‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، خیالی هستند.
‫- بزنش. ‫- ناک اوتش کن.
‫- آره! ‫- همینه!
‫- بزنش! ‫- ناک اوتش کن.
‫- بزنش! ‫- ناک اوتش کن!
‫- برو براش! ‫- یالا! تمومش کن!
‫- برو براش! ‫- بزنش!
‫لعنتی.
‫مرده شورش رو ببرن.
‫ای خدا. سرم داره می ترکه.
‫درسته که خیلی خوردم، اما چرا اونجا خوابم برد؟
‫ای خدا.
‫دیگه زیاده روی نمی کنم.
‫اگه این کار رو کردم، خرم. ‫یه خر به تمام معنا.
‫لعنتی. ماشینم کجاست؟
‫ای بابا.
‫چی...
‫ای بابا. لعنتی.
‫ای وای!
‫ای خدا.
‫کدوم عوضی این کار رو کرد؟
‫بی پدر...
‫پس من برای چی این همه پول پارکینگ می دم؟
‫- آقای کیم؟ ‫- بله قربان؟
‫- دوربین ها رو بررسی کن. ‫- آره. می خوام ببینم.
‫یکی ماشینم رو داغون کرده.
‫آخه چه طور ممکنه؟
‫باورم نمی شه.
‫خیلی خب. بذار ببینم.
‫- ای خدا. این دیگه کیه؟ ‫- چی؟
‫وای نه.
‫معلومه که خودتونید.
‫باورم نمی شه.
‫با چشمان خودتون دارید ‫اصل ماجرا رو می بینید.
‫برای اینه که هزینه ی پارکینگ می دید.
‫برای این سیستم قوی ما.
‫می تونی زومش کنی؟
‫خدا رو شکر که خودتون ماشینتون رو داغون کردید
‫این منم؟
‫[ پارکینگ ] ‫[ خروجی ]
‫[ پلیس ]
‫هنوز 7ماه از قسط ماشینم مونده.
‫آخه چرا...
‫لعنتی. گند زدم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫این کارها رو برای ترفیع گرفتن می کنی؟
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫فرمانده ام، مرگ همکارش رو با چشم های خودش دید.
‫نزدیک بود بمیره.
‫برای چی باید از اون بازجویی بشه؟ ‫اون که کاری نکرده.
‫ببین، بازپرس لی هوی گیوم،
‫ما 2سال پیش از هم جدا شدیم.
‫منم مافوقتم.
‫چه فرمانده ت باشه، چه نباشه، وظیفمه
‫حالا که یه خطایی کرده، ازش بازجویی کنم
‫شغل من اینه.
‫مشکلت چیه؟
‫می خوای بدونی چیه؟ مشکل من...
‫تویی.
‫هیچ وقت یاد نگرفتی کارت رو ‫از زندگی شخصیت جدا کنی، عوضی.
‫آهای. چطور جرأت می کنی این طور با من حرف بزنی؟
‫داری به مافوقت توهین...
‫اصلاً ولش کن.
‫آهای! دیوونه شدی؟
‫آره، دیوونه شدم.
‫مراقب رفتارت باش، بازپرس ارشد ریو سو یول، ‫وگرنه حالت رو می گیرم.
‫زنیکه ی...
‫خب...
‫اول صبحی، حتماً باید حرکتش رو ‫روی من اجرا می کرد؟
‫لعنتی. اول صبحی، حالم رو گرفت.
‫ای خدا. کمرم. سلام.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام، صبح بخیر.
‫چرا دیر اومدی؟ ‫بیا.
‫- دیشب، چیزی خوردی؟ ‫- مهم نیست.
‫آره. مهم نیست.
‫مهم اینه که منتظرته. ‫برو تو.
‫یه نگاه بهم بنداز.
‫دندون هات رو بهم نشون بده.
‫یه بار دیگه.
‫- خیلی خب. ‫- بریم.
‫کره ای ها به قهوه ی اول صبح، اعتیاد دارن.
‫کافه شلوغ بود.
‫من بازپرس ارشد ریو سو یول هستم ‫از واحد مبارزه با فساد.
‫من بازپرس یانگ جه سون هستم.
‫از آشنایی با شما خوشحالم، آقای کیم گیه سیک.
‫حالا وقت...
‫خوشحالی نیست. درسته؟
‫آره، درست می گید. ولی لطفاً عصبی نباشید
‫هممون پلیسیم دیگه. ‫شما هم کاملاً از روند کار آگاهید.
‫اینا تمامش تشریفاته.
‫برای همه آمریکانوی سرد آوردم. ‫امیدوارم خوشتون بیاد.
‫آمریکانوی سرد. بذارش اونجا.
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب.
‫بدش به من.
‫قهوه مون رو می خوریم و با آرامش صحبت می کنیم
‫بذار ببینم.
‫[ کیم گیه سیک ]
‫خیلی خب.
‫[ تاک مین سو ]
‫ای خدا.
‫[ تاک مین سو ]
‫بابت اتفاقی که واسه بازپرس تاک مین سو افتاد
‫خیلی متأسفیم.
‫بهم گفت با یکی کار واجب داره
‫و پایین منتظرش بمونم. ‫وقتی منتظرش بودم...
‫مین سو.
‫مین سو!
‫لعنتی.
‫عوضی!
‫وایسا ببینم...
‫نه!
‫سیم سانگ هو. قبلاً دو بار به جرم ‫حمل مواد توی زندان افتاد.
‫چرا سیم سانگ هو، باید بازپرس تاک مین سو رو بکشه؟
‫تا اون جایی که من می دونم، بازپرس تاک ‫به سیم سانگ هو کمک کرد
‫که از خلاف دست بکشه و رابطه ی ‫خیلی خوبی هم با همدیگه داشتن.
‫می تونی با اهالی مواد رفیق بشی
‫ولی وقتی بحث مواد بیاد وسط، ‫بهت رحم نمی کنن.
‫- بازپرس یانگ. ‫- بله؟
‫توی بدن سیم سانگ سو، نشانه ای از مواد هم بود؟
‫نه.
‫چیزهای دیگه چی؟
‫نه. هیچ چیز مورد داری تو خونش پیدا نکردیم.
‫شما و بازپرس تاک مین سو، رابطه ی ‫خوبی با هم داشتید. درسته؟
‫آره. فقط همکار نبودید.
‫- جه سون. ‫- بله؟
‫اگه جلوی چشمت بمیرم، چه حسی پیدا می کنی؟
‫- خب... ‫- آهای.
‫ممکنه بدیمنی بیاره. حرفم رو پس می گیرم.
‫- خب... ‫- طبعاً نمی تونی...
‫درست فکر کنی و خیلی اعصابت خورد میشه. درسته؟
‫- همه رو می کشم. آره. ‫- دقیقاً همین طوره.
‫واسه همین کشتیش؟
‫چی؟
‫طبق آیین نامه عمل کردم.
‫به رونش شلیک کردم.
‫آره.
‫شما روی سقف یه آپارتمان پنج طبقه ی ‫متروکه بودید که هیچ حصاری هم نداشت.
‫به رونش هم شلیک کردی.
‫فکر نمی کردی که پرت بشه پایین؟
‫پس میگی می ذاشتم فرار کنه؟
‫اون عوضی، مین سو رو کشته بود.
‫دقیقاً! اون عوضی، مین سو رو کشته بود! ‫همکارت!
‫همین الانش هم عصبی هستی.
‫حالا تصور کن که اون زمان ‫چقدر عصبی بودی.
‫- بازپرس ارشد ریو... ‫- بشینید.
‫خواهش می کنم.
‫ای خدا.
‫یه چیز دیگه.
‫چه مدرکی هست که نشون بده سیم سانگ هو کشتش؟
‫اون روز، بارون شدیدی میومد.
‫هیچ مدرک یا دی ان ای پیدا نکردن که ‫اثبات کنه، سیم، بازپرس تاک رو کشت.
‫مطمئنم که فقط مین سو
‫- و اون عوضی اونجا بودن. ‫- نه.
‫نه.
‫یه نفر دیگه هم باهاشون بود.
‫- یعنی میگی... ‫- آره.
‫تو هم اونجا بودی...
‫بازپرس ارشد کیم گیه سیک.
‫هنوزم بهترین پلیس بخش مبارزه ‫با مواد مخدره.
‫نباید به این طفلک این قدر سخت بگیره.
‫یادتونه که اوایل امسال، کیم گیه سیک ‫چه بلایی سر برادر زاده تون آورد؟
‫حقشه.
‫این عوضیای واحد مبارزه با مواد مخدر ‫باید بدونن که وقتی اشتباه می کنن
‫بی گناه ها صدمه می بینن.
‫آره، کمیسر.
‫این قدر گفتن بهترینه که ‫سرش گیج رفت.
‫الان که فرصتش رو داریم، ‫باید سر جاش بنشونیمش.
‫اسمش چیه؟
‫بازپرس ارشد، ریو سو یول.
‫کارش درسته.
‫[ رئیس قسمت فرعی: گواک بونگ پیل ]
‫اون موقع بود که دیگه سر از پا نمی شناختم.
‫احسنت!
‫ای خدا.
‫- بفرما. ‫- بیخیال، بابا. می خوام ترک کنم.
‫فردا ترک کن. این خیلی گرونه.
‫آره. باید همین کارو بکنم.
‫میگن این یارو، کیم گیه سیک، خیلی خوب ‫کارش رو بلده.
‫شخص کمیسر پیگیر پرونده ش شد.
‫آره.
‫آخه کی برادر زاده ی کمیسر رو به جرم مواد ‫می ندازه زندان؟
‫واقعاً این کارو کرد؟
‫آخه، مرتیکه ی بی شرف، این چه کاری بود؟
‫- جو گیر نشو. بشین. ‫- باشه.
‫سو یول، یعنی می خوای بگی که نمی دونستی ‫دیشب داشتی
‫با برادر زاده کمیسر، نوشیدنی می خوردی؟
‫بیخیال بابا.
‫- عجب شیادی هستی تو! ‫- ای بابا.
‫پس می خوای هر جور شده، اون ترفیع رو بگیری. ‫درسته؟
‫خیلی خب.
‫یه کاری کن، کیم گیه سیک، تعلیق بشه.
‫اگه بتونی این کارو بکنی، ‫این دفعه پشتتم.
‫داری ناراحتی می کنی.
‫فکر کردی من دارم واسه ترفیع کار میکنم؟
‫ما داریم روز و شب زحمت می کشیم که ‫فساد رو از اینجا ریشه کن کنیم.
‫بیخیال بابا. خیلی خب.
‫کمیسر...
‫می خواد بره یوییدو.
‫واقعاً؟
‫قبل از اینکه بره،
‫ما باید پاداش زحماتی که واسه ش کشیدیم ‫رو بگیریم. درسته؟
‫صد در صد.
‫[ فقط پرسنل ]
‫خیلی داغونم.
‫ای بابا. هوی گیوم عین سگیه که ‫قلاده ش رو باز کردن.
‫باید ازش شکایت کنم.
‫آخه تویی که همچین بابای پولداری داری ‫واسه چی کار می کنی؟
‫بین این همه شغل، حتماً باید پلیس مبارزه ‫با مواد مخدر می شدی؟
‫ای خدا. اصلاً با زندگی سخت حال می کنه.
‫[ دما کاهش پیدا می کند ]
‫چی...
‫تا اینجا سفارش رو میارن؟
‫عجب دنیایی شده.
‫تو کی هستی؟ چی می خوای؟
‫این چه کاری بود آخه؟
‫خدا لعنتت کنه.
‫وایسا...
‫درد داره! آهای!
‫نه!
‫آهای!
‫نکن. تو رو خدا!
‫- آهای! ‫- وایسا!
‫[ پلیس ]
‫اینجا آگهی چسبوندن ممنوعه. خب؟
‫[ جونگ یو نا، 31 ساله ] ‫[ لطفاً کمکم کنید پیداش کنم ]
‫[ پلیس مهربان مونیانگ، همیشه در خدمت شهروندان است ]
‫آهای. بذارش اونجا.
‫این بچه اینجا چیکار می کنه؟
‫متولد سال 1991، نام: جونگ یو نا
‫[ گمشده: جونگ یو نا ]
‫یکی قبلاً گزارش مفقودیش رو داده.
‫میشه بگید کی مسئول پرونده شه؟
‫اینجاست؟
‫اوناهاش. دستیار بازپرس، دو این بوم.
‫باهات کار دارن.
‫این زن رو می شناسی؟
‫ببخشید؟
‫چرا این قدر واسه ت مهمه؟
‫چون شخصاً پیگیر کارش شدی.
‫دلم واسه اون دخترک سوخت.
‫- دنبال مامانش می گرده... ‫- جونگ یو نا.
‫از خونه فرار کرد.
‫- از خونه فرار کرد؟
‫یه سال به خاطر حمل مواد افتاده بود زندان. ‫اخیراً هم آزاد شد.
‫مطمئنم که دوباره میره سمت مواد ‫و دوباره هم گیر میفته.
‫باید یه واحد دیگه مخصوص مفقودی ها ‫تشکیل بدن.
‫آخه چرا واحد جرم های خشونت آمیز ‫پی فراری ها بگرده؟
‫اون یارو یهو پرید داخل. ‫کلاه ایمنی پوشیده بود. کفش هم پوشیده بود.
‫حسابی کتکم زد. فکر کردی من دیوونه ام؟
‫من...
‫من نمیگم که شما دیوونه اید.
‫ولی خب... دوربین هامون رو چک کردیم و ‫هیچ شخصی با این مشخصات ندیدیم.
‫قسم می خورم که با چشم های خودم دیدمش.
‫اون عوضی دیوونه حسابی کتکم زد. ‫نگاه کن!
‫تک تک دوربین ها رو چک کردی؟
‫اصلاً می خوام با رئیست حرف بزنم!
‫- آخه چطور هیچ کس ندیدش؟ ‫- یه لحظه.
‫وقتی اون روانی اومد داخل، شما کجا بودید؟
‫میگم کلاه ایمنی پوشیده بود. ‫حتی کفش هم پوشیده بود.
‫قربان، رئیسم گفت که پولتون رو بهتون برگردونم.
‫پولتون رو کامل بهتون برمی گردونیم. ‫نظرتون چیه بیخیال این قضیه بشید؟
‫مسخره اش رو در آوردی. ‫مگه چقدر بهت پول داده بودم؟
‫فکر کردی این کارها رو واسه پول می کنم؟
‫آخه من واسه پول، این همه داد و بیداد...
‫یه لحظه صبر کن. الو؟
‫سلام. زود برگرد اینجا. باید با هم ‫حرف بزنیم.
‫چی؟ الان؟ نمی تونم...
‫باشه. الان میام. وایسا تا بیام.
‫باید برم. کار دارم.
‫ارائه ی خدماتتون خیلی ضعیفه.
‫مگه دفعه ی اولمه که میام اینجا؟
‫پولم رو برمی گردونی؟ ‫گندش رو در آوردی.
‫وایسا ببینم. اصلاً پولم رو پس بده.
‫- زود باش. ‫- همون کارت بانکی رو لازم داریم.
‫نمی تونی... اصلاً نخواستیم.
‫یعنی فقط خودت و مامان بزرگتید؟
‫بله.
‫مامانم، فقط یکشنبه ها میاد.
‫هر یکشنبه. البته منهای زمانی که ‫می رفت آمریکا.
‫[ یخ ]
‫- مامانت رفته بود آمریکا؟ ‫- بله.
‫اونجا که بود، هر روز واسه م نامه می نوشت.
‫که این طور.
‫تا حالا نرفتی پیش مامانت تو آمریکا؟
‫مامانم سرش شلوغه.
‫یادته آخرین سری که باهاش حرف زدی ‫چی بهت گفت؟
‫گفت واسه تولدم برام هدیه خریده.
‫خونه مون اینجاست.
‫آقا.
‫بله؟
‫مامانم رو واسه م پیدا می کنی؟
‫آره، صد در صد. ‫من پلیسم دیگه.
‫بیا. اینم از کوله پشتیت.
‫بیا.
‫سری بعدی، یه شبدر چهاربرگ پیدا می کنم
‫و واسه تو هم یکی درست میکنم. ‫یکی، عین همین.
‫باشه، ممنون.
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- خداحافظ.
‫می خواد پز بده.
‫سلام، بازپرس ارشد ریو!
‫شنیدم که بالاخره موفق شدی ‫از پشت به کیم گیه سیک خنجر بزنی.
‫بیخیال بابا. وظیفه ام رو انجام دادم. همین.
‫گروه من هر کاری کنه، باز ‫به چشم هیچکس نمیاد.
‫اینو یه مدت پیش خریدم. ‫ندیده بودیش؟
‫به مناسب تولد یک سالگی پسرم خریدمش.
‫آخه پورشه چه ربطی داره به تولد ‫یک سالگی پسرت؟
‫تولد تو نبود که.
‫تو هم باید زود ازدواج کنی و بچه دار شی.
‫اون ثبات عاطفی که تشکیل خانواده بهت میده ‫خیلی مهمه.
‫جه سون گفت که فرزند داشتن ‫خیلی استرس زاست.
‫راستی، بازپرس ارشد جو، کی بهت ترفیع میدن؟
‫اگه پسرت وقتی بزرگ شد، فکر کرد که ‫این ماشین ها مال تو نیستن و تو فقط پارکشون می کنی، چی؟
‫ممنون که نگرانمی.
‫واسه چی یونیفرم آوردی؟
‫خبریه؟
‫واسه تو خبر بدیه.
‫آهای! سو یول!
‫- سو یول! آهای! ‫- ترسوندیم، بابا!
‫چرا این طور میدوی سمتم؟ ترسوندیم!
‫خبر رو نشنیدی؟
‫نوبت تو هم میشه که ترفیع بگیری.
‫آخه چرا این قدر شلوغش کردی؟
‫ظاهراً، پدر جه ده وون، رفیق دوران بچگی کمیسره.
‫آخه چطور ممکنه؟ یکیشون اهل اینچئون و ‫اون یکی اهل دئگوئه.
‫نکته ی خوبی بود.
‫خیلی عجیبه. نه؟
‫گفتی اون یکی تو کاخ آبی آشنا داشت، ‫گفتم باشه.
‫دمپایی رو در بیار.
‫ولی آخه جو ده وون چرا؟
‫آخه کی با پورشه میاد اداره؟ ‫اون دیوونه ست!
‫لعنتی. خب، چه میشه کرد؟
‫اگه فکر می کنی بی عدالتیه، دوباره به دنیا بیا ‫و این سری، فرزند یه کله گنده شو.
‫لعنتی.
‫آهای.
‫کمکم می کنی یا نه؟
‫می خوای خوب ازم استفاده کنی و تهش هم ‫دکم کنی؟ آره؟
‫چرا این قدر بدبینی؟
‫بگیر بشین.
‫می دونم که با بالاترین نمره قبول شدی.
‫ولی تو هیچ کس و کاری نداری و ‫حتی دانشگاه هم نرفتی.
‫ولی بازم تونستی به واحد مبارزه با فساد بپیوندی ‫و تا اینجا هم خودت رو بالا کشیدی.
‫اینا به خاطر کیه؟
‫باشه. درک میکنم که عصبانی هستی.
‫ولی چه میشه کرد؟
‫باید واقعیت رو بپذیری.
‫[ کلانتری سویانگ ]
‫[ گمشده: جونگ یو نا ]
‫این دفعه آدمه.
‫فکر کردم تخصصمون، پیدا کردن ‫گربه های گمشده ست.
‫دیروز یه دختر بچه رو دیدم که ‫دنبال مادرش می گشت.
‫آها. مادرش ولش کرد و از خونه فرار کرد؟
‫قبلاً مادرش رو به جرم حمل مواد ‫گرفته بودن.
‫حمل مواد؟ یا خدا. ‫اصلاً دیگه نمی خواد بقیه ش رو تعریف کنی.
‫ولی فکر کنم وقتی زندان بود، ‫هر روز واسه دخترش نامه می فرستاد.
‫فکر میکنه که مادرش رفته بوده آمریکا.
‫ظاهراً وقتی از زندان اومد بیرون، ‫حسابی به دخترش رسید.
‫آخه چرا باید یهو دخترش رو ول کنه و بره؟
‫افسر او، به خاطر خودت هم که شده ‫این قدر فضول نباش.
‫غذاتو بخور.
‫- واسه ت بازش کنم؟ ‫- نه. خودم بازش میکنم.
‫- این دامپلینگ رو مزه کن. ‫- واسه خودت. من دامپلینگ دوست ندارم.
‫کلانتری سویانگ، او گیونگ ته صحبت میکنه.
‫تاریخچه ی تماس جونگ یو نا رو در آوردید؟
‫چشم. الان میام. ‫باید برم.
‫خب، اول غذات رو تموم کن.
‫[ گمشده: جونگ یو نا ]
‫ای بابا.
‫ساکنین زیادی، بعد از چند ماه ‫از اینجا میرن.
‫راستش، اونایی که گهگاهی واسه م نوشیدنی میارن یا
‫باهام بد رفتاری می کنن رو یادم می مونه.
‫به خاطر داشتن تک تک افراد، واسه م غیر ممکنه.
‫لطفاً یه نگاه دیگه بندازید.
‫باید برم گشت بزنم.
‫بیخیال شو، بابا. کار دارم. ‫ای بابا.
چقدر متشخصه ‫- چی؟
‫همسایه بغلیمه.
‫همسایه بغلیتونه؟
‫آره. خودشه. یا خدا.
‫گم شده؟
‫کدوم واحده؟
‫خانم جونگ یو نا.
‫خونه ی خودت که نیست. دردسر نشه.
‫ممکنه کسی داخلش باشه.
‫مسئولیتی گردن من نیست، ها.
‫- باشه. ‫- بذار ببینم.
‫آره. قفل ساز می خواد بازش کنه
‫بوی وایتکس میاد.
‫کاراگاه دو، اینو ببینید.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫بله، جناب نماینده. ‫اصلاً نگران نباشید.
‫چشم، قربان.
‫[ پلیس و شهروندان یکی هستند ]
‫به سو یول بگو بیاد دفترم.
‫- می خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫می دونی که بهت نمی خوره ماکارون بخوری؟
‫هنوز اعلام نکردن که کی ترفیع می گیره.
‫من اون قدر بزرگ شدم که بدونم ‫نباید بذارم امید واهی بهم چیره بشه.
‫الان فرصتشه که دل کمیسر رو به دست بیاری.
‫می خوای یا نه؟
‫چیه؟ فرصته چیه؟
‫پسرعموی نماینده ی مجلس دو یو گون توی ‫نیروی پلیس کار می کنه.
‫دو این بوم در واحد جرم های خشونت آمیز ‫کار می کنه.
‫همه چی رو می دونی، ها. ‫اینم باید بدونی که
‫خیلی به هم نزدیکن. عین دوتا برادرن.
‫ولی دو این بوم، دسته گل به آب داده.
‫همین ممکنه شانس برنده شدنش در انتخابات رو ‫کاهش بده.
‫چی میگی؟
‫به نماینده ی مجلس کمک می کنی؟
‫نه. چون مطمئنم یه گندی زده
‫که نمیشه جمعش کرد.
‫کل مأمورهای اینجا می دونن که دو این بوم ‫عین بمب ساعتیه.
‫ولی می خواد ببینت
‫دستیار بازپرس دو؟ فکرش هم نکنه. ‫چرا باید ببینمش؟
‫نه، نماینده ی مجلس دو.
‫خدا رو چه دیدی؟
‫شاید بعداً به گوشم رسید که تو و نماینده مجلس دو ‫دوستان دوران کودکی بودید.
‫دوران راهنمایی و دبیرستانش رو در ‫مونیانگ سپری کرد.
‫تو هم همین طور.
‫کاملاً قصه ی منطقیه.
‫دوستان دوران کودکی؟
‫[ پیتزا یول یول ]
‫ببخشید. همینو داریم.
‫جگرتون حال میاد.
‫هم اسم تو، هم اسم برادرت، یول داره. ‫واسه همینم اسم پیتزا فروشیتون رو یول یول گذاشتین؟
‫بله.
‫حتماً خیلی با هم جورید.
‫کاش این بوم هم یه مغازه ی جمع و جور می زد
‫و از هر چی دردسره، دوری می کرد.
‫برادرم هم همیشه واسه م دردسر درست می کنه.
‫چیکارش کنم؟ برادرمه.
‫کاملاً حستون رو درک می کنم، قربان.
‫پسر عمومه، ولی عین برادر کوچیکمه.
‫بله.
‫شنیدم که دوران راهنمایی و دبیرستانت رو در ‫مونیانگ سپری کردی.
‫ما نقاط اشتراک زیادی با هم داریم.
‫بله، قربان. ریو سو یول هستم از ‫کلاس بیست و یکم.
‫لطفاً با من راحت باشید.
‫فارغ التحصیل دانشگاه حقوق و دارنده ی مدرک وکالت.
‫شما فساد دادستانی رو فاش کردید و ‫بعدش هم نماینده ی مجلس شدید.
‫گوشم پره از دوران پر شکوه شما.
‫بیخیال بابا.
‫انتخابات در پیشه. ‫می خوام بی سر و صدا، قال قضیه کنده بشه.
‫لطفاً کمکم کن.
‫فعلاً...
‫شما فکرتون رو درگیر هیچی نکنید. ‫چون منو دارید، قربان.
‫می دونی چی جالبه؟
‫می دونم که تا حالا همدیگه رو ندیده بودیم، ‫ولی خیلی پیشت احساس راحتی می کنم.
‫ای خدا. خجالتم ندید.
‫روز خوبی داشته باشید، قربان.
‫[ دون یو گون، از دل مردم مونیانگ ]
‫سلام، جه سون. می تونی با کلانتری سویانگ ‫تماس بگیری؟
‫بله. درمورد دستیار بازپرس دو این بومه. صحیح.
‫باشه، خداحافظ.
‫سلام.
‫اینجا چیکار می کنی؟ ‫تو که هنوز خوب نشدی.
‫ای خدا.
‫چی؟ رفت؟
‫می خواستم ازش امضا بگیرم.
‫- پیرزن ها عاشقشن. لعنتی! ‫- ببند دهنت رو!
‫دونگ یول، تو به مامان زنگ زدی؟
‫تازه کمرش رو عمل کرده. ‫نباید کار کنه.
‫راستش... قضیه از این قراره که...
‫اون کارگره که قرار بود بیاد، نیومد.
‫منم گفتم خودم میام کمکتون.
‫آخه این چه کاریه؟
‫اگه دوباره کمرت آسیب ببینه، چی؟
‫این همه پول عمل دادیم. خیلی هم ‫طول کشید تا خوب شدی.
‫گفتم پولت رو پس میدم دیگه!
‫- میشه اون قضیه رو دیگه پیش نیاری؟ ‫- ای خدا.
‫من نگفتم که خرج بیمارستانم رو حساب کنی.
‫آخه چرا این طور حرف میزنی؟
‫من بهش گفتم حساب کنه.
‫مامان، تو که پول نداری، واسه چی ‫الکی بهش گیر میدی؟
‫- سو یول بهت اهمیت میده. ‫- لعنتی.
‫این مغازه هم که واسه من باز کرد.
‫عملاً اون نون آور خانواده ست.
‫نمی خواد بزنیش تو سرم.
‫- نمی خواد بزنیش تو سرم. ‫- مامان!
‫کجاست؟
‫- آهای! خجالت بکش. ‫- مامان! نزنم. درد داره.
‫- بیا اینجا. ‫- بدتر بزنش.
‫یه بازجویی ساده ست. چیزی نیست.
‫می ترسم بچه های مرکز بیان.
‫اومدن. بیا.
‫سلام، قربان.
‫من رئیس این کلانتری هستم.
‫بهش زنگ زدی که
‫منتظرمون بمونه؟ ‫مرتیکه ی احمق!
‫معذرت می خوام، قربان!
‫نگران نباشید. مسئله ی خاصی نیست.
‫یه صحبت خلاصه ای باهم می کنیم.
‫اونه.
‫من افسر او گیونگ ته هستم.
‫بله. از چهره ت مشخصه.
‫اون میز افسر اوـه.
‫[ جونگ یو نا، 31 ساله ] ‫[ لطفاً کمکم کنید پیداش کنم ]
‫مطمئنی که می تونی حرف بزنی؟
‫بله. راحت می تونم حرف بزنم.
‫خیلی خب، افسر او گیونگ ته
‫شما به خاطر ضرب و شتم از ‫دستیار بازپرس دو این بوم شکایت کردید.
‫ولی مکانش یه مقدار مشکوک بود.
‫اونجا، آخرین مکانی بود که پینگ
‫موبایل یه خانم گمشده به نام جونگ یو نا ‫یافت شد.
‫رفته بودم اونجا که ببینم ‫اتفاقی تو خونه ش واسه ش افتاده یا نه.
‫چه نسبتی با خانم جونگ دارید؟
‫چی؟ من اصلاً تا حالا ندیدمش.
‫پس واسه چی رفتید به خونه ش؟ ‫پرونده ی شما نبود که.
‫آها. یه دختر به نام سون ازم کمک خواست.
‫اون دختر خانم جونگه.
‫بهش قول دادم که مادرش رو پیدا کنم.
‫درست نفهمیدم چی شد.
‫چون به یه بچه قول دادی، رفتی اونجا؟
‫دختر کسی که تا حالا ندیدیش. آره؟
‫بله. من افسر پلیسم دیگه.
‫افسر پلیسی؟
‫یه افسر پلیس، وظیفه ش اینه که ‫هر کمکی از دستش بر میاد، انجام بده.
‫آها. فهمیدم. پس افسر پلیسی!
‫بله.
‫- فکر کردی فقط خودت پلیسی؟ ‫- ببخشید؟
‫دستیار بازپرس دو هم که این پرونده دستش بود، پلیسه.
‫منم پلیسم.
‫چرا به وظایف و ناحیه ی بقیه احترام نمی ذاری؟
‫می خوای کل پرونده های مونیانگ رو بدیم دست تو؟
‫نظرت چیه همه مون استعفا بدیم؟ ‫این طور راضی میشی؟
‫- نه. نیتم این نبود. ‫- آها.
‫میدونم. ولی ما همکاریم. ‫با یه عذرخواهی قضیه رو جمع کنیم.
‫توی خونه ش، خون پیدا کردم.
‫خون؟
‫یه کاسه ای زیر نیم کاسه ست. ‫مطمئنم که یکی پاکش کرد.
‫مطمئنم که چند تار مو رو دیدم که ‫روشون خون بود.
‫ای خدا. خون، مو.
‫یعنی می خوای بگی که یه نفر اینجا کشته شد؟
‫گوش کن، افسر او.
‫فکر کردی آدم کشی کار راحتیه؟
‫زیاد سریال آمریکایی نگاه می کنی؟ ‫این سریال ها واسه مون دردسر شدن.
‫اگه کشته شده باشه، چی؟
‫چی؟
‫اگه اتفاقی واسه ش افتاده باشه، چی؟
‫بهت گفته بودم که. ‫یارو دیوونه ست.
‫می دونم که خودت از قوانین خبر داری.
‫این پرونده در حیطه ی قانونی ماست.
‫اگه ادعا کنه که کارم رو درست انجام ندادم، چی؟
‫کی گردن می گیره؟
‫درک میکنم.
‫ولی تو با مشت زدی تو صورتش. ‫اینو نمیشه راحت حل کرد.
‫طرف بدون اجازه وارد خونه ی مردم شده بود.
‫به حرفم هم گوش نمی کرد. ‫میگی چیکار میکردم؟
‫باید یه کاری کنیم که به نفع همه بشه.
‫من افسر او رو مجاب می کنم که بگه ‫اشتباه کرد.
‫- تو هم ازش عذرخواهی کن... ‫- عذرخواهی کنم؟
‫یعنی نمی دونی که اون دنبال توجهه و می خواد
‫خودش رو قهرمان جلوه بده؟
‫دنبال توجهه؟
‫به نظر من که خیلی مهربون و مؤدب بود.
‫گوش کن؛ اون میگه که اونجا ‫موی آغشته به خون دیده.
‫فقط یه شخصی که دنبال توجهه، اینو میگه.
‫برادرم میگفت که خیلی آدم ریز بینی هستی. ‫گمونم اشتباه میکرد.
‫با من این طوری حرف نزن. ‫گوش کن.
‫دستیار بازپرس دو این بوم.
‫حالا که این بحث رو پیش آوردی، ‫بذار درموردش حرف بزنیم.
‫من می خوام نماینده ی مجلس رو تحت تأثیر قرار بدم ‫نه تو.
‫ای خدا.
‫می دونم که توی اداره ی ما، رابطه ها ‫حرف اول رو می زنن.
‫ولی درجه ی من از تو خیلی بالاتره. ‫الان هم داری بهم بی احترامی می کنی.
‫روش پیچیده ای رو در پیش گرفتی.
‫خودت روش پیچیده طلبیدی.
‫خودم تنهایی درستش میکنم.
‫تو فقط دهنت رو ببند و هر کاری که بهت گفتم، بکن. ‫خب؟
‫یه سری آدما هستن که نباید ‫بهشون بی احترامی کنی.
‫ممنون بابت نوشیدنی.
‫هفت روز از گزارش مفقودی ‫جونگ یو نا گذشته.
‫دخترش داره همه جا آگهی می چسبونه
‫که مادرش رو پیدا کنه.
‫وقتی دیدمش، قلبم شکست. ‫دختره ی طفلکی.
‫[ عملکرد: او گیونگ ته ] ‫[ تعداد تأخیرها: صفر ]
‫این یارو، او گیونگ ته، یه بار هم ‫دیر نیومد سر کار.
‫اون خیلی جوونه. اصلاً می خوابه؟
‫چی؟ نه نامزدی داره نه نوشیدنی مصرف می کنه؟
‫سوابق پرونده اش، تو رو یاد
‫ده سال پیش من نمی ندازه؟
‫بیخیال بابا. یه ضعفی از این یارو ‫واسه م پیدا کن.
‫خب، اگه خودش هیچ خطایی نکرده، ‫یه ضعفی از خانواده و فامیل هاش پیدا کن.
‫چیه؟ چته؟
‫چرا پیگیر او گیونگ ته شدی؟
‫- چی؟ ‫- چرا؟
‫چون دو این بوم پسر عموی نماینده ی مجلس دوـه؟ ‫آره؟
‫همینه. آره؟
‫نماینده ی مجلس دو؟
‫دو؟ منظورت نماینده ی مجلس دو یو گونـه؟
‫آره. دوتاشون دو دارن. ‫چه باهوشی تو.
‫مشخصه که داری زور می زنی.
‫ولی نباید دو این بوم، اون یارو رو میزد. ‫طفلک می خواست کمک کنه مادر اون دختر پیدا بشه.
‫- واسه چی می خوای اونو آدم بده کنی؟ ‫- بیخیال، بابا.
‫راستش رو بگو.
‫هنوز دنبال ترفیعی. آره؟
‫شورش رو در آوردی. ‫فکر کردی همه چی رو می دونی؟
‫واسه چی او گیونگ ته رو قدیس می کنی؟
‫از عصبانیتت مشخصه که ‫درست میگفتم.
‫- عجب سرنوشتی شده! ‫- یانگ جه سون...
‫اینجا باشگاه نیست که. اداره ست.
‫بهت گفتم که اینا رو گم و گور کن.
‫مگه آدم بچه هاش رو گم و گور میکنه؟ ‫خودت بودی، بچه هات رو گم و گور می کردی؟
‫مرتیکه ی احمق...
‫حالت خوبه؟ کتفت در رفت؟
‫- واسه چی بلندش کردی؟ ‫- کتفم در رفت.
‫خب، ورزش کن. ‫این که اصلاً سنگین نیست.
‫- چند کیلوئه؟ ‫- حدوداً هجده کیلو.
‫شورش رو در آوردی.
‫یادته آخرین سری که باهاش حرف زدی ‫چی بهت گفت؟
‫گفت واسه تولدم برام هدیه خریده.
‫دیر وقت هم کار می کنید؟
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫خب...
‫حس کردم که یه کاسه ای زیر نیم کاسه ست.
‫یه هفته پیش بود.
‫کاملاً یادمه. چون قبل سفر کاریم بود.
‫دراز کشیده بودم.
‫ولی...
‫یه همچین صدایی شنیدم.
‫صدای ناله یه نفر هم شنیدم
‫بعدش چی شد؟
‫- ببخشید. ‫- خواهش می کنم.
‫[ ضبط ]
‫نه. به من نزدیک نشو.
‫- به من نزدیک نشو. ‫- چیه؟ چی شده؟
‫- اون مرد... ‫- وای نه. چی شده؟
‫همون جور که می دونی، مجبوریم ‫طبق قانون باهات برخورد کنیم.
‫چرا نصف شبی رفتی اونجا؟
‫خانم جونگ...
‫حتماً یه اتفاقی واسه ش افتاده.
‫چون اصلاً منطقی نیست که یهو ‫غیبش بزنه.
‫افسر او. تو منو یاد یکی از تازه کارهای واحدمون می ندازی. ‫خب گوشات رو باز کن.
‫این قدر خودت رو درگیر مشکلات بقیه نکن. ‫باید به فکر خودت باشی.
‫میگه بهش حمله کردی.
‫نگهبان هم شاهد شده.
‫کاش منم...
‫اشتباه برداشت می کردم.
‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫اگه می خوای خودت رو تبرئه کنی ‫باید جون به بدنت باشه.
‫یه سونده گوک مهمونت می کنم. ‫یه رستوان خوب رو می شناسم.
‫[ بیمارستان یون بو ]
‫واسه چی آینه رو شکستی؟
‫می خواستم از صندلی استفاده کنم ‫که شکست.
‫بهش گفتم اگه بهم نزدیک شه، ‫خودم رو می کشم.
‫ترسیده بودم.
‫پس...
‫پس وقتی داشتی فرار می کردی، صندلی رو بلند کردی؟
‫صندلی...
‫نه. حواسم نبود. ‫اون عوضی آینه رو شکست.
‫با صندلی آینه رو شکست و تهدیدم کرد.
‫میشی بگی چرا وقتی داشت صندلی رو ‫به سمتت می آورد
‫در رو قفل نکردی؟
‫در قفل نمی شد... از پشت...
‫وایسا.
‫واسه چی این سؤالات رو ازم می پرسی؟
‫انتظار داری همه چی رو به خاطر بیارم؟
‫خیلی ترسیده بودم.
‫تپش قلبم رفت بالا.
‫آدمی که ترسیده، در رو قفل می کنه دیگه.
‫ولیاو گیونگ ته در رو باز کرد ‫و پرید تو. درسته؟
‫بله. دقیقاً همینه.
‫درست گفتید.
‫بیخیال بابا.
‫سلام، دستیار بازپرس دو.
‫نمی تونستی یه بازیگر رو اجیر کنی؟
‫گیریم که همسایه بغلیته، حتماً باید همینو ‫اجیر می کردی؟
‫اگه وکیل ها ازش سؤال جواب کنن
‫به جرم تهمت ناروا، می ندازنش زندان.
‫من؟
‫واسه چی برم زندان؟ ‫من که خطایی نکردم.
‫بهت گفته بودم. یادته؟
‫فقط به من اعتماد کن و هر چی بهت میگم، انجام بده.
‫اصلاً دوست ندارم خودم رو گیر ‫این معمای مزخرف بندازم.
‫تمومش کنیم، بره. خب؟
‫کار دارم. ماهیت رو بخور.
‫وایسید، آقا.
‫روش پیچیده ای رو در پیش گرفتی.
‫خودت روش پیچیده طلبیدی.
‫مرتیکه. فکر کرده کیه؟
‫یه افسر پلیس، وظیفه ش اینه که ‫هر کمکی از دستش بر میاد، انجام بده.
‫آخه چرا این احمق، این قدر فضوله؟ ‫لعنتی.
‫* به دو یو گون رأی بدید *
‫* دو یو گان، نماینده میشه *
‫* به دو یو گون رأی بدید *
‫نه.
‫ریو سو یول، فقط به فکر خودت باش.
‫فقط خودت. نه هیچ کس دیگه ای.
‫این چه وضعیه؟
‫اینا قطرات خونن. درسته؟
‫تو... تویی!
‫احمق، واسه چی زبونت بند اومده؟
‫لعنتی...
‫مرتیکه ی...
‫مرتیکه... می کشمت.
‫وایسا ببینم، آشغال.
‫وایسا!
‫کجا رفت؟ یهو کجا رفت؟ ‫لعنتی! این یارو کیه؟
‫لعنتی.
‫مرتیکه ی...
‫وایسا! مرتیکه ی...
‫عوضی. وایسا ببینم.
‫دیوونه ست؟
‫وای نه!
‫آشغال!
‫آهای! نه!
‫لعنتی.
‫چی بود؟ داشتم خواب می دیدم؟
‫[ جلسه انضباطی ]
‫اون لحظه نتونستم خشمم رو کنترل کنم
‫و افسر مادون رو کتک زدم.
‫[ شاهد، متهم ]
‫عذرخواهی می کنم و شدیداً پشیمونم.
‫هر جریمه ای که در نظر بگیرید...
‫[ کمیته انضباطی ]
‫به دیده ی منت، قبولش می کنم.
‫افسر او، دلیلی داشت که این طور ‫بهتون حمله کنه؟
‫[ شاهد ]
‫طبق تحقیقات ما،
‫شما، بدون اجازه وارد یه آپارتمان خالی شدید. ‫حتی بعد از حادثه ی مذکور،
‫یکی از ساکنین اون مجتمع، به شما اتهام حمله زد.
‫راست گفته؟
‫راستش...
‫اگه واحد مبارزه با فساد، قضیه رو ‫جمع نمی کرد،
‫کارت به دادگاه می کشید. می دونستی؟
‫شنیدم که شخصاً به دیدار اون خانم رفتید ‫و رضایتش رو گرفتید.
‫خیلی ممنونم.
‫وظیفه ام رو انجام دادم.
‫راستی،
‫حالا پرونده ی جونگ یو نا چی میشه؟
‫کاراگاه پرونده، قضیه رو پیگیری میکنه.
‫الکی تو کار دیگران دخالت نکن. ‫به ضررت تموم میشه.
‫ببخشید.
‫چرا شکایت اون زن هم
‫وارد گزارشت کردی؟ ‫قرار بود که این کارو نکنی.
‫وظیفه ام رو انجام دادم.
‫میگی چیکار می کردم؟ ‫ماست مالیش می کردم؟
‫پسره ی ساده لوح احمق!
‫ازمون تشکر کرد. نمی دونست که ‫همه ی اینا زیر سر ما بود.
‫او ازمون تشکر کرد!
‫عجب آدمی هستی تو
‫قسم می خورم که آروم بود.
‫دقیقاً این طوری.
‫بازپرس ارشد ریو!
‫خیلی ممنونم. دمت گرم.
‫البته کسری حقوق، حالم رو گرفت.
‫- این چیه؟ ‫- یه نگاه بهش بنداز.
‫جونگ یو نا، دیروز از کارت بانکیش استفاده کرد.
‫حالا حرفم رو باور می کنی؟
‫[ نماینده مجلس دو یو گون ]
‫سلام، قربان.
‫بله. صد در صد.
‫نگران نباشید.
‫زود باشید دیگه.
‫- باشه ‫- فهمیدم.
‫ببخشید. ‫اینجا یه عروسکی ندیدید؟
‫کدوم عروسک؟ تو کی هستی؟
‫اینجا بود. دقیقاً اینجا بود.
‫بابا، کار دارم. اصلاً تو کی هستی؟
‫آقا، واسه چی خونه رو به هم ریختید؟
‫- لطفاً... ‫- باشه. فهمیدم.
‫- خیلی خب، باشه. ‫- آقا، تو رو خدا.
‫- گمشو. ولم کن. ‫- آقا.
‫آقا.
‫آقا، باید پیداش کنم.
‫تو خیلی مهربونی، گلم.
‫حتماً باید اینا هم دعوت می کردی؟
‫واقعاً فرشته ای.
‫مین یانگ کجاست؟
‫- مین یانگ؟ ‫- مین یانگ.
‫- نه؟ ‫- حتماً خیلی خوشحال شدید.
‫تو هم به جشن تولد برادر زاده ام دعوت شدی؟
‫حتماً یو گون خیلی ازت خوشش میاد.
‫بهترین راه مقابله با مشکلات، نوشیدنی خوردنه.
‫- آهای! تو کی اومدی؟ ‫- آهای.
‫ای خدا!
‫- سلام. اومدید؟ ‫- از دیدنتون خوشحالم.
‫- از غذا خوشتون اومد؟ ‫- خیلی خوبه.
‫عالیه.
‫بازپرس ارشد ریو.
‫جناب کمیسر، این افسریه که خیلی ‫ازش خوشم میاد.
‫می خواستم به شما معرفیش کنم.
‫بازپرس ارشد ریو سو یول، واحد مبارزه با فساد.
‫تو رو که می شناسم.
‫- می شناسیدش؟ ‫- بله.
‫- گلم. ‫- بله؟
‫- مین یانگ خوابش میاد. ‫- چی؟
‫دیر وقته. ببخشید.
‫بیشتر با هم آشنا شید.
‫- خوابوندن بچه ها با منه. ‫- مشکلی نیست. راحت باشید.
‫برو بخواب، عزیزم.
‫- باهاش گرم بگیر. ‫- چشم، قربان.
‫- بریم. ببخشید، حواسم به زمان نبود. ‫- می بینمتون.
‫شب قشنگیه. نه؟
‫خیلی خوشگله.
‫می دونم. نا یول این طوریه.
‫دوربین هم داره.
‫می تونی باهاش ضبط کنی.
‫این روزها خیلی محبوب شده.
‫همین که بذاریش، همه چی رو ضبط می کنه.
‫راحت باهاش زاغ سیاه بچت
‫و خدمتکارت رو چوب می زنی.
‫بهت گفتم که وقتی اینجام حواست به رفتارت باشه
های زن
‫مُردی؟
‫حتی هم اگه مُردی، گوش کن.
‫تقصیر خودته. فهمیدی؟
‫مستحق مرگ بودی!
‫واسه چی مُردی؟ ‫آخه آدم این قدر راحت می میره؟
‫چرا این قدر خونریزی کردی؟
‫اول صبح، از اینجا رفتن.
‫چند ماه کرایه خونه شون عقب مونده بود.
‫همه می گفتن مامان دختره فرار کرده.
‫منم چاره ای نداشتم.
‫می دونید کجا رفتن؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫با جر و بحث رفتن.
‫دختره با مامان بزرگش بود. ‫احتمالاً رفتن پیش اقوامشون.
‫مامان! سریال شروع شد.
‫باشه. خداحافظ.
‫شام نخورده، با دو اومدم اینجا.
‫واسه چی دیر اومدی؟
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫اونی که به لپ تاپ وصل کردی رو ‫بهم بده
‫که از جونت بگذرم.
‫کار تو بود.
‫تو یه بلایی سر جونگ یو نا آوردی.
‫[ دادستان آن سوک هو ]
‫[ کمیسر کیم سونگ هو ]
‫لعنتی.
‫مرتیکه...
‫تند نرو. خب؟
‫آهای!
‫اینجا کجاست؟
‫جریان چیه؟
‫آشغال!
‫آهای! نکن!
‫آهای!
‫دوباره همدیگه رو دیدیم.
‫به این میگن سرنوشت؟
‫عوضی.
‫وایسا. یه لحظه صبر کن. ‫یه نفر بهم زنگ زده.
‫باید جواب بدم.
‫آهای! هنوز حرف هاش تموم نشدن.
‫مرتیکه ی آشغال!
‫تو کی هستی؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- لعنتی.
‫- می کشمت ‫- لعنتی.
‫چیکارم داری؟
‫بی سر و صدا همراهم بیا.
‫لعنتی.
‫مرتیکه ی...
‫این چیه؟
‫اینجا کجاست؟
‫باید از او گیونگ ته عذرخواهی کنی.
‫او گیونگ ته؟
‫ولم کن.
‫ولم کن، عوضی! ‫ولم کن.
‫لعنتی.
‫ولم کن! ‫مگه نمی بینی چی شده؟
‫قبل از اینکه بمیری، ازش عذرخواهی کن.
‫عذرخواهی کنم؟ روانی. ‫منظورت...
‫چه داغه.
‫لعنتی!
‫عجب گیری کردیم.
‫افسر او. بیدار شو.
‫افسر او. چی شده؟
‫او گیونگ ته.
‫کی این بلا رو سرت آورد؟ ‫او گیونگ ته!
‫بیدار شو!
‫روانی!
‫الان همه مون می میرم. ‫الان می خوای چیکار کنی؟
‫افسر او!
‫چی؟ می خوای چیکار کنی؟
‫منتظر چی هستی؟
‫چی؟
‫میخوای چیکار کنم، روانی؟
‫ای خدا. چقدر احمقی تو!
‫مرتیکه ی...
‫از دیدنت خوشحالم، ریو سو یول.
‫ترجمه و زیرنویس: ‫سمیر نعمتی نژاد
‫یه روانی به تورم خورده.
‫یهو از ناکجا آباد پیداش میشه ‫و بی دلیل، بهم حمله می کنه.
‫تو که پلیسی. ‫واسه چی، دستگیرش نمی کنی؟
‫لااقل از جاده برو!
‫واسه چی او گیونگ ته، جونگ یو نا رو کشت؟
‫اگه بگیم او گیونگ ته قاتله،
‫تو هم خلاص میشی. نمی فهمی؟
‫تو کی هستی؟
‫اومدم تموم مأمورین فاسد و عوضی رو تنبیه کنم.
‫پایان این دوره ست!
‫آهای!
‫قهرمان.
‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫ترجمه و زیرنویس: ‫سمیر نعمتی نژاد
‫- بزنش. ‫- ناک اوتش کن.
‫- آره! ‫- همینه!
‫- بزنش! ‫- ناک اوتش کن.
‫- ناکارش کن! ‫- یه درس حسابی بهش بده.
‫- بزنش! ‫- ناک اوتش کن!
‫- برو واسه ش! ‫- یالا! تمومش کن!
‫- برو واسه ش! ‫- بزنش!
‫لعنتی.
‫مرده شورش رو ببرن.
‫ای خدا. سرم داره می ترکه.
‫درسته که خیلی خوردم، ولی چرا ‫اونجا خوابم برد؟
‫ای خدا.
‫دیگه زیاده روی نمی کنم.
‫اگه این کارو کردم، خرم. ‫یه خر به تمام معنا.
‫لعنتی. ماشینم کجاست؟
‫ای بابا.
‫چی...
‫ای بابا. لعنتی.
‫!ای وای
‫ای خدا.
‫کدوم عوضی این کارو کرد؟
‫بی پدر...
‫پس من واسه چی این همه پول پارکینگ میدم؟
‫- آقای کیم؟ ‫- بله قربان؟
‫- دوربین ها رو چک کن. ‫- آره. می خوام ببینم.
‫یکی ماشینم رو داغون کرده.
‫آخه چطور ممکنه؟
‫باورم نمیشه.
‫خیلی خب. بذار ببینم.
‫- ای خدا. این دیگه کیه؟ ‫- چی؟
‫وای نه.
‫مشخصه که خودتونید.
‫باورم نمیشه.
‫با چشمان خودتون دارید ‫اصل ماجرا رو می بینید.
‫واسه اینه که هزینه ی پارکینگ می دید.
‫واسه این سیستم قوی ما.
‫می تونی زومش کنی؟
‫خدا رو شکر که خودتون ماشینتون رو ‫داغون کردید.
‫این منم؟
‫[ پارکینگ ] ‫[ خروجی ]
‫[ پلیس ]
‫هنوز هفت ماه از قسط ماشینم مونده.
‫آخه چرا...
‫لعنتی. گند زدم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫این کارها رو واسه ترفیع گرفتن می کنی؟
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫فرمانده ام، مرگ همکارش رو با چشم های خودش دید.
‫نزدیک بود بمیره.
‫واسه چی باید از اون بازجویی بشه؟ ‫اون که کاری نکرده.
‫ببین، بازپرس لی هوی گیوم،
‫ما دو سال پیش از هم جدا شدیم.
‫منم مافوقتم.
‫چه فرمانده ت باشه، چه نباشه، وظیفمه
‫.حالا که یه خطایی کرده، ازش بازجویی کنم
‫شغل من اینه.
‫مشکلت چیه؟
‫می خوای بدونی چیه؟ مشکل من...
‫تویی.
‫هیچ وقت یاد نگرفتی کارت رو ‫از زندگی شخصیت جدا کنی، عوضی.
‫آهای. چطور جرئت می کنی این طور با من حرف بزنی؟
‫داری به مافوقت توهین...
‫اصلاً ولش کن.
‫آهای! دیوونه شدی؟
‫آره، دیوونه شدم.
‫مراقب رفتارت باش، بازپرس ارشد ریو سو یول، ‫وگرنه حالت رو می گیرم.
‫زنیکه ی...
‫خب...
‫اول صبحی، حتماً باید حرکتش رو ‫روی من اجرا می کرد؟
‫لعنتی. اول صبحی، حالم رو گرفت.
‫ای خدا. کمرم. سلام.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام، صبح بخیر.
‫چرا دیر اومدی؟ ‫بیا.
‫- دیشب، چیزی خوردی؟ ‫- مهم نیست.
‫آره. مهم نیست.
‫مهم اینه که منتظرته. ‫برو تو.
‫یه نگاه بهم بنداز.
‫دندون هات رو بهم نشون بده.
‫یه بار دیگه.
‫- خیلی خب. ‫- بریم.
‫کره ای ها به قهوه ی اول صبح، اعتیاد دارن.
‫کافه شلوغ بود.
‫من بازپرس ارشد ریو سو یول هستم ‫از واحد مبارزه با فساد.
‫من بازپرس یانگ جه سون هستم.
‫از آشنایی با شما خوشحالم، آقای کیم گیه سیک.
‫الان وقت...
‫خوشحالی نیست. درسته؟
‫.آره، درست میگید. ولی لطفاً عصبی نباشید
‫همه مون پلیسیم دیگه. ‫شما هم کاملاً از روند کار آگاهید.
‫اینا همه ش تشریفاته.
‫واسه همه آمریکانوی سرد آوردم. ‫امیدوارم خوشتون بیاد.
‫آمریکانوی سرد. بذارش اونجا.
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب.
‫بدش به من.
‫قهوه مون رو می خوریم و با آرامش ‫حرف می زنیم.
‫بذار ببینم.
‫[ کیم گیه سیک ]
‫خیلی خب.
‫[ تاک مین سو ]
‫ای خدا.
‫[ تاک مین سو ]
‫بابت اتفاقی که واسه بازپرس تاک مین سو افتاد
‫خیلی متأسفیم.
‫بهم گفت با یکی کار واجب داره
‫و پایین منتظرش بمونم. ‫وقتی منتظرش بودم...
‫مین سو.
‫مین سو!
‫لعنتی.
‫عوضی!
‫وایسا ببینم...
‫نه!
‫سیم سانگ هو. قبلاً دو بار به جرم ‫حمل مواد توی زندان افتاد.
‫چرا سیم سانگ هو، باید بازپرس تاک مین سو رو بکشه؟
‫تا اون جایی که من می دونم، بازپرس تاک ‫به سیم سانگ هو کمک کرد
‫که از خلاف دست بکشه و رابطه ی ‫خیلی خوبی هم با همدیگه داشتن.
‫می تونی با اهالی مواد رفیق بشی
‫ولی وقتی بحث مواد بیاد وسط، ‫بهت رحم نمی کنن.
‫- بازپرس یانگ. ‫- بله؟
‫توی بدن سیم سانگ سو، نشانه ای از مواد هم بود؟
‫نه.
‫چیزهای دیگه چی؟
‫نه. هیچ چیز مورد داری تو خونش پیدا نکردیم.
‫شما و بازپرس تاک مین سو، رابطه ی ‫خوبی با هم داشتید. درسته؟
‫آره. فقط همکار نبودید.
‫- جه سون. ‫- بله؟
‫اگه جلوی چشمت بمیرم، چه حسی پیدا می کنی؟
‫- خب... ‫- آهای.
‫ممکنه بدیمنی بیاره. حرفم رو پس می گیرم.
‫- خب... ‫- طبعاً نمی تونی...
‫درست فکر کنی و خیلی اعصابت خورد میشه. درسته؟
‫- همه رو می کشم. آره. ‫- دقیقاً همین طوره.
‫واسه همین کشتیش؟
‫چی؟
‫طبق آیین نامه عمل کردم.
‫به رونش شلیک کردم.
‫آره.
‫شما روی سقف یه آپارتمان پنج طبقه ی ‫متروکه بودید که هیچ حصاری هم نداشت.
‫به رونش هم شلیک کردی.
‫فکر نمی کردی که پرت بشه پایین؟
‫پس میگی می ذاشتم فرار کنه؟
‫اون عوضی، مین سو رو کشته بود.
‫دقیقاً! اون عوضی، مین سو رو کشته بود! ‫همکارت!
‫همین الانش هم عصبی هستی.
‫حالا تصور کن که اون زمان ‫چقدر عصبی بودی.
‫- بازپرس ارشد ریو... ‫- بشینید.
‫خواهش می کنم.
‫ای خدا.
‫یه چیز دیگه.
‫چه مدرکی هست که نشون بده سیم سانگ هو کشتش؟
‫اون روز، بارون شدیدی میومد.
‫هیچ مدرک یا دی ان ای پیدا نکردن که ‫اثبات کنه، سیم، بازپرس تاک رو کشت.
‫مطمئنم که فقط مین سو
‫- و اون عوضی اونجا بودن. ‫- نه.
‫نه.
‫یه نفر دیگه هم باهاشون بود.
‫- یعنی میگی... ‫- آره.
‫تو هم اونجا بودی...
‫بازپرس ارشد کیم گیه سیک.
‫هنوزم بهترین پلیس بخش مبارزه ‫با مواد مخدره.
‫نباید به این طفلک این قدر سخت بگیره.
‫یادتونه که اوایل امسال، کیم گیه سیک ‫چه بلایی سر برادر زاده تون آورد؟
‫حقشه.
‫این عوضیای واحد مبارزه با مواد مخدر ‫باید بدونن که وقتی اشتباه می کنن
‫بی گناه ها صدمه می بینن.
‫آره، کمیسر.
‫این قدر گفتن بهترینه که ‫سرش گیج رفت.
‫الان که فرصتش رو داریم، ‫باید سر جاش بنشونیمش.
‫اسمش چیه؟
‫بازپرس ارشد، ریو سو یول.
‫کارش درسته.
‫[ رئیس قسمت فرعی: گواک بونگ پیل ]
‫اون موقع بود که دیگه سر از پا نمی شناختم.
‫احسنت!
‫ای خدا.
‫- بفرما. ‫- بیخیال، بابا. می خوام ترک کنم.
‫فردا ترک کن. این خیلی گرونه.
‫آره. باید همین کارو بکنم.
‫میگن این یارو، کیم گیه سیک، خیلی خوب ‫کارش رو بلده.
‫شخص کمیسر پیگیر پرونده ش شد.
‫آره.
‫آخه کی برادر زاده ی کمیسر رو به جرم مواد ‫می ندازه زندان؟
‫واقعاً این کارو کرد؟
‫آخه، مرتیکه ی بی شرف، این چه کاری بود؟
‫- جو گیر نشو. بشین. ‫- باشه.
‫سو یول، یعنی می خوای بگی که نمی دونستی ‫دیشب داشتی
‫با برادر زاده کمیسر، نوشیدنی می خوردی؟
‫بیخیال بابا.
‫- عجب شیادی هستی تو! ‫- ای بابا.
‫پس می خوای هر جور شده، اون ترفیع رو بگیری. ‫درسته؟
‫خیلی خب.
‫یه کاری کن، کیم گیه سیک، تعلیق بشه.
‫اگه بتونی این کارو بکنی، ‫این دفعه پشتتم.
‫داری ناراحتی می کنی.
‫فکر کردی من دارم واسه ترفیع کار میکنم؟
‫ما داریم روز و شب زحمت می کشیم که ‫فساد رو از اینجا ریشه کن کنیم.
‫بیخیال بابا. خیلی خب.
‫کمیسر...
‫می خواد بره یوییدو.
‫واقعاً؟
‫قبل از اینکه بره،
‫ما باید پاداش زحماتی که واسه ش کشیدیم ‫رو بگیریم. درسته؟
‫صد در صد.
‫- نوش جان ‫- ممنون.
‫[ فقط پرسنل ]
‫خیلی داغونم.
‫ای بابا. هوی گیوم عین سگیه که ‫قلاده ش رو باز کردن.
‫باید ازش شکایت کنم.
‫آخه تویی که همچین بابای پولداری داری ‫واسه چی کار می کنی؟
‫بین این همه شغل، حتماً باید پلیس مبارزه ‫با مواد مخدر می شدی؟
‫ای خدا. اصلاً با زندگی سخت حال می کنه.
‫[ دما کاهش پیدا می کند ]
‫چی...
‫تا اینجا سفارش رو میارن؟
‫عجب دنیایی شده.
‫تو کی هستی؟ چی می خوای؟
‫این چه کاری بود آخه؟
‫خدا لعنتت کنه.
‫وایسا...
‫درد داره! آهای!
‫نه!
‫آهای!
‫نکن. تو رو خدا!
‫- آهای! ‫- وایسا!
‫[ پلیس ]
‫اینجا آگهی چسبوندن ممنوعه. خب؟
‫[ جونگ یو نا، 31 ساله ] ‫[ لطفاً کمکم کنید پیداش کنم ]
‫[ پلیس مهربان مونیانگ، همیشه در خدمت شهروندان است ]
‫آهای. بذارش اونجا.
‫این بچه اینجا چیکار می کنه؟
‫متولد سال 1991، نام: جونگ یو نا
‫[ گمشده: جونگ یو نا ]
‫یکی قبلاً گزارش مفقودیش رو داده.
‫میشه بگید کی مسئول پرونده شه؟
‫اینجاست؟
‫اوناهاش. دستیار بازپرس، دو این بوم.
‫باهات کار دارن.
‫این زن رو می شناسی؟
‫ببخشید؟
‫چرا این قدر واسه ت مهمه؟
‫چون شخصاً پیگیر کارش شدی.
‫دلم واسه اون دخترک سوخت.
‫- دنبال مامانش می گرده... ‫- جونگ یو نا.
‫از خونه فرار کرد.
‫- از خونه فرار کرد؟ ‫- زن درست و حسابی نیست.
‫یه سال به خاطر حمل مواد افتاده بود زندان. ‫اخیراً هم آزاد شد.
‫مطمئنم که دوباره میره سمت مواد ‫و دوباره هم گیر میفته.
‫باید یه واحد دیگه مخصوص مفقودی ها ‫تشکیل بدن.
‫آخه چرا واحد جرم های خشونت آمیز ‫پی فراری ها بگرده؟
‫اون یارو یهو پرید داخل. ‫کلاه ایمنی پوشیده بود. کفش هم پوشیده بود.
‫حسابی کتکم زد. فکر کردی من دیوونه ام؟
‫من...
‫من نمیگم که شما دیوونه اید.
‫ولی خب... دوربین هامون رو چک کردیم و ‫هیچ شخصی با این مشخصات ندیدیم.
‫قسم می خورم که با چشم های خودم دیدمش.
‫اون عوضی دیوونه حسابی کتکم زد. ‫نگاه کن!
‫تک تک دوربین ها رو چک کردی؟
‫اصلاً می خوام با رئیست حرف بزنم!
‫- آخه چطور هیچ کس ندیدش؟ ‫- یه لحظه.
‫وقتی اون روانی اومد داخل، شما کجا بودید؟
‫میگم کلاه ایمنی پوشیده بود. ‫حتی کفش هم پوشیده بود.
‫قربان، رئیسم گفت که پولتون رو بهتون برگردونم.
‫پولتون رو کامل بهتون برمی گردونیم. ‫نظرتون چیه بیخیال این قضیه بشید؟
‫مسخره اش رو در آوردی. ‫مگه چقدر بهت پول داده بودم؟
‫فکر کردی این کارها رو واسه پول می کنم؟
‫آخه من واسه پول، این همه داد و بیداد...
‫یه لحظه صبر کن. الو؟
‫سلام. زود برگرد اینجا. باید با هم ‫حرف بزنیم.
‫چی؟ الان؟ نمی تونم...
‫باشه. الان میام. وایسا تا بیام.
‫باید برم. کار دارم.
‫ارائه ی خدماتتون خیلی ضعیفه.
‫مگه دفعه ی اولمه که میام اینجا؟
‫پولم رو برمی گردونی؟ ‫گندش رو در آوردی.
‫وایسا ببینم. اصلاً پولم رو پس بده.
‫- زود باش. ‫- همون کارت بانکی رو لازم داریم.
‫نمی تونی... اصلاً نخواستیم.
‫یعنی فقط خودت و مامان بزرگتید؟
‫بله.
‫مامانم، فقط یکشنبه ها میاد.
‫هر یکشنبه. البته منهای زمانی که ‫می رفت آمریکا.
‫[ یخ ]
‫- مامانت رفته بود آمریکا؟ ‫- بله.
‫اونجا که بود، هر روز واسه م نامه می نوشت.
‫که این طور.
‫تا حالا نرفتی پیش مامانت تو آمریکا؟
‫مامانم سرش شلوغه.
‫یادته آخرین سری که باهاش حرف زدی ‫چی بهت گفت؟
‫گفت واسه تولدم برام هدیه خریده.
‫خونه مون اینجاست.
‫آقا.
‫بله؟
‫مامانم رو واسه م پیدا می کنی؟
‫آره، صد در صد. ‫من پلیسم دیگه.
‫بیا. اینم از کوله پشتیت.
‫بیا.
‫سری بعدی، یه شبدر چهاربرگ پیدا می کنم
‫و واسه تو هم یکی درست میکنم. ‫یکی، عین همین.
‫باشه، ممنون.
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- خداحافظ.
‫می خواد پز بده.
‫سلام، بازپرس ارشد ریو!
‫شنیدم که بالاخره موفق شدی ‫از پشت به کیم گیه سیک خنجر بزنی.
‫بیخیال بابا. وظیفه ام رو انجام دادم. همین.
‫گروه من هر کاری کنه، باز ‫به چشم هیچکس نمیاد.
‫اینو یه مدت پیش خریدم. ‫ندیده بودیش؟
‫به مناسب تولد یک سالگی پسرم خریدمش.
‫آخه پورشه چه ربطی داره به تولد ‫یک سالگی پسرت؟
‫تولد تو نبود که.
‫تو هم باید زود ازدواج کنی و بچه دار شی.
‫اون ثابت عاطفی که تشکیل خانواده بهت میده ‫خیلی مهمه.
‫جه سون گفت که فرزند داشتن ‫خیلی استرس زاست.
‫راستی، بازپرس ارشد جو، کی بهت ترفیع میدن؟
‫اگه پسرت وقتی بزرگ شد، فکر کرد که ‫این ماشین ها مال تو نیستن و تو فقط پارکشون می کنی، چی؟
‫ممنون که نگرانمی.
‫واسه چی یونیفرم آوردی؟
‫خبریه؟
‫واسه تو خبر بدیه.
‫آهای! سو یول!
‫- سو یول! آهای! ‫- ترسوندیم، بابا!
‫چرا این طور میدوی سمتم؟ ترسوندیم!
‫خبر رو نشنیدی؟
‫نوبت تو هم میشه که ترفیع بگیری.
‫آخه چرا این قدر شلوغش کردی؟
‫ظاهراً، پدر جه ده وون، رفیق دوران بچگی کمیسره.
‫آخه چطور ممکنه؟ یکیشون اهل اینچئون و ‫اون یکی اهل دئگوئه.
‫نکته ی خوبی بود.
‫خیلی عجیبه. نه؟
‫گفتی اون یکی تو کاخ آبی آشنا داشت، ‫گفتم باشه.
‫دمپایی رو در بیار.
‫ولی آخه جو ده وون چرا؟
‫آخه کی با پورشه میاد اداره؟ ‫اون دیوونه ست!
‫لعنتی. خب، چه میشه کرد؟
‫اگه فکر می کنی بی عدالتیه، دوباره به دنیا بیا ‫و این سری، فرزند یه کله گنده شو.
‫لعنتی.
‫آهای.
‫کمکم می کنی یا نه؟
‫می خوای خوب ازم استفاده کنی و تهش هم ‫دکم کنی؟ آره؟
‫چرا این قدر بدبینی؟
‫بگیر بشین.
‫می دونم که با بالاترین نمره قبول شدی.
‫ولی تو هیچ کس و کاری نداری و ‫حتی دانشگاه هم نرفتی.
‫ولی بازم تونستی به واحد مبارزه با فساد بپیوندی ‫و تا اینجا هم خودت رو بالا کشیدی.
‫اینا به خاطر کیه؟
‫باشه. درک میکنم که عصبانی هستی.
‫ولی چه میشه کرد؟
‫باید واقعیت رو بپذیری.
‫[ کلانتری سویانگ ]
‫[ گمشده: جونگ یو نا ]
‫این دفعه آدمه.
‫فکر کردم تخصصمون، پیدا کردن ‫گربه های گمشده ست.
‫دیروز یه دختر بچه رو دیدم که ‫دنبال مادرش می گشت.
‫آها. مادرش ولش کرد و از خونه فرار کرد؟
‫قبلاً مادرش رو به جرم حمل مواد ‫گرفته بودن.
‫حمل مواد؟ یا خدا. ‫اصلاً دیگه نمی خواد بقیه ش رو تعریف کنی.
‫ولی فکر کنم وقتی زندان بود، ‫هر روز واسه دخترش نامه می فرستاد.
‫فکر میکنه که مادرش رفته بوده آمریکا.
‫ظاهراً وقتی از زندان اومد بیرون، ‫حسابی به دخترش رسید.
‫آخه چرا باید یهو دخترش رو ول کنه و بره؟
‫افسر او، به خاطر خودت هم که شده ‫این قدر فضول نباش.
‫غذاتو بخور.
‫- واسه ت بازش کنم؟ ‫- نه. خودم بازش میکنم.
‫- این دامپلینگ رو مزه کن. ‫- واسه خودت. من دامپلینگ دوست ندارم.
‫کلانتری سویانگ، او گیونگ ته صحبت میکنه.
‫تاریخچه ی تماس جونگ یو نا رو در آوردید؟
‫چشم. الان میام. ‫باید برم.
‫خب، اول غذات رو تموم کن.
‫[ گمشده: جونگ یو نا ]
‫ای بابا.
‫ساکنین زیادی، بعد از چند ماه ‫از اینجا میرن.
‫راستش، اونایی که گهگاهی واسه م نوشیدنی میارن یا
‫باهام بد رفتاری می کنن رو یادم می مونه.
‫به خاطر داشتن تک تک افراد، واسه م غیر ممکنه.
‫لطفاً یه نگاه دیگه بندازید.
‫باید برم گشت بزنم.
‫بیخیال شو، بابا. کار دارم. ‫ای بابا.
‫همسایه بغلیمه.
‫همسایه بغلیتونه؟
‫آره. خودشه. یا خدا.
‫گم شده؟
‫کدوم واحده؟
‫خانم جونگ یو نا.
‫خونه ی خودت که نیست. دردسر نشه.
‫ممکنه کسی داخلش باشه.
‫مسئولیتی گردن من نیست، ها.
‫- باشه. ‫- بذار ببینم.
‫آره. قفل ساز می خواد بازش کنه
‫بوی وایتکس میاد.
‫کاراگاه دو، اینو ببینید.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫بله، جناب نماینده. ‫اصلاً نگران نباشید.
‫چشم، قربان.
‫[ پلیس و شهروندان یکی هستند ]
‫به سو یول بگو بیاد دفترم.
‫- می خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫می دونی که بهت نمی خوره ماکارون بخوری؟
‫هنوز اعلام نکردن که کی ترفیع می گیره.
‫من اون قدر بزرگ شدم که بدونم ‫نباید بذارم امید واهی بهم چیره بشه.
‫الان فرصتشه که دل کمیسر رو به دست بیاری.
‫می خوای یا نه؟
‫چیه؟ فرصته چیه؟
‫پسرعموی نماینده ی مجلس دو یو گون توی ‫نیروی پلیس کار می کنه.
‫دو این بوم در واحد جرم های خشونت آمیز ‫کار می کنه.
‫همه چی رو می دونی، ها. ‫اینم باید بدونی که
‫خیلی به هم نزدیکن. عین دوتا برادرن.
‫ولی دو این بوم، دسته گل به آب داده.
‫همین ممکنه شانس برنده شدنش در انتخابات رو ‫کاهش بده.
‫چی میگی؟
‫به نماینده ی مجلس کمک می کنی؟
‫نه. چون مطمئنم یه گندی زده
‫که نمیشه جمعش کرد.
‫کل مأمورهای اینجا می دونن که دو این بوم ‫عین بمب ساعتیه.
‫ولی می خواد ببینت
‫دستیار بازپرس دو؟ فکرش هم نکنه. ‫چرا باید ببینمش؟
‫نه، نماینده ی مجلس دو.
‫خدا رو چه دیدی؟
‫شاید بعداً به گوشم رسید که تو و نماینده مجلس دو ‫دوستان دوران کودکی بودید.
‫دوران راهنمایی و دبیرستانش رو در ‫مونیانگ سپری کرد.
‫تو هم همین طور.
‫کاملاً قصه ی منطقیه.
‫دوستان دوران کودکی؟
‫[ پیتزا یول یول ]
‫ببخشید. همینو داریم.
‫جگرتون حال میاد.
‫هم اسم تو، هم اسم برادرت، یول داره. ‫واسه همینم اسم پیتزا فروشیتون رو یول یول گذاشتین؟
‫بله.
‫حتماً خیلی با هم جورید.
‫کاش این بوم هم یه مغازه ی جمع و جور می زد
‫و از هر چی دردسره، دوری می کرد.
‫برادرم هم همیشه واسه م دردسر درست می کنه.
‫چیکارش کنم؟ برادرمه.
‫کاملاً حستون رو درک می کنم، قربان.
‫پسر عموممه، ولی عین برادر کوچیکمه.
‫بله.
‫شنیدم که دوران راهنمایی و دبیرستانت رو در ‫مونیانگ سپری کردی.
‫ما نقاط اشتراک زیادی با هم داریم.
‫بله، قربان. ریو سو یول هستم از ‫کلاس بیست و یکم.
‫لطفاً با من راحت باشید.
‫فارغ التحصیل دانشگاه حقوق و دارنده ی مدرک وکالت.
‫شما فساد دادستانی رو فاش کردید و ‫بعدش هم نماینده ی مجلس شدید.
‫گوشم پره از دوران پر شکوه شما.
‫بیخیال بابا.
‫انتخابات در پیشه. ‫می خوام بی سر و صدا، قال قضیه کنده بشه.
‫لطفاً کمکم کن.
‫فعلاً...
‫شما فکرتون رو درگیر هیچی نکنید. ‫چون منو دارید، قربان.
‫می دونی چی جالبه؟
‫می دونم که تا حالا همدیگه رو ندیده بودیم، ‫ولی خیلی پیشت احساس راحتی می کنم.
‫ای خدا. خجالتم ندید.
‫روز خوبی داشته باشید، قربان.
‫[ دون یو گون، از دل مردم مونیانگ ]
‫سلام، جه سون. می تونی با کلانتری سویانگ ‫تماس بگیری؟
‫بله. درمورد دستیار بازپرس دو این بومه. صحیح.
‫باشه، خداحافظ.
‫سلام.
‫اینجا چیکار می کنی؟ ‫تو که هنوز خوب نشدی.
‫ای خدا.
‫چی؟ رفت؟
‫می خواستم ازش امضا بگیرم.
‫- پیرزن ها عاشقشن. لعنتی! ‫- ببند دهنت رو!
‫دونگ یول، تو به مامان زنگ زدی؟
‫تازه کمرش رو عمل کرده. ‫نباید کار کنه.
‫راستش... قضیه از این قراره که...
‫اون کارگره که قرار بود بیاد، نیومد.
‫منم گفتم خودم میام کمکتون.
‫آخه این چه کاریه؟
‫اگه دوباره کمرت آسیب ببینه، چی؟
‫این همه پول عمل دادیم. خیلی هم ‫طول کشید تا خوب شدی.
‫گفتم پولت رو پس میدم دیگه!
‫- میشه اون قضیه رو دیگه پیش نیاری؟ ‫- ای خدا.
‫من نگفتم که خرج بیمارستانم رو حساب کنی.
‫آخه چرا این طور حرف میزنی؟
‫من بهش گفتم حساب کنه.
‫مامان، تو که پول نداری، واسه چی ‫الکی بهش گیر میدی؟
‫- سو یول بهت اهمیت میده. ‫- لعنتی.
‫این مغازه هم که واسه من باز کرد.
‫عملاً اون نون آور خانواده ست.
‫نمی خواد بزنیش تو سرم.
‫- نمی خواد بزنیش تو سرم. ‫- مامان!
‫کجاست؟
‫- آهای! خجالت بکش. ‫- مامان! نزنم. درد داره.
‫- بیا اینجا. ‫- بدتر بزنش.
‫یه بازجویی ساده ست. چیزی نیست.
‫می ترسم بچه های مرکز بیان.
‫اومدن. بیا.
‫سلام، قربان.
‫من رئیس این کلانتری هستم.
‫واسه بهش زنگ زدی که
‫منتظرمون بمونه؟ ‫مرتیکه ی احمق!
‫معذرت می خوام، قربان!
‫نگران نباشید. مسئله ی خاصی نیست.
‫یه صحبت خلاصه ای باهم می کنیم.
‫اونه.
‫من افسر او گیونگ ته هستم.
‫بله. از چهره ت مشخصه.
‫اون میز افسر اوـه.
‫[ جونگ یو نا، 31 ساله ] ‫[ لطفاً کمکم کنید پیداش کنم ]
‫مطمئنی که می تونی حرف بزنی؟
‫بله. راحت می تونم حرف بزنم.
‫خیلی خب، افسر او گیونگ ته
‫شما به خاطر ضرب و شتم از ‫دستیار بازپرس دو این بوم شکایت کردید.
‫ولی مکانش یه مقدار مشکوک بود.
‫اونجا، آخرین مکانی بود که پینگ
‫موبایل یه خانم گمشده به نام جونگ یو نا ‫یافت شد.
‫رفته بودم اونجا که ببینم ‫اتفاقی تو خونه ش واسه ش افتاده یا نه.
‫چه نسبتی با خانم جونگ دارید؟
‫چی؟ من اصلاً تا حالا ندیدمش.
‫پس واسه چی رفتید به خونه ش؟ ‫پرونده ی شما نبود که.
‫آها. یه دختر به نام سون ازم کمک خواست.
‫اون دختر خانم جونگه.
‫بهش قول دادم که مادرش رو پیدا کنم.
‫درست نفهمیدم چی شد.
‫چون به یه بچه قول دادی، رفتی اونجا؟
‫دختر کسی که تا حالا ندیدیش. آره؟
‫بله. من افسر پلیسم دیگه.
‫افسر پلیسی؟
‫یه افسر پلیس، وظیفه ش اینه که ‫هر کمکی از دستش بر میاد، انجام بده.
‫آها. فهمیدم. پس افسر پلیسی!
‫بله.
‫- فکر کردی فقط خودت پلیسی؟ ‫- ببخشید؟
‫دستیار بازپرس دو هم که این پرونده دستش بود، پلیسه.
‫منم پلیسم.
‫چرا به وظایف و ناحیه ی بقیه احترام نمی ذاری؟
‫می خوای کل پرونده های مونیانگ رو بدیم دست تو؟
‫نظرت چیه همه مون استعفا بدیم؟ ‫این طور راضی میشی؟
‫- نه. نیتم این نبود. ‫- آها.
‫میدونم. ولی ما همکاریم. ‫با یه عذرخواهی قضیه رو جمع کنیم.
‫توی خونه ش، خون پیدا کردم.
‫خون؟
‫یه کاسه ای زیر نیم کاسه ست. ‫مطمئنم که یکی پاکش کرد.
‫مطمئنم که چند تار مو رو دیدم که ‫روشون خون بود.
‫ای خدا. خون، مو.
‫یعنی می خوای بگی که یه نفر اینجا کشته شد؟
‫گوش کن، افسر او.
‫فکر کردی آدم کشی کار راحتیه؟
‫زیاد سریال آمریکایی نگاه می کنی؟ ‫این سریال ها واسه مون دردسر شدن.
‫اگه کشته شده باشه، چی؟
‫چی؟
‫اگه اتفاقی واسه ش افتاده باشه، چی؟
‫بهت گفته بودم که. ‫یارو دیوونه ست.
‫می دونم که خودت از قوانین خبر داری.
‫این پرونده در حیطه ی قانونی ماست.
‫اگه ادعا کنه که کارم رو درست انجام ندادم، چی؟
‫کی گردن می گیره؟
‫درک میکنم.
‫ولی تو با مشت زدی تو صورتش. ‫اینو نمیشه راحت حل کرد.
‫طرف بدون اجازه وارد خونه ی مردم شده بود.
‫به حرفم هم گوش نمی کرد. ‫میگی چیکار میکردم؟
‫باید یه کاری کنیم که به نفع همه بشه.
‫من افسر او رو مجاب می کنم که بگه ‫اشتباه کرد.
‫- تو هم ازش عذرخواهی کن... ‫- عذرخواهی کنم؟
‫یعنی نمی دونی که اون دنبال توجهه و می خواد
‫خودش رو قهرمان جلوه بده؟
‫دنبال توجهه؟
‫به نظر من که خیلی مهربون و مؤدب بود.
‫گوش کن؛ اون میگه که اونجا ‫موی آغشته به خون دیده.
‫فقط یه شخصی که دنبال توجهه، اینو میگه.
‫برادرم میگفت که خیلی آدم ریز بینی هستی. ‫گمونم اشتباه میکرد.
‫با من این طوری حرف نزن. ‫گوش کن.
‫دستیار بازپرس دو این بوم.
‫حالا که این بحث رو پیش آوردی، ‫بذار درموردش حرف بزنیم.
‫من می خوام نماینده ی مجلس رو تحت تأثیر قرار بدم ‫نه تو.
‫ای خدا.
‫می دونم که توی اداره ی ما، رابطه ها ‫حرف اول رو می زنن.
‫ولی درجه ی من از تو خیلی بالاتره. ‫الان هم داری بهم بی احترامی می کنی.
‫روش پیچیده ای رو در پیش گرفتی.
‫خودت روش پیچیده طلبیدی.
‫خودم تنهایی درستش میکنم.
‫تو فقط دهنت رو ببند و هر کاری که بهت گفتم، بکن. ‫خب؟
‫یه سری آدما هستن که نباید ‫بهشون بی احترامی کنی.
‫ممنون بابت نوشیدنی.
‫هفت روز از گزارش مفقودی ‫جونگ یو نا گذشته.
‫دخترش داره همه جا آگهی می چسبونه
‫که مادرش رو پیدا کنه.
‫وقتی دیدمش، قلبم شکست. ‫دختره ی طفلکی.
‫[ عملکرد: او گیونگ ته ] ‫[ تعداد تأخیرها: صفر ]
‫این یارو، او گیونگ ته، یه بار هم ‫دیر نیومد سر کار.
‫اون خیلی جوونه. اصلاً می خوابه؟
‫چی؟ نه نامزدی داره نه نوشیدنی مصرف می کنه؟
‫سوابق پرونده اش، تو رو یاد
‫ده سال پیش من نمی ندازه؟
‫بیخیال بابا. یه ضعفی از این یارو ‫واسه م پیدا کن.
‫خب، اگه خودش هیچ خطایی نکرده، ‫یه ضعفی از خانواده و فامیل هاش پیدا کن.
‫چیه؟ چته؟
‫چرا پیگیر او گیونگ ته شدی؟
‫- چی؟ ‫- چرا؟
‫چون دو این بوم پسر عموی نماینده ی مجلس دوـه؟ ‫آره؟
‫همینه. آره؟
‫نماینده ی مجلس دو؟
‫دو؟ منظورت نماینده ی مجلس دو یو گونـه؟
‫آره. دوتاشون دو دارن. ‫چه باهوشی تو.
‫مشخصه که داری زور می زنی.
‫ولی نباید دو این بوم، اون یارو رو میزد. ‫طفلک می خواست کمک کنه مادر اون دختر پیدا بشه.
‫- واسه چی می خوای اونو آدم بده کنی؟ ‫- بیخیال، بابا.
‫راستش رو بگو.
‫هنوز دنبال ترفیعی. آره؟
‫شورش رو در آوردی. ‫فکر کردی همه چی رو می دونی؟
‫واسه چی او گیونگ ته رو قدیس می کنی؟
‫از عصبانیتت مشخصه که ‫درست میگفتم.
‫- عجب سرنوشتی شده! ‫- یانگ جه سون...
‫اینجا باشگاه نیست که. اداره ست.
‫بهت گفتم که اینا رو گم و گور کن.
‫مگه آدم بچه هاش رو گم و گور میکنه؟ ‫خودت بودی، بچه هات رو گم و گور می کردی؟
‫مرتیکه ی احمق...
‫حالت خوبه؟ کتفت در رفت؟
‫- واسه چی بلندش کردی؟ ‫- کتفم در رفت.
‫خب، ورزش کن. ‫این که اصلاً سنگین نیست.
‫- چند کیلوئه؟ ‫- حدوداً هجده کیلو.
‫شورش رو در آوردی.
‫یادته آخرین سری که باهاش حرف زدی ‫چی بهت گفت؟
‫گفت واسه تولدم برام هدیه خریده.
‫دیر وقت هم کار می کنید؟
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫خب...
‫حس کردم که یه کاسه ای زیر نیم کاسه ست.
‫یه هفته پیش بود.
‫کاملاً یادمه. چون قبل سفر کاریم بود.
‫دراز کشیده بودم.
‫ولی...
‫یه همچین صدای تلپ تلپی شنیدم.
‫صدای ناله ی یه نفر هم شنیدم
‫بعدش چی شد؟
‫- ببخشید. ‫- خواهش می کنم.
‫[ ضبط ]
‫نه. به من نزدیک نشو.
‫- به من نزدیک نشو. ‫- چیه؟ چی شده؟
‫- اون مرد... ‫- وای نه. چی شده؟
‫همون جور که می دونی، مجبوریم ‫طبق قانون باهات برخورد کنیم.
‫چرا نصف شبی رفتی اونجا؟
‫خانم جونگ...
‫حتماً یه اتفاقی واسه ش افتاده.
‫چون اصلاً منطقی نیست که یهو ‫غیبش بزنه.
‫افسر او. تو منو یاد یکی از تازه کارهای واحدمون می ندازی. ‫خب گوشات رو باز کن.
‫این قدر خودت رو درگیر مشکلات بقیه نکن. ‫باید به فکر خودت باشی.
‫میگه بهش حمله کردی.
‫نگهبان هم شاهد شده.
‫کاش منم...
‫اشتباه برداشت می کردم.
‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫اگه می خوای خودت رو تبرئه کنی ‫باید جون به بدنت باشه.
‫یه سونده گوک مهمونت می کنم. ‫یه رستوان خوب رو می شناسم.
‫[ بیمارستان یون بو ]
‫واسه چی آینه رو شکستی؟
‫می خواستم از صندلی استفاده کنم ‫که شکست.
‫بهش گفتم اگه بهم نزدیک شه، ‫خودم رو می کشم.
‫ترسیده بودم.
‫پس...
‫پس وقتی داشتی فرار می کردی، صندلی رو بلند کردی؟
‫صندلی...
‫نه. حواسم نبود. ‫اون عوضی آینه رو شکست.
‫با صندلی آینه رو شکست و تهدیدم کرد.
‫میشی بگی چرا وقتی داشت صندلی رو ‫به سمتت می آورد
‫در رو قفل نکردی؟
‫در قفل نمی شد... از پشت...
‫وایسا.
‫واسه چی این سؤالات رو ازم می پرسی؟
‫انتظار داری همه چی رو به خاطر بیارم؟
‫خیلی ترسیده بودم.
‫تپش قلبم رفت بالا.
‫آدمی که ترسیده، در رو قفل می کنه دیگه.
‫ولیاو گیونگ ته در رو باز کرد ‫و پرید تو. درسته؟
‫بله. دقیقاً همینه.
‫درست گفتید.
‫بیخیال بابا.
‫سلام، دستیار بازپرس دو.
‫نمی تونستی یه بازیگر رو اجیر کنی؟
‫گیریم که همسایه بغلیته، حتماً باید همینو ‫اجیر می کردی؟
‫اگه وکیل ها ازش سؤال جواب کنن
‫به جرم تهمت ناروا، می ندازنش زندان.
‫من؟
‫واسه چی برم زندان؟ ‫من که خطایی نکردم.
‫بهت گفته بودم. یادته؟
‫فقط به من اعتماد کن و هر چی بهت میگم، انجام بده.
‫اصلاً دوست ندارم خودم رو گیر ‫این معمای مزخرف بندازم.
‫تمومش کنیم، بره. خب؟
‫کار دارم. ماهیت رو بخور.
‫وایسید، آقا.
‫روش پیچیده ای رو در پیش گرفتی.
‫خودت روش پیچیده طلبیدی.
‫مرتیکه. فکر کرده کیه؟
‫یه افسر پلیس، وظیفه ش اینه که ‫هر کمکی از دستش بر میاد، انجام بده.
‫آخه چرا این احمق، این قدر فضوله؟ ‫لعنتی.
‫* به دو یو گون رأی بدید *
‫* دو یو گان، نماینده میشه *
‫* به دو یو گون رأی بدید *
‫نه.
‫ریو سو یول، فقط به فکر خودت باش.
‫فقط خودت. نه هیچ کس دیگه ای.
‫این چه وضعیه؟
‫اینا قطرات خونن. درسته؟
‫تو... تویی!
‫احمق، واسه چی زبونت بند اومده؟
‫لعنتی...
‫مرتیکه ی...
‫مرتیکه... می کشمت.
‫وایسا ببینم، آشغال.
‫وایسا!
‫کجا رفت؟ یهو کجا رفت؟ ‫لعنتی! این یارو کیه؟
‫لعنتی.
‫مرتیکه ی...
‫وایسا! مرتیکه ی...
‫عوضی. وایسا ببینم.
‫دیوونه ست؟
‫وای نه!
‫آشغال!
‫آهای! نه!
‫لعنتی.
‫چی بود؟ داشتم خواب می دیدم؟
‫[ جلسه انضباطی ]
‫اون لحظه نتونستم خشمم رو کنترل کنم
‫و افسر مادون رو کتک زدم.
‫[ شاهد، متهم ]
‫عذرخواهی می کنم و شدیداً پشیمونم.
‫هر جریمه ای که در نظر بگیرید...
‫[ کمیته انضباطی ]
‫به دیده ی منت، قبولش می کنم.
‫افسر او، دلیلی داشت که این طور ‫بهتون حمله کنه؟
‫[ شاهد ]
‫طبق تحقیقات ما،
‫شما، بدون اجازه وارد یه آپارتمان خالی شدید. ‫حتی بعد از حادثه ی مذکور،
‫یکی از ساکنین اون مجتمع، به شما اتهام حمله زد.
‫راست گفته؟
‫راستش...
‫اگه واحد مبارزه با فساد، قضیه رو ‫جمع نمی کرد،
‫کارت به دادگاه می کشید. می دونستی؟
‫شنیدم که شخصاً به دیدار اون خانم رفتید ‫و رضایتش رو گرفتید.
‫خیلی ممنونم.
‫وظیفه ام رو انجام دادم.
‫راستی،
‫حالا پرونده ی جونگ یو نا چی میشه؟
‫کاراگاه پرونده، قضیه رو پیگیری میکنه.
‫الکی تو کار دیگران دخالت نکن. ‫به ضررت تموم میشه.
‫ببخشید.
‫چرا شکایت اون زن هم
‫وارد گزارشت کردی؟ ‫قرار بود که این کارو نکنی.
‫وظیفه ام رو انجام دادم.
‫میگی چیکار می کردم؟ ‫ماست مالیش می کردم؟
‫پسره ی ساده لوح احمق!
‫ازمون تشکر کرد. نمی دونست که ‫همه ی اینا زیر سر ما بود.
‫او ازمون تشکر کرد!
‫عجب آدمی هستی تو
‫قسم می خورم که آروم بود.
‫دقیقاً این طوری.
‫بازپرس ارشد ریو!
‫خیلی ممنونم. دمت گرم.
‫البته کسری حقوق، حالم رو گرفت.
‫- این چیه؟ ‫- یه نگاه بهش بنداز.
‫جونگ یو نا، دیروز از کارت بانکیش استفاده کرد.
‫حالا حرفم رو باور می کنی؟
‫[ نماینده مجلس دو یو گون ]
‫سلام، قربان.
‫بله. صد در صد.
‫نگران نباشید.
‫زود باشید دیگه.
‫- باشه ‫- فهمیدم.
‫ببخشید. ‫اینجا یه عروسکی ندیدید؟
‫کدوم عروسک؟ تو کی هستی؟
‫اینجا بود. دقیقاً اینجا بود.
‫بابا، کار دارم. اصلاً تو کی هستی؟
‫آقا، واسه چی خونه رو به هم ریختید؟
‫- لطفاً... ‫- باشه. فهمیدم.
‫- خیلی خب، باشه. ‫- آقا، تو رو خدا.
‫- گمشو. ولم کن. ‫- آقا.
‫آقا.
‫آقا، باید پیداش کنم.
‫سلام.
‫مین یانگ! باید عکس بگیریم. ‫بیا اینجا.
‫- چشم، بابا. ‫- خیلی خب.
‫گلم.
‫این زوج رو می شناسی؟
‫مشتاق دیدار. حتماً این روزها ‫خیلی سرت شلوغه.
‫نه، اصلاً.
‫زنم تموم کسانی که بهشون مدیونیم ‫رو دعوت کرد.
‫باید ببرمش رو سن و بهش جایزه بدم.
‫شوخی کردم. می خوایم عکس خانوادگی بگیریم.
‫چند لحظه از حضورتون مرخص میشیم.
‫تو خیلی مهربونی، گلم.
‫حتماً باید اینا هم دعوت می کردی؟
‫واقعاً فرشته ای.
‫مین یانگ کجاست؟
‫- مین یانگ؟ ‫- مین یانگ.
‫اینو نگاه، بابا!
‫کی بهت گل داد؟
‫بذار ببینمش. ‫ولی به خوشگلی تو نیست.
‫بیا عکس بگیریم.
‫- از این طرف، قربان. ‫- ممنونم.
‫- یه عکس قشنگ بگیر ازمون. ‫- چشم
‫خیلی خب.
‫میشه شما و همسرتون به هم نزدیک شید؟
‫- خوبه. به دوربین نگاه کنید ‫- چشم.
‫یک، دو، سه.
‫- نه؟ ‫- حتماً خیلی خوشحال شدید.
‫تو هم به جشن تولد برادر زاده ام دعوت شدی؟
‫حتماً یو گون خیلی ازت خوشش میاد.
‫بنوشیم.
‫بهترین راه مقابله با مشکلات، نوشیدنی خوردنه.
‫- آهای! تو کی اومدی؟ ‫- آهای.
‫ای خدا!
‫- سلام. اومدید؟ ‫- از دیدنتون خوشحالم.
‫- از غذا خوشتون اومد؟ ‫- خیلی خوبه.
‫عالیه.
‫بازپرس ارشد ریو.
‫جناب کمیسر، این افسریه که خیلی ‫ازش خوشم میاد.
‫می خواستم به شما معرفیش کنم.
‫بازپرس ارشد ریو سو یول، واحد مبارزه با فساد.
‫تو رو که می شناسم.
‫- می شناسیدش؟ ‫- بله.
‫- گلم. ‫- بله؟
‫- مین یانگ خوابش میاد. ‫- چی؟
‫دیر وقته. ببخشید.
‫بیشتر با هم آشنا شید.
‫- خوابوندن بچه ها با منه. ‫- مشکلی نیست. راحت باشید.
‫برو بخواب، عزیزم.
‫- باهاش گرم بگیر. ‫- چشم، قربان.
‫- بریم. ببخشید، حواسم به زمان نبود. ‫- می بینمتون.
‫شب قشنگیه. نه؟
‫خیلی قشنگه
‫می دونم. نا یول این طوریه.
‫دوربین هم داره.
‫می تونی باهاش ضبط کنی.
‫این روزها خیلی محبوب شده.
‫همین که بذاریش، همه چی رو ضبط می کنه.
‫راحت باهاش زاغ سیاه بچه ت
‫و خدمتکارت رو چوب می زنی.
‫[ 10روز پیش ]
‫بهت گفتم که وقتی اینجام ‫از گوشی استفاده نکن.
‫شاید می خوای ازم عکس بگیری که ‫بعداً با اون عکس ها ازم اخاذی کنی.
‫زنیکه...
‫مُردی؟
‫حتی هم اگه مُردی، گوش کن.
‫تقصیر خودته. فهمیدی؟
‫سزاوار مرگ بودی!
‫برای چی مُردی؟ ‫آخه آدم این قدر راحت می میره؟
‫چرا این قدر خونریزی کردی؟
‫اول صبح، از اینجا رفتن.
‫چند ماه کرایه خونه شون عقب مونده بود.
‫همه می گفتن مادر دختره فرار کرده.
‫منم چاره ای نداشتم.
‫می دونید کجا رفتن؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫با جر و بحث رفتن.
‫دختره با مامان بزرگش بود. ‫احتمالاً رفتن پیش اقوامشون.
‫مامان! سریال شروع شد.
‫باشه. خداحافظ.
‫شام نخورده، با دو اومدم اینجا.
‫برای چی دیر اومدی؟
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫اونی که به لپ تاپ وصل کردی رو، بهم بده
‫که از جونت بگذرم.
‫کار تو بود.
‫تو یه بلایی سر جونگ یو نا آوردی.
‫[ دادستان آن سوک هو ]
‫[ کمیسر کیم سونگ هو ]
‫لعنتی.
‫مرتیکه...
‫تند نرو. خب؟
‫آهای!
‫اینجا کجاست؟
‫قضیه چیه؟
‫آشغال!
‫آهای! نکن!
‫آهای!
‫دوباره همدیگه رو دیدیم.
‫به این می گن تقدیر؟
‫عوضی.
‫وایسا. یه لحظه صبر کن. ‫یه نفر بهم زنگ زده.
‫باید جواب بدم.
‫آهای! هنوز حرف هاش تموم نشدن.
‫مرتیکه ی عوضی!
‫تو کی هستی؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- لعنتی.
‫- می کشمت ‫- لعنتی.
‫چیکارم داری؟
‫بی سر و صدا همراهم بیا.
‫لعنتی.
‫مرتیکه ی...
‫این چیه؟
‫اینجا کجاست؟
‫باید از او گیونگ ته عذرخواهی کنی.
‫او گیونگ ته؟
‫ولم کن.
‫ولم کن، عوضی! ‫ولم کن.
‫لعنتی.
‫ولم کن! ‫مگه نمی بینی چی شده؟
‫قبل از اینکه بمیری، ازش معذرت خواهی کن.
‫معذرت خواهی کنم؟ دیوونه. ‫منظورت...
‫چه داغه.
‫لعنتی!
‫عجب گیری کردیم.
‫افسر او. بیدار شو.
‫افسر او. چی شده؟
‫او گیونگ ته.
‫کی این بلا رو سرت آورد؟ ‫او گیونگ ته!
‫بیدار شو!
‫دیوونه!
‫الآن همه مون می میرم. ‫الآن می خوای چیکار کنی؟
‫افسر او!
‫چی؟ می خوای چیکار کنی؟
‫منتظر چی هستی؟
‫چی؟
‫می خوای چیکار کنم، روانی؟
‫ای خدا. چقدر کودنی تو!
‫مرتیکه ی...
‫از دیدنت خوشحالم، ریو سو یول.
‫یه روانی به تورم خورده.
‫یک دفعه از ناکجا آباد پیداش می شه ‫و بی علت، بهم حمله می کنه.
‫تو که پلیسی. ‫برای چی، دستگیرش نمی کنی؟
‫لااقل از جاده برو!
‫برای چی او گیونگ ته، جونگ یو نا رو کشت؟
‫اگه بگیم او گیونگ ته قاتله،
‫تو هم خلاص می شی. نمی فهمی؟
‫تو کی هستی؟
‫اومدم تموم مأمورین فاسد و عوضی رو تنبیه کنم.
‫پایان این دوره ست!
‫آهای!
‫قهرمان.