‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫لعنتی.
‫مرتیکه ی...
‫اینجا کجاست؟
‫باید از او گیونگ ته عذرخواهی کنی.
‫«او گیونگ ته»؟
‫قبل از اینکه بمیری، ازش عذرخواهی کن.
‫عذرخواهی کنم؟
‫دیوانه! منظورت...
‫لعنتی!
‫آهای. افسر «او».
‫بیدار شو.
‫او گیونگ ته، بیدار شو!
‫دیوانه!
‫الآن هممون می میریم. ‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫منتظر چی هستی؟
‫چی؟
‫می خوای چیکار کنم، روانی؟
‫- کودن! ‫- به هوش اومد!
‫- آهای! برای چی از اون ارتفاع پریدی؟
‫- چی با خودت فکر کرده بودی؟ ‫- خانم!
‫تازه به هوش اومده. این قدر نزنینش.
‫اون جون یارو رو نجات داد. ‫یه پا قهرمانه.
‫چی؟ آره جون خودش، قهرمانه!
‫فکر کردی کی هستی؟ ‫تو عمراً قهرمان نیستی.
‫- برای چی از اون ارتفاع پریدی؟ ‫- مامان!
‫- از تو بعیده. ‫- درد داره!
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- درد داره.
‫- مامان! نزنش! ‫- ولم کن.
‫بریم. کافیه دیگه! ای خدا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- موضوع چیه؟
‫من اینجا چیکار می کنم؟
‫منم می خواستم همین رو ازت بپرسم. ‫قضیه چیه؟
‫- کمکم کن، بلند شم. ‫- حالت خوبه؟
‫چرا اینجام؟
‫سئوال منم همینه. چرا اینجایی؟
‫منم نمی دونم قضیه چیه.
‫چه خبر شده؟
‫[ علائم حیاتی ]
‫کی انداختت وسط آتیش؟ ‫کار کدوم کثافته؟
‫یه دیوانه! ‫یه دیوونه ای خورد به تورم...
‫الآن وقت این حرف ها نیست.
‫موضوع جدیه. خب؟
‫میگن که «او گیونگ ته» فهمیده بود زیر نظرش داری
‫و برای همین هم می خواست خودش رو بکشه.
‫یه چیزهای من در آوردی دارن ‫درست می کنن که گروه رو بندازن تو دردسر.
‫موش های...
‫هر چی بیشتر به این موضوع فکر می کنم، ‫عصبی تر می شم.
‫همه با ما دشمنی دارن؟ ‫ناسلامتی، ما هم پلیسیم دیگه.
‫این آشغال هایی که به قولاً همکارمون هستن، ‫تازه بدترن.
‫لعنتی. باید رد اون روانی رو بزنیم.
‫کی گزارش داد؟
‫دیشب، گشنه ام شد
‫و جوکبال سفارش دادم. بعدش هم اومدم بیرون ‫که یه نخ سیگار...
‫یعنی... یه هوایی بخورم. ‫بارون شدیدی می اومد.
‫یه لحظه یه پسر خوشتیپ رو دیدم که سوار موتور شده بود
‫می خواستم بهش سلام کنم
‫اما یهو یه صدای بلند شنیدم. ‫بعدش هم از اون ساختمون، دود اومد بیرون.
‫منم ترسیدم و سریع، پلیس رو خبر کردم.
‫بعدش، این آقا و یه نفر دیگه ‫از بالا پرت شدن. عین فیلم ها.
‫بسه!
‫احیاناً، یه آقایی رو ندیدید که کلاه ایمنی سرش باشه؟
‫کلاه ایمنیش، مشکی بود.
‫- کلاه ایمنی مشکی؟ ‫- بله.
‫نه، ندیدمش.
‫ندیدش. اون خانمی که توی مغازه ی ‫سر کوچه هم کار می کنه، همین رو گفت.
‫شاید به اشتباه فکر کردی که طرف اینجا بوده
‫اینجا، همه کورن؟
‫واقعاً شما همونی هستید که از ‫پنجره پرت شدین پایین؟
‫چه ورزشی انجام می دید؟ ‫من که گفتم در جا، مردید.
‫ماهیگیری. بریم.
‫دیگه جوکبال نخور.
‫خداحافظ.
‫«جونگ این سون»!
‫تولدت مبارک.
‫این عروسک خرس، خیلی قشنگه، نه؟
‫دیگه نمی خواد از اون اسباب بازی های زشت بخری
‫از این به بعد، بیشتر مراقب رفتارت باش.
‫دیگه همه ش زیر نظرت می گیرم.
‫فهمیدی، عزیزم؟
‫- پیام تصویری؟ ‫- بله.
‫یه دختر داشت.
‫همین؟
‫- مطمئنی؟ ‫- بله، مطمئنم.
‫به خاطر این ویدئوی مسخره،
‫این همه بدبختی کشیدیم.
‫به خاطر یه پیام تصویری...
ریو سو یول» چی؟»
‫خبری ازش نشد.
‫فکر کنم از جریان خبر نداشت.
‫فکر کنم مافوق هاش می خوان به خاطر ‫تحقیقات اضافه، توبیخش کنن.
‫اون افسره چی؟
‫هنوز بیهوشه. بعیده که به هوش بیاد.
‫گفتی چهره ت رو...
‫دید. آره؟
‫بله.
‫- این بوم. ‫- بله؟
‫باید این قضیه رو حل و فصل کنیم.
‫اگه اثبات بشه که می خواستی ‫طرف رو بکشی،
‫حتی رئیس جمهور هم نمی تونه نجاتت بده.
‫چشم.
‫[ علت خودکشی نافرجام افسر «او»، یک بازپرس ارشد بود ]
‫«مرده شور پلیس های این مملکت رو ببرن».
‫حالا حتماً باید جلوی من بخونیش؟
‫«بازپرس ارشد ریو، اونی که باید بمیره، تویی».
‫- این مرتیکه... ‫- آهای.
‫یا خدا. آمار بازدیدها داره با سرعت نور ‫بالا میره.
‫با این هجمه ای که راه افتاده، حتماً خبرش ‫به گوش کاخ آبی هم می رسه.
‫داشتی چه غلطی می کرد، احمق؟
‫یه نفر ناکارش کرده بود. ‫وقتی پیداش کردم، بی هوش، کف زمین بود.
‫قربان، من جونش رو نجات دادم!
‫نجاتش دادی؟! سو یول!
‫تو از اون آدمایی که اگه چیزی بهت نماسه، ‫جون کسی رو نجات نمیدی.
‫- هردومون خوب اینو می دونیم. ‫- راستش...
‫- بسه دیگه، «بونگ پیل». ‫- خیلی واضح بهت گفتم که
‫تا اتمام روند تحقیقات، دسته گل ‫به آب نده.
‫همه ش دسته گل به آب میدی.
‫انگار نمی خوای ترفیع بگیری. ‫آره؟
‫چه ربطی داره به این قضیه؟
‫چرا نخوام ترفیع بگیرم؟
‫چیه؟ نمی خوای بیخیال شی؟
‫اینو می خوای چیکار کنی؟
‫اینا چاک دهنشون باز شده و ‫نمی خوان هم ببندنش.
‫فکر کردی با این تفاسیر، بهت ترفیع میدن؟
‫- بیخیال بابا. نمی خواد بخونیشون. ‫- آهای!
‫خیلی خب، باشه. ‫خودم درستش می کنم.
‫[ رئیس کلانتری: گواک بونگ پیل ]
‫آهای، «جه سون».
‫دیوونه ی احمق.
‫فکر می کردم حالا که «او گیونگ ته» رو بردی زیر تانک،
‫حتماً ترفیع می گیری.
‫ولی حالا که یارو رو نجات دادی،
‫همه ی نقشه ها، نقش بر آب شد.
‫خفه شو، بابا. هنوز هیچی تموم نشده.
‫هنوز هیچی تموم نشده؟ ‫یعنی چی؟
‫می خوای چیکار کنی؟ ‫می خوای اون یارویی که زدش رو پیدا کنی؟
‫ای خدا، مرتیکه ی آشغال...
‫باور کن، اون یارویی که کلاه ایمنی پوشیده بود ‫هم قضیه رو دید.
‫کشتیم با این یارو، کلاه ایمنی پوشه!
‫دیگه درمورد این یارو حرف نزن. خب؟ ‫ای خدا.
‫هیچ کس ندیدش.
‫اگه جریان این یارو رو بگی، ‫همه مطمئن میشن که دروغ گفتی.
‫منم که می بینی دارم به این خزعبلاتت گوش می کنم، ‫به خاطر اینه که خیلی صبر دارم.
‫دیوونه شدی؟
‫فکر کردی خودم خیلی حال می کنم که
‫حرف غیر منطقی بزنم؟
‫میگم دیدمش دیگه.
‫پیش خودم بود. میگی چیکار کنم؟ ‫دروغ بگم؟ بگم نبودش؟
‫باشه، بابا. فهمیدم.
‫غذام رو تفی کردی. ای بابا!
‫وایسا ببینم.
‫از اون جایی که می دونست محل زندگی ‫«او گیونگ ته» کجاست،
‫نتیجه گیری می کنیم که همدیگه رو می شناختن.
‫یعنی با هم رفیقن؟
‫یعنی رفیق اونیه که زدش؟
‫وایسا ببینم. یعنی اونی که «او گیونگ ته» رو زد ‫رفیق اون کلاه ایمنی پوشه ست؟
‫رفیق دوران مدرسه بودن؟
‫گوش کن. تو باید بری پیش روانشناس. ‫باید درمان شی.
‫آهای، دیوونه شدی؟
‫الان دیگه تو به من میگی برم پیش روانشناس؟
‫می خوای شغلم رو از دست بدم؟
‫دقیقاً. باید قبل از اینکه دیوونه بشی، ‫بری پیش روانشناس.
‫یه دکتر خوب سراغ دارم.
‫به من اعتماد داری. آره؟ ‫من رفیقتم دیگه. «یانگ جه سون».
‫گون سو. یوم گون سو.
‫[ بازار مونیانگ ]
‫[ تسلی بخش قلب ]
‫خیلی خب. حدود پنج سال پیش با بازپرس ‫«یانگ جه سون» آشنا شدم.
‫از طریق بحث فروش غیرقانونی داروهای اعصاب ‫با هم آشنا شدیم.
‫از اون وقت به بعد بود که رفاقتمون شروع شد.
‫میشه گفت که رفقای صمیمی هستیم.
‫نوشیدنی بخور. ‫با من راحت باش.
‫می دونم که درد دل کردن با کسی که ‫نمی شناسیش، کار راحتی نیست.
‫فکر کن مادرتم. راحت باش.
‫می دونی؟
‫اخیراً یه دیوونه ای همه ش مزاحمم میشه.
‫چی؟
‫طرف از ناکجا آباد پیداش میشه
‫و کتکم می زنه.
‫تو که پلیسی. می تونی دستگیرش کنی. ‫چرا این کارو نمی کنی؟
‫نه، گوش کن. راستش...
‫نمی دونم کیه.
‫همیشه کلاه ایمنی می پوشه. ‫تا حالا چهره ش رو ندیدم.
‫جیکی ثانیه پیداش میشه، جیکی ثانیه هم ‫غیبش می زنه.
‫چیزی که رو مخمه، اینه که
‫هیچ کس غیر من ندیدش.
‫کسی هم حرفم رو باور نمی کنه.
‫همین داره دیوونه م می کنه.
‫[ یوم گون سو ]
‫گوش کن. گفتمت دیگه.
‫همه ش کلاه ایمنیش سرشه. ‫هیچ کس هم ندیدش.
‫این یکی خیلی گنده ست. ‫تو نمیای؟
‫معلومه که میام.
‫فقط منم که می بینمش.
‫همین داره دیوونه م می کنه.
‫- با خودت، حسابی پول بیار. ‫- چرا فقط من می بینمش؟
‫خودت کی میای؟
‫من دیر میام. ‫یه روانی به تورم خورده.
‫خیلی مأیوس کننده ست.
‫تو مجبورم کردی که این قصه ی مأیوس کننده رو ‫دوباره تعریف کنم. خیلی مأیوس کننده ست.
‫آدما، وقتی یه اتفاق غم انگیز واسه شون میفته،
‫هذیون میگن و توهم می زنن.
‫نه بابا. قبل از اون حادثه هم می دیدمش.
‫الان متوجه ی زمان نیستی. ‫تو فکر می کنی که طرف رو دیدی، ولی ندیدیش.
‫فکر می کنی فلان اتفاق واسه ت افتاده، ‫در حالی که این طور نیست. پیش میاد.
‫باید حسابی بخوابی و استراحت کنی. ‫دستور منه دکتر، اینه. خب؟
‫گفتنش راحته.
‫مگه آنفولانزا گرفتم؟
‫پذیرفتن بیماری، اولین گام درمان هر بیماریه.
‫وقتی متوجه بشی که اصل قضیه، اینه...
‫به آرامش می رسی
‫و دنیا واسه ت گلستون میشه.
‫میگم ربطی به اون حادثه نداره. ‫قبلش هم می دیدمش.
‫اولین بار، کی دیدیش؟
‫تو آدم باهوشی هستی. ‫چته؟
‫آخه چطور هیچ کس اون کلاه ایمنی پوشه رو ‫توی سونا ندید؟
‫به نظرت عجیب نیست؟
‫منم همینو میگم!
‫خودم زیاد میرم سونا. می دونم که ‫اونجا، آدم راحت خوابش می بره.
‫یعنی میگی خواب دیدم؟
‫پس این زخم رو چی میگی؟ ‫این نشونه ی کتک هاشه.
‫ممکنه حین خواب از یه ارتفاعی افتاده باشی.
‫درست و حسابی می خوابی؟
‫باید حسابی استراحت کنی.
‫خیلی خب. نظرت چیه بری بخوابی؟
‫چی می خوای؟ قرص خواب خوبه؟
‫[ قرص خواب ]
‫آره. اون واحده که لامپ های آبی داشت، ‫خیلی واضح بود.
‫[ جه سون ]
‫سلام. بچه های کلانتری چی گفتن؟
‫آخه کی از اون یارو کینه داره؟
‫«او گیونگ ته» ، یه پا قدیس بود.
‫عین ده سال پیش خودمه.
‫فهمیدی که روز حادثه، کجا بود؟
‫دوباره اومد اینجا. چرا؟
‫شاید به خاطر «جونگ یو نا» اومد.
‫نگاه کن.
‫از اینجا، نصف شبی بهش زنگ زد.
‫بیخیال بشو نبود.
‫نه.
‫«دو این بوم»، بهم گفت که با توجه به یه سری ‫مدارک، اون...
‫منظورت خرید با کارت بانکیشه؟
‫قبل از اینکه بیام اینجا، آمار اونم گرفتم.
‫از کارت بانکی استفاده نکرد.
‫کارت بانکیش رو انداخته بود، دوستش هم برداشتش.
‫طرف پول نداشت. مجبور شد که ‫از کارت بانکیش استفاده کنه.
‫می گفت می خواسته بعداً پولش رو بهش پس بده.
‫خب؟
‫پرونده ش در کلانتری «مونیانگ» بسته شد. ‫«جونگ یو نا» هم هنوز پیدا نشده.
‫ای خدا. کجا رفتی، جونگ یو نا؟
‫بریم.
‫ببخشید.
‫شما؟
‫کی تعمیر اینجا رو شروع کردید؟
‫ای خدا. ول کن نیستن.
‫شما دیگه کی هستید؟
‫چرا این قدر توی کار من فضولی می کنید؟
‫برید بیرون.
‫- یالا. ‫- هوی. ما فضول نیستیم.
‫پلیسیم. داریم کارمون رو انجام میدیم.
‫این یارو هم داشت فضولی می کرد؟
‫- آره. دنبال یه چیزی می گشت. ‫- دنبال چی می گشت؟
‫نمی دونم. می گفت دنبال یه عروسک می گرده. ‫ای خدا.
‫چی؟
‫آقا، شما وسایل این واحد رو انداختید دور؟
‫خیلی وقت پیش، انداختمشون دور. ‫دیر اومدید.
‫مطمئنم که چند تار مو رو دیدم که ‫روشون خون بود.
‫ای خدا.
‫اینا قطرات خونن. درسته؟
‫عـ... عوضی!
‫غیر ممکنه. یعنی واقعاً خواب دیدم؟
‫واحدی که «او گیونگ ته» توش خون پیدا کرد،
‫ممکنه صحنه ی جرم باشه. ‫واسه چی بهش دست زدن؟
‫حتماً «او گیونگ ته» یه سر نخی از ‫«جونگ یو نا» پیدا کرده بود.
‫اگه یه عده باشن که نخوان اون به سرنخ برسه، چی؟
‫یه بلایی سرش میارن.
‫وایسا ببینم. «دو این بوم» چی؟
‫اون قبلاً هم «او گیونگ ته» رو زده بود.
‫ای خدا. می دونم. ولی اینا همه شون حدسیاتن.
‫آره.
‫اول دنبال «جونگ یو نا» نگردیم؟
‫مرده شور این «او گیونگ ته» رو ببرن.
‫حالا به خاطرش، باید دنبال «جونگ یو نا» هم بگردم.
‫ای خدا. سرم درد می کنه.
‫واقعاً؟ ‫گفتم برو پیش دکتر.
‫دیگه امروز نمی تونم کار کنم.
‫برو پیش نگهبان.
‫کل فیلم هایی که از روز کنار گذاشتن گوشیش تا ‫روز گزارش
‫گم شدنش هست رو جمع کن.
‫- باشه. تو هم مراقب خودت باش. ‫- ای خدا.
‫[ داروخانه ]
‫[ لطفاً کمکم کنید مادرم رو پیدا کنم ] ‫[ نام: جونگ یو نا. سن: 31 ]
‫سلام، «جه سون». از خانواده ش واسه م بگو.
‫ای خدا، سرم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چطوری، کوچولو؟
‫ببخشید.
‫دست بهش نزن.
‫ای بابا. نباید پوستر اینجا نصب کنی.
‫لطفاً برو کنار.
‫نکن!
‫- چه زورت زیاده. نکن. ‫- دست بهش نزن.
‫لج بازی نکن. برو کنار.
‫- ای خدا. ‫- آهای.
‫- عکس مامانم رو پاره نکن. ‫- ولش کن.
‫بدش به من.
‫- سلام. ‫- خسته نباشید.
‫ممنونم. عجب دختره ایه.
‫تو «این سون» هستی؟
‫[ کارت خدمات شهری، ریو سو یول ]
‫شما واقعاً پلیس هستید؟
‫پس فکر کردی خلافکارم؟
‫کارت شناساییم رو بهت نشون دادم. ‫بازم حرفم رو باور نمی کنی؟
‫اصلاً ولش کن.
‫بستنیت رو بخور.
‫راستی... در مورد مادرت...
‫شما...
‫مامانم رو پیدا کردید؟
‫نه. خواستم یه چیز دیگه بگم.
‫پس،
‫مامانم فرار کرده؟
‫عیب نداره. طاقت شنیدنش رو دارم.
‫میشه اینو بدید به اون
‫مأمور کلانتری؟
‫بهش قول دادم بودم که یه شبدر چهاربرگ ‫واسه ش درست کنم
‫ولی نتونستم یکی دیگه ش رو پیدا کنم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫کل فیلم هایی که دوربین های اطراف ‫آپارتمان جونگ گرفته بودن رو جمع آوری کردم.
‫[ ورود، خروج، پلاک ]
‫این مجتمع لامصب، یه عالمه ورودی و خروجی داره.
‫[ ورود، خروج، پلاک ]
‫- شب نخوابیدید؟ ‫- چی؟ نه.
‫چرا این قدر به خودتون فشار میارید؟ ‫یه کم استراحت کنید، بابا.
‫خودم تصمیم می گیرم که کی استراحت کنم. ‫سرت تو کار خودت باشه.
‫- چی شده؟ ‫- تا حالا همچین ماشینی ندیده بودم.
‫- بیا، یه نگاه بنداز. ‫- چیه؟
‫بیا، نگاه کن. این ماشین مشکوکه.
‫نگاه. لوله بخاری روش نصبه. ‫تا حالا همچین چیزی دیده بودی؟
‫آره، دیده بودم.
‫جدی؟ ‫واقعاً همچین ماشینی وجود داره؟
‫وقتی سگم مُرد، «دونگ یول» اصرار داشت که واسه ش ‫مراسم ختم بگیریم.
‫اون موقع، یه همچین چیزی دیدم.
‫- مال بعد از نیمه شبه. ‫- آره.
‫مشکل اینه که، این غیر قانونیه.
‫شماره ش چنده؟
‫خیلی خب.
‫بذار ببینم.
‫شماره ای که با آن تماس گرفته اید...
‫می دونستم. همچین شماره ای وجود نداره.
‫اگه بخوایم آمار پلاکش هم بگیریم، ‫به جایی نمی رسیم.
‫- باید از طریق دوربین ها پیگیری کنیم. ‫- می دونستم که یه کاسه ای، زیر نیم کاسشه.
‫مستقیم؟
‫فعلاً مستقیم برو، تا خودم بهت بگم.
‫الان کجاییم؟
‫لعنتی. این ماشینه تا کجا رفت؟
‫- بپیچ راست. ‫- بپیچم راست؟
‫- آره، همین جا. ‫- باشه، فهمیدم.
‫اینجا دیگه گمش کردیم.
‫- یه چیزی اینجا می بینیم. ‫- نگاه!
‫- اونجا! ‫- ونه اونجاست.
‫- خودشه. آره؟ ‫- مرتیکه ی آشغال... پدرش رو در میارم.
‫- ایناهاش. ‫- آره، همینه.
‫[ مؤسسه سیار، پل رنگین کمانی ]
‫- چی؟ ‫- داخلش رو نمی بینم. لعنتی.
‫چه دودیشون کرده.
‫اونجا رو.
‫[ مؤسسه سیار، پل رنگین کمانی ]
‫پس این ون مشکی که بیرونه، مال رئیسته؟
‫آره. مال کار قبلیشه.
‫اینجا بنر درست می کنید؟
‫رئیسم، الاناست که پیداش بشه.
‫اونجا چه خبره؟ ‫برم یه نگاه بندازم.
‫قهوه می خواید؟
‫آره.
‫بی ادب نباش. حس می کنم ‫داری کوچیکم می کنی.
‫فکر نکنید ازتون می ترسم.
‫میرم دستشویی، بعد واسه ت قهوه درست میکنم.
‫فازش چیه؟
‫- هوی! داره فرار می کنه. ‫- چی؟
‫وای نه!
‫- بگیرش. جه سون، بگیرش. ‫- هوی! وایسا!
‫- هوی! ‫- وایسا ببینم، آشغال.
هوی!
‫هوی، جه سون. ‫بازپرس «یانگ». ونش!
‫حکم نگیریم؟
‫نه. یه ذره شیشه ش بازه.
‫چی؟ کجا؟
‫- شیشه ش بازه. ‫- کجاش؟
‫خب، می گفتی بشکنش دیگه.
‫ایول! چه قوی هستی تو. ‫با یه مشت بازش کردی.
‫اینجایی؟ ‫می خواستم...
‫آهای! نیا جلو!
‫- آخ! ‫- مرتیکه ی...
‫جریان چیه؟
‫یهو اومدن داخل و همه چی رو با خودشون بردن. ‫خاکسترها هم بردن.
‫میگی چیکار میکردم؟
‫خدا رو شکر که نوچه ام...
‫تونست فرار کنه.
‫یه مدتی از کشور خارج شید.
‫هر دوتون.
‫نوچه هات هم با خودت ببر.
‫دوست دارم برم...
‫ولی... نگاه کن چند تان!
‫اگه بخوام همه شون رو ببرم، ‫خیلی باید خرج کنم.
‫این دفعه ی آخره.
‫یه مدت از کشور خارج شو تا آب ها ‫از آسیاب بیفته. وگرنه می کشمت.
‫چشم.
‫[ پزشکی قانونی ]
‫[ ورود ممنوع ]
‫آره. خاکستر انسان هم پیدا کردیم.
‫کمه، ولی به هر حال پیدا کردیم.
‫خب. می خواین آزمایش «دن ان ای» انجام بدیم؟
‫خیلی خب. تموم شد.
‫همین بود؟
‫بله. ممنون که همکاری کردید.
‫صبر کنید، آقا.
‫بله؟
‫خواهرم بیمه ی عمر داشت. ‫دخترش هم ذینفعشه.
‫حالا می تونیم پول بیمه ش رو دریافت کنیم؟
‫الان جدی گفتی؟
‫ببخشید؟ چطور مگه؟
‫نمیشه؟
‫اگه خواهرت مُرده باشه، اون موقع ‫بیمه پول میده.
‫پس اگه مرده باشه...
‫به پول فکر می کنی؟
‫دوست داری خواهرت مرده باشه؟
‫آروم باش.
‫دخترش، ذینفع بیمه عمرشه؟
‫پس قبلش، حضانت بچه رو بگیر.
‫اون وقت، بیمه پول میده.
‫ولی...
‫پول مال اونه. اگه پولش رو خرج کنی،
‫میفتی پشت میله ها.
‫آقا.
‫من...
‫بله؟
‫مامانم.
‫مرده؟
‫هنوز نمی دونیم.
‫پس نمرده؟
‫هنوز نمی دونیم.
‫بهتون گفتم که.
‫طاقتش رو دارم.
‫دیگه...
‫دنبال مامانم نمی گردم.
‫شما هم نمی خواد...
‫دنبالش بگردید.
‫خانم، این تانکر هم نمی خواید؟
‫نه، نمی خوامش.
‫خیلی خب.
‫یک، دو.
‫وایسا. بذارش زمین.
‫این چیه؟
‫بله، جه سون؟
‫سو یول، پزشکی قانونی نتیجه رو اعلام کرد.
‫جونگ یو ناست.
‫به تمام مأمورها گفتم که اگه اون خارجی ها رو ‫پیدا کردن، خبرمون کنن. خودم هم الان برمی گردم.
‫باشه، فهمیدم.
‫حق با تو بود.
‫- آهای. ‫- بله؟
‫زندگی واسه ت چه معنایی داره؟
‫- نمی دونم. ‫- وقتی پیتزا درست می کنم، حس می کنم که
‫زندگی عین چاشنی پیتزاست.
‫تو خمیر پیتزامی.
‫منم چاشنی پیتزاتم.
‫من پنیر پیتزاتم.
‫قلبت رو ذوب می کنم.
‫می خوام بهت بگم که از این به بعد، ‫چی صدام کنی.
‫- عاشق لباسیم که پوشیدی. ‫- بگو دیگه. بگو: عزیزم.
‫نمی تونم.
‫- عزیز، یعنی پلیس؟ ‫- یا خدا.
‫دو نفر، بدون اجازه وارد خونه م شدن.
‫- این یارو کیه؟ ‫- این یارو، برادر کوچیکمه.
‫برادر، مگه الان نباید سر کار باشی؟ ‫اینجا چیکار می کنی؟
‫آدرس رو بنویسید: آپارتمان های «لکسی» محله ی مون دونگ. ‫پلاک 1523
‫برو بیرون. لطفاً بفرما بیرون. ‫عزیزم، برو بیرون.
‫چرا همه ش میگی 13؟ میگم 23
‫نه، 34 ‫درست بنویس. 34
‫- برو بیرون. ‫- مگه کری؟
‫آهای. نمی خوای بری؟
‫حوصله ندارم. تا اون روی سگم نیومده بالا، ‫برو بیرون.
‫شمع ها رو خاموش کن.
‫نمی دونستم روشنن.
‫اون خانم می گفت که گرسنشه. ‫منم جوکبال سفارش دادم.
‫آخه کی جوکبال می خوره؟
‫- میشه 35 هزار وون. درسته؟ ‫- بله. بفرمایید.
‫- نوش جان. ‫- ممنونم. به سلامت.
‫ولی بارون شدیدی میومد.
‫یه لحظه یه پسر خوشتیپ رو دیدم که ‫سوار موتور شده بود.
‫جه سون.
‫شماره ی اون دانشجوئه رو داری؟ ‫شاهد «گیونگ ته» رو میگم.
‫[ پیک ]
‫اینجا نگهش دار.
‫بهت گفته بودم که. ‫یارو دیوونه ست.
‫یعنی نمی دونی که اون دنبال توجهه و می خواد
‫و می خواد خودش رو قهرمان جلوه بده؟
‫«جونگ یو نا» دیروز از کارتش استفاده کرد.
‫حالا حرفم رو باور می کنی؟
‫کثافت...
‫می دونستم که تصادفی نیست.
‫از همون اول، وقتی «گیونگ ته» رو توی خونه ی
‫جونگ یو نا، کتک زد، نقشه داشت.
‫قاتل دختره، خودشه. ‫ولی «گیونگ ته» بیخیال بشو نبود.
‫واسه همینم می خواست بکشش.
‫از همون اول به «دو این بوم» شک داشتم. ‫یارو خیلی عوضیه.
‫برو اداره ی پلیس مونیانگ.
‫اگه لازم بود، بازداشتش می کنیم.
‫[ پلیس ]
‫از کجا شروع کنم که
‫دیگه تا ابد روی نحست رو نبینم،
‫دستیار بازپرس «دو»؟
‫اگه حرفی داری، بگو و برو.
‫اینم واسه خودش یه روشه.
‫چهارشنبه شب هفته ی پیش، خونه ی «او گیونگ ته» ‫چیکار می کردی؟
‫چیه؟ فکر می کردی که دوربین های اون منطقه ‫کار نمی کنن؟
‫دش کم ها که هستن.
‫- مشکلت چیه؟ ‫- تو دخالت نکن.
‫پس این طوریه.
‫عذاب وجدان گرفته بودم، گفتم ‫یه سری بهش بزنم.
‫گفتم شاید قصدش کمک بوده و الکی
‫کتکش زدم.
‫ولی اون موقع، نمی دونستم که همچین آدم ‫عوضی و ترسناکیه.
‫اگه می دونستم، همون موقع دستگیرش می کردم.
‫چی؟ درباره ی چی حرف می زنی؟
‫چیه؟
‫مگه نمی دونی؟ ‫اون «جونگ یو نا» رو کشت.
‫- چی؟ ‫- کی، کی رو کشت؟
‫امروز صبح،
‫ یه چاقو ‫زیر تانکر آب «او گیونگ ته» پیدا شد.
‫روی اون چاقو، هم اثر انگشت پسره بود، ‫هم خون جونگ یو نا.
‫تازه از پزشکی قانونی اومدیم.
‫کثافت.
‫زر مفت نزن.
‫- آروم باش. ‫- ادب نداری؟
‫با تو مؤدب باشم، کثافت؟ ‫آهای!
‫تو «جونگ یو نا» رو کشتی.
‫تو کشتیش. ‫بعدش هم واسه یارو پاپوش دوختی
‫که قتلش رو بندازی گردنش، کثافت!
‫آروم باش! ولش کن ببینم!
‫چی؟
‫چی پیدا کردن؟
‫اثر انگشت «او گیونگ ته» و ‫خون «جونگ یو نا»؟ رو چاقو؟
‫آخه کدوم احمقی، همچین مدرکی رو ‫توی خونه ش میذاره؟
‫خب، دیگه. همچین احمقی وجود داره.
‫اون احمق هم از ترس، می خواست خودش رو بکشه.
‫- کثافت! ‫- ولم کن!
‫- آهای! ‫- همین امشب این عوضی رو می کشم و استعفا میدم.
‫- هوی! ‫- هوی!
‫- می کشمت. ‫- بیا ببینم.
‫مرتیکه ی...
‫جداشون کن!
‫[ پلیس مهربان مونیانگ، همیشه در کنار شهروندان است ]
‫اصلاً دیگه عصبانی هم نمیشم.
‫باور کن که کار «او گیونگ ته» نیست.
‫خون جونگ یو نا و اثر انگشت یارو رو ‫روی چاقو پیدا کردن.
‫دردت چیه؟ فقط خودتی که فکر می کنی ‫کار اون نبوده.
‫کار «دو این بوم»ـه. مطمئنم.
‫اون، جونگ یو نا رو کشت. ‫تازه شم، می خواست «او گیونگ ته» هم بکشه.
‫گوش کن؛ می دونم که دلیل این رفتارهات، ‫رابطه ت با نماینده مجلس «دو»ـه.
‫اون نمی خواد قاتی قضیه ی قتل بشه.
‫خودت خوب منو می شناسی. ‫می دونی که الکی، حرفی نمی زنم.
‫ما می تونیم قبل از اینکه پای ‫نماینده مجلس «دو» به قضیه باز بشه، جمعش...
‫تخمین زده شده که روز بیست و پنجم ‫ماه پیش کشته شد.
‫درسته؟
‫آره.
‫تازه، نماینده مجلس «دو» تماس گرفت.
‫گفت که اون روز، «دو این بوم» پیشش بوده.
‫چی؟
‫نماینده مجلس «دو»، چی گفت؟ ‫واسه چی دروغ میگه؟
‫دروغ نمیگه!
‫چیه؟
‫می خوای بری با اونم درگیر بشی و بهش بگی ‫که دروغ میگه؟
‫[ حکم ترفیع ریو سو یول از بازپرسی ارشد به سرپرستی ]
‫اگه «او گیونگ ته» قاتل باشه
‫به نفع تو هم میشه. نمی فهمی؟
‫کار احمقانه ای نکن. ‫همه چی رو خراب نکن. خب؟
‫حواست به اون «جه سون» احمق هم باشه.
‫نمی خوام دوباره دسته گل به آب بده!
‫ای خدا.
‫افسر پلیسی که
‫در حین تحقیقات...
‫تلاش بر خودکشی داشت، حالا ‫مظنون به قتل شده است.
‫کشور در شوک فرو رفته است.
‫افسر «او»، قاتل زنی ست که چند روز پیش در مونیانگ
‫ناپدید شد.
‫قربان، بریم یه چیزی بخوریم.
‫[ مرحومه جونگ یو نا ]
‫شعار ایشان بر سیاست پاک و فاش سازی فساد پلیس
‫در دوران دادستانیشان...
‫باعث محبوبیتشان در نزد ‫مردم شده است.
‫علاوه بر این، تصویر ایشان به عنوان ‫یک کاندید مردمی
‫دل کسانی که به سیاست علاقه ای ندارند هم برده است.
‫سیاست پاک!
‫دوباره سیاست پاک رو بنا می کنیم.
‫[ آراء کاندید «دو»، دو برابر شده است ]
‫رأی ما، دو یو گون!
‫چرا غذاتو نمی خوری؟
‫چه ماهره.
‫بچه های من، هیچ هنری بلد نیستن.
‫سو یول.
‫می دونم که اون روز، نباید عصبانی می شدم.
‫می دونم که اشتباه کردم.
‫ولی...
‫اگه الان دست بکشیم، ‫واقعاً کثافتیم.
‫نه؟
‫[ از طرف یازدهمین کلاس فارغ التحصیلی دبیرستان مونیانگ ]
‫[ ترفیعت مبارک ]
‫[ سروان ریو سو یول ]
‫سلام، قربان.
‫خوش به حالش. ترفیع گرفت.
‫جه سون.
‫چرا نمیگی شام مهمونت کنم؟
‫باید زود برم خونه که به بچه هام برسم.
‫می خوای گوشت بخرم و بیام خونه ت، کباب کنیم؟ ‫خیلی وقته که بهت سر نزدم.
‫اگه هم مایلی، کل خانواده ت رو بیرون...
‫این مگسه، عصبانیم کرده.
‫سرت به کارت باشه.
‫[ سروان ریو سو یول ]
‫موفق شدی.
‫این وقت شب، منتظرم موندی که همینو بگی؟
‫باهات حرف دارم.
‫درو این قدر محکم نبند! ‫ماشینم که...
‫پرونده ی «او گیونگ ته» دست تو بود؟
‫از کجا می دونستی؟
‫واسه چی «او گیونگ ته»، جونگ یو نا رو کشت؟
‫- چی؟ ‫- آمار گرفتم.
‫تا زمان گزارش مفقودیش، اصلاً ‫هیچ ارتباطی با هم نداشتن.
‫مطمئنی که «او گیونگ ته»، جونگ یو نا رو کشت؟
‫عجیب نیست؟
‫مدرک هست. چاقوئه رو میگم.
‫توی خونه ش، یه چاقو پیدا کردن.
‫مدرک از این محکم تر؟
‫اون وقت، انگیزه ش چی؟
‫ممکنه یکی واسه ش پاپوش دوخته باشه.
‫خب که چی؟ ‫حرفت چیه؟
‫جونگ یو نا...
‫خبرجین «مین سو» بود.
‫[ تاک مین سو ]
‫چی؟
‫مشتاق دیدار، جونگ هیون سو.
‫یه چیزی از «مین سو» می دونی. آره؟
‫واسه همینم خودت رو قایم کردی. آره؟
‫اینجاست؟
‫«مین سو» اجیرت کرد که یه دوربین مخفی درست کنی ‫و بیاریش اینجا.
‫آره. گذاشتمش توی گردن بند.
‫ولی متأسفانه، اون زنی که ساکن این ‫آپارتمان بود، مُرد.
‫چی؟ مُرد؟
‫«مین سو»، قبل از مرگش ‫دنبال یه یارویی بود.
‫بعدش هم که خبرچین مین سو، یعنی ‫«جونگ یو نا»، مُرد.
‫این...
‫احتمالاً یه پرونده ی قتل معمولی نیست.
‫همچین گردن بندی ندیدی؟
‫یالا دیگه. ‫تو رو خدا یه نگاه بهش بنداز.
‫این، گردن «جونگ یو نا» بود.
‫داخلش یه دوربینه. ‫باید اول اینو پیدا کنم.
‫تا حالا همچین گردن بندی ندیدم. ‫دیگه هم اون پرونده ی من نیست.
‫بیخیالم شو. به واحد جرم های خشونت آمیز در ‫کلانتری مونیانگ مراجعه کن.
‫- برو بیرون. ‫- سو یول.
‫از ماشینم برو بیرون. ‫زود باش.
‫لعنتی.
‫آهای. یواش بابا! ‫درو کندی!
‫باشه! خودم تنهایی انجامش میدم!
‫[ دروازه 3 ]
‫[ خروجی ] ‫[ پارکینگ ]
‫ای خدا. گندش رو در آوردین.
‫سلام. خدمات صحبت می کنه.
‫سلام. آسانسور خراب شده.
‫توی آسانسور شماره سه هستم.
‫بین طبقه ی سیزده و چهارده، گیر کردم.
‫لطفاً عجله کنید.
‫مطمئنی که «او گیونگ ته»، جونگ یو نا رو کشت؟
‫اون وقت، انگیزه ش چی؟
‫ممکنه یکی واسه ش پاپوش دوخته باشه.
‫ای بابا. ولم کن دیگه.
‫آهای.
‫آهای؟ آقا؟
‫آهای. آهای؟
‫جواب بده دیگه!
‫بذار ببینم.
‫گوشیم هم آنتن نمیده. ‫گندش بزنن.
‫آهای! تو رو خدا!
‫آهای! کمک!
‫آقا، چرا این قدر دیر اومدید؟
‫تو رو خدا کمکم کنید.
‫سلام.
‫- از دیدنم خوشحال شدی؟ ‫- عوضی.
‫نزدیک بود بمیریم. ‫واسه چی پریدی؟
‫- به من نزدیک نشو. ‫- دلت واسه م تنگ شده بود؟ می دونم که دلت واسه م تنگ شده بود.
‫عوضی دیوونه. ‫به من نزدیک نشو
‫چیه؟ چیکار می کنی؟
‫چیکار می کنی؟ ‫باز می خوای چیکار کنی؟
‫نکن! روانی! نکن!
‫نپر!
‫عوضی دیوونه! نکن!
‫- بریم! ‫- نکن!
‫نکن!
‫روانی!
‫چیکار می کنی؟
‫اون بالا چیکار میکنی؟
‫- خدا رحمتت کنه! ‫- نه. این کارو نکن!
‫نکن!
‫این چه کاری بود کردی، روانی؟
‫چی...
‫نکن!
‫منو آوردی کجا؟
‫از رو پله ها، نه! ‫لااقل از رو زمین صاف می رفتی!
‫نه. پله ها نه.
‫برید کنار!
‫ای خدا.
‫ای وای.
‫روانی!
‫الان میفتم. نکن!
‫لعنتی. روانی!
‫نکن!
‫مراقب باش!
‫چی؟ وایسادی؟
‫این طور که بیشتر می ترسم. ‫واسه چی وایسادی؟
‫چطور اینو باز کنم؟
‫روانی...
‫فازت چیه؟
‫تازه عین روانی ها می روندی که! ‫چرا یهو...
‫هوی!
‫یواش، بابا! ‫قیمت این از خونت هم بیشتره.
‫همیشه این رو در موردت می دونستم
‫ولی تو خیلی شجاعی، رئیس.
‫چیه؟ به خاطر این وضعم می گی؟
‫راستی، کره ایت هم خیلی بهتر شده.
‫از اینجا بودن می ترسم.
‫مگه نگفتی پلیسه بهت پول داد که ‫ما رو از کشور فراری بدی؟
‫می ترسم دوباره سر و کله ی مأمورها پیدا بشه.
‫می خواست بهم پول بده. می خواستی ‫بهش نه بگم؟
‫باید قبل از فرار، از شر اینا ‫خلاص بشیم.
‫اگه بفهمن که اینجاییم،
‫دوباره میان سراغمون.
‫هیچ کس فکرش هم نمی کنه که ما دوباره ‫برگردیم اینجا.
‫یه کم فکر کن، خنگ خدا.
‫«سو جان»
‫برو بالا، حواست بهشون باشه. ‫نمی خوام از زیر کار در برن.
‫باشه.
‫زود باش، سو جان.
‫تو کی هستی؟
‫چیکار میکنی؟
‫این قدر زود مرغه رسید؟
‫نه، من واسه...
‫بهش بگو اگه راستش رو نگه، ‫کشته میشه.
‫- چی؟ ‫- مرغ سوخاریه؟
‫- نه، من... ‫- بهش بگو که...
‫هر بار که دروغ بگه، ‫یه مشت میخوره.
‫آشغال، چیکار...
‫بچه ها، با مشت زد تو صورتم!
‫چرا این قدر زیادین؟
‫چرا...
‫- اینا از کجا اومدن؟ ‫- یک، دو، سه، چهار...
‫بزنیدش!
‫همچین گردن بندی ندیدی؟
‫این، گردن «جونگ یو نا» بود. ‫داخلش یه دوربینه.
‫باید اول اینو پیدا کنم.
‫خیلی خب. دفعه ی اولم نیست که.
‫مرتیکه ی...
‫ای خدا. چه حس خوبی!
‫چیکار می کنه؟
‫- نه! ‫- تو رو خدا! نکن!
‫معلومه که این کارو نمی کنم، خنگ ها!
‫بگیرش.
‫بچه ها!
‫سو جان!
‫خوک جان. بخواب.
‫ببخشید، آقا. الان می خوابم.
‫- ببخشید. ‫- حالا شد.
‫- خیلی خب. ‫- دو.
‫ببخشید. میریم. همین الان راه میفتیم.
‫جدی میگم.
‫بهت گفتم که وقتی اینجام ‫از گوشی استفاده نکن.
‫شاید می خوای ازم عکس بگیری که ‫بعداً با اون عکس ها ازم اخاذی کنی.
‫مُردی؟
‫حتی هم اگه مُردی، گوش کن.
‫تقصیر خودته. فهمیدی؟
‫مستحق مرگ بودی!
‫واسه چی مُردی؟ ‫آخه آدم این قدر راحت می میره؟
‫تازه، نماینده ی مجلس «دو» تماس گرفت.
‫گفت که اون روز، «دو این بوم» پیشش بوده.
‫می خوای بری با اونم درگیر بشی و بهش بگی ‫که دروغ میگه؟
‫آشغال! هوی!
‫مرتیکه ی...
‫نکن!
‫روانی! آشغال!
‫نه! نکن!
‫چیکار می کنی؟ ‫چیکار...
‫نکن!
‫دیوونه ی روانی!
‫به این میگن سوء قصد!
‫تهش به «مین سو» ختم میشه؟
‫وقتی تنهایی فرار کردی، فکر ‫این جاهاش رو نمی کردی؟
‫راستی... این چیه؟
‫بدش به من.
‫تو نمی دونی این چیه.
‫تو کی هستی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫تو کی هستی؟ ‫چیکارم داری؟
‫من؟
‫قهرمانم.
‫چی؟
‫اومدم تموم مأمورین فاسد و عوضی رو تنبیه کنم.
‫پایان این دوره ست!
‫قهرمان.
‫عجب دیوونه ی هستی تو!
‫هنوز نفهمیدی من کی ام. آره؟
‫بهت می فهمونم که
‫من کی ام.
‫آهای! آهای! آهای
‫چی؟
‫کجا رفت؟
‫نماینده مجلس «دو»، مجدداً انتخاب شد.
‫از جوانی، وارد سیاست...
‫سلام.
‫بیا تو، بازپرس ارشد «ریو».
‫الان دیگه سرپرسته.
‫آها. سرپرست ریو.
‫- سلام، قربان. ‫- ظاهراً خوب واسه ت گرفته.
‫خیلی ممنونم. از این به بعد، ‫بیشتر تلاش می کنم.
‫اومدش.
‫خیلی وقته که ندیدمت، سرپرست «ریو».
‫سلام، قربان.
‫به لطف شما، کمیسر لایق،
‫پلیس های لایقی در مونیانگ داریم.
‫ممنونم. لطف دارید.
‫سرپرست «ریو»، بین خودمون بمونه، ولی
‫اگه نماینده مجلس «دو» نبودن،
‫تو ترفیع پیدا نمی کردی.
‫صحیح.
‫ریو سو یول، استرس داری؟
‫منتظر چی هستی پس؟ ‫ازشون تشکر کن دیگه.
‫- ممنونم، قربان. ‫- خواهش می کنم.
‫نماینده مجلس «دو» می خوان شام مهمونمون کنن.
‫نظرت چیه؟ امروز چه کاره ای؟
‫وقت دارم. حتماً وقتم رو واسه تون خالی میکنم.
‫خوبه. عالی شد.
‫اون ور خیابون، یه رستوران چینی ‫خیلی خوب هست. بریم همون جا.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫لعنتی.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫خوبی؟
‫بله. رفتم دستشویی، میام خدمتتون.
‫خیلی خب. بریم.
‫لعنتی.
‫خودت رو جمع و جور کن، ریو سو یول.
‫بهتر باش.
‫بهتر باشی؟ واسه چی؟
‫اون ویدئو رو دیدم.
‫آشغال...
‫چی؟
‫کجا رفت؟
‫هوی.
‫مرتیکه...
‫[ پلکان ]
‫عوضی...
‫هوی! لعنتی!
‫چی؟ کجا داره میره؟
‫لعنتی! لعنتی!
‫وایسا ببینم!
‫دو یو گون!
‫نه، نه، نه.
‫نه، این کارو نکن.
‫نه!
‫هنوز نفهمیدی؟
‫حالا فهمیدی...
‫من کی ام؟
‫روانی!
‫- آشغال. ‫- ریو سو یول! بگیریدش!
‫چه بلایی سرم آوردی؟
‫- بگیریدش! ‫- لعنتی.
‫اگه بهم می گفتی جریان چیه، ‫این اتفاقات نمی فتادن.
‫می میری.
‫- آهای! ‫- بهت گفتم که خواب نبود.
‫- اون واقعی نیست! ‫- اون واقعی نیست!
‫نه...
‫تو همون پلیسه ای.
‫روانی ها!
‫اگه کوسه بگیری،
‫اون قایقی که توشی هم غرق می کنه. ‫نمی دونستی؟
‫کی جسد «جونگ یو نا» رو اینجا آورد؟
‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫لعنتی.
‫مرتیکه ی...
‫اینجا کجاست؟
‫باید از او گیونگ ته عذرخواهی کنی.
‫«او گیونگ ته»؟
‫قبل از اینکه بمیری، ازش عذرخواهی کن.
‫عذرخواهی کنم؟
‫روانی. منظورت...
‫لعنتی!
‫آهای. افسر «او».
‫بیدار شو.
‫او گیونگ ته، بیدار شو!
‫روانی!
‫الان همه مون می میریم. ‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫منتظر چی هستی؟
‫چی؟
‫می خوای چیکار کنم، روانی؟
‫- احمق. ‫- به هوش اومد!
‫- آهای! واسه چی از اون ارتفاع پریدی؟
‫- چی با خودت فکر کرده بودی؟ ‫- خانم!
‫تازه به هوش اومده. این قدر نزنینش.
‫اون جون یارو رو نجات داد. ‫یه پا قهرمانه.
‫چی؟ آره جون خودش، قهرمانه!
‫فکر کردی کی هستی؟ ‫تو عمراً قهرمان نیستی.
‫- واسه چی از اون ارتفاع پریدی؟ ‫- مامان!
‫- از تو بعیده. ‫- درد داره!
‫- چرا این کارو کردی؟ ‫- درد داره.
‫- مامان! نزنش! ‫- ولم کن.
‫بریم. بسه دیگه. ای خدا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- جریان چیه؟
‫من اینجا چیکار میکنم؟
‫منم می خواستم همینو ازت بپرسم. ‫جریان چیه؟
‫- کمکم کن، بلند شم. ‫- حالت خوبه؟
‫چرا اینجام؟
‫سؤال منم همینه. چرا اینجایی؟
‫منم نمی دونم جریان چیه.
‫چه خبر شده؟
‫[ علائم حیاتی ]
‫کی انداختت وسط آتیش؟ ‫کار کدوم کثافته؟
‫یه روانی. ‫یه دیوونه ای خورد به تورم...
‫الان وقت این حرفا نیست.
‫قضیه جدیه. خب؟
‫میگن که «او گیونگ ته» فهمیده بود زیر نظرش داری
‫و واسه همینم می خواست خودش رو بکشه.
‫یه چیزهای من در آوردی دارن ‫درست می کنن که گروه رو بندازن تو دردسر.
‫موش های...
‫هر چی بیشتر به این قضیه فکر می کنم، ‫عصبی تر میشم.
‫همه با ما دشمنی دارن؟ ‫ناسلامتی، ما هم پلیسیم دیگه.
‫این عوضی هایی که به قولاً همکارمون هستن، ‫تازه بدترن.
‫لعنتی. باید رد اون روانی رو بزنیم.
‫کی گزارش داد؟
‫دیشب، گرسنه ام شد
‫و جوکبال سفارش دادم. بعدش هم اومدم بیرون ‫که یه نخ سیگار...
‫یعنی... یه هوایی بخورم. ‫بارون شدیدی میومد.
‫یه لحظه یه پسر خوشتیپ رو دیدم که ‫سوار موتور شده بود.
‫می خواستم بهش سلام کنم
‫ولی یهو یه صدای بلند شنیدم. ‫بعدش هم از اون ساختمون، دود اومد بیرون.
‫منم ترسیدم و سریع، پلیس رو خبر کردم.
‫بعدش، این آقا و یه نفر دیگه ‫از بالا پرت شدن. عین فیلم ها.
‫کافیه.
‫احیاناً، یه آقایی رو ندیدید که کلاه ایمنی ‫پوشیده باشه؟
‫کلاه ایمنیش، مشکی بود.
‫- کلاه ایمنی مشکی؟ ‫- بله.
‫نه، ندیدمش.
‫ندیدش. اون خانمی که توی مغازه ی ‫سر کوچه هم کار می کنه، همینو گفت.
‫شاید به اشتباه فکر کردی که ‫طرف اینجا بوده.
‫اینجا، همه کورن؟
‫واقعاً شما همونی هستید که از ‫پنجره پرت شدید پایین؟
‫چه ورزشی انجام می دید؟ ‫من که گفتم در جا، مردید.
‫ماهی گیری. بریم.
‫دیگه جوکبال نخور.
‫خداحافظ.
‫«جونگ این سون»!
‫تولدت مبارک.
‫این عروسک خرس، خیلی خوشگله. نه؟
‫دیگه نمی خواد از اون اسباب بازی های ‫زشت بخری.
‫از این به بعد، بیشتر مراقب رفتارت باش.
‫دیگه همه ش زیر نظرت می گیرم.
‫فهمیدی، عزیزم؟
‫- پیام تصویری؟ ‫- بله.
‫یه دختر داشت.
‫همین؟
‫- مطمئنی؟ ‫- بله، مطمئنم.
‫به خاطر این ویدئوی مسخره،
‫این همه بدبختی کشیدیم.
‫به خاطر یه پیام تصویری...
ریو سو یول» چی؟»
‫خبری ازش نشد.
‫فکر کنم از جریان خبر نداشت.
‫فکر کنم مافوق هاش می خوان به خاطر ‫تحقیقات اضافه، توبیخش کنن.
‫اون افسره چی؟
‫هنوز بی هوشه. بعیده که به هوش بیاد.
‫گفتی چهره ت رو...
‫دید. آره؟
‫بله.
‫- این بوم. ‫- بله؟
‫باید این قضیه رو حل و فصل کنیم.
‫اگه اثبات بشه که می خواستی ‫طرف رو بکشی،
‫حتی رئیس جمهور هم نمی تونه نجاتت بده.
‫چشم.
‫[ علت خودکشی نافرجام افسر «او»، یک بازپرس ارشد بود ]
‫«مرده شور پلیس های این مملکت رو ببرن».
‫حالا حتماً باید جلوی من بخونیش؟
‫«بازپرس ارشد ریو، اونی که باید بمیره، تویی».
‫- این مرتیکه... ‫- آهای.
‫یا خدا. آمار بازدیدها داره با سرعت نور ‫بالا میره.
‫با این هجمه ای که راه افتاده، حتماً خبرش ‫به گوش کاخ آبی هم می رسه.
‫داشتی چه غلطی می کرد، احمق؟
‫یه نفر ناکارش کرده بود. ‫وقتی پیداش کردم، بی هوش، کف زمین بود.
‫قربان، من جونش رو نجات دادم!
‫نجاتش دادی؟! سو یول!
‫تو از اون آدمایی که اگه چیزی بهت نماسه، ‫جون کسی رو نجات نمیدی.
‫- هردومون خوب اینو می دونیم. ‫- راستش...
‫- بسه دیگه، «بونگ پیل». ‫- خیلی واضح بهت گفتم که
‫تا اتمام روند تحقیقات، دسته گل ‫به آب نده.
‫همه ش دسته گل به آب میدی.
‫انگار نمی خوای ترفیع بگیری. ‫آره؟
‫چه ربطی داره به این قضیه؟
‫چرا نخوام ترفیع بگیرم؟
‫چیه؟ نمی خوای بیخیال شی؟
‫اینو می خوای چیکار کنی؟
‫اینا چاک دهنشون باز شده و ‫نمی خوان هم ببندنش.
‫فکر کردی با این تفاسیر، بهت ترفیع میدن؟
‫- بیخیال بابا. نمی خواد بخونیشون. ‫- آهای!
‫خیلی خب، باشه. ‫خودم درستش می کنم.
‫[ رئیس کلانتری: گواک بونگ پیل ]
‫آهای، «جه سون».
‫دیوونه ی احمق.
‫فکر می کردم حالا که «او گیونگ ته» رو بردی زیر تانک،
‫حتماً ترفیع می گیری.
‫ولی حالا که یارو رو نجات دادی،
‫همه ی نقشه ها، نقش بر آب شد.
‫خفه شو، بابا. هنوز هیچی تموم نشده.
‫هنوز هیچی تموم نشده؟ ‫یعنی چی؟
‫می خوای چیکار کنی؟ ‫می خوای اون یارویی که زدش رو پیدا کنی؟
‫ای خدا، مرتیکه ی آشغال...
‫باور کن، اون یارویی که کلاه ایمنی پوشیده بود ‫هم قضیه رو دید.
‫کشتیم با این یارو، کلاه ایمنی پوشه!
‫دیگه درمورد این یارو حرف نزن. خب؟ ‫ای خدا.
‫هیچ کس ندیدش.
‫اگه جریان این یارو رو بگی، ‫همه مطمئن میشن که دروغ گفتی.
‫منم که می بینی دارم به این خزعبلاتت گوش می کنم، ‫به خاطر اینه که خیلی صبر دارم.
‫دیوونه شدی؟
‫فکر کردی خودم خیلی حال می کنم که
‫حرف غیر منطقی بزنم؟
‫میگم دیدمش دیگه.
‫پیش خودم بود. میگی چیکار کنم؟ ‫دروغ بگم؟ بگم نبودش؟
‫باشه، بابا. فهمیدم.
‫غذام رو تفی کردی. ای بابا!
‫وایسا ببینم.
‫از اون جایی که می دونست محل زندگی ‫«او گیونگ ته» کجاست،
‫نتیجه گیری می کنیم که همدیگه رو می شناختن.
‫یعنی با هم رفیقن؟
‫یعنی رفیق اونیه که زدش؟
‫وایسا ببینم. یعنی اونی که «او گیونگ ته» رو زد ‫رفیق اون کلاه ایمنی پوشه ست؟
‫رفیق دوران مدرسه بودن؟
‫گوش کن. تو باید بری پیش روانشناس. ‫باید درمان شی.
‫آهای، دیوونه شدی؟
‫الان دیگه تو به من میگی برم پیش روانشناس؟
‫می خوای شغلم رو از دست بدم؟
‫دقیقاً. باید قبل از اینکه دیوونه بشی، ‫بری پیش روانشناس.
‫یه دکتر خوب سراغ دارم.
‫به من اعتماد داری. آره؟ ‫من رفیقتم دیگه. «یانگ جه سون».
‫گون سو. یوم گون سو.
‫[ بازار مونیانگ ]
‫[ تسلی بخش قلب ]
‫خیلی خب. حدود پنج سال پیش با بازپرس ‫«یانگ جه سون» آشنا شدم.
‫از طریق بحث فروش غیرقانونی داروهای اعصاب ‫با هم آشنا شدیم.
‫از اون وقت به بعد بود که رفاقتمون شروع شد.
‫میشه گفت که رفقای صمیمی هستیم.
‫نوشیدنی بخور. ‫با من راحت باش.
‫می دونم که درد دل کردن با کسی که ‫نمی شناسیش، کار راحتی نیست.
‫فکر کن مادرتم. راحت باش.
‫می دونی؟
‫اخیراً یه دیوونه ای همه ش مزاحمم میشه.
‫چی؟
‫طرف از ناکجا آباد پیداش میشه
‫و کتکم می زنه.
‫تو که پلیسی. می تونی دستگیرش کنی. ‫چرا این کارو نمی کنی؟
‫نه، گوش کن. راستش...
‫نمی دونم کیه.
‫همیشه کلاه ایمنی می پوشه. ‫تا حالا چهره ش رو ندیدم.
‫جیکی ثانیه پیداش میشه، جیکی ثانیه هم ‫غیبش می زنه.
‫چیزی که رو مخمه، اینه که
‫هیچ کس غیر من ندیدش.
‫کسی هم حرفم رو باور نمی کنه.
‫همین داره دیوونه م می کنه.
‫[ یوم گون سو ]
‫گوش کن. گفتمت دیگه.
‫همه ش کلاه ایمنیش سرشه. ‫هیچ کس هم ندیدش.
‫این یکی خیلی گنده ست. ‫تو نمیای؟
‫معلومه که میام.
‫فقط منم که می بینمش.
‫همین داره دیوونه م می کنه.
‫- با خودت، حسابی پول بیار. ‫- چرا فقط من می بینمش؟
‫خودت کی میای؟
‫من دیر میام. ‫یه روانی به تورم خورده.
‫خیلی مأیوس کننده ست.
‫تو مجبورم کردی که این قصه ی مأیوس کننده رو ‫دوباره تعریف کنم. خیلی مأیوس کننده ست.
‫آدما، وقتی یه اتفاق غم انگیز واسه شون میفته،
‫هذیون میگن و توهم می زنن.
‫نه بابا. قبل از اون حادثه هم می دیدمش.
‫الان متوجه ی زمان نیستی. ‫تو فکر می کنی که طرف رو دیدی، ولی ندیدیش.
‫فکر می کنی فلان اتفاق واسه ت افتاده، ‫در حالی که این طور نیست. پیش میاد.
‫باید حسابی بخوابی و استراحت کنی. ‫دستور منه دکتر، اینه. خب؟
‫گفتنش راحته.
‫مگه آنفولانزا گرفتم؟
‫پذیرفتن بیماری، اولین گام درمان هر بیماریه.
‫وقتی متوجه بشی که اصل قضیه، اینه...
‫به آرامش می رسی
‫و دنیا واسه ت گلستون میشه.
‫میگم ربطی به اون حادثه نداره. ‫قبلش هم می دیدمش.
‫اولین بار، کی دیدیش؟
‫تو آدم باهوشی هستی. ‫چته؟
‫آخه چطور هیچ کس اون کلاه ایمنی پوشه رو ‫توی سونا ندید؟
‫به نظرت عجیب نیست؟
‫منم همینو میگم!
‫خودم زیاد میرم سونا. می دونم که ‫اونجا، آدم راحت خوابش می بره.
‫یعنی میگی خواب دیدم؟
‫پس این زخم رو چی میگی؟ ‫این نشونه ی کتک هاشه.
‫ممکنه حین خواب از یه ارتفاعی افتاده باشی.
‫درست و حسابی می خوابی؟
‫باید حسابی استراحت کنی.
‫خیلی خب. نظرت چیه بری بخوابی؟
‫چی می خوای؟ قرص خواب خوبه؟
‫[ قرص خواب ]
‫آره. اون واحده که لامپ های آبی داشت، ‫خیلی واضح بود.
‫[ جه سون ]
‫سلام. بچه های کلانتری چی گفتن؟
‫آخه کی از اون یارو کینه داره؟
‫«او گیونگ ته» ، یه پا قدیس بود.
‫عین ده سال پیش خودمه.
‫فهمیدی که روز حادثه، کجا بود؟
‫دوباره اومد اینجا. چرا؟
‫شاید به خاطر «جونگ یو نا» اومد.
‫نگاه کن.
‫از اینجا، نصف شبی بهش زنگ زد.
‫بیخیال بشو نبود.
‫نه.
‫«دو این بوم»، بهم گفت که با توجه به یه سری ‫مدارک، اون...
‫منظورت خرید با کارت بانکیشه؟
‫قبل از اینکه بیام اینجا، آمار اونم گرفتم.
‫از کارت بانکی استفاده نکرد.
‫کارت بانکیش رو انداخته بود، دوستش هم برداشتش.
‫طرف پول نداشت. مجبور شد که ‫از کارت بانکیش استفاده کنه.
‫می گفت می خواسته بعداً پولش رو بهش پس بده.
‫خب؟
‫پرونده ش در کلانتری «مونیانگ» بسته شد. ‫«جونگ یو نا» هم هنوز پیدا نشده.
‫ای خدا. کجا رفتی، جونگ یو نا؟
‫بریم.
‫ببخشید.
‫شما؟
‫کی تعمیر اینجا رو شروع کردید؟
‫ای خدا. ول کن نیستن.
‫شما دیگه کی هستید؟
‫چرا این قدر توی کار من فضولی می کنید؟
‫برید بیرون.
‫- یالا. ‫- هوی. ما فضول نیستیم.
‫پلیسیم. داریم کارمون رو انجام میدیم.
‫این یارو هم داشت فضولی می کرد؟
‫- آره. دنبال یه چیزی می گشت. ‫- دنبال چی می گشت؟
‫نمی دونم. می گفت دنبال یه عروسک می گرده. ‫ای خدا.
‫چی؟
‫آقا، شما وسایل این واحد رو انداختید دور؟
‫خیلی وقت پیش، انداختمشون دور. ‫دیر اومدید.
‫مطمئنم که چند تار مو رو دیدم که ‫روشون خون بود.
‫ای خدا.
‫اینا قطرات خونن. درسته؟
‫عـ... عوضی!
‫غیر ممکنه. یعنی واقعاً خواب دیدم؟
‫واحدی که «او گیونگ ته» توش خون پیدا کرد،
‫ممکنه صحنه ی جرم باشه. ‫واسه چی بهش دست زدن؟
‫حتماً «او گیونگ ته» یه سر نخی از ‫«جونگ یو نا» پیدا کرده بود.
‫اگه یه عده باشن که نخوان اون به سرنخ برسه، چی؟
‫یه بلایی سرش میارن.
‫وایسا ببینم. «دو این بوم» چی؟
‫اون قبلاً هم «او گیونگ ته» رو زده بود.
‫ای خدا. می دونم. ولی اینا همه شون حدسیاتن.
‫آره.
‫اول دنبال «جونگ یو نا» نگردیم؟
‫مرده شور این «او گیونگ ته» رو ببرن.
‫حالا به خاطرش، باید دنبال «جونگ یو نا» هم بگردم.
‫ای خدا. سرم درد می کنه.
‫واقعاً؟ ‫گفتم برو پیش دکتر.
‫دیگه امروز نمی تونم کار کنم.
‫برو پیش نگهبان.
‫کل فیلم هایی که از روز کنار گذاشتن گوشیش تا ‫روز گزارش
‫گم شدنش هست رو جمع کن.
‫- باشه. تو هم مراقب خودت باش. ‫- ای خدا.
‫[ داروخانه ]
‫[ گمشده: جونگ یو نا ]
‫[ لطفاً کمکم کنید مادرم رو پیدا کنم ] ‫[ نام: جونگ یو نا. سن: 31 ]
‫سلام، «جه سون». از خانواده ش واسه م بگو.
‫ای خدا، سرم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چطوری، کوچولو؟
‫ببخشید.
‫دست بهش نزن.
‫ای بابا. نباید پوستر اینجا نصب کنی.
‫لطفاً برو کنار.
‫نکن!
‫- چه زورت زیاده. نکن. ‫- دست بهش نزن.
‫لج بازی نکن. برو کنار.
‫- ای خدا. ‫- آهای.
‫- عکس مامانم رو پاره نکن. ‫- ولش کن.
‫بدش به من.
‫- سلام. ‫- خسته نباشید.
‫ممنونم. عجب دختره ایه.
‫تو «این سون» هستی؟
‫[ کارت خدمات شهری، ریو سو یول ]
‫شما واقعاً پلیس هستید؟
‫پس فکر کردی خلافکارم؟
‫کارت شناساییم رو بهت نشون دادم. ‫بازم حرفم رو باور نمی کنی؟
‫اصلاً ولش کن.
‫بستنیت رو بخور.
‫راستی... در مورد مادرت...
‫شما...
‫مامانم رو پیدا کردید؟
‫نه. خواستم یه چیز دیگه بگم.
‫پس،
‫مامانم فرار کرده؟
‫عیب نداره. طاقت شنیدنش رو دارم.
‫میشه اینو بدید به اون
‫مأمور کلانتری؟
‫بهش قول دادم بودم که یه شبدر چهاربرگ ‫واسه ش درست کنم
‫ولی نتونستم یکی دیگه ش رو پیدا کنم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫کل فیلم هایی که دوربین های اطراف ‫آپارتمان جونگ گرفته بودن رو جمع آوری کردم.
‫[ ورود، خروج، پلاک ]
‫این مجتمع لامصب، یه عالمه ورودی و خروجی داره.
‫[ ورود، خروج، پلاک ]
‫- شب نخوابیدید؟ ‫- چی؟ نه.
‫چرا این قدر به خودتون فشار میارید؟ ‫یه کم استراحت کنید، بابا.
‫خودم تصمیم می گیرم که کی استراحت کنم. ‫سرت تو کار خودت باشه.
‫- چی شده؟ ‫- تا حالا همچین ماشینی ندیده بودم.
‫- بیا، یه نگاه بنداز. ‫- چیه؟
‫بیا، نگاه کن. این ماشین مشکوکه.
‫نگاه. لوله بخاری روش نصبه. ‫تا حالا همچین چیزی دیده بودی؟
‫آره، دیده بودم.
‫جدی؟ ‫واقعاً همچین ماشینی وجود داره؟
‫وقتی سگم مُرد، «دونگ یول» اصرار داشت که واسه ش ‫مراسم ختم بگیریم.
‫اون موقع، یه همچین چیزی دیدم.
‫- مال بعد از نیمه شبه. ‫- آره.
‫مشکل اینه که، این غیر قانونیه.
‫شماره ش چنده؟
‫خیلی خب.
‫بذار ببینم.
‫شماره ای که با آن تماس گرفته اید...
‫می دونستم. همچین شماره ای وجود نداره.
‫اگه بخوایم آمار پلاکش هم بگیریم، ‫به جایی نمی رسیم.
‫- باید از طریق دوربین ها پیگیری کنیم. ‫- می دونستم که یه کاسه ای، زیر نیم کاسشه.
‫مستقیم؟
‫فعلاً مستقیم برو، تا خودم بهت بگم.
‫الان کجاییم؟
‫لعنتی. این ماشینه تا کجا رفت؟
‫- بپیچ راست. ‫- بپیچم راست؟
‫- آره، همین جا. ‫- باشه، فهمیدم.
‫اینجا دیگه گمش کردیم.
‫- یه چیزی اینجا می بینیم. ‫- نگاه!
‫- اونجا! ‫- ونه اونجاست.
‫- خودشه. آره؟ ‫- مرتیکه ی آشغال... پدرش رو در میارم.
‫- ایناهاش. ‫- آره، همینه.
‫[ مؤسسه سیار، پل رنگین کمانی ]
‫- چی؟ ‫- داخلش رو نمی بینم. لعنتی.
‫چه دودیشون کرده.
‫اونجا رو.
‫[ مؤسسه سیار، پل رنگین کمانی ]
‫پس این ون مشکی که بیرونه، مال رئیسته؟
‫آره. مال کار قبلیشه.
‫اینجا بنر درست می کنید؟
‫رئیسم، الاناست که پیداش بشه.
‫اونجا چه خبره؟ ‫برم یه نگاه بندازم.
‫قهوه می خواید؟
‫آره.
‫بی ادب نباش. حس می کنم ‫داری کوچیکم می کنی.
‫فکر نکنید ازتون می ترسم.
‫میرم دستشویی، بعد واسه ت قهوه درست میکنم.
‫فازش چیه؟
‫- هوی! داره فرار می کنه. ‫- چی؟
‫وای نه!
‫- بگیرش. جه سون، بگیرش. ‫- هوی! وایسا!
‫- هوی! ‫- وایسا ببینم، آشغال.
هوی!
‫هوی، جه سون. ‫بازپرس «یانگ». ونش!
‫حکم نگیریم؟
‫نه. یه ذره شیشه ش بازه.
‫چی؟ کجا؟
‫- شیشه ش بازه. ‫- کجاش؟
‫خب، می گفتی بشکنش دیگه.
‫ایول! چه قوی هستی تو. ‫با یه مشت بازش کردی.
‫اینجایی؟ ‫می خواستم...
‫آهای! نیا جلو!
‫- آخ! ‫- مرتیکه ی...
‫جریان چیه؟
‫یهو اومدن داخل و همه چی رو با خودشون بردن. ‫خاکسترها هم بردن.
‫میگی چیکار میکردم؟
‫خدا رو شکر که نوچه ام...
‫تونست فرار کنه.
‫یه مدتی از کشور خارج شید.
‫هر دوتون.
‫نوچه هات هم با خودت ببر.
‫دوست دارم برم...
‫ولی... نگاه کن چند تان!
‫اگه بخوام همه شون رو ببرم، ‫خیلی باید خرج کنم.
‫این دفعه ی آخره.
‫یه مدت از کشور خارج شو تا آب ها ‫از آسیاب بیفته. وگرنه می کشمت.
‫چشم.
‫[ پزشکی قانونی ]
‫[ ورود ممنوع ]
‫آره. خاکستر انسان هم پیدا کردیم.
‫کمه، ولی به هر حال پیدا کردیم.
‫خب. می خواین آزمایش «دن ان ای» انجام بدیم؟
‫خیلی خب. تموم شد.
‫همین بود؟
‫بله. ممنون که همکاری کردید.
‫صبر کنید، آقا.
‫بله؟
‫خواهرم بیمه ی عمر داشت. ‫دخترش هم ذینفعشه.
‫حالا می تونیم پول بیمه ش رو دریافت کنیم؟
‫الان جدی گفتی؟
‫ببخشید؟ چطور مگه؟
‫نمیشه؟
‫اگه خواهرت مُرده باشه، اون موقع ‫بیمه پول میده.
‫پس اگه مرده باشه...
‫به پول فکر می کنی؟
‫دوست داری خواهرت مرده باشه؟
‫آروم باش.
‫دخترش، ذینفع بیمه عمرشه؟
‫پس قبلش، حضانت بچه رو بگیر.
‫اون وقت، بیمه پول میده.
‫ولی...
‫پول مال اونه. اگه پولش رو خرج کنی،
‫میفتی پشت میله ها.
‫آقا.
‫من...
‫بله؟
‫مامانم.
‫مرده؟
‫هنوز نمی دونیم.
‫پس نمرده؟
‫هنوز نمی دونیم.
‫بهتون گفتم که.
‫طاقتش رو دارم.
‫دیگه...
‫دنبال مامانم نمی گردم.
‫شما هم نمی خواد...
‫دنبالش بگردید.
‫خانم، این تانکر هم نمی خواید؟
‫نه، نمی خوامش.
‫خیلی خب.
‫یک، دو.
‫وایسا. بذارش زمین.
‫این چیه؟
‫بله، جه سون؟
‫سو یول، پزشکی قانونی نتیجه رو اعلام کرد.
‫جونگ یو ناست.
‫به تمام مأمورها گفتم که اگه اون خارجی ها رو ‫پیدا کردن، خبرمون کنن. خودم هم الان برمی گردم.
‫باشه، فهمیدم.
‫حق با تو بود.
‫- آهای. ‫- بله؟
‫زندگی واسه ت چه معنایی داره؟
‫- نمی دونم. ‫- وقتی پیتزا درست می کنم، حس می کنم که
‫زندگی عین چاشنی پیتزاست.
‫تو خمیر پیتزامی.
‫منم چاشنی پیتزاتم.
‫من پنیر پیتزاتم.
‫قلبت رو ذوب می کنم.
‫می خوام بهت بگم که از این به بعد، ‫چی صدام کنی.
‫با من تکرار کن: عزیزم.
‫- عزیز... ‫- بگو دیگه!
‫- عاشق لباسیم که پوشیدی. ‫- بگو دیگه. بگو: عزیزم.
‫نمی تونم.
‫- عزیز، یعنی پلیس؟ ‫- یا خدا.
‫دو نفر، بدون اجازه وارد خونه م شدن.
‫- این یارو کیه؟ ‫- این یارو، برادر کوچیکمه.
‫برادر، مگه الان نباید سر کار باشی؟ ‫اینجا چیکار می کنی؟
‫آدرس رو بنویسید: آپارتمان های «لکسی» محله ی مون دونگ. ‫پلاک 1523
‫برو بیرون. لطفاً بفرما بیرون. ‫عزیزم، برو بیرون.
‫چرا همه ش میگی 13؟ میگم 23
‫نه، 34 ‫درست بنویس. 34
‫- برو بیرون. ‫- مگه کری؟
‫آهای. نمی خوای بری؟
‫حوصله ندارم. تا اون روی سگم نیومده بالا، ‫برو بیرون.
‫شمع ها رو خاموش کن.
‫نمی دونستم روشنن.
‫اون خانم می گفت که گرسنشه. ‫منم جوکبال سفارش دادم.
‫آخه کی جوکبال می خوره؟
‫- میشه 35 هزار وون. درسته؟ ‫- بله. بفرمایید.
‫- نوش جان. ‫- ممنونم. به سلامت.
‫ولی بارون شدیدی میومد.
‫یه لحظه یه پسر خوشتیپ رو دیدم که ‫سوار موتور شده بود.
‫جه سون.
‫شماره ی اون دانشجوئه رو داری؟ ‫شاهد «گیونگ ته» رو میگم.
‫[ پیک ]
‫اینجا نگهش دار.
‫بهت گفته بودم که. ‫یارو دیوونه ست.
‫یعنی نمی دونی که اون دنبال توجهه و می خواد
‫و می خواد خودش رو قهرمان جلوه بده؟
‫«جونگ یو نا» دیروز از کارتش استفاده کرد.
‫حالا حرفم رو باور می کنی؟
‫کثافت...
‫می دونستم که تصادفی نیست.
‫از همون اول، وقتی «گیونگ ته» رو توی خونه ی
‫جونگ یو نا، کتک زد، نقشه داشت.
‫قاتل دختره، خودشه. ‫ولی «گیونگ ته» بیخیال بشو نبود.
‫واسه همینم می خواست بکشش.
‫از همون اول به «دو این بوم» شک داشتم. ‫یارو خیلی عوضیه.
‫برو اداره ی پلیس مونیانگ.
‫اگه لازم بود، بازداشتش می کنیم.
‫[ پلیس ]
‫از کجا شروع کنم که
‫دیگه تا ابد روی نحست رو نبینم،
‫دستیار بازپرس «دو»؟
‫اگه حرفی داری، بگو و برو.
‫اینم واسه خودش یه روشه.
‫چهارشنبه شب هفته ی پیش، خونه ی «او گیونگ ته» ‫چیکار می کردی؟
‫چیه؟ فکر می کردی که دوربین های اون منطقه ‫کار نمی کنن؟
‫دش کم ها که هستن.
‫- مشکلت چیه؟ ‫- تو دخالت نکن.
‫پس این طوریه.
‫عذاب وجدان گرفته بودم، گفتم ‫یه سری بهش بزنم.
‫گفتم شاید قصدش کمک بوده و الکی
‫کتکش زدم.
‫ولی اون موقع، نمی دونستم که همچین آدم ‫عوضی و ترسناکیه.
‫اگه می دونستم، همون موقع دستگیرش می کردم.
‫چی؟ درباره ی چی حرف می زنی؟
‫چیه؟
‫مگه نمی دونی؟ ‫اون «جونگ یو نا» رو کشت.
‫- چی؟ ‫- کی، کی رو کشت؟
‫امروز صبح،
‫ یه چاقو ‫زیر تانکر آب «او گیونگ ته» پیدا شد.
‫روی اون چاقو، هم اثر انگشت پسره بود، ‫هم خون جونگ یو نا.
‫تازه از پزشکی قانونی اومدیم.
‫کثافت.
‫زر مفت نزن.
‫- آروم باش. ‫- ادب نداری؟
‫با تو مؤدب باشم، کثافت؟ ‫آهای!
‫تو «جونگ یو نا» رو کشتی.
‫تو کشتیش. ‫بعدش هم واسه یارو پاپوش دوختی
‫که قتلش رو بندازی گردنش، کثافت!
‫آروم باش! ولش کن ببینم!
‫چی؟
‫چی پیدا کردن؟
‫اثر انگشت «او گیونگ ته» و ‫خون «جونگ یو نا»؟ رو چاقو؟
‫آخه کدوم احمقی، همچین مدرکی رو ‫توی خونه ش میذاره؟
‫خب، دیگه. همچین احمقی وجود داره.
‫اون احمق هم از ترس، می خواست خودش رو بکشه.
‫- کثافت! ‫- ولم کن!
‫- آهای! ‫- همین امشب این عوضی رو می کشم و استعفا میدم.
‫- هوی! ‫- هوی!
‫- می کشمت. ‫- بیا ببینم.
‫مرتیکه ی...
‫جداشون کن!
‫[ پلیس مهربان مونیانگ، همیشه در کنار شهروندان است ]
‫اصلاً دیگه عصبانی هم نمیشم.
‫باور کن که کار «او گیونگ ته» نیست.
‫خون جونگ یو نا و اثر انگشت یارو رو ‫روی چاقو پیدا کردن.
‫دردت چیه؟ فقط خودتی که فکر می کنی ‫کار اون نبوده.
‫کار «دو این بوم»ـه. مطمئنم.
‫اون، جونگ یو نا رو کشت. ‫تازه شم، می خواست «او گیونگ ته» هم بکشه.
‫گوش کن؛ می دونم که دلیل این رفتارهات، ‫رابطه ت با نماینده مجلس «دو»ـه.
‫اون نمی خواد قاتی قضیه ی قتل بشه.
‫خودت خوب منو می شناسی. ‫می دونی که الکی، حرفی نمی زنم.
‫ما می تونیم قبل از اینکه پای ‫نماینده مجلس «دو» به قضیه باز بشه، جمعش...
‫تخمین زده شده که روز بیست و پنجم ‫ماه پیش کشته شد.
‫درسته؟
‫آره.
‫تازه، نماینده مجلس «دو» تماس گرفت.
‫گفت که اون روز، «دو این بوم» پیشش بوده.
‫چی؟
‫نماینده مجلس «دو»، چی گفت؟ ‫واسه چی دروغ میگه؟
‫دروغ نمیگه!
‫چیه؟
‫می خوای بری با اونم درگیر بشی و بهش بگی ‫که دروغ میگه؟
‫[ حکم ترفیع ریو سو یول از بازپرسی ارشد به سرپرستی ]
‫اگه «او گیونگ ته» قاتل باشه
‫به نفع تو هم میشه. نمی فهمی؟
‫کار احمقانه ای نکن. ‫همه چی رو خراب نکن. خب؟
‫حواست به اون «جه سون» احمق هم باشه.
‫نمی خوام دوباره دسته گل به آب بده!
‫ای خدا.
‫افسر پلیسی که
‫در حین تحقیقات...
‫تلاش بر خودکشی داشت، حالا ‫مظنون به قتل شده است.
‫کشور در شوک فرو رفته است.
‫افسر «او»، قاتل زنی ست که چند روز پیش در مونیانگ
‫ناپدید شد.
‫قربان، بریم یه چیزی بخوریم.
‫[ مرحومه جونگ یو نا ]
‫شعار ایشان بر سیاست پاک و فاش سازی فساد پلیس
‫در دوران دادستانیشان...
‫باعث محبوبیتشان در نزد ‫مردم شده است.
‫علاوه بر این، تصویر ایشان به عنوان ‫یک کاندید مردمی
‫دل کسانی که به سیاست علاقه ای ندارند هم برده است.
‫سیاست پاک!
‫دوباره سیاست پاک رو بنا می کنیم.
‫[ آراء کاندید «دو»، دو برابر شده است ]
‫رأی ما، دو یو گون!
‫چرا غذاتو نمی خوری؟
‫چه ماهره.
‫بچه های من، هیچ هنری بلد نیستن.
‫سو یول.
‫می دونم که اون روز، نباید عصبانی می شدم.
‫می دونم که اشتباه کردم.
‫ولی...
‫اگه الان دست بکشیم، ‫واقعاً کثافتیم.
‫نه؟
‫[ از طرف یازدهمین کلاس فارغ التحصیلی دبیرستان مونیانگ ]
‫[ ترفیعت مبارک ]
‫[ سروان ریو سو یول ]
‫سلام، قربان.
‫خوش به حالش. ترفیع گرفت.
‫جه سون.
‫چرا نمیگی شام مهمونت کنم؟
‫باید زود برم خونه که به بچه هام برسم.
‫می خوای گوشت بخرم و بیام خونه ت، کباب کنیم؟ ‫خیلی وقته که بهت سر نزدم.
‫اگه هم مایلی، کل خانواده ت رو بیرون...
‫این مگسه، عصبانیم کرده.
‫سرت به کارت باشه.
‫[ سروان ریو سو یول ]
‫موفق شدی.
‫این وقت شب، منتظرم موندی که همینو بگی؟
‫باهات حرف دارم.
‫درو این قدر محکم نبند! ‫ماشینم که...
‫پرونده ی «او گیونگ ته» دست تو بود؟
‫از کجا می دونستی؟
‫واسه چی «او گیونگ ته»، جونگ یو نا رو کشت؟
‫- چی؟ ‫- آمار گرفتم.
‫تا زمان گزارش مفقودیش، اصلاً ‫هیچ ارتباطی با هم نداشتن.
‫مطمئنی که «او گیونگ ته»، جونگ یو نا رو کشت؟
‫عجیب نیست؟
‫مدرک هست. چاقوئه رو میگم.
‫توی خونه ش، یه چاقو پیدا کردن.
‫مدرک از این محکم تر؟
‫اون وقت، انگیزه ش چی؟
‫ممکنه یکی واسه ش پاپوش دوخته باشه.
‫خب که چی؟ ‫حرفت چیه؟
‫جونگ یو نا...
‫خبرجین «مین سو» بود.
‫[ تاک مین سو ]
‫چی؟
‫مشتاق دیدار، جونگ هیون سو.
‫یه چیزی از «مین سو» می دونی. آره؟
‫واسه همینم خودت رو قایم کردی. آره؟
‫اینجاست؟
‫«مین سو» اجیرت کرد که یه دوربین مخفی درست کنی ‫و بیاریش اینجا.
‫آره. گذاشتمش توی گردن بند.
‫ولی متأسفانه، اون زنی که ساکن این ‫آپارتمان بود، مُرد.
‫چی؟ مُرد؟
‫«مین سو»، قبل از مرگش ‫دنبال یه یارویی بود.
‫بعدش هم که خبرچین مین سو، یعنی ‫«جونگ یو نا»، مُرد.
‫این...
‫احتمالاً یه پرونده ی قتل معمولی نیست.
‫همچین گردن بندی ندیدی؟
‫یالا دیگه. ‫تو رو خدا یه نگاه بهش بنداز.
‫این، گردن «جونگ یو نا» بود.
‫داخلش یه دوربینه. ‫باید اول اینو پیدا کنم.
‫تا حالا همچین گردن بندی ندیدم. ‫دیگه هم اون پرونده ی من نیست.
‫بیخیالم شو. به واحد جرم های خشونت آمیز در ‫کلانتری مونیانگ مراجعه کن.
‫- برو بیرون. ‫- سو یول.
‫از ماشینم برو بیرون. ‫زود باش.
‫لعنتی.
‫آهای. یواش بابا! ‫درو کندی!
‫باشه! خودم تنهایی انجامش میدم!
‫[ دروازه 3 ]
‫[ خروجی ] ‫[ پارکینگ ]
‫ای خدا. گندش رو در آوردین.
‫سلام. خدمات صحبت می کنه.
‫سلام. آسانسور خراب شده.
‫توی آسانسور شماره سه هستم.
‫بین طبقه ی سیزده و چهارده، گیر کردم.
‫لطفاً عجله کنید.
‫مطمئنی که «او گیونگ ته»، جونگ یو نا رو کشت؟
‫اون وقت، انگیزه ش چی؟
‫ممکنه یکی واسه ش پاپوش دوخته باشه.
‫ای بابا. ولم کن دیگه.
‫آهای.
‫آهای؟ آقا؟
‫آهای. آهای؟
‫جواب بده دیگه!
‫بذار ببینم.
‫گوشیم هم آنتن نمیده. ‫گندش بزنن.
‫آهای! تو رو خدا!
‫آهای! کمک!
‫آقا، چرا این قدر دیر اومدید؟
‫تو رو خدا کمکم کنید.
‫سلام.
‫- از دیدنم خوشحال شدی؟ ‫- عوضی.
‫نزدیک بود بمیریم. ‫واسه چی پریدی؟
‫- به من نزدیک نشو. ‫- دلت واسه م تنگ شده بود؟ می دونم که دلت واسه م تنگ شده بود.
‫عوضی دیوونه. ‫به من نزدیک نشو
‫چیه؟ چیکار می کنی؟
‫چیکار می کنی؟ ‫باز می خوای چیکار کنی؟
‫نکن! روانی! نکن!
‫نپر!
‫عوضی دیوونه! نکن!
‫- بریم! ‫- نکن!
‫نکن!
‫روانی!
‫چیکار می کنی؟
‫اون بالا چیکار میکنی؟
‫- خدا رحمتت کنه! ‫- نه. این کارو نکن!
‫نکن!
‫این چه کاری بود کردی، روانی؟
‫چی...
‫نکن!
‫منو آوردی کجا؟
‫از رو پله ها، نه! ‫لااقل از رو زمین صاف می رفتی!
‫نه. پله ها نه.
‫برید کنار!
‫ای خدا.
‫ای وای.
‫روانی!
‫الان میفتم. نکن!
‫لعنتی. روانی!
‫نکن!
‫مراقب باش!
‫چی؟ وایسادی؟
‫این طور که بیشتر می ترسم. ‫واسه چی وایسادی؟
‫چطور اینو باز کنم؟
‫روانی...
‫فازت چیه؟
‫تازه عین روانی ها می روندی که! ‫چرا یهو...
‫هوی!
‫یواش، بابا! ‫قیمت این از خونت هم بیشتره.
‫همیشه این رو در موردت می دونستم
‫ولی تو خیلی شجاعی، رئیس.
‫چیه؟ به خاطر این وضعم می گی؟
‫راستی، کره ایت هم خیلی بهتر شده.
‫از اینجا بودن می ترسم.
‫مگه نگفتی پلیسه بهت پول داد که ‫ما رو از کشور فراری بدی؟
‫می ترسم دوباره سر و کله ی مأمورها پیدا بشه.
‫می خواست بهم پول بده. می خواستی ‫بهش نه بگم؟
‫باید قبل از فرار، از شر اینا ‫خلاص بشیم.
‫اگه بفهمن که اینجاییم،
‫دوباره میان سراغمون.
‫هیچ کس فکرش هم نمی کنه که ما دوباره ‫برگردیم اینجا.
‫یه کم فکر کن، خنگ خدا.
‫«سو جان»
‫برو بالا، حواست بهشون باشه. ‫نمی خوام از زیر کار در برن.
‫باشه.
‫زود باش، سو جان.
‫تو کی هستی؟
‫چیکار میکنی؟
‫این قدر زود مرغه رسید؟
‫نه، من واسه...
‫بهش بگو اگه راستش رو نگه، ‫کشته میشه.
‫- چی؟ ‫- مرغ سوخاریه؟
‫- نه، من... ‫- بهش بگو که...
‫هر بار که دروغ بگه، ‫یه مشت میخوره.
‫آشغال، چیکار...
‫بچه ها، با مشت زد تو صورتم!
‫چرا این قدر زیادین؟
‫چرا...
‫- اینا از کجا اومدن؟ ‫- یک، دو، سه، چهار...
‫بزنیدش!
‫همچین گردن بندی ندیدی؟
‫این، گردن «جونگ یو نا» بود. ‫داخلش یه دوربینه.
‫باید اول اینو پیدا کنم.
‫خیلی خب. دفعه ی اولم نیست که.
‫مرتیکه ی...
‫ای خدا. چه حس خوبی!
‫چیکار می کنه؟
‫- نه! ‫- تو رو خدا! نکن!
‫معلومه که این کارو نمی کنم، خنگ ها!
‫بگیرش.
‫بچه ها!
‫سو جان!
‫خوک جان. بخواب.
‫ببخشید، آقا. الان می خوابم.
‫- ببخشید. ‫- حالا شد.
‫یک.
‫- خیلی خب. ‫- دو.
‫ببخشید. میریم. همین الان راه میفتیم.
‫جدی میگم.
‫بهت گفتم که وقتی اینجام ‫از گوشی استفاده نکن.
‫شاید می خوای ازم عکس بگیری که ‫بعداً با اون عکس ها ازم اخاذی کنی.
‫مُردی؟
‫حتی هم اگه مُردی، گوش کن.
‫تقصیر خودته. فهمیدی؟
‫مستحق مرگ بودی!
‫واسه چی مُردی؟ ‫آخه آدم این قدر راحت می میره؟
‫تازه، نماینده ی مجلس «دو» تماس گرفت.
‫گفت که اون روز، «دو این بوم» پیشش بوده.
‫می خوای بری با اونم درگیر بشی و بهش بگی ‫که دروغ میگه؟
‫آشغال! هوی!
‫مرتیکه ی...
‫نکن!
‫روانی! آشغال!
‫نه! نکن!
‫چیکار می کنی؟ ‫چیکار...
‫نکن!
‫دیوونه ی روانی!
‫به این می گن سوء قصد!
‫تهش به «مین سو» ختم می شه؟
‫وقتی تنهایی فرار کردی، فکر ‫این جاهاش رو نمی کردی؟
‫راستی... این چیه؟
‫بدش به من.
‫تو نمی دونی این چیه.
‫تو کی هستی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫تو کی هستی؟ ‫چیکارم داری؟
‫من؟
‫قهرمانم.
‫چی؟
‫اومدم تموم مأمورین فاسد و آشغال رو تنبیه کنم.
‫پایان این دوره ست!
‫قهرمان.
‫عجب روانی ای هستی تو!
‫هنوز نفهمیدی من کی ام. آره؟
‫بهت می فهمونم که
‫من کی ام.
‫آهای! آهای! آهای
‫چی؟
‫کجا رفت؟
‫نماینده مجلس «دو»، مجدداً انتخاب شد.
‫نماینده مجلس «دو یو گون» که قبلاً ‫دادستان بوده
‫بعد از افشای فساد پلیس
‫از جوانی، وارد سیاست...
‫سلام.
‫بیا تو، بازپرس ارشد «ریو».
‫الآن دیگه سرپرسته.
‫آها. سرپرست ریو.
‫- سلام، قربان. ‫- ظاهراً خوب واسه ت گرفته.
‫خیلی ممنونم. از این به بعد، ‫بیشتر تلاش می کنم.
‫اومدش.
‫خیلی وقته که ندیدمت، سرپرست «ریو».
‫سلام، قربان.
‫به لطف شما، کمیسر لایق،
‫پلیس های شایسته ای در مونیانگ داریم.
‫ممنونم. لطف دارید.
‫سرپرست «ریو»، بین خودمون بمونه، ولی
‫اگه نماینده مجلس «دو» نبودن،
‫تو ترفیع پیدا نمی کردی.
‫صحیح.
‫ریو سو یول، اضطراب داری؟
‫منتظر چی هستی پس؟ ‫ازشون تشکر کن دیگه.
‫- ممنونم، قربان. ‫- خواهش می کنم.
‫نماینده مجلس «دو» می خوان شام مهمونمون کنن.
‫نظرت چیه؟ امروز چه کاره ای؟
‫وقت دارم. حتماً وقتم رو براتون خالی می کنم.
‫خوبه. عالی شد.
‫اون سمت خیابون، یه رستوران چینی ‫خیلی خوبی هست. بریم همونجا.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫لعنتی.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫خوبی؟
‫بله. رفتم دستشویی، میام خدمتتون.
‫خیلی خب. بریم.
‫لعنتی.
‫خودت رو جمع و جور کن، ریو سو یول.
‫بهتر باش.
‫بهتر باشی؟ برای چی؟
‫اون ویدئو رو دیدم.
‫عوضی...
‫چی؟
‫کجا رفت؟
‫هوی.
‫مرتیکه...
‫[ پلکان ]
‫عوضی...
‫هوی! لعنتی!
‫چی؟ کجا داره می ره؟
‫لعنتی! لعنتی!
‫وایسا ببینم!
‫دو یو گون!
‫نه، نه، نه.
‫نه، این کارو نکن.
‫نه!
‫هنوز نفهمیدی؟
‫حالا فهمیدی...
‫من کی هستم؟
‫روانی!
‫- آشغال. ‫- ریو سو یول! بگیریدش!
‫چه بلایی سرم آوردی؟
‫- بگیریدش! ‫- لعنتی.
‫اگه بهم می گفتی موضوع چیه، ‫این اتفاقات نمی فتادن.
‫می میری.
‫- آهای! ‫- بهت گفتم که خواب نبود.
‫- اون واقعی نیست! ‫- اون واقعی نیست!
‫نه...
‫تو همون پلیسه ای.
‫دیوونه ها!
‫اگه کوسه بگیری،
‫اون قایقی رو که توشی هم غرق می کنه. ‫نمی دونستی؟
‫کی جسد «جونگ یو نا» رو اینجا آورد؟