‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫به نظر خودت، برای چی تو کشته نشدی؟
‫نمی دونم.
‫تو اون شب گروه رو مجبور کردی که ‫«دو یو گون» رو منتقل کنن.
‫خودت به قاضی زنگ زدی
‫و حکمش رو گرفتی.
‫خب...
‫این کار رو کردم، چون می ترسیدم ‫«دو یو گون» نظرش عوض شه.
‫- برای همین هم... ‫- پارسال، پدرت ورشکست شد.
‫از اون زمان به بعد،
‫مسئولیت وصول کردن بدهی هاش، ‫گردن تو بود.
‫برای چی اون بحث رو پیش کشیدی؟
‫اما تمام همکارانت فکر می کردن که همچنان ‫خانواده ت دارن با قدرت ادامه می دن،
‫چون تو این مسئله رو از همه مخفی کردی.
‫من و «جه سون» نمی دونستیم.
‫بچه های گروهت هم نمی دونستن. ‫هیچ کدوممون نمی دونستیم.
‫یه زمانی، خانواده ی پولداری داشتی.
‫اما وقتی خانواده ت همه چیزشون رو از دست دادن، ‫شروع کردی به دست و پا زدن.
‫کم کم افکار بد اومدن سراغت.
‫درخواست می دم که مرکز بازجوییم کنه.
‫نمی خوام تو ازم بازجویی کنی.
‫همه دارن به این فکر می کنن.
‫خودت هم این رو می دونی. آره؟
‫باید خیلی حواست جمع باشه.
‫از این به بعد، باید به من اعتماد کنی و ‫هر چی بهت می گم، انجام بدی.
‫[ پلیس ]
‫واسه چی دزدیدنش؟ ‫[ پلیس مونیانگ ]
‫توی دستشویی...
‫چتونه؟
‫چرا یه دفعه ساکت شدین؟
‫اون که خطایی نکرده. ‫برای چی معذبش می کنید؟
‫خواهش می کنم، آروم باش.
‫تعجب می کنم که حتی تعلیق هم نشد.
‫حتماً یه غل چماق پشتشه!
‫آشغال دیوونه. ‫چی گفتی؟
‫- چیه؟ مگه اشتباه می کنم؟ ‫- ببند دهنتو!
‫- حواست به حرف زدنت باشه. ‫- ساکت!
‫اینا خیلی دارن زر مفت می زنن.
‫چی؟ ما زر مفت می زنیم؟
‫- چی؟ ‫- اشکال نداره.
‫یه مدت برو استراحت کن. ‫نمی خواد زورکی بیای سر کار.
‫برای چی باید استراحت کنم؟
‫باید اول مجرم رو گیر بندازم.
‫[ آبنبات چشمی ]
‫رئیس یونگ.
‫تیر خوردم و بیهوش شدم. وقتی به هوش اومدم، ‫دیدم جنس ها نیستن.
‫مگه دیوونه ام که بخوام بدزدمشون؟
‫خواهش می کنم حرفم رو باور کنید.
‫ببرش.
‫فکر نکنم اونی که لو داده، ‫خودی بوده.
‫ممکنه کار اون خبرچین ها باشه؟
‫اصل جریان، هرچی که هست، ‫مربوط به مرگ «دو یو گون» است.
‫این طوری که مرگ «دو یو گون» رو هم می اندازن گردن ما
‫باید فوراً جنس هامون رو از توی بازار خارج کنیم
‫از این به بعد، هر کی جنسمون رو بفروشه، خبرچینه.
‫حتماً بکششون.
‫رو چشمم.
‫[ ساعت 8شب، زندان «دجین» را ترک کرد ] ‫[ به یکی از زندان های شمالی منتقل شد ]
‫[ ساعت 11شب رسید ]
‫[ با توجه به تصاویر دوربین ماشین، همگی مُردن. ]
‫این ماشین که ثبت نشده بود. ‫از کجا فهمیدن؟
‫نمی خواد ازش بپرسی.
‫این احمق، خودش هم هنوز یه سر نخ پیدا نکرده
‫ولش کن. نمی خواد ازش بپرسی. ‫این کودن، هیچی نمی دونه.
‫آخه من از کجا بدونم؟ ‫ناسلامتی، تازه پرونده دستم رسیده، ها.
‫داشتم با خودم حرف می زدم.
‫آها.
‫یه مقدار اعصابم خرابه. ببخشید. ‫ساندویچت رو بخور.
‫قرار بود جریان انتقالش، فوق محرمانه باشه.
‫فقط چند نفر می دونستن که قراره از کدوم راه برن
‫هر چی فکر می کنم،
‫بیشتر به پلیس مبارزه با مواد مخدر شک می کنم
‫پلیس مبارزه با مواد مخدر؟
‫کی مثلاً؟
‫هو جونگ گو.
‫چند سال پیش هم به خاطر باج گرفتن از یه قاچاقچی ‫مواد مخدر، مورد بازجویی قرار گرفته بود...
‫] کیم گیه سیک، هو جونگ گو، لی هوی گیوم، ‫ جونگ چای گی، کیم گیونگ جون ]
‫با این تفاسیر، می خوام که زیر نظرش داشته باشی
‫فیلم حادثه رو به دست آوردی؟
‫جاده رو جدیداً ساختن. ‫برای همین هم، فعلاً دوربین داخلش نذاشتن.
‫دوربین های جاده های متصل به اون جاده رو هم بررسی کردم
‫اما تعداد ماشین ها، زیاده.
‫اگه نیاز بود، آمار تک تکشون هم می گیریم که به سوژه برسیم
‫تک تک فیلم ها رو با دقت نگاه می کنیم.
‫باید بفهمیم که بعد از اون حادثه، ‫مظنون کجا رفت.
‫«سو یول»، می دونم که الان وقت این حرف ها نیست،
‫این روزها خیلی با انرژی شدی. ‫دمت گرم.
‫مهم ترین نکته اینه که
‫اون اصرار داشت که نصف شبی منتقلش کنن
‫تحقیقات تموم شد؟
‫ما که هنوز شروع هم نکردیم. ‫برای چی از حالا...
‫هوی، هوی، هوی! ساکت! ‫
‫- من این پرونده رو می خوام. ‫- سو یول...
‫«من این پرونده رو می خوام»
‫- مرتیکه! ‫- ببین این عشق چه زوری داره!
‫عشق...
‫فیلم های اون اتوبوسه، به دستمون رسیده؟
‫- دیگه بحثش رو پیش نمیارم. ‫- تو هم وقت گیر آوردی؟
‫آخه این چه طرز حرف زدنه؟
‫باید خیلی حواست جمع باشه.
‫از این به بعد، باید به من اعتماد کنی و ‫هر چی بهت میگم، انجام بدی.
‫به نظر خودت، چرا تو کشته نشدی؟
‫به نظرت، دلیل ترسش، عبور از چراغ قرمز بود؟
‫نمی تونیم اونو چهره نگاری کنیم.
‫این بهترین عکسیه که ازش داری؟
‫حداقل، خط فکش رو می بینیم.
‫قشنگ بعدش، خورد زمین. ‫وقتی ماشین هم تصادف کرد، دوربین ماشین شکست.
‫آخه با این عکس، چطور پیداش کنیم؟
‫همین یه شاهد رو داریم که. ‫[ شاهد موجود در فیلم دوربین ماشین ]
‫همین یه نفر رو داریم که.
‫منم همینو میگم.
‫چیکار می کنی؟ ‫به من دست نزن.
‫- تکون نخور. ‫- نکن...
‫ها؟
‫چی شده؟ فکری به ذهنت رسیده؟ ‫کجا می ری؟! هوی!
‫ای خدا.
‫سلام، هوی گیوم.
‫بله. به دستمون رسید.
‫ولی چهره ش دیده نمیشه.
‫اینجا اومدیم چیکار، عوضی دیوونه؟
‫عقل تو کله ت نیست؟
‫دست بند این یارو، خیلی آشناست.
‫کدوم دست بند؟
‫واسه ت آشنا نیست؟
‫این چیه؟
‫از کجا می دونستی؟
‫حالا اینجا کجاست؟
‫خیلی دلم می خواست ببینمت.
‫دوباره به هم رسیدیم، «سو یول».
‫بعد از اینکه کاسه، کوزه ام رو به هم ریختی
‫این اولین باره که میای اینجا. نه؟
‫آره، گمونم.
‫خودم می خواستم دعوتت کنم.
‫ای خدا. عجب طراحی داخلی داره.
‫دوست دارم همه چیش رو داغون کنم.
‫جناب، از قدیم گفتن، کوه به کوه نمی رسه، ‫ولی آدم به آدم می رسه.
‫یه نگاه به این بندازید.
‫این دست بند رو نگاه کنید.
‫این مال کلوپ شماست؟ ‫[ سیاه ]
‫این مال کلوپ شماست؟
‫صورت حساب به دستتون رسید؟
‫خودم دادم، پیک بیارش واسه تون.
‫بله، به دستم رسید، ولی پول پیک رو خودم دادم.
‫یه پیرمرد هشتاد ساله، با مترو آوردش.
‫ناسلامتی، سه تا از صورت حساب های مهمم بودن، ها!
‫پیرمردها، کارشون رو خوب بلدن.
‫این روزها، مردم همین پیرمردها رو ‫ترجیح میدن.
‫خیلی وقتتون رو نمی گیرم.
‫میشه صورت حساب اون شب رو بهم بدید؟
‫فکرش هم نکن. ‫واسه چی باید همچین کاری کنم؟
‫چند تا پلیس مُردن!
‫مطمئنم که خبرش رو شنیدی.
‫مسئله جدیه.
‫عمراً به تو نمی دمش.
‫چاره ای نیست. ‫باید کتک بخوره.
‫عوضی... وایسا ببینم.
‫چی میگی؟ بزنمش تو سرش؟
‫لب تر کن.
‫باشه.
‫چی می خواید؟ ‫چیکار کنم که رضایتتون جلب شه، جناب؟
‫می خوام حساب حساب شیم.
‫اون شب، مشت بدی بهم زدی.
‫خب که چی؟
‫ادای احمق ها رو در نیار. ‫خودت می دونی منظورم چیه.
‫با زبون خوش، بدش به من.
‫یه مشت. ولی با تمام قدرت می زنم. خب؟
‫لب تر کن. ‫بزنمش یا نه؟
‫باشه، بزن.
‫عوضی!
‫پس مردونگی هم بلدی.
‫درد داشت؟
‫هنوز زور دارم.
‫خیلی خب. کدوم تاریخ رو می خوای؟ ‫یه تاریخ بگو.
‫خدا لعنتش کنه.
‫گفتم بزنش.
‫سرعتش بیشترم بود.
‫یک صدم ثانیه، کم آوردم.
‫نه، تو کُندی. خاک تو سرت.
‫عمداً نزدیش. آره؟
‫مطمئنم که از قصد نزدیش.
‫سو یول؟
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫جریان چیه؟
‫عکس دوربین ماشین رو از «جه سون» گرفتم.
‫دست بند اون یارویی که جلوی اتوبوس رو گرفت ‫رو دیدم.
‫آها.
‫پس چون خیلی استرس داشتی
‫اومدی اینجا یه مقدار خوش بگذرونی ‫و دور بزنی؟
‫نکنه اومدی اینجا
‫که دهن شاهد رو ببندی. هر کی باشه، ‫به این مسئله شک می کنه.
‫از این خبرها نیست. نه؟
‫نکنه هست؟
‫واسه چی اوضاع رو پیچیده می کنی؟
‫مرتیکه ی...
‫احترام بذار.
‫مرتیکه...
‫- ای بابا. ‫- صورت حساب اون شبه؟
‫گندش بزنن.
‫دیوونه م کردی.
‫این اعداد...
‫تویی که راحت دست بندش رو شناختی
‫حتماً اطلاعات خوبی از کلوپ ها داری.
‫ناسلامتی، پلیس مبارزه با مواد مخدرم دیگه. ‫نباید توی کلوپ ها سرک بکشم؟
‫راست میگی، ها.
‫خاک تو سرت.
‫سرپرست «ریو».
‫ممنون که کمکم می کنی.
‫ولی این پرونده ی منم هست.
‫باید قاتل «گیونگ جون» رو بگیرم.
‫آهای.
‫باید آمار تک تکشون رو بگیریم.
‫فقط آمار بیست تا سی ساله ها رو می گیریم.
‫چی...
‫کجا میری؟ ‫ای بابا.
‫ای خدا.
‫این دوتا خسته م کردن.
‫تو کی هستی؟
‫چیکار میکنی؟
‫این خودتی؟
‫بیخیال، بابا. ‫نقشه ت این بود؟
‫بفرمایید. می تونید برید.
‫باید زود پیداش کنیم.
‫هر چی زودتر پیداش کنیم، ‫به نفع هر دومونه.
‫یک، دو، سه.
‫- چه مرگت شده؟ ‫- چیه؟
‫- دو شخصیتی هستی؟ ‫- چی؟
‫واسه م گل میاری.
‫واسه م آب میاری.
‫شنیدم اونایی که آخرهای عمرشونه، ‫یهو تغییر می کنن.
‫داری می میری؟
‫چی میگی، بابا؟ من می میرم؟
‫چطور دلت میاد همچین حرفی بزنی؟
‫چرا این قدر پیگیر این پرونده شدی؟
‫هنوز از من خوشت میاد؟
‫ازت خوشم میاد.
‫ساکت شو.
‫چی میگی بابا؟ ‫چشم خیلیا دنبال این پرونده ست.
‫واقعاً نمی دونستی؟ ‫غذاتو بخور.
‫پس نمی خواد خوشمزه بازی در بیاری. ‫خودت باش.
‫گیجم کردی.
‫مرتیکه.
‫داغه.
‫این تویی. آره؟ ‫پس تو شاهد عینی هستی.
‫این پرونده، نقل محفل همه جا شده.
‫نمی دونستی که دنبال شاهد می گشتیم؟
‫من چیزی ندیدم.
‫پس شاهد عینی هم نیستم.
‫تصادف گنده ای بود. چطور چیزی ندیدی؟
‫مطمئنم که صداش هم بلند بود.
‫من به دیگران توجه نمی کنم.
‫امتحاناتم هم در پیشن.
‫تویی که امتحاناتت در پیشن، واسه چی رفتی کلوپ؟
‫اون شب، چند نفر مُردن.
‫ممکنه حرف هات به درد پرونده مون بخورن. ‫خواهش می کنم با ما همکاری کن.
‫یکی از زیر دست هام مُرد.
‫زیر دستم، تقریباً هم سن تو بود، آقای جونگ.
‫میگم چیزی ندیدم.
‫آمبولانس هم که زود اومد. ‫دیگه لازم نبود زنگ بزنم.
‫همین و بس.
‫وقت ندارم. لطفاً از اینجا برید.
‫بقیه واسه ت مهم نیستن؟
‫فکر کردی خودت به کمک دیگران احتیاجی نداری؟
‫چیکار می کنی؟
‫ای بابا.
‫- میخواستم... ‫- آقای جونگ!
‫[ تسلی بخش قلب ]
‫آره. حسابی پول آوردم.
‫جاکگوی هم اونجاست؟
‫آقا، امروز قرار مهمی دارم.
‫دکتر. درمان رو شروع کنیم.
‫همین الان.
‫دکتر. میشه جای من، شر «ریو سو یول» رو کم کنی؟
‫- کی؟ ‫- خجالت نمی کشی؟
‫من خجالت بکشم یا تو که زندگیت ‫سرشار از بی شرفیه؟
‫امروز نمی تونم بیام.
‫ای خدا.
‫برو کنار.
‫این چه کاری بود؟
‫حالا «هوی گیوم» و «جه سون» هم می فهمن.
‫اصلاً ممکنه قبل از «هوی گیوم» اخراج شم.
‫مگه تقصیر منه؟
‫اگه تو درست کارت رو انجام می دادی ‫لازم نبود من دخالت کنم.
‫چی گفتی؟
‫چون تو دخالت کردی، توی این هچل گیر کردیم.
‫خواهش می کنم تو هیچ کاری نکن ‫هیچ کاری نکن.
‫یا هم اینکه، گمشو!
‫همین که نجاتش بدی، واسه همیشه میرم. ‫مگه بهت نگفتم؟
‫اون وقت، حتی اگه التماسم کنی که نرم،
‫بازم نمی مونم و هر جور شده، میرم.
‫متأسفانه...
‫سخته.
‫چی؟
‫منظورم اینه که... «کی» به این سادگیا نمیره.
‫- احتمالاً این طور نمیشه. ‫- می دونستم.
‫این عوضی تو روم داره بهم دروغ میگه. ‫دو رو.
‫خب که چی؟ می خوای نرم؟ ‫می خوای تا ابد پیشت بمونم؟
‫اصلاً بیا با هم بمیریم. ‫بمیر، عوضی!
‫میشه لطفاً هر دوتون به من توجه کنید؟
‫اینکه تمایل داری درمان بشی،
‫تغییر مثبتیه.
‫ولی یه مقدار طول می کشه. ‫زمانی که تحت درمانی...
‫واقعاً؟ پس زود شروع کنیم. ‫می خوام زود قال قضیه کنده بشه.
‫برو بشین.
‫تو هم بشین.
‫از بچگی هات واسه م بگو.
‫بچگی هام؟ چرا؟ ‫گفتم می خوام زود قال قضیه کنده بشه.
‫همون جور که بهت توضیح دادم، ‫شخصیت چندگانه
‫بر اثر حادثه های تلخ کودکی ایجاد میشه.
‫احتمال بسیار زیاد، عامل این بیماریت، بچگیته.
‫خودت گفتی می خوای درمون شی، دیگه!
‫نمی خوام.
‫چرا؟
‫نمی خوام.
‫- شروع کنیم. ‫- گفتم نمی خوام.
‫این عوضی حتماً یه چیزهایی می دونه. نه؟
‫پایه تم. بریم تو کارش. ‫یالا. هیپنوتیزمم کن.
‫یالا.
‫به همون روش همیشگی.
‫خیلی خب.
‫حالا، بچگی هات رو به خاطر بیار.
‫حالا برو به اولین خاطره ای که ‫به ذهنت میاد.
‫یک، دو، سه.
‫آقای ریو.
‫چی می بینی؟
‫راهرو.
‫اتاق.
‫اعداد.
‫آقای ریو.
‫توی بچگیات، فراموشی داشتی؟
‫جه سون، دارم برمیگردم اداره.
‫- تو کجایی؟ ‫- سلام، سو یول.
‫همین الان «هو جونگ گو» به مراسم ختم ‫کیم گیونگ جون رسید.
‫آره، درباره ش، یه سری تحقیقات کردم.
‫هم اهل شرط بندیه، هم اهل کثافت کاری.
‫ولی فکر نکنم دستش تو این پرونده باشه.
‫آره.
‫ای خدا! چه داغه! ‫وایسا.
‫گندش بزنن. ‫آره، همینه.
‫گوشی دستت.
‫- سلام. ‫- واسه مراسم ختم اومدید؟
‫بله.
‫شما برو تو. من باید با گوشی حرف بزنم.
‫- خیلی خب. داخل می بینمتون. ‫- حله. می بینمتون.
‫ای خدا.
‫[ سالن شماره یک ]
‫واسه چی دیر کردی؟
‫[ روزنامه مونیانگ ]
‫ادای احترام کنیم.
‫من فرمانده ی «گیونگ جون» هستم.
‫تسلیت میگم.
‫طفلکی پسرم...
‫فرمانده؟
‫فکر کنم منم تحت نظر گرفتن.
‫کثافت های بی شرف...
‫فرمانده، چیکار کنیم؟ ‫هیچ کاری نکنیم؟
‫- هیچ کاری نکنید. ‫- چی؟
‫توی همچین شرایطی، ‫هیچ کاری نکنیم، بهتره.
‫دسته گل به آب ندید.
‫همه تون اومدید؟
‫غذا بخور.
‫این مدت، اینجا بودی؟
‫بله.
‫وقتی مردم رفتن، منم میرم.
‫الان برمی گردم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫[ پلیس و شهروندان برابرند ]
‫سلام، قربان.
‫ای خدا.
‫باز دارم خواب می بینم که «او گیونگ ته» پیشمه؟
‫[ او گیونگ ته ]
‫منو منتقل کردن به گروه دو پلیس مبارزه با فساد.
‫افسر او گیونگ ته هستم، قربان.
‫راستی راستی خودشه.
‫به یه حوزه ی دیگه منتقلت کردن که.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫گروه دو پلیس مبارزه با فساد مونیانگ...
‫گروه خودمه که.
‫تموم تلاشم رو می کنم.
‫اومدی؟ این میز خالیه. واسه خودت.
‫- آهای، جه سون. ‫- بله؟
‫یه نفر به گروه اضافه شده.
‫چطور من فرمانده نمی دونستم،
‫ولی شماها، همه تون خبر داشتید؟
‫نمی دونستی، فرمانده؟
‫مگه گزارشی که بهت تحویل دادم رو نخوندی؟
‫کی گزارش بهم دادی؟ ‫می کشمت.
‫فرمانده هنوز هم...
‫در شوک تغییراته. یادت باشه.
‫- چشم، قربان. ‫- اسم من «جین اونگ»ـه.
‫سلام.
‫اینا مافوق هاتن توی گروه یک. ‫احترام بذار.
‫سلام، قربان.
‫- اینا رو امروز بررسی کن. خب؟ ‫- تا آخر امروز؟
‫- یونیفرمت هم در بیار. راحت باش. ‫- چشم، قربان.
‫- دیروز پیامم به دستت رسید؟ ‫- بله. آماده اومدم.
‫ایناهاش.
‫می بینی؟ بهت گفتم دیگه. ‫من که دروغ نمیگم.
‫- استراحت کن. ‫- «مدارکی که احتیاج به امضا دارند»
‫یه چی رو صورتتونه.
‫- چی؟ جذابیت رو میگی؟ ‫- نه، خمیر دندون.
‫تو هم به زودی عین خودم میشی.
‫مشکلات ول کنم نیستن.
‫فیلم ها رو بررسی کردم...
‫سلام، هوی گیوم.
‫- مراسم ختم، درست برگزار شد؟ ‫- آره.
‫پیشرفتی حاصل نشد؟
‫نه، یه آبی به دست و صورتم می زنم ‫و میام.
‫- نه، خسته نیستم. ‫- چیزی شده؟
‫- چی شده؟ ‫- نمی دونم.
‫[ تاکسی ]
‫خانم، ظاهراً باید پیاده شید.
‫گوشی دستت.
‫باشه، ممنونم.
‫[ پلیس ]
‫منم همینو میگم.
‫درسته. همه مون دیدیم دیگه.
‫ببخشید. اینجا چه خبره؟
‫خونه ی شماست؟
‫بله.
‫اینجا چه خبره؟
‫صبر کنید. حق ندارید برید تو. ‫وایسید!
‫ببخشید.
‫- گفتمت دیگه. ‫- اینجا چه خبره؟
‫- این کیه دیگه؟ ‫- پلیسه؟
‫[ پلیس ]
‫بفرمایید؟
‫به ما گفتن، یه چیز دزدیده شده اینجاست.
‫حالا چی پیدا کردید؟
‫آهای. اونو بده به من.
‫[ پلیس ]
‫هوی گیوم.
‫مال من نیست.
‫مطمئنم...
‫یکی می خواد واسه م پاپوش درست کنه.
‫یه نفر گذاشتش اینجا.
‫می دونم.
‫ولی واسه ت حکم گرفتن.
‫مجبورم دستگیرت کنم.
‫امیدوارم که بتونی درک کنی.
‫جریان چیه؟
‫غذا می خوای؟ نوشیدنی چی؟
‫یه نفر عمداً بعد از مرگ گیونگ جون،
‫من رو زنده گذاشت که با این پول ها
‫همه چی رو بندازه گردن من.
‫من از همون اول...
‫هدف بودم؟
‫احتمالاً مافیای «دو یو گون» می خواستن بین تو ‫و «گیونگ جون»، یه نفر رو خبرچین نشون بدن
‫و وقتی فهمیدن که «گیونگ جون»، تازه به گروه مبارزه ‫با مواد مخدر ملحق شده، تو رو انتخاب کردن.
‫از قرار معلوم...
‫یه نفر از تک تک اعمال پلیس مبارزه با مواد مخدر ‫خبر داره.
‫هوی گیوم، کسی تو گروهتون هست که...
‫ما که هنوز مطمئن نشدیم.
‫همون جور که الان واسه من پاپوش دوختن،
‫شاید نقشه شون اینه که به بچه های گروه خودمون ‫شک کنیم.
‫نظرتون چیه...
‫فعلاً صبر کنیم؟
‫هر اتفاقی که بیفته، مطمئنم که فرمانده ام ‫قضیه رو حل می کنه.
‫از کجا می دونی می تونه بهت کمک کنه؟
‫چی؟
‫اون زمانی که گروه توی هچل
‫گیر کرده بود، هیچ کاری نکرد.
‫از کجا معلوم، الان بتونه کاری کنه؟
‫احتمالاً الان فقط به فکر نجات دادن خودشه.
‫بسه، سو یول. ‫بسه. خب؟
‫هوی گیوم.
‫اومدید؟
‫بهت گفتم کاری نکن.
‫بهت گفتم کاری نکن!
‫اون عوضیا می خواستن بکشنم.
‫اول منو از اینجا خلاص کن.
‫بعدش بهت میگم که از کجا جنس میارن و چطور
‫پخشش میکنن.
‫اول تو بهم اطلاعات بده.
‫بعدش منتقلت می کنم به یه جای امن. ‫بهت قول میدم.
‫امشب باید جمعشون کنیم. آماده باش.
‫مگه چاره ی دیگه ای هم داشتم؟
‫دنبالم بودن!
‫من جنس ها رو دزدیده بودم.
‫اگه گیر می فتادم، چی؟ ‫باید یه کاری می کردم دیگه!
‫می دونی چرا دنبالت افتادن؟
‫چون وقتی دست رو نقطه ضعفت می ذارن، ‫تصمیم اشتباه می گیری.
‫بهت گفتم که گول زدن «ریو سو یول» کار راحتی نیست. ‫اگه اتفاق بدی بیفته...
‫چرا باید اتفاق بدی بیفته؟
‫گفتم حالا که «لی هوی گیوم» زیر نظره، من بهش کمک کنم.
‫مگه خودت از اول نمی خواستی که ‫اخراجش کنی؟
‫باید خدا رو هم شکر کنه ‫که هنوز زنده ست.
‫دهنت رو ببند.
‫فرمانده.
‫همه ی کارها انجام شد، ‫منهای موادی که قرار بود توی خونه ش پیدا بشه.
‫حسابی پولدار میشیم!
‫اتوبوس، همین الان راه افتاد.
‫قربان، صد در صد که باید ‫از شر «دو یو گون» خلاص شیم.
‫ولی به نظرتون، محض اطمینان، شر بقیه هم ‫کم نکنیم؟
‫لی هوی گیوم رو زنده بذار.
‫باشه. غیر دختره، همه رو می کشم.
‫گاز بده!
‫فرمانده.
‫واسه شام، غذا سفارش بدم؟
‫فقط زود آبشون کن.
‫چشم. رو چشمم، فرمانده.
‫باشه. اومدم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫هوی گیوم چطوره؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫دو جرم مسخره رو انداختن گردنش.
‫راستی...
‫تو از همون اول می دونستی که همه به گروه تو
‫مشکوک میشن. نه؟
‫ولی هر چی بیشتر بررسی می کنم، ‫بیشتر حس می کنم که مجرم خودشه.
‫انگار...
‫یه نفر عمداً می خواد اون رو زیر تانکی کنه.
‫ولی حس ششمم بهم میگه که
‫کار یکی از بچه ها مبارزه با مواد مخدره.
‫من به تمام بچه های گروهم اعتماد دارم. ‫ولی اگه مشکلی هم باشه،
‫خودم درستش می کنم.
‫نه.
‫خودم درستش می کنم. به همراه گروهم.
‫تو که کلاً تو باغ نیستی.
‫واسه چی ترسیدی؟
‫هیچی.
‫[ وزارت دادگستری ]
‫ترسوندیم.
‫- باید برم. ‫- چی؟
‫واسه چی ترسیدی؟
‫مگه صحبت هامون تموم نشدن؟
‫چهره ات که میگه باید با هم صحبت کنیم.
‫آقای «گونگ»، کسی تهدیدتون کرد؟
‫وجداناً... چیکارم داری؟
‫هنوز هم بقیه واسه ت مهم نیستن؟
‫میگم من چیزی نمی دونم. ‫اون شب، چیزی ندیدم.
‫مگه نگفتم که هیچی ندیدم!؟
‫نه. تو یه چیزی می دونی.
‫واسه همینم هست که ترسیدی.
‫افسر او.
‫فکر کنم مسیر فرار مجرم رو پیدا کردم.
‫چی؟
‫بیمارستان، سه تا آمبولانس فرستاد.
‫این ویدیو نشون میده که پنج دقیقه قبلش، ‫یه ماشین دیگه داشته میرفته سمتشون.
‫بررسی که کردم، متوجه شدم، ‫اولین آمبولانس بوده.
‫ماشینش هم غیرقابل ردیابی بوده.
‫اولین آمبولانس، قبل از حضور پلیس ‫سر صحنه بوده.
‫آمبولانس بود. ها؟
‫مگه خودت نگفتی صدای آژیر شنیدی؟
‫پس فقط صدای آژیر شنیدی؟
‫هیچی ندیدی؟
‫اگه بقیه واسه ت مهم نیستن، ‫به خودت فکر کن.
‫تا کی می خوای با این ترس زندگی کنی؟
‫اگه دوست داری زنده بمونی، ‫ما باید مجرم رو دستگیر کنیم.
‫الان هم تنها کسی که می تونه بهت ‫کمک کنه، منم!
‫حالا،
‫من و تو، چهره ی همدیگه رو می شناسیم.
‫آره، آمبولانس بود.
‫[ آمبولانس ]
‫با آمبولانس رفت.
‫چهره ام هم دید.
‫ترسیده بودم.
‫افسر «او»، همین الان اون آمبولانس رو ‫پیدا کن.
‫چشم، قربان.
‫زودتر از اونی که فکر می کردم، اومدی.
‫ماهی هم گرفتی؟
‫- یکی گرفتم. ‫- چی؟ کجاست پس؟
‫تو رو گرفتم، مرتیکه ی خبرچین.
‫وایسا. خواهش می کنم منو نکش.
‫خواهش می کنم منو نکش...
‫هر کاری اونا گفتن، انجام دادم.
‫- خواهش می کنم... ‫- اصلاً صبر نداری.
‫وقتی با یکی قرار می ذاری، اول باید ‫باهاش حرف بزنی. نه؟
‫الان می خوای جنس هامون رو بهمون برگردونی؟
‫حالا که من گیرشون آوردم، ‫مال خودمن.
‫اگه جنس ها رو می خوای، ‫باید ازم بخریشون.
‫اگه با نصف قیمت ازم بخریشون، ‫بیست برابرشون سود می کنی.
‫من دیگه جوون نیستم.
‫نمی خوام دیگه اجناس ضبط شده رو بفروشم.
‫شاید حالا که سنت بالا رفته، ‫وقت مُردنته.
‫ولش کن.
‫من یه عالمه پول دارم.
‫خیلی خب.
‫حالا هر چی می خوای سرت رو بخارون.
‫چطور می خوای زنده از اینجا بری بیرون؟
‫ما «دو یو گون» رو واسه ت کشتیم.
‫مگه رو مخت نبود؟
‫سرت رو خاروندی؟ تموم؟
‫فکر کنم...
‫هنوزم بتونی...
‫یه کمک هایی بهم بکنی.
‫اگه با ابزار قانونیم، بازار رو واسه ت خالی کنم،
‫علی رغم کار غیر قانونیت
‫خیلی راحت، کسب و کارت رو می چرخونی.
‫آهای.
‫از اون جایی که می دونم تو رئیس اون خبرچین هایی، ‫دست یاری دادن با تو، واسه م راحت نیست.
‫چی ازم میخوای؟
‫کی این آمبولانس رو آورد اینجا؟
‫یه کثافتی نزدیک انبار اسقاطی گذاشتش و رفت.
‫البته خیلی چیز خوبیه،
‫واسه همینم از دستش عصبانی نشدم.
‫ای بابا. ‫اوراق کردنش خیلی زمان می بره.
‫گمونم جایی گذاشته بودش که ‫هیچ دوربینی نبود.
‫آره.
‫قربان، همه قبل از اینکه ماشینشون رو بیارن
‫دوربین ماشینش رو در میارن؟
‫بعضیا آره.
‫ولی بعضی از ماشین ها هم با دوربین میارن. ‫اون وقت خودمون درشون میاریم.
‫گفتی بعضی از ماشین ها رو با دوربین میارن؟
‫یعنی بعضیاشون هنوز هم ‫فیلم توشون هست؟
‫- ممکنه! ‫- ایول!
‫- همینه. ‫- آره.
‫افسر او.
‫دمت گرم. ‫تو خوراک کاراگاه شدنی.
‫آقای با استعداد، گشتن کل انبار، ‫یه مقدار زمان می بره.
‫- دست بجنبون. ‫- برو، آقای با استعداد.
‫- از این طرف. ‫- الان میایم.
‫باشه.
‫- اون جلو، لیزه. ‫- باشه.
‫[ جونگ یی سو، فیلم انبار اسقاطی ]
‫پدر «جونگ یی سو» که سال هاست ‫ازش خبری نداره.
‫گندش بزنن. خونه ی پدریش هم که سال هاست ‫متروکه شده.
‫بعد از مرگ مادرش، یه نفر هم ندیدش.
‫حالا این کثافتو چطور پیدا کنیم؟
‫یهویی تصمیم بر منتقل کردنش گرفتن.
‫پیدا کردن همچین ماشینی، اونم ‫در این زمان محدود...
‫به نظرتون، یه رابطه ای با صنعت اتومبیل نداره؟
‫دو نفری، آمار اینم گرفتیم.
‫شاید یه شرکتی بوده که اخیراً ‫جمع کرده.
‫- چی؟ ‫- اینو نگاه کنید.
‫آمار اسقاطی ها و نمایندگی های خودروی دست دوم ‫رو گرفتم.
‫همه شون الان هم مشغول به کارن.
‫واسه همینم رفتم سراغ اونایی که اخیراً ‫جمع کردن.
‫اگه به شماره ی 33 نگاه بندازید...
‫ممکنه به نظرتون تصادفی باشه،
‫ولی صاحبش و «جونگ یی سو» در دوران راهنمایی، ‫توی یه مدرسه درس می خوندن.
‫بیخیال، بابا. شهر کوچیکیه. ‫طبعاً مدرسه هاش هم کمن.
‫دبستان، راهنمایی...
‫- نمی دونی که... ‫- گیونگ ته.
‫تو نماد خوش شانسی منی. ‫تو دیگه از کجا اومدی؟
‫هم مدرسه ای...
‫یه لیست از کسانی که توی اون دوران ‫باهاشون هم مدرسه ای بودن، جمع کنید.
‫می بینمتون.
‫ممنونم.
‫این مال پیتزای یول یوله. نه؟
‫[ پلیس ]
‫ای بابا.
‫گندش بزنن!
‫آخه این چه کاریه؟
‫دنبال من می گردی؟
‫پیاده شو. پیاده شو.
‫- چیکار می کنی؟ ‫- اینم می خوام.
‫چی؟ چته؟ ‫- یالا دیگه.
‫- عوضی! ‫- درش بیار دیگه.
‫- هوی! ‫- بندش...
‫دیوونه شدی؟
‫سو یول، ازم خوشت میاد؟
‫ساکت باش.
‫تو هم خیلی بد نیستی، ها.
‫ای بابا.
‫- اینجاست؟ ‫- آره.
‫[ انبار اسقاطی شماره یک ]
‫چیه؟ قفله؟
‫برو کنار.
‫هوی.
‫بذار بیام تو.
‫- اینا چی ان؟ ‫- کدوم طرفه؟
‫بریم اونجا رو چک کنیم.
‫- اونجا؟ ‫- آره.
‫علامت چشمه.
‫هوی!
‫تو دیگه کی هستی؟
‫من...
‫خب...
‫- کی، چیکار می کنی؟ ‫- خودت چی فکر می کنی؟
‫چرا ساکت شدی؟
‫آشغال، به من محل نمی ذاری؟
‫فکر کردی من کی ام؟
‫- چی؟ ‫- اگه با بد کسی در بیفتیم...
‫کار هر دومون خلاصه.
‫این منگل، چرا با خودش حرف می زنه؟
‫لحنت به چهره ت نمی خوره، لامصب!
‫آهای! برید تو کارش!
‫عوضی!
‫چی؟
‫آشغال!
‫هوی!
‫آخ...
‫سلام. بله، فرمانده.
‫منتظرم.
‫سو یول.
‫یهو چی شد؟
‫اومدید؟
‫سلام، «یی سو». ‫چطوری؟
‫خوبم.
‫البته به لطف شماها.
‫تحت تعقیبی، بعد میگی خوبی؟
‫نگاهش کن. انگار حسابی استراحت کرده.
‫کاراگاه.
‫این چه کاریه؟
‫این چه کاریه، کاراگاه؟
‫دمت گرم که به دردمون خوردی.
‫می خوای با من معامله کنی؟
‫قبلش باید سر اون خبرچینی که ‫اومده بود تو انبارم رو واسه م بیاری.
‫تفنگش رو بردار.
‫وایسا، «گیه سیک». ‫یه لحظه صبر کن. خواهش می کنم.
‫بزنش.
‫نه.، این کارو نکن، عوضی! ‫این کارو نکن!
‫«گیه سیک»، صبر کن.
‫«گیه سیک»... مگه من چیکار کردم؟
‫هر کاری که تو گفتی انجام دادم.
‫می خوای تو رو جاش بکشم؟
‫کثافت...
‫آهای، «چان گی». نترس.
‫بعداً همه چی رو واسه ت توضیح میدم.
‫تو الان یه پلیس رو کشتی. ‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫خواهش می کنم منو نکشید.
‫هر کاری بگید، انجام میدم.
‫با اینکه معتادی، خیلی باهوشی، ها.
‫خوبه. زندان رفتن از مُردن که خیلی بهتره.
‫نه! این کارو نکن!
‫اول حرف هام رو بشنو.
‫حرف هام رو بشنو!
‫خواهش می کنم حرف هام رو بشنو!
‫فرمانده کیم گیه سیک.
‫فکر کنم بدونم چه نقشه ای دارید.
‫جونگ یی سو که مظنون اصلی ‫قتل «دو یو گون» بود
‫با یکی از همدست هاش به نام «هو جونگ گو»
‫درگیر شد و این وسط ‫یکیشون مُرد.
‫الان دیگه «جونگ یی سو» دستگیر میشه.
‫عجب نقشه ای.
‫عجب نقشه ی هوشمندانه ای.
‫تا اینجاش که تقریباً بی نقص بوده.
‫تقریباً؟
‫ولی اگه الان منو بکشی،
‫گروهم رو چیکار می کنی؟ ‫فکر کردی اونا دست رو دست می ذارن؟
‫هوی گیوم چی؟ ‫فکر کردی قبول می کنه؟
‫ببین، من به هیچ کس، هیچی نمی گم.
‫مسیر رو واسه ت هموار می کنم که
‫کسی پیگیر کارت نشه. خب؟
‫خودت می دونی که می تونم این کارو بکنم. ‫تمیز و بی نقص انجامش میدم.
‫خواهش می کنم!
‫همین یه بار بهم فرصت بده. ‫خواهش می کنم، همین یه بار بهم اعتماد کن.
‫اون «جونگ یی سو» یه دارو زد تو گردنم.
‫اگه ازم آزمایش بگیرن، مثبت در میاد.
‫با این تفاسیر، واسه چی باید ‫خیال برم داره؟
‫خوب فکر کن. به نظرت منطقی نیست؟
‫خواهش می کنم...
‫چان گی.
‫بازش کن.
‫دستت رو بذار روش.
‫حتماً لازمه؟
‫تمام شد؟
‫یه ساعت پیش
‫یه پولی فرستادم به حساب برادرت.
‫ازت تشکر می کنم که این قدر تمایل نشون دادی ‫به کمک کردن.
‫چی؟
‫یه ساعت پیش؟
‫حالا که این قدر با همدیگه هم دلیم، ‫خیالم راحت شد.
‫ولی وقتی از اینجا رفتی، چی میشه؟
‫شاید نظرت عوض بشه.
‫ولی وقتی هم یه سرنگی باشه که اثر انگشتت روشه،
‫و یه پولی، از ناکجا آباد وارد حسابت شده باشه،
‫به نظرت بقیه، حرف کی رو باور می کنن؟
‫همه ی همکارهات می دونن که تو از رشوه گرفتن ‫خوشت میاد.
‫خب، چی میشه؟
‫به نظرت بقیه، حرف یه پلیس فاسدی که فقط به پول ‫اهمیت میده رو باور می کنن؟
‫یا منی که همیشه دنبال قاچاقچی ها بودم ‫و بارها جونم رو به خطر انداختم؟
‫خب...
‫از همون اول، نقشه ت این بود؟
‫این کثافت، «جونگ گو» رو کشت.
‫اگه اقدامی نکنم، یه ذره عجیبه. نه؟
‫درستش هم همینه. نه؟
‫[ پلیس ]
‫وقتی «هو جونگ گو» می خواست به همدستش ‫«جونگ یی سو» شلیک کنه،
‫فرمانده «کیم گیه سیک»، یه تیر به کتفش زد
‫و جلوش رو گرفت.
‫بعدش، «جونگ یی سو»، تفنگ «هو جونگ گو» رو برداشت
‫و کشتش.
‫همه ی این اتفاقات، در چند لحظه رخ دادن.
‫بعدش فرمانده کیم گیه سیک، به جونگ یی سو ‫شلیک کرد.
‫کل ماجرا، همین بود.
‫همه ی این اتفاقات رو تو با چشم های خودت دیدی؟
‫مطمئنی که «هو جونگ گو» و ‫«جونگ یی سو» با همدیگه، هم دست بودن؟
‫بله، قربان.
‫دستیار بازپرس «هو» از پلیس مبارزه با مواد مخدر،
‫مأمور تأمین امنیت اجناس قاچاق شده ی جونگ یی سو ‫رو به عهده داشت.
‫اگه همدست بودن، واسه چی همدیگه رو زدن؟
‫به نظر من، «هو جونگ گو»
‫می خواست «جونگ یی سو» رو بکشه که ‫پاش به بازجویی کشیده نشه.
‫ظاهراً می دونسته که آمار «جونگ یی سو» رو در آورده بودیم.
‫یعنی «هو جونگ گو» رو جلوی ‫یه افسر پلیس کشت؟
‫مقدار زیادی مواد مخدر در خونش ‫پیدا شد.
‫بنابراین، فکر می کنم که تحت تأثیر مواد ‫دست به قتل زد.
‫خیلی خب. جمعش کنیم، بره.
‫سعی کن، کمتر به رسانه ها، آمار بدی.
‫احسنت به تو، سو یول.
‫- احسنت! ‫- خسته نباشی.
‫- آفرین. ‫- دمت گرم!
‫همیشه سربلندم می کنی، سو یول.
‫خسته نباشید.
‫- خسته نباشید. ‫- ممنون.
‫احسنت، سو یول.
‫ممنونم، فرمانده.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫لعنتی.
‫جریان چیه؟
‫چیه؟
‫واسه چی «کیم گیه سیک» رو دستگیر نمی کنی؟
‫پرونده مختومه ست.
‫چه زری می زنی؟
‫چطور مختومه ست؟ ‫مجرم که هنوز آزاده.
‫یه کاری کن، احمق!
‫زورت به من رسیده؟
‫واسه چی اونجا خبری ازت نبود؟
‫خب، میومدی و اون کثافت ها رو می کشتی!
‫زورت به من رسیده، عوضی؟
‫آره دیگه.
‫باید هم پشیمون نباشی.
‫ریو سو یولی که من می شناسم، همینه.
‫عوضی!
‫بسه دیگه!
‫کثافت عوضی!
‫کثافت!
‫مرتیکه...
‫دارم زور می زنم که زنده بمونم. می فهمی؟
‫دارم زور می زنم که زنده بمونم، عوضی!
‫[ اولویت نظم و قانون، مردم است ]
‫چطوری؟
‫راستش...
‫چون می گذرد، غمی نیست.
‫حالا که دست «هو جونگ گو» رو شد،
‫تو هم به زودی، آزاد میشی.
‫فکر نمی کنم این طور بشه.
‫چرا؟ منظورت چیه؟
‫ظاهراً...
‫جونگ یی سو می خواد بگه که
‫دست منم تو کار بوده.
‫کثافت های دیوونه...
‫راستش، باورش واسه م سخته.
‫به نظر میرسه که «جونگ یی سو» بیشتر نقش ‫آچار فرانسه رو ایفا می کرده.
‫یعنی واقعاً اون قاچاقچی که پشت «دو یو گون» بود، ‫این بوده؟
‫ای...
‫فکرت رو درگیر این چیزها نکن.
‫فقط به این فکر کن که چطوری ‫بی گناهیت رو اثبات کنی.
‫نیازی نیست نگران من باشی.
‫دیگه هم نمی خواد بیای اینجا.
‫وقتی میای اینجا، یه جوری میشم.
‫گروهم...
‫احتمالاً الان در شوک به سر می بره.
‫مطمئنم اونا تموم تلاششون رو می کنن که ‫منو از اینجا خلاص کنن.
‫گروهت!
‫وقت ملاقات تمومه. برو.
‫آهای، صبر کن.
‫شرمنده ام.
‫واسه چی؟
‫واسه همه چی. واسه همه چی شرمنده ام.
‫راستی...
‫به نظرت...
‫«هونگ جونگ گو» دستور قتل
‫مین سو رو داد؟
‫تاک مین سو؟
‫مین سو!
‫«کیم گیه سیک» گفت که بعد از پرت شدن ‫تاک مین سو،
‫رفت بالا که «سیم سانگ» رو بگیره.
‫این چیه؟
‫طبق آیین نامه عمل کردم.
‫به رونش شلیک کردم.
‫نه!
‫سیم سانگ سو، زیر این بنر پیدا شد،
‫ولی پای «تاک مین سو» بالاشه.
‫به توالی اتفاقات نمی خوره.
‫ولی اگه اتفاقات، بر عکس ترتیب رخ داده باشن...
‫سانگ هو.
‫سانگ هو!
‫[ احتیاط کنید ]
‫بی شرف...
‫گیه سیک.
‫تو «سانگ هو» رو کشتی؟ ‫آخه چرا کشتیش؟
‫توی این شرایط هم
‫فکرت درگیر دیگرانه.
‫چیکار می کنی؟ ‫این کارو نکن، کثافت!
‫شرمنده ام، مین سو.
‫یه چیزی توی همین مایه ها؟
‫شاید،
‫اون حرف هایی که فکر می کردم تهمتن
‫همه شون راست بودن.
‫خب؟
‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫می خوای یه رمان جنایی بنویسی که ‫حسابی بفروشه؟
‫خیلی ترسویی. حالا مشکوک شدی؟
‫مگه خودت نگفتی یه کاری کنم؟
‫دوباره پیگیر این پرونده میشم. ‫حتماً یه کاسه ای زیر نیم کاسه ست.
‫شاید بتونم دست «کیم گیه سیک» رو ‫رو کنم.
‫تنهایی؟ واقعاً فکر کردی شدنیه؟
‫نه.
‫- با تو. ‫- من؟
‫«کیم گیه سیک»، یه پا روانیه.
‫نمی خوام پای «جه سون» و «گیونگ ته» به این ماجرا ‫باز بشه.
‫من و تو میریم. ‫فقط ما دو تا.
‫فقط ما دو تا؟
‫از این لحظه به بعد،
‫کاملاً به همدیگه اعتماد می کنیم.
‫هر چی که سر نخ...
‫- هوی، واسه چی کمکم نمی کنی؟ ‫- چی؟
‫- بهت میاد. ‫- نه، بذار با هم عوض کنیم.
‫- استرس نداشته باش. ‫- تو کی هستی؟
‫دوباره سر و کله ی «ریو سو یول» توی انبار اسقاطی ‫پیدا شد.
‫- یا خدا! ‫- زود باش! خیلی سنگینه!
‫- من کشتمش! من اون عوضی رو کشتم! ‫- آهای!
‫تو بهم زنگ زدی. آره؟
‫حتماً یه چیزی پیدا می کنیم.
‫اگه یه قدم دیگه بهم نزدیک بشی، ‫مجبورم همون بلا رو سرت بیارم.
‫ممکنه یکی از نزدیکانت که هیچ ربطی به این قضیه نداره، ‫بلا سرش بیاد.
‫لعنتی.
‫اونم کار تو بود. آره؟
‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫به نظر خودت، واسه چی تو کشته نشدی؟
‫نمی دونم.
‫تو اون شب گروه رو مجبور کردی که ‫«دو یو گون» رو منتقل کنن.
‫خودت به قاضی زنگ زدی
‫و حکمش رو گرفتی.
‫خب...
‫این کارو کردم، چون می ترسیدم ‫«دو یو گون» نظرش عوض شه.
‫- واسه همینم... ‫- پارسال، پدرت ورشکست شد.
‫از اون زمان به بعد،
‫مسئولیت وصول کردن بدهی هاش، ‫گردن تو بود.
‫واسه چی اون بحث رو پیش آوردی؟
‫ولی همه ی همکارهات فکر می کردن که همچنان ‫خانواده ت دارن با قدرت ادامه میدن،
‫چون تو این مسئله رو از همه پنهون کردی.
‫من و «جه سون» نمی دونستیم.
‫بچه های گروهت هم نمی دونستن. ‫هیچ کدوممون نمی دونستیم.
‫یه زمانی، خانواده ی پولداری داشتی.
‫ولی وقتی خانواده ت همه چیزشون رو از دست دادن، ‫شروع کردی به دست و پا زدن.
‫کم کم افکار بد اومدن سراغت.
‫درخواست میدم که مرکز بازجوییم کنه.
‫نمی خوام تو ازم بازجویی کنی.
‫همه دارن به این فکر می کنن.
‫خودت هم اینو می دونی. آره؟
‫باید خیلی حواست جمع باشه.
‫از این به بعد، باید به من اعتماد کنی و ‫هر چی بهت میگم، انجام بدی.
‫[ پلیس ]
‫واسه چی دزدیدنش؟ ‫[ پلیس مونیانگ ]
‫توی دستشویی...
‫چتونه؟
‫چرا یهو ساکت شدین؟
‫اون که خطایی نکرده. ‫واسه چی معذبش می کنید؟
‫خواهش می کنم، آروم باش.
‫تعجب می کنم که حتی تعلیق هم نشد.
‫حتماً یه گردن کلفت پشتشه.
‫عوضی دیوونه. ‫چی گفتی؟
‫- چیه؟ مگه اشتباه می کنم؟ ‫- ببند دهنتو!
‫- حواست به حرف زدنت باشه. ‫- ساکت!
‫اینا خیلی دارن زر مفت می زنن.
‫چی؟ ما زر مفت می زنیم؟
‫- چی؟ ‫- عیب نداره.
‫یه مدت برو استراحت کن. ‫نمی خواد زورکی بیای سر کار.
‫واسه چی باید استراحت کنم؟
‫باید اول مجرم رو گیر بندازم.
‫[ قسمت پنجم ]
‫[ آبنبات چشمی ]
‫رئیس یونگ.
‫تیر خوردم و بی هوش شدم. وقتی به هوش اومدم، ‫دیدم جنس ها نیستن.
‫مگه دیوونه ام که بخوام بدزدمشون؟
‫خواهش می کنم حرفم رو باور کنید.
‫ببرش.
‫فکر نکنم اونی که لو داده، ‫خودی بوده.
‫ممکنه کار اون خبرچین ها باشه؟
‫اصل جریان، هرچی که هست، ‫مربوط به مرگ «دو یو گون»ـه.
‫این طوری که مرگ «دو یو گون» رو هم ‫می ندازن گردن ما.
‫باید سریعاً جنس هامون رو از توی بازار ‫خارج کنیم.
‫از این به بعد، هر کی جنسمون رو بفروشه، خبرچینه.
‫حتماً بکششون.
‫رو چشمم.
‫[ ساعت هشت شب، زندان «دجین» را ترک کرد ] ‫[ به یکی از زندان های شمالی منتقل شد ]
‫[ ساعت یازده شب رسید ]
‫[ با توجه به تصاویر دوربین ماشین، همگی مُرده ن. ]
‫این ماشین که ثبت نشده بود. ‫از کجا فهمیدن؟
‫نمی خواد ازش بپرسی.
‫این احمق، خودش هم هنوز یه سر نخ ‫پیدا نکرده.
‫ولش کن. نمی خواد ازش بپرسی. ‫این احمق، هیچی نمی دونه.
‫آخه من از کجا بدونم؟ ‫ناسلامتی، تازه پرونده دستم رسیده، ها.
‫داشتم با خودم حرف می زدم.
‫آها.
‫یه مقدار اعصابم خرابه. ببخشید. ‫ساندویچت رو بخور.
‫قرار بود قضیه ی انتقالش، فوق محرمانه باشه.
‫فقط چند نفر می دونستن که قراره ‫از کدوم راه برن.
‫هر چی فکر می کنم،
‫بیشتر به پلیس مبارزه با مواد مخدر ‫شک می کنم.
‫پلیس مبارزه با مواد مخدر؟
‫کی مثلاً؟
‫هو جونگ گو.
‫چند سال پیش هم به خاطر رشوه گرفتن از یه قاچاقچی ‫مواد مخدر، مورد بازجویی قرار گرفته بود...
‫] کیم گیه سیک، هو جونگ گو، لی هوی گیوم، ‫ جونگ چای گی، کیم گیونگ جون ]
‫با این تفاسیر، می خوام که زیر نظرش ‫داشته باشی.
‫فیلم حادثه رو به دست آوردی؟
‫جاده رو جدیداً ساختن. ‫واسه همینم، فعلاً دوربین توش نذاشتن.
‫دوربین های جاده های متصل به اون جاده هم ‫بررسی کردم
‫ولی تعداد ماشین ها، زیاده.
‫اگه لازم بود، آمار تک تکشون هم می گیریم که ‫به سوژه برسیم.
‫تک تک فیلم ها رو با دقت نگاه می کنیم.
‫باید بفهمیم که بعد از اون حادثه، ‫مظنون کجا رفت.
‫«سو یول»، می دونم که الان وقت این حرف ها نیست،
‫این روزها خیلی با انرژی شدی. ‫دمت گرم.
‫مهم ترین نکته اینه که
‫اون اصرار داشت که نصف شبی ‫منتقلش کنن
‫تحقیقات تموم شد؟
‫ما که هنوز شروع هم نکردیم. ‫واسه چی از الان...
‫هوی، هوی، هوی! ‫ساکت!
‫- من این پرونده رو می خوام. ‫- سو یول...
‫«من این پرونده رو می خوام»
‫- مرتیکه. ‫- ببین این عشق چه زوری داره!
‫عشق...
‫فیلم های اون اتوبوسه، به دستمون رسیده؟
‫- دیگه بحثش رو پیش نمیارم. ‫- تو هم وقت گیر آوردی؟
‫آخه این چه طرز حرف زدنه؟
‫باید خیلی حواست جمع باشه.
‫از این به بعد، باید به من اعتماد کنی و ‫هر چی بهت میگم، انجام بدی.
‫به نظر خودت، چرا تو کشته نشدی؟
‫به نظرت، دلیل ترسش، عبور از چراغ قرمز بود؟
‫نمی تونیم اونو چهره نگاری کنیم.
‫این بهترین عکسیه که ازش داری؟
‫حداقل، خط فکش رو می بینیم.
‫قشنگ بعدش، خورد زمین. ‫وقتی ماشین هم تصادف کرد، دوربین ماشین شکست.
‫آخه با این عکس، چطور پیداش کنیم؟
‫همین یه شاهد رو داریم که. ‫[ شاهد موجود در فیلم دوربین ماشین ]
‫همین یه نفر رو داریم که.
‫منم همینو میگم.
‫چیکار می کنی؟ ‫به من دست نزن.
‫- تکون نخور. ‫- نکن...
‫ها؟
‫چی شده؟ فکری به ذهنت رسیده؟ ‫کجا می ری؟! هوی!
‫ای خدا.
‫سلام، هوی گیوم.
‫بله. به دستمون رسید.
‫ولی چهره ش دیده نمیشه.
‫اینجا اومدیم چیکار، عوضی دیوونه؟
‫عقل تو کله ت نیست؟
‫دست بند این یارو، خیلی آشناست.
‫کدوم دست بند؟
‫واسه ت آشنا نیست؟
‫این چیه؟
‫از کجا می دونستی؟
‫حالا اینجا کجاست؟
‫خیلی دلم می خواست ببینمت.
‫دوباره به هم رسیدیم، «سو یول».
‫بعد از اینکه کاسه، کوزه ام رو به هم ریختی
‫این اولین باره که میای اینجا. نه؟
‫آره، گمونم.
‫خودم می خواستم دعوتت کنم.
‫ای خدا. عجب طراحی داخلی داره.
‫دوست دارم همه چیش رو داغون کنم.
‫جناب، از قدیم گفتن، کوه به کوه نمی رسه، ‫ولی آدم به آدم می رسه.
‫یه نگاه به این بندازید.
‫این دست بند رو نگاه کنید.
‫این مال کلوپ شماست؟ ‫[ سیاه ]
‫این مال کلوپ شماست؟
‫صورت حساب به دستتون رسید؟
‫خودم دادم، پیک بیارش واسه تون.
‫بله، به دستم رسید، ولی پول پیک رو خودم دادم.
‫یه پیرمرد هشتاد ساله، با مترو آوردش.
‫ناسلامتی، سه تا از صورت حساب های مهمم بودن، ها!
‫پیرمردها، کارشون رو خوب بلدن.
‫این روزها، مردم همین پیرمردها رو ‫ترجیح میدن.
‫خیلی وقتتون رو نمی گیرم.
‫میشه صورت حساب اون شب رو بهم بدید؟
‫فکرش هم نکن. ‫واسه چی باید همچین کاری کنم؟
‫چند تا پلیس مُردن!
‫مطمئنم که خبرش رو شنیدی.
‫مسئله جدیه.
‫عمراً به تو نمی دمش.
‫چاره ای نیست. ‫باید کتک بخوره.
‫عوضی... وایسا ببینم.
‫چی میگی؟ بزنمش تو سرش؟
‫لب تر کن.
‫باشه.
‫چی می خواید؟ ‫چیکار کنم که رضایتتون جلب شه، جناب؟
‫می خوام حساب حساب شیم.
‫اون شب، مشت بدی بهم زدی.
‫خب که چی؟
‫ادای احمق ها رو در نیار. ‫خودت می دونی منظورم چیه.
‫با زبون خوش، بدش به من.
‫یه مشت. ولی با تمام قدرت می زنم. خب؟
‫لب تر کن. ‫بزنمش یا نه؟
‫باشه، بزن.
‫عوضی!
‫پس مردونگی هم بلدی.
‫درد داشت؟
‫هنوز زور دارم.
‫خیلی خب. کدوم تاریخ رو می خوای؟ ‫یه تاریخ بگو.
‫خدا لعنتش کنه.
‫گفتم بزنش.
‫سرعتش بیشترم بود.
‫یک صدم ثانیه، کم آوردم.
‫نه، تو کُندی. خاک تو سرت.
‫عمداً نزدیش. آره؟
‫مطمئنم که از قصد نزدیش.
‫سو یول؟
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫جریان چیه؟
‫عکس دوربین ماشین رو از «جه سون» گرفتم.
‫دست بند اون یارویی که جلوی اتوبوس رو گرفت ‫رو دیدم.
‫آها.
‫پس چون خیلی استرس داشتی
‫اومدی اینجا یه مقدار خوش بگذرونی ‫و دور بزنی؟
‫نکنه اومدی اینجا
‫که دهن شاهد رو ببندی. هر کی باشه، ‫به این مسئله شک می کنه.
‫از این خبرها نیست. نه؟
‫نکنه هست؟
‫واسه چی اوضاع رو پیچیده می کنی؟
‫مرتیکه ی...
‫احترام بذار.
‫مرتیکه...
‫- ای بابا. ‫- صورت حساب اون شبه؟
‫گندش بزنن.
‫دیوونه م کردی.
‫این اعداد...
‫تویی که راحت دست بندش رو شناختی
‫حتماً اطلاعات خوبی از کلوپ ها داری.
‫ناسلامتی، پلیس مبارزه با مواد مخدرم دیگه. ‫نباید توی کلوپ ها سرک بکشم؟
‫راست میگی، ها.
‫خاک تو سرت.
‫سرپرست «ریو».
‫ممنون که کمکم می کنی.
‫ولی این پرونده ی منم هست.
‫باید قاتل «گیونگ جون» رو بگیرم.
‫آهای.
‫باید آمار تک تکشون رو بگیریم.
‫فقط آمار بیست تا سی ساله ها رو می گیریم.
‫چی...
‫کجا میری؟ ‫ای بابا.
‫ای خدا.
‫این دوتا خسته م کردن.
‫تو کی هستی؟
‫چیکار میکنی؟
‫این خودتی؟
‫بیخیال، بابا. ‫نقشه ت این بود؟
‫بفرمایید. می تونید برید.
‫باید زود پیداش کنیم.
‫هر چی زودتر پیداش کنیم، ‫به نفع هر دومونه.
‫یک، دو، سه.
‫- چه مرگت شده؟ ‫- چیه؟
‫- دو شخصیتی هستی؟ ‫- چی؟
‫واسه م گل میاری.
‫واسه م آب میاری.
‫شنیدم اونایی که آخرهای عمرشونه، ‫یهو تغییر می کنن.
‫داری می میری؟
‫چی میگی، بابا؟ من می میرم؟
‫چطور دلت میاد همچین حرفی بزنی؟
‫چرا این قدر پیگیر این پرونده شدی؟
‫هنوز از من خوشت میاد؟
‫ازت خوشم میاد.
‫ساکت شو.
‫چی میگی بابا؟ ‫چشم خیلیا دنبال این پرونده ست.
‫واقعاً نمی دونستی؟ ‫غذاتو بخور.
‫پس نمی خواد خوشمزه بازی در بیاری. ‫خودت باش.
‫گیجم کردی.
‫مرتیکه.
‫داغه.
‫این تویی. آره؟ ‫پس تو شاهد عینی هستی.
‫این پرونده، نقل محفل همه جا شده.
‫نمی دونستی که دنبال شاهد می گشتیم؟
‫من چیزی ندیدم.
‫پس شاهد عینی هم نیستم.
‫تصادف گنده ای بود. چطور چیزی ندیدی؟
‫مطمئنم که صداش هم بلند بود.
‫من به دیگران توجه نمی کنم.
‫امتحاناتم هم در پیشن.
‫تویی که امتحاناتت در پیشن، واسه چی رفتی کلوپ؟
‫اون شب، چند نفر مُردن.
‫ممکنه حرف هات به درد پرونده مون بخورن. ‫خواهش می کنم با ما همکاری کن.
‫یکی از زیر دست هام مُرد.
‫زیر دستم، تقریباً هم سن تو بود، آقای جونگ.
‫میگم چیزی ندیدم.
‫آمبولانس هم که زود اومد. ‫دیگه لازم نبود زنگ بزنم.
‫همین و بس.
‫وقت ندارم. لطفاً از اینجا برید.
‫بقیه واسه ت مهم نیستن؟
‫فکر کردی خودت به کمک دیگران احتیاجی نداری؟
‫چیکار می کنی؟
‫ای بابا.
‫- میخواستم... ‫- آقای جونگ!
‫[ تسلی بخش قلب ]
‫آره. حسابی پول آوردم.
‫جاکگوی هم اونجاست؟
‫آقا، امروز قرار مهمی دارم.
‫دکتر. درمان رو شروع کنیم.
‫همین الان.
‫دکتر. میشه جای من، شر «ریو سو یول» رو کم کنی؟
‫- کی؟ ‫- خجالت نمی کشی؟
‫من خجالت بکشم یا تو که زندگیت ‫سرشار از بی شرفیه؟
‫امروز نمی تونم بیام.
‫ای خدا.
‫برو کنار.
‫این چه کاری بود؟
‫حالا «هوی گیوم» و «جه سون» هم می فهمن.
‫اصلاً ممکنه قبل از «هوی گیوم» اخراج شم.
‫مگه تقصیر منه؟
‫اگه تو درست کارت رو انجام می دادی ‫لازم نبود من دخالت کنم.
‫چی گفتی؟
‫چون تو دخالت کردی، توی این هچل گیر کردیم.
‫خواهش می کنم تو هیچ کاری نکن ‫هیچ کاری نکن.
‫یا هم اینکه، گمشو!
‫همین که نجاتش بدی، واسه همیشه میرم. ‫مگه بهت نگفتم؟
‫اون وقت، حتی اگه التماسم کنی که نرم،
‫بازم نمی مونم و هر جور شده، میرم.
‫متأسفانه...
‫سخته.
‫چی؟
‫منظورم اینه که... «کی» به این سادگیا نمیره.
‫- احتمالاً این طور نمیشه. ‫- می دونستم.
‫این عوضی تو روم داره بهم دروغ میگه. ‫دو رو.
‫خب که چی؟ می خوای نرم؟ ‫می خوای تا ابد پیشت بمونم؟
‫اصلاً بیا با هم بمیریم. ‫بمیر، عوضی!
‫میشه لطفاً هر دوتون به من توجه کنید؟
‫اینکه تمایل داری درمان بشی،
‫تغییر مثبتیه.
‫ولی یه مقدار طول می کشه. ‫زمانی که تحت درمانی...
‫واقعاً؟ پس زود شروع کنیم. ‫می خوام زود قال قضیه کنده بشه.
‫برو بشین.
‫تو هم بشین.
‫از بچگی هات واسه م بگو.
‫بچگی هام؟ چرا؟ ‫گفتم می خوام زود قال قضیه کنده بشه.
‫همون جور که بهت توضیح دادم، ‫شخصیت چندگانه
‫بر اثر حادثه های تلخ کودکی ایجاد میشه.
‫احتمال بسیار زیاد، عامل این بیماریت، بچگیته.
‫خودت گفتی می خوای درمون شی، دیگه!
‫نمی خوام.
‫چرا؟
‫نمی خوام.
‫- شروع کنیم. ‫- گفتم نمی خوام.
‫این عوضی حتماً یه چیزهایی می دونه. نه؟
‫پایه تم. بریم تو کارش. ‫یالا. هیپنوتیزمم کن.
‫یالا.
‫به همون روش همیشگی.
‫خیلی خب.
‫حالا، بچگی هات رو به خاطر بیار.
‫حالا برو به اولین خاطره ای که ‫به ذهنت میاد.
‫یک، دو، سه.
‫آقای ریو.
‫چی می بینی؟
‫راهرو.
‫اتاق.
‫اعداد.
‫آقای ریو.
‫توی بچگیات، فراموشی داشتی؟
‫جه سون، دارم برمیگردم اداره.
‫- تو کجایی؟ ‫- سلام، سو یول.
‫همین الان «هو جونگ گو» به مراسم ختم ‫کیم گیونگ جون رسید.
‫آره، درباره ش، یه سری تحقیقات کردم.
‫هم اهل شرط بندیه، هم اهل کثافت کاری.
‫ولی فکر نکنم دستش تو این پرونده باشه.
‫آره.
‫ای خدا! چه داغه! ‫وایسا.
‫گندش بزنن. ‫آره، همینه.
‫گوشی دستت.
‫- سلام. ‫- واسه مراسم ختم اومدید؟
‫بله.
‫شما برو تو. من باید با گوشی حرف بزنم.
‫- خیلی خب. داخل می بینمتون. ‫- حله. می بینمتون.
‫ای خدا.
‫[ سالن شماره یک ]
‫واسه چی دیر کردی؟
‫[ روزنامه مونیانگ ]
‫ادای احترام کنیم.
‫من فرمانده ی «گیونگ جون» هستم.
‫تسلیت میگم.
‫طفلکی پسرم...
‫فرمانده؟
‫فکر کنم منم تحت نظر گرفتن.
‫کثافت های بی شرف...
‫فرمانده، چیکار کنیم؟ ‫هیچ کاری نکنیم؟
‫- هیچ کاری نکنید. ‫- چی؟
‫توی همچین شرایطی، ‫هیچ کاری نکنیم، بهتره.
‫دسته گل به آب ندید.
‫همه تون اومدید؟
‫غذا بخور.
‫این مدت، اینجا بودی؟
‫بله.
‫وقتی مردم رفتن، منم میرم.
‫الان برمی گردم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫[ پلیس و شهروندان برابرند ]
‫سلام، قربان.
‫ای خدا.
‫باز دارم خواب می بینم که «او گیونگ ته» پیشمه؟
‫[ او گیونگ ته ]
‫منو منتقل کردن به گروه دو پلیس مبارزه با فساد.
‫افسر او گیونگ ته هستم، قربان.
‫راستی راستی خودشه.
‫به یه حوزه ی دیگه منتقلت کردن که.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫گروه دو پلیس مبارزه با فساد مونیانگ...
‫گروه خودمه که.
‫تموم تلاشم رو می کنم.
‫اومدی؟ این میز خالیه. واسه خودت.
‫- آهای، جه سون. ‫- بله؟
‫یه نفر به گروه اضافه شده.
‫چطور من فرمانده نمی دونستم،
‫ولی شماها، همه تون خبر داشتید؟
‫نمی دونستی، فرمانده؟
‫مگه گزارشی که بهت تحویل دادم رو نخوندی؟
‫کی گزارش بهم دادی؟ ‫می کشمت.
‫فرمانده هنوز هم...
‫در شوک تغییراته. یادت باشه.
‫- چشم، قربان. ‫- اسم من «جین اونگ»ـه.
‫سلام.
‫اینا مافوق هاتن توی گروه یک. ‫احترام بذار.
‫سلام، قربان.
‫- اینا رو امروز بررسی کن. خب؟ ‫- تا آخر امروز؟
‫- یونیفرمت هم در بیار. راحت باش. ‫- چشم، قربان.
‫- دیروز پیامم به دستت رسید؟ ‫- بله. آماده اومدم.
‫ایناهاش.
‫می بینی؟ بهت گفتم دیگه. ‫من که دروغ نمیگم.
‫- استراحت کن. ‫- «مدارکی که احتیاج به امضا دارند»
‫یه چی رو صورتتونه.
‫- چی؟ جذابیت رو میگی؟ ‫- نه، خمیر دندون.
‫تو هم به زودی عین خودم میشی.
‫مشکلات ول کنم نیستن.
‫فیلم ها رو بررسی کردم...
‫سلام، هوی گیوم.
‫- مراسم ختم، درست برگزار شد؟ ‫- آره.
‫پیشرفتی حاصل نشد؟
‫نه، یه آبی به دست و صورتم می زنم ‫و میام.
‫- نه، خسته نیستم. ‫- چیزی شده؟
‫- چی شده؟ ‫- نمی دونم.
‫[ تاکسی ]
‫خانم، ظاهراً باید پیاده شید.
‫گوشی دستت.
‫باشه، ممنونم.
‫[ پلیس ]
‫منم همینو میگم.
‫درسته. همه مون دیدیم دیگه.
‫ببخشید. اینجا چه خبره؟
‫خونه ی شماست؟
‫بله.
‫اینجا چه خبره؟
‫صبر کنید. حق ندارید برید تو. ‫وایسید!
‫ببخشید.
‫- گفتمت دیگه. ‫- اینجا چه خبره؟
‫- این کیه دیگه؟ ‫- پلیسه؟
‫[ پلیس ]
‫بفرمایید؟
‫به ما گفتن، یه چیز دزدیده شده اینجاست.
‫حالا چی پیدا کردید؟
‫آهای. اونو بده به من.
‫[ پلیس ]
‫هوی گیوم.
‫مال من نیست.
‫مطمئنم...
‫یکی می خواد واسه م پاپوش درست کنه.
‫یه نفر گذاشتش اینجا.
‫می دونم.
‫ولی واسه ت حکم گرفتن.
‫مجبورم دستگیرت کنم.
‫امیدوارم که بتونی درک کنی.
‫جریان چیه؟
‫غذا می خوای؟ نوشیدنی چی؟
‫یه نفر عمداً بعد از مرگ گیونگ جون،
‫من رو زنده گذاشت که با این پول ها
‫همه چی رو بندازه گردن من.
‫من از همون اول...
‫هدف بودم؟
‫احتمالاً مافیای «دو یو گون» می خواستن بین تو ‫و «گیونگ جون»، یه نفر رو خبرچین نشون بدن
‫و وقتی فهمیدن که «گیونگ جون»، تازه به گروه مبارزه ‫با مواد مخدر ملحق شده، تو رو انتخاب کردن.
‫از قرار معلوم...
‫یه نفر از تک تک اعمال پلیس مبارزه با مواد مخدر ‫خبر داره.
‫هوی گیوم، کسی تو گروهتون هست که...
‫ما که هنوز مطمئن نشدیم.
‫همون جور که الان واسه من پاپوش دوختن،
‫شاید نقشه شون اینه که به بچه های گروه خودمون ‫شک کنیم.
‫نظرتون چیه...
‫فعلاً صبر کنیم؟
‫هر اتفاقی که بیفته، مطمئنم که فرمانده ام ‫قضیه رو حل می کنه.
‫از کجا می دونی می تونه بهت کمک کنه؟
‫چی؟
‫اون زمانی که گروه توی هچل
‫گیر کرده بود، هیچ کاری نکرد.
‫از کجا معلوم، الان بتونه کاری کنه؟
‫احتمالاً الان فقط به فکر نجات دادن خودشه.
‫بسه، سو یول. ‫بسه. خب؟
‫هوی گیوم.
‫اومدید؟
‫بهت گفتم کاری نکن.
‫بهت گفتم کاری نکن!
‫اون عوضیا می خواستن بکشنم.
‫اول منو از اینجا خلاص کن.
‫بعدش بهت میگم که از کجا جنس میارن و چطور
‫پخشش میکنن.
‫اول تو بهم اطلاعات بده.
‫بعدش منتقلت می کنم به یه جای امن. ‫بهت قول میدم.
‫امشب باید جمعشون کنیم. آماده باش.
‫مگه چاره ی دیگه ای هم داشتم؟
‫دنبالم بودن!
‫من جنس ها رو دزدیده بودم.
‫اگه گیر می فتادم، چی؟ ‫باید یه کاری می کردم دیگه!
‫می دونی چرا دنبالت افتادن؟
‫چون وقتی دست رو نقطه ضعفت می ذارن، ‫تصمیم اشتباه می گیری.
‫بهت گفتم که گول زدن «ریو سو یول» کار راحتی نیست. ‫اگه اتفاق بدی بیفته...
‫چرا باید اتفاق بدی بیفته؟
‫گفتم حالا که «لی هوی گیوم» زیر نظره، من بهش کمک کنم.
‫مگه خودت از اول نمی خواستی که ‫اخراجش کنی؟
‫باید خدا رو هم شکر کنه ‫که هنوز زنده ست.
‫دهنت رو ببند.
‫فرمانده.
‫همه ی کارها انجام شد، ‫منهای موادی که قرار بود توی خونه ش پیدا بشه.
‫حسابی پولدار میشیم!
‫اتوبوس، همین الان راه افتاد.
‫قربان، صد در صد که باید ‫از شر «دو یو گون» خلاص شیم.
‫ولی به نظرتون، محض اطمینان، شر بقیه هم ‫کم نکنیم؟
‫لی هوی گیوم رو زنده بذار.
‫باشه. غیر دختره، همه رو می کشم.
‫گاز بده!
‫فرمانده.
‫واسه شام، غذا سفارش بدم؟
‫فقط زود آبشون کن.
‫چشم. رو چشمم، فرمانده.
‫باشه. اومدم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫هوی گیوم چطوره؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫دو جرم مسخره رو انداختن گردنش.
‫راستی...
‫تو از همون اول می دونستی که همه به گروه تو
‫مشکوک میشن. نه؟
‫ولی هر چی بیشتر بررسی می کنم، ‫بیشتر حس می کنم که مجرم خودشه.
‫انگار...
‫یه نفر عمداً می خواد اون رو زیر تانکی کنه.
‫ولی حس ششمم بهم میگه که
‫کار یکی از بچه ها مبارزه با مواد مخدره.
‫من به تمام بچه های گروهم اعتماد دارم. ‫ولی اگه مشکلی هم باشه،
‫خودم درستش می کنم.
‫نه.
‫خودم درستش می کنم. به همراه گروهم.
‫تو که کلاً تو باغ نیستی.
‫واسه چی ترسیدی؟
‫هیچی.
‫[ وزارت دادگستری ]
‫ترسوندیم.
‫- باید برم. ‫- چی؟
‫واسه چی ترسیدی؟
‫مگه صحبت هامون تموم نشدن؟
‫چهره ات که میگه باید با هم صحبت کنیم.
‫آقای «گونگ»، کسی تهدیدتون کرد؟
‫وجداناً... چیکارم داری؟
‫هنوز هم بقیه واسه ت مهم نیستن؟
‫میگم من چیزی نمی دونم. ‫اون شب، چیزی ندیدم.
‫مگه نگفتم که هیچی ندیدم!؟
‫نه. تو یه چیزی می دونی.
‫واسه همینم هست که ترسیدی.
‫افسر او.
‫فکر کنم مسیر فرار مجرم رو پیدا کردم.
‫چی؟
‫بیمارستان، سه تا آمبولانس فرستاد.
‫این ویدیو نشون میده که پنج دقیقه قبلش، ‫یه ماشین دیگه داشته میرفته سمتشون.
‫بررسی که کردم، متوجه شدم، ‫اولین آمبولانس بوده.
‫ماشینش هم غیرقابل ردیابی بوده.
‫اولین آمبولانس، قبل از حضور پلیس ‫سر صحنه بوده.
‫آمبولانس بود. ها؟
‫مگه خودت نگفتی صدای آژیر شنیدی؟
‫پس فقط صدای آژیر شنیدی؟
‫هیچی ندیدی؟
‫اگه بقیه واسه ت مهم نیستن، ‫به خودت فکر کن.
‫تا کی می خوای با این ترس زندگی کنی؟
‫اگه دوست داری زنده بمونی، ‫ما باید مجرم رو دستگیر کنیم.
‫الان هم تنها کسی که می تونه بهت ‫کمک کنه، منم!
‫حالا،
‫من و تو، چهره ی همدیگه رو می شناسیم.
‫آره، آمبولانس بود.
‫[ آمبولانس ]
‫با آمبولانس رفت.
‫چهره ام هم دید.
‫ترسیده بودم.
‫افسر «او»، همین الان اون آمبولانس رو ‫پیدا کن.
‫چشم، قربان.
‫زودتر از اونی که فکر می کردم، اومدی.
‫ماهی هم گرفتی؟
‫- یکی گرفتم. ‫- چی؟ کجاست پس؟
‫تو رو گرفتم، مرتیکه ی خبرچین.
‫وایسا. خواهش می کنم منو نکش.
‫خواهش می کنم منو نکش...
‫هر کاری اونا گفتن، انجام دادم.
‫- خواهش می کنم... ‫- اصلاً صبر نداری.
‫وقتی با یکی قرار می ذاری، اول باید ‫باهاش حرف بزنی. نه؟
‫الان می خوای جنس هامون رو بهمون برگردونی؟
‫حالا که من گیرشون آوردم، ‫مال خودمن.
‫اگه جنس ها رو می خوای، ‫باید ازم بخریشون.
‫اگه با نصف قیمت ازم بخریشون، ‫بیست برابرشون سود می کنی.
‫من دیگه جوون نیستم.
‫نمی خوام دیگه اجناس ضبط شده رو بفروشم.
‫شاید حالا که سنت بالا رفته، ‫وقت مُردنته.
‫ولش کن.
‫من یه عالمه پول دارم.
‫خیلی خب.
‫حالا هر چی می خوای سرت رو بخارون.
‫چطور می خوای زنده از اینجا بری بیرون؟
‫ما «دو یو گون» رو واسه ت کشتیم.
‫مگه رو مخت نبود؟
‫سرت رو خاروندی؟ تموم؟
‫فکر کنم...
‫هنوزم بتونی...
‫یه کمک هایی بهم بکنی.
‫اگه با ابزار قانونیم، بازار رو واسه ت خالی کنم،
‫علی رغم کار غیر قانونیت
‫خیلی راحت، کسب و کارت رو می چرخونی.
‫آهای.
‫از اون جایی که می دونم تو رئیس اون خبرچین هایی، ‫دست یاری دادن با تو، واسه م راحت نیست.
‫چی ازم میخوای؟
‫کی این آمبولانس رو آورد اینجا؟
‫یه کثافتی نزدیک انبار اسقاطی گذاشتش و رفت.
‫البته خیلی چیز خوبیه،
‫واسه همینم از دستش عصبانی نشدم.
‫ای بابا. ‫اوراق کردنش خیلی زمان می بره.
‫گمونم جایی گذاشته بودش که ‫هیچ دوربینی نبود.
‫آره.
‫قربان، همه قبل از اینکه ماشینشون رو بیارن
‫دوربین ماشینش رو در میارن؟
‫بعضیا آره.
‫ولی بعضی از ماشین ها هم با دوربین میارن. ‫اون وقت خودمون درشون میاریم.
‫گفتی بعضی از ماشین ها رو با دوربین میارن؟
‫یعنی بعضیاشون هنوز هم ‫فیلم توشون هست؟
‫- ممکنه! ‫- ایول!
‫- همینه. ‫- آره.
‫افسر او.
‫دمت گرم. ‫تو خوراک کاراگاه شدنی.
‫آقای با استعداد، گشتن کل انبار، ‫یه مقدار زمان می بره.
‫- دست بجنبون. ‫- برو، آقای با استعداد.
‫- از این طرف. ‫- الان میایم.
‫باشه.
‫- اون جلو، لیزه. ‫- باشه.
‫[ جونگ یی سو، فیلم انبار اسقاطی ]
‫پدر «جونگ یی سو» که سال هاست ‫ازش خبری نداره.
‫گندش بزنن. خونه ی پدریش هم که سال هاست ‫متروکه شده.
‫بعد از مرگ مادرش، یه نفر هم ندیدش.
‫حالا این کثافتو چطور پیدا کنیم؟
‫یهویی تصمیم بر منتقل کردنش گرفتن.
‫پیدا کردن همچین ماشینی، اونم ‫در این زمان محدود...
‫به نظرتون، یه رابطه ای با صنعت اتومبیل نداره؟
‫دو نفری، آمار اینم گرفتیم.
‫شاید یه شرکتی بوده که اخیراً ‫جمع کرده.
‫- چی؟ ‫- اینو نگاه کنید.
‫آمار اسقاطی ها و نمایندگی های خودروی دست دوم ‫رو گرفتم.
‫همه شون الان هم مشغول به کارن.
‫واسه همینم رفتم سراغ اونایی که اخیراً ‫جمع کردن.
‫اگه به شماره ی 33 نگاه بندازید...
‫ممکنه به نظرتون تصادفی باشه،
‫ولی صاحبش و «جونگ یی سو» در دوران راهنمایی، ‫توی یه مدرسه درس می خوندن.
‫بیخیال، بابا. شهر کوچیکیه. ‫طبعاً مدرسه هاش هم کمن.
‫دبستان، راهنمایی...
‫- نمی دونی که... ‫- گیونگ ته.
‫تو نماد خوش شانسی منی. ‫تو دیگه از کجا اومدی؟
‫هم مدرسه ای...
‫یه لیست از کسانی که توی اون دوران ‫باهاشون هم مدرسه ای بودن، جمع کنید.
‫می بینمتون.
‫ممنونم.
‫این مال پیتزای یول یوله. نه؟
‫[ پلیس ]
‫ای بابا.
‫گندش بزنن!
‫آخه این چه کاریه؟
‫دنبال من می گردی؟
‫پیاده شو. پیاده شو.
‫- چیکار می کنی؟ ‫- اینم می خوام.
‫چی؟ چته؟ ‫- یالا دیگه.
‫- عوضی! ‫- درش بیار دیگه.
‫- هوی! ‫- بندش...
‫دیوونه شدی؟
‫سو یول، ازم خوشت میاد؟
‫ساکت باش.
‫تو هم خیلی بد نیستی، ها.
‫ای بابا.
‫- اینجاست؟ ‫- آره.
‫[ انبار اسقاطی شماره یک ]
‫چیه؟ قفله؟
‫برو کنار.
‫هوی.
‫بذار بیام تو.
‫- اینا چی ان؟ ‫- کدوم طرفه؟
‫بریم اونجا رو چک کنیم.
‫- اونجا؟ ‫- آره.
‫علامت چشمه.
‫هوی!
‫تو دیگه کی هستی؟
‫من...
‫خب...
‫- کی، چیکار می کنی؟ ‫- خودت چی فکر می کنی؟
‫چرا ساکت شدی؟
‫آشغال، به من محل نمی ذاری؟
‫فکر کردی من کی ام؟
‫- چی؟ ‫- اگه با بد کسی در بیفتیم...
‫کار هر دومون خلاصه.
‫این منگل، چرا با خودش حرف می زنه؟
‫لحنت به چهره ت نمی خوره، لامصب!
‫آهای! برید تو کارش!
‫عوضی!
‫چی؟
‫آشغال!
‫هوی!
‫آخ...
‫سلام. بله، فرمانده.
‫منتظرم.
‫سو یول.
‫یهو چی شد؟
‫اومدید؟
‫سلام، «یی سو». ‫چطوری؟
‫خوبم.
‫البته به لطف شماها.
‫تحت تعقیبی، بعد میگی خوبی؟
‫نگاهش کن. انگار حسابی استراحت کرده.
‫کاراگاه.
‫این چه کاریه؟
‫این چه کاریه، کاراگاه؟
‫دمت گرم که به دردمون خوردی.
‫می خوای با من معامله کنی؟
‫قبلش باید سر اون خبرچینی که ‫اومده بود تو انبارم رو واسه م بیاری.
‫تفنگش رو بردار.
‫وایسا، «گیه سیک». ‫یه لحظه صبر کن. خواهش می کنم.
‫بزنش.
‫نه.، این کارو نکن، عوضی! ‫این کارو نکن!
‫«گیه سیک»، صبر کن.
‫«گیه سیک»... مگه من چیکار کردم؟
‫هر کاری که تو گفتی انجام دادم.
‫می خوای تو رو جاش بکشم؟
‫کثافت...
‫آهای، «چان گی». نترس.
‫بعداً همه چی رو واسه ت توضیح میدم.
‫تو الان یه پلیس رو کشتی. ‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫خواهش می کنم منو نکشید.
‫هر کاری بگید، انجام میدم.
‫با اینکه معتادی، خیلی باهوشی، ها.
‫خوبه. زندان رفتن از مُردن که خیلی بهتره.
‫نه! این کارو نکن!
‫اول حرف هام رو بشنو.
‫حرف هام رو بشنو!
‫خواهش می کنم حرف هام رو بشنو!
‫فرمانده کیم گیه سیک.
‫فکر کنم بدونم چه نقشه ای دارید.
‫جونگ یی سو که مظنون اصلی ‫قتل «دو یو گون» بود
‫با یکی از همدست هاش به نام «هو جونگ گو»
‫درگیر شد و این وسط ‫یکیشون مُرد.
‫الان دیگه «جونگ یی سو» دستگیر میشه.
‫عجب نقشه ای.
‫عجب نقشه ی هوشمندانه ای.
‫تا اینجاش که تقریباً بی نقص بوده.
‫تقریباً؟
‫ولی اگه الان منو بکشی،
‫گروهم رو چیکار می کنی؟ ‫فکر کردی اونا دست رو دست می ذارن؟
‫هوی گیوم چی؟ ‫فکر کردی قبول می کنه؟
‫ببین، من به هیچ کس، هیچی نمی گم.
‫مسیر رو واسه ت هموار می کنم که
‫کسی پیگیر کارت نشه. خب؟
‫خودت می دونی که می تونم این کارو بکنم. ‫تمیز و بی نقص انجامش میدم.
‫خواهش می کنم!
‫همین یه بار بهم فرصت بده. ‫خواهش می کنم، همین یه بار بهم اعتماد کن.
‫اون «جونگ یی سو» یه دارو زد تو گردنم.
‫اگه ازم آزمایش بگیرن، مثبت در میاد.
‫با این تفاسیر، واسه چی باید ‫خیال برم داره؟
‫خوب فکر کن. به نظرت منطقی نیست؟
‫خواهش می کنم...
‫چان گی.
‫بازش کن.
‫دستت رو بذار روش.
‫حتماً لازمه؟
‫تمام شد؟
‫یه ساعت پیش
‫یه پولی فرستادم به حساب برادرت.
‫ازت تشکر می کنم که این قدر تمایل نشون دادی ‫به کمک کردن.
‫چی؟
‫یه ساعت پیش؟
‫حالا که این قدر با همدیگه هم دلیم، ‫خیالم راحت شد.
‫ولی وقتی از اینجا رفتی، چی میشه؟
‫شاید نظرت عوض بشه.
‫ولی وقتی هم یه سرنگی باشه که اثر انگشتت روشه،
‫و یه پولی، از ناکجا آباد وارد حسابت شده باشه،
‫به نظرت بقیه، حرف کی رو باور می کنن؟
‫همه ی همکارهات می دونن که تو از رشوه گرفتن ‫خوشت میاد.
‫خب، چی میشه؟
‫به نظرت بقیه، حرف یه پلیس فاسدی که فقط به پول ‫اهمیت میده رو باور می کنن؟
‫یا منی که همیشه دنبال قاچاقچی ها بودم ‫و بارها جونم رو به خطر انداختم؟
‫خب...
‫از همون اول، نقشه ت این بود؟
‫این کثافت، «جونگ گو» رو کشت.
‫اگه اقدامی نکنم، یه ذره عجیبه. نه؟
‫درستش هم همینه. نه؟
‫[ پلیس ]
‫وقتی «هو جونگ گو» می خواست به همدستش ‫«جونگ یی سو» شلیک کنه،
‫فرمانده «کیم گیه سیک»، یه تیر به کتفش زد
‫و جلوش رو گرفت.
‫بعدش، «جونگ یی سو»، تفنگ «هو جونگ گو» رو برداشت
‫و کشتش.
‫همه ی این اتفاقات، در چند لحظه رخ دادن.
‫بعدش فرمانده کیم گیه سیک، به جونگ یی سو ‫شلیک کرد.
‫کل ماجرا، همین بود.
‫همه ی این اتفاقات رو تو با چشم های خودت دیدی؟
‫مطمئنی که «هو جونگ گو» و ‫«جونگ یی سو» با همدیگه، هم دست بودن؟
‫بله، قربان.
‫دستیار بازپرس «هو» از پلیس مبارزه با مواد مخدر،
‫مأمور تأمین امنیت اجناس قاچاق شده ی جونگ یی سو ‫رو به عهده داشت.
‫اگه همدست بودن، واسه چی همدیگه رو زدن؟
‫به نظر من، «هو جونگ گو»
‫می خواست «جونگ یی سو» رو بکشه که ‫پاش به بازجویی کشیده نشه.
‫ظاهراً می دونسته که آمار «جونگ یی سو» رو در آورده بودیم.
‫یعنی «هو جونگ گو» رو جلوی ‫یه افسر پلیس کشت؟
‫مقدار زیادی مواد مخدر در خونش ‫پیدا شد.
‫بنابراین، فکر می کنم که تحت تأثیر مواد ‫دست به قتل زد.
‫خیلی خب. جمعش کنیم، بره.
‫سعی کن، کمتر به رسانه ها، آمار بدی.
‫احسنت به تو، سو یول.
‫- احسنت! ‫- خسته نباشی.
‫- آفرین. ‫- دمت گرم!
‫همیشه سربلندم می کنی، سو یول.
‫خسته نباشید.
‫- خسته نباشید. ‫- ممنون.
‫احسنت، سو یول.
‫ممنونم، فرمانده.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫لعنتی.
‫جریان چیه؟
‫چیه؟
‫واسه چی «کیم گیه سیک» رو دستگیر نمی کنی؟
‫پرونده مختومه ست.
‫چه زری می زنی؟
‫چطور مختومه ست؟ ‫مجرم که هنوز آزاده.
‫یه کاری کن، احمق!
‫زورت به من رسیده؟
‫واسه چی اونجا خبری ازت نبود؟
‫خب، میومدی و اون کثافت ها رو می کشتی!
‫زورت به من رسیده، عوضی؟
‫آره دیگه.
‫باید هم پشیمون نباشی.
‫ریو سو یولی که من می شناسم، همینه.
‫آشغال!
‫کافیه دیگه!
‫کثافت آشغال!
‫کثافت!
‫مرتیکه...
‫دارم زور می زنم که زنده بمونم. می فهمی؟
‫دارم زور می زنم که زنده بمونم، عوضی!
‫[ اولویت نظم و قانون، مردم است ]
‫چطوری؟
‫راستش...
‫چون می گذرد، غمی نیست.
‫حالا که دست «هو جونگ گو» رو شد،
‫تو هم به زودی، آزاد می شی.
‫فکر نمی کنم این طور بشه.
‫چرا؟ منظورت چیه؟
‫ظاهراً...
‫جونگ یی سو می خواد بگه که
‫دست منم تو کار بوده.
‫کثافت های روانی...
‫راستش، باورش برام سخته.
‫به نظر می رسه که «جونگ یی سو» بیشتر نقش ‫آچار فرانسه رو ایفا می کرده.
‫یعنی واقعاً اون قاچاقچی که پشت «دو یو گون» بود، ‫این بوده؟
‫ای...
‫فکرت رو درگیر این چیزها نکن.
‫فقط به این فکر کن که چه طوری ‫بیگناهیت رو ثابت کنی.
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫دیگه هم نمی خواد بیای اینجا.
‫وقتی میای اینجا، یه جوری می شم.
‫گروهم...
‫احتمالاً الآن در شوک به سر می بره.
‫مطمئنم اون ها تموم سعیشون رو می کنن که ‫منو از اینجا خلاص کنن.
‫گروهت!
‫وقت ملاقات تمومه. برو.
‫آهای، صبر کن.
‫شرمنده ام.
‫برای چی؟
‫به خاطر همه چی. بابت همه چی شرمنده ام.
‫راستی...
‫به نظرت...
‫«هونگ جونگ گو» دستور قتل
‫مین سو رو داد؟
‫تاک مین سو؟
‫مین سو!
‫«کیم گیه سیک» گفت که بعد از پرت شدن ‫تاک مین سو،
‫رفت بالا که «سیم سانگ» رو بگیره.
‫این چیه؟
‫طبق آیین نامه عمل کردم.
‫به رونش شلیک کردم.
‫نه!
‫سیم سانگ سو، زیر این بنر پیدا شد،
‫اما پای «تاک مین سو» بالاشه.
‫به توالی اتفاقات نمی خوره.
‫اما اگه اتفاقات، بر عکس ترتیب اتفاق افتاده باشن...
‫سانگ هو.
‫سانگ هو!
‫[ احتیاط کنید ]
‫بی شرف...
‫گیه سیک.
‫تو «سانگ هو» رو کشتی؟ ‫آخه چرا کشتیش؟
‫توی این شرایط هم
‫فکرت درگیر دیگرانه.
‫چیکار می کنی؟ ‫این کارو نکن، کثافت!
‫شرمنده ام، مین سو.
‫یه چیزی توی همین مایه ها؟
‫شاید،
‫اون حرف هایی که فکر می کردم تهمتن
‫همشون حقیقت داشتن
‫خب؟
‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫می خوای یه رمان جنایی بنویسی که حسابی بفروشه؟
‫خیلی ترسویی. حالا مشکوک شدی؟
‫مگه خودت نگفتی یه کاری کنم؟
‫دوباره پیگیر این پرونده می شم. ‫حتماً یه کاسه ای زیر نیم کاسه ست!
‫شاید بتونم دست «کیم گیه سیک» رو، رو کنم
‫تنهایی؟ واقعاً فکر کردی شدنیه؟
‫نه.
‫- با تو. ‫- من؟
‫«کیم گیه سیک»، یه پا دیوانه ست
‫نمی خوام پای «جه سون» و «گیونگ ته» به این قضیه باز بشه
‫من و تو می ریم. ‫فقط ما 2تا.
‫فقط ما 2تا؟
‫از این لحظه به بعد،
‫کاملاً به همدیگه اعتماد می کنیم.
‫هر چی که سر نخ...
‫- هوی، برای چی کمکم نمی کنی؟ ‫- چی؟
‫- بهت میاد. ‫- نه، بذار با هم عوض کنیم.
‫- استرس نداشته باش. ‫- تو کی هستی؟
‫دوباره سر و کله ی «ریو سو یول» توی انبار اسقاطی ‫پیدا شد.
‫- یا خدا! ‫- زود باش! خیلی سنگینه!
‫- من کشتمش! من اون عوضی رو کشتم! ‫- آهای!
‫تو بهم زنگ زدی. آره؟
‫حتماً یه چیزی پیدا می کنیم.
‫اگه یه قدم دیگه بهم نزدیک بشی، ‫مجبورم همون بلا رو سرت بیارم.
‫امکان داره یکی از نزدیکانت که هیچ ربطی به این قضیه نداره، سرش بلا بیاد
‫لعنتی!
‫اونم کار تو بود. آره؟