‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫سو یول، می خوای تا ابد توی این هزاتو بمونی؟
‫نه.
‫نمی دونم چه طور از اینجا سر در آوردم
‫مگه یادت رفته؟
‫چاقو خوردی.
‫چاقو خوردم؟
‫آره، درست می گی.
‫چاقو خوردم.
‫جونگ یون هو، پدرم رو کشت.
‫همه چی، یادم اومد. ‫من نکشتمش!
‫آره. تو نکشتیش.
‫تو هم به خاطر آوردی؟
‫آره.
‫جونگ یون هو آشغال، پدرت رو کشت.
‫بریم.
‫بریم «جونگ یون هو» رو بگیریم.
‫پس من چی؟
‫داستان من یادت اومد؟
‫چی؟ داستان تو؟ ‫منظورت چیه؟
‫تو...
‫این اولین...
‫خاطره ایه که از خودم به یاد دارم.
‫من...
‫یه نفر رو کشتم.
‫چرا... چرا همچین کاری کردی؟
‫کی رو کشتی؟
‫بیا جای همدیگه بکشیمشون.
‫پدرم و پدرت رو می گم.
‫نظرت چیه جای همدیگه بکشیمشون؟
‫چی؟
‫اگه برگردیم خونه، دوباره روز از نو، روزی از نو!
‫بیا خودمون رو از این بدبختی نجات بدیم.
‫مگه همین رو نمی خوای؟
‫«جه هوی»، تو از اونی که فکر می کنی هم قوی تری
‫تو می تونی.
‫نه.
‫امکان نداره.
‫محاله.
‫شاید بشه خاطرات رو تحریف کرد،
‫اما احساسات رو نه.
‫احساساتم؟
‫حسی که اون لحظه داشتم رو...
‫خوب یادمه.
‫اون اشتیاق شدیدی که
‫به کشتن اون کثافت داشتم رو هنوز یادمه
‫من مسئول قاتل شدنتم.
‫خفه شو، بابا. ‫محاله.
‫حتی هم اگه من برم،
‫بازم تو «جونگ یون هو» رو دستگیر می کنی، درسته؟ ‫
‫دهنت رو ببند، احمق.
‫شرمنده ام،
‫ریو سو یول.
‫می شه خفه شی؟
‫سو یول.
‫حالت خوبه؟
‫لعنتی. ‫چه اتفاقی برام افتاد؟
‫چاقو خوردی.
‫اما خدا رو شکر، صدمه جدی ندیدی.
‫دکتر گفت وقتی بیدار شدی، ‫می تونی بری خونه.
‫عمداً خانواده ت رو خبر نکردم.
‫گفتم اگه مادرت بفهمه، خیلی نگران می شه.
‫خبری از «جونگ هون» نشد؟
‫هنوز پیداش نکردیم.
‫فعلاً هم داریم از «پارک سونگ گوان» بازجویی می کنیم.
‫«گی سو یون» هم هنوز به هوش نیومده.
‫راستی، سو یول...
‫«کی» کیه؟
‫- چی؟ ‫- مدام توی خواب، اسمش رو صدا می زدی.
‫«کی».
‫«کی»؟
‫نصفه شب اومد پیشم.
‫خیلی ناراحت بود. ‫بعدش هم رفت.
‫[ پرونده بیمار ]
‫همیشه از نجات دنیا صحبت می کرد.
‫الآن هم می گه یه نفر رو کشته.
‫- اصلاً با عقل جور در نمیاد. ‫- واقعاً؟
‫یه کم، درک می کنم.
‫درک می کنی؟
‫زدن همچین حرفی از تو بعیده.
‫می دونم که «کی»، یه مقدار کله خرابه،
‫اما آدم کشی ازش بر نمیاد.
‫فکر می کنم، منظورش نجات دادن تو بود،
‫نه دنیا.
‫- چی گفتی؟ ‫- کی «کی» رو خلق کرد؟
‫این شخصیت رو «ریو سو یول» بچه درست کرد ‫که از خودش محافظت کنه.
‫«کی» همینه دیگه.
‫اون هر کاری می کرد که از تو محافظت کنه.
‫خب،
‫پس به نظرت
‫«کی»، اون شخص رو برای محافظت از تو کشت؟
‫صحت و سقمش رو تو باید در بیاری.
‫می دونی، «کی»...
‫همین طور بیخودی، یهو غیبش نمی زنه. درسته؟
‫یه مدت پیش می گفتی که...
‫یهو غیبش نمی زنه.
‫همچین یه دفعه ای هم نبود.
‫هم تو، هم «کی»، خیلی تغییر کردید.
‫تو... کدوم گوری بودی؟
‫اون بالا، تنها بودم...
‫- پیشت بودم. ‫- کجا؟
‫در کنارت.
‫سو یول، دیگه خودت تنهایی می تونی ‫از پس خودت بر بیای.
‫یعنی راستی راستی...
‫رفته؟
‫خیلی خب. ‫پس اگه «کی» رفته،
‫کار ما هم تموم شده.
‫هر شروعی، یه پایانی داره.
‫وقت خداحافظیه.
‫جونگ یون هو.
‫اگه همه ی اینا، نقشه اش بوده باشه، چی؟
‫اون می دونه که یه زمانی، ‫فراموشی گرفته بودم.
‫اگه...
‫هدفش این بوده باشه که دائماً ‫به خودم شک کنم، چی؟
‫اول از خودم شروع شد. ‫حالا هم به همزادم «کی» رسیده.
‫پس عمداً داره خاطراتت رو تحریف می کنه ‫که دیگه نتونی به خودت اعتماد کنی؟
‫اتفاقاً این حربه، توی گس لایت کردن ‫خیلی شایعه.
‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫اگه نقشه ش اینه،
‫باید شیرفهمش کنم که
‫با بد کسی در افتاده.
‫پس یه مدت، حسابی سرت شلوغه. آره؟
‫پس تمام هزینه های ویزیت رو بهت می بخشم که
‫از این اقدامت، حمایت کنم.
‫برمی گردم. گوشیت رو روشن بذار.
‫برمی گردی؟
‫آخه چرا؟
‫[ آرایشگاه ]
‫[ دفتر حقوقی نام یون سوک ]
‫زمان زیادی ازش گذشته.
‫بعید می دونم بشه کاری کرد. ‫مگر اینکه خود مجرم دستگیر شه.
‫راحت، اجازه محاکمه مجدد رو نمیدن.
‫راهی به ذهنت نمی رسه؟
‫این پرونده خیلی واسه م مهمه.
‫تمام سعیم رو می کنم که در اسرع وقت، ‫مجرم واقعی رو دستگیر کنم.
‫می دونی؟ کم پیش میاد که توی محاکمه ی مجدد...
‫نتیجه ی خوبی حاصل شه.
‫می دونم، می دونم.
‫ای خدا!
‫- سلام. ‫- بهم گفتن که تشریف آوردید.
‫واسه چی، باز مامانت اومده؟
‫اونم اینجا، فالگیری می کنه.
‫- مگه تازه موسیقی رو نشنیدی؟ ‫- آره.
‫این میوه ها از مراسم موندن.
‫بخور. کامت رو شیرین کن. ‫بخور.
‫- بفرما. ‫- چشم، ممنون.
‫باز چیه؟
‫یک، دو شد،
‫بعدش، دو، دوباره یک شد.
‫روحش دوباره ظاهر شد.
‫یه نفر رو از دست دادی. ‫دیگه هم نمی بینیش.
‫حسابی دلت واسه ش تنگ میشه.
‫مامان، ناسلامتی این دفتر منه. ‫این آقا هم موکلمه.
‫اجازه بده، وکیل نام. ‫یه لحظه.
‫خب...
‫پس اون شخص، واسه همیشه رفته؟
‫یعنی دیگه نمیاد؟
‫بریم توی دفترم با هم حرف بزنیم.
‫وایسا ببینم. ‫از نامزدت جدا شدی؟
‫این در حیطه تخصص مامانمه.
‫پس در طالعمون بود که با هم آشنا بشیم. ‫چرخش دنیا رو نگاه.
‫مامان. حالا چیکار کنیم؟
‫ازش پول نگیر. کاملاً رایگان فالش رو بگیر..
‫- حله. ‫- باشه، باشه.
‫- ازت پول هم نمی گیره. ‫- بریم.
‫- بریم توی دفترم. ‫- نه، نمی خواد.
‫بیا دیگه.
‫از این طرف.
‫برو ببین چی میگه.
‫هواش رو داشته باش، مامان! ‫موفق باشی.
‫تا حالا این کارو نکردم.
‫وای پسر.
‫ای خدا. حالا چیکار کنم؟ ‫بد شد که.
‫تصمیم عاقلانه ای گرفتی
‫کُره، کشور کوچیکیه.
‫نمی تونی تا ابد توش قایم شی.
‫البته به واسطه ی شغلت.
‫خلاصه و مفید بهت میگم.
‫یکی رو واسه مون پیدا کن که ‫حسابی سر کیسه رو شل کنه.
‫اگه فقط بحث کیفیت جنس بود،
‫راحت واسه ت مشتری پر و پا قرص ‫جور می کردم.
‫مشکل چیه؟
‫همون جور که خودت هم می دونی، تموم کسانی که ‫توی کارن، از تو بدشون میاد.
‫یه سری اتفاقات هم افتادن.
‫یکیش، قتله.
‫پلیس هم که در به در دنبالشونه.
‫با این شرایط، نمی تونیم جنس ها ‫رو آب کنیم.
‫اگه قراره باشه دوباره بسته بندی کنیم ‫و برگردیم سر نقطه ی اول،
‫نباید انتظار داشته باشی که ‫قیمت کامل بگیری.
‫پس می خوای بزنی تو سر قیمت؟
‫کسی که داره فرار می کنه، ‫نمی تونه همه چی رو با خودش ببره. درسته؟
‫من که حسابی هوات رو داشتم.
‫خودت گفتی وقت نداری.
‫تا اونجایی که من می دونم، ‫خیلیا در به در دنبالتن.
‫به نظر من، اگه لازمه قیمت رو
‫کاهش بدیم و همه ی جنس ها رو بفروشیم.
‫که زود همه چی رو راست و ریست کنیم.
‫اون دختری که موادمون رو مصرف کرد ‫و یه نفر رو کشت، کیه؟
‫یه آدم عادیه. ‫فکر نکنم خودش خریده باشه.
‫پلیس هم دنبال اونیه که مواد رو بهش داد.
‫با این شرایط که پلیس سپیچ فروشنده هامون شده
‫به دست آوردن مواد، کار سختیه.
‫ولی مشخصه که این یارو، ‫دنبال مواد خودمون بود.
‫باید بفهمم کیه.
‫خدا رو چه دیدی؟
‫شاید یه نفر داره رومون حرکت میزنه ‫که قیمت رو کاهش بده.
‫باید خودمون دست به کار شیم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫سر و کله «آندری» پیدا شده؟
‫آره. اظهارات شاهدها با هم دیگه ‫مطابقت داره.
‫منتظر بودم که یه حرکتی بزنه. ‫عجب حرکتی هم زد.
‫قربانی، یه فروشنده مواد مخدره که ‫به صورت عمده خرید می کنه.
‫چند باری دیده بودش. ‫با این حساب، میشه گفت که
‫می خواد کل جنس هاش رو بفروشه ‫و بزنه به چاک.
‫جای تعجب هم نداره. ‫خیلی اوضاع واسه ش قمر در عقرب شده بود.
‫می دونه درب به در دنبالشیم.
‫فعلاً، آندری با من.
‫چی؟ تنهایی؟
‫فکرش هم نکن. خیلی خطرناکه.
‫ببین کی میگه؟ ‫کسی که خودش چاقو خورده.
‫فکرت رو درگیر چیز دیگه ای نکن.
‫فقط به پیدا کردن «جونگ هون» فکر کن.
‫باید «جونگ یون هو» رو دستگیر کنیم.
‫ممنون، «لی هوی گیوم».
‫خودت رو توی بد هچلی گیر انداختی.
‫از این به بعد نبینم ‫دور و بر کافه بپلکی.
‫این همه راه رو اومدی ‫که اینو بگی؟
‫بهت نگفته بودم که بیخیال این دختر شو. ‫نگفتم بودم؟
‫آمارش رو گرفتی؟
‫آمار چی رو گرفتم؟
‫واقعاً می خوای بلا ملا سر اون بچه بیاری؟
‫بچه کجا بود؟ ‫اون روانی...
‫با چاقو تهدیدم کرد.
‫ولی با توجه به چیزهایی که پلیس ‫توی بازجویی بهم گفت
‫میشه برداشت کرد که یه چیزی ‫بین این بچه و «سه یون» هست.
‫ای احمق.
‫چند نفر رو اجیر کردم که ‫دنبالش بگردن.
‫چون مهاجرهای غیرقانونین، ارزون پام در اومد. ‫سه میلیون وون.
‫سه میلیون وون؟
‫آهای.
‫قبل از اینکه بیام بیرون، ‫پیداش کن.
‫خودم باید حسابش رو بذارم کف دستش.
‫حالا چه اتفاقی واسه «پارک سونگ گوان» میفته؟
‫گیونگ ته.
‫[ بیمارستان عمومی مونیانگ ]
‫اگه کسی همچین بلایی رو سر دخترم می آورد،
‫می کشتمش.
‫چیه؟ چیه؟
‫چیه؟ کسی رو دیدی؟
‫- سیم جونگ هون ‫- جونگ هون؟
‫آره، فکر کنم تازه «جونگ هون» رو دیدم.
‫الان که مُرده، عذاب وجدان دارم. ‫ولی...
‫راستش، اصلاً نباید عذاب وجدان داشته باشم.
‫«سو هون» یه کثافت تمام عیار بود.
‫حتی به مراسم ختم پدرش هم نیومد.
‫وقتی هم اومد، منگ بود.
‫یه الم شنگه ای به پا کرد که نگو و نپرس. ‫می گفت هر چی پول از مراسم جمع شده، بهش بدیم.
‫جونگ هون، رفیقی نداره.
‫واسه همینم روند جستجومون ‫به مشکل برخورده.
‫هیچ ارتباطی با «جونگ هون» نداشتید؟
‫نه. احتمالاً اصلاً نمی دونه خونه ام کجاست.
‫وقتی اون اتفاق واسه برادرم و زن برادرم افتاد،
‫چند باری «جونگ هون» رو واسه شام دعوت کردم. ‫دلم واسه ش می سوخت.
‫ولی هر بار میومد
‫درخواست پول می کرد.
‫خیلی وقته که ازش خبری ندارم. ‫کاملاً باهاش قطع ارتباط کردم.
‫مطمئنم که بقیه ی اقوام هم باهاش رابطه ای ندارن.
‫لعنتی. حالا چیکار کنم؟
‫آقا، چرا دیر اومدید؟
‫- خواهش می کنم، کمکم کنید. ‫- سلام.
‫عوضی.
‫نزدیک بود بمیریم. ‫واسه چی پریدی؟
‫- به من نزدیک نشو. ‫- دلت واسم تنگ شده بود؟
‫می دونم دلت واسم تنگ شده بود.
‫لعنتی.
‫مرتیکه...
‫«کی» عوضی.
‫کدوم گوری بودی؟
‫واسه چی یهو غیبت زد؟
‫عوضی.
‫دردت چیه؟
‫ببخشید.
‫با یه نفر دیگه اشتباهتون گرفتم.
‫- ای بابا. ‫- ببخشید.
‫ای بابا.
‫چه مرگم شده؟
‫نکنه عاشق شدم؟
‫ای بابا.
‫- این طرفش رو بیشتر کن. ‫- بیشتر؟
‫دیگه چی؟
‫کچلش کن.
‫مگه نگفتید که چهل ساله بود؟
‫کلاً شوتی. آره؟
‫یه رفیقی دارم که از الان داره کچل میشه.
‫- وای نه. ‫- زود باش.
‫- از پیشونی به بالا. ‫- این طوری؟
‫آره، عالی شد. ‫رفیقم هم این طوریه.
‫- دقیقاً همچین وضعی داره. ‫- طفلک.
‫شما با گروه دوم پلیس مبارزه با فساد تماس گرفتید. ‫افسر «او گیونگ ته» صحبت میکنه.
‫بله، گیونگ ته؟
‫فرمانده، تازه از بیمارستان تماس گرفتن.
‫یکی زنگ زد و حال «گی سو یون» رو پرسید.
‫- یه جوون بود. ‫- چی؟
‫به محض اینکه مشخصاتش رو ‫ازش پرسیدن، قطع کرد.
‫آمار تماسش رو گرفتم. از یه کیوسکی در محله ی
‫سام گیونگ تماس گرفته بود. ‫محله ی «جونگ هون».
‫[ نوار پلیس ]
‫گوش کن.
‫- می دونم، خفه شو. ‫- گوش کن.
‫- چیزی نیست؟ شوخیت گرفته؟ ‫- نه، گوش کن.
‫ای بابا.
‫- چیزی نیست. ‫- این چی پس؟
‫این قدر بلند حرف نزن. ‫خفه شو.
‫لعنتی.
‫بسه دیگه.
‫شماها کی هستید؟
‫ساکت! ساکت.
‫ساکت...
‫کره ای. کره ای حرف بزن.
‫کره ای بلدید؟
‫کره ای؟ کره ای؟ ‫بله.
‫دارم کره ای یاد می گیرم.
‫همه با هم دوستیم.
‫نه؟
‫ساکت شو! خفه شو.
‫ببند گاله رو.
‫آره، جون خودت. دوستیم!
‫تکون نخور.
‫من پلیس کره ام.
‫می دونی پلیس یعنی چی؟
‫- پلیس؟ ‫- آروم باش.
‫اینو می بینی؟
‫به این توی زبان انگلیسی چی میگن؟
‫حالا هر چی هست. بگیرش.
‫بزنش به خودت. ‫یکی بزن.
‫خوبه. تو هم بزن.
‫گوشی هاتون رو بدید به من.
‫بدش.
‫- برید داخل. ‫- چرا...
‫- برو. ‫- باشه.
‫- برید داخل.
‫ساکت باشید.
‫یه کلمه هم حرف نزنید.
‫اینا دیگه کی ان؟
‫سلام.
‫زنگ زدم یه مورد سرقت رو گزارش کنم.
‫خیابون چهل و پنجم محله سام گیونگ.
‫مورد دزدی داریم.
‫این کیه دیگه؟
‫تو دیگه کی هستی؟ ‫ها؟ هوی!
‫تو همون یارویی. آره؟
‫- نه، نیستم. ‫- هستی.
‫- نیستم! ‫- چی نیستی؟
‫من نمی شناسمت.
‫اولین باره که می بینمت.
‫نگاهش کن. عین بلبل کره ای حرف می زنه.
‫وایسا ببینم. ‫مگه دیپورتت نکرده بودن؟
‫بعد از کتک هایی که توی فروشگاه خوردی...
‫بازی کردنت تموم شد؟
‫نه، می خوام بازم بازی کنم.
‫نخند!
‫به من نگو چیکار کن، چیکار نکن.
‫تازه داشتم خودم رو جمع و جور می کردم.
‫آخه چرا یهو سر و کله ت پیدا شد؟
‫دوباره منو یادش انداختی، عوضی!
‫چرا ول کنم نیستی؟ ‫ چرا؟
‫آقا، باید یه جوری خرج ‫زن و بچه ام رو در بیارم دیگه.
‫خواهشاً همین یه بار منو ببخشید.
‫اینجا چه غلطی می کنی؟
‫خب، برو توی کشور خودت، عین آدم زندگی کن. ‫مرتیکه ی...
‫لعنتی.
‫عوضی! حالا صبر کن و ببین.
‫کوه به کوه نمی رسه، ‫ولی آدم آدم به میرسه.
‫اگه خدا بخواد، دوباره همدیگه رو می بینیم.
‫هلم نده!
‫عصبانیتش رو درک می کنم.
‫بعد از اینکه دیپورتش کردیم، ‫توی کشور خودش، زندانیش کردن. ولی بعدش فرار کرد.
‫همین سه روز پیش، به صورت غیرقانونی ‫وارد کشور شد. ای خدا.
‫- مواظب خودتون باشید. ‫- شما هم همین طور.
‫گیونگ ته، «جونگ هون» توی یکی از رستوران های چینی ‫این محله کار می کنه. درسته؟
‫[ گوکبان ]
‫گندش بزنن.
‫[ گوکبان ]
‫لعنتی.
‫[ گوکبان ]
‫بیدار شدی؟
‫چیزیم نیست.
‫یه خراش جزئیه.
‫از کجا می دونستی، اینجام؟
‫ناسلامتی، پلیسم دیگه.
‫بریم، رفیق.
‫البته این قدر سنم بالاست ‫که نمیشه به من گفت رفیق.
‫جونگ هون،
‫اگه همین جا ترمز کنی،
‫می تونی زندگیتو از این رو ‫به اون رو کنی.
‫می دونم که حرفم رو باور نمی کنی،
‫ولی منم از این چیزها کشیدم.
‫خب که چی؟
‫یعنی میگی فقط خودم رو از بدبختی ‫نجات بدم؟
‫یعنی کاری به کار اون نداشته باشم؟
‫خودم به «سو یون» کمک می کنم.
‫می دونم که این کارها، نقشه ی شماها نبوده.
‫یکی دیگه شیرتون کرده.
‫فقط اسمش رو بهم بگو.
‫بقیه ی کارها رو به خودم بسپار.
‫ولی تو...
‫«باک یونگ جو» رو که نتونستی نجات بدی.
‫آره.
‫ولی...
‫از صمیم قلب دوست دارم ‫کمکت کنم.
‫جدی میگم.
‫واقعاً می تونم...
‫بهت اعتماد کنم؟
‫واقعاً می تونی اونم نجات بدی؟
‫بگو ببینم...
‫کی شیرتون کرده؟
‫کی؟
‫همین جا بمون. از جات تکون نخور.
‫[ گوکبان ]
‫جه هوی.
‫جونگ یون هو؟
‫«جونگ هون»، تو رو...
‫یاد خودت می ندازه؟
‫کثافت، چه بلایی سر این بچه ها آوردی؟
‫حالا متوجه ی
‫وجه مشترک و خاصمون شدی؟
‫روانی.
‫«جه هوی»، هنوز یه ذره هم عوض نشدی.
‫هنوزم ترسویی.
‫درست مثل گذشته ها.
‫کجایی؟
‫بیا بیرون. ‫اگه مردی، خودت رو نشون بده.
‫لعنتی.
‫[ گوکبان ]
‫جونگ هون.
‫جونگ هون!
‫سیم جونگ هون!
‫[ تاکسی ]
‫پارک سونگ گوان.
‫چیکارم دارید؟
‫شنیدم که متهم شدی به ضرب و شتم ‫«گی سو یون».
‫خب که چی؟
‫احتمالش زیاده که «سیم جونگ هون» دوباره بیاد سراغت.
‫فعلاً خودمون ازتون محافظت می کنیم.
‫ای خدا... باید بگم که...
‫واقعاً مسخره ست.
‫اونی که باید الان پشت میله ها باشه، ‫داره راست راست می چرخه،
‫اون وقت پلیس، منو زیر نظر می گیره.
‫لعنتی!
‫مسخره ست. آره؟
‫آخه پلیس هایی عین ما، باید مأمور ‫حفاظت از کثافت هایی عین تو بشن؟
‫- ها؟ ‫- قربان.
‫داریم تموم تلاشمون رو می کنیم که هر چه زودتر، ‫«سیم جونگ هون» رو دستگیر کنیم.
‫فعلاً جایی نرید که...
‫تو کی باشی که به من بگی، ‫چیکار کنم، چیکار نکنم؟
‫به تو ربطی نداره.
‫در ضمن...
‫به نفعته که...
‫هر چی زودتر اون بچه رو بگیری.
‫چون اگه خودم بگیرمش، ‫دو نصفش می کنم.
‫هوی!
‫ای بابا. ترسوندیم.
‫یه نفر هست که این قدر از تو کتک خورده ‫که الان از جاش نمی تونه تکون بخوره.
‫نظرت چیه یه کاری کنم دیگه نتونی جایی بری؟
‫دهن گشادت رو ببند و برو داخل خونه ت.
‫فقط دعا کن که «جونگ هون» رو پیدا کنیم.
‫اگه یه بار دیگه ببینم ‫دست از پا خطا کردی،
‫خودم نصفت می کنم!
‫اول خوب می زنمت، ‫بعد، دو نصفت می کنم.
‫- بریم. ‫- چشم، قربان.
‫یعنی... باشه.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫یه بار دیگه ازت می پرسم.
‫کی این عوضی رو اجیر کرد که ‫«سیم جونگ هون» رو پیدا کنه؟
‫الان می خوای ادای رفیق های با مرام رو در بیاری؟
‫باشه.
‫می دونم که اخیراً شغلت رو گسترش دادی
‫و کل مغازه ت رو بازسازی کردی.
‫- می خوای درش رو تخته کنیم. ها؟ ‫- چی؟
‫ای بابا. نیازی به این کارها نیست.
‫«پارک سوان گوان»ـه دیگه.
‫اون بلد نیست جلوی عصبانیتش رو بگیره.
‫اون زنه رو زد، هیچ، ‫می خواد اون بچه هم لت و پار کنه.
‫خیلی کثافته.
‫اون کثافت، به دست و پام افتاد. ‫چاره ای نداشتم.
‫اون وقت خودت چی؟ ‫خودت کثافت نیستی؟
‫- آماده شد؟ ‫- سه ثانیه دیگه مونده.
‫آماده شد.
‫داشتم از گرسنگی می مردم.
‫داغه.
‫ای بابا.
‫چه داغه.
‫خبری نیست...
‫حکم «پارک سونگ گوان» هم گرفتم. ‫دستگیرش کنید.
‫رو چشمم.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫چه زود غذاش رو تموم کرد.
‫مرتیکه ی احمق، لوم داد؟
‫پارک سونگ گوان.
‫پارک سونگ گوان!
‫هوی، هوی، هوی!
‫اگه از اون ارتفاع بپری، می میری.
‫گیونگ ته! اوناهاش!
‫پارک سونگ گوان!
‫اگه بپری، می میری. ‫خطرناکه.
‫آروم باش. ‫هوی!
‫- هوی! هوی! ‫- نپر!
‫آشغال کثافت!
‫هوی!
‫اگه گرفتمت، می کشمت! ‫گیونگ ته، اوناهاش.
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫احمق ها.
‫«پارک سونگ گوان»، پیش «جونگ هون»ـه؟
‫آره. اتاق وضعیت میگه داره ‫به سمت محله «مونمی» میره.
‫محله مونمی؟ چرا؟
‫فرمانده.
‫گی سو یون، توی یکی از بیمارستان های اون محله ست.
‫به نظر نمیرسه که این دفعه، تله باشه.
‫عجله کن. خب؟
‫[ بیمارستان عمومی مونیانگ ]
‫اومدی؟
‫مطمئنی که توی ساختمون قایم نشدن؟
‫آره، هیچی اثری از ورودشون به ساختمون ‫مشاهده نشده.
‫اتاق وضعیت گفت از این طرف اومدن که.
‫باید پخش شیم و دنبالشون بگردیم.
‫پشت ساختمون هم بگردید.
‫- چشم، قربان. ‫- خبری شد، زنگ بزن.
‫لعنتی. کجا رفتن؟
‫- بهم رحم کن. ‫- چرا؟ چرا باید بهت رحم کنم؟
‫چیکارم داری؟
‫چه خطایی کردم؟
‫اون چه خطایی کرده بود؟
‫پایان راهه.
‫جونگ هون!
‫جلو نیا! جلو نیا!
‫این کار اشتباهه.
‫با این کار، بیشتر خودت رو بدبخت می کنی، جونگ هون.
‫گوشم از این حرف ها پره.
‫تو هیچ کاری از دستت بر نمیاد.
‫«پارک سونگ گوان» دستگیر میشه.
‫دستگیر میشه و تاوان کارهاش رو میده.
‫- دیگه دیر شده. ‫- چی؟
‫این بی شرف باید بمیره که اون زنده بمونه.
‫[ ایکس شما را به چت دعوت کرد ]
‫[ هون: پلیس، هم دنبال منه، هم دنبال اون عوضی ]
‫[ ایکس: به نظرت سخته؟ ]
‫[ ایکس: پس خودم نجاتش میدم ]
‫[ که تا ابد آزاد باشه ]
‫نه.
‫نه، نه. ‫آشغال!
‫ولم کن! ‫ولم کن!
‫خواهش می کنم...
‫اگه دوباره شکست بخورم،
‫اون زن می میره.
‫داره نگاهم می کنه.
‫[ بیمارستان عمومی مونیانگ ]
‫گی سو یون.
‫- سو یول! ‫- آهای!
‫سو یول! اینجان؟
‫- حواست بهش باشه تا من برگردم. ‫- چشم.
‫- آهای. ‫- جونگ هون.
‫حالت خوبه، جونگ هون؟
‫- من میرم. ‫- باشه.
‫حالت خوبه؟
‫گیونگ ته.
‫وضعیت «گی سو یون» رو بررسی کن ‫و زنگ بزن، نیروی پشتیبانی بیاد.
‫- فرمانده، جریان چیه؟ ‫- جونگ یون هوئه.
‫[ خواربارفروشی از این طرف ]
‫تویی؟ جونگ یون هو؟
‫بابا!
‫بابا.
‫چرا این طوری شدی؟
‫چرا؟
‫تو چرا این طوری شدی؟ ‫به همین راحتی، همه چی رو فراموش کردی؟
‫خیلی خب.
‫عیب نداره. خودم یادت میارم. ‫عیب نداره.
‫- عیب نداره، جه هوی. ‫- منو نکش.
‫منو نکش...
‫منو نکش.
‫حالا یادت اومد؟
‫تو پدرم رو واسه م کشتی.
‫اون کثافت... مگه خودت نمی گفتی ‫دوست داری پدرت بمیره؟
‫خودت اول شروع کردی دیگه. ‫یادت رفته؟
‫جه هوی، چشم هات رو باز کن.
‫چشم هات رو باز کن!
‫الان یادت اومد؟
‫آره؟ ‫یادت اومد که خودت پدرم رو کشتی؟
‫منو نکش.
‫خواهش می کنم، منو نکش. ‫خواهش می کنم.
‫الان همه چی یادت اومد.
‫جه هوی، می دونم که همه چی یادته. ‫فکر کن!
‫به من نگاه کن، جه هوی.
‫قرار نبود این طور بشه. ‫باید به خاطر بیاری.
‫می دونم که همه چی یادته، جه هوی.
‫فکر کن!
‫چطور باید کاری که نکرده رو ‫به خاطر بیاره، عوضی؟
‫اگه یه نفر همه ش تو گوشت بخونه که ‫فلان کار رو کردی
‫یادت میاد که اون کار رو کردی؟
‫اگه همه ش تو گوشت بخونم که ‫خودت رو خراب کردی،
‫یادت میاد که خودت رو خراب کردی، روانی؟
‫چرا یهو این طور شدی؟
‫بی شرف.
‫امر و نهی کردن سر یه بچه
‫بهت احساس قدرت میده؟
‫کشتن آدما
‫بهت احساس قدرت میده؟
‫تو...
‫خود شیطانی، کثافت!
‫کی.
‫کار تو نبود.
‫تو کسی رو نکشتی.
‫تو نجاتم دادی.
‫کی.
‫خیلی خب. ‫بذار یه بار دیگه خودم رو معرفی کنم.
‫من...
‫قهرمان سو یولم. نه کس دیگه ای.
‫من ستاره ی اکشن «سو یول»ـم.
‫من...
‫کیِ سو یولم.
‫همه یه روزی به دنیا میان، ‫یه روزی هم می میرن.
‫من امروز، دوباره متولد شدم.
‫می کشمت.
‫تو «جونگ یون هو»یی؟
‫می خندی؟
‫یالا، جواب بده.
‫«یون هو» منتظرته.
‫[ ناشناس ]
‫می دونستم.
‫یکی دیگه هم هست.
‫جه هوی، تو تنها نیستی. درسته؟
‫اصلاً عوض نشدی.
‫هنوز همونی.
‫همون پسری هستی که سال های پیش بودی.
‫منتظرتم.
‫به زودی همدیگه رو می بینیم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫جونگ هون، نمی خوای چیزی بگی؟
‫سو یول.
‫میگن «جونگ یون» رو به کانون اصلاح و تربیت بفرستیم.
‫نظرت چیه بریم ناهار بخوریم؟
‫کاش زودتر خبرم می کردی ‫که غذای بیشتری درست می کردم.
‫اگه می گفتی، گوشت می خریدم.
‫نمی خواد بابا. همین قدر گوشت هم کافیه.
‫این یارو رو کجا دیدم؟
‫فهمیدم.
‫وقتی «سو یول» اومد پیشمون هم
‫همین حالت و کبودی ها رو روی ‫صورت قشنگش داشت.
‫شبیه بچگی های سو یوله. نه؟
‫غذاتو بخور.
‫کی این بلا رو سر صورتت آورد؟
‫لااقل، یه پماد به صورتت می زدی.
‫صبر کن.
‫مامان، غذاتو بخور. ‫خودم می گردم. تو نمی تونی پیداش کنی.
‫چرا نتونم پماد رو پیدا کنم؟
‫این کارها چیه؟ چرا عین بیمارهای ‫آلزایمری با من رفتار می کنی؟
‫خب، آلزایمر داری دیگه.
‫- بسه دیگه. ‫- چی؟
‫کابینت داروها رو مرتب کردم. ‫اگه خرابش کنی، نمی تونی پیداش کنی.
‫پسره ی...
‫شرط می بندی؟ ‫بیا اینجا ببینم.
‫شرط بندی؟ اگه باختی، ‫باید پول بدی، ها.
‫- همه ش شرط بندی می کنی. ‫- کی من باختم؟
‫قبلاً اسمم «این جه هوی» بود.
‫تا سیزده سالگیم.
‫تا اون زمان با پدرم زندگی می کردم.
‫کسی که شب و روز، کتکم می زد.
‫بعد از مرگ پدرم، ‫جایی رو نداشتم که برم.
‫بعد این دوتا آدم وراج، ‫منو به خونه شون راه دادن.
‫اون موقع، معنای خانواده ی واقعی رو فهمیدم.
‫الان، حاضرم جونم هم واسه شون بدم.
‫دوست ندارم از اون بزرگترهایی باشم که ‫بقیه رو نصیحت می کنن.
‫به ندرت، کسی رو نصیحت میکنم.
‫ولی توی این دنیا، بیش از چیزی که فکرش رو بکنی
‫آدم خوب هست.
‫بخور.
‫مامانم آشپز خیلی خوبیه.
‫یکی رو پیدا کردم که حاضره ‫پول بده.
‫بیا همه شون رو آب کنیم.
‫اون عوضی که در موردش حرف زدیم، ‫چی شد؟
‫فکر نمی کنم مشتری ثابتمون بود.
‫از کلوپ ها که نخریده.
‫شاید...
‫اون بچه شانس آورد.
‫پس یعنی پدرش رو با موادی که ‫به صورت اتفاقی پیدا کرد کشت
‫و پلیس هم به خاطر مصرف کردن موادمون ‫دستگیرش کرد.
‫بعدش هم فرار کرد و خودش رو ‫جلوی یه پلیس کشت
‫تا حالا ندیده بودم که این همه اتفاق ‫پشت سر هم قطار بشن.
‫اگه این فرصت رو از دست بدیم،
‫شاید هرگز نتونیم در بریم.
‫تو...
‫نمی خوای بری.
‫مگه الان وقت خوابیدنه؟
‫چته؟
‫چیزی دست گیرت شد؟
‫منو دست کم گرفتی؟
‫بگو دیگه.
‫بگم یا نگم؟
‫الان وقت شوخی نیست.
‫ظاهراً کسانی دنبال یه کشتی بودن که ‫برسونشون روسیه.
‫دو تا صندلی می خواستن.
‫دو تا صندلی؟ نه یکی؟
‫این کیه؟
‫احتمالاً صاحب صندلی دوم.
‫اون مواد روسی که ما اسمش رو گذاشتیم «چشم»،
‫روس ها بهش میگن «چشم اژدها».
‫- چشم اژدها؟ ‫- این زن به «رئیس یونگ» معروفه.
‫یونگ به معنای «اژدها».
‫چشم.
‫آبنبات چشمی.
‫[ آبنبات چشمی ]
‫جنس خودمون بود.
‫می خواسته واسه اون پلیسی که ‫«کیم گیه سیک» رو گیر انداخت، طعمه بذاره.
‫کی بهت گفت این کارو بکنی؟
‫به زودی کشتیمون راه میفته.
‫به موقع می رسی؟
‫خیلی وقت ندارم.
‫این دفعه دیگه انگشتت رو نمی زنم، ‫سرت رو می زنم.
‫کی؟
‫کی بهت گفت این کارو بکنی؟
‫خداحافظ.
‫آندری.
‫تو هم مبارز خوبی هستی. آره؟
‫آندری!
‫همیشه زندگی غافلگیرت می کنه.
‫شک ندارم که شوکه شدی.
‫که تهش توی همچین آشغالدونی می میری.
‫راستی، چی شد که آخر و عاقبتت ‫این شد؟
‫تو کی هستی؟
‫چی می خوای؟
‫فعلاً اینو از من بدون که
‫اصلاً دوست ندارم برنامه هام به هم بریزن.
‫تو هم بخشی از برنامه ام نبودی.
‫کجایی؟
‫آندری.
‫- جواب بده. ‫- بدون من برو.
‫کجایی؟
‫یون هو.
‫آندری کجاست؟
‫- دنبال کی هستی؟ ‫- چی؟
‫جوابم رو بده.
‫دنبال کی هستی؟
‫همون جا وایسا! ‫لعنتی.
‫وایسا ببینم!
‫لعنتی.
‫وایسا!
‫[ نوار پلیس، رد نشوید ]
‫هوی گیوم، حالت خوبه؟
‫جریان رو شنیدم. ‫اسمش رئیس یونگه؟
‫ردیفی؟
‫کی بوده که تونسته دو تاشون رو با هم بکشه؟
‫جوابم رو بده.
‫دنبال کی هستی؟
‫همون عوضی که خودمون هم دنبالشیم.
‫جونگ یون هو؟
‫- مامان، من دیگه برم. ‫- باشه. یه لحظه صبر کن.
‫ای بابا.
‫سگرمه هات رو توی هم نده. ‫این طور بد اقبالی میاد سراغت.
‫خیلی خب.
‫واسه چی غذا واسه م گذاشتی؟
‫واسه اون پسریه که اون روز ‫آوردیش خونه.
‫انگار از دست پختم خوشش اومده بود.
‫اجازه داره اونجا غذا بخوره؟
‫[ اتاق ملاقات ]
‫امروز نیومدم که ازت بازجویی کنم.
‫مامانم، غذای مورد علاقه ت رو ‫واسه ت درست کرده.
‫گفت واسه ت غذا بیارم. ‫واسه همین اومدم.
‫اگه دوست نداری حرف بزنی، حرف نزن.
‫البته اگه حرف بزنی، ‫خوشحال میشم.
‫منتظر میمونم.
‫هر وقت آماده بودی، حرف بزن.
‫اجباری نیست.
‫فقط چاشنی گذاشته.
‫اخیراً مامانم فراموش کار شده.
‫نظرت چیه؟ ‫چاشنی می خوری؟
‫سو یول.
‫الان می خوای چیکار کنی؟
‫ منظورم در مورد جونگ یون هوئه.
‫مگه واضح نیست؟
‫می خوام هر جور شده، دستگیرش کنم.
‫اون از وجود من خبر داره.
‫خب که چی؟
‫از این مسئله، به عنوان نقطه ضعف استفاده می کنه.
‫خب که چی؟
‫به نظرت وقتش نیست که ‫شرم رو کم کنی؟
‫فکر کنم بدونم چرا
‫داره این بلاها رو سرم میاره.
‫داره لذت می بره.
‫دوست داره منو تماشا کنه.
‫از همون اول احساس می کردم که یه جور ‫بازی باشه.
‫ظاهراً به این بازی وحشتناک دعوتت کرده.
‫برای شکست دادنش،
‫مجبورم باهاش بازی کنم. درسته؟
‫مشکلی با این مسئله نداری؟
‫دکتر سین،
‫تو بهم قول دادی که کمکم کنی. درسته؟
‫تا جایی که بتونم، آره.
‫من...
‫دو شخصیتی هستم.
‫می دونستی؟
‫آره، شک کرده بودم.
‫باید درمانش کنم.
‫می تونی کمکم کنی؟
‫حتماً.
‫- جلسه ی بعدی می بینمت. ‫- باشه.
‫[ اتاق کنفرانس ]
‫وقتی «باک یونگ جو» رو
‫توی پناهگاه دیدم،
‫داشت...
‫گریه می کرد.
‫واسه چی گریه می کرد؟
‫چون...
‫چاره ای نداشت، جز اینکه
‫از اون مرد، اطاعت کنه.
‫اون مرد؟
‫سین جو هیوک رو میگی؟
‫این جه هوی،
‫بالاخره چشم هات رو باز کردی.
‫چه چشم های زیبایی داری.
‫چشم های زیبایی دارید.
‫«جه هوی»، تو از اونی که فکر می کنی ‫هم قوی تری.
‫تو می تونی.
‫مطمئنم، از اونی که فکر می کنی، ‫هم قوی تری.
‫به خودت ایمان داشته باش.
‫تو هم عوض نشدی.
‫هنوز همونی،
‫جونگ یون هو.
‫باید ثابت کنیم که اون عوضی، ‫یه قاتل روانیه.
‫اگه مشکلی نیست، ‫میشه اول با «کی» حرف بزنم؟
‫پرونده ی بیمارها؟
‫اگه از تمام جلساتی که با بیمارهاش داشت، ‫مدرک داشته باشه چی؟
‫ببخشید.
‫جسد «آندری» رو سوزونده.
‫منم مثل تو شدیداً دنبالشم.
‫درک می کنم.
‫فقط یه چیز رو به خاطر داشته باش.
‫«سین جو هیوک» این طور بچه ها رو ‫تحریک می کرده.
‫عوضی دیوونه!
‫کی این بازی تموم میشه؟
‫اصلاً تموم می شه؟
‫بهش اجازه می دم که منو به بدبختی بکشونه.
‫تمامی شخصیت ها، مکان ها، گروه ها، حوادث ‫و نهادهای این سریال، تخیلی هستند.
‫سو یول، می خوای تا ابد توی این ‫هزارتو بمونی؟
‫نه.
‫نمی دونم چطور از اینجا ‫سر در آوردم.
‫مگه یادت رفته؟
‫چاقو خوردی.
‫چاقو خوردم؟
‫آره، درست میگی.
‫چاقو خوردم.
‫جونگ یون هو، پدرم رو کشت.
‫همه چی، یادم اومد. ‫من نکشتمش.
‫آره. تو نکشتیش.
‫تو هم به خاطر آوردی؟
‫آره.
‫جونگ یون هو کثافت، پدرت رو کشت.
‫بریم.
‫بریم «جونگ یون هو» رو بگیریم.
‫پس من چی؟
‫قصه ی من یادت اومد؟
‫چی؟ قصه ی تو؟ ‫منظورت چیه؟
‫تو...
‫این اولین...
‫خاطره ایه که از خودم به یاد دارم.
‫من...
‫یه نفر رو کشتم.
‫چرا... چرا همچین کاری کردی؟
‫کی رو کشتی؟
‫بیا جای همدیگه بکشیمشون.
‫بابام و بابات رو میگم.
‫نظرت چیه جای همدیگه بکشیمشون؟
‫چی؟
‫اگه برگردیم خونه، دوباره روز از نو، ‫روزی از نو.
‫بیا خودمون رو از این بدبختی نجات بدیم.
‫مگه همین رو نمی خوای؟
‫«جه هوی»، تو از اونی که فکر می کنی ‫هم قوی تری.
‫تو می تونی.
‫نه.
‫غیر ممکنه.
‫محاله.
‫شاید بشه خاطرات رو تحریف کرد،
‫ولی احساسات رو نه.
‫احساساتم؟
‫حسی که اون لحظه داشتم رو...
‫خوب یادمه.
‫اون اشتیاق شدیدی که
‫به کشتن اون کثافت داشتم رو ‫هنوز یادمه.
‫من مسئول قاتل شدنتم.
‫خفه شو، بابا. ‫غیر ممکنه.
‫حتی هم اگه من برم،
‫بازم تو «جونگ یون هو» رو دستگیر می کنی. ‫درسته؟
‫خفه شو، احمق.
‫شرمنده ام،
‫ریو سو یول.
‫میشه دهنت رو ببندی؟
‫سو یول.
‫حالت خوبه؟
‫لعنتی. ‫چه اتفاقی واسه م افتاد؟
‫چاقو خوردی.
‫ولی خدا رو شکر، آسیب جدی ندیدی.
‫دکتر گفت وقتی بیدار شدی، ‫می تونی بری خونه.
‫عمداً خانواده ت رو خبر نکردم.
‫گفتم اگه مادرت بفهمه، خیلی نگران میشه.
‫خبری از «جونگ هون» نشد؟
‫هنوز پیداش نکردیم.
‫فعلاً هم داریم از «پارک سونگ گوان» بازجویی می کنیم.
‫«گی سو یون» هم هنوز به هوش نیومده.
‫راستی، سو یول...
‫«کی» کیه؟
‫- چی؟ ‫- همه ش توی خواب، اسمش رو صدا می زدی.
‫«کی».
‫«کی»؟
‫نصفه شب اومد پیشم.
‫خیلی ناراحت بود. ‫بعدش هم رفت.
‫[ پرونده مریض ]
‫همیشه از نجات دنیا حرف می زد.
‫الان هم میگه یه نفر رو کشته.
‫- اصلاً با عقل جور در نمیاد. ‫- واقعاً؟
‫یه مقدار، درک می کنم.
‫درک می کنی؟
‫زدن همچین حرفی از تو بعیده.
‫می دونم که «کی»، یه ذره کله خره،
‫ولی آدم کشی ازش بر نمیاد.
‫فکر می کنم، منظورش نجات دادن تو بود،
‫نه دنیا.
‫- چی گفتی؟ ‫- کی «کی» رو خلق کرد؟
‫این شخصیت رو «ریو سو یول» بچه درست کرد ‫که از خودش محافظت کنه.
‫«کی» همینه دیگه.
‫اون هر کاری می کرد که از تو محافظت کنه.
‫خب،
‫پس به نظرت
‫«کی»، اون شخص رو برای ‫محافظت از من کشت؟
‫صحت و سقمش رو تو باید در بیاری.
‫می دونی، «کی»...
‫همین طور الکی، یهو غیبش نمی زنه. درسته؟
‫یه مدت پیش می گفتی که...
‫یهو غیبش نمی زنه.
‫همچین یهویی هم نبود.
‫هم تو، هم «کی»، خیلی عوض شدید.
‫تو... کدوم گوری بودی؟
‫اون بالا، تنها بودم...
‫- پیشت بودم. ‫- کجا؟
‫در کنارت.
‫سو یول، دیگه خودت تنهایی می تونی ‫از پس خودت بر بیای.
‫یعنی راستی راستی...
‫رفته؟
‫خیلی خب. ‫پس اگه «کی» رفته،
‫کار ما هم تموم شده.
‫هر شروعی، یه پایانی داره.
‫وقت خداحافظیه.
‫جونگ یون هو.
‫اگه همه ی اینا، نقشه اش بوده باشه، چی؟
‫اون می دونه که یه زمانی، ‫فراموشی گرفته بودم.
‫اگه...
‫هدفش این بوده باشه که دائماً ‫به خودم شک کنم، چی؟
‫اول از خودم شروع شد. ‫حالا هم به همزادم «کی» رسیده.
‫پس عمداً داره خاطراتت رو تحریف می کنه ‫که دیگه نتونی به خودت اعتماد کنی؟
‫اتفاقاً این حربه، توی گس لایت کردن ‫خیلی شایعه.
‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫اگه نقشه ش اینه،
‫باید شیرفهمش کنم که
‫با بد کسی در افتاده.
‫پس یه مدت، حسابی سرت شلوغه. آره؟
‫پس تمام هزینه های ویزیت رو بهت می بخشم که
‫از این اقدامت، حمایت کنم.
‫برمی گردم. گوشیت رو روشن بذار.
‫برمی گردی؟
‫آخه چرا؟
‫[ آرایشگاه ]
‫[ دفتر حقوقی نام یون سوک ]
‫زمان زیادی ازش گذشته.
‫بعید می دونم بشه کاری کرد. ‫مگر اینکه خود مجرم دستگیر شه.
‫راحت، اجازه محاکمه مجدد رو نمیدن.
‫راهی به ذهنت نمی رسه؟
‫این پرونده خیلی واسه م مهمه.
‫تمام سعیم رو می کنم که در اسرع وقت، ‫مجرم واقعی رو دستگیر کنم.
‫می دونی؟ کم پیش میاد که توی محاکمه ی مجدد...
‫نتیجه ی خوبی حاصل شه.
‫می دونم، می دونم.
‫ای خدا!
‫- سلام. ‫- بهم گفتن که تشریف آوردید.
‫واسه چی، باز مامانت اومده؟
‫اونم اینجا، فالگیری می کنه.
‫- مگه تازه موسیقی رو نشنیدی؟ ‫- آره.
‫این میوه ها از مراسم موندن.
‫بخور. کامت رو شیرین کن. ‫بخور.
‫- بفرما. ‫- چشم، ممنون.
‫باز چیه؟
‫یک، دو شد،
‫بعدش، دو، دوباره یک شد.
‫روحش دوباره ظاهر شد.
‫یه نفر رو از دست دادی. ‫دیگه هم نمی بینیش.
‫حسابی دلت واسه ش تنگ میشه.
‫مامان، ناسلامتی این دفتر منه. ‫این آقا هم موکلمه.
‫اجازه بده، وکیل نام. ‫یه لحظه.
‫خب...
‫پس اون شخص، واسه همیشه رفته؟
‫یعنی دیگه نمیاد؟
‫بریم توی دفترم با هم حرف بزنیم.
‫وایسا ببینم. ‫از نامزدت جدا شدی؟
‫این در حیطه تخصص مامانمه.
‫پس در طالعمون بود که با هم آشنا بشیم. ‫چرخش دنیا رو نگاه.
‫مامان. حالا چیکار کنیم؟
‫ازش پول نگیر. کاملاً رایگان فالش رو بگیر..
‫- حله. ‫- باشه، باشه.
‫- ازت پول هم نمی گیره. ‫- بریم.
‫- بریم توی دفترم. ‫- نه، نمی خواد.
‫بیا دیگه.
‫از این طرف.
‫برو ببین چی میگه.
‫هواش رو داشته باش، مامان! ‫موفق باشی.
‫تا حالا این کارو نکردم.
‫وای پسر.
‫ای خدا. حالا چیکار کنم؟ ‫بد شد که.
‫تصمیم عاقلانه ای گرفتی
‫کُره، کشور کوچیکیه.
‫نمی تونی تا ابد توش قایم شی.
‫البته به واسطه ی شغلت.
‫خلاصه و مفید بهت میگم.
‫یکی رو واسه مون پیدا کن که ‫حسابی سر کیسه رو شل کنه.
‫اگه فقط بحث کیفیت جنس بود،
‫راحت واسه ت مشتری پر و پا قرص ‫جور می کردم.
‫مشکل چیه؟
‫همون جور که خودت هم می دونی، تموم کسانی که ‫توی کارن، از تو بدشون میاد.
‫یه سری اتفاقات هم افتادن.
‫یکیش، قتله.
‫پلیس هم که در به در دنبالشونه.
‫با این شرایط، نمی تونیم جنس ها ‫رو آب کنیم.
‫اگه قراره باشه دوباره بسته بندی کنیم ‫و برگردیم سر نقطه ی اول،
‫نباید انتظار داشته باشی که ‫قیمت کامل بگیری.
‫پس می خوای بزنی تو سر قیمت؟
‫کسی که داره فرار می کنه، ‫نمی تونه همه چی رو با خودش ببره. درسته؟
‫من که حسابی هوات رو داشتم.
‫خودت گفتی وقت نداری.
‫تا اونجایی که من می دونم، ‫خیلیا در به در دنبالتن.
‫به نظر من، اگه لازمه قیمت رو
‫کاهش بدیم و همه ی جنس ها رو بفروشیم.
‫که زود همه چی رو راست و ریست کنیم.
‫اون دختری که موادمون رو مصرف کرد ‫و یه نفر رو کشت، کیه؟
‫یه آدم عادیه. ‫فکر نکنم خودش خریده باشه.
‫پلیس هم دنبال اونیه که مواد رو بهش داد.
‫با این شرایط که پلیس سپیچ فروشنده هامون شده
‫به دست آوردن مواد، کار سختیه.
‫ولی مشخصه که این یارو، ‫دنبال مواد خودمون بود.
‫باید بفهمم کیه.
‫خدا رو چه دیدی؟
‫شاید یه نفر داره رومون حرکت میزنه ‫که قیمت رو کاهش بده.
‫باید خودمون دست به کار شیم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫سر و کله «آندری» پیدا شده؟
‫آره. اظهارات شاهدها با هم دیگه ‫مطابقت داره.
‫منتظر بودم که یه حرکتی بزنه. ‫عجب حرکتی هم زد.
‫قربانی، یه فروشنده مواد مخدره که ‫به صورت عمده خرید می کنه.
‫چند باری دیده بودش. ‫با این حساب، میشه گفت که
‫می خواد کل جنس هاش رو بفروشه ‫و بزنه به چاک.
‫جای تعجب هم نداره. ‫خیلی اوضاع واسه ش قمر در عقرب شده بود.
‫می دونه درب به در دنبالشیم.
‫فعلاً، آندری با من.
‫چی؟ تنهایی؟
‫فکرش هم نکن. خیلی خطرناکه.
‫ببین کی میگه؟ ‫کسی که خودش چاقو خورده.
‫فکرت رو درگیر چیز دیگه ای نکن.
‫فقط به پیدا کردن «جونگ هون» فکر کن.
‫باید «جونگ یون هو» رو دستگیر کنیم.
‫ممنون، «لی هوی گیوم».
‫خودت رو توی بد هچلی گیر انداختی.
‫از این به بعد نبینم ‫دور و بر کافه بپلکی.
‫این همه راه رو اومدی ‫که اینو بگی؟
‫بهت گفته بودم که بیخیال این دختر شو. ‫نگفتم بودم؟
‫آمارش رو گرفتی؟
‫آمار چی رو گرفتم؟
‫واقعاً می خوای بلا ملا سر اون بچه بیاری؟
‫بچه کجا بود؟ ‫اون روانی...
‫با چاقو تهدیدم کرد.
‫ولی با توجه به چیزهایی که پلیس ‫توی بازجویی بهم گفت
‫میشه برداشت کرد که یه چیزی ‫بین این بچه و «سه یون» هست.
‫ای احمق.
‫چند نفر رو اجیر کردم که ‫دنبالش بگردن.
‫چون مهاجرهای غیرقانونین، ارزون پام در اومد. ‫سه میلیون وون.
‫سه میلیون وون؟
‫آهای.
‫قبل از اینکه بیام بیرون، ‫پیداش کن.
‫خودم باید حسابش رو بذارم کف دستش.
‫حالا چه اتفاقی واسه «پارک سونگ گوان» میفته؟
‫گیونگ ته.
‫[ بیمارستان عمومی مونیانگ ]
‫اگه کسی همچین بلایی رو سر دخترم می آورد،
‫می کشتمش.
‫چیه؟ چیه؟
‫چیه؟ کسی رو دیدی؟
‫- سیم جونگ هون ‫- جونگ هون؟
‫آره، فکر کنم تازه «جونگ هون» رو دیدم.
‫الان که مُرده، عذاب وجدان دارم. ‫ولی...
‫راستش، اصلاً نباید عذاب وجدان داشته باشم.
‫«سو هون» یه کثافت تمام عیار بود.
‫حتی به مراسم ختم پدرش هم نیومد.
‫وقتی هم اومد، منگ بود.
‫یه الم شنگه ای به پا کرد که نگو و نپرس. ‫می گفت هر چی پول از مراسم جمع شده، بهش بدیم.
‫جونگ هون، رفیقی نداره.
‫واسه همینم روند جستجومون ‫به مشکل برخورده.
‫هیچ ارتباطی با «جونگ هون» نداشتید؟
‫نه. احتمالاً اصلاً نمی دونه خونه ام کجاست.
‫وقتی اون اتفاق واسه برادرم و زن برادرم افتاد،
‫چند باری «جونگ هون» رو واسه شام دعوت کردم. ‫دلم واسه ش می سوخت.
‫ولی هر بار میومد
‫درخواست پول می کرد.
‫خیلی وقته که ازش خبری ندارم. ‫کاملاً باهاش قطع ارتباط کردم.
‫مطمئنم که بقیه ی اقوام هم باهاش رابطه ای ندارن.
‫لعنتی. حالا چیکار کنم؟
‫آقا، چرا دیر اومدید؟
‫- خواهش می کنم، کمکم کنید. ‫- سلام.
‫عوضی.
‫نزدیک بود بمیریم. ‫واسه چی پریدی؟
‫- به من نزدیک نشو. ‫- دلت واسه م تنگ شده بود؟
‫می دونم دلت واسه تنگ شده بود.
‫لعنتی.
‫مرتیکه...
‫«کی» عوضی.
‫کدوم گوری بودی؟
‫واسه چی یهو غیبت زد؟
‫عوضی.
‫دردت چیه؟
‫ببخشید.
‫با یه نفر دیگه اشتباهتون گرفتم.
‫- ای بابا. ‫- ببخشید.
‫ای بابا.
‫چه مرگم شده؟
‫نکنه عاشق شدم؟
‫ای بابا.
‫- این طرفش رو بیشتر کن. ‫- بیشتر؟
‫دیگه چی؟
‫کچلش کن.
‫مگه نگفتید که چهل ساله بود؟
‫کلاً شوتی. آره؟
‫یه رفیقی دارم که از الان داره کچل میشه.
‫- وای نه. ‫- زود باش.
‫- از پیشونی به بالا. ‫- این طوری؟
‫آره، عالی شد. ‫رفیقم هم این طوریه.
‫- دقیقاً همچین وضعی داره. ‫- طفلک.
‫شما با گروه دوم پلیس مبارزه با فساد تماس گرفتید. ‫افسر «او گیونگ ته» صحبت میکنه.
‫بله، گیونگ ته؟
‫فرمانده، تازه از بیمارستان تماس گرفتن.
‫یکی زنگ زد و حال «گی سو یون» رو پرسید.
‫- یه جوون بود. ‫- چی؟
‫به محض اینکه مشخصاتش رو ‫ازش پرسیدن، قطع کرد.
‫آمار تماسش رو گرفتم. از یه کیوسکی در محله ی
‫سام گیونگ تماس گرفته بود. ‫محله ی «جونگ هون».
‫[ نوار پلیس ]
‫گوش کن.
‫- می دونم، خفه شو. ‫- گوش کن.
‫- چیزی نیست؟ شوخیت گرفته؟ ‫- نه، گوش کن.
‫ای بابا.
‫- چیزی نیست. ‫- این چی پس؟
‫این قدر بلند حرف نزن. ‫خفه شو.
‫لعنتی.
‫بسه دیگه.
‫شماها کی هستید؟
‫ساکت! ساکت.
‫ساکت...
‫کره ای. کره ای حرف بزن.
‫کره ای بلدید؟
‫کره ای؟ کره ای؟ ‫بله.
‫دارم کره ای یاد می گیرم.
‫همه با هم دوستیم.
‫نه؟
‫ساکت شو! خفه شو.
‫ببند گاله رو.
‫آره، جون خودت. دوستیم!
‫تکون نخور.
‫من پلیس کره ام.
‫می دونی پلیس یعنی چی؟
‫- پلیس؟ ‫- آروم باش.
‫اینو می بینی؟
‫به این توی زبان انگلیسی چی میگن؟
‫حالا هر چی هست. بگیرش.
‫بزنش به خودت. ‫یکی بزن.
‫خوبه. تو هم بزن.
‫گوشی هاتون رو بدید به من.
‫بدش.
‫- برید داخل. ‫- چرا...
‫- برو. ‫- باشه.
‫- برید داخل.
‫ساکت باشید.
‫یه کلمه هم حرف نزنید.
‫اینا دیگه کی ان؟
‫سلام.
‫زنگ زدم یه مورد سرقت رو گزارش کنم.
‫خیابون چهل و پنجم محله سام گیونگ.
‫مورد دزدی داریم.
‫این کیه دیگه؟
‫تو دیگه کی هستی؟ ‫ها؟ هوی!
‫تو همون یارویی. آره؟
‫- نه، نیستم. ‫- هستی.
‫- نیستم! ‫- چی نیستی؟
‫من نمی شناسمت.
‫اولین باره که می بینمت.
‫نگاهش کن. عین بلبل کره ای حرف می زنه.
‫وایسا ببینم. ‫مگه دیپورتت نکرده بودن؟
‫بعد از کتک هایی که توی فروشگاه خوردی...
‫بازی کردنت تموم شد؟
‫نه، می خوام بازم بازی کنم.
‫نخند!
‫به من نگو چیکار کن، چیکار نکن.
‫تازه داشتم خودم رو جمع و جور می کردم.
‫آخه چرا یهو سر و کله ت پیدا شد؟
‫دوباره منو یادش انداختی، عوضی!
‫چرا ول کنم نیستی؟ ‫ چرا؟
‫آقا، باید یه جوری خرج ‫زن و بچه ام رو در بیارم دیگه.
‫خواهشاً همین یه بار منو ببخشید.
‫اینجا چه غلطی می کنی؟
‫خب، برو توی کشور خودت، عین آدم زندگی کن. ‫مرتیکه ی...
‫لعنتی.
‫عوضی! حالا صبر کن و ببین.
‫کوه به کوه نمی رسه، ‫ولی آدم آدم به میرسه.
‫اگه خدا بخواد، دوباره همدیگه رو می بینیم.
‫هلم نده!
‫عصبانیتش رو درک می کنم.
‫بعد از اینکه دیپورتش کردیم، ‫توی کشور خودش، زندانیش کردن. ولی بعدش فرار کرد.
‫همین سه روز پیش، به صورت غیرقانونی ‫وارد کشور شد. ای خدا.
‫- مواظب خودتون باشید. ‫- شما هم همین طور.
‫گیونگ ته، «جونگ هون» توی یکی از رستوران های چینی ‫این محله کار می کنه. درسته؟
‫[ گوکبان ]
‫گندش بزنن.
‫[ گوکبان ]
‫لعنتی.
‫[ گوکبان ]
‫بیدار شدی؟
‫چیزیم نیست.
‫یه خراش جزئیه.
‫از کجا می دونستی، اینجام؟
‫ناسلامتی، پلیسم دیگه.
‫بریم، رفیق.
‫البته این قدر سنم بالاست ‫که نمیشه به من گفت رفیق.
‫جونگ هون،
‫اگه همین جا ترمز کنی،
‫می تونی زندگیتو از این رو ‫به اون رو کنی.
‫می دونم که حرفم رو باور نمی کنی،
‫ولی منم از این چیزها کشیدم.
‫خب که چی؟
‫یعنی میگی فقط خودم رو از بدبختی ‫نجات بدم؟
‫یعنی کاری به کار اون نداشته باشم؟
‫خودم به «سو یون» کمک می کنم.
‫می دونم که این کارها، نقشه ی شماها نبوده.
‫یکی دیگه شیرتون کرده.
‫فقط اسمش رو بهم بگو.
‫بقیه ی کارها رو به خودم بسپار.
‫ولی تو...
‫«باک یونگ جو» رو که نتونستی نجات بدی.
‫آره.
‫ولی...
‫از صمیم قلب دوست دارم ‫کمکت کنم.
‫جدی میگم.
‫واقعاً می تونم...
‫بهت اعتماد کنم؟
‫واقعاً می تونی اونم نجات بدی؟
‫بگو ببینم...
‫کی شیرتون کرده؟
‫کی؟
‫همین جا بمون. از جات تکون نخور.
‫[ گوکبان ]
‫جه هوی.
‫جونگ یون هو؟
‫«جونگ هون»، تو رو...
‫یاد خودت می ندازه؟
‫کثافت، چه بلایی سر این بچه ها آوردی؟
‫حالا متوجه ی
‫وجه مشترک و خاصمون شدی؟
‫روانی.
‫«جه هوی»، هنوز یه ذره هم عوض نشدی.
‫هنوزم ترسویی.
‫درست مثل گذشته ها.
‫کجایی؟
‫بیا بیرون. ‫اگه مردی، خودت رو نشون بده.
‫لعنتی.
‫[ گوکبان ]
‫جونگ هون.
‫جونگ هون!
‫سیم جونگ هون!
‫[ تاکسی ]
‫پارک سونگ گوان.
‫چیکارم دارید؟
‫شنیدم که متهم شدی به ضرب و شتم ‫«گی سو یون».
‫خب که چی؟
‫احتمالش زیاده که «سیم جونگ هون» دوباره بیاد سراغت.
‫فعلاً خودمون ازتون محافظت می کنیم.
‫ای خدا... باید بگم که...
‫واقعاً مسخره ست.
‫اونی که باید الان پشت میله ها باشه، ‫داره راست راست می چرخه،
‫اون وقت پلیس، منو زیر نظر می گیره.
‫لعنتی!
‫مسخره ست. آره؟
‫آخه پلیس هایی عین ما، باید مأمور ‫حفاظت از کثافت هایی عین تو بشن؟
‫- ها؟ ‫- قربان.
‫داریم تموم تلاشمون رو می کنیم که هر چه زودتر، ‫«سیم جونگ هون» رو دستگیر کنیم.
‫فعلاً جایی نرید که...
‫تو کی باشی که به من بگی، ‫چیکار کنم، چیکار نکنم؟
‫به تو ربطی نداره.
‫در ضمن...
‫به نفعته که...
‫هر چی زودتر اون بچه رو بگیری.
‫چون اگه خودم بگیرمش، ‫دو نصفش می کنم.
‫هوی!
‫ای بابا. ترسوندیم.
‫یه نفر هست که این قدر از تو کتک خورده ‫که الان از جاش نمی تونه تکون بخوره.
‫نظرت چیه یه کاری کنم دیگه نتونی جایی بری؟
‫دهن گشادت رو ببند و برو داخل خونه ت.
‫فقط دعا کن که «جونگ هون» رو پیدا کنیم.
‫اگه یه بار دیگه ببینم ‫دست از پا خطا کردی،
‫خودم نصفت می کنم!
‫اول خوب می زنمت، ‫بعد، دو نصفت می کنم.
‫- بریم. ‫- چشم، قربان.
‫یعنی... باشه.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫یه بار دیگه ازت می پرسم.
‫کی این عوضی رو اجیر کرد که ‫«سیم جونگ هون» رو پیدا کنه؟
‫الان می خوای ادای رفیق های با مرام رو در بیاری؟
‫باشه.
‫می دونم که اخیراً شغلت رو گسترش دادی
‫و کل مغازه ت رو بازسازی کردی.
‫- می خوای درش رو تخته کنیم. ها؟ ‫- چی؟
‫ای بابا. نیازی به این کارها نیست.
‫«پارک سوان گوان»ـه دیگه.
‫اون بلد نیست جلوی عصبانیتش رو بگیره.
‫اون زنه رو زد، هیچ، ‫می خواد اون بچه هم لت و پار کنه.
‫خیلی کثافته.
‫اون کثافت، به دست و پام افتاد. ‫چاره ای نداشتم.
‫اون وقت خودت چی؟ ‫خودت کثافت نیستی؟
‫- آماده شد؟ ‫- سه ثانیه دیگه مونده.
‫آماده شد.
‫داشتم از گرسنگی می مردم.
‫داغه.
‫ای بابا.
‫چه داغه.
‫خبری نیست...
‫حکم «پارک سونگ گوان» هم گرفتم. ‫دستگیرش کنید.
‫رو چشمم.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫چه زود غذاش رو تموم کرد.
‫مرتیکه ی احمق، لوم داد؟
‫پارک سونگ گوان.
‫پارک سونگ گوان!
‫هوی، هوی، هوی!
‫اگه از اون ارتفاع بپری، می میری.
‫گیونگ ته! اوناهاش!
‫پارک سونگ گوان!
‫اگه بپری، می میری. ‫خطرناکه.
‫آروم باش. ‫هوی!
‫- هوی! هوی! ‫- نپر!
‫آشغال کثافت!
‫هوی!
‫اگه گرفتمت، می کشمت! ‫گیونگ ته، اوناهاش.
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫احمق ها.
‫«پارک سونگ گوان»، پیش «جونگ هون»ـه؟
‫آره. اتاق وضعیت میگه داره ‫به سمت محله «مونمی» میره.
‫محله مونمی؟ چرا؟
‫فرمانده.
‫گی سو یون، توی یکی از بیمارستان های اون محله ست.
‫به نظر نمیرسه که این دفعه، تله باشه.
‫عجله کن. خب؟
‫[ بیمارستان عمومی مونیانگ ]
‫اومدی؟
‫مطمئنی که توی ساختمون قایم نشدن؟
‫آره، هیچی اثری از ورودشون به ساختمون ‫مشاهده نشده.
‫اتاق وضعیت گفت از این طرف اومدن که.
‫باید پخش شیم و دنبالشون بگردیم.
‫پشت ساختمون هم بگردید.
‫- چشم، قربان. ‫- خبری شد، زنگ بزن.
‫لعنتی. کجا رفتن؟
‫- بهم رحم کن. ‫- چرا؟ چرا باید بهت رحم کنم؟
‫چیکارم داری؟
‫چه خطایی کردم؟
‫اون چه خطایی کرده بود؟
‫پایان راهه.
‫جونگ هون!
‫جلو نیا! جلو نیا!
‫این کار اشتباهه.
‫با این کار، بیشتر خودت رو بدبخت می کنی، جونگ هون.
‫گوشم از این حرف ها پره.
‫تو هیچ کاری از دستت بر نمیاد.
‫«پارک سونگ گوان» دستگیر میشه.
‫دستگیر میشه و تاوان کارهاش رو میده.
‫- دیگه دیر شده. ‫- چی؟
‫این بی شرف باید بمیره که اون زنده بمونه.
‫[ ایکس شما را به چت دعوت کرد ]
‫[ هون: پلیس، هم دنبال منه، هم دنبال اون عوضی ]
‫[ ایکس: به نظرت سخته؟ ]
‫[ ایکس: پس خودم نجاتش میدم ]
‫[ که تا ابد آزاد باشه ]
‫نه.
‫نه، نه. ‫آشغال!
‫ولم کن! ‫ولم کن!
‫خواهش می کنم...
‫اگه دوباره شکست بخورم،
‫اون زن می میره.
‫داره نگاهم می کنه.
‫[ بیمارستان عمومی مونیانگ ]
‫گی سو یون.
‫- سو یول! ‫- آهای!
‫سو یول! اینجان؟
‫- حواست بهش باشه تا من برگردم. ‫- چشم.
‫- آهای. ‫- جونگ هون.
‫حالت خوبه، جونگ هون؟
‫- من میرم. ‫- باشه.
‫حالت خوبه؟
‫گیونگ ته.
‫وضعیت «گی سو یون» رو بررسی کن ‫و زنگ بزن، نیروی پشتیبانی بیاد.
‫- فرمانده، جریان چیه؟ ‫- جونگ یون هوئه.
‫[ خواربارفروشی از این طرف ]
‫تویی؟ جونگ یون هو؟
‫بابا!
‫بابا.
‫چرا این طوری شدی؟
‫چرا؟
‫تو چرا این طوری شدی؟ ‫به همین راحتی، همه چی رو فراموش کردی؟
‫خیلی خب.
‫عیب نداره. خودم یادت میارم. ‫عیب نداره.
‫- عیب نداره، جه هوی. ‫- منو نکش.
‫منو نکش...
‫منو نکش.
‫حالا یادت اومد؟
‫تو پدرم رو واسه م کشتی.
‫اون کثافت... مگه خودت نمی گفتی ‫دوست داری پدرت بمیره؟
‫خودت اول شروع کردی دیگه. ‫یادت رفته؟
‫جه هوی، چشم هات رو باز کن.
‫چشم هات رو باز کن!
‫الان یادت اومد؟
‫آره؟ ‫یادت اومد که خودت پدرم رو کشتی؟
‫منو نکش.
‫خواهش می کنم، منو نکش. ‫خواهش می کنم.
‫الان همه چی یادت اومد.
‫جه هوی، می دونم که همه چی یادته. ‫فکر کن!
‫به من نگاه کن، جه هوی.
‫قرار نبود این طور بشه. ‫باید به خاطر بیاری.
‫می دونم که همه چی یادته، جه هوی.
‫فکر کن!
‫چطور باید کاری که نکرده رو ‫به خاطر بیاره، عوضی؟
‫اگه یه نفر همه ش تو گوشت بخونه که ‫فلان کار رو کردی
‫یادت میاد که اون کار رو کردی؟
‫اگه همه ش تو گوشت بخونم که ‫خودت رو خراب کردی،
‫یادت میاد که خودت رو خراب کردی، روانی؟
‫چرا یهو این طور شدی؟
‫بی شرف.
‫امر و نهی کردن سر به یه بچه
‫بهت احساس قدرت میده؟
‫کشتن آدما
‫بهت احساس قدرت میده؟
‫تو...
‫خود شیطانی، کثافت!
‫کی.
‫کار تو نبود.
‫تو کسی رو نکشتی.
‫تو نجاتم دادی.
‫کی.
‫خیلی خب. ‫بذار یه بار دیگه خودم رو معرفی کنم.
‫من...
‫قهرمان سو یولم. نه کس دیگه ای.
‫من ستاره ی اکشن «سو یول»ـم.
‫من...
‫کیِ سو یولم.
‫همه یه روزی به دنیا میان، ‫یه روزی هم می میرن.
‫من امروز، دوباره متولد شدم.
‫می کشمت.
‫تو «جونگ یون هو»یی؟
‫می خندی؟
‫یالا، جواب بده.
‫«یون هو» منتظرته.
‫[ ناشناس ]
‫می دونستم.
‫یکی دیگه هم هست.
‫جه هوی، تو تنها نیستی. درسته؟
‫اصلاً عوض نشدی.
‫هنوز همونی.
‫همون پسری هستی که سال های پیش بودی.
‫منتظرتم.
‫به زودی همدیگه رو می بینیم.
‫[ پلیس مونیانگ ]
‫جونگ هون، نمی خوای چیزی بگی؟
‫سو یول.
‫میگن «جونگ یون» رو به کانون اصلاح و تربیت بفرستیم.
‫نظرت چیه بریم ناهار بخوریم؟
‫کاش زودتر خبرم می کردی ‫که غذای بیشتری درست می کردم.
‫اگه می گفتی، گوشت می خریدم.
‫نمی خواد بابا. همین قدر گوشت هم کافیه.
‫این یارو رو کجا دیدم؟
‫فهمیدم.
‫وقتی «سو یول» اومد پیشمون هم
‫همین حالت و کبودی ها رو روی ‫صورت قشنگش داشت.
‫شبیه بچگی های سو یوله. نه؟
‫غذاتو بخور.
‫کی این بلا رو سر صورتت آورد؟
‫لااقل، یه پماد به صورتت می زدی.
‫صبر کن.
‫مامان، غذاتو بخور. ‫خودم می گردم. تو نمی تونی پیداش کنی.
‫چرا نتونم پماد رو پیدا کنم؟
‫این کارها چیه؟ چرا عین بیمارهای ‫آلزایمری با من رفتار می کنی؟
‫خب، آلزایمر داری دیگه.
‫- بسه دیگه. ‫- چی؟
‫کابینت داروها رو مرتب کردم. ‫اگه خرابش کنی، نمی تونی پیداش کنی.
‫پسره ی...
‫شرط می بندی؟ ‫بیا اینجا ببینم.
‫شرط بندی؟ اگه باختی، ‫باید پول بدی، ها.
‫- همه ش شرط بندی می کنی. ‫- کی من باختم؟
‫قبلاً اسمم «این جه هوی» بود.
‫تا سیزده سالگیم.
‫تا اون زمان با پدرم زندگی می کردم.
‫کسی که شب و روز، کتکم می زد.
‫بعد از مرگ پدرم، ‫جایی رو نداشتم که برم.
‫بعد این دوتا آدم وراج، ‫منو به خونه شون راه دادن.
‫اون موقع، معنای خانواده ی واقعی رو فهمیدم.
‫الان، حاضرم جونم هم واسه شون بدم.
‫دوست ندارم از اون بزرگترهایی باشم که ‫بقیه رو نصیحت می کنن.
‫به ندرت، کسی رو نصیحت میکنم.
‫ولی توی این دنیا، بیش از چیزی که فکرش رو بکنی
‫آدم خوب هست.
‫بخور.
‫مامانم آشپز خیلی خوبیه.
‫یکی رو پیدا کردم که حاضره ‫پول بده.
‫بیا همه شون رو آب کنیم.
‫اون عوضی که در موردش حرف زدیم، ‫چی شد؟
‫فکر نمی کنم مشتری ثابتمون بود.
‫از کلوپ ها که نخریده.
‫شاید...
‫اون بچه شانس آورد.
‫پس یعنی پدرش رو با موادی که ‫به صورت اتفاقی پیدا کرد کشت
‫و پلیس هم به خاطر مصرف کردن موادمون ‫دستگیرش کرد.
‫بعدش هم فرار کرد و خودش رو ‫جلوی یه پلیس کشت
‫تا حالا ندیده بودم که این همه اتفاق ‫پشت سر هم قطار بشن.
‫اگه این فرصت رو از دست بدیم،
‫شاید هرگز نتونیم در بریم.
‫تو...
‫نمی خوای بری.
‫خوب داری خوش می گذرونی.
‫ترسوندیم.
‫مگه الان وقت خوابیدنه؟
‫چته؟
‫چیزی دست گیرت شد؟
‫منو دست کم گرفتی؟
‫بگو دیگه.
‫بگم یا نگم؟
‫الان وقت شوخی نیست.
‫ظاهراً کسانی دنبال یه کشتی بودن که ‫برسونشون روسیه.
‫دو تا صندلی می خواستن.
‫دو تا صندلی؟ نه یکی؟
‫این کیه؟
‫احتمالاً صاحب صندلی دوم.
‫اون مواد روسی که ما اسمش رو گذاشتیم «چشم»،
‫روس ها بهش میگن «چشم اژدها».
‫- چشم اژدها؟ ‫- این زن به «رئیس یونگ» معروفه.
‫یونگ به معنای «اژدها».
‫چشم.
‫آبنبات چشمی.
‫[ آبنبات چشمی ]
‫جنس خودمون بود.
‫می خواسته واسه اون پلیسی که ‫«کیم گیه سیک» رو گیر انداخت، طعمه بذاره.
‫کی بهت گفت این کارو بکنی؟
‫به زودی کشتیمون راه میفته.
‫به موقع می رسی؟
‫خیلی وقت ندارم.
‫این دفعه دیگه انگشتت رو نمی زنم، ‫سرت رو می زنم.
‫کی؟
‫کی بهت گفت این کارو بکنی؟
‫خداحافظ.
‫آندری.
‫تو هم مبارز خوبی هستی. آره؟
‫آندری!
‫همیشه زندگی غافلگیرت می کنه.
‫شک ندارم که شوکه شدی.
‫که تهش توی همچین آشغالدونی می میری.
‫راستی، چی شد که آخر و عاقبتت ‫این شد؟
‫تو کی هستی؟
‫چی می خوای؟
‫فعلاً اینو از من بدون که
‫اصلاً دوست ندارم برنامه هام به هم بریزن.
‫تو هم بخشی از برنامه ام نبودی.
‫کجایی؟
‫آندری.
‫- جواب بده. ‫- بدون من برو.
‫کجایی؟
‫یون هو.
‫آندری کجاست؟
‫- دنبال کی هستی؟ ‫- چی؟
‫جوابم رو بده.
‫دنبال کی هستی؟
‫همون جا وایسا! ‫لعنتی.
‫وایسا ببینم!
‫لعنتی.
‫وایسا!
‫[ نوار پلیس، رد نشوید ]
‫هوی گیوم، حالت خوبه؟
‫قضیه رو شنیدم. ‫اسمش رئیس یونگه؟
‫ردیفی؟
‫به نظرت کار کیه؟
‫کی بوده که تونسته دو تاشون رو با هم بکشه؟
‫جوابم رو بده.
‫دنبال کی هستی؟
‫همون عوضی که خودمون هم دنبالشیم.
‫جونگ یون هو؟
‫- مامان، من دیگه برم. ‫- باشه. یه لحظه صبر کن.
‫ای بابا.
‫سگرمه هات رو در هم نکن! ‫این طور بد اقبالی میاد سراغت.
‫خیلی خب.
‫برای چی غذا برام گذاشتی؟
‫برای اون پسریه که اون روز آوردیش خونه
‫انگار از دست پختم خوشش اومده بود.
‫می تونه اونجا غذا بخوره؟
‫برو.
‫- می بینمت. ‫- باشه.
‫[ اتاق ملاقات ]
‫امروز نیومدم که ازت بازجویی کنم.
‫مادرم، غذای مورد علاقه ت رو ‫برات درست کرده.
‫گفت برات غذا بیارم. ‫برای همین اومدم.
‫اگه دوست نداری حرف بزنی، حرف نزن.
‫البته اگه حرف بزنی، خوشحال می شم
‫منتظر می مونم.
‫هر وقت آمادگیش رو داشتی، حرف بزن.
‫اجباری نیست.
‫فقط چاشنی گذاشته.
‫این اواخر مامانم فراموش کار شده.
‫نظرت چیه؟ ‫چاشنی می خوری؟
‫سو یول.
‫حالا می خوای چیکار کنی؟
‫ منظورم در مورد جونگ یون هوئه.
‫مگه واضح نیست؟
‫می خوام هر جور شده، دستگیرش کنم.
‫اون از وجود من خبر داره.
‫خب که چی؟
‫از این مسئله، به عنوان نقطه ضعف استفاده می کنه.
‫خب که چی؟
‫به نظرت وقتش نیست که ‫خجالت رو کم کنی؟
‫فکر کنم بدونم چرا
‫داره این بلاها رو سرم میاره.
‫داره لذت می بره.
‫دوست داره منو تماشا کنه.
‫از همون اول احساس می کردم که یه جور بازی باشه
‫ظاهراً به این بازی ترسناک دعوتت کرده.
‫برای شکست دادنش،
‫مجبورم باهاش بازی کنم. درسته؟
‫مشکلی با این مسئله نداری؟
‫دکتر سین،
‫تو بهم قول دادی که کمکم کنی. درسته؟
‫تا جایی که بتونم، آره.
‫من...
‫دو شخصیتی هستم.
‫می دونستی؟
‫آره، شک کرده بودم.
‫باید درمانش کنم.
‫می تونی کمکم کنی؟
‫حتماً.
‫- جلسه ی بعدی می بینمت. ‫- باشه.
‫[ اتاق کنفرانس ]
‫وقتی «باک یونگ جو» رو
‫توی پناهگاه دیدم،
‫داشت...
‫گریه می کرد.
‫برای چی گریه می کرد؟
‫چون...
‫اون مقابلش وایساده بود.
‫چاره ای نداشت، جز اینکه
‫از اون مرد، پیروی کنه.
‫اون مرد؟
‫سین جو هیوک رو می گی؟
‫این جه هوی،
‫بالآخره چشم هات رو باز کردی.
‫چه چشم های زیبایی داری.
‫چشم های زیبایی دارید.
‫«جه هوی»، تو از اونی که فکر می کنی هم قوی تری
‫تو می تونی.
‫مطمئنم، از اونی که فکر می کنی، ‫هم قوی تری.
‫به خودت ایمان داشته باش.
‫تو هم تغییر نکردی.
‫هنوز همونی،
‫جونگ یون هو.
‫باید ثابت کنیم که اون عوضی، یه قاتل روانیه
‫اگه مشکلی نیست، ‫می شه اول با «کی» حرف بزنم؟
‫پرونده ی بیمارها؟
‫اگه از تمام جلساتی که با بیمارهاش داشت، ‫مدرک داشته باشه چی؟
‫ببخشید.
‫جسد «آندری» رو سوزونده.
‫منم مثل تو شدیداً دنبالشم.
‫درک می کنم.
‫فقط یه چیز رو به خاطر داشته باش.
‫«سین جو هیوک» این طور بچه ها رو تحریک می کرده
‫عوضی روانی!
‫کی این بازی تموم می شه؟
‫اصلاً تموم می شه؟
‫بهش اجازه می دم که منو به بدبختی بکشونه.