‫«تمامی شخصیت ها و وقایع در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫حالا...
‫نقشه ی B تنها گزینه ایه که برامون مونده
‫و برای اینکه موفقیت آمیز باشه...
‫باید همشون رو بکشیم.
‫به محض اینکه اون ها اومدن بیرون...
‫- همشون رو بکشید. ‫- آقای نام...
‫حتی اگه طبق نقشه ی B پیش بریم، اگه اون ها رو بکشیم، ‫کره ی شمالی آروم نمی گیره و واکنش نشون می ده...
‫خب اگه واکنش نشون بدن، چی می شه؟
‫ما باهاشون معامله کردیم...
‫فکر می کنی فاش می کنن که ‫باهاشون معامله کردیم؟
‫چاره ای نداریم جز اینکه در مورد این درگیری اغراق کنیم
‫اگه کره ی شمالی چوب لاى چرخ ما بذاره ‫این نقشه شکست می خوره!
‫فکر می کنی اون ها تا این حد احمق هستن؟
‫فکر می کنی شانس به دست آوردن کلی پول ‫در هر انتخاباتی که برگزار می شه رو رد می کنن؟
‫ولی اگه نتونیم اونا رو بکشیم، ‫جون گروگان ها به خطر می افته!
‫خدا لعنتش کنه!
‫منتظر چی هستید؟ همشون رو بکشید!
‫همگی عقب نشینی کنید.
‫از ستاد مرکزی هستم. ‫تیم کمین، برای کشتن وارد می شیم.
‫به محض اینکه هدف ها به ‫منطقه ی مورد نظر اومدن...
‫به هر قیمتی شده همشون رو بکشید.
‫هدف ها اومدن! تمامی واحد ها، دارن به ‫منطقه ی کشتار نزدیک می شن!
‫در حالت آماده باش!
‫بریم!
‫وایستید!
‫3 نفر هستن، کلاشینکف دارن.
‫نقشه عوض شد، شلیک می کنیم!
‫اونگ چئول!
‫همگی آروم باشید!
‫به نظرم سعی دارن از طریق دری که در ‫زیرزمین دوم هستش فرار کنن.
‫من همین حالا می رم دنبالشون.
‫همگی اینجا بمونید.
‫بریم.
‫اونگ چئول، من رو بگیر.
‫کثافت ها!
‫نارنجک! بخوابید روی زمین!
‫تمامی واحدها، شلیک کنید!
‫از اینجا برید بیرون! بجنبید!
‫4 نفر از افراد ما زخمی شدن.
‫به نظر می رسه که نقشه شکست خورد.
‫همشون رو می کشم.
‫اونگ چئول!
‫خودت رو جمع و جور کن!
‫ما داریم می ریم داخل، می ریم داخل ‫تا هدف ها رو دستگیر کنیم.
‫هی، دست نگه دارید! ‫دست نگه دارید!
‫من رئیس سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هستم، ‫دست نگه دارید!
‫اگه دانشجوها بمیرن همگی به فنا می ریم!
‫به نظرت اصلا چرا این اتفاق افتاد؟
‫اغراق کردن در مورد درگیری ‫هیچ کمکی به ما نمی کنه!
‫بیا بریم داخل و همه شون رو ‫نابود کنیم!
‫دیوونه شدی؟ اگه گروگان ها کشته بشن چی؟
‫من خودم به اون عوضی های کمونیست رسیدگی می کنم...
‫تو دخالت نکن ترسو!
‫تیم سوات، گوش کنید...
‫اگه 2بار از پشت بهشون خنجر بزنی، اون وقت ‫چه طوری می خوای باهاشون مذاکره کنی؟
‫فکر می کنی می تونی بدون اینکه کسی ‫چیزی بفهمـه جریان رو قایم کنی؟
‫تو مطمئن شدی که هیچکس در این مورد ‫حرفی نمی زنه، درسته؟
‫اگه کسی در مورد گروگان گیری چیزی پرسید، ‫فورا زندانیش کن!
‫ما از قبل...
‫اقدامات مورد نیاز رو در این مورد انجام دادیم
‫به مغازه دارها گفتیم که...
‫داریم سربازهای فراری رو دستگیر می کنیم. ‫همچنین مطمئن شدیم که...
‫مطبوعات در این مورد حرفی نمی زنن.
‫ولی دختر شما...
‫به نظرتون باقی گروگان ها حالشون خوبه؟
‫فورا با خوابگاه تماس بگیر تا حرف بزنم.
‫عوضی.
‫عوضی!
‫قاتل!
‫عوضی!
‫چه طور جرأت می کنی شوهر من رو بکشی؟
‫کی بهت این حق رو داده که اون رو بکشی؟
‫قاتل!
‫چه طور جرأت می کنی!
‫بیارش اینجا.
‫مشکلی نیست، آروم باش.
‫2 بار!
‫ما رو 2 بار فریب دادن!
‫گلوله های با ارزشمون رو هدر دادی!
‫همیشه یه عوضی احساسی و خشن ‫مثل تو گند می زنه به مأموریت!
‫تو چنین شرایطی باید آروم و خونسرد باشی.
‫اگه به این رفتارت ادامه بدی، ‫دیگه بهت نیازی نخواهم داشت.
‫همگی برگردید به کافه تریا.
‫همین حالا!
‫من خودم حواسم به کافه تریا هست. ‫تو برو اونگ چئول رو بیار.
‫این رو هم تو یه اتاق دیگه زندانیش کن.
‫شما 2 نفر.
‫دنبالم بیایید.
‫بله قربان!
‫آره.
‫قربان.
‫از اتاق وضعیت نظامی تماس گرفتن.
‫سلام، تلفات رو بررسی کردید؟
‫اول در مورد هان آی سئوپ ازش بپرس.
‫بله قربان! تمامی جاسوس های مسلح کشته شدن
‫و پروفسور هان که همراهشون بود هم توسط ‫جاسوس های کره ی شمالی کشته شد.
‫مُرده؟
‫تلفات خودمون چطور؟
‫یه نفر تو درگیری کُشته شد و ‫چهار نفر هم زخمی شدن قربان.
‫یونگ یو!
‫یونگ یو، نخواب پسر!
‫حالت خوب میشه! طاقت بیار!
‫فعلا چیزی به خانواده هاشون نگید.
‫از رسانه ها هم بخواید که فعلا چیزی منتشر نکنن.
‫اینجا، اینجا کمک لازم داریم.
‫رئیس آن.
‫به رسانه ها بگو که هان آی سئوپ موقع ‫فرار به کره ی شمالی کُشته شده.
‫- فرار به کره ی شمالی؟ ‫- بله.
‫«اما اون راهنما و مشاور حزب مخالف ‫در مسائل اقتصادی بود.»
‫آن.
‫بهشون بگو که کره ی شمالی پروفسور رو دزدیده بوده ‫و ما سعی داشتیم نجاتش بدیم.
‫تحریک حس امنیت ملی مردم ‫بهمون کمک می کنه تا...
‫می خوای الان که می تونیم برنده ی ‫بازی بشیم دست نگه داری؟
‫اگه حزب مخالف مسئله رو برای بررسی بیشتر مطرح کنه ‫اونوقت می تونه بهمون ضد حمله بزنـه.
‫ضد حمله؟
‫مدرک درست کردن با یه شخص مُرده ‫مثل آب خوردنـه، چه ضد حمله ای؟
‫مقامات رده بالا به تحریک و ایجاد ‫حس امنیت ملی قانع خواهند بود؟
‫انجامش بده.
‫همین الان بهشون میگم که پروفسور ‫سعی داشته به کره ی شمالی فرار کنه.
‫البته که اونا رو می کُشه.
‫می دونید که مردم برای اینکه پادشاه بشن...
‫تا چه حد حاضرن خانواده...
‫قوم و خویش و حتی بچه های خودشون رو بکشن.
‫پس چرا اون باید با بقیه فرق کنه؟
‫بیخیال، شما خیلی خوب می دونی که ‫خانم هونگ چقدر به دخترش اهمیت میده.
‫بچه ی خود آدم...
‫بیشتر از هر چیزی تو این دنیا ارزش داره.
‫حس می کنم آدم وحشتناکی هستم.
‫به محض اینکه قضیه ی گروگان گیری رو شنیدم....
‫اولین چیزی که به ذهنم اومد ‫حرف های اون طالع بین بود.
‫اون یونگ رو حتی دختر خودت نیست.
‫باید بگم که، تو یه فرشته ای خانم هونگ.
‫تو...
‫نگران اینی که داخل خوابگاه...
‫13 دختر جوان بمیرن؟
‫چی؟
‫احتمالا به همین خاطر این وقت شب ‫یهویی با عجله اومدی اینجا.
‫این وقت شب...
‫یهویی با عجله اومدم اینجا؟
‫میگن آدم هیچوقت نمی تونه ذات و تبار ‫پست خودش رو پنهان کنـه.
‫چطور می تونی انقدر بی ادب باشی؟
‫مگه نمی دونی شوهر من مافوق ‫شوهرتـه؟
‫شارلوت.
‫می دونی که شوهر من چهار سال زودتر ‫از شوهر این خانم...
‫از آکادمی نظامی فارغ التحصیل شده؟
‫ببخشید؟
‫خب، آره، اون قضیه...
‫آره، می دونم.
‫میگن درخت هر چی پر بار تر باشه، افتاده تره.
‫من افراد رده بالا مثل شوهرت رو می شناسم...
‫اما ممکنه به خاطر بی احترامی...
‫به بزرگ ترش، بهای سنگینی بده. ‫راستش خیلی نگرانم.
‫نگرانی؟
‫تو نگرانی؟
‫دختره ی دهاتی!
‫یه بازیگر ساده و بی ارزش مثل تو ‫چطور جرئت می کنه من رو تهدید کنه؟
‫من دختر یه ژنرال 4 ستاره هستم!
‫خدای من، خانم، لطفا آروم باش.
‫هی، شوهرت از تباری پست و حقیر ‫به اینجا رسیده.
‫شوهر من کلی خویشاوند سببی رده بالا داره. ‫فکر می کنی اونا تو یه سطح هستن؟
‫شوهر تو رئیس جمهور بشه؟
‫حتی تو رویاهات هم چنین ‫چیزی رو تصور نکن!
‫این چیزی نیست که یه آدم پست و حقیر ‫مثل تو بخواد چشم طمع بهش داشته باشه!
‫خانم هونگ، من هم میرم.
‫«قطعا به ما دستور داده که با کره ی جنوبی ‫همکاری کنیم.»
‫«پدر احتمالا برای نجات جون ما با رئیس ‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت معامله کرده.»
‫«اما پس چرا اونا...
‫سعی کردن ما رو بکُشن؟»
‫همرزم لی رو تو اتاق بغلی خوابوندم، ‫بدجوری زخمی شده.
‫با جعبه ی کمک های اولیه میرم پیشش.
‫تو.
‫با جعبه ی کمک های اولیه دنبالم بیا.
‫- چرا داره اون رو می بره؟ ‫- نمی دونم.
‫سر پایین.
‫اونگ چئول!
‫متاسفم قربان.
‫صبر کن.
‫گفتم صبر کن.
‫من خوبم قربان.
‫نه، نیستی عوضی.
‫خوشبختانه، به سیاهرگ ها یا سرخرگ هات ‫آسیبی وارد نشده.
‫من می تونم با شکمم حتی ضربه ی ‫تبر رو تحمل کنم.
‫این زخم که چیزی نیست.
‫از این زخم جون سالم به در می برم.
‫باید درمان بشه.
‫همه رو آزاد کن.
‫اگه حتی ذره ای دلت واسه من می سوزه...
‫بذار اونا برن، لطفا.
‫اونا رو آزاد کن.
‫فردا صبح، یه دکتر درخواست می کنم ‫که به زخم اونگ چئول رسیدگی کنه.
‫اونا هم قطعا میگن یه گروگان رو آزاد کنم.
‫و من...
‫برنامه دارم تو رو آزاد کنم.
‫واسه جبران کاری که این چند روز ‫گذشته برام کردی.
‫اونوقت بی حساب می شیم.
‫بی حساب می شیم؟
‫برگرد به کافه تریا.
‫نگاهش کن!
‫دستش باند پیچی شده.
‫- چی؟ باند؟ ‫- درست میگه!
‫یعنی درمانش کرده؟
‫اما چرا فقط اون رو درمان کرده؟
‫لیم سو هو؟
‫شماها حالتون خوبه؟
‫من فقط با شخصی که مسئولـه ‫صحبت می کنم.
‫یه عده هستن که با من موافق نیستن، ‫به خاطر همین اون برنامه خوب پیش نرفت.
‫اما هنوز هم می خوام شما رو صحیح و سالم...
‫بیارم بیرون...
‫من با کسی صحبت می کنم که ‫دستور قتل ما رو صادر کرده.
‫من اینجا مسئول هستم. ‫من مدیر سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هستم.
‫پس تو کسی هستی که دستور داد ‫ما رو بکُشن، عوضی؟
‫چی؟ عوضی؟
‫این کمونیست چطور جرئت می کنه ‫بهت بگه عوضی؟
‫گوشی رو بده به من، خودم یه درس ‫حسابی بهش میدم! گوشی رو بده!
‫بس کن احمق!
‫نیازی نیست تو بهش رسیدگی کنی، ‫چرا نمیری خونه؟ خودم قضیه رو حل می کنم.
‫تو می خوای قضیه رو حل کنی؟
‫چرا خودت نمیری خونه؟
‫تو اصلا خونسرد نیستی، فقط ‫می خوای دختر خودت رو نجات بدی.
‫عوضی...
‫سعی داری اون رو به کُشتن بدی؟
‫اگه اونا بفهمن، فکر می کنی ‫باهاش چیکار می کنن؟
‫به چی داری نگاه می کنی؟
‫در دریای غربی، حدودای ساعت 10 ‫یه درگیری رخ داد.
‫درگیری؟
‫کشتی کره ی شمالی اونقدر احمق بود ‫که گیر افتاد.
‫نیروی دریایی کشتی رو پیدا کرد، ‫کاری از دست من برنمیومد.
‫و همکارهام؟
‫قبل از اون...
‫صدای شلیک شنیدم، دانشجوها ‫حالشون خوبه؟
‫اگه می خواستی در امان باشن، ‫نباید ما رو دو بار فریب می دادی.
‫چه اتفاقی واسه همکارهای من افتاد؟
‫متاسفانه...
‫همه از جمله پروفسور هان کُشته شدن.
‫همه؟
‫چطور می تونم حرفت رو باور کنم؟
‫چه باور کنی چه نکنی...
‫می خوام کمکت کنم.
‫یه مقدار دیگه بهم زمان بده تا ‫یه نقشه ای بکشم...
‫وقتی سعی کردی ما رو بکُشی...
‫کره ی شمالی هم این موضوع رو ‫تایید کرد؟
‫البته که نه، واسه صحبت باهاشون ‫وقت نداشتیم.
‫این رو یادت باشه.
‫به محض اینکه مجاب بشیم که دیگه هرگز زنده ‫برنمی گردیم، خودمون رو منفجر می کنیم.
‫و تمام گروگان ها هم کُشته میشن.
‫خیلی خب، متاسفم.
‫باید به هر قیمتی که شده این ماموریت رو ‫انجام بدی، باشه؟
‫افرادی که به لطف اسم خانوادگیشون ‫به قدرت رسیدن...
‫تفنگشون رو به سمت من نشونه گرفتن.
‫تو آخرین سلاح من واسه کُشتن اونا هستی.
‫این رو فراموش نکن.
‫مامان...
‫«جون خودتون رو برای کیم ایل سونگ، رهبر ‫عزیز کمیته ی مرکزی به خطر بندازید»
‫به خاطر اینکه پسرت در این ماموریت ‫شکست خورد...
‫300 میلیون دلار رو از دست دادیم.
‫300 میلیون دلاری که برای حزب بود.
‫یادت رفته رهبرمون دستور داده بود که به هر قیمتی ‫که شده این ماموریت رو انجام بدیم؟
‫هنوز خیلی زوده...
‫که بگیم این ماموریت شکست خورده.
‫خیلی زوده؟
‫فکر می کنی پسرت که وسط سئول...
‫یه عده رو گروگان گرفته...
‫با 300 میلیون دلار پول برمی گرده؟
‫حزب به زودی تصمیم می گیره. ‫خودت رو آماده کن.
‫تو ماموریتمون شکست خوردیم، ‫پس فقط یه انتخاب برامون باقی مونده.
‫اینکه همه شون رو بکُشیم...
‫و خودمون رو منفجر کنیم.
‫واسه این کار خیلی زوده، باید تا آخرین لحظه ‫تمام تلاشمون رو بکنیم که زنده برگردیم.
‫تا جایی که بتونم زمان می خرم تا...
‫نباید واسه مذاکره التماسشون رو بکنیم. ‫منفجر کردن خودمون...
‫تنها راه واسه دفاع از شرف رهبرمون ‫هستش.
‫اونوقت واسه هیچی می میریم!
‫واسه هیچی می میریم؟
‫عوضی.
‫چطور جرئت می کنی چنین چیزی رو بگی؟
‫شلیک کردن به گروگان ها و کُشتنشون...
‫و منفجر کردن قاطعانه ی خودمون...
‫شرافتمندانه ترین مرگ برای ماست!
‫من تصمیم می گیرم که باید بمیریم یا نه!
‫من رهبر شما هستم.
‫تو فقط یه آدم ضعیف از یه خانواده ی ‫قوی هستی، چطور جرئت می کنی...
‫به روحیه ی انقلابی ما بی احترامی کنی؟
‫اگه به این خوابگاه نیومده بودی ‫همه چی خوب پیش می رفت!
‫هی یونگ رو، یه کاری کن!
‫شما دو نفر باید با هم صمیمی باشید!
‫یه کاری واسه ما انجام بده!
‫چیکار می تونه بکنه؟
‫ما هم فریب خوردیم! ‫اون هم نمی دونست که طرف جاسوسه!
‫نمی دونست؟
‫ببین ما رو تو چه دردسری انداخته! ‫«نمی دونستم» که مشکلی رو حل نمی کنه!
‫شماها از اتاق 207 شریک جرم هستید! ‫پس سکوت کنید!
‫شریک جرم؟ ‫ببین، من هم از دست یونگ رو عصبانی ام.
‫بهت گفتم نباید مخفیش کنیم!
‫اما درسته که همگی فکر کردیم همون دانشجوی ‫کالجی هستش که تو کافه باهاش آشنا شدیم.
‫تو هم تو کافه دیدیش.
‫درست میگه، اون روز همراه تو بود!
‫- همراه؟ ‫- همراه بون اوک؟
‫به اونا ملحق شده؟
‫پس فکر می کنید هیچ اشتباهی نکردید؟
‫انقدر بحث نکنید!
‫مامور سازمان ملی برنامه ریزی امنیت رو بردن بیرون.
‫باید یه راهی پیدا کنیم زنده ‫از اینجا خارج بشیم.
‫چرا خشمت رو سر من خالی می کنی؟
‫فکر می کنی تو این شرایط می تونیم ‫راهی پیدا کنیم؟
‫بیونگ تائی!
‫یه کاری کن.
‫به زودی افسر ارتش میشی، می خوای ‫همینطوری دست روی دست بذاری؟
‫واسه چنین شرایطی دستورالعمل ‫رزمی ای وجود نداره؟
‫راستش...
‫چیز به خصوصی وجود نداره.
‫اما...
‫با توجه به رهبری عالی من...
‫و حس وظیفه برای نجات جون شما، ‫بذار یه چیزی رو بهتون بگم.
‫در سال 1972، موقع المپیک مونیخ، ‫یه گروگان گیری پیش اومد.
‫پلیس آلمان غربی، به روش احمقانه ای ‫به قضیه رسیدگی کرد...
‫واسه همین تمام گروگان ها...
‫کُشته شدن!
‫- اوه نه! ‫- همه شون؟
‫نمی دونستید؟ ‫این یه تراژدی خیلی معروفـه.
‫به هر حال، حتی پلیس آلمان غربی هم ‫تو چنین موقعیتی شکست خورد.
‫پس پلیس کره و سازمان ملی برنامه ریزی امنیت...
‫اصلا نباید روی اونا حساب کنیم.
‫فعلا...
‫اون عوضی ها...
‫ما باید...
‫هر کاری که اون عوضی ها میگن رو ‫انجام بدیم، اگه می خوایم زنده بمونیم.
‫خدایا، احمق!
‫- احمق... ‫- چی؟
‫احمق.
‫عوضی...
‫ساکت باشید!
‫چطور می خوای عواقب شکست در ماموریت رو ‫مدیریت کنی؟
‫من رهبر گروه هستم، مسئولیت ‫کامل این اتفاق رو برعهده می گیرم.
‫تو هیچ اشتباهی نکردی.
‫من به هر قیمتی که شده زنده برمی گردم ‫و مسئولیتش رو برعهده می گیرم.
‫مسئولیت؟
‫تو یه بزدلی که حتی بعد از دو بار فریب خوردن ‫داری التماس جونت رو می کنی.
‫چطور می خوای این کار رو انجام بدی؟
‫همرزم لی.
‫یادت نره که حزب دستور داده ‫از من اطاعت کنی.
‫فکر می کنی حزب بهت اعتماد داره ‫اما اشتباه می کنی.
‫اگه تغییری تو ایدئولوژیت حس کنم، می تونم...
‫چرا از دستورات من سرپیچی کردی ‫و دنبالم اومدی به کوه اوگونگ؟
‫اگه دوباره از دستورات من سرپیچی کنی...
‫اونوقت...
‫به اینجا شلیک نمی کنم.
‫به اینجا شلیک می کنم.
‫جونت به من، رهبرت، بستگی داره.
‫این رو یادت نره.
‫همرزم لی...
‫تفنگش!
‫خانم اوه؟
‫اوه نه!
‫بنگ!
‫خدای من، دستم خیلی درد می کنه!
‫- خدایا. ‫- الان تو حال خودش نیست.
‫اون تفنگ خیلی سنگینه.
‫بس کن بیا اینجا.
‫آره، خیلی خب، بشین.
‫بشین.
‫لیم سو هو؟
‫یه زخمی داریم.
‫- یه دکتر بفرستید داخل. ‫- خیلی خب.
‫چطوره چند نفر رو در ازای این کار آزاد کنی؟
‫واسه سه نفر زیادی گروگان دارید.
‫تا ده دقیقه دیگه یه دکتر ‫بفرستید داخل.
‫وقت بیشتری می خوایم!
‫هر چه سریع تر یه دکتر پیدا می کنیم، ‫پس اول یه عده رو آزاد کن.
‫20 دقیقه وقت دارید.
‫اگه تا ساعت 9:44 دکتری نیاد این داخل...
‫هر 10 دقیقه یه گروگان رو می کُشم.
‫هی، فورا یه دکتر پیدا کنید. ‫فقط 20 دقیقه وقت داریم.
‫20 دقیقه؟
‫حتی دکتر سازمان هم نمی تونه ‫تو 20 دقیقه برسه اینجا.
‫چی؟
‫متوجه ام.
‫عوضی ها، سعی دارن ما رو مثل ‫سگ آموزش بدن؟
‫چرا داری وقت رو هدر میدی وقتی می تونی ‫بریزی داخل و همه شون رو بکُشی؟
‫«مرکز پزشکی هانکوک»
‫کانگ چئونگ یا صحبت می کنه.
‫سلام، کجایی؟
‫منظورت چیه؟
‫با بیمارستان تماس گرفتی دیگه!
‫خوبه، فورا بیا به خوابگاه دانشگاه هوسو.
‫آره، کمتر از ده دقیقه طول می کشه، درسته؟
‫چرا می خوای بیام اونجا؟
‫به خاطر گروگان گیری جاسوس ها؟
‫فورا بیا اینجا! به محل حادثه!
‫شما رو اسکورت می کنیم.
‫بازش کنید!
‫- بجنبید! ‫- بازش کنید!
‫هان نا رو به شکل پرستار...
‫درمیارم و می فرستمش داخل.
‫به هر قیمتی که شده اول ‫دخترتون رو نجات می دیم.
‫اما اگه عجولانه عمل کنیم، ‫گروگان ها رو تو خطر بیشتری قرار میدم.
‫این بهترین فرصت ماست.
‫اگه این اتفاق ادامه پیدا کنه و اونا بفهمن ‫که دختر شما اونجاست، بعدش...
‫متاسفم که این رو میگم اما...
‫ممکنه اتفاقات سوزناکی رخ بده.
‫اما هان نا دیروز خیلی محتاط رفتار نمی کرد.
‫میشه روش حساب کرد؟
‫خودم رو شکل یه پرستار دربیارم؟
‫اما اونا چهره ی من رو می شناسن.
‫هیچ کدوم از اونا چهره ت رو ‫نمی شناسن.
‫فقط موقع تیراندازی خیلی کوتاه باهات روبرو شدن.
‫من حتی باهاشون صحبت کردم!
‫یادت میاد وقتی هان رو تعقیب می کردم ‫گمش کردم؟
‫مطمئنم که برامون پاپوش درست کردن.
‫احتمالا چهره ی من رو می شناسن.
‫خب پس همراه دکتر برو داخل...
‫و به هر قیمتی که شده، اول دختر ‫آقای اون رو نجات بده.
‫چطوری این کار رو انجام بدم؟
‫این کار ممکنه جون بقیه رو به خطر بندازه! ‫نمی دونی؟
‫چطوری می تونم بدون تجهیزات عملیات ‫ویژه انجام بدم؟
‫تو به چنین چیزی معروفی.
‫به تجهیزات نیازی نداری، از ‫مغزت استفاده کن دیگه.
‫عزیزم.
‫می دونی که چقدر دوستت دارم، درسته؟
‫برو سر اصل مطلب، چون گفتی ‫فوریه اومدم اینجا، قضیه چیه؟
‫بهم نگو که باید اون جاسوس های ‫کره ی شمالی رو درمان کنم.
‫اونجا سه تا جاسوس هستش که ‫دو نفرشون زخمی شدن!
‫جاسوس؟
‫بیخیال!
‫صبر کن، صبر کن.
‫اگه خیلی خوب قضیه رو حل کنم...
‫حزب در آینده از من حمایت می کنه.
‫این کار کمکم می کنه که در آینده ‫رئیس جمهور بشم.
‫خودت گفتی می خوای رئیس جمهور بشم!
‫اگه تو، عزیزم...
‫دو نفر از اونا با تزریق دارو، وقتی داری تظاهر ‫به درمان زخمشون می کنی، بکشی...
‫- اونوقت فقط یه نفر باقی می مونه. ‫- بکُشم؟
‫جدی داری میگی مرتکب قتل بشم؟
‫نه، نه، نه!
‫قتل نیست، اعدامـه!
‫60 دانشجوی دختر بی گناه رو ‫اونجا گروگان گرفتن.
‫با اعدام اون جاسوس ها...
‫جون 60 آدم بی گناه رو نجات میدی.
‫فکر می کنی تحت تاثیر این چرندیات ‫قرار می گیرم؟
‫اگه من رئیس جمهور این کشور بشم...
‫اونوقت می تونم اون پدر زن ‫چهار ستاره م و اون...
‫زن احمقم رو ترک کنم.
‫من که شک دارم.
‫آرزوی من تو زندگی اینه که...
‫هر روز هفته تو کنارم باشی.
‫تا آخر عمرم.
‫خودت این رو می دونی.
‫بیا فرض کنیم به دو نفرشون رسیدگی کردم.
‫اگه آخرین نفر سعی کنه من رو ‫بکُشه چی؟
‫فکر می کنی من بدون برنامه ی احتیاطی ‫تو رو در خطر قرار میدم؟
‫برنامه ی احتیاطی؟
‫به زودی، کل ساختمون رو...
‫شنود می ذارن.
‫به محض اینکه به اون دو نفر رسیدگی کنی...
‫باید بگی «بهشون مسکن دادم، حالشون خوب میشه».
‫به محض اینکه بشنویم چنین چیزی رو گفتی، ‫نیروهامون یواشکی وارد میشن...
‫و آخرین نفر رو می کُشن.
‫اما اونا فقط سه نفر هستن.
‫واقعا باید چنین حقه ای رو بزنیم؟
‫چیزی که من می خوام خیلی ساده ست، ‫اینکه یهویی وارد بشیم و همه شون رو بکشیم.
‫اما...
‫مشخص شده که دختر اون ‫یکی از گروگان هاست.
‫دختر آقای اون؟
‫کنار یه پدر مضطرب نمی تونم ‫هر کاری می خوام انجام بدم.
‫واسه همین کار به اینجا کشیده شد.
‫حتی اگر تو بخوای، باز من یه پزشکم، نمی تونم ‫کسی رو بکشم، این کار رو نمی کنم.
‫لطفا، به خاطر من این کار رو بکن عزیزم.
‫- لطفا. ‫- به جاش...
‫به مسکنی که بهشون میدم داروی ‫خواب آور اضافه می کنم...
‫تا بیهوش بشن.
‫عبارت رمز رو تکرار کن.
‫«بهشون مسکن دادم، حالشون خوب میشه.»
‫خوبه.
‫محوطه های 3-2، 4-2 و 5-2...
‫واسه شنود آماده هستن.
‫اون!
‫- قربان. ‫- بجنب.
‫از آشنایی با شما خوشوقتم.
‫من هم همینطور.
‫مدیر اون و رئیس آن.
‫تا جایی که می دونیم، دو نفر از جاسوس ها ‫و یکی از مامورهای ما زخمی شدن.
‫به توجه به تیراندازی، ممکنه یه سری ‫از دانشجوها هم آسیب دیده باشن.
‫خودت تنهایی مشکلی نداری؟
‫دکتر کانگ پزشک خیلی خوبیه.
‫متوجه شدم که یکی از گروگان ها ‫دانشجوی رشته ی پرستاریـه.
‫اون می تونه کمکش کنه.
‫خودم تنهایی مشکلی نخواهم داشت.
‫به محض اینکه کارتون تموم بشه تمام تلاشمون رو ‫می کنیم که شما رو صحیح و سالم بیاریم بیرون.
‫و مامور جانگ هان نا ‫بهتون کمک می کنه.
‫این لیست دانشجوهای گروگان گرفته شده ست.
‫بین اینا کسی هست که بیمار باشه؟
‫چطور؟
‫بهم بگو کسی هست که باید ‫از اینجا خارج بشه یا نه.
‫مدیریت اونایی که بیمار هستن خیلی سخته...
‫اما یه سری از دانشجوها هستن ‫که کنترل کردنشون سخت تره.
‫این یکی هر شب تو خواب راه میره.
‫این یکی بدون هیچ ترسی تو اعتراضات ‫شرکت می کنه و کوکتل مولوتف پرت می کنه.
‫و این یکی هم یه دیوونه ست که ‫همیشه...
‫کاری که بهش میگم انجام نده رو ‫انجام میده.
‫در موردش فکر کن.
‫می دونستن اگه قوانین رو نقض کنن ‫اخراج میشن...
‫اما با این وجود من و همچنین مامورهای سازمان ‫ملی برنامه ریزی امنیت رو فریب دادن...
‫و تو رو داخل نیمکت سونا مخفی کردن، ‫درسته؟
‫در صورتی که لباس هاشون خونی بود، ‫کی چنین کاری می کنه؟
‫اونا خیلی شجاع هستن.
‫آره، الان مطیع هستن...
‫اما با گذشت زمان، کنترل کردنشون ‫سخت میشه.
‫اگه فکر می کنی مدیریت و کنترل دخترها ‫آسونـه...
‫تو بد دردسری میفتی.
‫نیازی نیست حتما دانشجو باشن، مگه نه؟
‫گفتم ساکت باشید!
‫متاسفم.
‫دیگه خفه میشم!
‫سر پایین!
‫همگی سرهاتون رو بیارید بالا!
‫الان می خوام یه سری از شماها رو ‫آزاد کنم.
‫در مورد بقیه، اونایی رو که...
‫همکاری می کنن رو سری بعد ‫و همچنین بعد از اون، آزاد می کنم.
‫افرادی هم که از دستور ما ‫سرپیچی کنن...
‫و همکاری نکنن...
‫هرگز آزاد نمیشن.
‫من، اوه جوانگ تائی، همیشه...
‫با شما همکاری می کنم.
‫قسم می خورم.
‫اگه متوجه منظورم شدید، ‫عاقلانه رفتار کنید.
‫اگه اسمتون خونده شد...
‫بلند شید!
‫آقای اون، دارن اسامی رو می خونن.
‫یو جئونگ مین!
‫کو یو نا!
‫خدا رو شکر!
‫- شین گیونگ جا! ‫- اینجام.
‫کو های ریونگ!
‫می دونستم! می دونستم این ‫پایان من نیست!
‫سئو اون گیو.
‫ممنونم!
‫کیم یه وون!
‫- پارک سئون جا. ‫- اینجام.
‫کانگ تائی جی.
‫یون سئول هوی!
‫ممنونم! ممنون!
‫سه نفر از اتاق 207؟
‫مشکوکـه!
‫درست میگی.
‫احتمالا به خاطر یونگ رو هستش.
‫قضیه چیه؟ با هم اتاقی های یونگ رو ‫یه جور خاص رفتار میشه؟
‫این اصلا منصفانه نیست.
‫دقیقا، کاملا واضحه!
‫- نباید اینطور باشه! ‫- امکانش هست!
‫البته که هست!
‫ساکت باشید!
‫ببخشید قربان.
‫می تونم یه چیزی رو در مورد خودم بگم؟
‫من، اوه جوانگ تائی، به همراه...
‫یه مادر تنها بزرگ شدم، ‫این کافی نبود...
‫تازه هپاتیت آ هم گرفتم.
‫اگه اینجا بمونم...
‫- خفه شو. ‫- بله قربان.
‫ما هرگز تو رو آزاد نمی کنیم!
‫اما دارم حقیقت رو میگم.
‫- واقعا هپاتیت دارم، قسم می خورم. ‫- بس کن.
‫چیزی که گفتم رو فراموش کنید!
‫عجب آدم بازنده و بی عرضه ای هستی!
‫اون یونگ رو!
‫خودشه!
‫اون یونگ رو؟
‫اون یونگ رو!
‫نمی تونید این کار رو کنید!
‫ساکت باش بون اوک!
‫هیچوقت تا آخر به حرف ما گوش ندادی!
‫چرا فقط دارید دانشجوها رو آزاد می کنید؟
‫پس من، آقای کیم و خانم اوه چی؟ ‫ما نمی تونیم شانسی داشته باشیم؟
‫این اصلا منصفانه نیست!
‫بر چه اساسی چنین تصمیمی گرفتید؟
‫بر چه اساسی؟
‫خفه شو!
‫این دختر چقدر پرخاشگره!
‫همه ی این اتفاقات به خاطر این دختر رخ داده! ‫چرا این باید از اینجا بره؟
‫اون نباید بمیره اما من باید بمیرم؟
‫درست میگه.
‫بون اوک درست میگه.
‫من اینجا می مونم.
‫یه نفر دیگه رو آزاد کنید.
‫وقتی اونا نمی تونن از اینجا برن ‫من چطور می تونم برم؟
‫این اصلا درست نیست.
‫من هم می مونم.
‫من هم تو این قضیه نقش داشتم.
‫اگه یونگ رو بمونـه...
‫نمی تونم واسه نجات جون خودم ‫اینجا تنهاش بذارم.
‫چرا قرعه نکشیم؟ ‫اینطوری منصفانه ست.
‫کاملا موافقم!
‫- من هم همینطور! ‫- من هم همینطور!
‫خفه شید! ‫ساکت!
‫«رزومه ی گی بون اوک»
‫این دختر متصدی تلفن هستش.
‫از پدر و مادر مریضش مراقبت می کنه.
‫یه دختر فقیر که تنها نان آور خونه ست.
‫واقعا امیدوارم که این دختر رو آزاد کنی.
‫تو آخرین نفر بودی!
‫اما دیگه نیستی!
‫دیگه هرگز شانس خارج شدن از اینجا رو نداری!
‫وقتی گفتم افرادی که سرپیچی کنن ‫و با ما همکاری نکنن...
‫آزاد نمی شن، باید حرفم رو ‫جدی می گرفتید.
‫قرعـه بکشیم؟
‫من تصمیم می گیرم کی آزاد بشه و کی نشه.
‫به هر حال...
‫صبر کن، صبر کن!
‫به هر حال، ما آزاد می شیم دیگه، درسته؟
‫هی!
‫به خاطر اون سنگدون احمق...
‫دختره ی دهاتی!
‫«محوطه ی 1-2، قابل شنود»
‫آقای آن.
‫گانگ مو احتمالا باید زندانی شده باشه ‫و داره برامون پیام می فرسته.
‫به نظر میاد که گروگان ها در کافه تریا هستن...
‫و گانگ مو هم جدا از اونا ‫در اتاق 203 زندانی شده.
‫به نظرم تو یه اتاق دیگه دست و پاش رو بستن.
‫طبق طرح کلی ساختمان، فاصله ی بین ‫کافه تریا و اتاق...
‫حدود 30 متر هستش و...
‫یه خواهشی ازت دارم.
‫البته، مجبور نیستی انجامش بدی...
‫به خاطر اینکه اگه لو بریم، ‫تو هم تو خطر میفتی.
‫اگه اینطوره اول باید بشنوم قضیه چیه.
‫این.
‫می خوام این رو بدی به آقای لی.
‫نظرت چیه تو کیف پزشکیت مخفیش کنیم؟
‫اونا می دونن من کی هستم، پس ‫غیر ممکنـه که خودم بیارمش داخل.
‫- دکتر آماده ست؟ ‫- قبل از اون...
‫باید بدونم دانشجوها در امان هستن یا نه.
‫دوباره سعی داری چه نقشه ای رو ‫پیاده کنی؟
‫واسه اینکه بررسی کنم در امان هستن...
‫و برای محافظت از دکتر...
‫یکی از مامورهامون همراهیش می کنه.
‫و لطفا اجازه بده که دکتر به مامور زخمی ‫خودمون هم رسیدگی کنه.
‫ببین.
‫اگه سعی کنن کاری انجام بدن، ‫نمی تونم تضمین کنم چه اتفاقی میفته.
‫بهت قول میدم.
‫جانگ.
‫بله قربان.
‫قول دادن که اجازه بدن گانگ مو ‫درمان بشه.
‫پس اول بررسی کن ببین دانشجوها ‫خوب هستن یا نه.
‫بله قربان.
‫همونجا وایستا.
‫کیف رو بذار روی زمین.
‫بازش کن.
‫حالا.
‫برو عقب.
‫اونا ابزار پزشکی هستن.
‫لطفا حواست باشه آلوده نشن.
‫برو بالا.
‫از روش رد شو.
‫به همین ترتیب دنبالم بیا.
‫گروگان ها کجان؟
‫گانگ مو هم پیش اوناست، درسته؟
‫خفه شو.
‫اگه بخوای بانمک بازی دربیاری ‫خودم می کُشمت.
‫و گانگ مو هم...
‫جدا از بقیه در اتاق 203 زندانی شده.
‫سمت چپ.
‫همرزم لیم.
‫سریع تر حرکت کن.
‫همرزم جو، اول دکتر رو بیار اینجا.
‫به یه نفر لازم دارم تا کمکم کنه.
‫شنیدم اینجا یه دانشجوی رشته ی ‫پرستاری داریم.
‫کیم دونگ جی.
‫بله خانم.
‫خودشه!
‫می تونی کمکم کنی؟
‫از سپیده دم بدجوری تب کرده.
‫اگه بالای 38 درجه باشه، ‫نمی تونم جراحیش کنم.
‫اول باید بهش تب بر و آنتی بیوتیک بدم...
‫تا تبش بیاد پایین.
‫شنیدم دو نفر از شما زخمی شدن.
‫اون یکی کجاست؟
‫همرزم جو.
‫برو اونجا درمانت کنه.
‫سلام قربان، من هونگ آ را هستم، ‫به خاطر میارید، درسته؟
‫تماس گرفتم تا یه چیزی بپرسم.
‫اون روز بهم گفتید واسه اینکه ‫شوهرم رئیس جمهور بشه...
‫13 دختر جوان باید به عنوان قربانی ‫تقدیم بشن، درسته؟
‫اما دقیقا باید 13 نفر باشن؟
‫اوه، متوجه ام.
‫ممنونم، به زودی میام دیدنتون.
‫خانم، همه ش آماده ست.
‫می بینم که همه ی 64 گروگان سالم هستن.
‫چند نفرشون رو آزاد می کنی؟
‫به هر قیمتی که شده اول باید ‫دختر آقای اون رو نجات بدی.
‫به هر حال دکتر باید اینا رو درمان کنه...
‫چرا اینا رو هم آزاد نمی کنی؟
‫فکر کنم اینطوری واسه جفتمون بهتره.
‫- حالت خوبه؟ ‫- حالت خوبه؟
‫اینجا!
‫چه خبر شده؟
‫هی، خانم اوه، حالت خوبه؟ ‫چی شده؟
‫- اوه نه. ‫- حالت خوبه؟
‫تحمل کن!
‫آب بخور!
‫چی شده؟ ‫مشکل نفس کشیدن داری؟
‫توجه کنید.
‫افرادی که آزاد میشن رو انتخاب می کنم.
‫اگه دوباره از حرفم سرپیچی کنید...
‫زنده از اینجا خارج نمی شید.
‫تو.
‫«تو»؟ ‫لعنتی!
‫چرا این عوضی اسمشون رو نمیگه؟
‫کی رو داره انتخاب می کنه؟
‫نباید بفهمیم کی رو داره انتخاب می کنه؟
‫لعنتی، فشار خونم!
‫شما 6 نفر هم آزاد می شید.
‫عوضی لعنتی!
‫هر کسی که انتخاب کردم بیاد بیرون.
‫یو نا!
‫چی شده یو نا؟
‫- در تنفس مشکل داره! ‫- چی شده؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- یو نا.
‫- برو یه کیسه ی پلاستیکی بیار، فورا! ‫- من میرم.
‫یو نا، حالت خوبه.
‫نمی میری، همه چی درست میشه.
‫کمکش کن این داخل نفس بکشه، بجنب.
‫نفس بکش، نفس عمیق بکش.
‫عمیق و آروم.
‫خیلی می ترسم.
‫به نظرم این استرس واسه ش خیلی زیاده.
‫نمی تونی این دختر رو هم آزاد کنی؟
‫من هم همینطور!
‫- دیگه نمی تونم تحمل کنم! ‫- من هم همینطور!
‫- من هم نمی تونم تحمل کنم!
‫- من هم همینطور! ‫- من هم همینطور!
‫- ما رو هم باید آزاد کنی!
‫- اینجا خوابگاه دخترونه ست! ‫- من هم همینطور!
‫- چرا من باید ساکت باشم؟ ‫- من هم همینطور!
‫- به حرف ما هم گوش کن! ‫- من هم همینطور!
‫- بذار ما مردها هم از اینجا بریم! ‫- من هم همینطور.
‫- خدا لعنتش کنه! ‫- من هم همینطور!
‫- چرا ما باید اینجا باشیم؟ ‫- من هم همینطور!
‫کافیه!
‫کی می خواد اول بمیره؟
‫کی؟
‫بس کن!
‫تو کی هستی که تصمیم بگیره ‫کی زنده بمونه کی بمیره؟
‫فقط من بمونم کافیه.
‫من اینجا می مونم، بقیه رو آزاد کن.
‫بذار همه شون برن!
‫سر پایین!
‫بهت گفتم من تصمیم می گیرم ‫کی از اینجا بره.
‫تو خودت میری!
‫اینجا خوابگاه ماست.
‫اینجا خوابگاه ماست کمونیست احمق!
‫خدای من!
‫- هنوز تموم نشده! ‫- ولم کن.
‫این دختره ی عوضی رو می کشم!
‫لطفا بذار برن، اونا بی گناه هستن.
‫تو...
‫نمی دونی من کی هستم، مگه نه؟
‫بهت میگم.
‫من...
‫دختر مدیر سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هستم.
‫اون چانگ سو...
‫مدیر سازمان ملی برنامه ریزی امنیت...
‫پدر منـه!
‫«زیرنویس اختصاصی فیلیمو» ‫.:. ترجمـــــه و زیـــرنـــویـس .:. ‫فرشــــاد نوروزی
‫مخفیش کرده؟ جاسوس کمونیست رو ‫مخفی کرده؟ دخترت این کار رو کرده؟
‫مخفی کردن جاسوس، جاسوسی ‫حساب میشه؟
‫امروز دو بار ما رو فریب دادی، ‫حالا چی؟ قول میدی؟
‫عوضی!
‫شرط می بندم تو فقط داری به ‫کشتن ما فکر می کنی.
‫چه معامله ای کردی؟
‫طعمـه ای داریم که 300 میلیون دلار ارزش داره.
‫لیم جی روک بیخیال 300 میلیون دلار میشه؟
‫مطمئنم که جاسوس های ما مردن ‫برای حزب رو شرافتمندانه می دونن.
‫اونا رو بکش.
‫مدیر اون چانگ سو حتی جسد ‫دخترش رو هم پیدا نمی کنه.
‫لطفا.
‫من رو بکش.
‫«صحنه ی اضافی»
‫- یک، دو. یک، دو! ‫- مراقب باشید.
‫باید قبل از اینکه خودشون رو منفجر کنن ‫کارشون رو تموم کنیم!
‫اگه عجولانه وارد بشیم و گروگان ها رو ‫به کشتن بدیم چی، عوضی؟
‫چی؟ عوضی؟
‫چطور جرئت می کنی به من بگی عوضی؟
‫برو گمشو، اینجا حوزه ی قضایی منـه!
‫تو همیشه وقت رو هدر میدی و ‫مردد هستی...
‫و به خاطر همین این اتفاقات رخ داده. ‫تو نقطه ضعف ما هستی!
‫تو همیشه بقیه رو سرزنش می کنی ‫و به خاطر همین این اتفاق داره میفته!
‫این قضیه تقصیر کیه؟
‫یه آدم ضعیف مثل تو هرگز نمی تونه ‫خوب به این کشور خدمت کنه.
‫تو مافوق سابقت رو به بهانه ی ‫خدمت به کشور کُشتی!
‫به این میگی خدمت؟
‫تو در مورد انقلاب چی می دونی؟
‫بهتره پسرت رو بهتر منضبط كنی.
‫عوضی، چطور جرئت می کنی با اون ‫دهن کثیفت در مورد پسرم حرف بزنی؟
‫چی گفتی؟ می خوای بمیری؟ ‫احتمالا خیلی بهت آسون گرفتم!
‫چی؟ به من آسون گرفتی؟
‫- عوضی لعنتی! ‫- ولم کن عوضی!
‫من فقط...
‫- برو گمشو دیگه! ‫- خدا لعنتش کنه!
‫«تمامی شخصیت ها و رویدادها در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫حالا...
‫نقشه ی B تنها گزینـه ای هستش ‫که برامون مونده.
‫و برای اینکه موفقیت آمیز باشه...
‫باید همه شون رو بکُشیم.
‫به محض اینکه اونا اومدن بیرون...
‫- همه شون رو بکُشید. ‫- آقای نام...
‫حتی اگه طبق نقشه ی B پیش بریم، اگه اونا رو بکُشیم، ‫کره ی شمالی آروم نمی گیره و واکنش نشون میده...
‫خب اگه واکنش نشون بدن چی میشه؟
‫ما باهاشون معامله کردیم...
‫فکر می کنی فاش می کنن که ‫باهاشون معامله کردیم؟
‫چاره ای نداریم جز اینکه در مورد این ‫درگیری اغراق کنیم.
‫اگه کره ی شمالی چوب لاى چرخ ما بذاره ‫این نقشه شکست می خوره!
‫فکر می کنی اونا تا این حد احمق هستن؟
‫فکر می کنی شانس به دست آوردن کلی پول ‫در هر انتخاباتی که برگزار میشه رو رد می کنن؟
‫اما اگه نتونیم اونا رو بکُشیم، ‫جون گروگان ها به خطر میفته!
‫خدا لعنتش کنه!
‫منتظر چی هستید؟ همه شون رو بکُشید!
‫همگی عقب نشینی کنید.
‫از ستاد مرکزی هستم. ‫تیم کمین، واسه کُشتن وارد می شیم.
‫به محض اینکه هدف ها اومدن به ‫منطقه ی مورد نظر...
‫به هر قیمتی شده همه شون رو بکُشید.
‫هدف ها اومدن! تمامی واحد ها، دارن به ‫منطقه ی کُشتار نزدیک میشن!
‫در حالت آماده باش!
‫بریم!
‫وایستید!
‫سه نفر هستن، کلاشینکف دارن.
‫نقشه تغییر کرد، شلیک می کنیم!
‫اونگ چئول!
‫همگی آروم باشید!
‫به نظرم سعی دارن از طریق دری که در ‫زیرزمین دوم هستش فرار کنن.
‫من همین الان میرم دنبالشون.
‫همگی اینجا بمونید.
‫بریم.
‫اونگ چئول، من رو بگیر.
‫عوضی ها!
‫نارنجک! بخوابید روی زمین!
‫تمامی واحدها، شلیک کنید!
‫از اینجا برید بیرون! بجنبید!
‫چهار نفر از افراد ما زخمی شدن.
‫به نظر میاد که نقشه شکست خورد.
‫همه شون رو می کُشم.
‫اونگ چئول!
‫خودت رو جمع و جور کن!
‫ما داریم می ریم داخل، می ریم داخل ‫تا هدف ها رو دستگیر کنیم.
‫هی، دست نگه دارید! ‫دست نگه دارید!
‫من رئیس سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هستم، ‫دست نگه دارید!
‫اگه دانشجوها بمیرن همگی ‫به فنا می ریم!
‫به نظرت اصلا چرا این اتفاق افتاد؟
‫اغراق کردن در مورد درگیری ‫هیچ کمکی به ما نمی کنه!
‫بیا بریم داخل و همه شون رو ‫نابود کنیم!
‫دیوونه شدی؟ اگه گروگان ها کُشته بشن چی؟
‫من خودم به اون عوضی های کمونیست ‫رسیدگی می کنم...
‫تو دخالت نکن بزدل.
‫تیم سوات، گوش کنید...
‫اگه دو بار از پشت بهشون خنجر بزنی، اونوقت ‫چطوری می خوای باهاشون مذاکره کنی؟
‫فکر می کنی می تونی بدون اینکه کسی ‫چیزی بفهمـه قضیه رو مخفی کنی؟
‫تو مطمئن شدی که هیچکس در این مورد ‫حرفی نمی زنـه، درسته؟
‫اگه کسی در مورد گروگان گیری چیزی پرسید، ‫فورا زندانیش کن!
‫ما از قبل...
‫اقدامات لازم رو در این مورد ‫انجام دادیم.
‫به مغازه دارها گفتیم که...
‫داریم سربازهای فراری رو دستگیر می کنیم. ‫همچنین مطمئن شدیم که...
‫مطبوعات در این مورد حرفی نمی زنن.
‫اما دختر شما...
‫به نظرتون باقی گروگان ها حالشون خوبه؟
‫فورا با خوابگاه تماس بگیر تا صحبت کنم.
‫عوضی.
‫عوضی!
‫قاتل!
‫عوضی!
‫چطور جرئت می کنی شوهر من رو بکُشی؟
‫کی بهت این حق رو داده که اون رو بکُشی؟
‫قاتل!
‫چطور جرئت می کنی!
‫بیارش اینجا.
‫مشکلی نیست، آروم باش.
‫دو بار!
‫ما رو دو بار فریب دادن!
‫گلوله های با ارزشمون رو هدر دادی!
‫همیشه یه عوضی احساسی و زودخشم ‫مثل تو گند می زنـه به ماموریت!
‫تو چنین شرایطی باید آروم و خونسرد باشی.
‫اگه به این رفتارت ادامـه بدی، ‫دیگه بهت نیازی نخواهم داشت.
‫همگی برگردید به کافه تریا.
‫همین الان!
‫من خودم حواسم به کافه تریا هست. ‫تو برو اونگ چئول رو بیار.
‫این رو هم تو یه اتاق دیگه زندانیش کن.
‫شما دو نفر.
‫دنبالم بیاید.
‫بله قربان!
‫آره.
‫قربان.
‫از اتاق وضعیت نظامی تماس گرفتن.
‫سلام، تلفات رو بررسی کردید؟
‫اول در مورد هان آی سئوپ ازش بپرس.
‫بله قربان! تمامی جاسوس های ‫مسلح کُشته شدن.
‫و پروفسور هان که همراهشون بود هم توسط ‫جاسوس های کره ی شمالی کُشته شد.
‫مُرده؟
‫تلفات خودمون چطور؟
‫یه نفر تو درگیری کُشته شد و ‫چهار نفر هم زخمی شدن قربان.
‫یونگ یو!
‫یونگ یو، نخواب پسر!
‫حالت خوب میشه! طاقت بیار!
‫فعلا چیزی به خانواده هاشون نگید.
‫از رسانه ها هم بخواید که فعلا چیزی منتشر نکنن.
‫اینجا، اینجا کمک لازم داریم.
‫رئیس آن.
‫به رسانه ها بگو که هان آی سئوپ موقع ‫فرار به کره ی شمالی کُشته شده.
‫- فرار به کره ی شمالی؟ ‫- بله.
‫«اما اون راهنما و مشاور حزب مخالف ‫در مسائل اقتصادی بود.»
‫آن.
‫بهشون بگو که کره ی شمالی پروفسور رو دزدیده بوده ‫و ما سعی داشتیم نجاتش بدیم.
‫تحریک حس امنیت ملی مردم ‫بهمون کمک می کنه تا...
‫می خوای الان که می تونیم برنده ی ‫بازی بشیم دست نگه داری؟
‫اگه حزب مخالف مسئله رو برای بررسی بیشتر مطرح کنه ‫اونوقت می تونه بهمون ضد حمله بزنـه.
‫ضد حمله؟
‫مدرک درست کردن با یه شخص مُرده ‫مثل آب خوردنـه، چه ضد حمله ای؟
‫مقامات رده بالا به تحریک و ایجاد ‫حس امنیت ملی قانع خواهند بود؟
‫انجامش بده.
‫همین الان بهشون میگم که پروفسور ‫سعی داشته به کره ی شمالی فرار کنه.
‫البته که اونا رو می کُشه.
‫می دونید که مردم برای اینکه پادشاه بشن...
‫تا چه حد حاضرن خانواده...
‫قوم و خویش و حتی بچه های خودشون رو بکشن.
‫پس چرا اون باید با بقیه فرق کنه؟
‫بیخیال، شما خیلی خوب می دونی که ‫خانم هونگ چقدر به دخترش اهمیت میده.
‫بچه ی خود آدم...
‫بیشتر از هر چیزی تو این دنیا ارزش داره.
‫حس می کنم آدم وحشتناکی هستم.
‫به محض اینکه قضیه ی گروگان گیری رو شنیدم....
‫اولین چیزی که به ذهنم اومد ‫حرف های اون طالع بین بود.
‫اون یونگ رو حتی دختر خودت نیست.
‫باید بگم که، تو یه فرشته ای خانم هونگ.
‫تو...
‫نگران اینی که داخل خوابگاه...
‫13 دختر جوان بمیرن؟
‫چی؟
‫احتمالا به همین خاطر این وقت شب ‫یهویی با عجله اومدی اینجا.
‫این وقت شب...
‫یهویی با عجله اومدم اینجا؟
‫میگن آدم هیچوقت نمی تونه ذات و تبار ‫پست خودش رو پنهان کنـه.
‫چطور می تونی انقدر بی ادب باشی؟
‫مگه نمی دونی شوهر من مافوق ‫شوهرتـه؟
‫شارلوت.
‫می دونی که شوهر من چهار سال زودتر ‫از شوهر این خانم...
‫از آکادمی نظامی فارغ التحصیل شده؟
‫ببخشید؟
‫خب، آره، اون قضیه...
‫آره، می دونم.
‫میگن درخت هر چی پر بار تر باشه، افتاده تره.
‫من افراد رده بالا مثل شوهرت رو می شناسم...
‫اما ممکنه به خاطر بی احترامی...
‫به بزرگ ترش، بهای سنگینی بده. ‫راستش خیلی نگرانم.
‫نگرانی؟
‫تو نگرانی؟
‫دختره ی دهاتی!
‫یه بازیگر ساده و بی ارزش مثل تو ‫چطور جرئت می کنه من رو تهدید کنه؟
‫من دختر یه ژنرال 4 ستاره هستم!
‫خدای من، خانم، لطفا آروم باش.
‫هی، شوهرت از تباری پست و حقیر ‫به اینجا رسیده.
‫شوهر من کلی خویشاوند سببی رده بالا داره. ‫فکر می کنی اونا تو یه سطح هستن؟
‫شوهر تو رئیس جمهور بشه؟
‫حتی تو رویاهات هم چنین ‫چیزی رو تصور نکن!
‫این چیزی نیست که یه آدم پست و حقیر ‫مثل تو بخواد چشم طمع بهش داشته باشه!
‫خانم هونگ، من هم میرم.
‫«قطعا به ما دستور داده که با کره ی جنوبی ‫همکاری کنیم.»
‫«پدر احتمالا برای نجات جون ما با رئیس ‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت معامله کرده.»
‫«اما پس چرا اونا...
‫سعی کردن ما رو بکُشن؟»
‫همرزم لی رو تو اتاق بغلی خوابوندم، ‫بدجوری زخمی شده.
‫با جعبه ی کمک های اولیه میرم پیشش.
‫تو.
‫با جعبه ی کمک های اولیه دنبالم بیا.
‫- چرا داره اون رو می بره؟ ‫- نمی دونم.
‫سر پایین.
‫اونگ چئول!
‫متاسفم قربان.
‫صبر کن.
‫گفتم صبر کن.
‫من خوبم قربان.
‫نه، نیستی عوضی.
‫خوشبختانه، به سیاهرگ ها یا سرخرگ هات ‫آسیبی وارد نشده.
‫من می تونم با شکمم حتی ضربه ی ‫تبر رو تحمل کنم.
‫این زخم که چیزی نیست.
‫از این زخم جون سالم به در می برم.
‫باید درمان بشه.
‫همه رو آزاد کن.
‫اگه حتی ذره ای دلت واسه من می سوزه...
‫بذار اونا برن، لطفا.
‫اونا رو آزاد کن.
‫فردا صبح، یه دکتر درخواست می کنم ‫که به زخم اونگ چئول رسیدگی کنه.
‫اونا هم قطعا میگن یه گروگان رو آزاد کنم.
‫و من...
‫برنامه دارم تو رو آزاد کنم.
‫واسه جبران کاری که این چند روز ‫گذشته برام کردی.
‫اونوقت بی حساب می شیم.
‫بی حساب می شیم؟
‫برگرد به کافه تریا.
‫نگاهش کن!
‫دستش باند پیچی شده.
‫- چی؟ باند؟ ‫- درست میگه!
‫یعنی درمانش کرده؟
‫اما چرا فقط اون رو درمان کرده؟
‫لیم سو هو؟
‫شماها حالتون خوبه؟
‫من فقط با شخصی که مسئولـه ‫صحبت می کنم.
‫یه عده هستن که با من موافق نیستن، ‫به خاطر همین اون برنامه خوب پیش نرفت.
‫اما هنوز هم می خوام شما رو صحیح و سالم...
‫بیارم بیرون...
‫من با کسی صحبت می کنم که ‫دستور قتل ما رو صادر کرده.
‫من اینجا مسئول هستم. ‫من مدیر سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هستم.
‫پس تو کسی هستی که دستور داد ‫ما رو بکُشن، عوضی؟
‫چی؟ عوضی؟
‫این کمونیست چطور جرئت می کنه ‫بهت بگه عوضی؟
‫گوشی رو بده به من، خودم یه درس ‫حسابی بهش میدم! گوشی رو بده!
‫بس کن احمق!
‫نیازی نیست تو بهش رسیدگی کنی، ‫چرا نمیری خونه؟ خودم قضیه رو حل می کنم.
‫تو می خوای قضیه رو حل کنی؟
‫چرا خودت نمیری خونه؟
‫تو اصلا خونسرد نیستی، فقط ‫می خوای دختر خودت رو نجات بدی.
‫عوضی...
‫سعی داری اون رو به کُشتن بدی؟
‫اگه اونا بفهمن، فکر می کنی ‫باهاش چیکار می کنن؟
‫به چی داری نگاه می کنی؟
‫در دریای غربی، حدودای ساعت 10 ‫یه درگیری رخ داد.
‫درگیری؟
‫کشتی کره ی شمالی اونقدر احمق بود ‫که گیر افتاد.
‫نیروی دریایی کشتی رو پیدا کرد، ‫کاری از دست من برنمیومد.
‫و همکارهام؟
‫قبل از اون...
‫صدای شلیک شنیدم، دانشجوها ‫حالشون خوبه؟
‫اگه می خواستی در امان باشن، ‫نباید ما رو دو بار فریب می دادی.
‫چه اتفاقی واسه همکارهای من افتاد؟
‫متاسفانه...
‫همه از جمله پروفسور هان کُشته شدن.
‫همه؟
‫چطور می تونم حرفت رو باور کنم؟
‫چه باور کنی چه نکنی...
‫می خوام کمکت کنم.
‫یه مقدار دیگه بهم زمان بده تا ‫یه نقشه ای بکشم...
‫وقتی سعی کردی ما رو بکُشی...
‫کره ی شمالی هم این موضوع رو ‫تایید کرد؟
‫البته که نه، واسه صحبت باهاشون ‫وقت نداشتیم.
‫این رو یادت باشه.
‫به محض اینکه مجاب بشیم که دیگه هرگز زنده ‫برنمی گردیم، خودمون رو منفجر می کنیم.
‫و تمام گروگان ها هم کُشته میشن.
‫خیلی خب، متاسفم.
‫باید به هر قیمتی که شده این ماموریت رو ‫انجام بدی، باشه؟
‫افرادی که به لطف اسم خانوادگیشون ‫به قدرت رسیدن...
‫تفنگشون رو به سمت من نشونه گرفتن.
‫تو آخرین سلاح من واسه کُشتن اونا هستی.
‫این رو فراموش نکن.
‫مامان...
‫«جون خودتون رو برای کیم ایل سونگ، رهبر ‫عزیز کمیته ی مرکزی به خطر بندازید»
‫به خاطر اینکه پسرت در این ماموریت ‫شکست خورد...
‫300 میلیون دلار رو از دست دادیم.
‫300 میلیون دلاری که برای حزب بود.
‫یادت رفته رهبرمون دستور داده بود که به هر قیمتی ‫که شده این ماموریت رو انجام بدیم؟
‫هنوز خیلی زوده...
‫که بگیم این ماموریت شکست خورده.
‫خیلی زوده؟
‫فکر می کنی پسرت که وسط سئول...
‫یه عده رو گروگان گرفته...
‫با 300 میلیون دلار پول برمی گرده؟
‫حزب به زودی تصمیم می گیره. ‫خودت رو آماده کن.
‫تو ماموریتمون شکست خوردیم، ‫پس فقط یه انتخاب برامون باقی مونده.
‫اینکه همه شون رو بکُشیم...
‫و خودمون رو منفجر کنیم.
‫واسه این کار خیلی زوده، باید تا آخرین لحظه ‫تمام تلاشمون رو بکنیم که زنده برگردیم.
‫تا جایی که بتونم زمان می خرم تا...
‫نباید واسه مذاکره التماسشون رو بکنیم. ‫منفجر کردن خودمون...
‫تنها راه واسه دفاع از شرف رهبرمون ‫هستش.
‫اونوقت واسه هیچی می میریم!
‫واسه هیچی می میریم؟
‫عوضی.
‫چطور جرئت می کنی چنین چیزی رو بگی؟
‫شلیک کردن به گروگان ها و کُشتنشون...
‫و منفجر کردن قاطعانه ی خودمون...
‫شرافتمندانه ترین مرگ برای ماست!
‫من تصمیم می گیرم که باید بمیریم یا نه!
‫من رهبر شما هستم.
‫تو فقط یه آدم ضعیف از یه خانواده ی ‫قوی هستی، چطور جرئت می کنی...
‫به روحیه ی انقلابی ما بی احترامی کنی؟
‫اگه به این خوابگاه نیومده بودی ‫همه چی خوب پیش می رفت!
‫هی یونگ رو، یه کاری کن!
‫شما دو نفر باید با هم صمیمی باشید!
‫یه کاری واسه ما انجام بده!
‫چیکار می تونه بکنه؟
‫ما هم فریب خوردیم! ‫اون هم نمی دونست که طرف جاسوسه!
‫نمی دونست؟
‫ببین ما رو تو چه دردسری انداخته! ‫«نمی دونستم» که مشکلی رو حل نمی کنه!
‫شماها از اتاق 207 شریک جرم هستید! ‫پس سکوت کنید!
‫شریک جرم؟ ‫ببین، من هم از دست یونگ رو عصبانی ام.
‫بهت گفتم نباید مخفیش کنیم!
‫اما درسته که همگی فکر کردیم همون دانشجوی ‫کالجی هستش که تو کافه باهاش آشنا شدیم.
‫تو هم تو کافه دیدیش.
‫درست میگه، اون روز همراه تو بود!
‫- همراه؟ ‫- همراه بون اوک؟
‫به اونا ملحق شده؟
‫پس فکر می کنید هیچ اشتباهی نکردید؟
‫انقدر بحث نکنید!
‫مامور سازمان ملی برنامه ریزی امنیت رو بردن بیرون.
‫باید یه راهی پیدا کنیم زنده ‫از اینجا خارج بشیم.
‫چرا خشمت رو سر من خالی می کنی؟
‫فکر می کنی تو این شرایط می تونیم ‫راهی پیدا کنیم؟
‫بیونگ تائی!
‫یه کاری کن.
‫به زودی افسر ارتش میشی، می خوای ‫همینطوری دست روی دست بذاری؟
‫واسه چنین شرایطی دستورالعمل ‫رزمی ای وجود نداره؟
‫راستش...
‫چیز به خصوصی وجود نداره.
‫اما...
‫با توجه به رهبری عالی من...
‫و حس وظیفه برای نجات جون شما، ‫بذار یه چیزی رو بهتون بگم.
‫در سال 1972، موقع المپیک مونیخ، ‫یه گروگان گیری پیش اومد.
‫پلیس آلمان غربی، به روش احمقانه ای ‫به قضیه رسیدگی کرد...
‫واسه همین تمام گروگان ها...
‫کُشته شدن!
‫- اوه نه! ‫- همه شون؟
‫نمی دونستید؟ ‫این یه تراژدی خیلی معروفـه.
‫به هر حال، حتی پلیس آلمان غربی هم ‫تو چنین موقعیتی شکست خورد.
‫پس پلیس کره و سازمان ملی برنامه ریزی امنیت...
‫اصلا نباید روی اونا حساب کنیم.
‫فعلا...
‫اون عوضی ها...
‫ما باید...
‫هر کاری که اون عوضی ها میگن رو ‫انجام بدیم، اگه می خوایم زنده بمونیم.
‫خدایا، احمق!
‫- احمق... ‫- چی؟
‫احمق.
‫عوضی...
‫ساکت باشید!
‫چطور می خوای عواقب شکست در ماموریت رو ‫مدیریت کنی؟
‫من رهبر گروه هستم، مسئولیت ‫کامل این اتفاق رو برعهده می گیرم.
‫تو هیچ اشتباهی نکردی.
‫من به هر قیمتی که شده زنده برمی گردم ‫و مسئولیتش رو برعهده می گیرم.
‫مسئولیت؟
‫تو یه بزدلی که حتی بعد از دو بار فریب خوردن ‫داری التماس جونت رو می کنی.
‫چطور می خوای این کار رو انجام بدی؟
‫همرزم لی.
‫یادت نره که حزب دستور داده ‫از من اطاعت کنی.
‫فکر می کنی حزب بهت اعتماد داره ‫اما اشتباه می کنی.
‫اگه تغییری تو ایدئولوژیت حس کنم، می تونم...
‫چرا از دستورات من سرپیچی کردی ‫و دنبالم اومدی به کوه اوگونگ؟
‫اگه دوباره از دستورات من سرپیچی کنی...
‫اونوقت...
‫به اینجا شلیک نمی کنم.
‫به اینجا شلیک می کنم.
‫جونت به من، رهبرت، بستگی داره.
‫این رو یادت نره.
‫همرزم لی...
‫تفنگش!
‫خانم اوه؟
‫اوه نه!
‫بنگ!
‫خدای من، دستم خیلی درد می کنه!
‫- خدایا. ‫- الان تو حال خودش نیست.
‫اون تفنگ خیلی سنگینه.
‫بس کن بیا اینجا.
‫آره، خیلی خب، بشین.
‫بشین.
‫لیم سو هو؟
‫یه زخمی داریم.
‫- یه دکتر بفرستید داخل. ‫- خیلی خب.
‫چطوره چند نفر رو در ازای این کار آزاد کنی؟
‫واسه سه نفر زیادی گروگان دارید.
‫تا ده دقیقه دیگه یه دکتر ‫بفرستید داخل.
‫وقت بیشتری می خوایم!
‫هر چه سریع تر یه دکتر پیدا می کنیم، ‫پس اول یه عده رو آزاد کن.
‫20 دقیقه وقت دارید.
‫اگه تا ساعت 9:44 دکتری نیاد این داخل...
‫هر 10 دقیقه یه گروگان رو می کُشم.
‫هی، فورا یه دکتر پیدا کنید. ‫فقط 20 دقیقه وقت داریم.
‫20 دقیقه؟
‫حتی دکتر سازمان هم نمی تونه ‫تو 20 دقیقه برسه اینجا.
‫چی؟
‫متوجه ام.
‫عوضی ها، سعی دارن ما رو مثل ‫سگ آموزش بدن؟
‫چرا داری وقت رو هدر میدی وقتی می تونی ‫بریزی داخل و همه شون رو بکُشی؟
‫«مرکز پزشکی هانکوک»
‫کانگ چئونگ یا صحبت می کنه.
‫سلام، کجایی؟
‫منظورت چیه؟
‫با بیمارستان تماس گرفتی دیگه!
‫خوبه، فورا بیا به خوابگاه دانشگاه هوسو.
‫آره، کمتر از ده دقیقه طول می کشه، درسته؟
‫چرا می خوای بیام اونجا؟
‫به خاطر گروگان گیری جاسوس ها؟
‫فورا بیا اینجا! به محل حادثه!
‫شما رو اسکورت می کنیم.
‫بازش کنید!
‫- بجنبید! ‫- بازش کنید!
‫هان نا رو به شکل پرستار...
‫درمیارم و می فرستمش داخل.
‫به هر قیمتی که شده اول ‫دخترتون رو نجات می دیم.
‫اما اگه عجولانه عمل کنیم، ‫گروگان ها رو تو خطر بیشتری قرار میدم.
‫این بهترین فرصت ماست.
‫اگه این اتفاق ادامه پیدا کنه و اونا بفهمن ‫که دختر شما اونجاست، بعدش...
‫متاسفم که این رو میگم اما...
‫ممکنه اتفاقات سوزناکی رخ بده.
‫اما هان نا دیروز خیلی محتاط رفتار نمی کرد.
‫میشه روش حساب کرد؟
‫خودم رو شکل یه پرستار دربیارم؟
‫اما اونا چهره ی من رو می شناسن.
‫هیچ کدوم از اونا چهره ت رو ‫نمی شناسن.
‫فقط موقع تیراندازی خیلی کوتاه باهات روبرو شدن.
‫من حتی باهاشون صحبت کردم!
‫یادت میاد وقتی هان رو تعقیب می کردم ‫گمش کردم؟
‫مطمئنم که برامون پاپوش درست کردن.
‫احتمالا چهره ی من رو می شناسن.
‫خب پس همراه دکتر برو داخل...
‫و به هر قیمتی که شده، اول دختر ‫آقای اون رو نجات بده.
‫چطوری این کار رو انجام بدم؟
‫این کار ممکنه جون بقیه رو به خطر بندازه! ‫نمی دونی؟
‫چطوری می تونم بدون تجهیزات عملیات ‫ویژه انجام بدم؟
‫تو به چنین چیزی معروفی.
‫به تجهیزات نیازی نداری، از ‫مغزت استفاده کن دیگه.
‫عزیزم.
‫می دونی که چقدر دوستت دارم، درسته؟
‫برو سر اصل مطلب، چون گفتی ‫فوریه اومدم اینجا، قضیه چیه؟
‫بهم نگو که باید اون جاسوس های ‫کره ی شمالی رو درمان کنم.
‫اونجا سه تا جاسوس هستش که ‫دو نفرشون زخمی شدن!
‫جاسوس؟
‫بیخیال!
‫صبر کن، صبر کن.
‫اگه خیلی خوب قضیه رو حل کنم...
‫حزب در آینده از من حمایت می کنه.
‫این کار کمکم می کنه که در آینده ‫رئیس جمهور بشم.
‫خودت گفتی می خوای رئیس جمهور بشم!
‫اگه تو، عزیزم...
‫دو نفر از اونا با تزریق دارو، وقتی داری تظاهر ‫به درمان زخمشون می کنی، بکشی...
‫- اونوقت فقط یه نفر باقی می مونه. ‫- بکُشم؟
‫جدی داری میگی مرتکب قتل بشم؟
‫نه، نه، نه!
‫قتل نیست، اعدامـه!
‫60 دانشجوی دختر بی گناه رو ‫اونجا گروگان گرفتن.
‫با اعدام اون جاسوس ها...
‫جون 60 آدم بی گناه رو نجات میدی.
‫فکر می کنی تحت تاثیر این چرندیات ‫قرار می گیرم؟
‫اگه من رئیس جمهور این کشور بشم...
‫اونوقت می تونم اون پدر زن ‫چهار ستاره م و اون...
‫زن احمقم رو ترک کنم.
‫من که شک دارم.
‫آرزوی من تو زندگی اینه که...
‫هر روز هفته تو کنارم باشی.
‫تا آخر عمرم.
‫خودت این رو می دونی.
‫بیا فرض کنیم به دو نفرشون رسیدگی کردم.
‫اگه آخرین نفر سعی کنه من رو ‫بکُشه چی؟
‫فکر می کنی من بدون برنامه ی احتیاطی ‫تو رو در خطر قرار میدم؟
‫برنامه ی احتیاطی؟
‫به زودی، کل ساختمون رو...
‫شنود می ذارن.
‫به محض اینکه به اون دو نفر رسیدگی کنی...
‫باید بگی «بهشون مسکن دادم، حالشون خوب میشه».
‫به محض اینکه بشنویم چنین چیزی رو گفتی، ‫نیروهامون یواشکی وارد میشن...
‫و آخرین نفر رو می کُشن.
‫اما اونا فقط سه نفر هستن.
‫واقعا باید چنین حقه ای رو بزنیم؟
‫چیزی که من می خوام خیلی ساده ست، ‫اینکه یهویی وارد بشیم و همه شون رو بکشیم.
‫اما...
‫مشخص شده که دختر اون ‫یکی از گروگان هاست.
‫دختر آقای اون؟
‫کنار یه پدر مضطرب نمی تونم ‫هر کاری می خوام انجام بدم.
‫واسه همین کار به اینجا کشیده شد.
‫حتی اگر تو بخوای، باز من یه پزشکم، نمی تونم ‫کسی رو بکشم، این کار رو نمی کنم.
‫لطفا، به خاطر من این کار رو بکن عزیزم.
‫- لطفا. ‫- به جاش...
‫به مسکنی که بهشون میدم داروی ‫خواب آور اضافه می کنم...
‫تا بیهوش بشن.
‫ای روباه کوچولوی بدجنس.
‫عبارت رمز رو تکرار کن.
‫«بهشون مسکن دادم، حالشون خوب میشه.»
‫خوبه.
‫محوطه های 3-2، 4-2 و 5-2...
‫واسه شنود آماده هستن.
‫اون!
‫- قربان. ‫- بجنب.
‫از آشنایی با شما خوشوقتم.
‫من هم همینطور.
‫مدیر اون و رئیس آن.
‫تا جایی که می دونیم، دو نفر از جاسوس ها ‫و یکی از مامورهای ما زخمی شدن.
‫به توجه به تیراندازی، ممکنه یه سری ‫از دانشجوها هم آسیب دیده باشن.
‫خودت تنهایی مشکلی نداری؟
‫دکتر کانگ پزشک خیلی خوبیه.
‫متوجه شدم که یکی از گروگان ها ‫دانشجوی رشته ی پرستاریـه.
‫اون می تونه کمکش کنه.
‫خودم تنهایی مشکلی نخواهم داشت.
‫به محض اینکه کارتون تموم بشه تمام تلاشمون رو ‫می کنیم که شما رو صحیح و سالم بیاریم بیرون.
‫و مامور جانگ هان نا ‫بهتون کمک می کنه.
‫این لیست دانشجوهای گروگان گرفته شده ست.
‫بین اینا کسی هست که بیمار باشه؟
‫چطور؟
‫بهم بگو کسی هست که باید ‫از اینجا خارج بشه یا نه.
‫مدیریت اونایی که بیمار هستن خیلی سخته...
‫اما یه سری از دانشجوها هستن ‫که کنترل کردنشون سخت تره.
‫این یکی هر شب تو خواب راه میره.
‫این یکی بدون هیچ ترسی تو اعتراضات ‫شرکت می کنه و کوکتل مولوتف پرت می کنه.
‫و این یکی هم یه دیوونه ست که ‫همیشه...
‫کاری که بهش میگم انجام نده رو ‫انجام میده.
‫در موردش فکر کن.
‫می دونستن اگه قوانین رو نقض کنن ‫اخراج میشن...
‫اما با این وجود من و همچنین مامورهای سازمان ‫ملی برنامه ریزی امنیت رو فریب دادن...
‫و تو رو داخل نیمکت سونا مخفی کردن، ‫درسته؟
‫در صورتی که لباس هاشون خونی بود، ‫کی چنین کاری می کنه؟
‫اونا خیلی شجاع هستن.
‫آره، الان مطیع هستن...
‫اما با گذشت زمان، کنترل کردنشون ‫سخت میشه.
‫اگه فکر می کنی مدیریت و کنترل دخترها ‫آسونـه...
‫تو بد دردسری میفتی.
‫نیازی نیست حتما دانشجو باشن، مگه نه؟
‫گفتم ساکت باشید!
‫متاسفم.
‫دیگه خفه میشم!
‫سر پایین!
‫همگی سرهاتون رو بیارید بالا!
‫الان می خوام یه سری از شماها رو ‫آزاد کنم.
‫در مورد بقیه، اونایی رو که...
‫همکاری می کنن رو سری بعد ‫و همچنین بعد از اون، آزاد می کنم.
‫افرادی هم که از دستور ما ‫سرپیچی کنن...
‫و همکاری نکنن...
‫هرگز آزاد نمیشن.
‫من، اوه جوانگ تائی، همیشه...
‫با شما همکاری می کنم.
‫قسم می خورم.
‫اگه متوجه منظورم شدید، ‫عاقلانه رفتار کنید.
‫اگه اسمتون خونده شد...
‫بلند شید!
‫آقای اون، دارن اسامی رو می خونن.
‫یو جئونگ مین!
‫کو یو نا!
‫خدا رو شکر!
‫- شین گیونگ جا! ‫- اینجام.
‫کو های ریونگ!
‫می دونستم! می دونستم این ‫پایان من نیست!
‫سئو اون گیو.
‫ممنونم!
‫کیم یه وون!
‫- پارک سئون جا. ‫- اینجام.
‫کانگ تائی جی.
‫یون سئول هوی!
‫ممنونم! ممنون!
‫سه نفر از اتاق 207؟
‫مشکوکـه!
‫درست میگی.
‫احتمالا به خاطر یونگ رو هستش.
‫قضیه چیه؟ با هم اتاقی های یونگ رو ‫یه جور خاص رفتار میشه؟
‫این اصلا منصفانه نیست.
‫دقیقا، کاملا واضحه!
‫- نباید اینطور باشه! ‫- امکانش هست!
‫البته که هست!
‫ساکت باشید!
‫ببخشید قربان.
‫می تونم یه چیزی رو در مورد خودم بگم؟
‫من، اوه جوانگ تائی، به همراه...
‫یه مادر تنها بزرگ شدم، ‫این کافی نبود...
‫تازه هپاتیت آ هم گرفتم.
‫اگه اینجا بمونم...
‫- خفه شو. ‫- بله قربان.
‫ما هرگز تو رو آزاد نمی کنیم!
‫اما دارم حقیقت رو میگم.
‫- واقعا هپاتیت دارم، قسم می خورم. ‫- بس کن.
‫چیزی که گفتم رو فراموش کنید!
‫عجب آدم بازنده و بی عرضه ای هستی!
‫اون یونگ رو!
‫خودشه!
‫اون یونگ رو؟
‫اون یونگ رو!
‫نمی تونید این کار رو کنید!
‫ساکت باش بون اوک!
‫هیچوقت تا آخر به حرف ما گوش ندادی!
‫چرا فقط دارید دانشجوها رو آزاد می کنید؟
‫پس من، آقای کیم و خانم اوه چی؟ ‫ما نمی تونیم شانسی داشته باشیم؟
‫این اصلا منصفانه نیست!
‫بر چه اساسی چنین تصمیمی گرفتید؟
‫بر چه اساسی؟
‫خفه شو!
‫این دختر چقدر پرخاشگره!
‫همه ی این اتفاقات به خاطر این دختر رخ داده! ‫چرا این باید از اینجا بره؟
‫اون نباید بمیره اما من باید بمیرم؟
‫درست میگه.
‫بون اوک درست میگه.
‫من اینجا می مونم.
‫یه نفر دیگه رو آزاد کنید.
‫وقتی اونا نمی تونن از اینجا برن ‫من چطور می تونم برم؟
‫این اصلا درست نیست.
‫من هم می مونم.
‫من هم تو این قضیه نقش داشتم.
‫اگه یونگ رو بمونـه...
‫نمی تونم واسه نجات جون خودم ‫اینجا تنهاش بذارم.
‫چرا قرعه نکشیم؟ ‫اینطوری منصفانه ست.
‫کاملا موافقم!
‫- من هم همینطور! ‫- من هم همینطور!
‫خفه شید! ‫ساکت!
‫«رزومه ی گی بون اوک»
‫این دختر متصدی تلفن هستش.
‫از پدر و مادر مریضش مراقبت می کنه.
‫یه دختر فقیر که تنها نان آور خونه ست.
‫واقعا امیدوارم که این دختر رو آزاد کنی.
‫تو آخرین نفر بودی!
‫اما دیگه نیستی!
‫دیگه هرگز شانس خارج شدن از اینجا رو نداری!
‫وقتی گفتم افرادی که سرپیچی کنن ‫و با ما همکاری نکنن...
‫آزاد نمی شن، باید حرفم رو ‫جدی می گرفتید.
‫قرعـه بکشیم؟
‫من تصمیم می گیرم کی آزاد بشه و کی نشه.
‫به هر حال...
‫صبر کن، صبر کن!
‫به هر حال، ما آزاد می شیم دیگه، درسته؟
‫هی!
‫به خاطر اون سنگدون احمق...
‫دختره ی دهاتی!
‫«محوطه ی 1-2، قابل شنود»
‫آقای آن.
‫گانگ مو احتمالا باید زندانی شده باشه ‫و داره برامون پیام می فرسته.
‫به نظر میاد که گروگان ها در کافه تریا هستن...
‫و گانگ مو هم جدا از اونا ‫در اتاق 203 زندانی شده.
‫به نظرم تو یه اتاق دیگه دست و پاش رو بستن.
‫طبق طرح کلی ساختمان، فاصله ی بین ‫کافه تریا و اتاق...
‫حدود 30 متر هستش و...
‫یه خواهشی ازت دارم.
‫البته، مجبور نیستی انجامش بدی...
‫به خاطر اینکه اگه لو بریم، ‫تو هم تو خطر میفتی.
‫اگه اینطوره اول باید بشنوم قضیه چیه.
‫این.
‫می خوام این رو بدی به آقای لی.
‫نظرت چیه تو کیف پزشکیت مخفیش کنیم؟
‫اونا می دونن من کی هستم، پس ‫غیر ممکنـه که خودم بیارمش داخل.
‫- دکتر آماده ست؟ ‫- قبل از اون...
‫باید بدونم دانشجوها در امان هستن یا نه.
‫دوباره سعی داری چه نقشه ای رو ‫پیاده کنی؟
‫واسه اینکه بررسی کنم در امان هستن...
‫و برای محافظت از دکتر...
‫یکی از مامورهامون همراهیش می کنه.
‫و لطفا اجازه بده که دکتر به مامور زخمی ‫خودمون هم رسیدگی کنه.
‫ببین.
‫اگه سعی کنن کاری انجام بدن، ‫نمی تونم تضمین کنم چه اتفاقی میفته.
‫بهت قول میدم.
‫جانگ.
‫بله قربان.
‫قول دادن که اجازه بدن گانگ مو ‫درمان بشه.
‫پس اول بررسی کن ببین دانشجوها ‫خوب هستن یا نه.
‫بله قربان.
‫همونجا وایستا.
‫کیف رو بذار روی زمین.
‫بازش کن.
‫حالا.
‫برو عقب.
‫اونا ابزار پزشکی هستن.
‫لطفا حواست باشه آلوده نشن.
‫برو بالا.
‫از روش رد شو.
‫به همین ترتیب دنبالم بیا.
‫گروگان ها کجان؟
‫گانگ مو هم پیش اوناست، درسته؟
‫خفه شو.
‫اگه بخوای بانمک بازی دربیاری ‫خودم می کُشمت.
‫و گانگ مو هم...
‫جدا از بقیه در اتاق 203 زندانی شده.
‫سمت چپ.
‫همرزم لیم.
‫سریع تر حرکت کن.
‫همرزم جو، اول دکتر رو بیار اینجا.
‫به یه نفر لازم دارم تا کمکم کنه.
‫شنیدم اینجا یه دانشجوی رشته ی ‫پرستاری داریم.
‫کیم دونگ جی.
‫بله خانم.
‫خودشه!
‫می تونی کمکم کنی؟
‫از سپیده دم بدجوری تب کرده.
‫اگه بالای 38 درجه باشه، ‫نمی تونم جراحیش کنم.
‫اول باید بهش تب بر و آنتی بیوتیک بدم...
‫تا تبش بیاد پایین.
‫شنیدم دو نفر از شما زخمی شدن.
‫اون یکی کجاست؟
‫همرزم جو.
‫برو اونجا درمانت کنه.
‫سلام قربان، من هونگ آ را هستم، ‫به خاطر میارید، درسته؟
‫تماس گرفتم تا یه چیزی بپرسم.
‫اون روز بهم گفتید واسه اینکه ‫شوهرم رئیس جمهور بشه...
‫13 دختر جوان باید به عنوان قربانی ‫تقدیم بشن، درسته؟
‫اما دقیقا باید 13 نفر باشن؟
‫اوه، متوجه ام.
‫ممنونم، به زودی میام دیدنتون.
‫خانم، همه ش آماده ست.
‫می بینم که همه ی 64 گروگان سالم هستن.
‫چند نفرشون رو آزاد می کنی؟
‫به هر قیمتی که شده اول باید ‫دختر آقای اون رو نجات بدی.
‫به هر حال دکتر باید اینا رو درمان کنه...
‫چرا اینا رو هم آزاد نمی کنی؟
‫فکر کنم اینطوری واسه جفتمون بهتره.
‫- حالت خوبه؟ ‫- حالت خوبه؟
‫اینجا!
‫چه خبر شده؟
‫هی، خانم اوه، حالت خوبه؟ ‫چی شده؟
‫- اوه نه. ‫- حالت خوبه؟
‫تحمل کن!
‫آب بخور!
‫چی شده؟ ‫مشکل نفس کشیدن داری؟
‫توجه کنید.
‫افرادی که آزاد می شن رو انتخاب می کنم.
‫اگه دوباره از حرفم سرپیچی کنید...
‫زنده از اینجا خارج نمی شید.
‫تو.
‫«تو»؟ ‫لعنتی!
‫چرا این عوضی اسمشون رو نمی گه؟
‫کی رو داره انتخاب می کنه؟
‫نباید بفهمیم کی رو داره انتخاب می کنه؟
‫لعنتی، فشار خونم!
‫شما 6 نفر هم آزاد می شید.
‫آشغال لعنتی!
‫هر کسی که انتخاب کردم بیاد بیرون.
‫یو نا!
‫چی شده یو نا؟
‫- در تنفس مشکل داره! ‫- چی شده؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- یو نا.
‫- برو یه کیسه ی پلاستیکی بیار،سریعا! ‫- من می رم.
‫یو نا، حالت خوبه.
‫نمی میری، همه چی درست می شه.
‫کمکش کن این تو نفس بکشه، بجنب.
‫نفس بکش، نفس عمیق بکش.
‫عمیق و آروم.
‫خیلی می ترسم.
‫به نظرم این استرس براش خیلی زیاده.
‫نمی تونی این دختر رو هم آزاد کنی؟
‫من هم همین طور!
‫- دیگه نمی تونم طاقت بیارم! ‫- من هم همین طور!
‫- من هم نمی تونم تحمل کنم!
‫- من هم همین طور! ‫- من هم همین طور!
‫- ما رو هم باید آزاد کنی!
‫- اینجا خوابگاه دخترونه ست! ‫- من هم همین طور!
‫- چرا من باید ساکت باشم؟ ‫- من هم همین طور!
‫- به حرف ما هم گوش کن! ‫- من هم همین طور!
‫- بذار ما مردها هم از اینجا بریم! ‫- من هم همین طور.
‫- خدا لعنتش کنه! ‫- من هم همین طور!
‫- چرا ما باید اینجا باشیم؟ ‫- من هم همین طور!
‫کافیبس
‫کی می خواد اول بمیره؟
‫کی؟
‫کافیه!
‫تو کی هستی که تصمیم بگیره ‫کی زنده بمونه کی بمیره؟
‫فقط من بمونم کافیه.
‫من اینجا می مونم، بقیه رو آزاد کن.
‫بذار همشون برن!
‫سر پایین!
‫بهت گفتم من تصمیم می گیرم ‫کی از اینجا بره.
‫تو خودت می ری!
‫اینجا خوابگاه ماست.
‫اینجا خوابگاه ماست کمونیست کودن!
‫خدای من!
‫- هنوز تموم نشده! ‫- ولم کن.
‫این دختره ی عوضی رو می کشم!
‫لطفا بذار برن، اون ها بیگناه هستن.
‫تو...
‫نمی دونی من کی هستم، مگه نه؟
‫بهت می گم.
‫من...
‫دختر مدیر سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هستم.
‫اون چانگ سو...
‫مدیر سازمان ملی برنامه ریزی امنیت...
‫پدر منه!
‫قایمش کرده؟ جاسوس کمونیست رو ‫قایم کرده؟ دخترت این کار رو کرده؟
‫پنهان کردن جاسوس، جاسوسی حساب می شه؟
‫امروز 2 بار ما رو فریب دادی، ‫حالا چی؟ قول می دی؟
‫عوضی!
‫شرط می بندم تو فقط داری به ‫کشتن ما فکر می کنی.
‫چه معامله ای کردی؟
‫طعمـه ای داریم که 300 میلیون دلار ارزش داره.
‫لیم جی روک بیخیال 300 میلیون دلار می شه؟
‫مطمئنم که جاسوس های ما مردن ‫برای حزب رو شرافتمندانه می دونن.
‫اون ها رو بکش.
‫مدیر اون چانگ سو حتی جسد ‫دخترش رو هم پیدا نمی کنه.
‫لطفا.
‫من رو بکش.
‫«صحنه ی اضافی»
‫- 1، 2. 1، 2! ‫- مواظب باشید.
‫باید قبل از اینکه خودشون رو منفجر کنن، ‫کارشون رو تموم کنیم!
‫اگه عجولانه وارد بشیم و گروگان ها رو ‫به کشتن بدیم چی، عوضی؟
‫چی؟ عوضی؟
‫چه طور جرأت می کنی به من بگی عوضی؟
‫برو گورتو گم کن، اینجا حوزه ی قضایی منه!
‫تو همیشه وقت رو تلف می کنی و تردید داری...
‫و به خاطر همین این اتفاقات افتاده. ‫تو نقطه ضعف ما هستی!
‫تو همیشه بقیه رو سرزنش می کنی ‫و به خاطر همین این اتفاق داره می افته!
‫این جریان تقصیر کیه؟
‫یه آدم ضعیف مثل تو هرگز نمی تونه ‫خوب به این کشور خدمت کنه.
‫تو مافوق سابقت رو به بهانه ی خدمت به کشور کشتی!
‫به این می گی خدمت؟
‫تو در مورد انقلاب چی می دونی؟
‫بهتره پسرت رو بهتر منضبط كنی.
‫عوضی، چه طور جرأت می کنی با اون ‫دهن کثیفت راجع به پسرم حرف بزنی؟
‫چی گفتی؟ می خوای بمیری؟ ‫احتمالا خیلی بهت آسون گرفتم!
‫چی؟ به من آسون گرفتی؟
‫- آشغال لعنتی! ‫- ولم کن کثافت!
‫من فقط...
‫- برو گورتو گم کن دیگه! ‫- خدا لعنتش کنه!