‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫ببخشید، قربان.
‫تو رو خدا، همین یه بار منو ببخشید.
‫چرا؟ مگه چی شده؟
‫پلیس همین یه مدرک رو ازتون داره.
‫فیلمش صدمه دیده. ‫به هیچ وجه، دادگاه قبولش نمی کنه.
‫قول می دم دیگه تکرار نشه. ‫تو رو خدا، همین یه بار منو ببخشید.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫جونگ این سون!
‫♫ تولدت مبارک ♫
‫♫ تولدت مبارک، دخترم ♫
‫تقصیر خودته. فهمیدی؟
‫سزاوار مرگ بودی!
‫بهتون گفتم که.
‫تحملش رو دارم.
‫دیگه...
‫دنبال مادرم نمی گردم.
‫گندش بزنن.
‫الو؟
‫بازپرس ارشد «ریو»، به کمکتون نیاز دارم.
‫شما؟
‫منم، «او گیونگ ته».
‫دارن تعقیبم می کنن.
‫تو رو خدا به دادم برسید.
‫او گیونگ ته؟
‫[ 2ساعت قبل از مرگ دو این بوم ]
‫سلام، دستیار بازپرس «دو».
‫شماها چه مرگتونه؟
‫اتاق رو به امون خدا ‫ول کردید و رفتید؟
‫کجا بودید؟
‫مگه یادتون رفته؟ ‫این یارو، مظنون قتله.
‫یه کم مسئولیت پذیر باشید!
‫چی؟
‫ای بابا! ‫گندش بزنن!
‫راه بیفتید! باید پیداش کنیم!
‫[ اورژانس ] ‫[ آمبولانس ]
‫گندش بزنن.
‫- گندش بزنن. فرار کرده ‫- فرار کرده، قربان.
‫گزارش بدیم؟
‫می خوای چی بگی؟ می خوای به مافوق هات بگی که ‫مظنون از دستمون فرار کرد؟
‫پلیس مبارزه با فساد، اون یارویی که جسد
‫«جونگ یو نا » رو سوزوند ‫رو دستگیر کرد.
‫چی؟
‫اون ها ته و توی ماجرا رو در میارن.
‫اگه بفهمن که «او گیونگ ته» فرار کرده...
‫لعنتی. ‫آخه چرا حالا؟
‫حالا وقت این حرف ها نیست. خفه شید و ‫برید، «او گیونگ ته» رو پیدا کنید. یالا!
‫- چشم. ‫- اطاعت، قربان.
‫ای بابا.
‫- تو... ‫- تو کشتیش؟
‫جونگ یو نا رو می گم.
‫راستش رو بگو. ‫راستش رو بگو.
‫تو کشتیش. مگه نه؟
‫نه، من نکشتمش.
‫گفتم کار من نبود.
‫«دو یون گون» کشتش.
‫چی؟
‫اون از جفت ما سوءاستفاده کرد که ‫از اتهام قتل، قسر در بره.
‫خیال کردی حرفت رو باور می کنم؟
‫بهت ثابت می کنم.
‫با این.
‫مربی، بیا اینجا.
‫سلام. کم پیدا شدی!
‫- سرم شلوغه. ‫- بفرما.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می کنم.
‫مراقب خودت باش.
‫ضبط رو بده به من.
‫اون یارویی که جسد رو سوزوند، چی شد؟
‫گوشیش رو جواب نمی ده. ‫فکر کنم از کشور خارج شد.
‫هوی. تو قاتلی.
‫تو قاتلی!
‫اون کثافت به من گفت، قاتل.
‫عصبانی نیستی که به من گفت، قاتل؟
‫عصبانی نیستی؟
‫اون کثافت، چه طور بو برد؟
‫- به زودی ته و توش رو در میارم... ‫- چی؟ به زودی؟
‫این بوم.
‫این بوم!
‫- پس راسته؟ ‫- فکر کردی یه بی کس و کار عین تو...
‫می تونه «دو یو گون» رو ساقط کنه؟
‫آره. این کار رو هم می کنم.
‫به هر قیمتی که شده، ‫این کار رو می کنم.
‫محض رضای خدا، به دادم برسید.
‫در حال حاضر، شما تنها کسی هستید که ‫می تونم ازش کمک بگیرم.
‫من می دونم که کی «جونگ یو نا» رو کشت.
‫تو رو خدا کمکم کنید که مجرم رو گیر بندازم
‫امروز خیلی خوش گذشت. نه؟
‫بله، قربان.
‫کم کم باید راه بیفتی.
‫اطاعت قربان. ‫قبل از اینکه برم، شما رو هم بدرقه می کنم.
‫لازم نکرده.
‫مگه «او گیونگ ته» منتظرت نیست؟
‫وقتی شنیدم که از بیمارستان در رفته، ‫گفتم حتماً یه جایی افتاده و مُرده.
‫خدا رو شکر که حالش خوبه.
‫چی شد؟
‫بی سر و صدا، «دو این بوم» رو کشتیم.
‫توی این گوشی، فیلمش رو گرفتیم.
‫اون شرکت توزیعی هم که خواسته بودی رو بهت می دم
‫فعلاً خدانگهدار
‫وایسا. هنوز باهات کار دارم.
‫فیلم دوربین ماشین «دو این بوم» هم بررسی کردیم.
‫یه ضبط صوت رو به یه یارویی داده.
‫یارو، داغون بود.
‫اسمش، او...
‫او گیونگ ته؟
‫آره، اسمش «او گیونگ ته»ـه.
‫پس چرا الان میگی؟
‫یه ماشین، بدون بنزین نمی تونه کار کنه.
‫آب هم نمی تونه جای بنزین رو بگیره. می دونی؟
‫همین حالا پیداش کن. ‫هر چقدر بنزین بخوای بهت میدم.
‫فقط پیداش کن. ‫فهمیدی؟
‫رو چشمم.
‫[ رستوران داسوم ]
‫[ قسمت چهارم ]
‫حالت از اینجا بهم نمی خوره؟
‫اگه بهم می خورد که الان اینجا نبودم.
‫گوشت فلفلی سرخ کرده ی اینجا ‫خیلی خوشمزه ست.
‫چه جمله ی قشنگی شد.
‫سلام. منم می خوام.
‫غذای منم اون حساب می کنه.
‫چشم!
‫میشه واسه ش تخم مرغ بخارپز شده درست کنی؟
‫چشم.
‫ممنونم.
‫تو که این قدر سرت شلوغه، ‫اینجا چیکار می کنی؟
‫اومدم درباره ی «مین سو» باهات حرف بزنم.
‫اون دنبال یه نفر بود.
‫کی؟
‫[ از حمایت های شما متشکرم ] ‫[ دو یو گون ]
‫دو یو گون.
‫چی؟
‫پس تو هم نمی دونستی.
‫از اون جایی که می دونست با بد کسی
‫در افتاده، خیلی محتاطانه عمل کرد.
‫بگذریم. یه مدت بعد از مرگش،
‫خبرچینش هم مُرد.
‫خبرچینش مُرد؟ مطمئنی؟ ‫کی کشتش؟
‫شواهد میگن که کار «دو یو گون» بوده.
‫شاید هم اتفاقی نکشتش.
‫راستش، نمی فهمم چرا یهو «سیم سانگ هو»
‫تصمیم گرفت که «مین سو» رو بکشه.
‫خیلی «مین سو» رو دوست داشت که.
‫شاید...
‫دو یو گون بهش دستور داده بود.
‫هوی گیوم.
‫آرامشت رو حفظ کن و متمرکز باش. ‫تو باید...
‫اول «دو یو گون» رو گیر بندازی.
‫[ نماینده حزب دموکرات کره، دو یو گون ]
‫مغازه ی خانواده ام، قبلاً اینجا بود.
‫اینجا دفتر فروش تعاونیه.
‫- شب ها، هیچ کس اینجا نمیاد. ‫- باشه.
‫اون عروسکی که توی خونه ی «جونگ یو نا» بود،
‫یه دوربین توش تعبیه شده بود.
‫اون شب، «دو این بوم»، وارد خونه م شد که ‫ازم بدزدش.
‫بعدش هم خونه ام رو آتیش زد.
‫فکر می کردم که قاتلش «دو این بوم»ـه.
‫می دونم باورش سخته که ‫«جونگ یو نا» رو
‫دو یو گون کشت.
‫تو خبر داشتی؟
‫مهم نیست.
‫چون کاری از دستمون بر نمیاد.
‫نه مدرکی داریم، نه شاهدی.
‫یه صوت ازش دارم.
‫توی اون صوت، «دو یو گون» میگه که ‫خودش «جونگ یو نا» رو کشته
‫و مجرم اصلی خودشه؟
‫نه، ولی...
‫همه ی اینا ضمنین.
‫هیچی نداریم که باهاش اثبات کنیم
‫اون قاتله.
‫«دو این بوم» هم که تنها شاهد بود
‫الان مُرده.
‫«دو این بوم» مُرده؟
‫با این وضعیت، تو هم بعیده که
‫بتونی بی گناهیت رو اثبات کنی.
‫همون جور که خودت هم می دونی،
‫از نیروی پشتیبانی هم نمی تونیم کمک بگیریم.
‫واسه تو هم دردسر درست کردم.
‫ممنون که کمکم کردی.
‫شرمنده ام.
‫تنها کسی که به ذهنم می رسید، ‫تو بودی.
‫واسه چی از من تشکر می کنی؟
‫ناسلامتی، الان بهت تهمت قتل زدن.
‫اون وقت، فکرت رو درگیر من کردی؟
‫تهمت ناروا بهت زدن. عصبی نیستی؟
‫این قدر ساده لوح نباش.
‫شرمنده ام.
‫شرمنده ای؟
‫آره.
‫آدم ضعیفه که همیشه عذرخواهی می کنه ‫و زانو می زنه.
‫اگه صیدت کوسه باشه،
‫هم صیدت رو می خوره، ‫هم قایقی که توشی رو غرق می کنه.
‫نمی دونستی؟
‫صلاح نیست، توی قایقی بمونی ‫که سوراخه.
‫قایقی که تو توشی چی؟ ‫اون امنه؟
‫یعنی می گید دیگه پلیس نباشم؟
‫خب که چی؟ ‫مگه می خواستی پلیس بمونی؟
‫همون شرکت بزرگ خوبه. ‫ممنونم.
‫ممنونم، قربان.
‫سلام، منم،
‫جناب نماینده.
‫به هوش اومدی؟
‫چه بد.
‫تو کی هستی؟
‫بازپرس ارشد ریو.
‫نگو که...
‫دروغه. آره؟
‫غیر ممکنه.
‫تو...
‫چطور دلت اومد این بلا رو سرم بیاری؟
‫تا طلوع آفتاب، هیچ کس نمیاد اینجا، قربان.
‫تا طلوع آفتاب...
‫پس خیلی وقت نداریم.
‫بیرون منتظر باشید.
‫آقای «او گیونگ ته».
‫بالاخره همدیگه رو دیدیم.
‫پس الکی نمیگن که کوه به کوه نمی رسه، ‫ولی آدم به آدم میرسه.
‫بفرما بشین. باید با هم حرف بزنیم.
‫بشین.
‫بشین!
‫خوبه. حالا بهتر شد.
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم.
‫آقای «او»، چرا می خوای به من ضرر بزنی؟
‫واسه چی...
‫این قدر بهم استرس میدی؟
‫جونگ یو نا.
‫تو کشتیش. آره؟
‫آقای «او»، تو هنوزم...
‫پیگیر اون پرونده ای؟
‫- نه، من نکشتمش. ‫- چی؟
‫من نکشتمش.
‫اون زن...
‫رو من نکشتم.
‫- خودت گفتی که... ‫- آره.
‫با گوش های خودت شنیدی که بگم کشتمش؟
‫نه. درسته؟
‫تو هیچی نداری.
‫وگرنه، مستقیم می رفتی سراغ پلیس.
‫درسته؟
‫ولم کن!
‫این همون ضبط صوته.
‫آهای.
‫فکر کردی چون از این می ترسم، اومدم سراغت؟
‫تو کلاً بیخیال بشو نیستی. نه؟
‫واسه همینم اومدم سراغت.
‫چون هیچ جوره، بیخیال بشو نیستی.
‫گفتم کمکت کنم
‫سرپرست «ریو»، اونو می بینی؟ ‫یه چوب ازش در بیار.
‫منتظر چی هستی پس؟
‫وقت نداریم.
‫تکون نخور، آشغال.
‫ممنون.
‫زود باش که باید به سوراخ هجدهم برسیم.
‫اول از تی شات شروع می کنیم.
‫تکون نخور! واسه چی تکون می خوری؟
‫تکون نخور که می خوام درایور شاتم رو بزنم.
‫خیلی خب. تکون نخور.
‫مگه بهت نگفتم تکون نخور؟ ‫واسه چی تکون می خوری؟
‫- کار می کنه؟ ‫- بله. ردیفه.
‫عالیه.
‫به نظر من که فکر خوبی نیست. ‫خیلی خطرناکه.
‫خدا می دونه اون عوضی، چی توی کلشه.
‫افسر «او»، مطمئنی که مشکلی نداری؟
‫خودم این بازی رو شروع کردم، ‫خودم هم تمومش می کنم.
‫واسه چی گوش نمی کنی؟
‫آخه توی افسر دو هزاری، واسه من ‫ادای باهوش ها رو در میاری؟
‫- مرتیکه ی... ‫- نه، تو رو خدا!
‫چیکار می کنی؟
‫ولش کن!
‫جلوی منو میگیری، آشغال؟
‫اگه یه ضربه ی دیگه بهش بزنید، می میره.
‫چی؟
‫مرتیکه ی زرنگ!
‫تو دخالت نکن.
‫من نباید بکشمش. ‫اگه بمیره،
‫اوضاع پیچیده میشه.
‫چیکار می کنی؟
‫من...
‫به هر قیمتی که شده، نابودت می کنم.
‫- چی؟ ‫- حقیقت رو فاش می کنم.
‫تا تهش باهات می جنگم...
‫باشه، قبوله.
‫باید قال قضیه رو بکنم.
‫باید قال قضیه رو بکنم!
‫یالا!
‫- گندش بزنن. باید یه کاری کنیم. ‫- هوی! نه!
‫آخه چرا؟ الان اون بچه رو می کشه.
‫اگه الان بریم،
‫«دو یو گون»، فقط به اتهام ضرب و شتم ‫دستگیر میشه.
‫یالا!
‫حتی اگه بمیرم،
‫تهش، همه، همه چی رو می فهمن.
‫همه می فهمن که تو «جونگ یو نا» رو کشتی.
‫می فهمن که تو قاتلی.
‫بی همه چیز.
‫بسه! ببند دهنتو!
‫بسه! خفه شو!
‫خودم هم نمی دونم...
‫واسه چی اون زن رو کشتم!
‫ولی به هر دلیل که کشتمش، حقش بوده!
‫مگه میشه الکی کشته باشمش؟
‫چرا از خودش نمی پرسی، مرتیکه ی لجباز؟
‫هوی.
‫همین الان می کشمت که خودت ازش بپرسی.
‫کارت تمومه، کثافت!
‫چی گفتی؟ مگه دیوونه شدی؟
‫افسر او.
‫حالت خوبه؟
‫[ مرکز خدمات به مشتری ]
‫افسر او.
‫منتظر چی هستی؟ ‫هر دوشون رو بکش!
‫سلام، عوضیا!
‫هر کسی بخواد گردن کلفتی کنه، ‫دستگیر میشه!
‫همون جور که خودتون هم می دونید، ‫من اعصاب ندارم!
‫من از اونم بدترم!
‫گندش بزنن.
‫- روانی. ‫- لعنتی.
‫- افسر او. ‫- بریم.
‫بریم...
‫که باید «دو یو گون» رو دستگیر کنیم.
‫- به هر قیمتی. ‫- افسر او،
‫بهت قول میدم که اون کثافت رو ‫دستگیر کنیم.
‫دو یو گون!
‫لعنتی.
‫دو یو گون!
‫چی؟ تنها اومدی؟
‫شنیدم که مبارزه ات خوبه.
‫نشون بده، ببینم چیا بلدی؟
‫گندش بزنن.
‫چی شد؟ همون اول کار، چند تا مشت ‫نثارت کرد؟
‫اون مبارز خوب، مبارز خوب که می گفتن، تو بودی؟
‫گندش بزنن.
‫ببینم چیا بلدی؟
‫آره!
‫همینه! بکشش!
‫بکشش!
‫آره، همینه!
‫ایول.
‫کارت درسته.
‫ای خدا.
‫لجن...
‫به خاطر تو...
‫اینجا بوی آشغال گرفته.
‫دوست دارم این قدر بزنمت که بمیری. ‫ولی متأسفانه، الان کار دارم.
‫البته بیا همدیگه رو فراموش نکنیم.
‫گندش بزنن.
‫همون جا وایسا! ‫سمت من نیا!
‫لعنتی.
‫آشغال، یه ذره عقل داشته باش.
‫بسپارش به من.
‫می خوام یه تصفیه حساب شخصی باهاش بکنم.
‫هوی! مگه یادت رفته من کی ام؟ ‫من «دو یو گون»ـم.
‫نماینده ی مجلس دو یو گون!
‫من برای دوم، نماینده ی مجلس شدم. ‫من نماینده ی مجلس دو یو گونم.
‫آره، دو یو گون.
‫تو به اتهام قتل جونگ یو نا
‫و ضرب و شتم افسر «او گیونگ ته» بازداشتی.
‫عوضی... چطور جرئت می کنی وسط حرفم بپری؟ ‫هوی، سو یول!
‫من مافوقتم.
‫بیخیال، سو یول. ‫کاری نکن که بعداً ازش پشیمون بشی.
‫صبر کن. یه لحظه وایسا.
‫- سرپرست ریو. ‫- خفه شو.
‫وایسا. صبر کن، سرپرست، ریو. ‫یه لحظه وایسا. خب؟
‫می دونی اونی که جلوی ساختمون پلیس ‫با لگد زد تو صورتت
‫من نبودم؟
‫چی؟
‫ولی این دفعه خود خودمم، کثافت.
‫- ولم کن! ‫- یالا!
‫آروم، بابا. ‫گندش بزنن.
‫- برو تو. ‫- ولم کن!
‫- برو تو! ‫- برو تو، عوضی!
‫هم «دو یو گون» رو دستگیر کردیم، ‫هم یه مدرک درست و درمون ازش به درست آوردیم.
‫دممون گرم.
‫افسر «او».
‫- خوب میشه؟ ‫- بله، خوب میشه.
‫به نظرت، یه ذره عوض نشده؟
‫این روزها، دیگه چیزی نمی ترسونش.
‫فکر کنم بالاخره سر عقل اومده. ‫وقتش بود دیگه.
‫نظرت چیه، دوباره باهاش نامزد کنی؟
‫- جه سون، بریم. ‫- آخ.
‫این نماینده ی مجلس، مرتکب قتل...
‫عوضی.
‫این «دو یو گون» خیلی بی شرفه.
‫برادر کوچیکم، دستگیرش کرد.
‫مثل من خوش چهره نیست،
‫ولی... ای بابا!
‫[ پیتزای یول یول ]
‫برو ظرف ها رو بشور.
‫من باید برم مغازه.
‫چشم. ای بابا!
‫همچنان، تلاش ما بر کاهش
‫جرم های خشونت آمیز خواهد بود.
‫- وظیفه ام رو انجام دادم. ‫- «این سوک»، نگاه کن.
‫این همون پلیسه ست.
‫اون پلیس خوشتیپه ست.
‫اونا هم حق و حقوقی دارن.
‫و...
‫این کار رو به تنهایی انجام ندادم. ‫دوستان همکارم هم...
‫خیلی زحمت کشیدن.
‫بسیار خب. میشه برای پایان گفتگو، ‫یه لبخند به دوربین بزنید؟
‫میشه...
‫[ دستگیری نماینده مجلس، به جرم قتل و قاچاق مواد مخدر ]
‫بابت شنود گذاشتنشون، شکایت می کنیم.
‫ولی خودت به جرمت اعتراف کردی و ‫الان هم مردم بر علیهت شدن.
‫فعلاً...
‫به نظر من، چاره ای جز اعتراف نداری.
‫می دونم که کار راحتی نیست، ولی تو رو با وجود ‫هزینه ی بالات، واسه همین استخدام کردم دیگه.
‫منم قانون رو بلدم.
‫باید بگی که تحت تأثیر مواد، اون حرف ها رو زدی.
‫همون جور که خودت هم می دونی، ‫بهترین چاره همینه.
‫این سون.
‫- امروز چی میل داری؟ ‫- من؟
‫بله.
‫بازپرس ارشد ریو!
‫یعنی... سرپرست ریو.
‫اینم از گوشت که خیلی دوست داری.
‫چه خوشمزه ست.
‫راستی، واسه چی اومدید، عمو؟
‫خب...
‫تو چی، افسر «او»؟ ‫واسه چی اومدی؟
‫می خواستم قبل از اینکه برم سر کار، ‫«این سون» رو ببینم.
‫با خودم گوشت آوردم و اومدم. ‫ظاهراً خوب زمانی اومدم.
‫آره.
‫چطوری؟ بهتری؟
‫آره. به زودی برمی گردم سر کار.
‫خیلی بهت مدیونم.
‫نه.
‫من حتی...
‫نگو که سیری.
‫یه مقدار گوشت گاو...
‫واسه چی این قدر دیر اومدی؟ ‫یه کم دست می جنبوندی.
‫همین عضلاتت کُندت کردن؟
‫چته بابا؟ خجالت می کشی؟
‫قرار بود با خودت مرغ سوخاری بیاری.
‫دست خالی اومدی؟ ‫خجالت نمی کشی؟
‫نه، «این سون»؟ ‫عمو، گوشت گاو آورده.
‫خوشمزه. تا حالا خوردی؟
‫- این بهترین گوشت بازاره. ‫- میشه منم بخورم؟
‫- بشین. ‫- بخور، این سون.
‫سلام.
‫به خاطر «این سون» هم که شده ‫باید ترک کنی.
‫این سیگار بدون نیکوتینه.
‫کاراگاه.
‫ممنونم.
‫واسه چی؟
‫ممنون که کمک کردید، پول بیمه رو دریافت...
‫ای بابا. میشه دیگه درمورد این قضیه حرف نزنی؟
‫گرفتن پول بیمه که کاری نبود. ‫دیگه نگو.
‫آقای «جونگ»، مطمئنی که می تونی ‫به نحو احسن، خواهر زاده ت رو بزرگ کنی؟
‫اگه مطمئن نیستی، دنبال یکی دیگه می گردم.
‫- بدش به یه خانواده ی دیگه یا بفرستش... ‫- نه بابا.
‫به نحو احسن بزرگش می کنم.
‫می دونم که کافی نیست.
‫ولی واسه چی، وقتی داییش رو داره، باید ‫یه غریبه بزرگش کنه؟
‫چون این دایی، همه ش تو فکر پول بیمه ست.
‫فکر کنم بد برداشت کردید.
‫خواهرم همیشه بهم می گفت که
‫اگه اتفاقی واسه ش افتاد، به هر قیمتی که شده
‫پول بیمه ش رو بگیرم.
‫باهام شرط کرد که اون پول رو ‫خرج بزرگ کردن «این سون» کنم.
‫به قولم عمل می کنم.
‫تمام تلاشم رو می کنم که
‫واسه «این سون» کم نذارم.
‫[ مامان این سون ]
‫مادرت این ویدئو رو واسه ت به جا گذاشت.
‫جونگ این سون!
‫♫ تولدت مبارک ♫
‫♫ تولدت مبارک، دخترم ♫
‫مامان.
‫این عروسک خرس، خیلی خوشگله. نه؟
‫دیگه نمی خواد از اون اسباب بازی های ‫زشت بخری.
‫از این به بعد، بیشتر مراقب رفتارت باش.
‫دیگه همه ش زیر نظرت می گیرم.
‫فهمیدی، عزیزم؟
‫درست ضبط کرد؟
‫راستی، چرا جریان اون مسابقه ی استعدادیابی رو ‫بهم نگفتی؟
‫فکر کردی نمی فهمم؟
‫مامان بزرگ، ماجرا رو واسه م تعریف کرد.
‫قول میدم که فردا بیام.
‫از اون جایی که می دونم می ترکونی، ‫حتماً میام.
‫موفق باشی، «این سون»!
‫دوستت دارم.
‫اتفاقاً ترکوندم.
‫یه اشتباه هم نکردم،
‫مامان.
‫بپر تو بغلم، این سون!
‫یه درخت بود.
‫اولش، قرار بود که چند لحظه رو صحنه باشم
‫ولی این قدر کارم رو خوب انجام دادم که ‫معلمم حسابی کیف کرد
‫و همه هم تشویقم کردن.
‫[ جونگ یو نا، 31 ساله ] ‫[ لطفاً کمکم کنید پیداش کنم ]
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫ببخشید! باید رد شم!
‫خوش اومدید، قربان.
‫ندو، دختره ی خنگ.
‫- بریم. ‫- چشم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫اومد.
‫مبارکه!
‫- سلام. ‫- فرمانده، بازگشتتون رو تبریک میگم.
‫خوش برگشتید!
‫- بفرمایید، قربان. ‫- گندش بزنن. دیر اومدم.
‫حالا حتماً وقتی رفتم دستشویی باید میومدید؟
‫نظرتون چیه که به این مناسبت، ‫بریم یه کباب بزنیم به بدن؟
‫احسنت!
‫پس هیچ عوض نشدید.
‫بچه، امروز دیگه نپیچونیمون، ها!
‫همه باید بیان.
‫- خیلی وقته که دور هم جمع نشدیم. ‫- جونم گوشت گاو.
‫- باشه. ‫- خر کیفم کردی.
‫- به حساب این یارو! ‫- چرا من؟
‫گفتن بهش دست نزنیم. ‫به زودی، یه جایگزین واسه ش میاد.
‫بگو دست بجنبونن.
‫حالا که همه اومدن، جلسه رو شروع کنیم.
‫چشم، قربان.
‫[ دو یو گون، 38 ساله، نماینده ی مجلس ]
‫[ پلیس مونیانگ، پلیس مبارزه با مواد مخدر ]
‫اینا پیش «دو یو گون» پیدا شدن. ‫مواد مخدری به نام «مردمک»
‫نفوذ مافیا در چند سال اخیر
‫توی منطقه ی ما، خیلی زیاد بوده.
‫ولی تازه وارد این عرصه شدن
‫و بنابراین اطلاعات زیادی ازشون نداریم.
‫در تلاشیم که بفهمیم کجا موادشون رو می فروشن.
‫[ اتاق جلسه ]
‫ولی فعلاً، راه به جایی نبردیم.
‫تمام معتادها میگن که مواد با کیفیتیه. ‫بهترین نوعه.
‫قیمتش هم بالاست.
‫پس به احتمال زیاد، «مین سو» رو
‫یکی از پخش کننده های مواد کشته.
‫آخه چرا «مین سو» تنهایی رفت سراغش؟
‫ببخشید که حرفتون رو قطع می کنم.
‫گفتم هر وقت خواستی حرف بزنی، ‫با صدای بلند حرف بزن.
‫می خوام یه حرفی درمورد قاتل ‫«مین سو» بزنم. یعنی سیم سانگ هو.
‫کار «سیم سانگ هو» با مواد کم کیفیت بود.
‫واقعاً فکر می کنید که اون ارتباطی با اون ‫مواد با کیفیت داشته؟
‫خیلی ساده لوحی، بچه.
‫همیشه وقتی یه رستوران جدید باز میشه، ‫هم دوست دارن غذاش رو بچشن.
‫دو یون گون، حرف به درد بخوری نزد؟
‫نه، دو یو گون...
‫نمی خواد همکاری کنه.
‫ما وظیفه مون رو به نحو احسن انجام دادیم.
‫نه، همین و بس. ‫حرف دیگه ای ندارم که بزنم.
‫فقط صحبت های کمیسر موندن. همین.
‫چشم، خبرنگار کیم.
‫خیلی خب. عالیه. ‫می بینمت. خداحافظ.
‫ریو سو یول، تو خیلی با استعدادی.
‫تو صفحه ای جدیدی رو به تاریخ مونیانگ اضافه کردی.
‫من که کار خاصی نکردم.
‫همه ی این چیزها رو مدیون تو ‫و کمیسرم
‫که تک تنها فرستادینم
‫توی دهن شیر. بدون وجود شما دوتا، ‫عمراً موفق نمی شدم.
‫صد در صد. «ریو سو یول»ـی که من می شناسم، ‫همیشه اهل تیکه انداختنه.
‫ولی اینو خوب اومدی.
‫به لطف تو، کمیسر رو واسه صبحانه ‫به کاخ آبی دعوت کردن.
‫- نیشش تا بناگوشش بازه. ‫- خیلی خب، باشه.
‫عصر جمعه ت هم خالی کن.
‫قراره با خبرنگارها، نوشیدنی بخوریم.
‫آره، حرف هات رو شنیدم. بسه دیگه.
‫تحقیقات دادستانی به کجا رسید؟
‫فکر کنم «دو یو گون» قسمم رو خورده.
‫آره. اتفاقاً می خواستم درمورد اون مسئله هم ‫یه سؤالی ازت بپرسم.
‫چی؟
‫یعنی هنوز آمارش رو نگرفتی؟
‫تو توی دادستانی آشنا داری.
‫شنیدم که بیخیال پرونده ت شده.
‫- چی؟ ‫- نمی دونستی؟
‫نه.
‫خودم هم تعجب کردم که
‫توی اون مخمصه تونستی از زیرش در بری.
‫- مگه تو مجابشون نکردی که بیخیال بشن؟ ‫- نه.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫همون جور که خودت هم گفتی، ‫کارآموزی عین من چاره ای نداره
‫جزء اینکه پی پرونده هایی رو بگیره که ‫واسه ش می فرستن.
‫اشتباه برداشت نکن. ‫نه اینکه واسه ت پارتی بازی کردیم
‫اتفاقاً با توجه به قانون، پرونده ت رو ‫پیش بردیم...
‫تلفنم داره زنگ می خوره. ‫یه لحظه گوشی دستت باشه.
‫الو؟
‫سلام، مامان. ‫الان یه تماس مهم دارم.
‫موهام؟ بله، موهام هم کوتاه کردم. ‫خوشگل شدم.
‫صبر کن ببینم. الان داره با مامانش ‫حرف می زنه؟
‫خب؟ گوشی دستت.
‫بله، درک می کنم.
‫گفتید من چیکار کردم؟
‫کمک کردم؟
‫راستش نمی دونستم با اون حساب قلابیت چیکار کنم،
‫ولی تو کل اون پول رو به پرورشگاه «رویای جوان» هدیه کردی.
‫واسه همینم، همه چی تموم شد، ‫رفت پی کارش.
‫من پولم رو به اون پرورشگاه رویای جوان ‫هدیه کردم؟
‫ولی آخه چرا؟
‫نمی دونم.
‫واقعاً دمت گرم. ‫می دونم که تصمیم سختی بود.
‫- خیلی سخاوتمندی. ‫- ولی آخه چرا باید همچین کاری کنم؟
‫- تو با این دستاورد... ‫- آخه چرا باید همچین کاری کنم؟ چرا؟
‫گندش بزنن. چرا نمیاد بیرون؟
‫[ کارت، رسید ]
‫در حال اجرای کارت.
‫درخواست شما در حال پردازش است. ‫لطفاً صبر کنید.
‫[ لطفاً صبر کنید ]
‫یکی از گزینه ها را انتخاب کنید.
‫یا خارج شوید.
‫یکی از...
‫[ موجودی: صفر ]
‫درخواست شما در حال پردازش است.
‫- لطفاً صبر کنید. ‫- تو رو خدا...
‫یکی از گزینه ها را انتخاب کنید ‫یا خارج شوید.
‫چی؟ 52 وون؟
‫[ موجودی: 52 وون ]
‫[ پرورشگاه رویای جوان ]
‫نمی تونید پول رو بهم پس بدید؟
‫ببینید، من حالا حالا زنده ام.
‫چرا آخه یه جوون سی ساله ی سالم، چرا
‫باید پول سال ها تلاشش رو ‫بی دلیل
‫به یه مؤسسه ببخشه؟
‫این ماه، پول کرایه خونه ام هم ندارم بدم.
‫از اون جایی که شما با نیت خیر...
‫گور پدر نیت خیر! ‫ببخشید.
‫قضیه سر کاریه.
‫کار من نبوده.
‫یه روانی اومده پول رو به شما داده...
‫می دونم که متوجه نمیشید، ولی اون روانی...
‫تو رو خدا.
‫باورم نمیشه!
‫بیا بیرون، عوضی!
‫بیا بیرون دیگه، عوضی!
‫باشه.
‫نیا بیرون.
‫پس با همدیگه می میریم.
‫با همدیگه می میریم.
‫اگه من بمیرم، تو هم می میری. درسته؟
‫تا ده می شمارم، اگه نیومدی بیرون، ‫خودم رو می ندازم پایین.
‫یک، دو،
‫سه، چهار...
‫پنج.
‫شش.
‫- هفت... لعنتی. ‫- نه!
‫عوضی، واسه چی هلم دادی؟ ‫نزدیک بود بیفتم پایین!
‫چی شده؟
‫به لطف من، پات تو هلفدونی باز نشد! ‫نمی خوای ازم تشکر کنی؟
‫آینده ی این کشور...
‫به خاطر کمک تو، درخشان تر شده.
‫حالا واسه چی این پرورشگاه رو انتخاب کردی؟
‫سؤال خوبی پرسیدی.
‫واسه چی اینجا رو انتخاب کردم؟
‫واقعاً واسه چی؟
‫نمی دونم.
‫چرا دلیلش رو نمی دونم؟
‫عوضی، شوخیت گرفته؟
‫می خوای بپرم پایین؟
‫می خوای هر دومون رو همین جا خلاص کنم؟
‫تو یه آدم بزدلی، واسه چی ادای گردن کلفت ها رو ‫در میاری؟
‫فکر کردی نمی تونم؟
‫عوضی!
‫می دونی چقدر عذاب کشیدم تا اون پول ‫جمع شد؟
‫می دونی؟
‫چه عذابی کشیدی؟
‫مگه غیر چاپلوسی واسه امثال «دو یو گون» کار ‫دیگه ای هم کردی؟
‫تو به دست و پای اون قاتل افتادی که ‫از جونت بگذره.
‫این طوری واسه پولت زحمت کشیدی؟
‫آره، واقعاً. خیلی زحمت کشیدی.
‫خجالت بکش.
‫هنوز درس نگرفتی.
‫همون بمیری، بهتره.
‫بمیر، احمق.
‫[ زندان کُره ]
‫[ به امید دنیای زیبا ]
‫من «کیم گیه سیک» هستم از ‫پلیس مبارزه با مواد مخدر پلیس مونیانگ.
‫فرمایش؟
‫شما بازپرس «تاک مین سو» رو می شناختید؟
‫تاک... کی؟
‫بازپرس تاک مین سو از پلیس ‫مبارزه با مواد مخدر.
‫باید بشناسمش؟
‫حین تحقیق درمورد پرونده ی مواد مخدر شما، ‫کشته شد.
‫خبرچینش، «جونگ یو نا» بود.
‫تو کشتیش. آره؟
‫این همون لجنیه که جونگ یو نا رو فرستاد؟
‫پس حقش بود.
‫دو یو گون!
‫من نکشتمش.
‫اینو ببین.
‫کی اینو واسه تون فراهم می کرد؟
‫درباره ی چی حرف می زنی؟
‫لطفاً با ما همکاری کنید.
‫شما زحماتی زیادی برای شهروندان این کشور کشیدید.
‫پس می خوای بدونی کی اینو بهم فروخته؟
‫تاک مین سو. ‫از خود عوضیش خریدم.
‫کثافت!
‫شاید هم نه.
‫- وای پسر. ‫- از اینجاش بگیر.
‫- یک، دو، سه. ‫- یک، دو، سه.
‫- بریم. ‫- کسی قراره بیاد توی این ساختمون؟
‫- لطفاً برید کنار. ‫- ای خدا.
‫ببین، رئیست گفت که واسه من، سی هزار تا ‫حساب می کنه.
‫من با رئیست قرار گذاشته بودم. ‫یعنی چی نمی تونی؟
‫بیخیال بابا. واسه تو هم باید توضیح بدم؟
‫سو یول، اینجا چه خبره؟
‫همین یه روز رو بیکار بودن.
‫دست من نیست.
‫وایسا! مراقب باش! ‫مراقبش باش.
‫ببخشید. این خیلی گرونه.
‫با این شروع نکنید. ‫لطفاً ببریدشون به واحد 302
‫- هوی، اینجا چه خبره؟ ‫- یه دقیقه فرصت بده.
‫ای خدا.
‫وای پسر. اینا رو واسه چی به همچین ‫آپارتمان کوچیکی آوردی؟
‫مامان، چند بار بهت بگم یه لوله کش بیار، ‫این لوله رو درست کنه؟
‫خیلی وقته که خرابه. ‫فشار آب خیلی پایینه.
‫یهو اومدی تو خونه ام، سر منم غر میزنی؟
‫چی؟ خونه ت؟
‫مامان، من این آپارتمان رو واسه ت خریدم، ها.
‫ولی به اسم منه. اسم من!
‫نبینم بگی مال خودته، ها.
‫♫ مادر ♫
‫- سرش داد نزن. ‫- هوی.
‫♫ من و سو یول هم اتاقی میشیم ♫
‫درش بیار.
‫- درش بیار. ‫- وایسا ببینم.
‫چند وقت می خوای اینجا بمونی؟
‫باشه، بابا! کمتر یه ماه می مونم! ‫زود جمع می کنم، میرم.
‫درست حرف بزن.
‫با احترام حرف بزن!
‫سه به یک!
‫خیلی خب. باید تحمل کنم. ‫باید تحمل کنم.
‫احسنت.
‫یه بار دیگه، بچه های پلیس مبارزه با فساد، ‫خودشون رو ثابت کردن.
‫خوشحالم، ولی نباید تمرکزمون رو از دست بدیم.
‫- خب؟ ‫- بله، قربان.
‫سو یول، حواست کجاست؟
‫واسه چی توجه نمی کنی؟
‫نه، اتفاقاً داشتم گوش می کردم.
‫بعد از انتخابات، میزان شکایات هم بالاتر میره.
‫یه عالمه کار داریم.
‫ای خدا.
‫هوی! عوضی!
‫هوی.
‫میشه لطفاً به...
‫حریم شخصی همدیگه احترام بذاریم؟
‫دوست داری همه ش بیخ ریشم باشی؟
‫مگه خودت زندگی نداری؟
‫یعنی این قدر بدبختی که همه ش ‫باید دنبال من بیفتی؟
‫نمی خوای واسه خودت زندگی داشته باشی؟
‫چطور؟
‫یه برنامه واسه خودمون طرح می کنیم.
‫باشه.
‫حالا که قراره بهت زمان و بدنم رو بدم،
‫منت می ذارم سرت
‫- و چهار ساعت بهت وقت میدم. ‫- چهار ساعت؟
‫آره. از ساعت دوازده شب، تا چهار صبح.
‫لعنتی.
‫ای بابا! چرا قبلش نمیگی خبر نمیدی؟
‫خیلی خب، باشه.
‫از ساعت دوازده شب، تا طلوع آفتاب.
‫- صبح که شد، زمان منه. ‫- روز واسه منه.
‫از دماغم خون اومد.
‫مامان، هیچ پس اندازی واسه بازنشستگیش نداره. ‫برادرم هم که بیچاره ست.
‫به خاطر تو، هیچ پولی واسه م نمونده.
‫باید کار کنم. خب؟
‫ولی نیمه شب بیا.
‫هر کاری که دلت خواست، بکن.
‫مگه نمی گفتی می خوای آدم بدها رو تنبیه کنی؟
‫توی این منطقه...
‫نه. یه عالمه آدم بد تو دنیا هست. ‫همه شون رو تنبیه کن.
‫اون وقت، چطور می تونم بهت اطمینان کنم؟
‫اگه دلت می خواد، ‫می تونی هر کاری می کنم رو ببینی.
‫هر کاری؟ هر کار؟
‫یه دوربین می ذاریم که حرکاتم رو ‫زیر نظر بگیره.
‫این طور دیگه، تک تک اعمالم رو ‫زیر نظر می گیری.
‫توی این مسائل، آقای «جونگ» توی کره ‫رو دست نداره.
‫- بهترینه. ‫- بهت تخفیف نمیدم، ها.
‫این صدا هم ضبط می کنه؟
‫از دوربین ناسا استفاده کردم.
‫چه یهویی.
‫می دونم که شوکه شدید،
‫ولی به ما گفتن که وقت سحر، ‫یه نفر، اطلاعات پلیس رو فاش می کنه.
‫لطفاً درک کنید. ‫بذاریدشون تو کیسه.
‫[ پلیس ]
‫ایست! هوی!
‫اگه به کسی پیام بدی،
‫رسماً مظنون میشی.
‫کل گوشی های کلانتری «سام گیانگ» رو ضبط کردیم.
‫جه سون؟
‫آها.
‫همین جا منتظر باشم؟
‫بله دیگه. کارمون همینه.
‫باشه، همین جا صبر می کنم.
‫احمق، من از تو خیلی باهوش ترم.
‫چه خوب.
‫چی می خوای؟
‫بیا، خوب نگاه کن.
‫چیه؟ فکر کردی حالا که من جای پلیس های دیگه اومدم
‫توی دردسر افتادید؟
‫برو به کاراگاه «ایم» بگو که ‫سرپرست «ریو سو یول» اومده.
‫برو دیگه.
‫برو دیگه!
‫ای خدا. هر وقت میام اینجا، ‫حس می کنم دهاتیم.
‫تو که واسه گرفتن یه رشوه ی کوچیک ‫بازجویی شدی.
‫کی این قدر پولدار شدی؟
‫مال من نیست که. ‫من مدیرم.
‫واسه من نریز. ‫الان سر کارم.
‫عیب نداره، بابا. ‫بعد از مدت ها، دیدمت. دوست دارم باهات نوشیدنی بخورم.
‫می بینم، حالا که دیگه پلیس نیستی، ‫پات رو از گلیمت درازتر می کنی.
‫خب...
‫دفتر حسابت رو بیار.
‫بیخیال، بابا. این حرفا چیه؟
‫ریو، بیخیال شو!
‫رئیس «کیم جی مین» از کلانتری سام گیونگ...
‫دیگه کی؟ دیگه به کی رشوه دادی که بهت بگه ‫قراره بیان سراغت؟
‫دوتا اسم بدی، کافیه.
‫راست میگی. سبیل اون اصل کاری رو چرب نکردم. ‫نه؟
‫اشتباه برداشت کردی، رفیق.
‫گذاشتم قسر در بری
‫چون از شرایطت خبر داشتم و دوست داشتم
‫بیمه ی بازنشستگیت قطع نشه. همین.
‫فکر کردی واسه پول این کارو کردم؟
‫اگه فکر کردی من چشمم رو به روی
‫فساد مالی می بندم، کور خوندی.
‫باشه. کافی نیست. ها؟
‫چی؟
‫هوی. یهو چت شد؟
‫«ریو سو یول»، یهو چت شد؟
‫میگم... مگه کافیت نبود؟
‫خب، می گفتی!
‫هزینه ی درمانت.
‫[ هانگ گوک گوان ]
‫لعنتی.
‫امروز صبح، کاراگاه «ایم» باهام تماس گرفت.
‫گفت اگه دفتر حساب رو بهش ندم، می کشم.
‫من اصلاً یادم نمیاد اون دفتر حساب رو ‫دیده باشم.
‫ولی اون دفتر حسابه بغل سرم بود.
‫اون عوضی، گوشیم رو تحت نظر داشت.
‫نصف شبی رفته بود سراغشون و ‫قلع قمعشون کرده بود.
‫مرتیکه ی عوضی...
‫درک می کنم که شوکه شدی.
‫ولی حق نداری بدون قرار ملاقات بیای اینجا. ‫من بیمار یهویی نمی پذیرم.
‫خب، غیر تو، کس دیگه ای رو ندارم.
‫اون کثافت، بهم خیانت کرد.
‫چطور جرئت کرد؟
‫آقای «ریو» ، بذار راستش رو بهت بگم.
‫به نظر من، باید استعفا بدی و ‫روی روند درمانت تمرکز کنی.
‫چی؟ می خوای استعفا بدم؟
‫اون هم وقتی تموم پس اندازهام رو به باد دادم؟
‫میگی به روند درمان بچسبم و بذارم ‫اخراجم کنن؟
‫باشه. من میرم بیمارستان روانی، ‫تو هم میری زندان.
‫همینو می خوای؟ ‫شوخیت گرفته؟
‫فکر کردی دارم بازی می کنم؟
‫دارم دیوونه میشم! ‫ای بابا. دارم...
‫چطوری؟
‫اون عوضی...
‫باید از شرش خلاص شم.
‫الان کمترین مشکلت، اونه.
‫بخوای این طور پیش بری، تهش میمیری، ها.
‫اگه خیلی سخت می تونه آمارت رو بگیره
‫یعنی شخصیت هاتون دارن از هم فاصله می گیرن.
‫هر چی شخصیت اون قوی تر میشه،
‫تو بیشتر قافیه رو می بازی.
‫به نظرت بدنت می تونه این شیفتی
‫کار کردنتون رو تحمل کنه؟
‫همه به خواب احتیاج دارن.
‫اون کل شب رو بیداره. ‫فقط یه ذره باید استراحت کنم.
‫بدون خواب، می میری.
‫همین الانش هم اوضاعت خیلی ناجوره.
‫یا شخصیتت کاملاً محو میشه...
‫یا از خستگی می میری.
‫الان خود درون و بیرونت دارن نابود میشن.
‫[ رزومه قاضی یون جین هو ]
‫خیلی سخت گیره. به نظرت آماده ست؟
‫پسرش یه کسب و کاری توی آمریکا دست و پا کرده ‫و به پول احتیاج داره.
‫یونگ، درستش می کنه.
‫در جریانه که پلیس مبارزه با مواد مخدر، اومد سراغم. آره؟
‫بله.
‫بهش زنگ بزن.
‫سلام، یونگ. ‫منم.
‫در جریانی که پلیس مبارزه با مواد مخدر ‫اومد سراغم. آره؟
‫چیکار می کنی؟
‫نگهبان!
‫ای خدا.
‫[ در حال بازی ]
‫ای خدا.
‫[ هشت و ششمین جشنواره ملی ورزشی ]
‫[ لی هوی گیوم ]
‫زنگ زد. هوی گیوم زنگ زد.
‫[ لی هوی گیوم ]
‫الو؟
‫سلام. خوابی؟
‫الو؟
‫چرا چیزی نمی گی؟ ‫خوابی؟
‫بیدارم.
‫مگه گوشی دستت نیست؟ ‫واسه چی پیام میدی؟
‫میگم... نصف شبی چت شده؟
‫چرا همه ش واسه م گل می فرستی؟
‫ریو سو یول؟
‫کار تو بود؟
‫هوی!
‫موتورت رو ببر، بابا!
‫سو یول.
‫مطمئنی که چیزیت نیست؟
‫این اواخر رفتارت عجیب شده. ‫نگرانت شدم.
‫الو؟
‫«دنیا تو رو می خواد»
‫چرا حرف نمی زنی؟
‫«هر وقت که چشم هام رو می بندم، ‫به زیباترین جای دنیا میرم».
‫می خوای بیخیال شم. آره؟
‫باشه. دیگه کاری به کارت ندارم.
‫«زیبایی تو مثل...
‫[ تماس پایان یافت ]
‫الو؟ هوی گیوم؟
‫هوی گیوم...
‫هوی گیوم.
‫ای احمق.
‫ای خدا.
‫[ فرمانده کیم گیه سیک ]
‫دو یو گون کجاست؟
‫بهش آرام بخش زدن. ‫فعلاً خوابه.
‫حالش چطوره؟
‫خدا رو شکر، زنده می مونه.
‫مجرم چی؟
‫فعلاً هیچی.
‫خود «دو یو گون» می گفت که یه باند ‫مواد مخدر، می خواسته از سر راه برش داره.
‫ظاهراً اون باند، دیگه بهش احتیاجی نداشته.
‫اگه سمت خودمون بیاریمش،
‫فکر کنم به نفعمون شهادت بده.
‫فقط در صورتی که امنیتش تضمین شده باشه، ‫شهادت میده.
‫وایسا ببینم. ‫باید...
‫به نظر من، منتقلش کنیم به یه زندان دیگه.
‫- فردا، درخواست انتقالش رو... ‫- نه.
‫هیچ تضمینی نیست که امشب رو ‫اینجا دووم بیاره.
‫به محض اینکه امنیتش تضمین بشه،
‫یه راه واسه گذران زندگی پیدا ‫و وقتمون رو تلف می کنه.
‫همین امروز باید کار رو خلاص کنیم.
‫باید خودمون منتقلش کنیم و ‫ازش اعتراف بگیریم.
‫میگم قاضی، حکمش رو بده.
‫[ انتقال اضطراری ]
‫فرمانده، همین امشب، آخرین فرصتمونه.
‫[ وزارت دادگستری ]
‫می خوری؟
‫نه، ممنونم.
‫چرا نمی خوری؟
‫شما معمولاً یواشکی، خوراکی می خورید.
‫از کجا می دونی؟ ‫مگه دیدیم؟
‫شما الگوی منید.
‫گیونگ جون، می بینم که مهارت های اجتماعیت ‫بهتر شدن.
‫بخور دیگه.
‫فقط به تو تعارف می کنم.
‫ممنونم.
‫آروم باش.
‫چی شد؟
‫یهو می پری جلو اتوبوس؟
‫[ وزارت دادگستری ]
‫ترسوندیم.
‫واسه چی وایستادی؟ واسه چی؟
‫آهای.
‫آقای «دو یو گون»، نترسید.
‫چیزی نیست. الان اتوبوس راه میفته.
‫چیزی نیست؟ مگه نمی فهمی؟
‫قول دادی امنیتم رو تضمین کنی! ‫این قولت بود؟
‫من که همه چی رو بهتون گفتم!
‫آهای.
‫بیدار شو.
‫کیه؟
‫چیکار می کنی؟ ‫تو کی هستی؟
‫گفتی امنیتم رو تضمین می کنی. ‫روانی ها!
‫نه. ولم کن.
‫آهای! به کمکت احتیاج دارم!
‫کل مأمورهای انتقال و خود شخص «دو یو گون» فوت کردن.
‫تنها بازمانده...
‫بازپرس لی هوی گیومه.
‫اتفاقی بوده یا دلیلی پشت هست؟
‫باید ته و توش رو در بیاریم.
‫یعنی میگید دلیلی هست که هنوز زنده ست؟
‫کی می خوادش؟
‫بذارید مرکز به این پرونده رسیدگی کنه. ‫ناسلامتی، از خودمونه.
‫دوست داری عالم و آدم بگن که ما ‫پارتی بازی می کنیم؟
‫از اونجایی که خودیه، ‫باید تبرئه ش کنیم.
‫اگه مرکز این پرونده رو به دست بگیره،
‫تمام تلاشش رو می کنه که مجبور به استعفاش کنه.
‫مطمئنی که همه ی اینا تهمت بوده؟
‫چی؟
‫«دو یو گون» و « کیم گیونگ جون» یه عالمه ‫ضربه ی چاقو رو بدنشون بود.
‫ولی «لی هوی گیوم» یه خراش هم بر نداشت.
‫تازه شم، اونی که اصرار داشت
‫همون شب منتقلش کنن، خود «لی هوی گیوم» بود.
‫تحقیقات تموم شد؟
‫ما که هنوز شروع هم نکردیم. ‫واسه چی از الان...
‫هوی، هوی، هوی! ‫ساکت!
‫به «هوی گیوم» تهمت زدن!
‫روانی!
‫تو که داری جون منم می گیری. ‫می خوای کی رو نجات بدی؟
‫هر غلطی که می خوای انجام بدی، ‫تنهایی انجام بده.
‫چی گفتی؟
‫- عوضی. ‫- عوضی.
‫آهای. حالت خوبه؟
‫نگران خودت باش. نمی خواد نگران ما باشی.
‫هوی گیوم.
‫حالم خوبه.
‫گندش رو در آوردی.
‫فکر کردی تو «هوانگ جونگ مین»ـی و الان ‫داری توی فیلم «تو آفتاب منی» بازی می کنی؟
‫اون که اصلاً نمی بینت، روانی.
‫- میرم. ‫- تو رو خدا، برو.
‫کی به حرف من گوش کردی که بخوای ‫الان گوش کنی؟ برو!
‫واسه همیشه میرم.
‫اگه نجاتش بدی، واسه همیشه میرم. ‫عوضی!
‫منو خر فرض کردی؟ ‫مطمئنم که دروغ میگی.
‫قهرمان ها...
‫همیشه پای حرفشون می مونن.
‫«هوی گیوم»، صدام رو می شنوی؟
‫- چی؟ ‫- نگران هیچی نباش.
‫به هر قیمتی که شده، نجاتت میدم.
‫تو اون شب گروه رو مجبور کردی که ‫«دو یو گون» رو منتقل کنن.
‫دست بندش آشناست.
‫واسه چی این قدر پیگیر شدی؟
‫ازم خوشت میاد؟
‫فقط من و تو میریم.
‫- هوی! ‫- اگه سراغ بد کسی بریم...
‫کارمون خلاصه.
‫از الان، هر کی که جنسمون رو معامله کنه، خبرچینه.
‫هر کی بود، بکشش.
‫حس ششم بهم میگه که...
‫- چی گفتی؟ ‫- حواست به حرف زدنت باشه!
‫یکی از بچه های پلیس مبارزه با مواد مخدر، خبرچینه.
‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫ببخشید، قربان.
‫تو رو خدا، همین یه بار منو ببخشید.
‫چرا؟ مگه چی شده؟
‫پلیس همین یه مدرک رو ازتون داره.
‫فیلمش آسیب دیده. ‫به هیچ وجه، دادگاه قبولش نمی کنه.
‫قول میدم دیگه تکرار نشه. ‫تو رو خدا، همین یه بار منو ببخشید.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫جونگ این سون!
‫♫ تولدت مبارک ♫
‫♫ تولدت مبارک، دخترم ♫
‫تقصیر خودته. فهمیدی؟
‫مستحق مرگ بودی!
‫بهتون گفتم که.
‫طاقتش رو دارم.
‫دیگه...
‫دنبال مامانم نمی گردم.
‫گندش بزنن.
‫الو؟
‫بازپرس ارشد «ریو»، به کمکتون احتیاج دارم.
‫شما؟
‫منم، «او گیونگ ته».
‫دارن تعقیبم می کنن.
‫تو رو خدا به دادم برسید.
‫او گیونگ ته؟
‫[ دو ساعت قبل از مرگ دو این بوم ]
‫سلام، دستیار بازپرس «دو».
‫شماها چه مرگتونه؟
‫اتاق رو به امون خدا ‫ول کردید و رفتید؟
‫کجا بودید؟
‫مگه یادتون رفته؟ ‫این یارو، مظنون قتله.
‫یه کم مسئولیت پذیر باشید!
‫چی؟
‫ای بابا! ‫گندش بزنن!
‫راه بیفتید! باید پیداش کنیم!
‫[ اورژانس ] ‫[ آمبولانس ]
‫گندش بزنن.
‫- گندش بزنن. فرار کرده ‫- فرار کرده، قربان.
‫گزارش بدیم؟
‫می خوای چی بگی؟ می خوای به مافوق هات بگی که ‫مظنون از دستمون فرار کرد؟
‫پلیس مبارزه با فساد، اون یارویی که جسد
‫«جونگ یو نا » رو سوزوند ‫رو دستگیر کرد.
‫چی؟
‫اونا ته و توی قضیه رو در میارن.
‫اگه بفهمن که «او گیونگ ته» فرار کرده...
‫لعنتی. ‫آخه چرا حالا؟
‫الان وقت این حرفا نیست. خفه شید و ‫برید، «او گیونگ ته» رو پیدا کنید. یالا!
‫- چشم. ‫- چشم، قربان.
‫ای بابا.
‫- تو... ‫- تو کشتیش؟
‫جونگ یو نا رو میگم.
‫راستش رو بگو. ‫راستش رو بگو.
‫تو کشتیش. مگه نه؟
‫نه، من نکشتمش.
‫گفتم کار من نبود.
‫«دو یون گون» کشتش.
‫چی؟
‫اون از هر دوی ما سوء استفاده کرد که ‫از اتهام قتل، قسر در بره.
‫فکر کردی حرفت رو باور میکنم؟
‫بهت ثابت می کنم.
‫با این.
‫مربی، بیا اینجا.
‫سلام. کم پیدا شدی!
‫- سرم شلوغه. ‫- بفرما.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می کنم.
‫مراقب خودت باش.
‫ضبط رو بده به من.
‫اون یارویی که جسد رو سوزوند، چی شد؟
‫گوشیش رو جواب نمیده. ‫فکر کنم از کشور خارج شد.
‫هوی. تو قاتلی.
‫تو قاتلی!
‫اون آشغال به من گفت، قاتل.
‫عصبانی نیستی که به من گفت، قاتل؟
‫عصبانی نیستی؟
‫اون کثافت، چطور بو برد؟
‫- به زودی ته و توش رو در میارم... ‫- چی؟ به زودی؟
‫این بوم.
‫این بوم!
‫- پس راسته؟ ‫- فکر کردی یه بی کس و کار عین تو...
‫می تونه «دو یو گون» رو ساقط کنه؟
‫آره. این کار رو هم می کنم.
‫به هر قیمتی که شده، ‫این کارو می کنم.
‫تو رو خدا، به دادم برسید.
‫در حال حاضر، شما تنها کسی هستید که ‫می تونم ازش کمک بگیرم.
‫من می دونم که کی «جونگ یو نا» رو کشت.
‫تو رو خدا کمکم کنید که مجرم رو ‫گیر بندازم.
‫امروز خیلی خوش گذشت. نه؟
‫بله، قربان.
‫کم کم باید راه بیفتی.
‫چشم، قربان. ‫قبل از اینکه برم، شما رو هم بدرقه می کنم.
‫لازم نکرده.
‫مگه «او گیونگ ته» منتظرت نیست؟
‫وقتی شنیدم که از بیمارستان در رفته، ‫گفتم حتماً یه جایی افتاده و مُرده.
‫خدا رو شکر که حالش خوبه.
‫چی شد؟
‫بی سر و صدا، «دو این بوم» رو کشتیم.
‫توی این گوشی، فیلمش رو گرفتیم.
‫اون شرکت توزیعی هم که خواسته بودی رو ‫بهت میدم.
‫فعلاً خداحافظ.
‫وایسا. هنوز باهات کار دارم.
‫فیلم دوربین ماشین «دو این بوم» هم بررسی کردیم.
‫یه ضبط صوت رو به یه یارویی داده.
‫یارو، داغون بود.
‫اسمش، او...
‫او گیونگ ته؟
‫آره، اسمش «او گیونگ ته»ـه.
‫پس چرا الان میگی؟
‫یه ماشین، بدون بنزین نمی تونه کار کنه.
‫آب هم نمی تونه جای بنزین رو بگیره. می دونی؟
‫همین حالا پیداش کن. ‫هر چقدر بنزین بخوای بهت میدم.
‫فقط پیداش کن. ‫فهمیدی؟
‫رو چشمم.
‫[ رستوران داسوم ]
‫[ قسمت چهارم ]
‫حالت از اینجا بهم نمی خوره؟
‫اگه بهم می خورد که الان اینجا نبودم.
‫گوشت فلفلی سرخ کرده ی اینجا ‫خیلی خوشمزه ست.
‫چه جمله ی قشنگی شد.
‫سلام. منم می خوام.
‫غذای منم اون حساب می کنه.
‫چشم!
‫میشه واسه ش تخم مرغ بخارپز شده درست کنی؟
‫چشم.
‫ممنونم.
‫تو که این قدر سرت شلوغه، ‫اینجا چیکار می کنی؟
‫اومدم درباره ی «مین سو» باهات حرف بزنم.
‫اون دنبال یه نفر بود.
‫کی؟
‫[ از حمایت های شما متشکرم ] ‫[ دو یو گون ]
‫دو یو گون.
‫چی؟
‫پس تو هم نمی دونستی.
‫از اون جایی که می دونست با بد کسی
‫در افتاده، خیلی محتاطانه عمل کرد.
‫بگذریم. یه مدت بعد از مرگش،
‫خبرچینش هم مُرد.
‫خبرچینش مُرد؟ مطمئنی؟ ‫کی کشتش؟
‫شواهد میگن که کار «دو یو گون» بوده.
‫شاید هم اتفاقی نکشتش.
‫راستش، نمی فهمم چرا یهو «سیم سانگ هو»
‫تصمیم گرفت که «مین سو» رو بکشه.
‫خیلی «مین سو» رو دوست داشت که.
‫شاید...
‫دو یو گون بهش دستور داده بود.
‫هوی گیوم.
‫آرامشت رو حفظ کن و متمرکز باش. ‫تو باید...
‫اول «دو یو گون» رو گیر بندازی.
‫[ نماینده حزب دموکرات کره، دو یو گون ]
‫مغازه ی خانواده ام، قبلاً اینجا بود.
‫اینجا دفتر فروش تعاونیه.
‫- شب ها، هیچ کس اینجا نمیاد. ‫- باشه.
‫اون عروسکی که توی خونه ی «جونگ یو نا» بود،
‫یه دوربین توش تعبیه شده بود.
‫اون شب، «دو این بوم»، وارد خونه م شد که ‫ازم بدزدش.
‫بعدش هم خونه ام رو آتیش زد.
‫فکر می کردم که قاتلش «دو این بوم»ـه.
‫می دونم باورش سخته که ‫«جونگ یو نا» رو
‫دو یو گون کشت.
‫تو خبر داشتی؟
‫مهم نیست.
‫چون کاری از دستمون بر نمیاد.
‫نه مدرکی داریم، نه شاهدی.
‫یه صوت ازش دارم.
‫توی اون صوت، «دو یو گون» میگه که ‫خودش «جونگ یو نا» رو کشته
‫و مجرم اصلی خودشه؟
‫نه، ولی...
‫همه ی اینا ضمنین.
‫هیچی نداریم که باهاش اثبات کنیم
‫اون قاتله.
‫«دو این بوم» هم که تنها شاهد بود
‫الان مُرده.
‫«دو این بوم» مُرده؟
‫با این وضعیت، تو هم بعیده که
‫بتونی بی گناهیت رو اثبات کنی.
‫همون جور که خودت هم می دونی،
‫از نیروی پشتیبانی هم نمی تونیم کمک بگیریم.
‫واسه تو هم دردسر درست کردم.
‫ممنون که کمکم کردی.
‫شرمنده ام.
‫تنها کسی که به ذهنم می رسید، ‫تو بودی.
‫واسه چی از من تشکر می کنی؟
‫ناسلامتی، الان بهت تهمت قتل زدن.
‫اون وقت، فکرت رو درگیر من کردی؟
‫تهمت ناروا بهت زدن. عصبی نیستی؟
‫این قدر ساده لوح نباش.
‫شرمنده ام.
‫شرمنده ای؟
‫آره.
‫آدم ضعیفه که همیشه عذرخواهی می کنه ‫و زانو می زنه.
‫اگه صیدت کوسه باشه،
‫هم صیدت رو می خوره، ‫هم قایقی که توشی رو غرق می کنه.
‫نمی دونستی؟
‫صلاح نیست، توی قایقی بمونی ‫که سوراخه.
‫قایقی که تو توشی چی؟ ‫اون امنه؟
‫یعنی می گید دیگه پلیس نباشم؟
‫خب که چی؟ ‫مگه می خواستی پلیس بمونی؟
‫همون شرکت بزرگ خوبه. ‫ممنونم.
‫ممنونم، قربان.
‫سلام، منم،
‫جناب نماینده.
‫به هوش اومدی؟
‫چه بد.
‫تو کی هستی؟
‫بازپرس ارشد ریو.
‫نگو که...
‫دروغه. آره؟
‫غیر ممکنه.
‫تو...
‫چطور دلت اومد این بلا رو سرم بیاری؟
‫تا طلوع آفتاب، هیچ کس نمیاد اینجا، قربان.
‫تا طلوع آفتاب...
‫پس خیلی وقت نداریم.
‫بیرون منتظر باشید.
‫آقای «او گیونگ ته».
‫بالاخره همدیگه رو دیدیم.
‫پس الکی نمیگن که کوه به کوه نمی رسه، ‫ولی آدم به آدم میرسه.
‫بفرما بشین. باید با هم حرف بزنیم.
‫بشین.
‫بشین!
‫خوبه. حالا بهتر شد.
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم.
‫آقای «او»، چرا می خوای به من ضرر بزنی؟
‫واسه چی...
‫این قدر بهم استرس میدی؟
‫جونگ یو نا.
‫تو کشتیش. آره؟
‫آقای «او»، تو هنوزم...
‫پیگیر اون پرونده ای؟
‫- نه، من نکشتمش. ‫- چی؟
‫من نکشتمش.
‫اون زن...
‫رو من نکشتم.
‫- خودت گفتی که... ‫- آره.
‫با گوش های خودت شنیدی که بگم کشتمش؟
‫نه. درسته؟
‫تو هیچی نداری.
‫وگرنه، مستقیم می رفتی سراغ پلیس.
‫درسته؟
‫ولم کن!
‫این همون ضبط صوته.
‫آهای.
‫فکر کردی چون از این می ترسم، اومدم سراغت؟
‫تو کلاً بیخیال بشو نیستی. نه؟
‫واسه همینم اومدم سراغت.
‫چون هیچ جوره، بیخیال بشو نیستی.
‫گفتم کمکت کنم
‫سرپرست «ریو»، اونو می بینی؟ ‫یه چوب ازش در بیار.
‫منتظر چی هستی پس؟
‫وقت نداریم.
‫تکون نخور، آشغال.
‫ممنون.
‫زود باش که باید به سوراخ هجدهم برسیم.
‫اول از تی شات شروع می کنیم.
‫تکون نخور! واسه چی تکون می خوری؟
‫تکون نخور که می خوام درایور شاتم رو بزنم.
‫خیلی خب. تکون نخور.
‫مگه بهت نگفتم تکون نخور؟ ‫واسه چی تکون می خوری؟
‫- کار می کنه؟ ‫- بله. ردیفه.
‫عالیه.
‫به نظر من که فکر خوبی نیست. ‫خیلی خطرناکه.
‫خدا می دونه اون عوضی، چی توی کلشه.
‫افسر «او»، مطمئنی که مشکلی نداری؟
‫خودم این بازی رو شروع کردم، ‫خودم هم تمومش می کنم.
‫واسه چی گوش نمی کنی؟
‫آخه توی افسر دو هزاری، واسه من ‫ادای باهوش ها رو در میاری؟
‫- مرتیکه ی... ‫- نه، تو رو خدا!
‫چیکار می کنی؟
‫ولش کن!
‫جلوی منو میگیری، آشغال؟
‫اگه یه ضربه ی دیگه بهش بزنید، می میره.
‫چی؟
‫مرتیکه ی زرنگ!
‫تو دخالت نکن.
‫من نباید بکشمش. ‫اگه بمیره،
‫اوضاع پیچیده میشه.
‫چیکار می کنی؟
‫من...
‫به هر قیمتی که شده، نابودت می کنم.
‫- چی؟ ‫- حقیقت رو فاش می کنم.
‫تا تهش باهات می جنگم...
‫باشه، قبوله.
‫باید قال قضیه رو بکنم.
‫باید قال قضیه رو بکنم!
‫یالا!
‫- گندش بزنن. باید یه کاری کنیم. ‫- هوی! نه!
‫آخه چرا؟ الان اون بچه رو می کشه.
‫اگه الان بریم،
‫«دو یو گون»، فقط به اتهام ضرب و شتم ‫دستگیر میشه.
‫یالا!
‫حتی اگه بمیرم،
‫تهش، همه، همه چی رو می فهمن.
‫همه می فهمن که تو «جونگ یو نا» رو کشتی.
‫می فهمن که تو قاتلی.
‫بی همه چیز.
‫بسه! ببند دهنتو!
‫بسه! خفه شو!
‫خودم هم نمی دونم...
‫واسه چی اون زن رو کشتم!
‫ولی به هر دلیل که کشتمش، حقش بوده!
‫مگه میشه الکی کشته باشمش؟
‫چرا از خودش نمی پرسی، مرتیکه ی لجباز؟
‫هوی.
‫همین الان می کشمت که خودت ازش بپرسی.
‫کارت تمومه، کثافت!
‫چی گفتی؟ مگه دیوونه شدی؟
‫افسر او.
‫حالت خوبه؟
‫[ مرکز خدمات به مشتری ]
‫افسر او.
‫منتظر چی هستی؟ ‫هر دوشون رو بکش!
‫سلام، عوضیا!
‫هر کسی بخواد گردن کلفتی کنه، ‫دستگیر میشه!
‫همون جور که خودتون هم می دونید، ‫من اعصاب ندارم!
‫من از اونم بدترم!
‫گندش بزنن.
‫- روانی. ‫- لعنتی.
‫- افسر او. ‫- بریم.
‫بریم...
‫که باید «دو یو گون» رو دستگیر کنیم.
‫- به هر قیمتی. ‫- افسر او،
‫بهت قول میدم که اون کثافت رو ‫دستگیر کنیم.
‫دو یو گون!
‫لعنتی.
‫دو یو گون!
‫چی؟ تنها اومدی؟
‫شنیدم که مبارزه ات خوبه.
‫نشون بده، ببینم چیا بلدی؟
‫گندش بزنن.
‫چی شد؟ همون اول کار، چند تا مشت ‫نثارت کرد؟
‫اون مبارز خوب، مبارز خوب که می گفتن، تو بودی؟
‫گندش بزنن.
‫ببینم چیا بلدی؟
‫آره!
‫همینه! بکشش!
‫بکشش!
‫آره، همینه!
‫ایول.
‫کارت درسته.
‫ای خدا.
‫لجن...
‫به خاطر تو...
‫اینجا بوی آشغال گرفته.
‫دوست دارم این قدر بزنمت که بمیری. ‫ولی متأسفانه، الان کار دارم.
‫البته بیا همدیگه رو فراموش نکنیم.
‫گندش بزنن.
‫همون جا وایسا! ‫سمت من نیا!
‫لعنتی.
‫آشغال، یه ذره عقل داشته باش.
‫بسپارش به من.
‫می خوام یه تصفیه حساب شخصی باهاش بکنم.
‫هوی! مگه یادت رفته من کی ام؟ ‫من «دو یو گون»ـم.
‫نماینده ی مجلس دو یو گون!
‫من برای دوم، نماینده ی مجلس شدم. ‫من نماینده ی مجلس دو یو گونم.
‫آره، دو یو گون.
‫تو به اتهام قتل جونگ یو نا
‫و ضرب و شتم افسر «او گیونگ ته» بازداشتی.
‫عوضی... چطور جرئت می کنی وسط حرفم بپری؟ ‫هوی، سو یول!
‫من مافوقتم.
‫بیخیال، سو یول. ‫کاری نکن که بعداً ازش پشیمون بشی.
‫صبر کن. یه لحظه وایسا.
‫- سرپرست ریو. ‫- خفه شو.
‫وایسا. صبر کن، سرپرست، ریو. ‫یه لحظه وایسا. خب؟
‫می دونی اونی که جلوی ساختمون پلیس ‫با لگد زد تو صورتت
‫من نبودم؟
‫چی؟
‫ولی این دفعه خود خودمم، کثافت.
‫- ولم کن! ‫- یالا!
‫آروم، بابا. ‫گندش بزنن.
‫- برو تو. ‫- ولم کن!
‫- برو تو! ‫- برو تو، عوضی!
‫هم «دو یو گون» رو دستگیر کردیم، ‫هم یه مدرک درست و درمون ازش به درست آوردیم.
‫دممون گرم.
‫افسر «او».
‫- خوب میشه؟ ‫- بله، خوب میشه.
‫به نظرت، یه ذره عوض نشده؟
‫این روزها، دیگه چیزی نمی ترسونش.
‫فکر کنم بالاخره سر عقل اومده. ‫وقتش بود دیگه.
‫نظرت چیه، دوباره باهاش نامزد کنی؟
‫- جه سون، بریم. ‫- آخ.
‫این نماینده ی مجلس، مرتکب قتل...
‫عوضی.
‫این «دو یو گون» خیلی بی شرفه.
‫برادر کوچیکم، دستگیرش کرد.
‫مثل من خوش چهره نیست،
‫ولی... ای بابا!
‫[ پیتزای یول یول ]
‫برو ظرف ها رو بشور.
‫من باید برم مغازه.
‫چشم. ای بابا!
‫همچنان، تلاش ما بر کاهش
‫جرم های خشونت آمیز خواهد بود.
‫- وظیفه ام رو انجام دادم. ‫- «این سوک»، نگاه کن.
‫این همون پلیسه ست.
‫اون پلیس خوشتیپه ست.
‫اونا هم حق و حقوقی دارن.
‫و...
‫این کار رو به تنهایی انجام ندادم. ‫دوستان همکارم هم...
‫خیلی زحمت کشیدن.
‫بسیار خب. میشه برای پایان گفتگو، ‫یه لبخند به دوربین بزنید؟
‫میشه...
‫[ دستگیری نماینده مجلس، به جرم قتل و قاچاق مواد مخدر ]
‫بابت شنود گذاشتنشون، شکایت می کنیم.
‫ولی خودت به جرمت اعتراف کردی و ‫الان هم مردم بر علیهت شدن.
‫فعلاً...
‫به نظر من، چاره ای جز اعتراف نداری.
‫می دونم که کار راحتی نیست، ولی تو رو با وجود ‫هزینه ی بالات، واسه همین استخدام کردم دیگه.
‫منم قانون رو بلدم.
‫باید بگی که تحت تأثیر مواد، اون حرف ها رو زدی.
‫همون جور که خودت هم می دونی، ‫بهترین چاره همینه.
‫این سون.
‫- امروز چی میل داری؟ ‫- من؟
‫بله.
‫بازپرس ارشد ریو!
‫یعنی... سرپرست ریو.
‫اینم از گوشت که خیلی دوست داری.
‫چه خوشمزه ست.
‫راستی، واسه چی اومدید، عمو؟
‫خب...
‫تو چی، افسر «او»؟ ‫واسه چی اومدی؟
‫می خواستم قبل از اینکه برم سر کار، ‫«این سون» رو ببینم.
‫با خودم گوشت آوردم و اومدم. ‫ظاهراً خوب زمانی اومدم.
‫آره.
‫چطوری؟ بهتری؟
‫آره. به زودی برمی گردم سر کار.
‫خیلی بهت مدیونم.
‫نه.
‫من حتی...
‫نگو که سیری.
‫یه مقدار گوشت گاو...
‫واسه چی این قدر دیر اومدی؟ ‫یه کم دست می جنبوندی.
‫همین عضلاتت کُندت کردن؟
‫چته بابا؟ خجالت می کشی؟
‫قرار بود با خودت مرغ سوخاری بیاری.
‫دست خالی اومدی؟ ‫خجالت نمی کشی؟
‫نه، «این سون»؟ ‫عمو، گوشت گاو آورده.
‫خوشمزه. تا حالا خوردی؟
‫- این بهترین گوشت بازاره. ‫- میشه منم بخورم؟
‫- بشین. ‫- بخور، این سون.
‫سلام.
‫به خاطر «این سون» هم که شده ‫باید ترک کنی.
‫این سیگار بدون نیکوتینه.
‫کاراگاه.
‫ممنونم.
‫واسه چی؟
‫ممنون که کمک کردید، پول بیمه رو دریافت...
‫ای بابا. میشه دیگه درمورد این قضیه حرف نزنی؟
‫گرفتن پول بیمه که کاری نبود. ‫دیگه نگو.
‫آقای «جونگ»، مطمئنی که می تونی ‫به نحو احسن، خواهر زاده ت رو بزرگ کنی؟
‫اگه مطمئن نیستی، دنبال یکی دیگه می گردم.
‫- بدش به یه خانواده ی دیگه یا بفرستش... ‫- نه بابا.
‫به نحو احسن بزرگش می کنم.
‫می دونم که کافی نیست.
‫ولی واسه چی، وقتی داییش رو داره، باید ‫یه غریبه بزرگش کنه؟
‫چون این دایی، همه ش تو فکر پول بیمه ست.
‫فکر کنم بد برداشت کردید.
‫خواهرم همیشه بهم می گفت که
‫اگه اتفاقی واسه ش افتاد، به هر قیمتی که شده
‫پول بیمه ش رو بگیرم.
‫باهام شرط کرد که اون پول رو ‫خرج بزرگ کردن «این سون» کنم.
‫به قولم عمل می کنم.
‫تمام تلاشم رو می کنم که
‫واسه «این سون» کم نذارم.
‫[ مامان این سون ]
‫مادرت این ویدئو رو واسه ت به جا گذاشت.
‫جونگ این سون!
‫♫ تولدت مبارک ♫
‫♫ تولدت مبارک، دخترم ♫
‫مامان.
‫این عروسک خرس، خیلی خوشگله. نه؟
‫دیگه نمی خواد از اون اسباب بازی های ‫زشت بخری.
‫از این به بعد، بیشتر مراقب رفتارت باش.
‫دیگه همه ش زیر نظرت می گیرم.
‫فهمیدی، عزیزم؟
‫درست ضبط کرد؟
‫راستی، چرا جریان اون مسابقه ی استعدادیابی رو ‫بهم نگفتی؟
‫فکر کردی نمی فهمم؟
‫مامان بزرگ، ماجرا رو واسه م تعریف کرد.
‫قول میدم که فردا بیام.
‫از اون جایی که می دونم می ترکونی، ‫حتماً میام.
‫موفق باشی، «این سون»!
‫دوستت دارم.
‫اتفاقاً ترکوندم.
‫یه اشتباه هم نکردم،
‫مامان.
‫بپر تو بغلم، این سون!
‫یه درخت بود.
‫اولش، قرار بود که چند لحظه رو صحنه باشم
‫ولی این قدر کارم رو خوب انجام دادم که ‫معلمم حسابی کیف کرد
‫و همه هم تشویقم کردن.
‫[ جونگ یو نا، 31 ساله ] ‫[ لطفاً کمکم کنید پیداش کنم ]
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫ببخشید! باید رد شم!
‫خوش اومدید، قربان.
‫ندو، دختره ی خنگ.
‫- بریم. ‫- چشم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫اومد.
‫مبارکه!
‫- سلام. ‫- فرمانده، بازگشتتون رو تبریک میگم.
‫خوش برگشتید!
‫- بفرمایید، قربان. ‫- گندش بزنن. دیر اومدم.
‫حالا حتماً وقتی رفتم دستشویی باید میومدید؟
‫نظرتون چیه که به این مناسبت، ‫بریم یه کباب بزنیم به بدن؟
‫احسنت!
‫پس هیچ عوض نشدید.
‫بچه، امروز دیگه نپیچونیمون، ها!
‫همه باید بیان.
‫- خیلی وقته که دور هم جمع نشدیم. ‫- جونم گوشت گاو.
‫- باشه. ‫- خر کیفم کردی.
‫- به حساب این یارو! ‫- چرا من؟
‫گفتن بهش دست نزنیم. ‫به زودی، یه جایگزین واسه ش میاد.
‫بگو دست بجنبونن.
‫حالا که همه اومدن، جلسه رو شروع کنیم.
‫چشم، قربان.
‫[ دو یو گون، 38 ساله، نماینده ی مجلس ]
‫[ پلیس مونیانگ، پلیس مبارزه با مواد مخدر ]
‫اینا پیش «دو یو گون» پیدا شدن. ‫مواد مخدری به نام «مردمک»
‫نفوذ مافیا در چند سال اخیر
‫توی منطقه ی ما، خیلی زیاد بوده.
‫ولی تازه وارد این عرصه شدن
‫و بنابراین اطلاعات زیادی ازشون نداریم.
‫در تلاشیم که بفهمیم کجا موادشون رو می فروشن.
‫[ اتاق جلسه ]
‫ولی فعلاً، راه به جایی نبردیم.
‫تمام معتادها میگن که مواد با کیفیتیه. ‫بهترین نوعه.
‫قیمتش هم بالاست.
‫پس به احتمال زیاد، «مین سو» رو
‫یکی از پخش کننده های مواد کشته.
‫آخه چرا «مین سو» تنهایی رفت سراغش؟
‫ببخشید که حرفتون رو قطع می کنم.
‫گفتم هر وقت خواستی حرف بزنی، ‫با صدای بلند حرف بزن.
‫می خوام یه حرفی درمورد قاتل ‫«مین سو» بزنم. یعنی سیم سانگ هو.
‫کار «سیم سانگ هو» با مواد کم کیفیت بود.
‫واقعاً فکر می کنید که اون ارتباطی با اون ‫مواد با کیفیت داشته؟
‫خیلی ساده لوحی، بچه.
‫همیشه وقتی یه رستوران جدید باز میشه، ‫هم دوست دارن غذاش رو بچشن.
‫دو یون گون، حرف به درد بخوری نزد؟
‫نه، دو یو گون...
‫نمی خواد همکاری کنه.
‫ما وظیفه مون رو به نحو احسن انجام دادیم.
‫نه، همین و بس. ‫حرف دیگه ای ندارم که بزنم.
‫فقط صحبت های کمیسر موندن. همین.
‫چشم، خبرنگار کیم.
‫خیلی خب. عالیه. ‫می بینمت. خداحافظ.
‫ریو سو یول، تو خیلی با استعدادی.
‫تو صفحه ای جدیدی رو به تاریخ مونیانگ اضافه کردی.
‫من که کار خاصی نکردم.
‫همه ی این چیزها رو مدیون تو ‫و کمیسرم
‫که تک تنها فرستادینم
‫توی دهن شیر. بدون وجود شما دوتا، ‫عمراً موفق نمی شدم.
‫صد در صد. «ریو سو یول»ـی که من می شناسم، ‫همیشه اهل تیکه انداختنه.
‫ولی اینو خوب اومدی.
‫به لطف تو، کمیسر رو واسه صبحانه ‫به کاخ آبی دعوت کردن.
‫- نیشش تا بناگوشش بازه. ‫- خیلی خب، باشه.
‫عصر جمعه ت هم خالی کن.
‫قراره با خبرنگارها، نوشیدنی بخوریم.
‫آره، حرف هات رو شنیدم. بسه دیگه.
‫تحقیقات دادستانی به کجا رسید؟
‫فکر کنم «دو یو گون» قسمم رو خورده.
‫آره. اتفاقاً می خواستم درمورد اون مسئله هم ‫یه سؤالی ازت بپرسم.
‫چی؟
‫یعنی هنوز آمارش رو نگرفتی؟
‫تو توی دادستانی آشنا داری.
‫شنیدم که بیخیال پرونده ت شده.
‫- چی؟ ‫- نمی دونستی؟
‫نه.
‫خودم هم تعجب کردم که
‫توی اون مخمصه تونستی از زیرش در بری.
‫- مگه تو مجابشون نکردی که بیخیال بشن؟ ‫- نه.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫همون جور که خودت هم گفتی، ‫کارآموزی عین من چاره ای نداره
‫جزء اینکه پی پرونده هایی رو بگیره که ‫واسه ش می فرستن.
‫اشتباه برداشت نکن. ‫نه اینکه واسه ت پارتی بازی کردیم
‫اتفاقاً با توجه به قانون، پرونده ت رو ‫پیش بردیم...
‫تلفنم داره زنگ می خوره. ‫یه لحظه گوشی دستت باشه.
‫الو؟
‫سلام، مامان. ‫الان یه تماس مهم دارم.
‫موهام؟ بله، موهام هم کوتاه کردم. ‫خوشگل شدم.
‫صبر کن ببینم. الان داره با مامانش ‫حرف می زنه؟
‫خب؟ گوشی دستت.
‫بله، درک می کنم.
‫گفتید من چیکار کردم؟
‫کمک کردم؟
‫راستش نمی دونستم با اون حساب قلابیت چیکار کنم،
‫ولی تو کل اون پول رو به پرورشگاه «رویای جوان» هدیه کردی.
‫واسه همینم، همه چی تموم شد، ‫رفت پی کارش.
‫من پولم رو به اون پرورشگاه رویای جوان ‫هدیه کردم؟
‫ولی آخه چرا؟
‫نمی دونم.
‫واقعاً دمت گرم. ‫می دونم که تصمیم سختی بود.
‫- خیلی سخاوتمندی. ‫- ولی آخه چرا باید همچین کاری کنم؟
‫- تو با این دستاورد... ‫- آخه چرا باید همچین کاری کنم؟ چرا؟
‫گندش بزنن. چرا نمیاد بیرون؟
‫[ کارت، رسید ]
‫در حال اجرای کارت.
‫درخواست شما در حال پردازش است. ‫لطفاً صبر کنید.
‫[ لطفاً صبر کنید ]
‫یکی از گزینه ها را انتخاب کنید.
‫یا خارج شوید.
‫یکی از...
‫[ موجودی: صفر ]
‫درخواست شما در حال پردازش است.
‫- لطفاً صبر کنید. ‫- تو رو خدا...
‫یکی از گزینه ها را انتخاب کنید ‫یا خارج شوید.
‫چی؟ 52 وون؟
‫[ موجودی: 52 وون ]
‫[ پرورشگاه رویای جوان ]
‫نمی تونید پول رو بهم پس بدید؟
‫ببینید، من حالا حالا زنده ام.
‫چرا آخه یه جوون سی ساله ی سالم، چرا
‫باید پول سال ها تلاشش رو ‫بی دلیل
‫به یه مؤسسه ببخشه؟
‫این ماه، پول کرایه خونه ام هم ندارم بدم.
‫از اون جایی که شما با نیت خیر...
‫گور پدر نیت خیر! ‫ببخشید.
‫قضیه سر کاریه.
‫کار من نبوده.
‫یه روانی اومده پول رو به شما داده...
‫می دونم که متوجه نمیشید، ولی اون روانی...
‫تو رو خدا.
‫باورم نمیشه!
‫بیا بیرون، عوضی!
‫بیا بیرون دیگه، عوضی!
‫باشه.
‫نیا بیرون.
‫پس با همدیگه می میریم.
‫با همدیگه می میریم.
‫اگه من بمیرم، تو هم می میری. درسته؟
‫تا ده می شمارم، اگه نیومدی بیرون، ‫خودم رو می ندازم پایین.
‫یک، دو،
‫سه، چهار...
‫پنج.
‫شش.
‫- هفت... لعنتی. ‫- نه!
‫عوضی، واسه چی هلم دادی؟ ‫نزدیک بود بیفتم پایین!
‫چی شده؟
‫به لطف من، پات تو هلفدونی باز نشد! ‫نمی خوای ازم تشکر کنی؟
‫ببین. می بینی که چقدر کیف می کنن؟
‫آینده ی این کشور...
‫به خاطر کمک تو، درخشان تر شده.
‫حالا واسه چی این پرورشگاه رو انتخاب کردی؟
‫سؤال خوبی پرسیدی.
‫واسه چی اینجا رو انتخاب کردم؟
‫واقعاً واسه چی؟
‫نمی دونم.
‫چرا دلیلش رو نمی دونم؟
‫عوضی، شوخیت گرفته؟
‫می خوای بپرم پایین؟
‫می خوای هر دومون رو همین جا خلاص کنم؟
‫تو یه آدم بزدلی، واسه چی ادای گردن کلفت ها رو ‫در میاری؟
‫فکر کردی نمی تونم؟
‫عوضی!
‫می دونی چقدر عذاب کشیدم تا اون پول ‫جمع شد؟
‫می دونی؟
‫چه عذابی کشیدی؟
‫مگه غیر چاپلوسی واسه امثال «دو یو گون» کار ‫دیگه ای هم کردی؟
‫تو به دست و پای اون قاتل افتادی که ‫از جونت بگذره.
‫این طوری واسه پولت زحمت کشیدی؟
‫آره، واقعاً. خیلی زحمت کشیدی.
‫خجالت بکش.
‫هنوز درس نگرفتی.
‫همون بمیری، بهتره.
‫بمیر، احمق.
‫[ زندان کُره ]
‫[ به امید دنیای زیبا ]
‫من «کیم گیه سیک» هستم از ‫پلیس مبارزه با مواد مخدر پلیس مونیانگ.
‫فرمایش؟
‫شما بازپرس «تاک مین سو» رو می شناختید؟
‫تاک... کی؟
‫بازپرس تاک مین سو از پلیس ‫مبارزه با مواد مخدر.
‫باید بشناسمش؟
‫حین تحقیق درمورد پرونده ی مواد مخدر شما، ‫کشته شد.
‫خبرچینش، «جونگ یو نا» بود.
‫تو کشتیش. آره؟
‫این همون لجنیه که جونگ یو نا رو فرستاد؟
‫پس حقش بود.
‫دو یو گون!
‫من نکشتمش.
‫اینو ببین.
‫کی اینو واسه تون فراهم می کرد؟
‫درباره ی چی حرف می زنی؟
‫لطفاً با ما همکاری کنید.
‫شما زحماتی زیادی برای شهروندان این کشور کشیدید.
‫پس می خوای بدونی کی اینو بهم فروخته؟
‫تاک مین سو. ‫از خود عوضیش خریدم.
‫کثافت!
‫شاید هم نه.
‫- وای پسر. ‫- از اینجاش بگیر.
‫- یک، دو، سه. ‫- یک، دو، سه.
‫- بریم. ‫- کسی قراره بیاد توی این ساختمون؟
‫- لطفاً برید کنار. ‫- ای خدا.
‫ببین، رئیست گفت که واسه من، سی هزار تا ‫حساب می کنه.
‫من با رئیست قرار گذاشته بودم. ‫یعنی چی نمی تونی؟
‫بیخیال بابا. واسه تو هم باید توضیح بدم؟
‫سو یول، اینجا چه خبره؟
‫همین یه روز رو بیکار بودن.
‫دست من نیست.
‫وایسا! مراقب باش! ‫مراقبش باش.
‫ببخشید. این خیلی گرونه.
‫با این شروع نکنید. ‫لطفاً ببریدشون به واحد 302
‫- هوی، اینجا چه خبره؟ ‫- یه دقیقه فرصت بده.
‫ای خدا.
‫وای پسر. اینا رو واسه چی به همچین ‫آپارتمان کوچیکی آوردی؟
‫مامان، چند بار بهت بگم یه لوله کش بیار، ‫این لوله رو درست کنه؟
‫خیلی وقته که خرابه. ‫فشار آب خیلی پایینه.
‫یهو اومدی تو خونه ام، سر منم غر میزنی؟
‫چی؟ خونه ت؟
‫مامان، من این آپارتمان رو واسه ت خریدم، ها.
‫ولی به اسم منه. اسم من!
‫نبینم بگی مال خودته، ها.
‫♫ مادر ♫
‫- سرش داد نزن. ‫- هوی.
‫♫ من و سو یول هم اتاقی میشیم ♫
‫درش بیار.
‫- درش بیار. ‫- وایسا ببینم.
‫چند وقت می خوای اینجا بمونی؟
‫باشه، بابا! کمتر یه ماه می مونم! ‫زود جمع می کنم، میرم.
‫درست حرف بزن.
‫با احترام حرف بزن!
‫سه به یک!
‫خیلی خب. باید تحمل کنم. ‫باید تحمل کنم.
‫احسنت.
‫یه بار دیگه، بچه های پلیس مبارزه با فساد، ‫خودشون رو ثابت کردن.
‫خوشحالم، ولی نباید تمرکزمون رو از دست بدیم.
‫- خب؟ ‫- بله، قربان.
‫سو یول، حواست کجاست؟
‫واسه چی توجه نمی کنی؟
‫نه، اتفاقاً داشتم گوش می کردم.
‫بعد از انتخابات، میزان شکایات هم بالاتر میره.
‫یه عالمه کار داریم.
‫ای خدا.
‫هوی! عوضی!
‫هوی.
‫میشه لطفاً به...
‫حریم شخصی همدیگه احترام بذاریم؟
‫دوست داری همه ش بیخ ریشم باشی؟
‫مگه خودت زندگی نداری؟
‫یعنی این قدر بدبختی که همه ش ‫باید دنبال من بیفتی؟
‫نمی خوای واسه خودت زندگی داشته باشی؟
‫چطور؟
‫یه برنامه واسه خودمون طرح می کنیم.
‫باشه.
‫حالا که قراره بهت زمان و بدنم رو بدم،
‫منت می ذارم سرت
‫- و چهار ساعت بهت وقت میدم. ‫- چهار ساعت؟
‫آره. از ساعت دوازده شب، تا چهار صبح.
‫لعنتی.
‫ای بابا! چرا قبلش نمیگی خبر نمیدی؟
‫خیلی خب، باشه.
‫از ساعت دوازده شب، تا طلوع آفتاب.
‫- صبح که شد، زمان منه. ‫- روز واسه منه.
‫از دماغم خون اومد.
‫مامان، هیچ پس اندازی واسه بازنشستگیش نداره. ‫برادرم هم که بیچاره ست.
‫به خاطر تو، هیچ پولی واسه م نمونده.
‫باید کار کنم. خب؟
‫ولی نیمه شب بیا.
‫هر کاری که دلت خواست، بکن.
‫مگه نمی گفتی می خوای آدم بدها رو تنبیه کنی؟
‫توی این منطقه...
‫نه. یه عالمه آدم بد تو دنیا هست. ‫همه شون رو تنبیه کن.
‫اون وقت، چطور می تونم بهت اطمینان کنم؟
‫اگه دلت می خواد، ‫می تونی هر کاری می کنم رو ببینی.
‫هر کاری؟ هر کار؟
‫یه دوربین می ذاریم که حرکاتم رو ‫زیر نظر بگیره.
‫این طور دیگه، تک تک اعمالم رو ‫زیر نظر می گیری.
‫توی این مسائل، آقای «جونگ» توی کره ‫رو دست نداره.
‫- بهترینه. ‫- بهت تخفیف نمیدم، ها.
‫این صدا هم ضبط می کنه؟
‫از دوربین ناسا استفاده کردم.
‫چه یهویی.
‫می دونم که شوکه شدید،
‫ولی به ما گفتن که وقت سحر، ‫یه نفر، اطلاعات پلیس رو فاش می کنه.
‫لطفاً درک کنید. ‫بذاریدشون تو کیسه.
‫[ پلیس ]
‫ایست! هوی!
‫اگه به کسی پیام بدی،
‫رسماً مظنون میشی.
‫کل گوشی های کلانتری «سام گیانگ» رو ضبط کردیم.
‫جه سون؟
‫آها.
‫همین جا منتظر باشم؟
‫بله دیگه. کارمون همینه.
‫باشه، همین جا صبر می کنم.
‫احمق، من از تو خیلی باهوش ترم.
‫چه خوب.
‫چی می خوای؟
‫بیا، خوب نگاه کن.
‫چیه؟ فکر کردی حالا که من جای پلیس های دیگه اومدم
‫توی دردسر افتادید؟
‫برو به کاراگاه «ایم» بگو که ‫سرپرست «ریو سو یول» اومده.
‫برو دیگه.
‫برو دیگه!
‫ای خدا. هر وقت میام اینجا، ‫حس می کنم دهاتیم.
‫تو که واسه گرفتن یه رشوه ی کوچیک ‫بازجویی شدی.
‫کی این قدر پولدار شدی؟
‫مال من نیست که. ‫من مدیرم.
‫واسه من نریز. ‫الان سر کارم.
‫عیب نداره، بابا. ‫بعد از مدت ها، دیدمت. دوست دارم باهات نوشیدنی بخورم.
‫می بینم، حالا که دیگه پلیس نیستی، ‫پات رو از گلیمت درازتر می کنی.
‫خب...
‫دفتر حسابت رو بیار.
‫بیخیال، بابا. این حرفا چیه؟
‫ریو، بیخیال شو!
‫رئیس «کیم جی مین» از کلانتری سام گیونگ...
‫دیگه کی؟ دیگه به کی رشوه دادی که بهت بگه ‫قراره بیان سراغت؟
‫دوتا اسم بدی، کافیه.
‫راست میگی. سبیل اون اصل کاری رو چرب نکردم. ‫نه؟
‫اشتباه برداشت کردی، رفیق.
‫گذاشتم قسر در بری
‫چون از شرایطت خبر داشتم و دوست داشتم
‫بیمه ی بازنشستگیت قطع نشه. همین.
‫فکر کردی واسه پول این کارو کردم؟
‫اگه فکر کردی من چشمم رو به روی
‫فساد مالی می بندم، کور خوندی.
‫باشه. کافی نیست. ها؟
‫چی؟
‫هوی. یهو چت شد؟
‫«ریو سو یول»، یهو چت شد؟
‫میگم... مگه کافیت نبود؟
‫خب، می گفتی!
‫هزینه ی درمانت.
‫[ هانگ گوک گوان ]
‫لعنتی.
‫امروز صبح، کاراگاه «ایم» باهام تماس گرفت.
‫گفت اگه دفتر حساب رو بهش ندم، می کشم.
‫من اصلاً یادم نمیاد اون دفتر حساب رو ‫دیده باشم.
‫ولی اون دفتر حسابه بغل سرم بود.
‫اون عوضی، گوشیم رو تحت نظر داشت.
‫نصف شبی رفته بود سراغشون و ‫قلع قمعشون کرده بود.
‫مرتیکه ی عوضی...
‫درک می کنم که شوکه شدی.
‫ولی حق نداری بدون قرار ملاقات بیای اینجا. ‫من بیمار یهویی نمی پذیرم.
‫خب، غیر تو، کس دیگه ای رو ندارم.
‫اون کثافت، بهم خیانت کرد.
‫چطور جرئت کرد؟
‫آقای «ریو» ، بذار راستش رو بهت بگم.
‫به نظر من، باید استعفا بدی و ‫روی روند درمانت تمرکز کنی.
‫چی؟ می خوای استعفا بدم؟
‫اون هم وقتی تموم پس اندازهام رو به باد دادم؟
‫میگی به روند درمان بچسبم و بذارم ‫اخراجم کنن؟
‫باشه. من میرم بیمارستان روانی، ‫تو هم میری زندان.
‫همینو می خوای؟ ‫شوخیت گرفته؟
‫فکر کردی دارم بازی می کنم؟
‫دارم دیوونه میشم! ‫ای بابا. دارم...
‫چطوری؟
‫اون عوضی...
‫باید از شرش خلاص شم.
‫الان کمترین مشکلت، اونه.
‫بخوای این طور پیش بری، تهش میمیری، ها.
‫اگه خیلی سخت می تونه آمارت رو بگیره
‫یعنی شخصیت هاتون دارن از هم فاصله می گیرن.
‫هر چی شخصیت اون قوی تر میشه،
‫تو بیشتر قافیه رو می بازی.
‫به نظرت بدنت می تونه این شیفتی
‫کار کردنتون رو تحمل کنه؟
‫همه به خواب احتیاج دارن.
‫اون کل شب رو بیداره. ‫فقط یه ذره باید استراحت کنم.
‫بدون خواب، می میری.
‫همین الانش هم اوضاعت خیلی ناجوره.
‫یا شخصیتت کاملاً محو میشه...
‫یا از خستگی می میری.
‫الان خود درون و بیرونت دارن نابود میشن.
‫[ رزومه قاضی یون جین هو ]
‫خیلی سخت گیره. به نظرت آماده ست؟
‫پسرش یه کسب و کاری توی آمریکا دست و پا کرده ‫و به پول احتیاج داره.
‫یونگ، درستش می کنه.
‫در جریانه که پلیس مبارزه با مواد مخدر، اومد سراغم. آره؟
‫بله.
‫بهش زنگ بزن.
‫سلام، یونگ. ‫منم.
‫در جریانی که پلیس مبارزه با مواد مخدر ‫اومد سراغم. آره؟
‫چیکار می کنی؟
‫نگهبان!
‫ای خدا.
‫[ در حال بازی ]
‫ای خدا.
‫[ هشت و ششمین جشنواره ملی ورزشی ]
‫[ لی هوی گیوم ]
‫زنگ زد. هوی گیوم زنگ زد.
‫[ لی هوی گیوم ]
‫الو؟
‫سلام. خوابی؟
‫الو؟
‫چرا چیزی نمی گی؟ ‫خوابی؟
‫بیدارم.
‫مگه گوشی دستت نیست؟ ‫واسه چی پیام میدی؟
‫میگم... نصف شبی چت شده؟
‫چرا همه ش واسه م گل می فرستی؟
‫ریو سو یول؟
‫کار تو بود؟
‫هوی!
‫موتورت رو ببر، بابا!
‫سو یول.
‫مطمئنی که چیزیت نیست؟
‫این اواخر رفتارت عجیب شده. ‫نگرانت شدم.
‫الو؟
‫«دنیا تو رو می خواد»
‫چرا حرف نمی زنی؟
‫«هر وقت که چشم هام رو می بندم، ‫به زیباترین جای دنیا میرم».
‫می خوای بیخیال شم. آره؟
‫باشه. دیگه کاری به کارت ندارم.
‫«زیبایی تو مثل...
‫[ تماس پایان یافت ]
‫الو؟ هوی گیوم؟
‫هوی گیوم...
‫هوی گیوم.
‫ای احمق.
‫ای خدا.
‫[ فرمانده کیم گیه سیک ]
‫دو یو گون کجاست؟
‫بهش آرام بخش زدن. ‫فعلاً خوابه.
‫حالش چطوره؟
‫خدا رو شکر، زنده می مونه.
‫مجرم چی؟
‫فعلاً هیچی.
‫خود «دو یو گون» می گفت که یه باند ‫مواد مخدر، می خواسته از سر راه برش داره.
‫ظاهراً اون باند، دیگه بهش احتیاجی نداشته.
‫اگه سمت خودمون بیاریمش،
‫فکر کنم به نفعمون شهادت بده.
‫فقط در صورتی که امنیتش تضمین شده باشه، ‫شهادت میده.
‫وایسا ببینم. ‫باید...
‫به نظر من، منتقلش کنیم به یه زندان دیگه.
‫- فردا، درخواست انتقالش رو... ‫- نه.
‫هیچ تضمینی نیست که امشب رو ‫اینجا دووم بیاره.
‫به محض اینکه امنیتش تضمین بشه،
‫یه راه برای گذران زندگی پیدا ‫و وقتمون رو تلف می کنه.
‫همین امروز باید کار رو خلاص کنیم.
‫باید خودمون منتقلش کنیم و ‫ازش اعتراف بگیریم.
‫می گم قاضی، حکمش رو بده.
‫[ انتقال اضطراری ]
‫فرمانده، همین امشب، آخرین فرصتمونه.
‫[ وزارت دادگستری ]
‫می خوری؟
‫نه، ممنونم.
‫چرا نمی خوری؟
‫شما معمولاً دزدکی، خوراکی می خورید.
‫از کجا می دونی؟ ‫مگه دیدیم؟
‫شما الگوی منید.
‫گیونگ جون، می بینم که توانایی های اجتماعیت بهتر شدن!
‫بخور دیگه.
‫فقط به تو تعارف می کنم.
‫ممنونم.
‫آروم باش.
‫چی شد؟
‫یهو می پری جلو اتوبوس؟
‫[ وزارت دادگستری ]
‫ترسوندیم.
‫برای چی وایستادی؟ برای چی؟
‫آهای.
‫آقای «دو یو گون»، نترسید.
‫چیزی نیست. الآن اتوبوس راه میفته.
‫چیزی نیست؟ مگه نمی فهمی؟
‫قول دادی امنیتم رو تضمین کنی! ‫این قولت بود؟
‫من که همه چی رو بهتون گفتم!
‫آهای.
‫بیدار شو.
‫کیه؟
‫چیکار می کنی؟ ‫تو کی هستی؟
‫گفتی امنیتم رو تضمین می کنی. ‫دیوونه ها!
‫نه. ولم کن.
‫آهای! به کمکت نیاز دارم!
‫کل مأمورهای انتقال و خود شخص «دو یو گون» فوت کردن.
‫تنها بازمانده...
‫بازپرس لی هوی گیومه.
‫اتفاقی بوده یا دلیلی پشت هست؟
‫باید ته و توش رو در بیاریم.
‫یعنی می گید دلیلی هست که هنوز زنده ست؟
‫کی می خوادش؟
‫بذارید مرکز به این پرونده رسیدگی کنه. ‫ناسلامتی، از خودمونه.
‫دوست داری عالم و آدم بگن که ما ‫پارتی بازی می کنیم؟
‫از اون جایی که خودیه، ‫باید تبرئه ش کنیم.
‫اگه مرکز این پرونده رو به دست بگیره،
‫تمام سعیش رو می کنه که مجبور به استعفاء ش کنه.
‫مطمئنی که همه ی اینا تهمت بوده؟
‫چی؟
‫«دو یو گون» و « کیم گیونگ جون» کلی ‫ضربه ی چاقو رو بدنشون بود.
‫اما «لی هوی گیوم» یه خراش هم بر نداشت.
‫تازه شم، اونی که اصرار داشت
‫همون شب منتقلش کنن، خود «لی هوی گیوم» بود.
‫تحقیقات تموم شد؟
‫ما که هنوز شروع هم نکردیم. ‫برای چی از حالا...
‫هوی، هوی، هوی! ‫ساکت!
‫به «هوی گیوم» تهمت زدن!
‫دیوونه!
‫تو که داری جون منم می گیری. ‫می خوای کی رو نجات بدی؟
‫هر غلطی که می خوای انجام بدی، ‫تنهایی انجام بده.
‫چی گفتی؟
‫- آشغال! ‫- آشغال!
‫آهای. حالت خوبه؟
‫نگران خودت باش. نمی خواد نگران ما باشی.
‫هوی گیوم.
‫حالم خوبه.
‫گندش رو در آوردی.
‫فکر کردی تو «هوانگ جونگ مین» هستی و حالا ‫داری توی فیلم «تو آفتاب منی» بازی می کنی؟
‫اون که اصلاً نمی بینت، دیوانه!
‫- می رم. ‫- تو رو خدا، برو.
‫کی به حرف من گوش کردی که بخوای ‫حالا گوش کنی؟ برو!
‫برای همیشه می رم.
‫اگه نجاتش بدی، برای همیشه می رم. ‫عوضی!
‫منو خر فرض کردی؟ ‫مطمئنم که دروغ می گی.
‫قهرمان ها...
‫همیشه پای حرفشون می مونن.
‫«هوی گیوم»، صدام رو می شنوی؟
‫- چی؟ ‫- نگران هیچی نباش.
‫به هر قیمتی که شده، نجاتت می دم.
‫تو اون شب گروه رو مجبور کردی که ‫«دو یو گون» رو منتقل کنن.
‫دست بندش آشناست.
‫برای چی این قدر پیگیر شدی؟
‫ازم خوشت میاد؟
‫فقط من و تو می ریم.
‫- هوی! ‫- اگه سراغ بد کسی بریم...
‫کارمون خلاصه.
‫از حالا، هر کی که جنسمون رو معامله کنه، خبرچینه.
‫هر کی بود، بکشش.
‫حس ششم بهم می گه که...
‫- چی گفتی؟ ‫- حواست به حرف زدنت باشه!
‫یکی از بچه های پلیس مبارزه با مواد مخدر، خبرچینه.