بانک شانگهای بودند.
‫وو
‫اون
‫دختر وو ژیفوئه؟
‫بله. بهترین دوستم.
‫برای دوستان در صنعت بانکداری
‫غم انگیز بود که ایشون ‫به صورت ناگهانی فوت کردند.
‫معتقدم بیش از هر کسی
‫نگران دخترش لیزیه.
‫امروز لیزی
‫می تونه با
‫مرد جوون خوش آتیه ای ازدواج کنه.
‫فکر می کنم احتمالا
‫اون توی بهشت در آرامشه.
‫چنگ ییژی، وو لیزی،
‫امیدوارم خوشبختی تون ‫ با افزایش سن
‫ زیادتر و عشقتون ‫در گذر زمان عمیق تر بشه.
‫ممنون.
‫خانم ها و آقایان
‫امیدوارم هویتم
‫نرنجونده باشدتون.
‫اون موقع
‫دانشجوی دانشگاه یائن بودم.
‫روی درس هام تمرکز کرده بودم
‫ولی بابام فوت کرد.
‫یهو
‫دیگه نتونستم برگردم به دانشکده.
‫هیچ شرکتی مایل نبود استخدامم کنه.
‫مامانم هم مریض بود.
‫حس می کردم توی جهنمم.
‫بعضی از هم دانشگاهی هام
‫حتی
‫مسخره ام کردند.
‫بعد مامانم هم
‫به خاطر
‫بیماری قلبی از دنیا رفت.
‫اون موقع فکر کردم
‫در واقع من هم باید بمیرم.
‫زندگیم بی معنی بود.
‫صادقانه ترجیح می دادم
‫بمیرم
‫تا اون جوری تنها
‫توی دنیا زندگی کنم.
‫تازه
‫دیگه حتی واجد شرایطِ
‫انسان بودن هم نبودم.
‫خوشبختانه... خوشبختانه اون موقع
‫ییژی پیداش شد.
‫اون می خواد
‫ازم مراقبت
‫و محافظت کنه.
‫حتی واسه اش مهم نبود
‫که چقدر فقیرم.
‫تصمیم گرفت که همسرم باشه.
‫ییژی
‫اگه باهام ازدواج نکنی
‫انتخاب های دیگه ای داری
‫ولی
‫من فقط تو رو دارم.
‫از حالا به بعد
‫من دیگه دختر وو ژیفو نیستم.
‫فقط همسر چنگ ییژی ام.
‫ییژی
‫من در آینده
‫همسر خوبی خواهم بود.
‫نهایت تلاشم رو می کنم
‫که بقیه ی عمرم دِینم رو بهت ادا کنم.
‫استاد لو، خانم لو
‫شما امروز اومدید این جا تا شاهد
‫ازدواجمون باشید.
‫ازدواج موفقی رو براتون آرزو می کنم.
‫لیزی امروز روز بزرگی واسه توئه.
‫می تونم حالت رو بفهمم
‫ولی به هر حال
‫اون پدرته.
‫اگه تو هم اون جوری فکر کنی
‫کِی دیگران می فهمند
‫که در مورد پدرت اشتباه فکر می کردند؟
‫تو هم معتقدی
‫که اون همچین کاری ازش بر میومده؟
‫معلومه که می تونی ‫زندگی خودت رو داشته باشی
‫بیا این جا لیزی.
‫بذار بهت معرفیشون کنم.
‫ایشون
‫آقای هوانگ از بانک خصوصی لونگ یینگ
‫و استاد ارشد من هستند.
‫ایشون هم همسرشونند.
‫استاد ارشد، خانم
‫شما همیشه
‫به خوبی ازم مراقبت می کنید
‫و با من مثل ‫خانواده ی خودتون رفتار می کنید.
‫استاد ارشد، خانم
‫ممنونم که مراقب ییژی هستید.
‫در آینده اگه کارِ
‫بی فکرانه ای ازش سر بزنه
‫لطفا بذارید جبرانش کنم.
‫فکر می کنم ما قبلا
‫توی ضیافت شامِ
‫جلسه ی بانکداری و ‫ امور مالی همدیگه رو دیدیم.
‫اون موقع داشتی ‫روی صحنه پیانو می زدی.
‫قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫من و پدرت ژیفو
‫به خاطر
‫انجمنِ
‫بانکداری و امور مالی همدیگه رو دیده بودیم.
‫اون رهبر صنعت بانکداری بود.
‫آدم خوش بیان و جذابی بود.
‫ژیفو اون جاست؟
‫من و پدرت ژیفو
‫چطور میشه یه عروس مثل اون باشه؟
‫تو فوق العاده ای.
‫به هر حال
‫برای یه بانو که خانواده اش ورشکست شده
‫آسون نیست که
‫پیشخدمت بشه.
‫این طور فکر نمی کنم.
‫اون از یه استاد بزرگ خواست
‫که شاهد ازدواجش باشه، درسته؟
‫به عنوان دختری که والدینی نداره
‫امیدواره خانواده ی شوهرش
‫بتونند بهش احترام بذارن.
‫خیلی عادیه
‫و چیزی که اون در حضور جمع ‫گفت صادقانه بود.
‫می خواد مهربونیش رو جبران کنه.
‫چنگ ییژی توی سن کم
‫مدیر شد.
‫و تو میذاری به عنوانِ
‫نماینده ی لونگ یینگ همه جا بره.
‫توی شانگهای دخترهای زیادی هستند
‫که بخوان همسرش بشن.
‫لیزی
‫خیلی زود باهاش ازدواج کرد.
‫هیچکس نمی دونه
‫توی سرش چی می گذره.
‫امشب عروسی اون هاست.
‫نمیشه از نگرانی دست برداری؟
‫می خوام
‫به چنگ ییژی کمک کنم.
‫به هر حال اگه
‫فکر شرورانه ای توی سرش باشه
‫کاری می کنم جدا بشن.
‫این لیزیِ واقعیه؟
‫قوه ی تشخیص ‫چنگ ییژی در این لحظه
‫به شکل مسخره ای در اشتباه بود.
‫لیزی زنِ
‫ضعیف و بی پناهی نیست.
‫برعکس
‫می تونه از یه فاجعه ‫جون سالم به در ببره.
‫حتما
‫پشتکار فوق العاده ای داره.
‫چنگ ییژی احساس می کنه انگار
‫حتی اگه لیزی در حال ‫ گمراه کردنش هم باشه
‫به خودش شباهت داره.
‫چنگ ییژی از خودش می پرسه:
‫«باید به محافظت ازش ادامه بدم؟»
‫بله.
‫این محافظت قوی از ضعیف نیست.
‫محافظت مردی از هم نوعشه.
‫گویی
‫امروز بعد از ظهر
‫میوه های دیگه ای بگیر.
‫چَشم خانم.
‫صبح به خیر لیزی. ‫[شادمانی مضاعف]
‫صبح به خیر.
‫روزنامه ی شن بائوی امروز.
‫ممنون.
‫ییژی متاسفم.
‫همیشه فکر می کنم
‫می تونم زیاد نوشیدنی بخورم.
‫توقع نداشتم
‫این قدر زود از حال برم.
‫بعد از این که بیدار شدم
‫دیگه صبح شده بود.
‫جشن عروسیمون
‫رو خراب کردم.
‫بقیه ناراحتند؟
‫نه.
‫استاد هم گفت که
‫ما افراد مهم شب عروسیمون هستیم.
‫واقعا؟
‫عالیه.
‫نگران بودم استاد ارشد و خانم
‫سرزنشم کنند.
‫اون ها همیشه نسبت به بقیه
‫مهربون و باملاحظه اند.
‫تازه اون ها
‫که قبلا دیده بودنت، درسته؟
‫تاثیر خوبی روشون گذاشتی.
‫پس
‫نباید این جوری نگران باشی.
‫از حالا به بعد
‫هیچکس نمی تونه اذیتت کنه.
‫آره.
‫در آینده یه پشتوانه دارم.
‫حتی اگه کسی جرات کنه ‫واسه ام قلدری کنه
‫باید به احساسات تو
‫و احساسات استاد ارشد فکر کنه.
‫ییژی
‫استاد ارشد
‫خیلی ازت خوشش میاد؟
‫یه جورایی ازم خوشش میاد.
‫خیلی وقته
‫از استاد ارشد متابعت می کنی؟
‫نه.
‫وقتی با من توی دانشگاه یائن
‫آشنا شدی
‫شغلم فروختن مواد غذایی خشک شده ‫ توی جاده ی سیما بود.
‫باور نمی کنم.
‫با استاد ارشد
‫کار بی نظیزی کردی
‫درسته؟
‫نه، فعلا همچین کاری نکردم.
‫امیدوارم در آینده بتونم این کار رو بکنم.
‫چیه؟ ازم ناامید شدی؟
‫به اون خوبی ای که
‫تو فکر می کنی نیستم؟
‫البته که نه!
‫غافلگیر شدم.
‫من با مرد
‫بی نهایت توانایی ازدواج کردم.
‫آقای مدیر! ‫[بانک خصوصی لونگ یینگ]
‫تبریک می گم آقای مدیر!
‫تبریک می گم!
‫مدیرمون
‫واقعا جوونه.
‫همین دیروز ازدواج کرده
‫اما امروز سر وقت
‫و صبح خیلی زود اومده اینجا.
‫داری در مورد چی حرف می زنی؟
‫مدیرمون
‫نگرانه که زن داداشمون ناراحت بشه.
‫درست می گم؟
‫شماها
‫حتی سیگارهای من هم
‫نمی تونند ساکتتون کنند، درسته؟
‫برید به کارتون برسید.
‫خب صورت قلبی
‫یه لطفی بهم بکن.
‫یه آتلیه ی
‫عکاسی قابل اطمینان برام پیدا کن.
‫آتلیه ی عکاسی؟
‫[بانک خصوصی لونگ یینگ]
‫خب دیگه می تونی بری.
‫ممنون آقای چارلی. ‫[تحقیق]
‫اومدی اینجا.
‫باشه.
‫بهم بگو.
‫چرا با همسرت ماه عسل نمی ری؟
‫و چرا اومدی اینجا؟
‫اون صدا رو پیدا کردم.
‫کدوم صدا؟
‫صدای وی سفید چهره گوش خراشه.
‫اصلا با صدای پشت تلفن مطابقت نداشت.
‫خیلی عجیب بود.
‫تا دیروز.
‫شخصا اون صدا رو شنیدم.
‫دیروز؟
‫دیروز که جشن عروسیت بود.
‫استاد ارشد چنگ ییژی
‫و مالک بانک خصوصی لونگ یینگ
‫هوانگ روهانگ.
‫محاله.
‫چرا محاله؟
‫من هرگز در مورد ارتباط بین
‫هوانگ روهانگ و پدرت چیزی نشنیدم.
‫اون ها کاملا بی ربط اند.
‫دلیلی نداره به بابات صدمه زده باشه.
‫به هم مربوطند.
‫ربطش اون تلفنه.
‫تلفن؟
‫صدا؟
‫چه طور می تونی این قدر مطمئن باشی؟
‫غریزه ام.
‫لیزی
‫از اونجایی که به غریزه ات اشاره کردی
‫تو قبلا به اشتباه به ‫ وی سفید چهره هم شک داشتی
‫درسته؟
‫این بار فرق می کنه.
‫فکر می کنم خودشه.
‫پس
‫چنگ ییژی چی؟
‫شاید
‫تنها موفقیتم در
‫تحقیقم راجع به هوانگ روهانگ باشه.
‫[آتلیه ی عکاسی ژائوهوا]
‫چرا اینجایی؟
‫ببینم.
‫یه چیزی رو ببینی؟
‫آره.
‫چی رو ببینی؟
‫فیلم ببینم.
‫فیلم ببینی؟
‫آره.
‫همه کارهای بانک خصوصی رو انجام دادی؟
‫از کار جیم زدی که فیلم ببینی؟
‫از کار جیم نزدم.
‫اینجا هستم که کارم رو انجام بدم.
‫آره.
‫بانک لونگ یینگ قصد داره
‫به سینما استارلایت وام بده.
‫برای همین این جا هستم
‫که از قبل وضع کارکردش رو بررسی کنم.
‫فهمیدم.
‫مثل تحقیقات سرّی، درسته؟
‫آره. تحقیقات سرّیه.
‫تو چرا اینجایی؟