‫«مدی»، بابت تمام سال هایی که از دست رفت...
‫و درد و رنجی که باعث شدم بکشی، شرمنده ام.
‫کاش دوباره می تونستم از نزدیک ببینمت،
‫اما دیگه برای من خیلی دیر شده.
‫همیشه تنها خواسته ام این بود ‫که اون پدری باشم که تو می خواستی.
‫و چون نتونستم باشم، با حسرت می میرم!
‫اما لطفاً بدون که چون تو دخترم بودی...
‫با افتخار زندگی کردم.
‫این اعتراف نامه من به توئه، ‫برای تمام کارهام؛ کارهایی که کردم...
‫و علت انجام دادنشون.
‫دردناکه، اما تو رو هم آزاد می کنه.
‫می دونم فکر می کنی می دونی جریان چیه، ‫که من کی هستم، اما نمی دونی!
‫وقتی واقعیت رو به پدر روحانی پیتر بگم...
‫دنیاش از هم می پاشه،
،‫اما وقتشه که سعی کنم تا جایی که می تونم ‫اوضاع رو درست کنم.
‫تمام این جریانات، امشب تموم می شن.
‫متأسفانه دیگه داشتم کلیسا رو می بستم.
‫خب، متأسفانه...
‫یه قدم دیگه برداری، ‫مغز کوفتیت رو می تِرِکونم!
‫من حرف می زنم، تو گوش کن.
‫می فهمی؟
‫چند تا خروجی توی این کلیسا هست؟
‫چرا می خوای بدونی؟
‫جواب سئوال لامصب تی رو بده.
‫4تا.
‫اول این یکی رو قفل کن.
‫به در نگاه کن، نه من!
‫خوبه.
‫راه بیفت.
‫قفله.
‫می دونی، اگه نری یه نگاه به اون زخمت بندازن...
‫خیلی فوری، بدجوری تو دردسر می افتی.
‫دیگه کارم از کار گذشته.
‫دیگه مرگم حتمیه.
‫اینجا چی می خوای؟ اینجا...
‫اینجا مقدسه نه جای خشونت!
‫واقعاً فکر می کنی خودم دلم می خواد اینجا باشم ‫و این کار رو بکنم؟
‫فقط دنبال اینم که بفهمم چه بلایی سرت اومده.
‫چی می خوای؟
‫من همون چیزی رو می خوام که تو می خوای،
‫اینکه مردم واقعیت رو بدونن!
‫بیا بریم.
‫حداقل بذار برات مسکن بیارم.
‫باشه.
‫چیزی داری که تأثیرش بیشتر باشه؟
‫اونقدر زخم گلوله دیدم که می دونم...
‫اگه همین حالا به زخمت رسیدگی نکنم...
‫همین جا جلوی محرابم می میری.
‫نمی خوام این اتفاق بیفته.
‫[«استرانگ» توی کلیساست. می خوای چیکار کنم؟]
‫مجبورم داغش کنم، ‫جلوی خونریزی رو می گیرم...
‫تا بعدش ببرمت بیمارستان.
‫هیچ بیمارستان کوفتی ای نمی ریم نمی ریم.
‫کمربند داری؟
‫گازش بگیر.
‫حاضری؟
‫فقط یه بار دیگه، باشه؟
‫خونریزی فعلاً آروم تر شد.
‫اما باید بپوشونمش...
‫تا عفونتی که حالا توی زخمت هست رو ‫از نور خورشید دور نگه دارم.
‫تجهیزات درست و حسابیش رو دارم.
‫می رم اون پشت رو بررسی کنم.
‫نه، ولش کن.
‫باید ببندمش.
‫فقط دارم کاری که ضروریه رو می کنم.
‫خیلی خب، صبر کن.
‫کلیدها و گوشیت رو بده من.
‫اونجا داری چه غلطی می کنی؟
‫مجبورم نکن بیام دنبالت.
‫آهای!
‫اون پشت داری چه غلطی می کنی؟
‫شرمنده.
‫شرمنده، خیلی ساله که از اون تجهیزات پزشکی...
‫استفاده نکردم.
‫فقط 1دقیقه بهم مهلت بده، باشه؟
‫وصل شو، وصل شو!
‫خواهش می کنم، خدا، خواهش می کنم!
‫وصل شو!
‫وصل شو، وصل شو!
‫اگه جای تو بودم برمی گشتم.
‫مجبورم نکن دوباره ازت بخوام.
‫از سر راهم گورتو گم کن کنار!
‫راه بیفت.
‫خیلی خب.
‫سیگار؟
‫همه ما گناهکاریم.
‫خب، منو که می شناسی.
‫حالا تو رو چی صدا بزنیم؟
‫ویکتور استرانگ.
‫کاتولیک هستی؟
‫خیلی وقت پیش بودم.
‫از دست رفتنی نیست، تحت هر شرایطی باهات می مونه.
‫اگه جای تو بودم انقدر با اطمینان نمی گفتم،
‫مخصوصاً با کارهایی که کردم.
‫بخشندگی صرفاً یه واژه نیست.
‫ایمان کلاً یعنی همین!
‫یعنی خدا وجود داره ‫و نشون می ده که هست.
‫همه ـمون تغییر می کنیم، کامل تر می شیم.
‫هر اتفاقی که توی مسیر زندگی ـمون بیفته هم...
‫باز میشه به خدا متصل شد،
‫هر چقدر هم که سرخورده بشی!
‫هیچکس جلوی دوتا گلوله ای ‫که بدنم رو پاره کرد رو نگرفت، غیر از اینه؟
‫همه ـمون حق انتخاب داریم.
‫بهش می گن قدرت اختیار!
‫اون وقت چه فایده ای برام داشت؟
‫اینجا توی کلیسای لعنتیت نِشستم ‫و دارم از شدت خونریزی می میرم.
‫اینو بدون: ‫هر اتفاقی هم که افتاده باشه...
‫اون هنوز داره نگاهت می کنه.
‫شاید الان وقتش باشه ‫که تا باهاش ارتباط برقرار کنی.
‫تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که ازش درخواستِ کمک کنی.
‫کاش به همین سادگی بود.
‫می دونم که فکر می کنی می دونی قضیه چیه،
‫که می دونی من چه جور آدمی ام... ولی نمی دونی!
‫من برای قضاوت کردنت اینجا نیستم، ویکتور.
‫فقط می خوام بفهمم.
‫همۀ کارهایی که توی زندگیم کردم ‫برای این دوتا بود، «جسی» و «مدیسون».
‫اینا همسر و دخترت بودن؟
‫تا همین 9 سال پیش بودن ‫ولی بعدش همه چی دود شد رفت هوا.
‫الان کجان؟
‫جسی و مدیسون ربطی به...
‫اتفاقی که امشب برات افتاد دارن؟
‫فقط به خاطر این، اینجور شد که سر جام واینستادم...
‫و اون مَردی که باید می بودم نبودم.
‫خب، اگه بهم بگی الان کجا هستن...
‫می تونم خاطر جمع بشم که حالشون خوب باشه.
‫گوش نمیدی چی می گم.
‫خب، می خوای خاطر جمع بشی که حالشون خوبه، مگه نه؟
‫مگه نه، ویکتور؟
‫اونا همه چیز منن.
‫همیشه همه چیزم بودن.
‫کاملاً متوجهم.
‫پس اولین کاری که باید بکنیم ‫اینه که مطمئن بشیم...
‫که هیچ کدوم از اتفاقاتِ امشب...
‫به هیچ صورت به اونا آسیب نزده باشه.
‫چی برای خودت بلغور می کنی؟
‫فقط می خوام بفهمم!
‫انقدر برام «بفهمم، بفهمم» نکن.
‫خب، می خوام خاطر جمع بشم که حالشون خوبه.
‫یعنی انقدر کار اشتباهیه؟
‫واقعاً فکر می کنی ممکن بوده بهشون آسیب زده باشم؟
‫آره؟
‫باید جوابم رو بدی.
‫همین الان جوابم رو بده وگرنه نشونت می دم...
‫که آسیب زدن به دیگران چه شکلیه!
‫هر چقدر خواستی تهدیدم کن.
‫من دیگه پیرمرد شدم، ‫زندگیم رو کردم.
‫ولی اگه به همسرت آسیب زده باشی،
‫به دخترت که از گوشت و خونِ خودته،
‫اون وقت چه جور مَردی هستی؟
‫ببین، خیلی هم فهم بالایی نداری!
‫برام بازی در نیار.
‫در نیاوردم!
‫پس کاری رو بکن که میگی هیچوقت نکردی.
‫باشه، چه کاری؟
‫اشتباهاتت رو بپذیر، ‫به کارهایی که کردی اعتراف کن.
‫امشب هر کاری که کردم رو می گم،
‫بهت قول می دم.
‫خب، بگو اونا کجان.
‫به همین سادگی نیست.
‫ساده یا پیچیده بودنش فقط به خودت بستگی داره.
‫نِشستی توی این کلیسای لعنتیت زندگی می کنی ‫و خیلی خودت رو قبول داری...
‫و فکر می کنی جواب همه چی رو می دونی.
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم،
‫هیچی از دنیای واقعی نمی دونی.
‫می شنوی؟
‫هیچی!
‫تو چیزی از من نمی دونی.
‫پس حدس و گمان هات بی ارزشن.
‫می دونم دنیا برای خیلی ها سخته،
‫برای همین تصمیم گرفتم به مردم کمک کنم.
‫برای همین کِشیش شدم.
‫اعتقادِ من اینه که هر چیزی یه دلیلی داره.
‫از اون مهم تر، به بشریت اعتقاد دارم.
‫که همه در اعماق وجودشون، ‫خوبیِ فطری دارن.
‫که فقط راهشون رو گُم می کنن.
‫واقعاً اعتقادت اینه ‫که داری تو دنیا تحول ایجاد می کنی؟
‫در این مورد، منم مثل تو اطلاعی ندارم.
‫می دونم دنیا جای ناسالمی ـه.
‫پر از نفرته، ‫پر از خشونت و طمعه.
‫پس امشب هر اتفاقی بیفته،
‫وقتی به دیدارِ خالقم برم...
‫حداقل می تونم بگم سعی کردم تا تحولی ایجاد کنم.
‫تو هم می تونی همینو بگی؟
‫من یه گناهکارم، دقیقاً مثل تو!
‫پس توبه کن.
‫بهم بگو اونا کجا هستن.
‫مدیسون کجاست؟
‫نمی دونم.
‫کجاست؟
‫نمی دونم.
‫آخرین باری که دیدیش کِی بود؟
‫حدود شش سال پیش.
‫انقدر دروغ نگو.
‫حقیقته!
‫خب، جسی چطور؟
‫همسرت رو میگم.
‫جوابم رو بده.
‫جوابم رو بده!
‫اون مُرده!
‫جسی کِی فوت کرد؟
‫9 ساله که از پیشمون رفته.
‫اون موقع مرد متفاوتی بودم.
‫ازدواج موفقی داشتی؟
‫عالی بود.
‫فراز و نشیب هایی داشتیم که زوج های دیگه ندارن.
‫در سلامت و در مریضی ها، ‫صرف نظر از خوبی یا بدیِ شرایط...
‫باید روی رابطه ها کار کرد.
‫خوشحال بودم،
‫از چیزایی که داشتم راضی بودم،
‫جسی بیشتر روی کارش متمرکز بود.
‫من فقط همین که یه شغل ثابت داشتم راضی بودم.
‫خونه داشتیم، مدی به دنیا اومد.
‫مگه دیگه چی لازم داشتیم؟
‫ولی جسی ایده های دیگه ای داشت؟
‫خیلی بلندپرواز بود،
‫می خواست هر طور شده به بالاترین درجات برسه.
‫اون وقت این موضوع باعث شد ‫بینتون اختلاف پیش بیاد؟
‫صحیح!
‫یه مورد شراکت رو مثال بزن ‫که توش اختلاف نباشه!
‫عادیه.
‫هیچ دو نفری یکسان نیستن، ‫همه ـمون نیازهای متفاوتی داریم.
‫اینو درک می کنم.
‫ولی هیچوقت حاضر نیستم به خاطر یه شغل کوفتی ‫خونۀ خانوادگی ـمون رو به خطر بندازم.
‫فکر می کنی اون از عمد این کار رو کرده؟
‫بارها و بارها بهش گفتم ‫به همین چیزایی که داری قانع باش،
‫ولی به حرفم گوش نمی داد.
‫فکر می کردم بیش از حد نگرانم.
‫خب، چه حسی بهت دست داد؟
‫که انگار براش کافی نبودم،
‫که انگار زندگی مشترکمون کافی نبود.
‫به قول قدیمی ها: ‫تا وقتی یه چیزی رو از دست ندادی، قدرش رو نمی دونی
‫من اینطور نبودم.
‫دقیقاً می دونستم چیا داریم.
‫خیلی می ترسیدم از دستشون بدم.
‫همونطور که خودت گفتی، دنیا جای ناسالمی ـه.
‫تنها چیزی که می خواستم این بود ‫که مراقب اعضای خانواده ام باشم، ولی...
‫جسی کاری کرده بود ‫که این کار برام غیرممکن شده بود.
‫خب، تنهایی که نمیشه.
‫زن و شوهر باید جفتشون آرمان های مشترک داشته باشن ‫یا حداقل...
‫به این درک برسن که با هم کنار بیان.
‫همیشه کاری که خودش می خواست رو می کرد.
‫مدیسون چند سالشه؟
‫ماه بعدی، 19 سالش میشه.
‫وای، چقدر غم انگیزه ‫که مامانت رو توی همچین سنّ حساسی از دست بدی.
‫نمی دونم کدوم از اینا بدتره:
‫اینکه مامانت بمیره...
‫یا اینکه بابات ولت کنه بره.
‫چه اتفاقی برای جسی افتاد؟
‫به قتل رسید!
‫همیشه می ترسیدم که زندگی مشترکمون دووم نیاره.
‫انگار یه حس ششمی چیزی داشتم.
‫سعی می کردم خیلی بهش فکر نکنم،
‫ولی... همیشه دم دست بود.
‫جسی چطور مُرد؟
‫کم پیش می اومد برم سفرِ کاری ولی گهگاهی...
‫اضافه کاری می گرفتم.
‫داشتم یه مقدار پول جمع می کردم ‫که با خانواده ام بریم مسافرت.
‫ولی اینو نمی دونستم که اون موقع...
‫جسی توی بد وضعیتی گیر کرده بود.
‫با آدمای بَدی نشست و برخاست کرده بود.
‫وقتی تموم شد بهت خبر می دم.
‫اون آخرین باری بود که دیدیش؟
‫شب قبل از رفتنم، با هم دعوامون شد.
‫حتی یادم نمیاد سرِ چی بود.
‫یه موضوع احمقانه! ‫ظرف های نَشُسته یا همچین چیزی.
‫وقتی رفتیم بخوابیم، هنوزم از دستم عصبانی بود.
‫قبل از اینکه صبح از خواب بیدار بشم، گذاشت و رفت.
‫تا به خودم اومدم دیدم توی سردخونه ام ‫و دارم جسدش رو شناسایی می کنم.
‫خیلی متأسفم.
‫کنار خیابون، به ضرب گلوله کُشته شده بود.
‫گفتن وسط یه سرقت مسلحانه بوده که بد پیش رفته.
‫اینطور نبود؟
‫دوتا گلوله خورده بود توی سینه ـش و ‫یه دونه توی سرش.
‫این کارِ یه معتاد عوضی نیست...
‫که می خواد کیف پول کوفتیت رو ازت بگیره،
‫یه آدمکُشیِ حرفه ایه!
‫اون چه کوفتی بود؟
‫کسی اینجاست که بهم نگفته بودی؟
‫فقط خودمم، خیالت راحت!
‫صبر کن.
‫یه بار دیگه بهم دست بزن ببین چی میشه.
‫اولش که اومدی اینجا، ‫ازم خواستی درها رو چِک کنم.
‫آره، خب؟
‫درِ اونجا قبل از اینکه قفلش کنم باز بود.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫یه تفنگ به سمت سرم نشونه گرفته بودی.
‫وقتی اون تو بودم و دنبال یه چیزی می گشتم ‫تا باهاش باندپیچی ـت کنم.
‫خب، چی؟
‫فکر کنم احتمالاً صدای یه چیزی ‫یا یه کسی رو شنیده باشم.
‫اگه یه قدم دیگه برداری، یه گلوله...
‫توی جمجمۀ کوفتیت خالی می کنم.
‫بیا اینجا.
‫دفاعی هم داری که بخوای از خودت بکنی؟
‫همون بهتر که همینجوری شلیک کنم توی صورتِ لعنتیت!
‫فقط یه قدم برو عقب.
‫چرا باید به حرف تو گوش کنم؟
‫یه دلیل بهم بده!
‫چون منم اینجا هستم و می خوام کمک کنم.
‫دیدم داشتی به این کثافت کمک می کردی.
‫نمی دونم فکر می کنی چی دیدی...
‫دیدم داشتی به یه قاتلِ لامصب کمک می کردی.
‫جناحت رو انتخاب کردی.
‫اگه متوجه نشدی، باید بگم اینجا کلیساست...
‫و من کِشیشم.
‫دلیل نمیشه که هر کاری خواستی بکنی.
‫این مرد، یعنی ویکتور، با یه زخم گلوله اومد اینجا.
‫می بینم که اسمش رو هم بلدی.
‫فکر می کنی من احمقم؟
‫اومد اینجا و مثل همین الانِ تو، ‫یه تفنگ گرفت سمتم...
‫و بهم گفت چیکار کنم و چیکار نکنم.
‫می تونستی بهش بگی گورش رو گُم کنه ‫و بزنه به چاک!
‫وقتی یه تفنگ به سمتت گرفته شده باشه،
‫مهم نیست کی اونو به سمتت گرفته.
‫کاری که بهت می گن رو می کنی!
‫ندیدی داشتم درهای پشتی رو قفل می کردم؟
‫چرا.
‫که چی؟
‫اینطور به نظر می اومد ‫که من و اون دوست باشیم؟
‫اگه می دونستم اونجا قایم شدی،
‫الان دیگه نفس نمی کِشیدی.
‫دهنت رو ببند.
‫بدترش نکن!
‫ببین، یه نفس عمیق بکِش.
‫فرصتش رو داشتی که بری بیرون.
‫چرا موندی؟
‫فرصتی نداشتم.
‫نه.
‫اون مجبورم کرد همۀ درها رو قفل کنم ‫و کلیدهام رو ازم گرفت.
‫کی بود که می خواستی بهش زنگ بزنی؟
‫چی؟
‫چه انتظاری داری؟
‫گفتی اینجایی تا به آدما کمک کنی.
‫همینطوره! ‫ولی باید ریسکش رو ارزیابی می کردم.
‫تو هم با بقیه فرقی نداری.
‫عه، واقعاً؟
‫خودت اگه جای من بودی چیکار می کردی؟
‫ای خدا! خفه شید.
‫خفه خون بگیرید.
‫ویکتور استرانگ، من به اتهامِ...
‫قاچاق غیرمجاز مواد مخدر درجه یک،
‫جابجاییِ غیرقانونی اسلحه،
‫آدمربایی، حبس غیرقانونی،
‫جراحت وارد کردنِ عمدی و قتل بازداشتت می کنم.
‫حق داری سکوت اختیار کنی.
‫هر کاری کنی و هر حرفی بزنی،
‫توی دادگاه می تونه علیهت استفاده بشه و میشه
‫حق داری وکیل بگیری.
‫اگه از پس هزینۀ وکیل برنمیای،
‫یه وکیل برات معین میشه.
‫اینا رو دستت کن.
‫اینا رو دستت کن!
‫کمکش کن.
‫راه بیفتید، راه بیفتید!
‫بتمرگید!
‫بشینید، بشینید!
‫از کجا بدونم پلیس هستی؟
‫هیچ کدوم از حرفات حقیقت نداشتن؟
‫همه ـشون حقیقت داشتن.
‫اون یه دیوونۀ عوضیه.
‫یه کلمه از حرفاش رو باور نکن.
‫واقعاً مرتکب این جرم هایی شدی...
‫که افسر پلیس «ویلو والاس» میگه؟
‫آدم توی زندگی باید یه سری کارها بکنه...
‫که واقعاً دلش نمی خواد بکنه.
‫خودتون می دونید.
‫بهش می گن فداکاری!
‫چرت نگو!
‫اینکه میلیون ها دلار ‫با فعالیت های مجرمانۀ جهانی در بیاری...
‫و جوامع رو با معتاد کردن و خشونت از هم بپاشونی...
‫هیچ ربطی به فداکاری نداره.
‫طمع ـه.
‫باید بگم حرفایی که می زنه کاملاً درستن.
‫پدر روحانی، تو بهتر از هر کسی می دونی...
‫که نگاه کردن به پشت پردۀ چیزی که جلوی آدمه...
‫شجاعت زیاد و درون نگری می طلبه!
‫تو بیشتر از همۀ کسایی که تا حالا...
‫باهاشون روبرو شدم، ‫خون دیگران به گردنته!
‫هر چقدر می خوای این قضیه رو تحریف کن ‫ولی منو که نمی تونی خر کنی.
‫در مورد چی صحبت می کنی؟
‫برای کی داری فیلم بازی می کنی؟
‫فکر می کنی واقعاً نمی دونم چه خبره؟
‫فکر می کنی می دونی ولی نمی دونی.
‫این مزخرفات رو تمومش کن، ‫تو کَتَم نمیره!
‫فرقی هم نمی کنه اون باور کنه یا نه.
‫تو که آخرش می کُشیش!
‫عه، عه، عه...
‫نمی دونم مشکل شما دوتا چیه،
‫ولی هر چی که هست، می تونیم همینجا و همین الان...
‫بدونِ اینکه دیگه خونی ریخته بشه، حلش کنیم.
‫پدر روحانی، گفتم که، باید به پشت پردۀ چیزی که...
‫جلوی چشماته نگاه کنی.
‫حتی اگه می خواست هم نمی تونست این قضیه رو حل کنه.
‫اون افسارش رو داده دست یه نفر ‫که خیلی ازش گردن کُلُفت تره.
‫کسی داره این حرف رو می زنه ‫که قبلاً پلیس فاسد بوده و افتاده زندان.
‫پلیس بودی؟
‫عه، اینجاش رو بهت نگفته بود؟
‫فکر می کردم از قلم بندازتش.
‫خفه خون بگیر.
‫تو فقط دروغ گفتن رو بلدی.
‫منو نمی شناسی.
‫کاش همینطور بود که میگی.
‫منم در جریان بذار.
‫می دونم که بعد از مرگِ غم انگیزِ همسرش...
‫با نظام قضایی در افتاد.
‫می دونم نگرشش به جرم و جنایت عوض شد...
‫و شروع به کمک کردن به آدمایی کرد...
‫که باید دستگیرشون می کرد.
‫آدرس خونۀ یه پلیس رو لو داد.
‫به خاطر تو، یه مرد بیگناه...
‫باید تا آخر عمرش با یه نِیِ کوفتی...
‫غذاش رو بخوره.
‫واقعاً حرفایی که می زنی رو باور داری؟
‫واقعاً فکر می کنی اینطور شد؟
‫حرفاش رو تکذیب نمی کنی؟
‫تنها چیزی که اون بهش علاقه منده ‫اینه که از روی آدما رد بشه...
‫تا به چیزی که می خواد برسه.
‫و وقتی این کار رو می کنه، ‫دلش به حالِ مجروحان یا مردگان...
‫نمی سوزه!
‫خیلی دوست داشتی اونا الان دستت نبودن، مگه نه؟
‫اون وقت چیکار می کردی؟
‫تفنگم رو برمی داشتی و بهم شلیک می کردی؟
‫با مُشت هات بهم می زدی؟
‫حاضری چیکار کنی ‫تا دستات رو بندازی دور گلوم...
‫و نذاری حرف بزنم؟
‫بهت یه فرصت می دم تا کارِ درست رو بکنی.
‫اگه نکنم، چیکار می کنی؟
‫کاری می کنم پشیمون بشی.
‫نه، نه، نه، تمومش کنید.
‫دارم بهت هشدار میدم!
‫پشیمونیش کنی؟ چطور؟
‫کلاً فقط تهدید کردن بلدی؟
‫می خوای به کِشیش بگی ‫چقدر با خشونت رابطۀ خوبی داری؟
‫خودت باهاش رابطۀ خوبی نداری؟
‫اگه تا حالا به زور متوسل شده باشم، ‫توی حیطۀ انجام وظایفم بوده.
‫با این دلیل مزخرف، کارهات رو توجیه می کنی.
‫اگه می خوای حقیقت رو بشنوی...
‫خودت هم باید شروع کنی به گفتنش!
‫این قضیه رو برنگردون سمتِ من.
‫من دارم وظیفه ام رو انجام می دم.
‫حقیقت رو بهم بگید.
‫من حقیقت رو بهت می گم.
‫سال ها مشغول به این بود ‫که ترسناک ترین خلافکارِ...
‫ایالت ماساچوست بشه.
‫یه حیوونِ کوفتیه.
‫انقدر هویت واقعی خودتو قایم نکن ‫و شروع کن حرف بزن.
‫من توی ادارۀ دولتی، محکوم به فساد شدم.
‫منو از ادارۀ پلیس پرت کردن بیرون...
‫و انداختنم زندان.
‫اگه می تونستن مدارک بیشتری ارائه کنن،
‫10 سال حبس می خوردم.
‫ولی نتونستن!
‫می دونی همیشه دوست داشتم چیو بدونم؟
‫اینکه مرگ جسی باعث شد این شکلی بشی...
‫یا اینکه این شکلی بودنت ‫به قیمت جونِ جسی تموم شد؟
‫اینجوری به قانون احترام می ذاره،
‫به افسر پلیسی که داشت بهش ‫پیشنهاد معامله می داد، شلیک کرد.
‫اگه بهت شلیک نکرده بودم، الان مُرده بودم.
‫امشب بهش پیشنهاد کردم که یه معامله ای بکنیم.
‫بهش گفتم چون هنوز پرونده ـش بازه،
‫دیر یا زود دستگیر می شه، ‫البته اگه قبلش...
‫کُشته نشه!
‫تنها کاری که باید می کرد ‫این بود که با من بیاد.
‫با طرح حفاظت از شاهدین، مراقبش می بودیم.
‫اونم تشکیلاتش رو بهمون لو می داد.
‫زنیکۀ دروغگو!
‫می تونست قبول نکنه، ‫می تونست پاشه بره و ببینه حالا چی میشه...
‫ولی روانیِ دیوونه ترجیح داد شلیک کنه.
‫خودت اولش بدون اینکه چیزی بگی بهم شلیک کردی.
‫حرف کیو می خوای باور کنی؟
‫یه افسر پلیس یا این کثافت؟
‫اگه اون همون کسی باشه که تو میگی...
‫پس... نیروهای پشتیبانیت کجا هستن؟
‫سؤال خوبی بود.
‫تو راهن و وقتی برسن میندازنت توی قفسی ‫که جات همونجاست!
‫قفس؟
‫قفس، هلفدونی! ‫خودت می دونی منظورم چیه.
‫اگه همچین خلافکارِ خبرسازی که می گی هستم...
‫پس چرا اونا تا الان نیومدن؟
‫وقتی برسن خودت می بینی.
‫امشب کل این قضیه رو افشاسازی می کنم.
‫نه، خواهش می کنم.
‫نه، نکن!
‫سیم تلفن یه کم شُل بود، پدر روحانی.
‫برات درستش کردم.
‫نیروهای پشتیبانیت زنگ زدن آدرس بگیرن؟
‫ازت می خوام وقتی میرم تلفن رو برمی دارم ‫حواست بهش باشه.
‫می تونی این کار رو بکنی؟
‫حتماً نیروهای پشتیبان زنگ زدن ‫تا دستورالعمل های جدید بدن.
‫ردِ تماسی که با تلفن گرفتم رو زدن.
‫از پسش بر میای.
‫باشه.
‫آره، از پسش برمیام.
‫میرم تلفن رو برمی دارم ‫و می بینم چه خبره...
‫و سریع برمی گردم.
‫خب؟
‫باشه.
‫بگیر بشین سرِ جات!
‫بگو که این مزخرفات رو باور نکردی.
‫باید الان یه کاری کنیم ‫وگرنه جفتمون می میریم.
‫دیگه نمی خوام حرفات رو بشنوم.
‫یالا، فکر کن!
‫وقت این مسخره بازیا رو نداریم.
‫اون پلیسه!
‫کاری که اون میگه رو می کنیم.
‫مجبورم می کنی کاری رو بکنم...
‫که اصلاً دوست ندارم بکنم.
‫ویلو هستم.
‫آره، جفتشون تحت کنترلم هستن.
‫کفشم رو در بیار.
‫چی؟
‫چرا؟
‫فقط کاری که میگم رو بکن.
‫یالا!
‫بده ـش به من.
‫من سال هاست که پلیس مخفی ام.
‫هنوزم پلیسم.
‫اون زنیکه دروغگوئه. فاسده!
‫اونی که حقیقت رو فهمید، من بودم.
‫باید همین الان دست به کار بشیم.
‫برمی گرده و جفتمون رو می کُشه.
‫باید بری تفنگم رو بیاری.
‫پدر روحانی، گوش کن چی میگم. ‫پیتر...
‫اگه نری تفنگم رو بیاری، جفتمون می میریم.
‫باید همین الان بری.
‫برو!
‫زود باش.
‫نمی خوای صبر کنم تا برسی؟
‫نه.
‫نه، بسپارش به خودم.
‫گفتم بسپارش به خودم دیگه!
‫کِشیشه چی؟
‫نه، مشکلی با این موضوع ندارم. ‫(با کُشتنش)
‫فقط بیا اینجا.
‫ازت ناامید شدم، پدر پیتر!
‫وقتی سوگندهات رو خوردی تا کِشیش بشی...
‫توی سوگندهات، تبعیت از قانون نبود؟
‫تنها کاری که ازت خواستم بکنی، ‫این بود که در مقامِ یه شهروند و یه مردِ خداپرست،
‫وظیفه ـت رو انجام بدی ‫و مراقبِ یه خلافکار تحت تعقیب باشی.
‫بجاش تصمیم گرفتی به حرف اون گوش کنی.
‫اشتباه بزرگی کردی!
‫چه قشنگ!
‫فکر می کنی با این نشان، چیزی عوض میشه؟
‫مهم نیست استرانگ چی بهت گفته، ‫اون یه جانیِ فراریـه...
‫و من اومدم اینجا تا دستگیرش کنم،
‫حالا چه کمک کنی چه نکنی!
‫اگه همین الان خودتو بهم نشون ندی، پدر روحانی،
‫نه تنها کلیسات رو از دست می دی،
‫آزادیت رو هم از دست میدی.
‫این آخرین فرصتته، پدر روحانی!
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫اگه تشکیلاتت رو لو بدی،
‫یه طرح حفاظت از شاهدین برات می ذارن.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که تفنگت رو بندازی.
‫بابت پیشنهادت ممنون، ‫ولی قبول نمی کنم.
‫داری اشتباه بزرگی می کنی.
‫استرانگ، فرقِ بین من و تو اینه که...
‫من می دونم هدفم چیه،
‫و توی لحظۀ آخر، جا نمی زنم.
‫تو فقط یه آشغالِ دیگه ای ‫که باید از سر راهم برش دارم.
‫چیزی نیست، پدر روحانی!
‫چیزی نیست.
‫کاری که مجبور بودی بکنی رو کردی.
‫دیگه حرف نزن.
‫نمی خوام دیگه حتی یه کلمه بشنوم!
‫می زد منو می کُشت، ‫بعدش می اومد تو رو می کُشت.
‫چاره ای نداشتی.
‫تنها کاری که می تونستی رو کردی.
‫باهام حرف بزن.
‫یا اون باید می مُرد یا ما!
‫تکرار کن.
‫یا اون باید می مُرد یا ما.
‫خوبه.
‫نمیشه دوباره اون زخم رو داغ کرد.
‫باید تا دیر نشده بری بیمارستان.
‫به زودی تموم میشه.
‫اولین باری بود که به یه نفر شلیک کردی؟
‫از زمان جنگ سال 1991 ‫با اسلحه تیر نزده بودم.
‫نمی دونستم یه پدرروحانیِ ارتشی...
‫مجبور میشه به کسی شلیک کنه.
‫وقتی سوگند می خوری، ‫اگه پاش برسه...
‫اول سربازی، بعدش کِشیشی!
‫صحیح!
‫با جوخه مون رفته بودیم گشت،
‫که بهمون حمله کردن.
‫منم کاری که مجبور بودم رو کردم.
‫امشب...
‫این اتفاقات...
‫منو قشنگ بُرد به اون زمان!
‫نمی دونستم همچین چیزایی رو پشت سر گذاشتی.
‫چرا باید می دونستی؟
‫این کلیسا رو می شناسم.
‫قبلاً دیده بودمت.
‫هیچوقت به ذهنم خطور نکرده بود...
‫که ممکنه ارتشی باشی.
‫اصلاً چی میشه که یه کِشیش میره ارتش؟
‫اکثراً برای این میرن ‫که یه نیاز شخصی برای خدمت...
‫به بچه های خط مقدم دارن.
‫ولی تو دلیلت فرق می کرد؟
‫من و تو شاید بیشتر از اونی که فکرش رو بکنی ‫وجه اشتراک داشته باشیم.
‫تلفنم رو بهم بده.
‫فقط می خوام یه چیزی رو نشونت بدم.
‫من یه پسر دارم ‫که سال های زیادی داشتم ازش فرار می کردم.
‫دقیقاً مثل تو که داشتی از دخترت مدیسون ‫فرار می کردی.
‫فکر می کردم کِشیش ها حق ندارن بچه دار بشن.
‫قبل از اینکه کِشیش بشم ‫و اون موقع که خیلی جَوون بودم...
‫زنم، «جود» رو حامله شد.
‫ولی اون قدر مرد نبودم که مسئولیت هام رو قبول کنم.
‫ضعیف بودم.
‫نمی دونستم عشق چیه.
‫خیلی از بچه ها هستن که والدینشون نمی خوانشون.
‫من باید فرق می کردم.
‫وقتی بقیۀ پسرا می خواستن برن شیطنت کنن...
‫من اخبار نگاه می کردم، روزنامه ها رو می خوندم، ‫کلیسا می رفتم.
‫همیشه تنها خواسته ام این بود ‫که برای مردم مفید باشم.
‫مسیحیِ خوبی باشم، ‫کِشیش بشم!
‫همه ـمون اشتباه می کنیم، ‫مهم اینه که بعدش چیکار می کنیم!
‫بابام از تولد جود خبر داشت.
‫یه سؤال ساده ازم پرسید،
‫کدوم از اینا برات مهم ترن:
‫اینکه پدرِ این پسر باشی...
‫یا کِشیش بشی؟
‫همیشه دلم می خواست کِشیش بشم، ‫نیازِ درونیم بود!
‫برای همین...
‫این کار رو به پسرم ترجیح دادم.
‫بغلش کردم...
‫نوزاد بی نقص کوچولویی بود،
‫فقط همون یه بار بغلش کردم.
‫اون روز بود که می دونستم ‫برای همیشه از اون شهر میرم.
‫کجا رفتی؟
‫رفتم یه دانشکدۀ الهیات توی غرب، ‫برگشتم سراغ درس هام.
‫آخرش کِشیش شدم و عضو نیروی دریایی شدم.
‫اونا چی شدن؟
‫خبرش بهم رسید که مادرش حدود 10 سال پیش مُرد.
‫جود چی؟
‫می دونی الان کجاست؟
‫آخرین باری که دیدمش توی اون عکس بود.
‫تازه از عراق برگشته بودم،
‫اون جنگ خیلی تحت تأثیر قرارم داده بود.
‫باعث شد بفهمم که باید با پسرم روبرو بشم...
‫و ازش طلب بخشش کنم.
‫و بهش بگم اگه می تونستم اوضاع رو بهتر کنم ‫حتماً می کردم.
‫آخرش چی شد؟
‫اون...
‫چند بار قبول کرد همدیگه رو ببینیم،
‫تا گوش کنه چی می خوام بگم،
‫و به نظر می اومد که احتمالاً بشه یه جور...
‫رابطه ای بین خودمون ایجاد کنیم.
‫مَرد جوانی بود با ذهنیتی خیلی قوی، ‫ولی سرد بود.
‫هیچ...
‫هیچ احساساتی نداشت.
‫به گمونم نباید انتظار می داشتم ‫که توی تجدید دیدارمون اشک بریزه...
‫ولی بازم، انگار که...
‫هیچ حسی نسبت به این قضیه نداشت.
‫یا نسبت به من!
‫یه پدر خوب، بچه اش رو تربیت می کنه.
‫بهش عشق می ورزه، راه درست رو نشونش میده.
‫من هیچ کدوم از این کارها رو نکردم.
‫اون بهم گفت نمی خواد باهام کاری داشته باشه.
‫منم مجبور بودم ‫که تابع خواسته هاش باشم.
‫می دونی الان کجاست؟
‫حتی نمی دونم زنده ـست یا نه.
‫همون اشتباهی که من کردم رو نکن.
‫همین الان با دخترت، مدیسون، ارتباط برقرار کن.
‫وگرنه تا به خودت میای ‫می بینی دیگه فرصتش رو نداری!
‫سال های زیادی بود ‫که احساساتم به جود رو دفن کرده بودم.
‫یه جنگ باعث شد دوباره به واقعیت برگردم،
‫احساساتم بهش رو زنده کرد و باهاش روبرو شدم.
‫برای تو چی؟
‫هیچوقت به مدی پشت نکردم.
‫ولی سال هاست که ندیدیش.
‫خب که چی؟
‫یه روز هم نیست که بهش فکر نکنم.
‫اگه واقعاً می خوای توبه کنی...
‫به همۀ کارهایی که کردی اعتراف کن.
‫اولین کاری که باید بکنی ‫اینه که با خودت روراست باشی.
‫خیلی وقته که پلیس مخفی ام، پدر روحانی.
‫خیلی وقته!
‫آره، حالا چی شده؟
‫فقط یه چیز می خواستم:
‫اینکه انتقام قتل جسی رو بگیرم.
‫و برای این کار، ‫باید ویکتور استرانگِ گانگستر می شدم.
‫هر وقت به مدی فکر می کردم،
‫برام سخت تر می شد.
‫پس مثل تو، منم...
‫بهش فکر نکردم.
‫اشکالی نداره. باید...
‫به درون خودت نگاه کنی، ‫این قضیه رو بیرون بریز، با دخترت روبرو شو.
‫جانیِ فراری بودن رو دوست داشتم،
‫فرار کردن رو دوست داشتم.
‫نه دردی داشتم، نه عذاب وجدانی...
‫تا اینکه مردی که قبلاً بودم، کاملاً ناپدید شد.
‫بعدش یه روز با ماشین از کنار قبر جسی رد شدم...
‫و رفتم ببینمش...
‫و بعد از مدت ها، ‫بالاخره دیدم دارم با خدا حرف می زنم.
‫ما زخم های متفاوتی داریم، ویکتور.
‫ولی جای زخم هامون یکیه.
‫این چیه؟
‫برای وقتیه که با مدیسون روبرو بشم، ‫اعتراف نامۀ منه!
‫برای چی؟
‫برای همه چی.
‫که چرا اون کارها رو کردم.
‫ناراحتش می کنه ولی...
‫آزادش هم می کنه.
‫یه سِری از کارهایی که ویلو گفت رو کردی؟
‫آره. من...
‫مأمور مخفی بودم.
‫توی یه مأموریت مخصوصِ محرمانه بودم...
‫که بجز خودم، فقط سه نفر ازش خبر داشتن.
‫خب، چرا نمیشه به اونا زنگ زد؟
‫بهشون بگیم بیارنت بیرون،
‫دوباره ببرنت پیش مدیسون!
‫دوتاشون مُردن،
‫و اون یکی فاسده.
‫توی این نامه، کل جزئیاتش نوشته شده.
‫اینکه از ادارۀ پلیس انداختنم بیرون،
‫یه قصۀ پوششی بود.
‫با جرم های جعلی فرستادنم زندان...
‫تا از درون، یکی از اونا بشم. ‫راه دیگه ای نبود!
‫مدی باید بدونه چرا ولش کردم و رفتم، ‫چرا این کارها رو کردم.
‫حقشه که همۀ اینا رو بدونه.
‫بعدش وقتی که فهمید...
‫باید برای دنیا فاشش کنه.
‫چرا دوتایی با هم نمی تونید این کار رو بکنید؟
‫یه نگاه بهم بنداز، پدر روحانی!
‫به زودی می میرم.
‫می تونم زنگ بزنم دکتر بیاد.
‫فکر کنم نمی شنوی چی می گم.
‫مدارکی توی این نامه هست...
‫که یکی از پلیس های اصلیِ پلیسِ ایالتیِ ماساچوست،
‫نه تنها فاسده، ‫بلکه داره کل شبکۀ مجرمانه ای که...
‫توش نفوذ کرده بودم رو می گردونه.
‫برو سراغ یه نفر بانفوذتر!
‫کسی که بتونه... بتونه ببرتت یه جای امن...
‫و حقیقت رو فاش کنه.
‫این عوضی برای خودش دم و دستگاه داره.
‫همه جا برای خودش نیرو داره...
‫که حاضرن منو دفن کنن.
‫باید اینو به دست مدیسون برسونیم ‫تا بتونه بره دنبال عدالت!
‫ببین، اگه من حرف هات رو تأیید کنم ‫پلیس به حرفت گوش می کنه.
‫لازم نیست این کار رو بکنی، ‫لازم نیست اینجا بمیری.
‫واقعاً فکر می کنی ویلو...
‫می خواست بذاره از اینجا زنده بری بیرون؟
‫این پلیس فاسد، تنها شخص زندۀ دیگه ایه...
‫که از مأموریت من خبر داره.
‫اینجا مدارکی هست که اونو...
‫به کل این قضایا مرتبط می کنه.
‫این مدت داشتم بازیش می دادم...
‫ولی الان دیگه فهمیده.
‫باید این حقیقت رو توی دنیا فاش کنیم ‫تا بتونیم جلوش رو بگیریم.
‫یه وکیل می شناسم که...
‫پرونده های علیه دولت رو می گیره.
‫می تونیم بهش زنگ بزنیم، ‫اون قبولت می کنه، یه راه امن جلوی پات می ذاره.
‫این قضیه اون قدر بزرگه که جون سالم به در نمی برم،
‫دقیقاً مثل جسی!
‫جسی؟
‫اینا چه ربطی به جسی دارن؟
‫کسی که زنم رو کُشت، ‫این فاسدِ کثافت بود!
‫بهت گفتم جسی جاه طلب بود،
‫بهت گفتم بلندپرواز بود،
‫همه ـش حقیقت داشت.
‫از همون روز اولی که باهاش آشنا شدم همینطور بود.
‫چطور باهاش آشنا شدی؟
‫توی دانشکدۀ افسری با هم آشنا شدیم.
‫اونم پلیسه؟
‫من رفتم ادارۀ پلیس، اون رفت پلیس ایالتی.
‫کل دورۀ خدمتش داشت روی یه کارتل مواد کار می کرد،
‫با عملیات های سازماندهی شده و اطلاعاتیِ محرمانه ‫سر و کار داشت.
‫اون یه پروندۀ درست و حسابی ‫برای همین پلیس فاسد جمع و جور کرد.
‫بعد از مرگش، ‫باید تمرکزم رو می ذاشتم روی مدی،
‫باید براش پدری می بودم که دلش می خواست.
‫ولی می دونستم این یه سرقت مسلحانۀ مزخرف نبوده ‫که بد پیش رفته.
‫می دونستم حقیقت رو لاپوشونی کردن.
‫برای همین رفتم توی پلیس ایالتی عضو شدم ‫تا انتقامم رو بگیرم.
‫تصمیم گرفتم این کار رو بکنم،
‫حتی با اینکه به قیمتِ از دست دادنِ مدی تموم شد.
‫به مادرم گفتم ببرتش یه جای امن،
‫یه جایی که حتی منم ندونم.
‫تا از طریق شغلم...
‫هیچ جوره نفهمن اون کجاست.
‫الان همۀ مدارک کافی رو دارم ‫تا اونو زمین بزنم،
‫تا بالاخره این کار رو تموم کنم.
‫ولی اگه مُرده باشی، ‫چطور می خوای از دخترت محافظت کنی؟
‫تو نمی تونی از من محافظت کنی، برادر...
‫ولی می تونی از اون محافظت کنی.
‫چطور؟
‫چرا من؟
‫باید این اعتراف نامه رو به مدی برسونی.
‫دخترم رو ببر یه جای امن توی تشکیلات کلیسا،
‫قایمش کن، با اون وکیلی صحبت کن...
‫که می دونی قابل اعتماده. ‫این حقیقت رو فاش کن و دخترم رو آزاد کن.
‫چرا فکر می کنی می تونم همۀ این کارها رو بکنم؟
‫من اتفاقی نیومدم اینجا، پدر روحانی!
‫منظورت چیه؟
‫امشب مخصوصاً اومدم اینجا.
‫مخصوصاً تو رو برای این کار انتخاب کردم.
‫چطور انتخابم کردی؟
‫چرا؟
‫از قبل می دونستم یه وجه اشتراک داریم!
‫چی؟
‫جود!
‫تو جود رو می شناسی؟
‫می دونی کجاست؟
‫آره.
‫ولی چطور؟
‫هیچکس نمی دونه.
‫جود کاری کرد که هیچکس نتونه پیداش کنه ‫یا ردش رو بزنه.
‫زنده ـست؟
‫آره.
‫وای خدا!
‫اگه جای تو بودم به این زودی خوشحال نمی شدم.
‫کسی که جسی رو کُشت، جود بود.
‫نه، نه، نه، حتماً اشتباه گرفتی.
‫نه.
‫الان اونه که همۀ اون تشکیلات رو می گردونه.
‫باید اینو به دخترم برسونی ‫و جلوی جود رو بگیری.
‫کسی جلوی کسی رو نمی گیره.
‫مدی؟
‫جود، باورم نمیشه!
‫تفنگت رو بذار زمین.
‫بذار بره!
‫نه، خواهش می کنم، خواهش می کنم، این کار رو نکن.
‫خفه شو، پیرمرد.
‫منو ببین، مدی!
‫چیزی نیست.
‫فقط گوش هات رو بگیر. باشه؟
‫همه چی درست میشه.
‫می خوای همونطور که مرگ زنت رو دیدی، ‫مرگ دخترت رو هم ببینی؟
‫گور بابات!
‫ولم کن!
‫بابا، چه خبره؟
‫قرار بود یه جای امن باشی...
‫که کسی نتونه پیدات کنه.
‫چرا پای من توی این قضیه باز شده؟
‫هر چی باید بدونی، این تو نوشته شده، عزیزم.
‫حیف که هیچوقت نمی تونی بخونیش!
‫این آخرین فرصتته!
‫به خدا قسم بهت شلیک می کنم.
‫تفنگت رو بذار زمین، ویکتور.
‫چیکار می کنی؟
‫تو کِشیشی!
‫شرمنده، اون پسرمه.
‫اون قاتله!
‫تفنگِ لامصبت رو بذار زمین!
‫«مدی»، بابت همۀ سال هایی که از دست رفت...
‫و درد و رنجی که باعث شدم بکِشی، شرمنده ام.
‫کاش دوباره می تونستم از نزدیک ببینمت،
‫ولی دیگه برای من خیلی دیر شده.
‫همیشه تنها خواسته ام این بود ‫که اون بابایی باشم که تو می خواستی.
‫و چون نتونستم باشم، با حسرت می میرم!
‫ولی لطفاً بدون که چون تو دخترم بودی...
‫با افتخار زندگی کردم.
‫این اعتراف نامۀ من به توئه، ‫برای همۀ کارهام؛ کارهایی که کردم...
‫و علت انجام دادنشون.
‫دردناکه ولی تو رو هم آزاد می کنه.
‫می دونم فکر می کنی می دونی قضیه چیه، ‫که من کی هستم، ولی نمی دونی!
‫وقتی حقیقت رو به پدر روحانی پیتر بگم...
‫دنیاش از هم می پاشه،
‫ولی وقتشه که سعی کنم تا جایی که می تونم ‫اوضاع رو درست کنم.
‫همۀ این قضایا، امشب تموم می شن.
‫متأسفانه دیگه داشتم کلیسا رو می بستم.
‫خب، متأسفانه...
‫یه قدم دیگه برداری، ‫مغز کوفتیت رو می تِرِکونم!
‫من حرف می زنم، تو گوش کن.
‫می فهمی؟
‫چند تا خروجی توی این کلیسا هست؟
‫چرا می خوای بدونی؟
‫جواب سؤال کوفتی رو بده.
‫چهارتا.
‫اول این یکی رو قفل کن.
‫به در نگاه کن، نه من!
‫خوبه.
‫راه بیفت.
‫قفله.
‫می دونی، اگه نری یه نگاه به اون زخمت بندازن...
‫خیلی سریع، بدجوری تو دردسر می افتی.
‫دیگه کارم از کار گذشته.
‫دیگه مرگم حتمیه.
‫اینجا چی می خوای؟ اینجا...
‫اینجا خونۀ پرستشه، خونۀ خداست، نه خشونت!
‫واقعاً فکر می کنی خودم دلم می خواد اینجا باشم ‫و این کار رو بکنم؟
‫فقط دنبال اینم که بفهمم چه بلایی سرت اومده.
‫چی می خوای؟
‫من همون چیزی رو می خوام که تو می خوای،
‫اینکه مردم حقیقت رو بدونن!
‫بیا بریم.
‫حداقل بذار برات مسکّن بیارم.
‫باشه.
‫چیزی داری که تأثیرش بیشتر باشه؟
‫اون قدر زخم گلوله دیدم که می دونم...
‫اگه همین الان به زخمت رسیدگی نکنم...
‫همینجا جلوی محرابم می میری.
‫نمی خوام این اتفاق بیفته.
‫[«استرانگ» توی کلیساست. می خوای چیکار کنم؟]
‫مجبورم داغش کنم، ‫جلوی خونریزی رو می گیرم...
‫تا بعدش ببرمت بیمارستان.
‫هیچ بیمارستان لامصبی نمی ریم.
‫کمربند داری؟
‫گازش بگیر.
‫حاضری؟
‫فقط یه بار دیگه، باشه؟
‫خونریزی فعلاً آروم تر شد.
‫ولی باید بپوشونمش...
‫تا عفونتی که الان توی زخمت هست رو ‫از نور خورشید دور نگه دارم.
‫تجهیزات درست و حسابیش رو دارم.
‫می رم اون پشت رو چک کنم.
‫نه، ولش کن.
‫باید ببندمش.
‫فقط دارم کاری که ضروریه رو می کنم.
‫خیلی خب، صبر کن.
‫کلیدها و گوشیت رو بده من.
‫اونجا داری چه غلطی می کنی؟
‫مجبورم نکن بیام دنبالت.
‫آهای!
‫اون پشت داری چه غلطی می کنی؟
‫شرمنده.
‫شرمنده، خیلی ساله که از اون تجهیزات پزشکی...
‫استفاده نکردم.
‫فقط یه دقیقه بهم وقت بده، باشه؟
‫وصل شو، وصل شو!
‫خواهش می کنم، خدا، خواهش می کنم!
‫وصل شو!
‫وصل شو، وصل شو!
‫اگه جای تو بودم برمی گشتم.
‫مجبورم نکن دوباره ازت بخوام.
‫از سر راهم گمشو کنار!
‫راه بیفت.
‫خیلی خب.
‫سیگار؟
‫همه ـمون گناهکاریم.
‫خب، منو که می شناسی.
‫حالا تو رو چی صدا بزنیم؟
‫ویکتور استرانگ.
‫کاتولیک هستی؟
‫خیلی وقت پیش بودم.
‫از دست رفتنی نیست، تحت هر شرایطی باهات می مونه.
‫اگه جای تو بودم انقدر با اطمینان نمی گفتم،
‫مخصوصاً با کارهایی که کردم.
‫بخشندگی صرفاً یه واژه نیست.
‫ایمان کلاً یعنی همین!
‫اگه خدا وجود داره، ‫به طرز خنده داری نشون میده که هست.
‫همه ـمون تغییر می کنیم، کامل تر می شیم.
‫هر اتفاقی که توی مسیر زندگی ـمون بیفته هم...
‫باز میشه به خدا متصل شد،
‫هر چقدر هم که سرخورده بشی!
‫هیچکس جلوی دوتا گلوله ای ‫که بدنم رو پاره کرد رو نگرفت، غیر از اینه؟
‫همه ـمون حق انتخاب داریم.
‫بهش می گن قدرت اختیار!
‫اون وقت چه فایده ای برام داشت؟
‫اینجا توی کلیسای لعنتیت نِشستم ‫و دارم از شدت خونریزی می میرم.
‫اینو بدون: ‫هر اتفاقی هم که افتاده باشه...
‫اون هنوز داره نگاهت می کنه.
‫شاید الان وقتش باشه ‫که تا باهاش ارتباط برقرار کنی.
‫تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که ازش درخواستِ کمک کنی.
‫کاش به همین سادگی بود.
‫می دونم که فکر می کنی می دونی قضیه چیه،
‫که می دونی من چه جور آدمی ام... ولی نمی دونی!
‫من برای قضاوت کردنت اینجا نیستم، ویکتور.
‫فقط می خوام بفهمم.
‫همۀ کارهایی که توی زندگیم کردم ‫برای این دوتا بود، «جسی» و «مدیسون».
‫اینا همسر و دخترت بودن؟
‫تا همین 9 سال پیش بودن ‫ولی بعدش همه چی دود شد رفت هوا.
‫الان کجان؟
‫جسی و مدیسون ربطی به...
‫اتفاقی که امشب برات افتاد دارن؟
‫فقط به خاطر این، اینجور شد که سر جام واینستادم...
‫و اون مَردی که باید می بودم نبودم.
‫خب، اگه بهم بگی الان کجا هستن...
‫می تونم خاطر جمع بشم که حالشون خوب باشه.
‫گوش نمیدی چی می گم.
‫خب، می خوای خاطر جمع بشی که حالشون خوبه، مگه نه؟
‫مگه نه، ویکتور؟
‫اونا همه چیز منن.
‫همیشه همه چیزم بودن.
‫کاملاً متوجهم.
‫پس اولین کاری که باید بکنیم ‫اینه که مطمئن بشیم...
‫که هیچ کدوم از اتفاقاتِ امشب...
‫به هیچ صورت به اونا آسیب نزده باشه.
‫چی برای خودت بلغور می کنی؟
‫فقط می خوام بفهمم!
‫انقدر برام «بفهمم، بفهمم» نکن.
‫خب، می خوام خاطر جمع بشم که حالشون خوبه.
‫یعنی انقدر کار اشتباهیه؟
‫واقعاً فکر می کنی ممکن بوده بهشون آسیب زده باشم؟
‫آره؟
‫باید جوابم رو بدی.
‫همین الان جوابم رو بده وگرنه نشونت می دم...
‫که آسیب زدن به دیگران چه شکلیه!
‫هر چقدر خواستی تهدیدم کن.
‫من دیگه پیرمرد شدم، ‫زندگیم رو کردم.
‫ولی اگه به همسرت آسیب زده باشی،
‫به دخترت که از گوشت و خونِ خودته،
‫اون وقت چه جور مَردی هستی؟
‫ببین، خیلی هم فهم بالایی نداری!
‫برام بازی در نیار.
‫در نیاوردم!
‫پس کاری رو بکن که میگی هیچوقت نکردی.
‫باشه، چه کاری؟
‫اشتباهاتت رو بپذیر، ‫به کارهایی که کردی اعتراف کن.
‫امشب هر کاری که کردم رو می گم،
‫بهت قول می دم.
‫خب، بگو اونا کجان.
‫به همین سادگی نیست.
‫ساده یا پیچیده بودنش فقط به خودت بستگی داره.
‫نِشستی توی این کلیسای لعنتیت زندگی می کنی ‫و خیلی خودت رو قبول داری...
‫و فکر می کنی جواب همه چی رو می دونی.
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم،
‫هیچی از دنیای واقعی نمی دونی.
‫می شنوی؟
‫هیچی!
‫تو چیزی از من نمی دونی.
‫پس حدس و گمان هات بی ارزشن.
‫می دونم دنیا برای خیلی ها سخته،
‫برای همین تصمیم گرفتم به مردم کمک کنم.
‫برای همین کِشیش شدم.
‫اعتقادِ من اینه که هر چیزی یه دلیلی داره.
‫از اون مهم تر، به بشریت اعتقاد دارم.
‫که همه در اعماق وجودشون، ‫خوبیِ فطری دارن.
‫که فقط راهشون رو گُم می کنن.
‫واقعاً اعتقادت اینه ‫که داری تو دنیا تحول ایجاد می کنی؟
‫در این مورد، منم مثل تو اطلاعی ندارم.
‫می دونم دنیا جای ناسالمی ـه.
‫پر از نفرته، ‫پر از خشونت و طمعه.
‫پس امشب هر اتفاقی بیفته،
‫وقتی به دیدارِ خالقم برم...
‫حداقل می تونم بگم سعی کردم تا تحولی ایجاد کنم.
‫تو هم می تونی همینو بگی؟
‫من یه گناهکارم، دقیقاً مثل تو!
‫پس توبه کن.
‫بهم بگو اونا کجا هستن.
‫مدیسون کجاست؟
‫نمی دونم.
‫کجاست؟
‫نمی دونم.
‫آخرین باری که دیدیش کِی بود؟
‫حدود شش سال پیش.
‫انقدر دروغ نگو.
‫حقیقته!
‫خب، جسی چطور؟
‫همسرت رو میگم.
‫جوابم رو بده.
‫جوابم رو بده!
‫اون مُرده!
‫جسی کِی فوت کرد؟
‫9 ساله که از پیشمون رفته.
‫اون موقع مرد متفاوتی بودم.
‫ازدواج موفقی داشتی؟
‫عالی بود.
‫فراز و نشیب هایی داشتیم که زوج های دیگه ندارن.
‫در سلامت و در مریضی ها، ‫صرف نظر از خوبی یا بدیِ شرایط...
‫باید روی رابطه ها کار کرد.
‫خوشحال بودم،
‫از چیزایی که داشتم راضی بودم،
‫جسی بیشتر روی کارش متمرکز بود.
‫من فقط همین که یه شغل ثابت داشتم راضی بودم.
‫خونه داشتیم، مدی به دنیا اومد.
‫مگه دیگه چی لازم داشتیم؟
‫ولی جسی ایده های دیگه ای داشت؟
‫خیلی بلندپرواز بود،
‫می خواست هر طور شده به بالاترین درجات برسه.
‫اون وقت این موضوع باعث شد ‫بینتون اختلاف پیش بیاد؟
‫صحیح!
‫یه مورد شراکت رو مثال بزن ‫که توش اختلاف نباشه!
‫عادیه.
‫هیچ دو نفری یکسان نیستن، ‫همه ـمون نیازهای متفاوتی داریم.
‫اینو درک می کنم.
‫ولی هیچوقت حاضر نیستم به خاطر یه شغل کوفتی ‫خونۀ خانوادگی ـمون رو به خطر بندازم.
‫فکر می کنی اون از عمد این کار رو کرده؟
‫بارها و بارها بهش گفتم ‫به همین چیزایی که داری قانع باش،
‫ولی به حرفم گوش نمی داد.
‫فکر می کردم بیش از حد نگرانم.
‫خب، چه حسی بهت دست داد؟
‫که انگار براش کافی نبودم،
‫که انگار زندگی مشترکمون کافی نبود.
‫به قول قدیمی ها: ‫تا وقتی یه چیزی رو از دست ندادی، قدرش رو نمی دونی
‫من اینطور نبودم.
‫دقیقاً می دونستم چیا داریم.
‫خیلی می ترسیدم از دستشون بدم.
‫همونطور که خودت گفتی، دنیا جای ناسالمی ـه.
‫تنها چیزی که می خواستم این بود ‫که مراقب اعضای خانواده ام باشم، ولی...
‫جسی کاری کرده بود ‫که این کار برام غیرممکن شده بود.
‫خب، تنهایی که نمیشه.
‫زن و شوهر باید جفتشون آرمان های مشترک داشته باشن ‫یا حداقل...
‫به این درک برسن که با هم کنار بیان.
‫همیشه کاری که خودش می خواست رو می کرد.
‫مدیسون چند سالشه؟
‫ماه بعدی، 19 سالش میشه.
‫وای، چقدر غم انگیزه ‫که مامانت رو توی همچین سنّ حساسی از دست بدی.
‫نمی دونم کدوم از اینا بدتره:
‫اینکه مامانت بمیره...
‫یا اینکه بابات ولت کنه بره.
‫چه اتفاقی برای جسی افتاد؟
‫به قتل رسید!
‫همیشه می ترسیدم که زندگی مشترکمون دووم نیاره.
‫انگار یه حس ششمی چیزی داشتم.
‫سعی می کردم خیلی بهش فکر نکنم،
‫ولی... همیشه دم دست بود.
‫جسی چطور مُرد؟
‫کم پیش می اومد برم سفرِ کاری ولی گهگاهی...
‫اضافه کاری می گرفتم.
‫داشتم یه مقدار پول جمع می کردم ‫که با خانواده ام بریم مسافرت.
‫ولی اینو نمی دونستم که اون موقع...
‫جسی توی بد وضعیتی گیر کرده بود.
‫با آدمای بَدی نشست و برخاست کرده بود.
‫وقتی تموم شد بهت خبر می دم.
‫اون آخرین باری بود که دیدیش؟
‫شب قبل از رفتنم، با هم دعوامون شد.
‫حتی یادم نمیاد سرِ چی بود.
‫یه موضوع احمقانه! ‫ظرف های نَشُسته یا همچین چیزی.
‫وقتی رفتیم بخوابیم، هنوزم از دستم عصبانی بود.
‫قبل از اینکه صبح از خواب بیدار بشم، گذاشت و رفت.
‫تا به خودم اومدم دیدم توی سردخونه ام ‫و دارم جسدش رو شناسایی می کنم.
‫خیلی متأسفم.
‫کنار خیابون، به ضرب گلوله کُشته شده بود.
‫گفتن وسط یه سرقت مسلحانه بوده که بد پیش رفته.
‫اینطور نبود؟
‫دوتا گلوله خورده بود توی سینه ـش و ‫یه دونه توی سرش.
‫این کارِ یه معتاد عوضی نیست...
‫که می خواد کیف پول کوفتیت رو ازت بگیره،
‫یه آدمکُشیِ حرفه ایه!
‫اون چه کوفتی بود؟
‫کسی اینجاست که بهم نگفته بودی؟
‫فقط خودمم، خیالت راحت!
‫صبر کن.
‫یه بار دیگه بهم دست بزن ببین چی میشه.
‫اولش که اومدی اینجا، ‫ازم خواستی درها رو چِک کنم.
‫آره، خب؟
‫درِ اونجا قبل از اینکه قفلش کنم باز بود.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫یه تفنگ به سمت سرم نشونه گرفته بودی.
‫وقتی اون تو بودم و دنبال یه چیزی می گشتم ‫تا باهاش باندپیچی ـت کنم.
‫خب، چی؟
‫فکر کنم احتمالاً صدای یه چیزی ‫یا یه کسی رو شنیده باشم.
‫اگه یه قدم دیگه برداری، یه گلوله...
‫توی جمجمۀ کوفتیت خالی می کنم.
‫بیا اینجا.
‫دفاعی هم داری که بخوای از خودت بکنی؟
‫همون بهتر که همینجوری شلیک کنم توی صورتِ لعنتیت!
‫فقط یه قدم برو عقب.
‫چرا باید به حرف تو گوش کنم؟
‫یه دلیل بهم بده!
‫چون منم اینجا هستم و می خوام کمک کنم.
‫دیدم داشتی به این کثافت کمک می کردی.
‫نمی دونم فکر می کنی چی دیدی...
‫دیدم داشتی به یه قاتلِ لامصب کمک می کردی.
‫جناحت رو انتخاب کردی.
‫اگه متوجه نشدی، باید بگم اینجا کلیساست...
‫و من کِشیشم.
‫دلیل نمیشه که هر کاری خواستی بکنی.
‫این مرد، یعنی ویکتور، با یه زخم گلوله اومد اینجا.
‫می بینم که اسمش رو هم بلدی.
‫فکر می کنی من احمقم؟
‫اومد اینجا و مثل همین الانِ تو، ‫یه تفنگ گرفت سمتم...
‫و بهم گفت چیکار کنم و چیکار نکنم.
‫می تونستی بهش بگی گورش رو گُم کنه ‫و بزنه به چاک!
‫وقتی یه تفنگ به سمتت گرفته شده باشه،
‫مهم نیست کی اونو به سمتت گرفته.
‫کاری که بهت می گن رو می کنی!
‫ندیدی داشتم درهای پشتی رو قفل می کردم؟
‫چرا.
‫که چی؟
‫اینطور به نظر می اومد ‫که من و اون دوست باشیم؟
‫اگه می دونستم اونجا قایم شدی،
‫الان دیگه نفس نمی کِشیدی.
‫دهنت رو ببند.
‫بدترش نکن!
‫ببین، یه نفس عمیق بکِش.
‫فرصتش رو داشتی که بری بیرون.
‫چرا موندی؟
‫فرصتی نداشتم.
‫نه.
‫اون مجبورم کرد همۀ درها رو قفل کنم ‫و کلیدهام رو ازم گرفت.
‫کی بود که می خواستی بهش زنگ بزنی؟
‫چی؟
‫چه انتظاری داری؟
‫گفتی اینجایی تا به آدما کمک کنی.
‫همینطوره! ‫ولی باید ریسکش رو ارزیابی می کردم.
‫تو هم با بقیه فرقی نداری.
‫عه، واقعاً؟
‫خودت اگه جای من بودی چیکار می کردی؟
‫ای خدا! خفه شید.
‫خفه خون بگیرید.
‫ویکتور استرانگ، من به اتهامِ...
‫قاچاق غیرمجاز مواد مخدر درجه یک،
‫جابجاییِ غیرقانونی اسلحه،
‫آدمربایی، حبس غیرقانونی،
‫جراحت وارد کردنِ عمدی و قتل بازداشتت می کنم.
‫حق داری سکوت اختیار کنی.
‫هر کاری کنی و هر حرفی بزنی،
‫توی دادگاه می تونه علیهت استفاده بشه و میشه
‫حق داری وکیل بگیری.
‫اگه از پس هزینۀ وکیل برنمیای،
‫یه وکیل برات معین میشه.
‫اینا رو دستت کن.
‫اینا رو دستت کن!
‫کمکش کن.
‫راه بیفتید، راه بیفتید!
‫بتمرگید!
‫بشینید، بشینید!
‫از کجا بدونم پلیس هستی؟
‫هیچ کدوم از حرفات حقیقت نداشتن؟
‫همه ـشون حقیقت داشتن.
‫اون یه دیوونۀ عوضیه.
‫یه کلمه از حرفاش رو باور نکن.
‫واقعاً مرتکب این جرم هایی شدی...
‫که افسر پلیس «ویلو والاس» میگه؟
‫آدم توی زندگی باید یه سری کارها بکنه...
‫که واقعاً دلش نمی خواد بکنه.
‫خودتون می دونید.
‫بهش می گن فداکاری!
‫چرت نگو!
‫اینکه میلیون ها دلار ‫با فعالیت های مجرمانۀ جهانی در بیاری...
‫و جوامع رو با معتاد کردن و خشونت از هم بپاشونی...
‫هیچ ربطی به فداکاری نداره.
‫طمع ـه.
‫باید بگم حرفایی که می زنه کاملاً درستن.
‫پدر روحانی، تو بهتر از هر کسی می دونی...
‫که نگاه کردن به پشت پردۀ چیزی که جلوی آدمه...
‫شجاعت زیاد و درون نگری می طلبه!
‫تو بیشتر از همۀ کسایی که تا حالا...
‫باهاشون روبرو شدم، ‫خون دیگران به گردنته!
‫هر چقدر می خوای این قضیه رو تحریف کن ‫ولی منو که نمی تونی خر کنی.
‫در مورد چی صحبت می کنی؟
‫برای کی داری فیلم بازی می کنی؟
‫فکر می کنی واقعاً نمی دونم چه خبره؟
‫فکر می کنی می دونی ولی نمی دونی.
‫این مزخرفات رو تمومش کن، ‫تو کَتَم نمیره!
‫فرقی هم نمی کنه اون باور کنه یا نه.
‫تو که آخرش می کُشیش!
‫عه، عه، عه...
‫نمی دونم مشکل شما دوتا چیه،
‫ولی هر چی که هست، می تونیم همینجا و همین الان...
‫بدونِ اینکه دیگه خونی ریخته بشه، حلش کنیم.
‫پدر روحانی، گفتم که، باید به پشت پردۀ چیزی که...
‫جلوی چشماته نگاه کنی.
‫حتی اگه می خواست هم نمی تونست این قضیه رو حل کنه.
‫اون افسارش رو داده دست یه نفر ‫که خیلی ازش گردن کُلُفت تره.
‫کسی داره این حرف رو می زنه ‫که قبلاً پلیس فاسد بوده و افتاده زندان.
‫پلیس بودی؟
‫عه، اینجاش رو بهت نگفته بود؟
‫فکر می کردم از قلم بندازتش.
‫خفه خون بگیر.
‫تو فقط دروغ گفتن رو بلدی.
‫منو نمی شناسی.
‫کاش همینطور بود که میگی.
‫منم در جریان بذار.
‫می دونم که بعد از مرگِ غم انگیزِ همسرش...
‫با نظام قضایی در افتاد.
‫می دونم نگرشش به جرم و جنایت عوض شد...
‫و شروع به کمک کردن به آدمایی کرد...
‫که باید دستگیرشون می کرد.
‫آدرس خونۀ یه پلیس رو لو داد.
‫به خاطر تو، یه مرد بیگناه...
‫باید تا آخر عمرش با یه نِیِ کوفتی...
‫غذاش رو بخوره.
‫واقعاً حرفایی که می زنی رو باور داری؟
‫واقعاً فکر می کنی اینطور شد؟
‫حرفاش رو تکذیب نمی کنی؟
‫تنها چیزی که اون بهش علاقه منده ‫اینه که از روی آدما رد بشه...
‫تا به چیزی که می خواد برسه.
‫و وقتی این کار رو می کنه، ‫دلش به حالِ مجروحان یا مردگان...
‫نمی سوزه!
‫خیلی دوست داشتی اونا الان دستت نبودن، مگه نه؟
‫اون وقت چیکار می کردی؟
‫تفنگم رو برمی داشتی و بهم شلیک می کردی؟
‫با مُشت هات بهم می زدی؟
‫حاضری چیکار کنی ‫تا دستات رو بندازی دور گلوم...
‫و نذاری حرف بزنم؟
‫بهت یه فرصت می دم تا کارِ درست رو بکنی.
‫اگه نکنم، چیکار می کنی؟
‫کاری می کنم پشیمون بشی.
‫نه، نه، نه، تمومش کنید.
‫دارم بهت هشدار میدم!
‫پشیمونیش کنی؟ چطور؟
‫کلاً فقط تهدید کردن بلدی؟
‫می خوای به کِشیش بگی ‫چقدر با خشونت رابطۀ خوبی داری؟
‫خودت باهاش رابطۀ خوبی نداری؟
‫اگه تا حالا به زور متوسل شده باشم، ‫توی حیطۀ انجام وظایفم بوده.
‫با این دلیل مزخرف، کارهات رو توجیه می کنی.
‫اگه می خوای حقیقت رو بشنوی...
‫خودت هم باید شروع کنی به گفتنش!
‫این قضیه رو برنگردون سمتِ من.
‫من دارم وظیفه ام رو انجام می دم.
‫حقیقت رو بهم بگید.
‫من حقیقت رو بهت می گم.
‫سال ها مشغول به این بود ‫که ترسناک ترین خلافکارِ...
‫ایالت ماساچوست بشه.
‫یه حیوونِ کوفتیه.
‫انقدر هویت واقعی خودتو قایم نکن ‫و شروع کن حرف بزن.
‫من توی ادارۀ دولتی، محکوم به فساد شدم.
‫منو از ادارۀ پلیس پرت کردن بیرون...
‫و انداختنم زندان.
‫اگه می تونستن مدارک بیشتری ارائه کنن،
‫10 سال حبس می خوردم.
‫ولی نتونستن!
‫می دونی همیشه دوست داشتم چیو بدونم؟
‫اینکه مرگ جسی باعث شد این شکلی بشی...
‫یا اینکه این شکلی بودنت ‫به قیمت جونِ جسی تموم شد؟
‫اینجوری به قانون احترام می ذاره،
‫به افسر پلیسی که داشت بهش ‫پیشنهاد معامله می داد، شلیک کرد.
‫اگه بهت شلیک نکرده بودم، الان مُرده بودم.
‫امشب بهش پیشنهاد کردم که یه معامله ای بکنیم.
‫بهش گفتم چون هنوز پرونده ـش بازه،
‫دیر یا زود دستگیر می شه، ‫البته اگه قبلش...
‫کُشته نشه!
‫تنها کاری که باید می کرد ‫این بود که با من بیاد.
‫با طرح حفاظت از شاهدین، مراقبش می بودیم.
‫اونم تشکیلاتش رو بهمون لو می داد.
‫زنیکۀ دروغگو!
‫می تونست قبول نکنه، ‫می تونست پاشه بره و ببینه حالا چی میشه...
‫ولی روانیِ دیوونه ترجیح داد شلیک کنه.
‫خودت اولش بدون اینکه چیزی بگی بهم شلیک کردی.
‫حرف کیو می خوای باور کنی؟
‫یه افسر پلیس یا این کثافت؟
‫اگه اون همون کسی باشه که تو میگی...
‫پس... نیروهای پشتیبانیت کجا هستن؟
‫سؤال خوبی بود.
‫تو راهن و وقتی برسن میندازنت توی قفسی ‫که جات همونجاست!
‫قفس؟
‫قفس، هلفدونی! ‫خودت می دونی منظورم چیه.
‫اگه همچین خلافکارِ خبرسازی که می گی هستم...
‫پس چرا اونا تا الان نیومدن؟
‫وقتی برسن خودت می بینی.
‫امشب کل این قضیه رو افشاسازی می کنم.
‫نه، خواهش می کنم.
‫نه، نکن!
‫سیم تلفن یه کم شُل بود، پدر روحانی.
‫برات درستش کردم.
‫نیروهای پشتیبانیت زنگ زدن آدرس بگیرن؟
‫ازت می خوام وقتی میرم تلفن رو برمی دارم ‫حواست بهش باشه.
‫می تونی این کار رو بکنی؟
‫حتماً نیروهای پشتیبان زنگ زدن ‫تا دستورالعمل های جدید بدن.
‫ردِ تماسی که با تلفن گرفتم رو زدن.
‫از پسش بر میای.
‫باشه.
‫آره، از پسش برمیام.
‫میرم تلفن رو برمی دارم ‫و می بینم چه خبره...
‫و سریع برمی گردم.
‫خب؟
‫باشه.
‫بگیر بشین سرِ جات!
‫بگو که این مزخرفات رو باور نکردی.
‫باید الان یه کاری کنیم ‫وگرنه جفتمون می میریم.
‫دیگه نمی خوام حرفات رو بشنوم.
‫یالا، فکر کن!
‫وقت این مسخره بازیا رو نداریم.
‫اون پلیسه!
‫کاری که اون میگه رو می کنیم.
‫مجبورم می کنی کاری رو بکنم...
‫که اصلاً دوست ندارم بکنم.
‫ویلو هستم.
‫آره، جفتشون تحت کنترلم هستن.
‫کفشم رو در بیار.
‫چی؟
‫چرا؟
‫فقط کاری که میگم رو بکن.
‫یالا!
‫بده ـش به من.
‫من سال هاست که پلیس مخفی ام.
‫هنوزم پلیسم.
‫اون زنیکه دروغگوئه. فاسده!
‫اونی که حقیقت رو فهمید، من بودم.
‫باید همین الان دست به کار بشیم.
‫برمی گرده و جفتمون رو می کُشه.
‫باید بری تفنگم رو بیاری.
‫پدر روحانی، گوش کن چی میگم. ‫پیتر...
‫اگه نری تفنگم رو بیاری، جفتمون می میریم.
‫باید همین الان بری.
‫برو!
‫زود باش.
‫نمی خوای صبر کنم تا برسی؟
‫نه.
‫نه، بسپارش به خودم.
‫گفتم بسپارش به خودم دیگه!
‫کِشیشه چی؟
‫نه، مشکلی با این موضوع ندارم. ‫(با کُشتنش)
‫فقط بیا اینجا.
‫ازت ناامید شدم، پدر پیتر!
‫وقتی سوگندهات رو خوردی تا کِشیش بشی...
‫توی سوگندهات، تبعیت از قانون نبود؟
‫تنها کاری که ازت خواستم بکنی، ‫این بود که در مقامِ یه شهروند و یه مردِ خداپرست،
‫وظیفه ـت رو انجام بدی ‫و مراقبِ یه خلافکار تحت تعقیب باشی.
‫بجاش تصمیم گرفتی به حرف اون گوش کنی.
‫اشتباه بزرگی کردی!
‫چه قشنگ!
‫فکر می کنی با این نشان، چیزی عوض میشه؟
‫مهم نیست استرانگ چی بهت گفته، ‫اون یه جانیِ فراریـه...
‫و من اومدم اینجا تا دستگیرش کنم،
‫حالا چه کمک کنی چه نکنی!
‫اگه همین الان خودتو بهم نشون ندی، پدر روحانی،
‫نه تنها کلیسات رو از دست می دی،
‫آزادیت رو هم از دست میدی.
‫این آخرین فرصتته، پدر روحانی!
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫اگه تشکیلاتت رو لو بدی،
‫یه طرح حفاظت از شاهدین برات می ذارن.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که تفنگت رو بندازی.
‫بابت پیشنهادت ممنون، ‫ولی قبول نمی کنم.
‫داری اشتباه بزرگی می کنی.
‫استرانگ، فرقِ بین من و تو اینه که...
‫من می دونم هدفم چیه،
‫و توی لحظۀ آخر، جا نمی زنم.
‫تو فقط یه آشغالِ دیگه ای ‫که باید از سر راهم برش دارم.
‫چیزی نیست، پدر روحانی!
‫چیزی نیست.
‫کاری که مجبور بودی بکنی رو کردی.
‫دیگه حرف نزن.
‫نمی خوام دیگه حتی یه کلمه بشنوم!
‫می زد منو می کُشت، ‫بعدش می اومد تو رو می کُشت.
‫چاره ای نداشتی.
‫تنها کاری که می تونستی رو کردی.
‫باهام حرف بزن.
‫یا اون باید می مُرد یا ما!
‫تکرار کن.
‫یا اون باید می مُرد یا ما.
‫خوبه.
‫نمیشه دوباره اون زخم رو داغ کرد.
‫باید تا دیر نشده بری بیمارستان.
‫به زودی تموم میشه.
‫اولین باری بود که به یه نفر شلیک کردی؟
‫از زمان جنگ سال 1991 ‫با اسلحه تیر نزده بودم.
‫نمی دونستم یه پدرروحانیِ ارتشی...
‫مجبور میشه به کسی شلیک کنه.
‫وقتی سوگند می خوری، ‫اگه پاش برسه...
‫اول سربازی، بعدش کِشیشی!
‫صحیح!
‫با جوخه ـمون رفته بودیم گشت، ‫یه مُشت شورشی...
‫بهمون حمله کردن.
‫منم کاری که مجبور بودم رو کردم.
‫امشب...
‫این اتفاقات...
‫منو قشنگ بُرد به اون زمان!
‫نمی دونستم همچین چیزایی رو پشت سر گذاشتی.
‫چرا باید می دونستی؟
‫این کلیسا رو می شناسم.
‫قبلاً دیده بودمت.
‫هیچوقت به ذهنم خطور نکرده بود...
‫که ممکنه ارتشی باشی.
‫اصلاً چی میشه که یه کِشیش میره ارتش؟
‫اکثراً برای این میرن ‫که یه نیاز شخصی برای خدمت...
‫به بچه های خط مقدم دارن.
‫ولی تو دلیلت فرق می کرد؟
‫من و تو شاید بیشتر از اونی که فکرش رو بکنی ‫وجه اشتراک داشته باشیم.
‫تلفنم رو بهم بده.
‫فقط می خوام یه چیزی رو نشونت بدم.
‫من یه پسر دارم ‫که سال های زیادی داشتم ازش فرار می کردم.
‫دقیقاً مثل تو که داشتی از دخترت مدیسون ‫فرار می کردی.
‫فکر می کردم کِشیش ها حق ندارن بچه دار بشن.
‫قبل از اینکه کِشیش بشم ‫و اون موقع که خیلی جَوون بودم...
‫زنم، «جود» رو حامله شد.
‫ولی اون قدر مرد نبودم که مسئولیت هام رو قبول کنم.
‫ضعیف بودم.
‫نمی دونستم عشق چیه.
‫خیلی از بچه ها هستن که والدینشون نمی خوانشون.
‫من باید فرق می کردم.
‫وقتی بقیۀ پسرا می خواستن برن شیطنت کنن...
‫من اخبار نگاه می کردم، روزنامه ها رو می خوندم، ‫کلیسا می رفتم.
‫همیشه تنها خواسته ام این بود ‫که برای مردم مفید باشم.
‫مسیحیِ خوبی باشم، ‫کِشیش بشم!
‫همه ـمون اشتباه می کنیم، ‫مهم اینه که بعدش چیکار می کنیم!
‫بابام از تولد جود خبر داشت.
‫یه سؤال ساده ازم پرسید،
‫کدوم از اینا برات مهم ترن:
‫اینکه پدرِ این پسر باشی...
‫یا کِشیش بشی؟
‫همیشه دلم می خواست کِشیش بشم، ‫نیازِ درونیم بود!
‫برای همین...
‫این کار رو به پسرم ترجیح دادم.
‫بغلش کردم...
‫نوزاد بی نقص کوچولویی بود،
‫فقط همون یه بار بغلش کردم.
‫اون روز بود که می دونستم ‫برای همیشه از اون شهر میرم.
‫کجا رفتی؟
‫رفتم یه دانشکدۀ الهیات توی غرب، ‫برگشتم سراغ درس هام.
‫آخرش کِشیش شدم و عضو نیروی دریایی شدم.
‫اونا چی شدن؟
‫خبرش بهم رسید که مادرش حدود 10 سال پیش مُرد.
‫جود چی؟
‫می دونی الان کجاست؟
‫آخرین باری که دیدمش توی اون عکس بود.
‫تازه از عراق برگشته بودم،
‫اون جنگ خیلی تحت تأثیر قرارم داده بود.
‫باعث شد بفهمم که باید با پسرم روبرو بشم...
‫و ازش طلب بخشش کنم.
‫و بهش بگم اگه می تونستم اوضاع رو بهتر کنم ‫حتماً می کردم.
‫آخرش چی شد؟
‫اون...
‫چند بار قبول کرد همدیگه رو ببینیم،
‫تا گوش کنه چی می خوام بگم،
‫و به نظر می اومد که احتمالاً بشه یه جور...
‫رابطه ای بین خودمون ایجاد کنیم.
‫مَرد جوانی بود با ذهنیتی خیلی قوی، ‫ولی سرد بود.
‫هیچ...
‫هیچ احساساتی نداشت.
‫به گمونم نباید انتظار می داشتم ‫که توی تجدید دیدارمون اشک بریزه...
‫ولی بازم، انگار که...
‫هیچ حسی نسبت به این قضیه نداشت.
‫یا نسبت به من!
‫یه پدر خوب، بچه اش رو تربیت می کنه.
‫بهش عشق می ورزه، راه درست رو نشونش میده.
‫من هیچ کدوم از این کارها رو نکردم.
‫اون بهم گفت نمی خواد باهام کاری داشته باشه.
‫منم مجبور بودم ‫که تابع خواسته هاش باشم.
‫می دونی الان کجاست؟
‫حتی نمی دونم زنده ـست یا نه.
‫همون اشتباهی که من کردم رو نکن.
‫همین الان با دخترت، مدیسون، ارتباط برقرار کن.
‫وگرنه تا به خودت میای ‫می بینی دیگه فرصتش رو نداری!
‫سال های زیادی بود ‫که احساساتم به جود رو دفن کرده بودم.
‫یه جنگ باعث شد دوباره به واقعیت برگردم،
‫احساساتم بهش رو زنده کرد و باهاش روبرو شدم.
‫برای تو چی؟
‫هیچوقت به مدی پشت نکردم.
‫ولی سال هاست که ندیدیش.
‫خب که چی؟
‫یه روز هم نیست که بهش فکر نکنم.
‫اگه واقعاً می خوای توبه کنی...
‫به همۀ کارهایی که کردی اعتراف کن.
‫اولین کاری که باید بکنی ‫اینه که با خودت روراست باشی.
‫خیلی وقته که پلیس مخفی ام، پدر روحانی.
‫خیلی وقته!
‫آره، حالا چی شده؟
‫فقط یه چیز می خواستم:
‫اینکه انتقام قتل جسی رو بگیرم.
‫و برای این کار، ‫باید ویکتور استرانگِ گانگستر می شدم.
‫هر وقت به مدی فکر می کردم،
‫برام سخت تر می شد.
‫پس مثل تو، منم...
‫بهش فکر نکردم.
‫اشکالی نداره. باید...
‫به درون خودت نگاه کنی، ‫این قضیه رو بیرون بریز، با دخترت روبرو شو.
‫جانیِ فراری بودن رو دوست داشتم،
‫فرار کردن رو دوست داشتم.
‫نه دردی داشتم، نه عذاب وجدانی...
‫تا اینکه مردی که قبلاً بودم، کاملاً ناپدید شد.
‫بعدش یه روز با ماشین از کنار قبر جسی رد شدم...
‫و رفتم ببینمش...
‫و بعد از مدت ها، ‫بالاخره دیدم دارم با خدا حرف می زنم.
‫ما زخم های متفاوتی داریم، ویکتور.
‫ولی جای زخم هامون یکیه.
‫این چیه؟
‫برای وقتیه که با مدیسون روبرو بشم، ‫اعتراف نامۀ منه!
‫برای چی؟
‫برای همه چی.
‫که چرا اون کارها رو کردم.
‫ناراحتش می کنه ولی...
‫آزادش هم می کنه.
‫یه سِری از کارهایی که ویلو گفت رو کردی؟
‫آره. من...
‫مأمور مخفی بودم.
‫توی یه مأموریت مخصوصِ محرمانه بودم...
‫که بجز خودم، فقط سه نفر ازش خبر داشتن.
‫خب، چرا نمیشه به اونا زنگ زد؟
‫بهشون بگیم بیارنت بیرون،
‫دوباره ببرنت پیش مدیسون!
‫دوتاشون مُردن،
‫و اون یکی فاسده.
‫توی این نامه، کل جزئیاتش نوشته شده.
‫اینکه از ادارۀ پلیس انداختنم بیرون،
‫یه قصۀ پوششی بود.
‫با جرم های جعلی فرستادنم زندان...
‫تا از درون، یکی از اونا بشم. ‫راه دیگه ای نبود!
‫مدی باید بدونه چرا ولش کردم و رفتم، ‫چرا این کارها رو کردم.
‫حقشه که همۀ اینا رو بدونه.
‫بعدش وقتی که فهمید...
‫باید برای دنیا فاشش کنه.
‫چرا دوتایی با هم نمی تونید این کار رو بکنید؟
‫یه نگاه بهم بنداز، پدر روحانی!
‫به زودی می میرم.
‫می تونم زنگ بزنم دکتر بیاد.
‫فکر کنم نمی شنوی چی می گم.
‫مدارکی توی این نامه هست...
‫که یکی از پلیس های اصلیِ پلیسِ ایالتیِ ماساچوست،
‫نه تنها فاسده، ‫بلکه داره کل شبکۀ مجرمانه ای که...
‫توش نفوذ کرده بودم رو می گردونه.
‫برو سراغ یه نفر بانفوذتر!
‫کسی که بتونه... بتونه ببرتت یه جای امن...
‫و حقیقت رو فاش کنه.
‫این عوضی برای خودش دم و دستگاه داره.
‫همه جا برای خودش نیرو داره...
‫که حاضرن منو دفن کنن.
‫باید اینو به دست مدیسون برسونیم ‫تا بتونه بره دنبال عدالت!
‫ببین، اگه من حرف هات رو تأیید کنم ‫پلیس به حرفت گوش می کنه.
‫لازم نیست این کار رو بکنی، ‫لازم نیست اینجا بمیری.
‫واقعاً فکر می کنی ویلو...
‫می خواست بذاره از اینجا زنده بری بیرون؟
‫این پلیس فاسد، تنها شخص زندۀ دیگه ایه...
‫که از مأموریت من خبر داره.
‫اینجا مدارکی وجود داره که اونو...
‫به کل این قضایا مرتبط می کنه.
‫این مدت داشتم بازیش می دادم...
‫اما حالا دیگه فهمیده.
‫باید این واقعیت رو توی دنیا فاش کنیم ‫تا بتونیم جلوش رو بگیریم.
‫یه وکیل می شناسم که...
‫پرونده های علیه دولت رو می گیره.
‫می تونیم بهش زنگ بزنیم، ‫اون قبولت می کنه، یه راه امن جلوی پات می ذاره.
‫این جریان به قدری بزرگه که جون سالم به در نمی برم،
‫دقیقاً مثل جسی!
‫جسی؟
‫این ها چه ربطی به جسی دارن؟
‫کسی که زنم رو کشت، این فاسد آشغال بود
‫بهت گفتم جسی جاه طلب بود،
‫بهت گفتم بلندپرواز بود،
‫تمامش واقعیت داشت.
‫از همون روز اولی که باهاش آشنا شدم، همین طور بود.
‫چه طور باهاش آشنا شدی؟
‫در دانشکده افسری با هم آشنا شدیم.
‫اونم پلیسه؟
‫من رفتم اداره پلیس، اون رفت پلیس ایالتی.
‫کل دوره خدمتش داشت روی یه کارتل مواد کار می کرد،
‫با عملیات های سازماندهی شده و اطلاعاتیِ محرمانه سر و کار داشت
‫اون یه پرونده درست و حسابی ‫برای همین پلیس فاسد جمع و جور کرد.
‫بعد از مرگش، ‫باید تمرکزم رو می ذاشتم روی مدی،
‫باید براش پدری می بودم که دلش می خواست.
‫اما می دونستم این یه سرقت مسلحانه چرند نبوده ‫که بد پیش رفته.
‫می دونستم واقعیت رو لاپوشونی کردن.
‫برای همین رفتم توی پلیس ایالتی عضو شدم ‫تا انتقامم رو بگیرم.
‫تصمیم گرفتم این کار رو بکنم،
‫حتی با اینکه به قیمت از دست دادنِ مدی تموم شد.
‫به مادرم گفتم ببرتش یه جای امن،
‫یه جایی که حتی منم ندونم.
‫تا از طریق شغلم...
‫هیچ جوره نفهمن اون کجاست.
‫الآن تمام مدارک کافی رو دارم تا اونو زمین بزنم،
‫تا بالآخره این کار رو تموم کنم.
‫اما اگه مُرده باشی، ‫چه طور می خوای از دخترت محافظت کنی؟
‫تو نمی تونی از من محافظت کنی، برادر...
‫اما می تونی از اون محافظت کنی.
‫چه طور؟
‫چرا من؟
‫باید این اعتراف نامه رو به مدی برسونی.
‫دخترم رو ببر یه جای امن توی تشکیلات کلیسا،
‫مخفیش کن، با اون وکیلی حرف بزن...
‫که می دونی قابل اعتماده. ‫این واقعیت رو فاش کن و دخترم رو آزاد کن.
‫چرا فکر می کنی می تونم تمام این کارها رو بکنم؟
‫من اتفاقی نیومدم اینجا، پدر روحانی!
‫منظورت چیه؟
‫امشب مخصوصاً اومدم اینجا.
‫مخصوصاً تو رو برای این کار انتخاب کردم.
‫چه طور انتخابم کردی؟
‫چرا؟
‫از قبل می دونستم یه وجه اشتراک داریم!
‫چی؟
‫جود!
‫تو جود رو می شناسی؟
‫می دونی کجاست؟
‫آره.
‫اما چه طور؟
‫هیچ کس نمی دونه.
‫جود کاری کرد که هیچکس نتونه پیداش کنه یا ردش رو بزنه
‫زنده ست؟
‫آره.
‫وای خدا!
‫اگه جای تو بودم، به این زودی خوشحال نمی شدم.
‫کسی که جسی رو کشت، جود بود.
‫نه، نه، نه، حتماً اشتباه گرفتی.
‫نه.
‫حالا اونه که تمام اون تشکیلات رو می گردونه.
‫باید این رو به دخترم برسونی ‫و جلوی جود رو بگیری.
‫کسی جلوی کسی رو نمی گیره.
‫مدی؟
‫جود، باورم نمی شه!
‫تفنگت رو بذار زمین.
‫بذار بره!
‫نه، خواهش می کنم، خواهش می کنم، این کار رو نکن.
‫خفه شو، پیرمرد.
‫منو ببین، مدی!
‫چیزی نیست.
‫فقط گوش هات رو بگیر. باشه؟
‫همه چی درست می شه.
‫می خوای همون طور که مرگ زنت رو دیدی، ‫مرگ دخترت رو هم ببینی؟
‫گور بابات!
‫ولم کن!
‫بابا، چه خبره؟
‫قرار بود یه جای امن باشی...
‫که کسی نتونه پیدات کنه.
‫چرا پای من توی این قضیه باز شده؟
‫هر چی باید بدونی، این تو نوشته شده، عزیزم.
‫حیف که هیچوقت نمی تونی بخونیش!
‫این آخرین فرصتته!
‫به خدا قسم بهت شلیک می کنم.
‫تفنگت رو بذار زمین، ویکتور.
‫چیکار می کنی؟
‫تو کِشیشی!
‫شرمنده، اون پسرمه.
‫اون قاتله!
‫تفنگ لعنتیت رو بذار زمین!