‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫منم کمکت می کنم.
‫هوی گیوم.
‫با شمارش من، به در ضربه بزن.
‫1، 2.
‫سو یول!
‫هوی گیوم، سفت بچسب!
‫چی شد؟
‫این موش ها کجا رفتن؟
‫سلام!
‫- کجا می خواستی بری؟ ‫- چی؟
‫یعنی مقصدی نداشتی؟ ‫بفرستمت اون دنیا یا حرف می زنی!؟
‫می خواستم برم انبار ضایعاتی. ‫انبار ضایعاتی مونیانگ.
‫- خداحافظ. ‫- یه لحظه صبر کن!
‫پس یعنی...
‫این مدت، همش برامون بپا گذاشته بودی
‫و شماها اون معتاد ضایعاتیه رو کشتید؟
‫کوتاه تشکر کن.
‫داری وقتم رو می گیری.
‫روش خوبی رو برای اعتماد کردن ‫در پیش نگرفتی.
‫برای چی این قدر باید بکنیم؟
‫کی تموم می شه؟ مُردم از گشنگی. ‫گندش بزنن.
‫- هوی! ‫- ای خدا.
‫- چیکار می کنی...
‫- آشغال. ‫- کافیه!
‫- به من خندیدی؟ ‫- مرتیکه.
‫کامیونه اومد.
‫- اوناهاش. ‫- چرا این قدر دیر اومد؟
‫بریم!
‫- چی؟ ‫- قضیه اش چیه؟ چیزی زده؟
‫- کارتون خلاصه. ‫- برو! گاز بده!
‫گاز بده! یه درس حسابی بهشون بده!
‫- آره! ‫- بریم!
‫- آتیش! ‫- ایول!
‫- فرار کنید! ‫- چش شده؟
‫- بریم! ‫- آره!
‫وایسا.
‫- لعنتی! ‫- برو گمشو ببینم!
‫- هوی! ‫- لعنتی، چیکار می کنی؟
‫سفت بچسب!
‫- هوی! ‫- از اون سمت برو!
‫- مرتیکه... ‫- هوی!
‫لعنتی!
‫- گورتو گم کن دیگه! ‫- کثافت!
‫- گمشو دیگه! ‫- ترمز بگیر، بی شرف...
‫نه!
‫محکم بچسبید!
‫- نه! ‫- فرار کنید!
‫- گندش بزنن! ‫- ای وای!
‫کمک! بیارینمون بیرون!
‫لهشون کن، سو یول!
‫روانی!
‫اون... اون «سو یول» نیست که پشت فرمونه؟
‫من که می گم فرمانده، دیوونه شده.
‫اون...
‫ای وای بر من. ‫جلوی «سو یول» رو بگیرید.
‫سو یول. ‫ریو سو یول!
‫بزن رو ترمز!
‫هوی!
‫وایسا!
‫[ پیتزا یول یول ]
‫- پیتزا یول یول، با پیتزاهای خوشمزه اش، در خدمت شماست. ‫- اصلاً ولش کن. چرا این مدت، دروغ تحویلم می دادی؟
‫- چون خطرناکه. ‫- تموم کردیم.
‫دروغ که نگفتم.
‫بازم با دروغ فرقی نمی کنه.
‫از کی تا حالا، طالب کارهای خطرناک شدی؟
‫اصلاً تو کی این قدر دنبال عدالت بودی؟
‫نبودی دیگه!
‫من همیشه دنبال کارهای خطرناک بودم. ‫اینم همیشه دنبال اجرای عدالت بود.
‫در عوض، تو همیشه، کارهای ما رو ‫برای خودت پله می کردی.
‫- عوضی، یه جور حرف می زنی که انگار... ‫- کار خطرناکی کردی.
‫اگه وسط ماجرا، یه بلایی سرت می اومد، چی؟
‫انتظار داشتی بگم: ‫دمت گرم که جا من کتک خوردی؟
‫فکر کردی خیلی کیف می کردم؟ ‫برای همین هم بهم نگفتی. آره؟
‫چقدر رو مخی، تو!
‫- کَرَم کردی! ‫- کافیه دیگه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫«چشم» از روسیه میاد.
‫تا همین یه مدت پیش، فقط روس ها می شناختنش.
‫اگه می خواستی گیر بیاری، باید می رفتی سراغ کره ای، روس ها. ‫[ بازدید دو یو گون از بنیاد کمک هزینه تحصیلی ] ‫[ جشنی برای نسل گوریو ]
‫شنیدم که اخیراً، کنترل بازار مونیانگ رو ‫به دست گرفتن.
‫کیفیت موادشون هم خیلی خوبه.
‫این آشغال...
‫این یارو، وقتی «دو یو گون» رو دستگیر کردن، ‫همراهش بود.
‫آره. اسمش «آندری کانگ» است
‫بیا جلو. ‫[ به زبان روسی ]
‫فکر کنم پخش کننده «چشم»، خودشه.
‫ظاهراً، حالا دیگه، «آندری»، شریک «کیم گیه سیکه»
‫ولی فعلاً در حد حدسه.
‫درستیش رو یه نفر می تونه برامون مشخص کنه.
‫زندانی شماره 2023، ملاقاتی داری.
‫ای خدا. ‫خیلی ناراحت به نظر می رسی.
‫حتماً شنیدی که چه اتفاقی تو انبار ضایعاتی افتاده
‫عجیبه که هنوز زنده ای!
‫ای بابا.
‫تو علاوه بر احمق بودنت، مغرور هم هستی.
‫شنیدم که وکیلت، خیلی کم بهت ‫سر می زنه.
‫فکر کنم هنوز نفهمیدی که چقدر ‫اوضاعت بحرانیه.
‫اینو از من که یه پلیس با تجربه ام، بشنو: ‫تو رنگ بیرون رو نمی بینی.
‫حتی هم اگه ببینی، حالا که انبار ضایعاتی به فنا رفته، ‫جایی واسه رفتن نداری.
‫واسه من ادای گردن کلفت ها رو در میاری؟
‫من می دونم، اومدی اینجا که
‫التماسم کنی، پته ی فرمانده «کیم» رو واسه ت ‫بریزم رو آب.
‫التماست کنم؟ تو عقل نداری؟
‫حتی هم اگه پته ش رو بریزی رو آب
‫کی حرف تو رو باور می کنه؟ ‫هیچ کس واسه حرف لجنی عین تو، تره هم خورد نمی کنه.
‫کیم گیه سیک از تو استفاده کرد که گندش رو ‫جمع کنه، احمق.
‫!با من این طوری حرف نزن، دیوونه
‫لامصب، ترسوندیم.
‫بهت حق میدم. از این عصبانی هستی که ‫در حقت نامردی شده.
‫اونم در حق تویی که از تموم دستوراتش ‫پیروی کردی.
‫هوی!
‫نمی خواد حالا واسه ما، «کیم گیه سیک» رو لو بدی. ‫فقط اینو بگو.
‫بگو کی «چشم» رو درست میکنه.
‫شریک جدید «کیم گیه سیک»، باید توی ‫این عکس باشه.
‫به نفعته که بهمون بگی.
‫باید رفیق جدیدش رو دستگیر کنیم
‫که یاد بگیره، رفیق قدیمیش رو فراموش نکنه.
‫الان یه فرصت طلایی روبروته که ‫از کیم گیه سیک
‫انتقام بگیری.
‫عاقلانه تصمیم بگیر.
‫کیم گیه سیک، خوب اوضاع رو واسه مون ‫راست و ریست کرد.
‫فروشمون خیلی بهتر شده.
‫دمش گرم. ‫[ به انگلیسی ]
‫حتی همکارهای خودش هم کشت.
‫می تونیم بهش اعتماد کنیم؟
‫من که هیچ وقت بهش اعتماد نداشتم. ‫از سر ناچاری باهاش کار کردم.
‫ولی تا کی؟
‫نمی دونم. ‫[ به زبان انگلیسی ]
‫اگه همکاری کنید، ممنونتون میشم.
‫تا حالا این مرد رو دیدید؟
‫فکر نمی کنم.
‫به نظر میرسه که هیچ کدوم
‫از مردم محله، «آندری کانگ» رو نمی شناسن.
‫به هر حال، به ما آمار دادن که اخیراً اطراف
‫محله «یونبو» مشاهده شده.
‫پس خوب اونجا رو بگردید. ‫[ تقاطع یونبو - مدرسه خارجی مونیانگ ]
‫ظاهراً «دو یو گون» یکی از شرکت های توزیعی که ‫به نام زنش بوده
‫رو فروخته.
‫میشه آمار اونم بگیری؟
‫باشه، «یونبو» با من.
‫اومدی مسخره بازی در بیاری؟
‫خواستم دلت رو شاد کنم، یول.
‫تو دل من رو شاد کنی؟ ‫خندیدم.
‫راستش از اینکه هر روز «هوی گیوم» رو ‫می بینم، خوشحالم.
‫این دیگه کیه؟
‫نمی بینی چقدر اوضاعم قاراشمیشه؟
‫الان باید بیشتر به فکر من باشی.
‫بی شرف بی عاطفه.
‫فقط بلدی درباره «هوی گیوم» حرف بزنی.
‫سو یول، حسودیت شده؟
‫چی؟
‫حسودیم بشه؟
‫من وقت حسودی کردن هم ندارم.
‫- من... ‫- تازه از کنارش رد شدیم.
‫- کی؟ ‫- آندری.
‫چی؟
‫- کجا؟ کجاست؟ ‫- باور کردی؟
‫مرتیکه ی کثافت.
‫انتظار داشتی بخندم، عوضی...
‫این یارو چشه؟
‫چی؟ صبر کن ببینم.
‫وقتی «دو یو گون» رو دستگیر کردیم، ‫این همراه «آندری» بود.
‫[ پیک وای ]
‫- آهای! ‫- بریم سراغش.
‫یالا! دور بزن!
‫کارت خلاصه.
‫حواست رو جمع کن، «سو یول». ‫آروم باش.
‫[ پیک وای ]
‫لعنتی.
‫- سو یول. ‫- لامصب، ترسوندیم.
‫بریم اون تو.
‫دوباره؟ دیوونه شدی؟
‫بریم دیگه. چیزی نمیشه. ‫این یکی فرق می کنه.
‫باید توش قایم بشیم و آمار بگیریم ‫که خودشه یا نه.
‫- برو! زود باش. ‫- لعنتی.
‫- برو دیگه! ‫- باشه. رفتم.
‫ترسیدی؟
‫من و ترس؟
‫ترسیدی، بابا.
‫چرا...
‫چرا نمیره تو؟
‫لعنتی.
‫دوباره؟
‫[ آبنبات چشمی ]
‫سلام.
‫سلام، من بازپرس «لی هوی گیوم» هستم از ‫پلیس مونیانگ.
‫دنبال یه مجرم خطرناک هستیم.
‫میشه فیلم دوربین بیرون مغازه تون رو ببینم؟
‫اون دوربین، خیلی وقته که خرابه.
‫در حال حاضر، فقط دوربین های داخلمون ‫کار می کنن.
‫جدی؟
‫خب...
‫پس احیاناً...
‫این آقا رو تا حالا ندیدید؟
‫فکر نمی کنم.
‫ببخشید. میشه خوب نگاه کنید؟
‫گفتم که. فکر نمی کنم.
‫[ پیک وای ]
‫هوی، برو کنار دیگه، احمق.
‫نمی تونم، احمق.
‫این طوری نه. پات رو تکون بده.
‫تکونش بده دیگه.
‫- دادم! چقدر اینجا گرمه
‫هوی.
‫خیلی بد شد.
‫بهش نگیم، پیاده مون کنه؟
‫می خوای عالم و آدم بفهمن که ‫دنبال اون یاروییم؟
‫چقدر احمقی تو.
تکون نخور ‫- لعتنی.
‫نمی تونم.
‫عرق کردم، احمق.
‫تکون نخور.
‫داغون شدم.
‫چیه؟ چیکار می کنی؟
‫- باید... ‫- چی؟ چیکار می کنی، لامصب؟
‫آتیش گرفتم. اینجا خیلی گرمه.
‫خنگ خدا، آخه آدم عاقل، همچین کاری می کنه؟
‫کی همچین کاری می کنه؟
‫دیوونه ی خنگ!
‫دارم آتیش می گیرم، عوضی.
‫خنگ خدا، آخه این چه وضعشه
‫آب اینجا پیدا میشه؟ ‫آب...
‫نه، نخور. فکرش هم نکن.
‫- آب می خوام. ‫- نه، نخور.
‫مثانه م داره می ترکه. ‫وجداناً آب نخور.
‫- آب می خوام. ‫- نه.
‫- اگه آب بخوری... ‫- آب.
‫می دونی اگه آب بخوری، چه بلایی سرم میاد؟ نخور. ‫[ آب ]
‫- صبر کن. ‫- نه، نخور.
‫نه! نخور بابا!
‫آخه این اینجا چیکار میکنه؟
‫ایول!
‫نه، نخور.
‫- سو یول. ‫- نه.
‫- آب! ‫- نه، نخور.
‫نخور، بابا.
‫نه!
‫وجداناً نخور.
‫جگرم خنک شد!
‫خنگ خدا، نباید آب بخوری. ‫نخور!
‫هوی.
‫آبت رو که خوردی، بدش به من.
‫- چی؟ ‫- بدش به من دیگه.
‫برو کنار. ‫برو کنار دیگه!
‫پاهام خواب رفتن.
‫چیکار می کنه؟
‫هوی، چیکار می کنی؟ ‫دوست داری اینجا بمونی؟
‫یالا دیگه!
‫چشمه.
‫لعنتی.
‫برو تو. باید قایم شیم.
‫داره میاد.
‫کارتون خلاصه.
‫هوی!
‫با احتیاط برو دنبال آندری.
‫مراقب خودت باش.
‫- آشغال! ‫- بیا اینجا ببینم!
‫- بیا ببینم! ‫- کارت خلاصه!
‫هوی! ولم کن!
‫حالت خوبه؟
‫- بیا. ‫- باید بری بیمارستان.
‫باشه.
‫کجا میری؟
‫کثافت!
‫جه سون.
‫جه سون. یانگ جه سون.
‫- دووم بیار. ‫- آهای!
‫چشم هات رو باز کن. ‫چشم هات رو باز کن.
‫- قربان. ‫- جه سون! آهای!
‫- لعنتی. ‫- قربان.
‫- آمبولانس رو خبر کن. ‫- چشم، خانم.
‫- یالا! زود باش. ‫- چشم
‫کثافت!
‫مشتاق دیدار.
‫بی شرف...
‫خیلی وقت پیش باید دستگیرت می کردم. ‫زیادی طولش دادم،
‫نه؟
‫از طریق «دو یو گون»، اون شرکت توزیع ‫بهت رسید.
‫بعدش با کی شریک شدی؟
‫هیچ وقت هم جنس هات به بازرسی نمی رسن.
‫نمی خوای حرف بزنی؟
‫می خوای همین طور وانمود کنی که ‫کره ای متوجه نمیشی؟
‫حرف بزن، بی شرف!
‫می خندی؟
‫آره، دیگه. حرف نمی زنی.
‫امثال شما بی شرف ها، وقتی سر از این اتاق در میارن، ‫همین رفتار رو دارن.
‫ولی می دونی؟ اگه حرف نزنی،
‫مجبورم که فکر کنم
‫یه بالادست داری.
‫وقتی خط بین المللیت رو بلعیدی، ‫خیلی خیالت راحت شد. آره؟
‫می دونی؟ پلیس های این کشور، ‫احمق نیستن.
‫تا حالا واژه ی «جرم یابی قانونی دیجیتال» به گوشت خورده؟
‫از رئیست گرفته تا نگهبانت، همه رو می گیریم.
‫پس الکی خودت رو اذیت نکن. ‫الان حرف بزنی، بهتره.
‫چیکار می کنی؟
‫هوی، چیکار می کنی؟
‫احمق! هوی!
‫هوی!
‫- تکون نخور. ‫- تکون نخور.
‫گیونگ ته. کلید!
‫عجب آدمی هستی تو؟
‫سر و کله زدن با قاچاقچی ها، کار سختیه. نه؟
‫چی می خوای؟
‫از این به بعد، پلیس مبارزه با مواد مخدر
‫بازجویی از آندری کانگ رو ‫به عهده می گیره.
‫چی گفتی؟
‫می دونم که اعضای گروهت، زحمت زیادی کشیدن ‫تا تونستن دستگیرش کنن،
‫ولی پلیس مبارزه با مواد مخدر، خیلی وقته که ‫دنبال این یاروئه.
‫چون نمی خواستیم کسی متوجه بشه، ‫قضیه رو محرمانه نگه داشتیم.
‫فرمانده.
‫افسر «او»، نذار این از اینجا بره.
‫- من برم با کمیسر حرف بزنم. ‫- لازم نکرده.
‫به دستور کمیسر اومدم.
‫ببریدش.
‫هوی! هوی!
‫لعنتی. هوی.
‫- هنوز بازجوییمون تموم نشده. ‫- چیکار می کنید؟
‫گفتم هنوز بازجوییمون تموم نشده.
‫- لعنتی! ‫- ولش کن.
‫- گفتم ولش کن. ‫- چیکار می کنید؟
‫- برو کنار. ‫- کجا میری؟ هوی!
‫- ولش کن! ‫- جونگ چان گی!
‫به خشکی شانس.
‫می خوای این طوری قسر در بری؟
‫آره.
‫ممنون، «ریو سو یول».
‫تو به من یاد دادی که باید دست از ‫طمع بردارم
‫و یه زندگی آروم داشته باشم.
‫این رفتارهات، حسابی رفتن رو مخم.
‫منظورم اینه که...
‫نمی تونی منو گیر بندازی.
‫[ بیمارستان عمومی مونیانگ ]
‫احتمالاً نمی تونیم «کیم گیه سیک» رو گیر بندازیم.
‫[ پلیس ]
‫[ فرمانده کیم گیه سیک ]
‫- مال منه؟ ‫- برگشتید؟ بله.
‫معمولاً کسی واسه تون ‫بسته نمی فرسته به اداره.
‫تا حالا ندیده بودم بسته ای ‫به نام شما باشه.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می کنم.
‫[ پیک وای ]
‫[ فرمانده کیم گیه سیک ]
‫آندری چطوره؟ خوبه؟
‫تصمیم درستی گرفتی.
‫اون به هر حال، تابلو شده.
‫ممکنه بود همه مون رو به کشتن بده.
‫روند تولیدت رو متوقف و خودت رو ‫گم و گور کن.
‫بذار منطقی با هم حرف بزنیم.
‫چی؟
‫به نظرت، تویی که این همه ضرر
‫رو دستم گذاشتی رو، واسه چی ‫زنده نگه داشتم؟
‫وظیفه ی تو، محافظت از جنس منه.
‫هم جنس هام رو دزدیدن،
‫هم یکی از نوچه هام لو رفت.
‫بنابراین، باید ازت جریمه بگیرم.
‫می دونم واسه خودت انبار داری.
‫هر چی داری رو واسه م بیار که ‫با هم حساب حساب بشیم.
‫انبار دارم؟ چی میگی، بابا؟
‫منظورت...
‫همون جنس های ضبط شده ست؟
‫یعنی میگی انبار پلیس رو بزنم و ‫جنس هاش رو واسه ت بیارم؟
‫دیوونه ای؟
‫آره. مگه نمی دونستی؟
‫زود باش. ‫[ به روسی ]
‫وقتی وارد تونل میشی،
‫یه سری تابلوها هستن که
‫بهت میگن چیکار کن و کجا برو.
‫اونا رو گذاشتن که وقتی گیر کردی
‫بدونی از کجا در بری.
‫همیشه به این فکر می کنم که
‫اگه بد شانسی بیارم
‫و همون وسط گیر کنم، چی؟
‫اون وقت،
‫نمی دونم از کدوم مسیر برم که ‫فرار کنم.
‫فرمانده.
‫راهم رو گم کردم.
‫به نظرتون، زیادی نیومدیم جلو؟
‫آره.
‫زیادی اومدیم جلو.
‫ولی باید بازم بریم جلو.
‫فقط این طوری به راه خروج ‫نزدیک میشیم.
‫گریه می کنی؟
‫نه، به خاطر آبریزش بینیه.
‫«نه، به خاطر آبریزش بینیه»
‫دروغ نگو. می دونم که خیلی ترسیدی.
‫اولین باره که می بینی ‫یه نفر، چاقو بخوره؟
‫تا ابد یادت می مونه.
‫تازه کار که بودم، یه خلافکاری، جلو روم، ‫سو یول رو
‫با چاقو زد. وقتی اون صحنه رو دیدم، ‫زدم زیر گریه.
‫وقتی به اون زمان فکر می کنم که ‫چقدر مسخره م کردن
‫عصبانی میشم.
‫هی، خشمم بیشتر میشه.
‫- هی، بیشتر میشه... ‫- قربان.
‫اگه استراحت نکنید، زخمتون ‫عفونت می کنه.
‫من بلدم چطور از بدنم ‫مراقبت کنم.
‫باید عضله هام رو تمرین بدم که
‫زود، خوب شن.
‫قربان، خواهش می کنم.
‫اگه به این کارتون ادامه بدید،
‫- می زنم زیر گریه. ‫- «می زنم زیر گریه»
‫بخور بابا.
‫خوشمزه ست.
‫عین عاشق و معشوق شدید.
‫- شما زحمت نکشید. ‫- عیب نداره.
‫- خوشگله. نه؟ ‫- زنتون از سرتون زیادیه.
‫آهای، ریو سو یول.
‫سلام.
‫یادت بهت گفتم، اگه یه تار مو از جه سون ‫کم بشه، می کشمت؟
‫مگه نمیدونی که سه تا بچه داره؟
‫شرمنده ام.
‫واسه همینه که زورکی زنش شدم.
‫آخه آدم، همچین بلایی سر رفیق دوران ‫دبیرستانش میاره؟
‫وایسا ببینم. چرا دروغ میگی؟
‫شما دو تا، عاشق همدیگه...
‫- شرمنده ام. ‫- حالا ناراحت نباش.
‫جه سون، عمر طولانی خواهد داشت.
‫فالگیر می گفت زندگی طولانی خواهد داشت.
‫برو تو.
‫زن «جه سون» هم پیششه.
‫- نخورید. ‫- چرا؟
‫خیلی خوردید. دراز بکشید.
‫سلام، فرمانده.
‫شما زن «جه سون» هستید؟
‫بله؟
‫افسر «او»، میشه اون چاقو رو ‫از جلو چشمم برداری؟
‫هر وقت می بینمش... پهلوم درد می گیره.
‫خیلی وقته که اینجاست.
‫- سو یول، کمکم کن. ‫- باشه.
‫صبر کن. درد داره؟ ‫مراقب باش.
‫- آره، درد داره. ‫- باشه.
‫- خیلی بده؟ ‫- آره. خیلی ضربه ی بدی خوردم.
‫تازه که با بطری آب، دمبل...
‫افسر «او»، تب هم دارم. ‫میشه واسه م حوله ی خیس بیاری؟
‫چشم.
‫شرمنده ام.
‫واسه چی؟ ‫تو که با چاقو نزدیم.
‫البته عذاب وجدانت رو درک می کنم.
‫از خدا که پنهون نیست، از تو چه پنهون؛ ‫دلم رو شکوندی.
‫وقتی گفتی می خوای تنهایی با «کیم گیه سیک» مقابله کنی،
‫با خودم گفتم: یعنی دیگه به من احتیاجی نداره؟
‫احساس بی مصرفی کردم.
‫درک می کنم. شرمنده ام.
‫گیونگ ته...
‫خیلی کودنه.
‫شاید دلیل خستگی هام هم...
‫همینه.
‫خیلی شرمنده ام.
‫گمونم خیلی عذاب وجدان داری.
‫سو یول.
‫راستی،
‫احیاناً سی میلیون وون نداری، بهم بدی؟
‫صاحب خونه، کرایه رو بالا برد.
‫نه، ندارم.
‫نداری؟
‫من که می گفتم این قدر عذاب وجدان داری که ‫بهم پول قرض بدی.
‫خیلی دوست دارم کمکت کنم، ‫ولی واقعاً ندارم.
‫خیلی شرمنده ام.
‫کیم گیه سیک چی؟
‫- چی؟ ‫- واسه چی دستگیرش نمی کنی؟
‫الان که مصدوم شدم، ‫باید جام رو پر کنی دیگه.
‫سلام، هوی گیوم.
‫کیم گیه سیک و جونگ چان گی
‫دارن با یه ماشین بی نام، یه جایی میرن.
‫خب؟
‫نکنه تنهایی داری تعقیبشون می کنی؟
‫آره.
‫ولی دلم خیلی شور می زنه.
‫انبار جنس های ضبط شده هم همین سمته.
‫می دونم که جنس های ضبط شده، ‫هنوز هم توی انبارن.
‫باشه.
‫همون جا می بینمت. ‫تنهایی نری، ها!
‫کثافت...
‫آماده ام، قربان.
‫لعنتی.
‫«کیم گیه سیک» و «جونگ چان گی»، ‫بیاید بیرون.
‫ایست!
‫می تونی بزنیم؟
‫فکر کردی نمی تونم؟
‫پس بزن.
‫گفتم ایست!
‫هوی گیوم!
‫اسلحه ت رو بنداز.
‫همین جا بایستیم؟
‫چان گی، بدش به من.
‫فرمانده.
‫کیم گیه سیک.
‫کشتن آدم، واسه من عین آب خوردنه.
‫اسلحه ت رو بنداز.
‫هوی گیوم.
‫بعداً همه چی رو واسه ت توضیح میدم. ‫اسلحه ت رو بنداز.
‫اسلحه ت رو بنداز، هوی گیوم!
‫خواهش می کنم، اسلحه ت رو بنداز!
‫کیم گیه سیک.
‫چقدر ذلیل شدی!
‫باید می زدیم، هوی گیوم.
‫مگه نگفتی که دستگیرم می کنی؟
‫فقط بدون که...
‫خودت نخواستی جلوم رو بگیری.
‫لعنتی!
‫رئیس «یونگ»، اوضاع قمر در عقرب شد.
‫فکر نکنم بتونم ببینمت.
‫اگه جنس ها رو می خوای، پول و ‫گذرنامه ت رو آماده کن
‫و بیا دیدنم.
‫محل قرارمون هم...
‫یه ساختمون متروکه توی محله ی «سام گیونگ» هست.
‫اسمش «مونیانگ مترو»ـه.
‫همون جا می بینمت. نمی تونم ‫خیلی منتظرت مونم.
‫عجیبه که همچین جایی یادم اومد.
‫- از کجا رفت؟ ‫- کجا رفت؟
‫از کدوم مسیر رفت؟
‫فرمانده، نگاه.
‫مونیانگ مترو؟
‫کیف رو بنداز. ‫بقیه تون برید عقب.
‫گفتم برید عقب!
‫[ مدرک شماره 2 ]
‫جنس ها رو گیر آوردیم.
‫بکشش.
‫ردیفه؟
‫فکر کردید تموم شده؟
‫برید عقب، کثافت ها.
‫فکر اینجاش رو می کردم.
‫هوی.
‫به رئیس «یونگ» بگو که شرمنده، ‫سالم نیاوردمشون.
‫هوی!
‫لعنتی. الان وقتش بود؟
‫خداحافظ، آشغال ها.
‫- نه! ‫- کثافت! وایسا ببینم!
‫فرمانده، بسپارش به من.
‫اسلحه هاتون رو بندازید و برید کنار!
‫یالا!
‫لعنتی.
‫باید...
‫به همون مسیر قبلیت، مقید می موندی.
‫لعنتی.
‫ای وای.
‫من ترسوئم.
‫واسه همینم هست که اینو پوشیدم و اومدم.
‫لعنتی.
‫همه چی تموم شد.
‫خیلی نزدیک بودم...
‫می دونی...
‫چقدر زحمت کشیدم تا...
‫به اینجا رسیدم؟
‫فکر کردی راحت گیر میفتم؟
‫اون هم همچین جایی؟
‫فکر کردی میذارم منو دستگیر کنی؟
‫لعنتی!
‫ریو سو یول.
‫نه!
‫- سو یول، کمکم کن! ‫- نه!
‫هوی گیوم!
‫نه!
‫نذار پخش شه! نه!
‫- لعنتی. ‫- نه!
‫نه!
‫- واسه این بود؟ ‫- نه!
‫واسه همین بود؟
‫- واسه این همکارهات رو کشتی؟ ‫- سو یول!
‫تو اصلاً انسان نیستی.
‫نه! نذار پخش شن! نه!
‫پولم! پولم!
‫پولم!
‫نه!
‫[ پلیس ]
‫میگم...
‫تو... کجا بودی؟
‫تنهایی رفتم اون بالا...
‫- پیشت بودم. ‫- چی؟
‫- پیشت بودم. ‫- کجا بودی؟
‫کنارت بودم.
‫سو یول، تو دیگه تنهایی هم از پس این کارها ‫بر میای.
‫[ پلیس ]
‫رسیدیم.
‫- برو تو. ‫- باشه.
‫- ممنون بابت امروز. ‫- خواهش می کنم.
‫برو استراحت کن.
‫- خیلی خب. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫راستی...
‫می خوای بیای تو؟
‫ها؟
‫واسه زخمت گفتم.
‫پماد دارم.
‫عمیقه؟
‫- میگم واسه چی این قدر می سوخت. ‫- آره، واقعاً.
‫- بیا تو. ‫- ممنون.
‫ای خدا.
‫چیه؟ هنوز یادته؟
‫آره، نمیشه فراموشش کرد.
‫- ای خدا. ‫- بیا تو.
‫بیا تو.
‫- بیا تو. تمیز شد. ‫- میشه با کفش بیام؟
‫- ای خدا.
‫گرد و خاک، کل این خونه رو گرفته.
‫خب، مستخدم می گرفتی. ‫من این کارها رو باید انجام بدم؟
‫- ای خدا. ‫- این قدر غر نزن.
‫بیا اینجا بشین، می خوام به زخمت ‫پماد بزنم.
‫بیا اینجا بشین.
‫امروز، تیر هم خوردم.
‫تو که این قدر زور داری و همه رو می زنی،
‫نمی تونی آشغال هات رو جمع کنی؟
‫اون آشغال ها رو نگاه.
‫این طوری حشرات تو خونه ت جمع میشن دیگه.
‫خواهشاً توی خونه ت غذا نخور.
‫چقدر غر می زنی!
‫بسه دیگه. بیا بشین. ‫می خوام به زخمت برسم.
‫- بیا بشین. ‫- ای خدا.
‫- غر هم نزن. ‫- اونجا رو.
‫یعنی میگی، این چیزها رو ببینم و ‫غر نزنم؟
‫قبلاً می تونستم خونه ت رو واسه ت تمیز کنم، ولی... ‫[ روزی سه بار، بعد از غذا، از طرف سو یول ]
‫نمی دونستم این یادداشت ها رو گذاشتی. ‫[ باید زخمت رو ضد عفونی کنی که زود خوب شی ]
‫بهشون دست هم نزدی که.
‫چسب زخم توشه. آره؟
‫[ میشه مواظب خودت باشی؟ ] ‫[ سو یول ]
‫- بیا جلو. ‫- باشه.
‫- همین خوبه. ‫- اینو میگی؟
‫- مراقب باش. آروم. ‫- تموم شد.
‫حالا، پا شو، برو.
‫چیه؟
‫نزنم.
‫دست خودم نبود.
‫می دونم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫ببخشید که دیر کردم.
‫ممنونم.
‫چیه؟ خوابیده؟
‫فکر کنم الان دیگه با وجدان راحت، خوابیده.
‫منظورت چیه؟
‫شما، صحنه ای که «کیم گیه سیک»، بازپرس «تاک مین سو» رو
‫کشت رو دیدید. درسته؟
‫همه اش حقیقت داره.
‫اونی که دستور قتل «دو یو گون» رو داد
‫و نقشه ی سرقت از انبار اجناس رو کشید،
‫کیم گیه سیک بود.
‫اعتراف می کنید که شما هم در جنایت های ‫ایشون، هم دست بودید؟
‫بله.
‫اعتراف می کنم.
‫وقتی آقای «جونگ چان گی» اینو گفت،
‫یه باری از رو دوشش، خالی شد.
‫تهش، پاتو کشیدم اینجا.
‫بیخیال بابا. دفعه ی اولم نیست که.
‫همین اتاق بود؟
‫توی همین اتاق، می خواستی کارم رو ‫به تعلیق بکشونی؟
‫اون اول که می خواستی با مخ بزنیم زمین،
‫حقیقت واسه ت مهم نبود.
‫ریو سو یول.
‫به نظرت،
‫من و تو با هم فرق می کنیم؟
‫نه.
‫ولی من...
‫ترمزم رو کشیدم.
‫وقتی دیدم مسیرم به بن بست منتهی شده،
‫فهمیدم که مسیر رو غلط می رفتم.
‫می دونم تو هم فرصتش رو داشتی که ‫این کارو بکنی.
‫تاک مین سو، جونگ چان گی ‫و لی هوی گیوم.
‫همه شون، حداقل نفری یه بار سعی کردن ‫جلوت رو بگیرن.
‫ولی تو دست رد به تموم اون فرصت ها زدی، ‫کیم گیه سیک.
‫درست نمیگم؟
‫- کارت خوب بود. ‫- ممنون.
‫مطمئنی که حالت خوبه؟
‫آره، بابا. دورهمی داریم دیگه. ‫باید هم خوب باشم.
‫ای خدا. واقعاً این پرونده هم بسته شد؟
‫تقریباً. هنوز یه نفر دیگه مونده.
‫جدی؟
‫کیم گیه سیک، جونگ چان گی...
‫همه شون رو گرفتیم که.
‫[ کارت خدمات شهروندی ریو سو یول ]
‫اصلاً می فهمی چی میگی؟
‫من سوگند دروغ خوردم. ‫درسته که جونم در خطر بود،
‫ولی بازم مانع ادامه ی تحقیقات شدم.
‫من در مخفی کردن حقیقت، دست داشتم.
‫نمی خوای ماست مالیش کنم؟
‫واقعاً می خوای تنبیه بشی؟
‫اونم تو؟
‫این خودتی که داری حرف میزنی؟
‫احیاناً چیزی نزدی؟
‫ای بابا. جدی میگم دیگه.
‫طبق قانون باهام برخورد کن.
‫زمان جلسه کمیته ی انضباطی هم بهم ‫اعلام کن.
‫حتی هم اگه به قیمت اخراجم تموم شه، ‫با کمال میل، می پذیرم.
‫[ کارت خدمات شهروندی ریو سو یول ]
‫یالا، بیارش.
‫همه نوشتن «گوشت گاو».
‫- عالیه. ‫- خیلی خب. ‫[ گوشت گاو ]
‫فقط گوشت گاو.
‫- خیلی خب. ‫- ایول.
‫باید همه مون به گوشت گاو رأی بدیم؟
‫چطور مگه؟ تو چیز دیگه ای می خوای؟
‫نه. منم گوشت می خوام.
‫- ایول. ‫- احسنت.
‫[ گوشت گاو ]
‫- خیلی خب. ‫- بریم تو کارش.
‫یه لحظه صبر کن.
‫اینم هدیه ی منه به شما.
‫- چی؟ ‫- هدیه؟
‫تولدم نیست که.
‫چی؟
‫چرمه؟
‫خب، کیفم هم بهم بده.
‫کجا رفت؟
‫چی میگی؟ تازه، ازم دزدیدیش که!
‫قربان، چیکار می کنید؟
‫قربان، به منم شک دارید؟
‫نه، ولی کار از محکم کاری، عیب نمی کنه.
‫یعنی میگید من بردمش؟
‫کیفم که پا نداره، خودش بره.
‫توش پول هم گذاشتم.
‫چرا پول توش گذاشتی؟ ‫پول زیادی توش نبود.
‫[ هزار وون، معادل هشتاد سنت ]
‫امیدوارم عمر با عزتی داشته باشید، قربان.
‫الان با این هزار وون، پولدار میشه.
‫قربان، گریه می کنید؟
‫نه بابا. گریه کجا بود؟
‫آره، داری گریه می کنی.
‫- گریه نکن. ‫- گریه نکن.
‫- گریه نکردم، بابا. ‫- نکن.
‫بیا، کارت دارم.
‫غذات رو بخور. ‫خودم می خورم.
‫- چه خوشمزه ست، مامان. ‫- آره.
‫این روزها، خیلی صدمه می بینی.
‫واسه چی، شب ها ناله می کنی؟
‫حالت خوب نیست؟
‫مگه نگفتی استعفا دادی؟
‫مامان، من حالم خوب نیست، ها.
‫کمبود پروتئین دارم.
‫موهام دارن میریزن.
‫ناخن هام پوسته پوسته شدن.
‫دیگه پرونده های خطرناک رو به دست نمی گیرم. ‫نگران نباش.
‫مامان، به نظرت استعفا ندم،
‫بیام بغل دستش؟
‫سو یول.
‫بهت افتخار می کنم، برادر.
‫آخه توی اون پیتزایی کوچیک، چه کاری هست ‫که تو انجام بدی؟
‫نباید مردم رو از استعدادت محروم کنی.
‫چرا؟ فکر نمی کردم نمی دونم، یواشکی ‫از دخل، پول کش میری؟
‫خیلی خوشمزه ست. بخور.
‫بخور دیگه.
‫کی میری، سو یول؟
‫گفتی، یه ماه دیگه واسه خودت ‫یه جایی رو پیدا می کنی.
‫مامان، دست بردار.
‫من که خیلی خونه نیستم. ‫کمتر از پنج ساعت توی خونه می بینیم.
‫باشه. به زودی، میرم.
‫منم باهات بیام؟
‫واسه ت غذا درست میکنم. ‫خیلی خوب میشه.
‫این بوی چیه که میاد؟
‫شما هم بو رو حس می کنید؟
‫مامان، ده هزار وون بهم بدهکاری.
‫کلاً میشه صد هزار وون.
‫- وای نه. ‫- با هم شرط بندی می کنیم.
‫پول خوبی کاسب میشم.
‫مامان، برو خونه، استراحت کن. ‫خودم انجامش میدم.
‫صاحب مغازه چی گفت؟
‫نشتی از زیرزمین بود.
‫باید سنگ فرش رو در بیارن و ‫نشتی رو درست کنن.
‫میگه باید نما هم عوض کنه.
‫عوضی، می خواد به این بهونه، ‫یه دستی به سر و روی مغازه بکشه.
‫واسه چی شیر آب رو نبستی؟
‫مطمئنم که بستمش.
‫مامان، دیروز تو آخرین نفر از اینجا رفتی.
‫نندازش گردن مامان.
‫چند؟ هزینه ش چند میشه؟
‫بیست هزار وون. ‫[ معادل هفده هزار دلار ]
‫بیست میلیون وون؟
‫- آره. می خواد تیغمون بزنه. ‫- لعنتی.
‫ای خدا.
‫ای بابا! ترسوندیم. ‫[ مدارکی که باید امضا شوند ]
‫قربان، کم خوابی داشتم،
‫یه حرفی زدم. غلط کردم.
‫خواهش می کنم، منت بذارید،
‫کارت و تفنگم رو بهم پس بدید.
‫بیا اینجا.
‫سو یول.
‫ای خدا، نگاهش کن.
‫[ رئیس کلانتری: گواک بونگ پیل ]
‫گفتم شاید عوض شدی.
‫نگرانت شده بودم.
‫من عوض بشم؟ غیر ممکنه.
‫مرتیکه.
‫آره.
‫آدم نباید عوض شه.
‫بله، قربان. ‫تمام تلاشم رو می کنم.
‫درود. ‫[ گواک بونگ پیل ]
‫قضیه رو ماست مالی کردم.
‫نگران هیچی نباش. فقط برو.
‫تو بهترینی، کمیسر آینده.
‫کمیسر؟! برو بابا!
‫تو بهترینی.
‫راستی،
‫برو پیش روانشناس.
‫چی؟ رواشناس چرا؟
‫یه شاهدی، قصه ی چیز خورد کردن و تهدید شدنت رو ‫تأیید کرد.
‫خوشبختانه، چیز جدی نیست.
‫ولی باید اوضاعت رو بسنجن که ببینن ‫می تونی کار کنی یا نه.
‫اوضاعم؟
‫اداره ی ما هم یه روانشناس داره.
‫اون پناهگاه رو میشناسی که ‫مال نوجوان های فراریه؟
‫اسمش پناهگاه «رویای جوان»ـه. ‫اونجا کار می کنه.
‫شنیدم که بهترین روانشناس شهره.
‫برو پیشش. دیر نکنی، ها. ‫برو.
‫وایسا ببینم. آخه روانشناس چرا؟
‫پناهگاه رویای جوان...
‫همون جایی که بهش کمک کردی.
‫مطمئنم که خیلی تحویلت می گیرن. ‫نه؟
‫مرتیکه.
‫باز چیه؟
‫هیچی.
‫[ مدرک شماره دو ]
‫جنس ها رو گیر آوردیم.
‫تو هم پولم رو از دست دادی، ‫هم جنسم رو.
‫خیلی... شرمنده ام.
‫فکرت رو درگیرش نکن.
‫[ سیگار کشیدن ممنوع ]
‫[ وزارت دادگستری ]
‫[ حمل و نقل اضطراری ]
‫نه...
‫[ پناهگاه رویای جوان ]
‫سلام.
‫من سرپرست ریو سو یول هستم. ‫از پلیس مونیانگ، مزاحمتون میشم.
‫بله. در جریانم. بفرمایید.
‫ممنون.
‫[ تقدیر نامه ]
‫[ تشکر از خدمات ارزنده شما ]
‫می خواین از جلسه مون فیلم بگیرید؟
‫بله. به روند درمان بیمارها ‫کمک می کنه.
‫بهش عادت می کنید.
‫آها.
‫در چند ماه گذشته، حوادث مختلفی واسه تون ‫رخ دادن،
‫آقای ریو.
‫بله، یهویی شد. ‫شغل ما، این چیزها هم داره دیگه.
‫خوب می خوابید؟
‫خب،
‫تعداد پلیس های کره ای که راحت می خوابن، ‫خیلی کمه.
‫چشم های...
‫زیبایی دارید.
‫بله؟
‫از آخرین حادثه شروع می کنیم.
‫بر خلاف میل باطنیتون، مواد مصرف کردید
‫و مرگ یه آدم هم با چشم های خودتون دیدید.
‫مجبور شدید که در اون جنایت ‫شریک بشید.
‫اون موقع، چه حسی داشتید؟
‫یعنی چی، چه حسی داشتم؟
‫مدت زیادی رو در اوضاعی سپری کردید ‫که هیچ کنترلی روش نداشتید.
‫عذاب وجدان یا بی حسی
‫نسبت به دنیا نداشتید؟
‫خب،
‫باید می داشتم؟
‫توی حیطه ی کاری من، اتفاق ‫زیادی میفته.
‫الان چی؟
‫همه چی بر قرار مدارتونه؟
‫بله، صد در صد.
‫همه چی واسه م برقراره. ‫حالم هم خوبه.
‫چرا اینور اونور رو نگاه می کنید؟
‫ها؟
‫غیر ما دو تا،
‫کس دیگه ای هم می بینید؟
‫نه.
‫- واسه امروز کافیه. ‫- باشه.
‫واسه امروز؟! مگه قراره بازم بیام؟
‫می خوام در جلسه ی بعدی، ‫درباره ی بچگیتون با هم حرف بزنیم.
‫بچگیم؟
‫جه هوی بود.
‫اسم من «این جه هوی» بود.
‫تعداد کتک خوردن هام از تعداد ‫غذا خوردنم، بیشتره.
‫بعد از مرگ پدرم،
‫سریعاً یه خانواده ی دیگه، به سرپرستی قبولم کردن.
‫روز مرگ پدرم
‫و شش ماه قبل از مرگش رو
‫اصلاً به خاطر نمیارم.
‫نمی دونم چرا اون شش ماه رو ‫به یاد نمیارم.
‫چرا اون ماه ها رو فراموش کردم؟
‫نمی دونم چرا.
‫چطور...
‫چرا صورتت سرخ شده؟
‫اصلاً هم سرخ نشده.
‫الان دیگه جزء گروه پشتیبانیتم.
‫یه اتفاق بدی بین شما دو افتاده. نه؟
‫تو و «لی هوی گیوم» این گند رو شروع کردید.
‫هر چی که چشم داره رو ‫نیست و نابود کنید.
‫پدرم مُرد.
‫به من نزدیک نشو!
‫اون به خشونت خانگی، مشکوک شده بود.
‫ممکنه این انگیزه بوده باشه؟
‫بعدش چی؟
‫یعنی میگی...
‫یکی پرش کرده بود که مرتکب قتل بشه؟
‫واسه چی؟
‫فکر کنم، من هدفم.
‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫منم کمکت می کنم.
‫هوی گیوم.
‫با شمارش من، به در ضربه بزن.
‫یک، دو.
‫سو یول!
‫هوی گیوم، سفت بچسب!
‫چی شد؟
‫این موش ها کجا رفتن؟
‫سلام!
‫- کجا می خواستی بری؟ ‫- چی؟
‫یعنی مقصدی نداشتی؟ ‫بفرستمت اون دنیا یا حرف می زنی؟
‫می خواستم برم انبار ضایعاتی. ‫انبار ضایعاتی مونیانگ.
‫- خداحافظ. ‫- یه لحظه صبر کن!
‫پس یعنی...
‫این مدت، همه ش واسه مون بپا گذاشته بودی
‫و شماها اون معتاد ضایعاتیه رو کشتید؟
‫کوتاه تشکر کن.
‫داری وقتم رو می گیری.
‫روش خوبی رو واسه اعتماد کردن ‫در پیش نگرفتی.
‫واسه چی این قدر باید بکنیم؟
‫کی تموم میشه؟ مُرده م از گرسنگی. ‫گندش بزنن.
‫- هوی! ‫- ای خدا.
‫- چیکار می کنی...
‫- آشغال. ‫- بسه!
‫- به من خندیدی؟ ‫- مرتیکه.
‫کامیونه اومد.
‫- اوناهاش. ‫- چرا این قدر دیر اومد؟
‫بریم!
‫- چی؟ ‫- جریانش چیه؟ چیزی زده؟
‫- کارتون خلاصه. ‫- برو! گاز بده!
‫گاز بده! یه درس حسابی بهشون بده!
‫- آره! ‫- بریم!
‫- آتیش! ‫- ایول!
‫- فرار کنید! ‫- چش شده؟
‫- بریم! ‫- آره!
‫وایسا.
‫- لعنتی! ‫- برو گمشو ببینم!
‫- هوی! ‫- لعنتی، چیکار می کنی؟
‫سفت بچسب!
‫- هوی! ‫- از اون طرف برو!
‫- مرتیکه... ‫- هوی!
‫لعنتی!
‫- گمشو دیگه! ‫- عوضی!
‫- گمشو دیگه! ‫- ترمز بگیر، بی شرف...
‫نـــه!
‫سفت بچسبید!
‫- نه! ‫- فرار کنید!
‫- گندش بزنن! ‫- ای وای!
‫کمک! بیارینمون بیرون!
‫لهشون کن، سو یول!
‫دیوونه!
‫اون... اون «سو یول» نیست که پشت فرمونه؟
‫من که میگم فرمانده، دیوونه شده.
‫اون...
‫ای وای بر من. ‫جلوی «سو یول» رو بگیرید.
‫سو یول. ‫ریو سو یول!
‫بزن رو ترمز!
‫هوی!
‫وایسا!
‫[ پیتزا یول یول ]
‫- پیتزا یول یول، با پیتزاهای خوشمزه اش، در خدمت شماست. ‫- اصلاً ولش کن. چرا این مدت، دروغ تحویلم می دادی؟
‫- چون خطرناکه. ‫- تموم کردیم.
‫دروغ که نگفتم.
‫بازم با دروغ فرقی نمی کنه.
‫از کی تا حالا، طالب کارهای خطرناک شدی؟
‫اصلاً تو کی این قدر دنبال عدالت بودی؟
‫نبودی دیگه!
‫من همیشه دنبال کارهای خطرناک بودم. ‫اینم همیشه دنبال اجرای عدالت بود.
‫در عوض، تو همیشه، کارهای ما رو ‫واسه خودت پله می کردی.
‫- عوضی، یه جور حرف می زنی که انگار... ‫- کار خطرناکی کردی.
‫اگه وسط ماجرا، یه بلایی سرت میومد، چی؟
‫انتظار داشتی بگم: ‫دمت گرم که جا من کتک خوردی؟
‫فکر کردی خیلی کیف می کردم؟ ‫واسه همینم بهم نگفتی. آره؟
‫چقدر رو مخی، تو!
‫- کَرَم کردی! ‫- بسه دیگه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫«چشم» از روسیه میاد.
‫تا همین یه مدت پیش، فقط روس ها می شناختنش.
‫اگه می خواستی گیر بیاری، باید می رفتی سراغ کره ای، روس ها. ‫[ بازدید دو یو گون از بنیاد کمک هزینه تحصیلی ] ‫[ جشنی برای نسل گوریو ]
‫شنیدم که اخیراً، کنترل بازار مونیانگ رو ‫به دست گرفتن.
‫کیفیت موادشون هم خیلی خوبه.
‫این آشغال...
‫این یارو، وقتی «دو یو گون» رو دستگیر کردن، ‫همراهش بود.
‫آره. اسمش «آندری کانگ»ـه.
‫بیا جلو. ‫[ به زبان روسی ]
‫فکر کنم پخش کننده «چشم»، خودشه.
‫ظاهراً، الان دیگه، «آندری»، شریک «کیم گیه سیک»ـه.
‫ولی فعلاً در حد حدسه.
‫صحتش رو یه نفر می تونه واسه مون مشخص کنه.
‫زندانی شماره 2023، ملاقاتی داری.
‫ای خدا. ‫خیلی ناراحت به نظر می رسی.
‫حتماً شنیدی که چه اتفاقی توی ‫انبار ضایعاتی افتاده.
‫عجیبه که هنوز زنده ای.
‫ای بابا.
‫تو علاوه بر احمق بودنت، مغرور هم هستی.
‫شنیدم که وکیلت، خیلی کم بهت ‫سر می زنه.
‫فکر کنم هنوز نفهمیدی که چقدر ‫اوضاعت بحرانیه.
‫اینو از من که یه پلیس با تجربه ام، بشنو: ‫تو رنگ بیرون رو نمی بینی.
‫حتی هم اگه ببینی، حالا که انبار ضایعاتی به فنا رفته، ‫جایی واسه رفتن نداری.
‫واسه من ادای گردن کلفت ها رو در میاری؟
‫من می دونم، اومدی اینجا که
‫التماسم کنی، پته ی فرمانده «کیم» رو واسه ت ‫بریزم رو آب.
‫التماست کنم؟ تو عقل نداری؟
‫حتی هم اگه پته ش رو بریزی رو آب
‫کی حرف تو رو باور می کنه؟ ‫هیچ کس واسه حرف لجنی عین تو، تره هم خورد نمی کنه.
‫کیم گیه سیک از تو استفاده کرد که گندش رو ‫جمع کنه، احمق.
‫!با من این طوری حرف نزن، دیوونه
‫لامصب، ترسوندیم.
‫بهت حق میدم. از این عصبانی هستی که ‫در حقت نامردی شده.
‫اونم در حق تویی که از تموم دستوراتش ‫پیروی کردی.
‫هوی!
‫نمی خواد حالا واسه ما، «کیم گیه سیک» رو لو بدی. ‫فقط اینو بگو.
‫بگو کی «چشم» رو درست میکنه.
‫شریک جدید «کیم گیه سیک»، باید توی ‫این عکس باشه.
‫به نفعته که بهمون بگی.
‫باید رفیق جدیدش رو دستگیر کنیم
‫که یاد بگیره، رفیق قدیمیش رو فراموش نکنه.
‫الان یه فرصت طلایی روبروته که ‫از کیم گیه سیک
‫انتقام بگیری.
‫عاقلانه تصمیم بگیر.
‫کیم گیه سیک، خوب اوضاع رو واسه مون ‫راست و ریست کرد.
‫فروشمون خیلی بهتر شده.
‫دمش گرم. ‫[ به انگلیسی ]
‫حتی همکارهای خودش هم کشت.
‫می تونیم بهش اعتماد کنیم؟
‫من که هیچ وقت بهش اعتماد نداشتم. ‫از سر ناچاری باهاش کار کردم.
‫ولی تا کی؟
‫نمی دونم. ‫[ به زبان انگلیسی ]
‫اگه همکاری کنید، ممنونتون میشم.
‫تا حالا این مرد رو دیدید؟
‫فکر نمی کنم.
‫به نظر میرسه که هیچ کدوم
‫از مردم محله، «آندری کانگ» رو نمی شناسن.
‫به هر حال، به ما آمار دادن که اخیراً اطراف
‫محله «یونبو» مشاهده شده.
‫پس خوب اونجا رو بگردید. ‫[ تقاطع یونبو - مدرسه خارجی مونیانگ ]
‫ظاهراً «دو یو گون» یکی از شرکت های توزیعی که ‫به نام زنش بوده
‫رو فروخته.
‫میشه آمار اونم بگیری؟
‫باشه، «یونبو» با من.
‫اومدی مسخره بازی در بیاری؟
‫خواستم دلت رو شاد کنم، یول.
‫تو دل من رو شاد کنی؟ ‫خندیدم.
‫راستش از اینکه هر روز «هوی گیوم» رو ‫می بینم، خوشحالم.
‫این دیگه کیه؟
‫نمی بینی چقدر اوضاعم قاراشمیشه؟
‫الان باید بیشتر به فکر من باشی.
‫بی شرف بی عاطفه.
‫فقط بلدی درباره «هوی گیوم» حرف بزنی.
‫سو یول، حسودیت شده؟
‫چی؟
‫حسودیم بشه؟
‫من وقت حسودی کردن هم ندارم.
‫- من... ‫- تازه از کنارش رد شدیم.
‫- کی؟ ‫- آندری.
‫چی؟
‫- کجا؟ کجاست؟ ‫- باور کردی؟
‫مرتیکه ی کثافت.
‫انتظار داشتی بخندم، عوضی...
‫این یارو چشه؟
‫چی؟ صبر کن ببینم.
‫وقتی «دو یو گون» رو دستگیر کردیم، ‫این همراه «آندری» بود.
‫[ پیک وای ]
‫- آهای! ‫- بریم سراغش.
‫یالا! دور بزن!
‫کارت خلاصه.
‫حواست رو جمع کن، «سو یول». ‫آروم باش.
‫[ پیک وای ]
‫لعنتی.
‫- سو یول. ‫- لامصب، ترسوندیم.
‫بریم اون تو.
‫دوباره؟ دیوونه شدی؟
‫بریم دیگه. چیزی نمیشه. ‫این یکی فرق می کنه.
‫باید توش قایم بشیم و آمار بگیریم ‫که خودشه یا نه.
‫- برو! زود باش. ‫- لعنتی.
‫- برو دیگه! ‫- باشه. رفتم.
‫ترسیدی؟
‫من و ترس؟
‫ترسیدی، بابا.
‫چرا...
‫چرا نمیره تو؟
‫لعنتی.
‫دوباره؟
‫[ آبنبات چشمی ]
‫سلام.
‫سلام، من بازپرس «لی هوی گیوم» هستم از ‫پلیس مونیانگ.
‫دنبال یه مجرم خطرناک هستیم.
‫میشه فیلم دوربین بیرون مغازه تون رو ببینم؟
‫اون دوربین، خیلی وقته که خرابه.
‫در حال حاضر، فقط دوربین های داخلمون ‫کار می کنن.
‫جدی؟
‫خب...
‫پس احیاناً...
‫این آقا رو تا حالا ندیدید؟
‫فکر نمی کنم.
‫ببخشید. میشه خوب نگاه کنید؟
‫گفتم که. فکر نمی کنم.
‫[ پیک وای ]
‫هوی، برو کنار دیگه، احمق.
‫نمی تونم، احمق.
‫این طوری نه. پات رو تکون بده.
‫تکونش بده دیگه.
‫- دادم! ‫- چه این تو، گرمه.
‫هوی.
‫خیلی بد شد.
‫بهش نگیم، پیاده مون کنه؟
‫می خوای عالم و آدم بفهمن که ‫دنبال اون یاروییم؟
‫چقدر احمقی تو.
‫- بلند نفس نکش! ‫- لعتنی.
‫نمی تونم.
‫عین خر عرق کردم، احمق.
‫تکون نخور.
‫داغون شدم.
‫چیه؟ چیکار می کنی؟
‫- باید... ‫- چی؟ چیکار می کنی، لامصب؟
‫آتیش گرفتم. اینجا خیلی گرمه.
‫خنگ خدا، آخه آدم عاقل، همچین کاری می کنه؟
‫کی همچین کاری می کنه؟
‫دیوونه ی خنگ!
‫دارم آتیش می گیرم، عوضی.
‫خنگ خدا، اگه با این وضع، ‫این کارو بکنی،
‫آبرومون میره. ‫یه کم فکر کن، منگل!
‫آب اینجا پیدا میشه؟ ‫آب...
‫نه، نخور. فکرش هم نکن.
‫- آب می خوام. ‫- نه، نخور.
‫مثانه م داره می ترکه. ‫وجداناً آب نخور.
‫- آب می خوام. ‫- نه.
‫- اگه آب بخوری... ‫- آب.
‫می دونی اگه آب بخوری، چه بلایی سرم میاد؟ نخور. ‫[ آب ]
‫- صبر کن. ‫- نه، نخور.
‫نه! نخور بابا!
‫آخه این اینجا چیکار میکنه؟
‫ایول!
‫نه، نخور.
‫- سو یول. ‫- نه.
‫- آب! ‫- نه، نخور.
‫نخور، بابا.
‫نه!
‫وجداناً نخور.
‫جگرم خنک شد!
‫خنگ خدا، نباید آب بخوری. ‫نخور!
‫هوی.
‫آبت رو که خوردی، بدش به من.
‫- چی؟ ‫- بدش به من دیگه.
‫اینو بدم؟
‫لعنتی.
‫چیکار می کنی، سو یول؟
‫به نظرت دارم چیکار می کنم، احمق؟
‫- نگاهش کن! خجالت نمی کشی؟ ‫- به چی نگاه می کنی؟
‫نه، اصلاً هم خجالت نمی کشم.
‫برو کنار. ‫برو کنار دیگه!
‫پاهام خواب رفتن.
‫چیکار می کنه؟
‫هوی، چیکار می کنی؟ ‫دوست داری اینجا بمونی؟
‫یالا دیگه!
‫چشمه.
‫لعنتی.
‫برو تو. باید قایم شیم.
‫داره میاد.
‫کارتون خلاصه.
‫هوی!
‫با احتیاط برو دنبال آندری.
‫مراقب خودت باش.
‫- آشغال! ‫- بیا اینجا ببینم!
‫- بیا ببینم! ‫- کارت خلاصه!
‫هوی! ولم کن!
‫حالت خوبه؟
‫- بیا. ‫- باید بری بیمارستان.
‫باشه.
‫کجا میری؟
‫کثافت!
‫جه سون.
‫جه سون. یانگ جه سون.
‫- دووم بیار. ‫- آهای!
‫چشم هات رو باز کن. ‫چشم هات رو باز کن.
‫- قربان. ‫- جه سون! آهای!
‫- لعنتی. ‫- قربان.
‫- آمبولانس رو خبر کن. ‫- چشم، خانم.
‫- یالا! زود باش. ‫- چشم
‫کثافت!
‫مشتاق دیدار.
‫بی شرف...
‫خیلی وقت پیش باید دستگیرت می کردم. ‫زیادی طولش دادم،
‫نه؟
‫از طریق «دو یو گون»، اون شرکت توزیع ‫بهت رسید.
‫بعدش با کی شریک شدی؟
‫هیچ وقت هم جنس هات به بازرسی نمی رسن.
‫نمی خوای حرف بزنی؟
‫می خوای همین طور وانمود کنی که ‫کره ای متوجه نمیشی؟
‫حرف بزن، بی شرف!
‫می خندی؟
‫آره، دیگه. حرف نمی زنی.
‫امثال شما بی شرف ها، وقتی سر از این اتاق در میارن، ‫همین رفتار رو دارن.
‫ولی می دونی؟ اگه حرف نزنی،
‫مجبورم که فکر کنم
‫یه بالادست داری.
‫وقتی خط بین المللیت رو بلعیدی، ‫خیلی خیالت راحت شد. آره؟
‫می دونی؟ پلیس های این کشور، ‫احمق نیستن.
‫تا حالا واژه ی «جرم یابی قانونی دیجیتال» به گوشت خورده؟
‫از رئیست گرفته تا نگهبانت، همه رو می گیریم.
‫پس الکی خودت رو اذیت نکن. ‫الان حرف بزنی، بهتره.
‫چیکار می کنی؟
‫هوی، چیکار می کنی؟
‫احمق! هوی!
‫هوی!
‫- تکون نخور. ‫- تکون نخور.
‫گیونگ ته. کلید!
‫عجب آدمی هستی تو؟
‫سر و کله زدن با قاچاقچی ها، کار سختیه. نه؟
‫چی می خوای؟
‫از این به بعد، پلیس مبارزه با مواد مخدر
‫بازجویی از آندری کانگ رو ‫به عهده می گیره.
‫چی گفتی؟
‫می دونم که اعضای گروهت، زحمت زیادی کشیدن ‫تا تونستن دستگیرش کنن،
‫ولی پلیس مبارزه با مواد مخدر، خیلی وقته که ‫دنبال این یاروئه.
‫چون نمی خواستیم کسی متوجه بشه، ‫قضیه رو محرمانه نگه داشتیم.
‫فرمانده.
‫افسر «او»، نذار این از اینجا بره.
‫- من برم با کمیسر حرف بزنم. ‫- لازم نکرده.
‫به دستور کمیسر اومدم.
‫ببریدش.
‫هوی! هوی!
‫لعنتی. هوی.
‫- هنوز بازجوییمون تموم نشده. ‫- چیکار می کنید؟
‫گفتم هنوز بازجوییمون تموم نشده.
‫- لعنتی! ‫- ولش کن.
‫- گفتم ولش کن. ‫- چیکار می کنید؟
‫- برو کنار. ‫- کجا میری؟ هوی!
‫- ولش کن! ‫- جونگ چان گی!
‫به خشکی شانس.
‫می خوای این طوری قسر در بری؟
‫آره.
‫ممنون، «ریو سو یول».
‫تو به من یاد دادی که باید دست از ‫طمع بردارم
‫و یه زندگی آروم داشته باشم.
‫این رفتارهات، حسابی رفتن رو مخم.
‫منظورم اینه که...
‫نمی تونی منو گیر بندازی.
‫[ بیمارستان عمومی مونیانگ ]
‫احتمالاً نمی تونیم «کیم گیه سیک» رو گیر بندازیم.
‫[ پلیس ]
‫[ فرمانده کیم گیه سیک ]
‫- مال منه؟ ‫- برگشتید؟ بله.
‫معمولاً کسی واسه تون ‫بسته نمی فرسته به اداره.
‫تا حالا ندیده بودم بسته ای ‫به نام شما باشه.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می کنم.
‫[ پیک وای ]
‫[ فرمانده کیم گیه سیک ]
‫آندری چطوره؟ خوبه؟
‫تصمیم درستی گرفتی.
‫اون به هر حال، تابلو شده.
‫ممکنه بود همه مون رو به کشتن بده.
‫روند تولیدت رو متوقف و خودت رو ‫گم و گور کن.
‫بذار منطقی با هم حرف بزنیم.
‫چی؟
‫به نظرت، تویی که این همه ضرر
‫رو دستم گذاشتی رو، واسه چی ‫زنده نگه داشتم؟
‫وظیفه ی تو، محافظت از جنس منه.
‫هم جنس هام رو دزدیدن،
‫هم یکی از نوچه هام لو رفت.
‫بنابراین، باید ازت جریمه بگیرم.
‫می دونم واسه خودت انبار داری.
‫هر چی داری رو واسه م بیار که ‫با هم حساب حساب بشیم.
‫انبار دارم؟ چی میگی، بابا؟
‫منظورت...
‫همون جنس های ضبط شده ست؟
‫یعنی میگی انبار پلیس رو بزنم و ‫جنس هاش رو واسه ت بیارم؟
‫دیوونه ای؟
‫آره. مگه نمی دونستی؟
‫زود باش. ‫[ به روسی ]
‫وقتی وارد تونل میشی،
‫یه سری تابلوها هستن که
‫بهت میگن چیکار کن و کجا برو.
‫اونا رو گذاشتن که وقتی گیر کردی
‫بدونی از کجا در بری.
‫همیشه به این فکر می کنم که
‫اگه بد شانسی بیارم
‫و همون وسط گیر کنم، چی؟
‫اون وقت،
‫نمی دونم از کدوم مسیر برم که ‫فرار کنم.
‫فرمانده.
‫راهم رو گم کردم.
‫به نظرتون، زیادی نیومدیم جلو؟
‫آره.
‫زیادی اومدیم جلو.
‫ولی باید بازم بریم جلو.
‫فقط این طوری به راه خروج ‫نزدیک میشیم.
‫گریه می کنی؟
‫نه، به خاطر آبریزش بینیه.
‫«نه، به خاطر آبریزش بینیه»
‫دروغ نگو. می دونم که خیلی ترسیدی.
‫اولین باره که می بینی ‫یه نفر، چاقو بخوره؟
‫تا ابد یادت می مونه.
‫تازه کار که بودم، یه خلافکاری، جلو روم، ‫سو یول رو
‫با چاقو زد. وقتی اون صحنه رو دیدم، ‫زدم زیر گریه.
‫وقتی به اون زمان فکر می کنم که ‫چقدر مسخره م کردن
‫عصبانی میشم.
‫هی، خشمم بیشتر میشه.
‫- هی، بیشتر میشه... ‫- قربان.
‫اگه استراحت نکنید، زخمتون ‫عفونت می کنه.
‫من بلدم چطور از بدنم ‫مراقبت کنم.
‫باید عضله هام رو تمرین بدم که
‫زود، خوب شن.
‫قربان، خواهش می کنم.
‫اگه به این کارتون ادامه بدید،
‫- می زنم زیر گریه. ‫- «می زنم زیر گریه»
‫بخور بابا.
‫خوشمزه ست.
‫عین عاشق و معشوق شدید.
‫- شما زحمت نکشید. ‫- عیب نداره.
‫- خوشگله. نه؟ ‫- زنتون از سرتون زیادیه.
‫آهای، ریو سو یول.
‫سلام.
‫یادت بهت گفتم، اگه یه تار مو از جه سون ‫کم بشه، می کشمت؟
‫مگه نمیدونی که سه تا بچه داره؟
‫شرمنده ام.
‫واسه همینه که زورکی زنش شدم.
‫آخه آدم، همچین بلایی سر رفیق دوران ‫دبیرستانش میاره؟
‫وایسا ببینم. چرا دروغ میگی؟
‫شما دو تا، عاشق همدیگه...
‫- شرمنده ام. ‫- حالا ناراحت نباش.
‫جه سون، عمر طولانی خواهد داشت.
‫فالگیر می گفت زندگی طولانی خواهد داشت.
‫برو تو.
‫زن «جه سون» هم پیششه.
‫- نخورید. ‫- چرا؟
‫خیلی خوردید. دراز بکشید.
‫سلام، فرمانده.
‫شما زن «جه سون» هستید؟
‫بله؟
‫افسر «او»، میشه اون چاقو رو ‫از جلو چشمم برداری؟
‫هر وقت می بینمش... پهلوم درد می گیره.
‫خیلی وقته که اینجاست.
‫- سو یول، کمکم کن. ‫- باشه.
‫صبر کن. درد داره؟ ‫مراقب باش.
‫- آره، درد داره. ‫- باشه.
‫- خیلی بده؟ ‫- آره. خیلی ضربه ی بدی خوردم.
‫تازه که با بطری آب، دمبل...
‫افسر «او»، تب هم دارم. ‫میشه واسه م حوله ی خیس بیاری؟
‫چشم.
‫شرمنده ام.
‫واسه چی؟ ‫تو که با چاقو نزدیم.
‫البته عذاب وجدانت رو درک می کنم.
‫از خدا که پنهون نیست، از تو چه پنهون؛ ‫دلم رو شکوندی.
‫وقتی گفتی می خوای تنهایی با «کیم گیه سیک» مقابله کنی،
‫با خودم گفتم: یعنی دیگه به من احتیاجی نداره؟
‫احساس بی مصرفی کردم.
‫درک می کنم. شرمنده ام.
‫گیونگ ته...
‫خیلی کودنه.
‫شاید دلیل خستگی هام هم...
‫همینه.
‫خیلی شرمنده ام.
‫گمونم خیلی عذاب وجدان داری.
‫سو یول.
‫راستی،
‫احیاناً سی میلیون وون نداری، بهم بدی؟
‫صاحب خونه، کرایه رو بالا برد.
‫نه، ندارم.
‫نداری؟
‫من که می گفتم این قدر عذاب وجدان داری که ‫بهم پول قرض بدی.
‫خیلی دوست دارم کمکت کنم، ‫ولی واقعاً ندارم.
‫خیلی شرمنده ام.
‫کیم گیه سیک چی؟
‫- چی؟ ‫- واسه چی دستگیرش نمی کنی؟
‫الان که مصدوم شدم، ‫باید جام رو پر کنی دیگه.
‫سلام، هوی گیوم.
‫کیم گیه سیک و جونگ چان گی
‫دارن با یه ماشین بی نام، یه جایی میرن.
‫خب؟
‫نکنه تنهایی داری تعقیبشون می کنی؟
‫آره.
‫ولی دلم خیلی شور می زنه.
‫انبار جنس های ضبط شده هم همین سمته.
‫می دونم که جنس های ضبط شده، ‫هنوز هم توی انبارن.
‫باشه.
‫همون جا می بینمت. ‫تنهایی نری، ها!
‫کثافت...
‫آماده ام، قربان.
‫لعنتی.
‫«کیم گیه سیک» و «جونگ چان گی»، ‫بیاید بیرون.
‫ایست!
‫می تونی بزنیم؟
‫فکر کردی نمی تونم؟
‫پس بزن.
‫گفتم ایست!
‫هوی گیوم!
‫اسلحه ت رو بنداز.
‫همین جا بایستیم؟
‫چان گی، بدش به من.
‫فرمانده.
‫کیم گیه سیک.
‫کشتن آدم، واسه من عین آب خوردنه.
‫اسلحه ت رو بنداز.
‫هوی گیوم.
‫بعداً همه چی رو واسه ت توضیح میدم. ‫اسلحه ت رو بنداز.
‫اسلحه ت رو بنداز، هوی گیوم!
‫خواهش می کنم، اسلحه ت رو بنداز!
‫کیم گیه سیک.
‫چقدر ذلیل شدی!
‫باید می زدیم، هوی گیوم.
‫مگه نگفتی که دستگیرم می کنی؟
‫فقط بدون که...
‫خودت نخواستی جلوم رو بگیری.
‫لعنتی!
‫رئیس «یونگ»، اوضاع قمر در عقرب شد.
‫فکر نکنم بتونم ببینمت.
‫اگه جنس ها رو می خوای، پول و ‫گذرنامه ت رو آماده کن
‫و بیا دیدنم.
‫محل قرارمون هم...
‫یه ساختمون متروکه توی محله ی «سام گیونگ» هست.
‫اسمش «مونیانگ مترو»ـه.
‫همون جا می بینمت. نمی تونم ‫خیلی منتظرت مونم.
‫عجیبه که همچین جایی یادم اومد.
‫- از کجا رفت؟ ‫- کجا رفت؟
‫از کدوم مسیر رفت؟
‫فرمانده، نگاه.
‫مونیانگ مترو؟
‫کیف رو بنداز. ‫بقیه تون برید عقب.
‫گفتم برید عقب!
‫[ مدرک شماره 2 ]
‫جنس ها رو گیر آوردیم.
‫بکشش.
‫ردیفه؟
‫فکر کردید تموم شده؟
‫برید عقب، کثافت ها.
‫فکر اینجاش رو می کردم.
‫هوی.
‫به رئیس «یونگ» بگو که شرمنده، ‫سالم نیاوردمشون.
‫هوی!
‫لعنتی. الان وقتش بود؟
‫خداحافظ، آشغال ها.
‫- نه! ‫- کثافت! وایسا ببینم!
‫فرمانده، بسپارش به من.
‫اسلحه هاتون رو بندازید و برید کنار!
‫یالا!
‫لعنتی.
‫باید...
‫به همون مسیر قبلیت، مقید می موندی.
‫لعنتی.
‫ای وای.
‫من ترسوئم.
‫واسه همینم هست که اینو پوشیدم و اومدم.
‫لعنتی.
‫همه چی تموم شد.
‫خیلی نزدیک بودم...
‫می دونی...
‫چقدر زحمت کشیدم تا...
‫به اینجا رسیدم؟
‫فکر کردی راحت گیر میفتم؟
‫اون هم همچین جایی؟
‫فکر کردی میذارم منو دستگیر کنی؟
‫لعنتی!
‫ریو سو یول.
‫نه!
‫- سو یول، کمکم کن! ‫- نه!
‫هوی گیوم!
‫نه!
‫نذار پخش شه! نه!
‫- لعنتی. ‫- نه!
‫نه!
‫- واسه این بود؟ ‫- نه!
‫واسه همین بود؟
‫- واسه این همکارهات رو کشتی؟ ‫- سو یول!
‫تو اصلاً انسان نیستی.
‫نه! نذار پخش شن! نه!
‫پولم! پولم!
‫پولم!
‫نه!
‫[ پلیس ]
‫میگم...
‫تو... کجا بودی؟
‫تنهایی رفتم اون بالا...
‫- پیشت بودم. ‫- چی؟
‫- پیشت بودم. ‫- کجا بودی؟
‫کنارت بودم.
‫سو یول، تو دیگه تنهایی هم از پس این کارها ‫بر میای.
‫[ پلیس ]
‫رسیدیم.
‫- برو تو. ‫- باشه.
‫- ممنون بابت امروز. ‫- خواهش می کنم.
‫برو استراحت کن.
‫- خیلی خب. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫راستی...
‫می خوای بیای تو؟
‫ها؟
‫واسه زخمت گفتم.
‫پماد دارم.
‫عمیقه؟
‫- میگم واسه چی این قدر می سوخت. ‫- آره، واقعاً.
‫- بیا تو. ‫- ممنون.
‫ای خدا.
‫چیه؟ هنوز یادته؟
‫آره، نمیشه فراموشش کرد.
‫- ای خدا. ‫- بیا تو.
‫بیا تو.
‫- بیا تو. تمیز شد. ‫- میشه با کفش بیام؟
‫- ای خدا.
‫گرد و خاک، کل این خونه رو گرفته.
‫خب، مستخدم می گرفتی. ‫من این کارها رو باید انجام بدم؟
‫- ای خدا. ‫- این قدر غر نزن.
‫بیا اینجا بشین، می خوام به زخمت ‫پماد بزنم.
‫بیا اینجا بشین.
‫امروز، تیر هم خوردم.
‫تو که این قدر زور داری و همه رو می زنی،
‫نمی تونی آشغال هات رو جمع کنی؟
‫اون آشغال ها رو نگاه.
‫این طوری حشرات تو خونه ت جمع میشن دیگه.
‫خواهشاً توی خونه ت غذا نخور.
‫چقدر غر می زنی!
‫بسه دیگه. بیا بشین. ‫می خوام به زخمت برسم.
‫- بیا بشین. ‫- ای خدا.
‫- غر هم نزن. ‫- اونجا رو.
‫یعنی میگی، این چیزها رو ببینم و ‫غر نزنم؟
‫قبلاً می تونستم خونه ت رو واسه ت تمیز کنم، ولی... ‫[ روزی سه بار، بعد از غذا، از طرف سو یول ]
‫نمی دونستم این یادداشت ها رو گذاشتی. ‫[ باید زخمت رو ضد عفونی کنی که زود خوب شی ]
‫بهشون دست هم نزدی که.
‫چسب زخم توشه. آره؟
‫[ میشه مواظب خودت باشی؟ ] ‫[ سو یول ]
‫- بیا جلو. ‫- باشه.
‫- همین خوبه. ‫- اینو میگی؟
‫- مراقب باش. آروم. ‫- تموم شد.
‫حالا، پا شو، برو.
‫چیه؟
‫نزنم.
‫دست خودم نبود.
‫می دونم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫ببخشید که دیر کردم.
‫ممنونم.
‫چیه؟ خوابیده؟
‫فکر کنم الان دیگه با وجدان راحت، خوابیده.
‫منظورت چیه؟
‫شما، صحنه ای که «کیم گیه سیک»، بازپرس «تاک مین سو» رو
‫کشت رو دیدید. درسته؟
‫همه اش حقیقت داره.
‫اونی که دستور قتل «دو یو گون» رو داد
‫و نقشه ی سرقت از انبار اجناس رو کشید،
‫کیم گیه سیک بود.
‫اعتراف می کنید که شما هم در جنایت های ‫ایشون، هم دست بودید؟
‫بله.
‫اعتراف می کنم.
‫وقتی آقای «جونگ چان گی» اینو گفت،
‫یه باری از رو دوشش، خالی شد.
‫تهش، پاتو کشیدم اینجا.
‫بیخیال بابا. دفعه ی اولم نیست که.
‫همین اتاق بود؟
‫توی همین اتاق، می خواستی کارم رو ‫به تعلیق بکشونی؟
‫اون اول که می خواستی با مخ بزنیم زمین،
‫حقیقت واسه ت مهم نبود.
‫ریو سو یول.
‫به نظرت،
‫من و تو با هم فرق می کنیم؟
‫نه.
‫ولی من...
‫ترمزم رو کشیدم.
‫وقتی دیدم مسیرم به بن بست منتهی شده،
‫فهمیدم که مسیر رو غلط می رفتم.
‫می دونم تو هم فرصتش رو داشتی که ‫این کارو بکنی.
‫تاک مین سو، جونگ چان گی ‫و لی هوی گیوم.
‫همه شون، حداقل نفری یه بار سعی کردن ‫جلوت رو بگیرن.
‫ولی تو دست رد به تموم اون فرصت ها زدی، ‫کیم گیه سیک.
‫درست نمیگم؟
‫- کارت خوب بود. ‫- ممنون.
‫مطمئنی که حالت خوبه؟
‫آره، بابا. دورهمی داریم دیگه. ‫باید هم خوب باشم.
‫ای خدا. واقعاً این پرونده هم بسته شد؟
‫تقریباً. هنوز یه نفر دیگه مونده.
‫جدی؟
‫کیم گیه سیک، جونگ چان گی...
‫همه شون رو گرفتیم که.
‫[ کارت خدمات شهروندی ریو سو یول ]
‫اصلاً می فهمی چی میگی؟
‫من سوگند دروغ خوردم. ‫درسته که جونم در خطر بود،
‫ولی بازم مانع ادامه ی تحقیقات شدم.
‫من در مخفی کردن حقیقت، دست داشتم.
‫نمی خوای ماست مالیش کنم؟
‫واقعاً می خوای تنبیه بشی؟
‫اونم تو؟
‫این خودتی که داری حرف میزنی؟
‫احیاناً چیزی نزدی؟
‫ای بابا. جدی میگم دیگه.
‫طبق قانون باهام برخورد کن.
‫زمان جلسه کمیته ی انضباطی هم بهم ‫اعلام کن.
‫حتی هم اگه به قیمت اخراجم تموم شه، ‫با کمال میل، می پذیرم.
‫[ کارت خدمات شهروندی ریو سو یول ]
‫یالا، بیارش.
‫همه نوشتن «گوشت گاو».
‫- عالیه. ‫- خیلی خب. ‫[ گوشت گاو ]
‫فقط گوشت گاو.
‫- خیلی خب. ‫- ایول.
‫باید همه مون به گوشت گاو رأی بدیم؟
‫چطور مگه؟ تو چیز دیگه ای می خوای؟
‫نه. منم گوشت می خوام.
‫- ایول. ‫- احسنت.
‫[ گوشت گاو ]
‫- خیلی خب. ‫- بریم تو کارش.
‫یه لحظه صبر کن.
‫اینم هدیه ی منه به شما.
‫- چی؟ ‫- هدیه؟
‫تولدم نیست که.
‫چی؟
‫چرمه؟
‫خب، کیفم هم بهم بده.
‫کجا رفت؟
‫چی میگی؟ تازه، ازم دزدیدیش که!
‫قربان، چیکار می کنید؟
‫قربان، به منم شک دارید؟
‫نه، ولی کار از محکم کاری، عیب نمی کنه.
‫یعنی میگید من بردمش؟
‫کیفم که پا نداره، خودش بره.
‫توش پول هم گذاشتم.
‫چرا پول توش گذاشتی؟ ‫پول زیادی توش نبود.
‫[ هزار وون، معادل هشتاد سنت ]
‫امیدوارم عمر با عزتی داشته باشید، قربان.
‫الان با این هزار وون، پولدار میشه.
‫قربان، گریه می کنید؟
‫نه بابا. گریه کجا بود؟
‫آره، داری گریه می کنی.
‫- گریه نکن. ‫- گریه نکن.
‫- گریه نکردم، بابا. ‫- نکن.
‫بیا، کارت دارم.
‫غذات رو بخور. ‫خودم می خورم.
‫- چه خوشمزه ست، مامان. ‫- آره.
‫این روزها، خیلی صدمه می بینی.
‫واسه چی، شب ها ناله می کنی؟
‫حالت خوب نیست؟
‫مگه نگفتی استعفا دادی؟
‫مامان، من حالم خوب نیست، ها.
‫کمبود پروتئین دارم.
‫موهام دارن میریزن.
‫ناخن هام پوسته پوشته شدن.
‫دیگه پرونده های خطرناک رو به دست نمی گیرم. ‫نگران نباش.
‫مامان، به نظرت استعفا ندم،
‫بیام بغل دستش؟
‫سو یول.
‫بهت افتخار می کنم، برادر.
‫آخه توی اون پیتزایی کوچیک، چه کاری هست ‫که تو انجام بدی؟
‫نباید مردم رو از استعدادت محروم کنی.
‫چرا؟ فکر نمی کردم نمی دونم، یواشکی ‫از دخل، پول کش میری؟
‫خیلی خوشمزه ست. بخور.
‫بخور دیگه.
‫کی میری، سو یول؟
‫گفتی، یه ماه دیگه واسه خودت ‫یه جایی رو پیدا می کنی.
‫مامان، دست بردار.
‫من که خیلی خونه نیستم. ‫کمتر از پنج ساعت توی خونه می بینیم.
‫باشه. به زودی، میرم.
‫منم باهات بیام؟
‫واسه ت غذا درست میکنم. ‫خیلی خوب میشه.
‫این بوی چیه که میاد؟
‫شما هم بو رو حس می کنید؟
‫مامان، ده هزار وون بهم بدهکاری.
‫کلاً میشه صد هزار وون.
‫- وای نه. ‫- با هم شرط بندی می کنیم.
‫پول خوبی کاسب میشم.
‫مامان، برو خونه، استراحت کن. ‫خودم انجامش میدم.
‫صاحب مغازه چی گفت؟
‫نشتی از زیرزمین بود.
‫باید سنگ فرش رو در بیارن و ‫نشتی رو درست کنن.
‫میگه باید نما هم عوض کنه.
‫عوضی، می خواد به این بهونه، ‫یه دستی به سر و روی مغازه بکشه.
‫واسه چی شیر آب رو نبستی؟
‫مطمئنم که بستمش.
‫مامان، دیروز تو آخرین نفر از اینجا رفتی.
‫نندازش گردن مامان.
‫چند؟ هزینه ش چند میشه؟
‫بیست هزار وون. ‫[ معادل هفده هزار دلار ]
‫بیست میلیون وون؟
‫- آره. می خواد تیغمون بزنه. ‫- لعنتی.
‫ای خدا.
‫ای بابا! ترسوندیم. ‫[ مدارکی که باید امضا شوند ]
‫قربان، کم خوابی داشتم،
‫یه حرفی زدم. غلط کردم.
‫خواهش می کنم، منت بذارید،
‫کارت و تفنگم رو بهم پس بدید.
‫بیا اینجا.
‫سو یول.
‫ای خدا، نگاهش کن.
‫[ رئیس کلانتری: گواک بونگ پیل ]
‫گفتم شاید عوض شدی.
‫نگرانت شده بودم.
‫من عوض بشم؟ غیر ممکنه.
‫مرتیکه.
‫آره.
‫آدم نباید عوض شه.
‫بله، قربان. ‫تمام تلاشم رو می کنم.
‫درود. ‫[ گواک بونگ پیل ]
‫قضیه رو ماست مالی کردم.
‫نگران هیچی نباش. فقط برو.
‫تو بهترینی، کمیسر آینده.
‫کمیسر؟! برو بابا!
‫تو بهترینی.
‫راستی،
‫برو پیش روانشناس.
‫چی؟ رواشناس چرا؟
‫یه شاهدی، قصه ی چیز خورد کردن و تهدید شدنت رو تأیید کرد
‫خوشبختانه، چیز جدی نیست.
‫اما باید اوضاعت رو بسنجن که ببینن ‫می تونی کار کنی یا نه.
‫اوضاعم؟
‫اداره ی ما هم یه روانشناس داره.
‫اون پناهگاه رو می شناسی که ‫مال نوجوان های فراریه؟
‫اسمش پناهگاه «رویای جوانه» ‫اونجا کار می کنه.
‫شنیدم که بهترین روانشناس شهره.
‫برو پیشش. دیر نکنی، ها. ‫برو.
‫وایسا ببینم. آخه روانشناس چرا؟
‫پناهگاه رویای جوان...
‫همون جایی که بهش کمک کردی.
‫مطمئنم که خیلی تحویلت می گیرن. ‫نه؟
‫مرتیکه!
‫باز چیه؟
‫هیچی.
‫[ مدرک شماره 2 ]
‫جنس ها رو گیر آوردیم.
‫تو هم پولم رو از دست دادی هم جنسم رو
‫خیلی... شرمنده ام.
‫فکرت رو درگیرش نکن.
‫[ سیگار کشیدن ممنوع ]
‫[ وزارت دادگستری ]
‫[ حمل و نقل اضطراری ]
‫نه...
‫[ پناهگاه رویای جوان ]
‫سلام.
‫من سرپرست ریو سو یول هستم. ‫از پلیس مونیانگ، مزاحمتون می شم.
‫بله. در جریانم. بفرمائید.
‫مرسی
‫[ تقدیر نامه ]
‫[ تشکر از خدمات ارزنده شما ]
‫می خوایید از جلسه مون فیلم بگیرید؟
‫بله. به روند درمان بیمارها کمک می کنه
‫بهش عادت می کنید.
‫آها.
‫در چند ماه گذشته، حوادث مختلفی براتون اتفاق افتاد
‫آقای ریو.
‫بله، یه دفعه ای شد. ‫شغل ما، این چیزها هم داره دیگه.
‫خوب می خوابید؟
‫خب،
‫تعداد پلیس های کره ای که راحت می خوابن، خیلی کمه
‫چشم های...
‫زیبایی دارید.
‫بله؟
‫از آخرین حادثه شروع می کنیم.
‫بر خلاف میل باطنیتون، مواد مصرف کردید
‫و مرگ یه آدم هم با چشم های خودتون دیدید.
‫مجبور شدین که در اون جنایت شریک بشید
‫اون موقع، چه حسی داشتید؟
‫یعنی چی، چه حسی داشتم؟
‫مدت زیادی رو در اوضاعی سپری کردید ‫که هیچ کنترلی روش نداشتید.
‫عذاب وجدان یا بی حسی
‫نسبت به دنیا نداشتید؟
‫خب،
‫باید می داشتم؟
‫توی حیطه ی کاری من، اتفاق زیادی می افته
‫الآن چی؟
‫همه چی بر قرار مدارتونه؟
‫بله، صد در صد.
‫همه چی برام برقراره. ‫حالم هم خوبه.
‫چرا این ور رو اون ور رو نگاه می کنید؟
‫ها؟
‫غیر ما 2تا،
‫کس دیگه ای هم می بینید؟
‫نه.
‫- برای امروز کافیه. ‫- باشه.
‫برای امروز!؟ مگه قراره بازم بیام؟
‫می خوام در جلسه ی بعدی، ‫راجع به بچگیتون با هم صحبت کنیم.
‫بچگیم؟
‫جه هوی بود.
‫اسم من «این جه هوی» بود.
‫تعداد کتک خوردن هام از تعداد ‫غذا خوردنم، بیشتره.
‫بعد از مرگ پدرم،
‫فوراً یه خانواده ی دیگه، به سرپرستی قبولم کردن.
‫روز مرگ پدرم
‫و 6ماه قبل از مرگش رو
‫اصلاً به خاطر نمیارم.
‫نمی دونم چرا اون 6ماه رو به یاد نمیارم!
‫چرا اون ماه ها رو فراموش کردم؟
‫نمی دونم چرا.
‫چطور...
‫چرا صورتت سرخ شده؟
‫اصلاً هم سرخ نشده.
‫حالا دیگه جزء گروه پشتیبانیتم.
‫یه اتفاق بدی بین شما 2نفر افتاده. نه؟
‫تو و «لی هوی گیوم» این گند رو شروع کردید.
‫هر چی که چشم داره رو، از بین ببرید
‫پدرم مُرد.
‫به من نزدیک نشو!
‫اون به خشونت خانگی، مشکوک شده بود.
‫شاید این انگیزه بوده باشه؟
‫بعدش چی؟
‫یعنی می گی...
‫یکی پرش کرده بود که مرتکب قتل بشه؟
‫برای چی؟
‫گمونم، من هدفم.