‫«تمامی شخصیت ها و رویدادها در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫رهبر گروه سازمان ملی برنامه ریزی امنیت ‫چه طوری از اتاق دعا فرار کرد؟
‫یه راه مخفی اونجاست که به خروجی ‫داخل زیرزمین دوم ختم می شه.
‫یه راه مخفی؟
‫تعجبی نداره که...
‫اون پیرمرد و سرپرست خوابگاه، ‫مشکوک به هم نگاه می کردن.
‫باید بریم.
‫دنبالم بیا.
‫اگه این دکمه رو فشار بدم...
‫خوابگاه منفجر می شه.
‫درسته؟
‫وقتی چنین چیزی تو دستته...
‫می گی نمی خوای به کسی صدمه بزنی؟
‫درک می کنم که چرا بهم اعتماد نداری.
‫ولی اون برای دفاع از خودمونه نه کشتن شما
‫صدها سرباز این ساختمون رو محاصره کردن
‫باید یه کاری می کردم تا به عنوان رهبر ‫گروه از افراد تیمم محافظت کنم.
‫نزدیک نشو!
‫- نه! ‫- اگه سربازها بیان تو، چی؟
‫همانطور که می گی این واسه کشتن ما نیست، ‫باز هم ازش استفاده نمی کنی؟
‫بهت که گفتم!
‫نمی خوام به کسی تو این ‫خوابگاه صدمه بزنم.
‫واقعا انتظار داری چنین چیزی رو باور کنم؟
‫آره.
‫بعد از کارهای بی رحمانه ای که در حقت کردم...
‫چرا باید در مورد خارج شدن از اینجا ‫تا 9 روز دیگه دروغ بگم؟
‫هر کاری که تا الآن باهات کردم، تحمل کردنش ‫برام به قدر کافی سخته!
‫ما واقعا تا 9 روز دیگه از اینجا خارج می شیم
‫پس لطفا...
‫- اون رو بده بهم. ‫- نزدیک نشو.
‫نزدیک نشو.
‫چرا؟ چرا 9 روز دیگه؟
‫چرا حالا نریم بیرون؟
‫چرا باید تا 9 روز دیگه صبر کنیم؟
‫بازم داری دروغ می گی، مگه نه؟
‫بازم داری دروغ می گی.
‫هر چی که بهم گفتی دروغ بود.
‫اینطور نیست.
‫اون رو بده بهم، خطرناکه!
‫نکن...
‫لطفا.
‫لطفا باورم کن.
‫نمی خوام دیگه بیشتر از این عذابت بدم
‫کاری جز تماشا کردن نمی تونم برات انجام بدم
‫و این داره من رو دیوونه می کنه!
‫همرزم کانگ چئونگ یا.
‫از این طرفه
‫آهای دانشجو!
‫به سرپرست خوابگاه بگو که...
‫یه کم آب برام بیاره.
‫بهش بگو.
‫همین حالا!
‫خدایا.
‫گلوم خشک شده.
‫یه کم آب بهم بده.
‫هی!
‫دهنت رو ببند، فهمیدی؟
‫تشنمه
‫خیلی تشنمه
‫لطفا.
‫خیلی تشنمه، بجنب.
‫لطفا.
‫یه کم آب بهم بده.
‫هی!
‫فقط یه فنجون آب!
‫ولی همین یه کم پیش آب خوردی!
‫من اصلا آب نخوردم!
‫دست هام رو که بستی!
‫احساس خفگی می کنم.
‫بجنب، فقط یه مقدار آب بهم بده.
‫کسی می خواد بره براش آب بیاره؟
‫چی می خواستی بهم بگی؟
‫وقت زیادی نداریم، پس ‫رک و صریح ازت می پرسم.
‫واقعا نمی دونستی لیم سو هو ‫تو خوابگاه قایم شده؟
‫در صورتی که کل خوابگاه رو شنود گذاشتی؟
‫تو بهش کمک کردی قایم بشه...
‫به خاطر اینکه طرف هم هستید؟
‫طرف هم؟
‫قبل از اینکه تو رو تکه تکه کنم، خفه شو!
‫از شماها خسته شدم...
‫و حالم به هم می خوره!
‫بهت هشدار دادم کار احمقانه ای نکن...
‫که اگه بکنی، دیگه ساده از کنارش نمی گذرم!
‫من چیکار کردم؟
‫پس اون یونگ رو از کجا فهمیده ‫که چاشنی بمب دست منه؟
‫فقط سعی داشتم جلوش رو ‫از فرار کردن بگیرم.
‫بهش گفتم چاشنی بمب تو جیب توئه ‫تا این طوری نذارم کار عجولانه ای بکنه.
‫قبل از اینکه من رو بزنی، نباید ازم بپرسی؟
‫بشین.
‫تو می گی تا 9 روز دیگه همه، از جمله ‫من و تو رو می کشن؟
‫اگه داری سعی می کنی من رو مجبور به تسلیم کنی، ‫همین جا باید از این کار دست بکشی!
‫تسلیم؟
‫فکر می کنی تسلیم شدن تو رو قبول می کنن؟
‫برای اینکه قدرتشون رو حفظ کنن، حتی ‫با جون مردم عادی هم بازی می کنن.
‫نمی تونم اجازه بدم هر کاری که می خوان بکنن، ‫فهمیدن این موضوع انقدر دشواره؟
‫حزب، مردم رو مثل بچه های خودش می دونه
‫یعنی اون ها هرگز تو رو ول نمی کنن؟ ‫واقعا این طوری فکر می کنی؟
‫تو این دسیسه ی مشترک احتمالا ‫کلی پول تو خطره.
‫واقعا فکر می کنی حزبت واسه نجات جون ‫سه تا جاسوس بیخیال اون همه پول میشه؟
‫واقعا این رو باور داری؟
‫فکر می کنی چون دختر مدیر ‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت رو...
‫گروگان گرفتی در امان هستی؟
‫بیدار شو!
‫شرط می بندم اونا هر کاری که بتونن رو انجام میدن تا ‫اون دختر رو قبل از انتخابات از اینجا خارج کنن.
‫برام مدرک بیار که حرفت صحت داره.
‫مدرک؟
‫اینطوری با دست های بسته؟
‫زیر دستت یه کم دیگه میاد اینجا.
‫بهش بگو مدرک بیاره تا ‫بتونم اعتماد کنم.
‫مدرکی قطعی که نشون بده کشورهامون ‫واسه کشتن همه ی ما تبانی کردن.
‫خیلی خب.
‫اما اگه بیاره...
‫چاشنی بمب رو نابود...
‫و با من کار می کنی؟
‫می خوای واسه اینکه زنده از اینجا ‫خارج بشی با ما کار کنی؟
‫چطور می تونی انقدر احمق باشی که یه ‫سلاح کمری بذاری داخل کیف دکتر کانگ؟
‫اون عوضی ها میگن به خاطر تو ‫آزادش نمی کنن!
‫فورا عذرخواهی کن.
‫دیگه کار احمقانه ای نکن.
‫به محض اینکه تدارکات رو دادی ‫بیا بیرون، باشه؟
‫بله قربان.
‫راستی قربان...
‫از اونجایی که به طور ویژه ‫هان نا رو خواستـه...
‫احتمالا خیلی ازش خوشش میاد.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫الان داری جدی میگی؟
‫من از پشت بهشون خنجر زدم ‫تا بذارم تیم سوات وارد بشه...
‫بدون اینکه بدونم اون قضیه دروغ بوده.
‫شاید به این خاطر من رو درخواست ‫کرده که اون کارم رو تلافی کنه.
‫هی، ببین.
‫یه جوری نشون بده که انگار ‫ما فریبت دادیم.
‫دارن تهدید می کنن که اون ‫خوابگاه رو منفجر می کنن!
‫چطور می تونیم تیم سوات رو ‫بفرستیم داخل؟
‫باید دانشجوها رو نجات بدیم!
‫برو...
‫به دکتر کانگ بگو به هر قیمتی ‫که شده نجاتش میدیم.
‫و همچنین من رو باور داشته باشه ‫و تحمل کنه.
‫فقط دکتر کانگ؟
‫- خدا لعنتش کنه، جدی... ‫- فهمیدی چی بگی جانگ؟ آره؟
‫برو بیرون، زیاد وقت نداریم.
‫- فورا. ‫- تو هم برو بیرون.
‫صبر کن من هم بیام.
‫خدایا، دوباره فشار خونم!
‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت، غذا ‫و تدارکات پزشکی ای که...
‫جاسوس ها درخواست کرده بودن رو آماده کرده ‫و جلوی در اصلی خوابگاه گذاشته.
‫این تدارکات شامل...
‫ده بسته نودل لیوانی...
‫دارو برای دیابت و فشار خون و ‫همچنین لباس مردونه میشه.
‫داره میاد بیرون!
‫هی!
‫گیونگ هوی!
‫نمی تونید کارتون رو درست انجام بدید؟
‫چطور تونستید اجازه بدید یه سگ ولگرد ‫بیاد اینجا؟
‫متاسفم قربان.
‫از دست من عصبانی هستی؟
‫به خاطر اینکه یه سگ ولگرد مثل من ‫انقدر مودبه؟
‫بیخیال گیونگ هوی، فهیم و با درایت باش!
‫به خاطر اون قدیم ها!
‫داره وارد میشه!
‫گروگان ها در امان هستن؟ ‫کسی آسیب ندیده؟
‫به جز دانشجوها دیگه کی داخله؟
‫در ازای آماده کردن غذا و تدارکات پزشکی ای ‫که جاسوس ها درخواست کردن...
‫ما، یعنی سازمان ملی برنامه ریزی امنیت...
‫قویا مجبورشون کردیم که گروگان ها رو ‫صحیح و سالم آزاد کنن.
‫برنامه ی احتیاطی هم دارید؟
‫اگه جاسوس ها این سری گروگان ها رو ‫آزاد نکنن...
‫متاسفانه، ممکنـه گروگان گیری طولانی بشه.
‫اینطوری داریم به قضیه نگاه می کنیم، ‫با این حال...
‫ممکنه طولانی بشه؟
‫از همین الان شروع کردن به نقش بازی کردن.
‫داری خبرها رو می بینی دیگه، درسته؟ ‫خوب گوش کن.
‫از دید مردم...
‫باید جوری به نظر بیاد که انگار ‫دارید قضیه رو طولانی می کنید...
‫و ما هم سعی داریم تو هر فرصتی که به دست میاریم، ‫وارد بشیم تا کار شما رو تموم کنیم.
‫همچنین باید جوری به نظر بیاد که ‫انگار نمی تونیم اقدامی کنیم...
‫به خاطر اینکه ممکنه خودتون رو منفجر کنید!
‫و تمام گروگان ها رو بکشید!
‫خیلی خب؟
‫پس...
‫نباید گروگانی رو آزاد کنی!
‫خیلی خب؟
‫صبر کن.
‫آسیبی به دکتر کانگ نرسون!
‫حتی روی سایه ش هم قدم نذار، ‫فهمیدی؟
‫من باید برگردم پایین.
‫همرزم لیم سو هو.
‫چاشنی بمب رو بده به من.
‫- ببخشید؟ ‫- اجازه دادی یه دختر اون رو ازت بگیره!
‫چطور می تونم در مورد چاشنی بمب ‫بهت اعتماد کنم؟
‫اگه فورا روحیه ی انقلابیت رو ‫برنگردونی...
‫خودم می کُشمت!
‫گروگان ها رو آزاد کن.
‫فکر می کنه مبارزهای انقلابی ما نوکرهاش هستن، ‫باید یه درس حسابی بهش بدیم.
‫اینطور فکر نمی کنی؟
‫برای ما لباس مردونه تهیه کردید!
‫تا همیشه ازتون ممنونم!
‫خیلی هیجان زده ام!
‫می تونم همین الان لباسم رو ‫عوض کنم؟
‫بهت گفتم اول دنبال مواد منفجره بگرد!
‫بله قربان.
‫یا خدا، خیلی سنگینـه.
‫لعنتی.
‫تیم سوات، وارد بشید! فورا!
‫تیم سوات، وارد بشید!
‫مگه بهت نگفتم مهمـه که...
‫اعتماد دو طرفه رو حفظ کنیم؟
‫من...متاسفم.
‫چاره ای نداشتم.
‫اما به هر حال تیم سوات که ‫وارد نشد، مگه نه؟
‫من خودم به این زن رسیدگی می کنم.
‫تو با تدارکات برو طبقه ی بالا.
‫با این وسایل دنبالم بیاید.
‫بله قربان.
‫خیلی خب.
‫بزن بریم.
‫قربان.
‫باید قبل از اینکه باهاشون معامله کنی ‫من رو در جریان بذاری.
‫داری 30تا گروگان رو آزاد می کنی، ‫اما چی؟
‫فقط ده بسته نودل لیوانی گرفتی؟
‫- تو این معامله تو بازنده ی اصلی هستی! ‫- جوانگ تائی...
‫زیاد آفتابی نشو!
‫دنبالم بیا.
‫آقای لی.
‫حالت خوبه؟
‫اوه نه، صورتت چی شده؟
‫وقت زیادی نداریم.
‫من خوبم.
‫نگران نباش، بشین.
‫همین الان.
‫خوب به چیزی که می خوام بگم گوش کن!
‫قربان، این خبر دست اولـه!
‫اینجا یه چیزی مشکوکه!
‫منظورم این نیست!
‫یه چیزی اینجا درست نیست، آره!
‫من باید برم! ‫بعدا تماس می گیرم!
‫«تلفن عمومی»
‫خدای من!
‫تحویل غذا!
‫- اینجا! ‫- چرا انقدر طول کشید؟
‫- تو چت شده؟ ‫- متاسفم.
‫این سوپ جامپونگ.
‫- این هم تانگسویوک و دامپلینگ. ‫- خیلی خب.
‫دفعـه ی بعد دیر نکن!
‫- اینا رو کجا باید بذارم؟ ‫- اونجا.
‫- اینجا. ‫- ممنون.
‫آقای نام، غذا رو آوردن.
‫خیلی خب.
‫دکتر رو گروگان گرفتن...
‫لعنتی.
‫انگار که زندانی شدم.
‫طاقت بیارید قربان.
‫اگه خبرنگارها شما رو ببینن ‫جنجال به پا می کنن!
‫ممکنه بگن شخص شماره 2 دولت اومده ‫به محل گروگان گیری...
‫پس احتمالا قضیه حقه ی سیاسیـه.
‫چی؟
‫متاسفم.
‫هی، صبر کن!
‫«...و تو این بحران، قضاوت و اقدام...
‫عاقلانه ی سازمان ملی برنامه ریزی امنیت ‫بیشتر از همیشه در محل حادثه مورد نیازه.»
‫هی، پس ترشی ترب کجاست؟
‫متاسفم قربان.
‫ببینش، حواست کجاست؟
‫نوش جان!
‫این یه حقه ست.
‫یه دسیسه ی مشترک برای ‫انتخابات ریاست جمهوری.
‫چی؟
‫اما به هر حال چطور تونستن ‫بهت شلیک کنن؟
‫پرونده ی پروفسور هان هم بخشی ‫از این قضیه بوده.
‫به خاطر همین ما رو ازش دور کردن.
‫اما پروفسور کشته شد.
‫پس این گروگان گیری شده ‫نقشه ی B برای اونا.
‫یعنی دارن از این قضیه...
‫برای انتخابات استفاده می کنن؟
‫امکان نداره.
‫اونا که نقشه ندارن دانشجوها رو بکشن، هان؟
‫می خوای فقط دعا کنی که چنین ‫برنامه ای نداشته باشن؟
‫خب پس باید چیکار کنم؟ بهم بگو!
‫واسه اینکه با اکثریت آرا پیروز ‫انتخابات بشن...
‫سعی می کنن همه از جمله گروگان ها رو ‫بکشن.
‫به مدرکی نیاز داریم که نشون بده ‫چنین برنامه ای دارن.
‫راستش رو بخوای، من و گال با هم داریم ‫در این مورد تحقیق می کنیم.
‫به محض اینکه مدرکی پیدا کنیم، ‫به گال میگم که...
‫اگه عجولانه اقدامی کنی...
‫جفتتون کشته می شید.
‫به محض اینکه مدرکی پیدا کردی ‫بیارش پیش من.
‫اینجا می خوای چیکار کنی؟
‫من فردا درخواست تدارکات بیشتری می کنم.
‫ازشون می خوام که دوباره تو رو ‫بفرستن اینجا...
‫پس تا فردا صبح مدرک رو پیدا کن.
‫اما من چطوری می تونم...
‫صبر کن.
‫شما دو نفر...
‫ما جفتمون موش هایی هستیم که افتادیم تو تله، ‫اگه با هم بجنگیم همگی کُشته می شیم.
‫باید زنده از اینجا خارج بشیم.
‫فقط یه دقیقه.
‫فقط یه دقیقه ما رو تنها بذار.
‫اگه صحبتت تموم شده، بیا بیرون. ‫جفتتون بیاید بیرون.
‫همرزم.
‫اون نامزد منـه.
‫یه دقیقه درخواست زیادیـه؟
‫بیاید بیرون.
‫خب بهم بگو.
‫الان دقیقا چندتا دختر مجرد ‫داخل خوابگاهـه؟
‫دقیقا 56 دختر مجرد.
‫دکتر کانگ هم اونجاست، درسته؟
‫اوه درسته، دکتر کانگ هم...
‫اونجاست...
‫و مجرده.
‫ممکنه که...
‫ازدواج کرده باشه و به ما ‫نگفته باشه؟
‫بیخیال، امکان نداره.
‫من یه بار ازش پرسیدم که چرا ‫هنوز مجرده.
‫و؟
‫یه روز تو زمستون، وقتی داشته تو ‫کوهستانی برفی رهنوردی می کرده...
‫پاش لیز می خوره و از لبه ی ‫یه صخره آویزون میشه.
‫دقیقا وقتی که فکر کرده داره می میره...
‫یه نفر میاد و جونش رو نجات میده.
‫بدون اینکه اسم یا سنش رو بدونه...
‫تا صبح داخل یه غار می مونن و بعد ‫راهشون رو از هم جدا می کنن.
‫از اون موقع به بعد، هرگز نتونسته ‫اون پسر رو فراموش کنه.
‫گفتش که...
‫منتظره تا سرنوشت دوباره اون ‫پسر رو سر راهش قرار بده.
‫خدای من!
‫مثل یه داستان از رمانی ‫عاشقانه ست.
‫یعنی بعد از اون شب دیگه هرگز ‫همدیگه رو ندیدن؟
‫بس کن!
‫هرگز فکر نمی کردم انقدر ساده لوح باشه.
‫من هم همینطور!
‫پس اگه دکتر کانگ رو هم حساب کنیم...
‫میشن 57 نفر، درسته؟
‫اما گفته میشه احتمالش کمه که ‫گروگان ها رو آزاد کنن...
‫پس اصلا نگران نباش خانم.
‫واقعا؟
‫گروگان ها آزاد نمیشن؟
‫اما با این وجود...
‫نباید دست بزنی!
‫الان، 30 نفر از شما که قرار بود آزاد بشن...
‫با مامور سازمان ملی برنامه ریزی امنیت ‫از خوابگاه میرن بیرون.
‫همگی به صف، یکی یکی برید بیرون.
‫مرتب و منظم دنبالم بیاید، ‫مراقب باشید.
‫سر پایین!
‫من باید برم دستشویی!
‫خیلی داره بهت خوش می گذره عوضی.
‫لباس های جدید پوشیدی و ‫تر و تمیز شدی.
‫هی، این رو بپوش.
‫- نه، اون رو بده به من. ‫- نه.
‫هی!
‫آقای لی.
‫میگن تا 9 روز دیگه از اینجا میرن!
‫درسته؟
‫سو هو این رو گفته؟
‫خودش گفته؟
‫آره.
‫گفتش که بی سر و صدا ‫از اینجا میرن.
‫اما چرا 9 روز دیگه؟
‫چیزی که می خوام بهت بگم رو...
‫به هیچکس نگو!
‫بهت که گفتم!
‫کیف پول کجاست؟
‫فکر می کنی دیوونه ام؟ ‫چرا باید بهت بگم؟
‫هر اتفاقی هم که بیفته من اون ‫پول رو با خودم می برم...
‫و سهم تو رو بهت میدم، روی ‫من حساب کن!
‫بهم دست نزن.
‫مشکل تو چیه؟
‫ما جفتمون از پدر و مادری اشتباه ‫به دنیا اومدیم!
‫باید به هم کمک کنیم!
‫بس کن!
‫لعنتی!
‫آره، من فقیر و بی سوادم.
‫از پدر و مادرم هیچی به جز...
‫بدنم دریافت نکردم!
‫اما می دونی چقدر سخت...
‫دارم تلاش می کنم تا پدر مریضم رو ‫نجات بدم؟
‫فکر می کنی مثل تو هستم؟ ‫یه انگل که از پدر پیرش امرار معاش می کنه؟
‫عوضی...
‫تو در مورد من چی می دونی؟
‫تو کی هستی که من رو ‫قضاوت می کنی؟
‫اصلا می دونی کیم مان دونگ ‫چطور آدمیه؟
‫کمونیست عوضی!
‫خودت رو مُرده بدون!
‫بس کن!
‫تسلیم میشم!
‫من رو نکش! لطفا! ‫متاسفم!
‫لطفا.
‫بعد از اینکه صورتم رو بشورم ‫برمی گردم.
‫چی؟
‫لعنتی.
‫مامور سازمان ملی برنامه ریزی امنیت، ‫که با غذا و...
‫- تدارکات پزشکی رفته بود داخل...داره میاد بیرون! ‫- اومد بیرون!
‫- اوناهاش! ‫- داره میاد بیرون!
‫دانشجوها دارن میان بیرون!
‫بجنبید!
‫سریع تر!
‫بر خلاف پیش بینی های سازمان ‫ملی برنامه ریزی امنیت...
‫جاسوس های کره ی شمالی دارن ‫گروگان ها رو آزاد می کنن...
‫کمونیست های عوضی!
‫الان چیکار کنیم قربان؟ ‫اگه بگن...
‫فقط 3تا جاسوس داخل خوابگاهـه چی؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫همه شون رو ببر به اتاق بازجویی!
‫جلوی خبرنگارها رو بگیرید و ‫دانشجوها رو سوار ماشین کنید!
‫بجنبید! بجنبید!
‫- تو به خبرنگارها رسیدگی کن. ‫- نگران نباشید قربان.
‫- بزن بریم سئونگ جون. ‫- بله قربان.
‫- همه شون رو سوار ماشین کنید. ‫- بله قربان.
‫بجنبید!
‫گروگان ها در امان هستن؟ ‫کسی زخمی شده؟
‫بدون اینکه تسلیم اون کمونیست های ‫اهریمنی بشیم...
‫متخصص مذاکراتمون رو ‫فرستادیم داخل...
‫و مصرانه اونا رو مجاب کردیم.
‫در نتیجه...
‫امروز موفق شدیم ده ها گروگان رو ‫آزاد کنیم.
‫الان که داریم صحبت می کنیم...
‫دانشجوهای آزاد شده دارن برای معاینه به ‫بیمارستانی در همین نزدیکی منتقل میشن.
‫تمام تلاشمون رو می کنیم تا ‫برگردن پیش خانواده هاشون.
‫ممنونم.
‫- ممنون. ‫- به لطف تو، یه خبر دست اول گیر آوردم.
‫چی؟
‫اون چیه دیگه؟
‫چی...چه خبر شده؟
‫- هی، یه لحظه. ‫- چی؟
‫- یه لحظه موتورت رو قرض می گیرم. ‫- نه، نمی تونی!
‫بعدا دو برابر بهت پول میدم!
‫- متاسفم! ‫- صبر کن، آقا!
‫هی!
‫تو چت شده؟
‫مگه من واضح نگفتم؟
‫بهت گفتم کاری نکن!
‫مگه بهت نگفتم کار احمقانه ای نکن؟
‫من فقط رفتم داخل و بی سر و صدا ‫اومدم بیرون.
‫اما با گروگان ها اومدی بیرون! ‫نه فقط با یکی، بلکه با ده ها گروگان!
‫اونا بهم گفتن این کار رو کنم! ‫چیه، باید می گفتم نه؟
‫یه دقیقه صبر کن!
‫30 نفر از گروگان ها آزاد شدن.
‫خوشحال نیستید؟
‫البته که هستم!
‫خوشحالم!
‫خوشحالم! به خاطر همین اینطوری شدم! ‫لعنت بهش!
‫به چی دارید نگاه می کنید؟ ‫کار کنید.
‫برگردید سر کارتون احمق ها!
‫تو هم برو بیرون! فورا!
‫نمی خوام ببینمت! ‫از جلوی چشمم دور شو!
‫برو، خداحافظی هم نکن! ‫فقط برو، برو!
‫من، آن گیونگ هوی، و سازمان ‫ملی برنامه ریزی امنیت...
‫تمام تلاشمون رو می کنیم.
‫من از صمیم قلب این قول رو ‫به مردم میدم.
‫وقتی ابتدایی بودم، چهره ی...
‫یه جاسوس ترسناک از کره ی شمالی رو کشیدم ‫و برنده ی جایزه شدم.
‫اما گمونم اونا هم انسان هستن، ‫با توجه به اینکه 30 نفر از گروگان ها رو آزاد کردن.
‫چی؟ گفتی احتمالش کمه گروگان ها رو ‫آزاد کنن؟
‫الان چند نفر باقی موندن؟
‫چند نفر؟ بهم بگو!
‫خانم، نباید بشینید.
‫سوزن ها بهتون آسیب می رسونن.
‫خانم، خیلی نگران نباش.
‫چطور می تونم نگران نباشم؟
‫اگه...
‫دقیقا 13 دانشجو باقی بمونن چی؟
‫اونوقت چی؟
‫خانم.
‫این واقعا...
‫اطلاعاتی محرمانه ست...
‫اما خب طبق چیزی که شوهرم بهم گفته، ‫این قضیه ی گروگان گیری...
‫دسیسه ای هستش که کره ی شمالی ‫و کره ی جنوبی با هم برنامه ریزی کردن.
‫خدای من.
‫کره ی شمالی و جنوبی؟
‫برای انتخابات؟
‫آره.
‫پس بعید می دونم که واقعا...
‫اون دخترهای دانشجو رو بکشن، درست میگم؟
‫درسته.
‫- اونا رو نمی کشن، مگه نه؟ ‫- همینطوره.
‫یونگ رو چی؟
‫اون رو هم آزاد کردن؟
‫یونگ رو هم آزاد شده؟
‫خب، گمونم.
‫چیز غیر عادی دیگه ای رخ نداده؟
‫چی؟ به گانگ مو شلیک کردن تا ‫مجبور بشه برگرده داخل؟
‫کِی؟
‫خیلی خب، الان میام اونجا.
‫من باید برم به محل گروگان گیری.
‫چرا؟ چه خبر شده؟
‫حالا که 30 نفر از گروگان ها آزاد شدن...
‫فقط 27 نفر باقی موندن.
‫این عالیه.
‫داره به عدد 13 نزدیک تر میشه.
‫لیم سو هو...چطوری بگم؟
‫این رو از اونجایی که یه زمان ‫باهاش زندگی کردم می دونم.
‫اصلا حس نکردم که قاتل یا جاسوس باشه.
‫- در عوض، خیلی هم مهربون بود. ‫- خدای من.
‫خیلی هم با ملاحظه بود.
‫30 نفر رو آزاد کرد شدی طرفدارش؟
‫همه ش تقصیر توئـه جوانگ تائی.
‫تو گفتی که همدیگه رو تو کافه ‫ببینیم.
‫بیخیال، نباید اون رو سرزنش کنی.
‫وقتی قرار ملاقات رو ترتیب داد ‫نمی دونست که...
‫- سو هو جاسوسـه. ‫- خدای من!
‫چرا داری طرف اون رو می گیری؟ ‫نکنه عاشقش شدی؟
‫چی؟
‫خب...قضیه این نیست.
‫- من فقط... ‫- آهای یون سئول هوی!
‫به من نگو که...
‫آره، درست میگی های ریونگ.
‫وقتی سئول هوی رو تو مهمونی ‫همگانی دیدم...
‫قلبم رو سوراخ کرد...
‫جوری که انگار کار سرنوشت بود!
‫قلبت رو سوراخ کرد؟ ‫مگه تیر كوپید هستش؟
‫عجب عوضی ای هستی، این که عشق ‫نیست، فقط دنبال ثروتش هستی!
‫چطور می تونی این حرف رو بزنی؟
‫سئول هوی خورشید زندگیم و منبع الهام منـه، ‫تو هیچی نمی دونی!
‫سئول هوی!
‫با من ازدواج می کنی؟
‫من ازت تا آخر عمر...
‫محافظت می کنم!
‫هی!
‫خوش می گذره؟
‫ببینش! واقعا خوشحاله!
‫خب تو چرا جوانگ تائی رو...
‫فریب دادی وقتی اصلا بهش ‫علاقه ای نداشتی؟
‫به هر حال...
‫بدون حلقه که خواستگاری نمیشه.
‫درسته، چه حیف!
‫این اتفاق فقط یک بار تو ‫زندگی آدم میفته!
‫راستی، به هم ابراز محبت کردید؟
‫- بس کن! ‫- ساکت باش.
‫یعنی داری میگی...
‫انتخابات ریاست جمهوری 9 روز ‫دیگه ست...
‫و برای اینکه پدرم پیروز بشه...
‫همگی باید کُشته بشیم؟
‫نمی تونم قطعی بگم اما نباید ‫این احتمال رو نادیده بگیریم.
‫قربان.
‫چطوره از من استفاده کنید؟
‫از تو استفاده کنیم؟
‫پس قبل از اون...
‫یه چیزی هست که باید بدونی.
‫می دونم باور کردنش سخته...
‫اما اون دکتر هم جاسوس کره ی شمالیـه.
‫دکتر؟
‫- دکتر کانگ؟ ‫- دکتر!
‫- درد داره. ‫- بذار ببینم.
‫کجات درد می کنه؟
‫بله قربان، منم.
‫امیدوارم که با هم و کنار هم...
‫مراسم افتتاحیه ی بازی های المپیک سال ‫آینده رو تماشا کنیم.
‫چرا گروگان ها آزاد شدن؟
‫قربان.
‫قسم می خورم که اون 30 نفر گروگان، ‫تحت دستورات من آزاد شدن.
‫همه شون رو تحت کنترل دارم.
‫پس نگران نباشید قربان.
‫به جونم قسم که این کار رو با موفقیت ‫به اتمام می رسونم تا بتونم...
‫سال آینده در کنار شما مراسم ‫افتتاحیه رو ببینم.
‫عوضی! بهت گفتم گروگان ها رو آزاد نکن!
‫اونوقت تو 30 نفر رو آزاد کردی؟
‫من هرگز نگفتم از دستورات تو ‫پیروی می کنم!
‫احمق شجاع!
‫می دونی من کی هستم؟
‫برام مهم نیست، اما نقشه ت چیه؟
‫بازگشت امن ما رو به کره ی شمالی ‫تضمین کردی.
‫بهم دقیق بگو چطور می خوای این کار رو ‫انجام بدی.
‫وقتی من، نام تائه ایل، میگم...
‫شما رو برمی گردونم، به هر قیمتی ‫که شده این کار رو انجام میدم!
‫تو رو باور ندارم...
‫و همچنین چیزی که در مورد برگردوندن ما ‫به کره ی شمالی گفتی رو!
‫ببین، روز قبل از انتخابات...
‫بعد از اینکه گروگان ها رو نجات دادیم...
‫اعلام می کنیم که همه تون رو کشتیم! ‫نقشه اینه!
‫همه مون رو کشتید؟
‫می خوای ما رو بکشی؟
‫نه، صحنه سازی می کنیم.
‫خودت قبول کردی.
‫ما فقط سه نفر هستیم...
‫اما اعلام می کنی که هفت نفر رو کشتی؟
‫چندتا جسد میاریم...
‫و با لباس های شما نشونشون می دیم...
‫و فورا شما رو مخفی می کنیم. ‫کسی چیزی نمی فهمه.
‫اگه می خوای زنده برگردی...
‫هر کاری که میگم رو انجام بده.
‫اگه انجام ندی، باید بیخیال ‫مذاکره بشی.
‫ما کلی پول داریم.
‫اونقدری که اگه در نهایت شما رو بکشیم، ‫کره ی شمالی هیچ اعتراضی نمی کنه!
‫جون شما در مقابل اون همه پول ‫هیچی نیست!
‫شاید خودم بیام داخل و بکشمت!
‫آقای اون، چرا برگشتید...
‫بهشون گفتی به گانگ مو شلیک کنن؟
‫وقتی این قضیه تموم بشه ‫چه توضیحی برای این کار داری؟
‫توضیح؟
‫مگه مجبورم توضیح بدم؟
‫مگه نمی دونی اون چطوریه؟
‫می دونی که ساده از کنار این ‫قضیه نمی گذره.
‫همکارهاش بهش شلیک کردن و ‫مطمئنم که...
‫فهمیده این قضیه دسیسه ای ‫برای انتخابات هستش.
‫فکر می کنی همونطوری اون داخل ‫می شینه و کاری نمی کنه؟
‫آقای اون درست میگن، هرگز ‫بیخیال این قضیه نمیشه.
‫مجبورش می کنیم کاری انجام نده.
‫می تونیم یه کاری کنیم تا همیشه ‫اون داخل بمونـه.
‫تا همیشه اون داخل بمونه؟
‫یعنی داری میگی بکُشیمش؟
‫البته.
‫اون مایه ی دردسره. ‫اگه بمیره خیلی برامون بهتره.
‫اگه بگیم موقع...
‫نجات دانشجوها مُرده...
‫برای وجهـه ی سازمان هم بهتره.
‫این یارو چی میگه؟
‫با من صادق باش.
‫می خوای دانشجوها رو هم بکشی؟
‫باید یه کاری کنیم رئیس پیروز ‫انتخابات بشه تا بتونه...
‫اونطور که می خواد، در مراسم افتتاحیه ی ‫بازی های المپیک شرکت کنه.
‫ما تو چنین مرحله ی بحرانی ای ‫قرار داریم!
‫جون دخترها اصلا مهم نیست!
‫اگه شرایطی پیش بیاد که ‫مجبور باشیم اونا رو بکشیم...
‫دخترت رو نجات میدیم و بعد...
‫فقط دختر من رو نجات بدی در حالی ‫که کل رسانه ها اون بیرون هستن؟
‫بذاری مردم چنین چیزی رو ببینن؟
‫توافق رو فراموش کردی؟
‫ما کشتن تمام جاسوس ها...
‫و نجات گروگان ها رو قبول کردیم، ‫درسته؟
‫چیزی که من دارم میگم اینه که ‫بسته به شرایط...
‫حتی با این وجود...
‫باید تمام دانشجوها رو نجات بدیم.
‫از جمله دخترم.
‫مراقب باشید قربان.
‫عوضی ریاکار.
‫اینطور نیست؟
‫حتی پسر خودش رو فرستاد به ‫خط مقدم...
‫تا به عنوان مدیر مقامش رو حفظ کنه.
‫اگه خوب به قضیه فکر کنی، تقصیر ‫خودشه که پسرش مُرد!
‫هی.
‫اگه انتخابات خوب پیش نره...
‫به شدت پشیمون میشه که دانشجوها رو نکشته!
‫پس...
‫بسته به شرایط...
‫ممکنه که در نهایت دانشجوها رو بکشیم؟
‫حق با شماست قربان.
‫«حق با شماست قربان»؟
‫عوضی ها!
‫بجنبید!
‫هی، ببرشون داخل!
‫همه تو یه صف حرکت کنید!
‫مثل همونایی که قبلا آزاد شدن...
‫مجبورشون کنید توافقنامه ی عدم افشا رو ‫امضا کنن و بگن که حرفی نمی زنن.
‫یه مقدار بترسونیدشون...
‫بعد همه شون رو بفرستید به ‫بیمارستان خودمون.
‫حواستون باشه که یه وقت ‫خبرنگارها دنبالتون نباشن.
‫بدون مشکل رسیدن.
‫پس نگران نباشید قربان.
‫- یه سیگار بده. ‫- ببخشید؟
‫بله قربان.
‫چرا میکروفن یاب حمل می کنی؟
‫چی؟ چه خبر شده؟
‫من؟
‫آقای نام، اینجا شنود گذاشتن!
‫کی این رو گذاشته اینجا؟
‫متاسفم.
‫کسی که غذاها رو تحویل داد!
‫چرا نمی تونیم بریم داخل؟
‫- نمی تونیم بریم داخل! ‫- بچه ی من اونجاست!
‫- باید بریم داخل! ‫- چه خبر شده؟
‫- این چیه دیگه؟ ‫- چه خبر شده؟
‫- این چیه دیگه؟ ‫- برید کنار رد بشم!
‫برید کنار لطفا.
‫چی؟ چه خبر شده؟
‫اومدم ظرف ها رو ببرم.
‫- بذارید بره داخل! ‫- بذارید بره داخل!
‫چی، می خوای اون رو بکشی؟
‫البته.
‫می خوای دانشجوها رو هم بکشی؟
‫جون اون دخترها اصلا مهم نیست.
‫اگه انتخابات خوب پیش نره...
‫به شدت پشیمون میشه که ‫دانشجوها رو نکشته!
‫باید این رو بفرستیم داخل خوابگاه.
‫و اگه فاش بشه که...
‫صبر کن، می خوای این رو بدی به ‫جاسوس ها؟
‫فرکانس اضطراری ای که تو و نامزدت ‫ازش استفاده می کنید چیه؟
‫این عجله واسه چیه؟ تا فردا ‫صبح بهش وقت دادی!
‫وقتمون داره تموم میشه.
‫باید ببینم امکانش هست ‫مدرکی پیدا کنه یا نه.
‫فرکانس چیه؟
‫44.
‫هان نا.
‫هان نا، می شنوی؟
‫آقای لی؟ چه خبر شده؟
‫مدرکی به دست آوردی؟
‫آره، پیدا کردم.
‫موتور پیک رو پیدا کردیم.
‫لعنتی.
‫از تائه ایل و بردن گروگان ها ‫به داخل سازمان فیلم گرفتم.
‫- یه تفنگ بهم بدید. ‫- بفرمایید قربان.
‫عوضی.
‫به خاطر گذشته بهت سخت نگرفتم.
‫اونوقت تو بهم نارو زدی؟
‫بیخیال، چی شده قربان؟
‫قضیه چیه؟
‫چرا پیش این عوضی هستی؟
‫تو هم با اون کار می کنی؟
‫- در مورد چی داری حرف می زنی؟ ‫- هی!
‫- این رو هم ببرید. ‫- بله قربان.
‫چیکار دارید می کنید؟ ولم کنید!
‫داخل کمپ میکروفن پیدا کردیم!
‫- ولم کن! ‫- منتظر چی هستی؟ بیا بیرون.
‫تکون نخور.
‫- بیا بیرون دیگه! ‫- اگه من رو ببرید...
‫شرکتم بیخیال نمیشه. ‫این کار سرکوب کردن آزادی بیان هستش!
‫احتمالا هان نا رو گرفتن!
‫به خاطر تو الان تو خطره!
‫بشین.
‫مدرک؟ داشتن مدرک چه فایده ای داره؟
‫خودت می دونی که 9 روز دیگه ‫همه مون رو می کُشن.
‫می دونی که این کار رو می کنن.
‫خفه شو.
‫حزب بازگشت امن ما سه نفر به ‫کره ی شمالی رو تضمین کرده.
‫تو هنوز هم متوجه نیستی؟
‫احمقی؟
‫درسته، شنیدم که به یونگ رو ‫گفتی...
‫9 روز دیگه از اینجا میری.
‫از من پرسید چرا 9 روز دیگه...
‫من هم بهش گفتم که این قضیه ‫دسیسه ای برای انتخابات هستش.
‫اینکه پدرش ممکنه همه ی گروگان ها رو بکشه.
‫- بهش گفتی؟ ‫- چیه؟
‫دلت واسش می سوزه؟
‫علاوه بر فوت برادرش...
‫فهمیده که پدرش ممکنه تمام دوست هاش رو ‫بکشه، احتمالا الان داره دیوونه میشه.
‫خودش رو واسه این اتفاق سرزنش می کرد.
‫الان احتمالا دلش می خواد بمیره.
‫عوضی!
‫سخته، مگه نه؟
‫مطمئنم که برای تو هم سخته.
‫به خاطر اینکه عاشق یونگ رو هستی.
‫خفه شو.
‫فکر می کنی من خائنم؟
‫دوست داشتن دختری که جونت رو نجات داده ‫خیانت به وطن حساب میشه؟
‫حزبت مامورهای وفادارش رو با ‫پول معاوضه کرده.
‫اونا چی؟
‫تو رهبر گروه سازمان ملی برنامه ریزی ‫امنیت هستی.
‫سازمان شما برای افرادی که بر علیه استبداد رژیم ‫مبارزه می کنن پاپوش درست می کنه و اونا رو می کشه.
‫تو سگ رژیمی هستی که...
‫جون مردم بی گناه رو زیر پا می ذاره ‫تا دولت تک حزبى و امنیتی بسازه.
‫سازمان شما چنین چیزیه.
‫و تو هم مامور اونایی. ‫اصلا حق نداری من رو سرزنش کنی.
‫در آخر، همه شون مثل هم هستن.
‫به بهانه ی بازگشت به وطن...
‫کره ی شمالی تعداد بی شماری از ‫کره ای - ژاپنی ها رو فریب داد...
‫و جونشون رو زیر پا گذاشت.
‫کره ی جنوبی هم دولت تک حزبی ‫و امنیتی ساخت.
‫لیم سو هو.
‫باید بیدار بشی!
‫جون سربازهای بی اهمیتی مثل ما...
‫- ما باید... ‫- نه.
‫«ما»؟
‫من و تو دشمن هم هستیم.
‫یه مقدار می خوای؟
‫من گرسنه نیستم.
‫مگه نگفتی من رو تکه تکه می کنی؟
‫حرف های بدی زدم...قبول دارم.
‫از کجا فهمیدی؟
‫اتاقی که داخل دفترتـه.
‫واقعا چشمگیره.
‫لطفا قضیه رو...
‫به دانشجوها نگو.
‫البته.
‫به هر حال تو هم واسه سازمان ‫من کار می کنی.
‫یه مامور مثل من چطور می تونه...
‫پوشش تو رو فاش کنه؟
‫ما طرف هم هستیم.
‫آقای لی.
‫از اونجایی که جون جفتمون ‫در دستان اوناست...
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫اگرچـه چون ضعیف هستم تسلیم قدرت اونا ‫شدم اما هنوز هم فکر می کنم اونا...
‫افرادی اهریمنی هستن که برای مردم بی گناه پاپوش ‫درست می کنن تا خودشون برن بالاتر.
‫من هرگز...
‫دانشجوهام رو به اونا نفروختم!
‫پس...
‫بیا با هم...
‫دانشجوها رو نجات بدیم.
‫نجات؟
‫هی.
‫برگرد سر جات.
‫من اون میکروفن رو نذاشتم اونجا.
‫پس چطور می تونم نواری داشته باشم ‫که بدم بهت؟
‫وقتی که...
‫خودت رو پیک رستوران جا زدی...
‫و اومدی داخل با این از آقای ‫نام فیلم گرفتی...
‫میکروفن رو گذاشتی اونجا، عوضی!
‫لعنتی.
‫اگه می دونستم چنین اتفاقی میفته، ‫میکروفن خودم رو می ذاشتم اونجا.
‫بیاید کار رو شروع کنیم.
‫دونگ جائه، دونگ جائه!
‫این رو باز کن! ‫بجنب!
‫بازش کن!
‫همرزم جو، باید بریم گشت بزنیم.
‫اسم این آهنگ بیموک بود. ‫اونقدر قشنگه که آدم رو غمگین می کنه.
‫در گوشه ای پر علف و آفتابی ‫در پای کوه...
‫یه صلیب چوبی روی قبر یه سرباز ‫گمنام بود...
‫و آهنگ الهام گرفته از...
‫آهای لباس خال خالی.
‫تو خواننده ی خوبی هستی، ‫دوباره بخونش.
‫ببین.
‫اسم من کو های ریونگ هستش ‫نه خال خالی.
‫از طرفی، من بدون همنوازى ‫نمی خونم.
‫- من ماریا کالاس دانشگاه هوسو هستم. ‫- ماریا کالاس!
‫کسی می خواد...
‫برای های ریونگ پیانو بزنه؟
‫تو خوب پیانو می زنی!
‫من براش پیانو می زنم!
‫♪ دود توپ و تفنگ از دره ی عمیق عبور کرد ♪
‫♪ در مکانی آفتابی ♪
‫بعید می دونم این کار نتیجه بده.
‫اما اونجا امن ترین مکان برای ‫مخفی شدن هستش.
‫بعید می دونم یونگ رو به ‫راحتی چیزی بهشون بگه.
‫حتی مخفی کرده که دختر مدیر سازمان ‫ملی برنامه ریزی امنیت هستش.
‫این قضیه دسیسه ای برای ‫انتخابات هستش.
‫تا کِی می خوای هر چی سازمان ‫میگه گوش کنی؟
‫چطور می خوای از شر کانگ چئونگ یا ‫خلاص بشی؟
‫♪ در هر نقطه ♪
‫♪ خزه روییده ♪
‫ساکت باشید!
‫خب، بند دوم چی؟
‫«ارشد دانشجوهای خوابگاه»
‫ببخشید، متاسفم...
‫اما باید برم دستشویی.
‫نمی تونم تحمل کنم!
‫دراز بکش.
‫من هم باید برم.
‫اونایی که می خوان برن ‫همه شون بیان.
‫این آخرین باره.
‫آهای دانشجوی افسری.
‫فردا از اینجا فرار می کنیم.
‫سرپرست خوابگاه هم می دونه.
‫جو، همونی که دخترها رو برد سمت ‫سرویس بهداشتی، شما به اون رسیدگی می کنید.
‫ما؟
‫فهمیدید؟
‫برید.
‫«8 روز تا انتخابات»
‫چیکار داری می کنی؟
‫واسه اینکه تناسب اندام خودشون رو ‫حفظ کنن...
‫حداقل باید این کار رو انجام بدن.
‫همگی بشینید.
‫ما که گوسفند و گاو نیستیم!
‫بدون اینکه اجازه بدی دست و صورتمون رو ‫بشوریم ما رو اینجا نگه داشتی.
‫این سواستفاده از حقوق انسانیـه!
‫چند روزه که...
‫حتی دندون هامون رو ‫هم مسواک نزدیم!
‫خوابیدن در اینجا سخته...
‫اما چیزی که بدتره بوی گندی ‫هستش که میدیم!
‫می تونیم بریم خودمون رو ‫بشوریم؟
‫اولین باره که 4 روز میشه ‫مسواک نزدم!
‫- لطفا. ‫- جدی.
‫- فقط این یک بار. ‫- لطفا.
‫- بدنم خیلی می خاره. ‫- دیگه نمی تونم تحمل کنم.
‫- لطفا. ‫- هر چی بگی گوش می کنم.
‫- لطفا. ‫- بذار یه آبی به سر و صورتمون بزنیم.
‫- بدنم خیلی می خاره. ‫- لطفا.
‫اگه بذاری صورتمون رو بشوریم ‫حالمون خیلی بهتر میشه.
‫حداقل چنین چیزی رو اجازه می دید ‫دیگه، درسته؟
‫عقلتون رو از دست دادید دخترهای لوس؟
‫باشه.
‫هر بار ده نفر.
‫اگه با نمک بازی دربیارید ‫بقیه آسیب می بینن.
‫تشت شست و شو داخل اتاق ها مونه.
‫میشه قبلش یه سر بریم ‫به اتاق هامون؟
‫اما بالاتر از طبقه ی دوم نرید.
‫اولین گروه ده نفره.
‫- من! ‫- من!
‫- اول من! ‫- اول من!
‫- من! ‫- من!
‫- اول من! ‫- اول من!
‫همگی جلوی من به صف بشید!
‫- برو. ‫- شماره.
‫شماره تون رو بگید!
‫یک.
‫- دو. ‫- سه.
‫- چهار. ‫- پنج.
‫- چرا داری می دوی؟ ‫- کو های ریونگ!
‫- بیا بریم به اتاق ما در طبقه ی سوم. ‫- چی؟ اما گفتن که...
‫یادم رفته مسواکم رو کجا گذاشتم.
‫مشکلی نیست، من یه مسواک جدید دارم، ‫نگران نباش، بزن بریم.
‫خب...
‫اتاق من کنار اتاق شست و شو هستش، ‫می تونم یه لحظه برم اونجا؟
‫باید در طبقه ی دوم بمونی.
‫من اینجا دانشجو نیستم.
‫کسی رو ندارم که ازش چیزی ‫قرض بگیرم.
‫اتاقت کجاست؟
‫زیرزمین اول.
‫من رو بکش.
‫از اینجا نمیرم بیرون!
‫نمی دونستم تختم انقدر راحته.
‫بهشون بگیم از الان به بعد بذارن ‫داخل اتاق هامون بخوابیم؟
‫این چیزیـه که تو میگی!
‫فکر می کنی اومدیم پیک نیک؟
‫داشتم شوخی می کردم عوضی.
‫یونگ رو، دنبال چیزی می گردی؟
‫سئول هوی، اون ساعت ‫دیجیتال من رو ندیدی؟
‫ساعتت؟
‫آهان، داخل کیفه.
‫باید داخل کیف قرمز باشه.
‫ندو!
‫چی؟
‫نمی تونی جلوی من رو بگیری.
‫ممنون...
‫واسه آخرین بار ازت ممنونم.
‫تا حالا کسی طرف من رو نگرفته بود.
‫ممنونم.
‫جدی میگم.
‫اتاقم اونجاست.
‫برو.
‫ران پام الان اونقدری قوی هست که...
‫جلوی گلوله ها رو بگیره.
‫آخ، خیلی درد می کنه.
‫برید! فورا!
‫اون یونگ رو فرار کرده!
‫- چی؟ ‫- اتاق 207.
‫شماها یونگ رو رو ندیدید؟
‫اون اول از همه رفت به اتاق ‫شست و شو.
‫دنبالم بیا.
‫- کجاست؟ ‫- چه خبر شده؟
‫ساکت باشید!
‫بشینید!
‫- اگه تکون بخورید می کُشمتون. ‫- هی.
‫عوضی!
‫عوضی...
‫- دستم رو باز کن! ‫- باشه.
‫خانم.
‫چه خبر شده؟
‫بچه ها، بیاید اینجا، فورا!
‫بجنبید!
‫- جمع بشید! ‫- همین الان!
‫- بجنبید! ‫- اون رو ببند!
‫چی؟
‫اون یونگ رو!
‫می خوایم از این خوابگاه فرار کنیم.
‫خوب گوش کنید، داخل اتاق دعا...
‫یه راه مخفی هست که شماها ‫ازش خبر ندارید.
‫از اون راه، میریم پایین به ‫زیرزمین اول.
‫بعدش از پله های مرکزی استفاده می کنیم ‫و از در اصلی خارج می شیم.
‫این ممکنه آخرین فرصت ما باشه.
‫پخش و پلا نشید، همگی با هم ‫حرکت کنید.
‫بدون سر و صدا.
‫بجنبید! برید!
‫برید!
‫«سرویس بهداشتی»
‫چه خبر شده؟
‫یونگ رو رفته به اتاق طبقه ی چهارم.
‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت تصمیم گرفته ‫که اول شما دو نفر رو از اینجا خارج کنه.
‫به محض اینکه برسیم اونجا ‫بیشتر توضیح میدم.
‫یونگ رو؟
‫«ورود ممنوع»
‫از پله ها برید پایین.
‫مراقب قدم هاتون باشید.
‫- پله ها؟ ‫- دنبالش برید.
‫- مراقب قدم هاتون باشید. ‫- خیلی خب.
‫مراقب باشید.
‫- مراقب باشید. ‫- مراقب قدم هاتون باشید.
‫البته که اونجا مخفیش نمی کنن.
‫کیف پول رو کجا مخفی کردن؟
‫این اطراف بوی پول رو ‫حس می کنم.
‫برو در رو قفل کن! فورا!
‫هی، بجنب، قفلش کن!
‫بجنب!
‫عوضی ها!
‫«ورود ممنوع»
‫اون یونگ رو!
‫جوابم رو بده.
‫اون داخلی، درسته؟
‫واسه اینکه نجاتت بدم اول ‫باید پیدات کنم!
‫یونگ رو.
‫جوابم رو بده، لطفا.
‫باید یه رمزی بسازیم.
‫تق تق، تق تق تق!
‫اگه دو بار شنیدی بعدش سه بار شنیدی، ‫یعنی منم، یونگ رو!
‫باید در رو فورا باز کنی، ‫قبوله؟
‫قبوله.
‫جوابم رو بده، لطفا.
‫عوضی!
‫چی؟
‫چاشنی بمب کجاست؟
‫کجاست؟
‫بچه ها، راه رو باز کنید.
‫بگیرش.
‫صبر کنید!
‫همگی گوش کنید.
‫اون چیز مربعی که به در وصل شده!
‫اون به یه سیم وصله!
‫اون یه بمبـه!
‫- خدای من! ‫- تکون نخورید!
‫مراقب باشید!
‫بجنب دیگه!
‫یه کاری کن!
‫- بجنب! ‫- عجله کن!
‫- بجنب! ‫- یه کاری کن!
‫اون واقعا بمبه؟
‫- تو دانشجوی افسری هستی! ‫- نمی دونم چطوری خنثی کنمش!
‫- بجنب دیگه! عجله کن! ‫- اما من...
‫- لطفا یه کاری کن! ‫- من چطوری...
‫- یه کاری کن دیگه! ‫- اونجا بمب گذاشتن!
‫آهای دانشجوی افسری!
‫- دانشجوی افسری؟ ‫- بله؟
‫چیکار کنیم؟
‫صبر کن.
‫بیا این پایین!
‫تکون نخور!
‫چیه؟
‫تکون نخور!
‫بهت شلیک می کنم!
‫واقعا شلیک می کنم!
‫بجنب!
‫- عجله کن، لطفا. ‫- هی.
‫تکون نخور.
‫- باز شد! ‫- قربان!
‫- قربان. ‫- بله؟
‫تو اول برو بیرون و دانشجوها رو ‫هدایت کن.
‫بجنب!
‫- بزن بریم! ‫- عجله کن!
‫عجله کنید! برید!
‫همگی وایستید!
‫وایستید!
‫همرزم کانگ!
‫تکون نخورید!
‫اگه کسی تکون بخوره...
‫این دیگه چه کاریه؟
‫می خوای همگی با هم بمیریم؟
‫لعنتی!
‫اون دیگه چه کوفتیه!
‫اگه همه ی گروگان ها مُرده باشن چی؟
‫بمب منفجر شده، بعید می دونم...
‫فقط 13 نفر مُرده باشن.
‫فقط 13 نفر باید بمیرن!
‫فقط 13 نفر.
‫خبرهای سوزناک بیشتری...
‫در مورد افرادی می شنویم که هنوز نمی دونن ‫بچه شون زنده ست یا مرده.
‫روانی!
‫داری در مورد امنیت دخترم دروغ میگی، ‫مگه نه؟
‫اگه آسیبی به دخترم برسونی...
‫ما از کِی تا حالا...
‫فقط طبق توافق با کره ی جنوبی ‫کار می کنیم؟
‫علاوه بر این، هدف کره ی ‫جنوبی اینه که...
‫در انتخابات پیروز بشه.
‫نه اینکه جون گروگان ها رو نجات بده.
‫امکان نداره پدرم...
‫زنده یا مُرده...
‫ما الان تو یه کشتی هستیم!
‫«صحنه ی اضافی»
‫«تمامی شخصیت ها و رویدادها در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫رهبر گروه سازمان ملی برنامه ریزی امنیت ‫چطوری از اتاق دعا فرار کرد؟
‫یه راه مخفی اونجاست که به خروجی ‫داخل زیرزمین دوم ختم میشه.
‫یه راه مخفی؟
‫تعجبی نداره که...
‫اون پیر مرد و سرپرست خوابگاه ‫شک برانگیز به هم نگاه می کردن.
‫باید بریم.
‫دنبالم بیا.
‫اگه این دکمه رو فشار بدم...
‫خوابگاه منفجر میشه.
‫درسته؟
‫وقتی چنین چیزی تو دستتـه...
‫میگی نمی خوای به کسی آسیب برسونی؟
‫درک می کنم که چرا بهم اعتماد نداری.
‫اما اون واسه دفاع از خودمونـه نه ‫کشتن شما.
‫صدها سرباز این ساختمون رو ‫محاصره کردن.
‫باید یه کاری می کردم تا به عنوان رهبر ‫گروه از افراد تیمم محافظت کنم.
‫نزدیک نشو!
‫- نه! ‫- اگه سربازها بیان داخل چی؟
‫همانطور که میگی این واسه کُشتن ما نیست، ‫باز هم ازش استفاده نمی کنی؟
‫بهت که گفتم!
‫نمی خوام به کسی داخل این ‫خوابگاه آسیب برسونم.
‫واقعا انتظار داری چنین چیزی رو ‫باور کنم؟
‫آره.
‫بعد از کارهای بی رحمانه ای که ‫در حقت کردم...
‫چرا باید در مورد خارج شدن از اینجا ‫تا 9 روز دیگه دروغ بگم؟
‫هر کاری که تا الان باهات کردم، تحمل کردنش ‫واسم به اندازه ی کافی سخت هست!
‫ما واقعا تا 9 روز دیگه از اینجا ‫خارج می شیم.
‫پس لطفا...
‫- اون رو بده بهم. ‫- نزدیک نشو.
‫نزدیک نشو.
‫چرا؟ چرا 9 روز دیگه؟
‫چرا الان نریم بیرون؟
‫چرا باید تا 9 روز دیگه صبر کنیم؟
‫دوباره داری دروغ میگی، مگه نه؟
‫دوباره داری دروغ میگی.
‫هر چی که بهم گفتی دروغ بود.
‫اینطور نیست.
‫اون رو بده بهم، خطرناکـه!
‫نکن...
‫لطفا.
‫لطفا باورم کن.
‫نمی خوام دیگه بیشتر از این ‫عذابت بدم.
‫کاری جز تماشا کردن نمی تونم ‫برات انجام بدم.
‫و این داره من رو دیوونه می کنه!
‫همرزم کانگ چئونگ یا.
‫از این سمتـه.
‫آهای دانشجو.
‫به سرپرست خوابگاه بگو که...
‫یه مقدار آب برام بیاره.
‫بهش بگو.
‫همین الان.
‫خدایا.
‫گلوم خشک شده.
‫یه مقدار آب بهم بده.
‫هی!
‫دهنت رو ببند، فهمیدی؟
‫تشنه ام.
‫خیلی تشنه ام.
‫لطفا.
‫خیلی تشنه ام، بجنب.
‫لطفا.
‫یه مقدار آب بهم بده.
‫هی.
‫فقط یه فنجون آب!
‫اما همین یه کم پیش آب خوردی!
‫من اصلا آب نخوردم!
‫دست هام رو که بستی!
‫احساس خفگی می کنم.
‫بجنب، فقط یه مقدار آب بهم بده.
‫کسی می خواد بره براش آب بیاره؟
‫چی می خواستی بهم بگی؟
‫وقت زیادی نداریم، پس ‫رک و صریح ازت می پرسم.
‫واقعا نمی دونستی لیم سو هو ‫داخل خوابگاه مخفی شده؟
‫در صورتی که کل خوابگاه رو ‫شنود گذاشتی؟
‫تو بهش کمک کردی مخفی بشه...
‫به خاطر اینکه طرف هم هستید؟
‫طرف هم؟
‫قبل از اینکه تو رو تکه تکه کنم ‫خفه شو!
‫از شماها خسته شدم...
‫و حالم به هم می خوره!
‫بهت هشدار دادم کار احمقانه ای نکن...
‫که اگه بکنی دیگه ساده از کنارش ‫نمی گذرم!
‫من چیکار کردم؟
‫پس اون یونگ رو از کجا فهمیده ‫که چاشنی بمب دست منه؟
‫فقط سعی داشتم جلوش رو ‫از فرار کردن بگیرم.
‫بهش گفتم چاشنی بمب تو جیب توئـه ‫تا اینطوری نذارم کار عجولانه ای بکنه.
‫قبل از اینکه من رو بزنی نباید ‫ازم بپرسی؟
‫بشین.
‫تو میگی تا 9 روز دیگه همه، از جمله ‫من و تو رو می کشن؟
‫اگه داری سعی می کنی من رو مجبور به تسلیم کنی، ‫همینجا باید از این کار دست بکشی!
‫تسلیم؟
‫فکر می کنی تسلیم شدن تو رو ‫قبول می کنن؟
‫واسه اینکه قدرتشون رو حفظ کنن، حتی ‫با جون مردم عادی هم بازی می کنن.
‫نمی تونم اجازه بدم هر کاری که می خوان بکنن، ‫فهمیدن این موضوع انقدر سخته؟
‫حزب، مردم رو مثل بچه های خودش ‫می دونـه.
‫یعنی اونا هرگز تو رو رها نمی کنن؟ ‫واقعا اینطوری فکر می کنی؟
‫تو این دسیسه ی مشترک احتمالا ‫کلی پول تو خطره.
‫واقعا فکر می کنی حزبت واسه نجات جون ‫سه تا جاسوس بیخیال اون همه پول میشه؟
‫واقعا این رو باور داری؟
‫فکر می کنی چون دختر مدیر ‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت رو...
‫گروگان گرفتی در امان هستی؟
‫بیدار شو!
‫شرط می بندم اونا هر کاری که بتونن رو انجام میدن تا ‫اون دختر رو قبل از انتخابات از اینجا خارج کنن.
‫برام مدرک بیار که حرفت صحت داره.
‫مدرک؟
‫اینطوری با دست های بسته؟
‫زیر دستت یه کم دیگه میاد اینجا.
‫بهش بگو مدرک بیاره تا ‫بتونم اعتماد کنم.
‫مدرکی قطعی که نشون بده کشورهامون ‫واسه کشتن همه ی ما تبانی کردن.
‫خیلی خب.
‫اما اگه بیاره...
‫چاشنی بمب رو نابود...
‫و با من کار می کنی؟
‫می خوای واسه اینکه زنده از اینجا ‫خارج بشی با ما کار کنی؟
‫چطور می تونی انقدر احمق باشی که یه ‫سلاح کمری بذاری داخل کیف دکتر کانگ؟
‫اون عوضی ها میگن به خاطر تو ‫آزادش نمی کنن!
‫فورا عذرخواهی کن.
‫دیگه کار احمقانه ای نکن.
‫به محض اینکه تدارکات رو دادی ‫بیا بیرون، باشه؟
‫بله قربان.
‫راستی قربان...
‫از اونجایی که به طور ویژه ‫هان نا رو خواستـه...
‫احتمالا خیلی ازش خوشش میاد.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫الان داری جدی میگی؟
‫من از پشت بهشون خنجر زدم ‫تا بذارم تیم سوات وارد بشه...
‫بدون اینکه بدونم اون قضیه دروغ بوده.
‫شاید به این خاطر من رو درخواست ‫کرده که اون کارم رو تلافی کنه.
‫هی، ببین.
‫یه جوری نشون بده که انگار ‫ما فریبت دادیم.
‫دارن تهدید می کنن که اون ‫خوابگاه رو منفجر می کنن!
‫چطور می تونیم تیم سوات رو ‫بفرستیم داخل؟
‫باید دانشجوها رو نجات بدیم!
‫برو...
‫به دکتر کانگ بگو به هر قیمتی ‫که شده نجاتش میدیم.
‫و همچنین من رو باور داشته باشه ‫و تحمل کنه.
‫فقط دکتر کانگ؟
‫- خدا لعنتش کنه، جدی... ‫- فهمیدی چی بگی جانگ؟ آره؟
‫برو بیرون، زیاد وقت نداریم.
‫- فورا. ‫- تو هم برو بیرون.
‫صبر کن من هم بیام.
‫خدایا، دوباره فشار خونم!
‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت، غذا ‫و تدارکات پزشکی ای که...
‫جاسوس ها درخواست کرده بودن رو آماده کرده ‫و جلوی در اصلی خوابگاه گذاشته.
‫این تدارکات شامل...
‫ده بسته نودل لیوانی...
‫دارو برای دیابت و فشار خون و ‫همچنین لباس مردونه میشه.
‫داره میاد بیرون!
‫هی!
‫گیونگ هوی!
‫نمی تونید کارتون رو درست انجام بدید؟
‫چطور تونستید اجازه بدید یه سگ ولگرد ‫بیاد اینجا؟
‫متاسفم قربان.
‫از دست من عصبانی هستی؟
‫به خاطر اینکه یه سگ ولگرد مثل من ‫انقدر مودبه؟
‫بیخیال گیونگ هوی، فهیم و با درایت باش!
‫به خاطر اون قدیم ها!
‫داره وارد میشه!
‫گروگان ها در امان هستن؟ ‫کسی آسیب ندیده؟
‫به جز دانشجوها دیگه کی داخله؟
‫در ازای آماده کردن غذا و تدارکات پزشکی ای ‫که جاسوس ها درخواست کردن...
‫ما، یعنی سازمان ملی برنامه ریزی امنیت...
‫قویا مجبورشون کردیم که گروگان ها رو ‫صحیح و سالم آزاد کنن.
‫برنامه ی احتیاطی هم دارید؟
‫اگه جاسوس ها این سری گروگان ها رو ‫آزاد نکنن...
‫متاسفانه، ممکنـه گروگان گیری طولانی بشه.
‫اینطوری داریم به قضیه نگاه می کنیم، ‫با این حال...
‫ممکنه طولانی بشه؟
‫از همین الان شروع کردن به نقش بازی کردن.
‫داری خبرها رو می بینی دیگه، درسته؟ ‫خوب گوش کن.
‫از دید مردم...
‫باید جوری به نظر بیاد که انگار ‫دارید قضیه رو طولانی می کنید...
‫و ما هم سعی داریم تو هر فرصتی که به دست میاریم، ‫وارد بشیم تا کار شما رو تموم کنیم.
‫همچنین باید جوری به نظر بیاد که ‫انگار نمی تونیم اقدامی کنیم...
‫به خاطر اینکه ممکنه خودتون رو منفجر کنید!
‫و تمام گروگان ها رو بکشید!
‫خیلی خب؟
‫پس...
‫نباید گروگانی رو آزاد کنی!
‫خیلی خب؟
‫صبر کن.
‫آسیبی به دکتر کانگ نرسون!
‫حتی روی سایه ش هم قدم نذار، ‫فهمیدی؟
‫من باید برگردم پایین.
‫همرزم لیم سو هو.
‫چاشنی بمب رو بده به من.
‫- ببخشید؟ ‫- اجازه دادی یه دختر اون رو ازت بگیره!
‫چطور می تونم در مورد چاشنی بمب ‫بهت اعتماد کنم؟
‫اگه فورا روحیه ی انقلابیت رو ‫برنگردونی...
‫خودم می کُشمت!
‫گروگان ها رو آزاد کن.
‫فکر می کنه مبارزهای انقلابی ما نوکرهاش هستن، ‫باید یه درس حسابی بهش بدیم.
‫اینطور فکر نمی کنی؟
‫برای ما لباس مردونه تهیه کردید!
‫تا همیشه ازتون ممنونم!
‫خیلی هیجان زده ام!
‫می تونم همین الان لباسم رو ‫عوض کنم؟
‫بهت گفتم اول دنبال مواد منفجره بگرد!
‫بله قربان.
‫یا خدا، خیلی سنگینـه.
‫لعنتی.
‫تیم سوات، وارد بشید! فورا!
‫تیم سوات، وارد بشید!
‫مگه بهت نگفتم مهمـه که...
‫اعتماد دو طرفه رو حفظ کنیم؟
‫من...متاسفم.
‫چاره ای نداشتم.
‫اما به هر حال تیم سوات که ‫وارد نشد، مگه نه؟
‫من خودم به این زن رسیدگی می کنم.
‫تو با تدارکات برو طبقه ی بالا.
‫با این وسایل دنبالم بیاید.
‫بله قربان.
‫خیلی خب.
‫بزن بریم.
‫قربان.
‫باید قبل از اینکه باهاشون معامله کنی ‫من رو در جریان بذاری.
‫داری 30تا گروگان رو آزاد می کنی، ‫اما چی؟
‫فقط ده بسته نودل لیوانی گرفتی؟
‫- تو این معامله تو بازنده ی اصلی هستی! ‫- جوانگ تائی...
‫زیاد آفتابی نشو!
‫دنبالم بیا.
‫آقای لی.
‫حالت خوبه؟
‫اوه نه، صورتت چی شده؟
‫وقت زیادی نداریم.
‫من خوبم.
‫نگران نباش، بشین.
‫همین الان.
‫خوب به چیزی که می خوام بگم گوش کن!
‫قربان، این خبر دست اولـه!
‫اینجا یه چیزی مشکوکه!
‫منظورم این نیست!
‫یه چیزی اینجا درست نیست، آره!
‫من باید برم! ‫بعدا تماس می گیرم!
‫«تلفن عمومی»
‫خدای من!
‫تحویل غذا!
‫- اینجا! ‫- چرا انقدر طول کشید؟
‫- تو چت شده؟ ‫- متاسفم.
‫این سوپ جامپونگ.
‫- این هم تانگسویوک و دامپلینگ. ‫- خیلی خب.
‫دفعـه ی بعد دیر نکن!
‫- اینا رو کجا باید بذارم؟ ‫- اونجا.
‫- اینجا. ‫- ممنون.
‫آقای نام، غذا رو آوردن.
‫خیلی خب.
‫دکتر رو گروگان گرفتن...
‫لعنتی.
‫انگار که زندانی شدم.
‫طاقت بیارید قربان.
‫اگه خبرنگارها شما رو ببینن ‫جنجال به پا می کنن!
‫ممکنه بگن شخص شماره 2 دولت اومده ‫به محل گروگان گیری...
‫پس احتمالا قضیه حقه ی سیاسیـه.
‫چی؟
‫متاسفم.
‫هی، صبر کن!
‫«...و تو این بحران، قضاوت و اقدام...
‫عاقلانه ی سازمان ملی برنامه ریزی امنیت ‫بیشتر از همیشه در محل حادثه مورد نیازه.»
‫هی، پس ترشی ترب کجاست؟
‫متاسفم قربان.
‫ببینش، حواست کجاست؟
‫نوش جان!
‫این یه حقه ست.
‫یه دسیسه ی مشترک برای ‫انتخابات ریاست جمهوری.
‫چی؟
‫اما به هر حال چطور تونستن ‫بهت شلیک کنن؟
‫پرونده ی پروفسور هان هم بخشی ‫از این قضیه بوده.
‫به خاطر همین ما رو ازش دور کردن.
‫اما پروفسور کشته شد.
‫پس این گروگان گیری شده ‫نقشه ی B برای اونا.
‫یعنی دارن از این قضیه...
‫برای انتخابات استفاده می کنن؟
‫امکان نداره.
‫اونا که نقشه ندارن دانشجوها رو بکشن، هان؟
‫می خوای فقط دعا کنی که چنین ‫برنامه ای نداشته باشن؟
‫خب پس باید چیکار کنم؟ بهم بگو!
‫واسه اینکه با اکثریت آرا پیروز ‫انتخابات بشن...
‫سعی می کنن همه از جمله گروگان ها رو ‫بکشن.
‫به مدرکی نیاز داریم که نشون بده ‫چنین برنامه ای دارن.
‫راستش رو بخوای، من و گال با هم داریم ‫در این مورد تحقیق می کنیم.
‫به محض اینکه مدرکی پیدا کنیم، ‫به گال میگم که...
‫اگه عجولانه اقدامی کنی...
‫جفتتون کشته می شید.
‫به محض اینکه مدرکی پیدا کردی ‫بیارش پیش من.
‫اینجا می خوای چیکار کنی؟
‫من فردا درخواست تدارکات بیشتری می کنم.
‫ازشون می خوام که دوباره تو رو ‫بفرستن اینجا...
‫پس تا فردا صبح مدرک رو پیدا کن.
‫اما من چطوری می تونم...
‫صبر کن.
‫شما دو نفر...
‫ما جفتمون موش هایی هستیم که افتادیم تو تله، ‫اگه با هم بجنگیم همگی کُشته می شیم.
‫باید زنده از اینجا خارج بشیم.
‫فقط یه دقیقه.
‫فقط یه دقیقه ما رو تنها بذار.
‫اگه صحبتت تموم شده، بیا بیرون. ‫جفتتون بیاید بیرون.
‫همرزم.
‫اون نامزد منـه.
‫یه دقیقه درخواست زیادیـه؟
‫بیاید بیرون.
‫خب بهم بگو.
‫الان دقیقا چندتا دختر مجرد ‫داخل خوابگاهـه؟
‫دقیقا 56 دختر مجرد.
‫دکتر کانگ هم اونجاست، درسته؟
‫اوه درسته، دکتر کانگ هم...
‫اونجاست...
‫و مجرده.
‫ممکنه که...
‫ازدواج کرده باشه و به ما ‫نگفته باشه؟
‫بیخیال، امکان نداره.
‫من یه بار ازش پرسیدم که چرا ‫هنوز مجرده.
‫و؟
‫یه روز تو زمستون، وقتی داشته تو ‫کوهستانی برفی رهنوردی می کرده...
‫پاش لیز می خوره و از لبه ی ‫یه صخره آویزون میشه.
‫دقیقا وقتی که فکر کرده داره می میره...
‫یه نفر میاد و جونش رو نجات میده.
‫بدون اینکه اسم یا سنش رو بدونه...
‫تا صبح داخل یه غار می مونن و بعد ‫راهشون رو از هم جدا می کنن.
‫از اون موقع به بعد، هرگز نتونسته ‫اون پسر رو فراموش کنه.
‫گفتش که...
‫منتظره تا سرنوشت دوباره اون ‫پسر رو سر راهش قرار بده.
‫خدای من!
‫مثل یه داستان از رمانی ‫عاشقانه ست.
‫یعنی بعد از اون شب دیگه هرگز ‫همدیگه رو ندیدن؟
‫بس کن!
‫هرگز فکر نمی کردم انقدر ساده لوح باشه.
‫من هم همینطور!
‫پس اگه دکتر کانگ رو هم حساب کنیم...
‫میشن 57 نفر، درسته؟
‫اما گفته میشه احتمالش کمه که ‫گروگان ها رو آزاد کنن...
‫پس اصلا نگران نباش خانم.
‫واقعا؟
‫گروگان ها آزاد نمیشن؟
‫اما با این وجود...
‫نباید دست بزنی!
‫الان، 30 نفر از شما که قرار بود آزاد بشن...
‫با مامور سازمان ملی برنامه ریزی امنیت ‫از خوابگاه میرن بیرون.
‫همگی به صف، یکی یکی برید بیرون.
‫مرتب و منظم دنبالم بیاید، ‫مراقب باشید.
‫سر پایین!
‫من باید برم دستشویی!
‫خیلی داره بهت خوش می گذره عوضی.
‫لباس های جدید پوشیدی و ‫تر و تمیز شدی.
‫هی، این رو بپوش.
‫- نه، اون رو بده به من. ‫- نه.
‫هی!
‫آقای لی.
‫میگن تا 9 روز دیگه از اینجا میرن!
‫درسته؟
‫سو هو این رو گفته؟
‫خودش گفته؟
‫آره.
‫گفتش که بی سر و صدا ‫از اینجا میرن.
‫اما چرا 9 روز دیگه؟
‫چیزی که می خوام بهت بگم رو...
‫به هیچکس نگو!
‫بهت که گفتم!
‫کیف پول کجاست؟
‫فکر می کنی دیوونه ام؟ ‫چرا باید بهت بگم؟
‫هر اتفاقی هم که بیفته من اون ‫پول رو با خودم می برم...
‫و سهم تو رو بهت میدم، روی ‫من حساب کن!
‫بهم دست نزن.
‫مشکل تو چیه؟
‫ما جفتمون از پدر و مادری اشتباه ‫به دنیا اومدیم!
‫باید به هم کمک کنیم!
‫بس کن!
‫لعنتی!
‫آره، من فقیر و بی سوادم.
‫از پدر و مادرم هیچی به جز...
‫بدنم دریافت نکردم!
‫اما می دونی چقدر سخت...
‫دارم تلاش می کنم تا پدر مریضم رو ‫نجات بدم؟
‫فکر می کنی مثل تو هستم؟ ‫یه انگل که از پدر پیرش امرار معاش می کنه؟
‫عوضی...
‫تو در مورد من چی می دونی؟
‫تو کی هستی که من رو ‫قضاوت می کنی؟
‫اصلا می دونی کیم مان دونگ ‫چطور آدمیه؟
‫کمونیست عوضی!
‫خودت رو مُرده بدون!
‫بس کن!
‫تسلیم میشم!
‫من رو نکش! لطفا! ‫متاسفم!
‫لطفا.
‫بعد از اینکه صورتم رو بشورم ‫برمی گردم.
‫چی؟
‫لعنتی.
‫مامور سازمان ملی برنامه ریزی امنیت، ‫که با غذا و...
‫- تدارکات پزشکی رفته بود داخل...داره میاد بیرون! ‫- اومد بیرون!
‫- اوناهاش! ‫- داره میاد بیرون!
‫دانشجوها دارن میان بیرون!
‫بجنبید!
‫سریع تر!
‫بر خلاف پیش بینی های سازمان ‫ملی برنامه ریزی امنیت...
‫جاسوس های کره ی شمالی دارن ‫گروگان ها رو آزاد می کنن...
‫کمونیست های عوضی!
‫الان چیکار کنیم قربان؟ ‫اگه بگن...
‫فقط 3تا جاسوس داخل خوابگاهـه چی؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫همه شون رو ببر به اتاق بازجویی!
‫جلوی خبرنگارها رو بگیرید و ‫دانشجوها رو سوار ماشین کنید!
‫بجنبید! بجنبید!
‫- تو به خبرنگارها رسیدگی کن. ‫- نگران نباشید قربان.
‫- بزن بریم سئونگ جون. ‫- بله قربان.
‫- همه شون رو سوار ماشین کنید. ‫- بله قربان.
‫بجنبید!
‫گروگان ها در امان هستن؟ ‫کسی زخمی شده؟
‫بدون اینکه تسلیم اون کمونیست های ‫اهریمنی بشیم...
‫متخصص مذاکراتمون رو ‫فرستادیم داخل...
‫و مصرانه اونا رو مجاب کردیم.
‫در نتیجه...
‫امروز موفق شدیم ده ها گروگان رو ‫آزاد کنیم.
‫الان که داریم صحبت می کنیم...
‫دانشجوهای آزاد شده دارن برای معاینه به ‫بیمارستانی در همین نزدیکی منتقل میشن.
‫تمام تلاشمون رو می کنیم تا ‫برگردن پیش خانواده هاشون.
‫ممنونم.
‫- ممنون. ‫- به لطف تو، یه خبر دست اول گیر آوردم.
‫چی؟
‫اون چیه دیگه؟
‫چی...چه خبر شده؟
‫- هی، یه لحظه. ‫- چی؟
‫- یه لحظه موتورت رو قرض می گیرم. ‫- نه، نمی تونی!
‫بعدا دو برابر بهت پول میدم!
‫- متاسفم! ‫- صبر کن، آقا!
‫هی!
‫تو چت شده؟
‫مگه من واضح نگفتم؟
‫بهت گفتم کاری نکن!
‫مگه بهت نگفتم کار احمقانه ای نکن؟
‫من فقط رفتم داخل و بی سر و صدا ‫اومدم بیرون.
‫اما با گروگان ها اومدی بیرون! ‫نه فقط با یکی، بلکه با ده ها گروگان!
‫اونا بهم گفتن این کار رو کنم! ‫چیه، باید می گفتم نه؟
‫یه دقیقه صبر کن!
‫30 نفر از گروگان ها آزاد شدن.
‫خوشحال نیستید؟
‫البته که هستم!
‫خوشحالم!
‫خوشحالم! به خاطر همین اینطوری شدم! ‫لعنت بهش!
‫به چی دارید نگاه می کنید؟ ‫کار کنید.
‫برگردید سر کارتون احمق ها!
‫تو هم برو بیرون! فورا!
‫نمی خوام ببینمت! ‫از جلوی چشمم دور شو!
‫برو، خداحافظی هم نکن! ‫فقط برو، برو!
‫من، آن گیونگ هوی، و سازمان ‫ملی برنامه ریزی امنیت...
‫تمام تلاشمون رو می کنیم.
‫من از صمیم قلب این قول رو ‫به مردم میدم.
‫وقتی ابتدایی بودم، چهره ی...
‫یه جاسوس ترسناک از کره ی شمالی رو کشیدم ‫و برنده ی جایزه شدم.
‫اما گمونم اونا هم انسان هستن، ‫با توجه به اینکه 30 نفر از گروگان ها رو آزاد کردن.
‫چی؟ گفتی احتمالش کمه گروگان ها رو ‫آزاد کنن؟
‫الان چند نفر باقی موندن؟
‫چند نفر؟ بهم بگو!
‫خانم، نباید بشینید.
‫سوزن ها بهتون آسیب می رسونن.
‫خانم، خیلی نگران نباش.
‫چطور می تونم نگران نباشم؟
‫اگه...
‫دقیقا 13 دانشجو باقی بمونن چی؟
‫اونوقت چی؟
‫خانم.
‫این واقعا...
‫اطلاعاتی محرمانه ست...
‫اما خب طبق چیزی که شوهرم بهم گفته، ‫این قضیه ی گروگان گیری...
‫دسیسه ای هستش که کره ی شمالی ‫و کره ی جنوبی با هم برنامه ریزی کردن.
‫خدای من.
‫کره ی شمالی و جنوبی؟
‫برای انتخابات؟
‫آره.
‫پس بعید می دونم که واقعا...
‫اون دخترهای دانشجو رو بکشن، درست میگم؟
‫درسته.
‫- اونا رو نمی کشن، مگه نه؟ ‫- همینطوره.
‫یونگ رو چی؟
‫اون رو هم آزاد کردن؟
‫یونگ رو هم آزاد شده؟
‫خب، گمونم.
‫چیز غیر عادی دیگه ای رخ نداده؟
‫چی؟ به گانگ مو شلیک کردن تا ‫مجبور بشه برگرده داخل؟
‫کِی؟
‫خیلی خب، الان میام اونجا.
‫من باید برم به محل گروگان گیری.
‫چرا؟ چه خبر شده؟
‫حالا که 30 نفر از گروگان ها آزاد شدن...
‫فقط 27 نفر باقی موندن.
‫این عالیه.
‫داره به عدد 13 نزدیک تر میشه.
‫لیم سو هو...چطوری بگم؟
‫این رو از اونجایی که یه زمان ‫باهاش زندگی کردم می دونم.
‫اصلا حس نکردم که قاتل یا جاسوس باشه.
‫- در عوض، خیلی هم مهربون بود. ‫- خدای من.
‫خیلی هم با ملاحظه بود.
‫30 نفر رو آزاد کرد شدی طرفدارش؟
‫همه ش تقصیر توئـه جوانگ تائی.
‫تو گفتی که همدیگه رو تو کافه ‫ببینیم.
‫بیخیال، نباید اون رو سرزنش کنی.
‫وقتی قرار ملاقات رو ترتیب داد ‫نمی دونست که...
‫- سو هو جاسوسـه. ‫- خدای من!
‫چرا داری طرف اون رو می گیری؟ ‫نکنه عاشقش شدی؟
‫چی؟
‫خب...قضیه این نیست.
‫- من فقط... ‫- آهای یون سئول هوی!
‫به من نگو که...
‫آره، درست میگی های ریونگ.
‫وقتی سئول هوی رو تو مهمونی ‫همگانی دیدم...
‫قلبم رو سوراخ کرد...
‫جوری که انگار کار سرنوشت بود!
‫قلبت رو سوراخ کرد؟ ‫مگه تیر كوپید هستش؟
‫عجب عوضی ای هستی، این که عشق ‫نیست، فقط دنبال ثروتش هستی!
‫چطور می تونی این حرف رو بزنی؟
‫سئول هوی خورشید زندگیم و منبع الهام منـه، ‫تو هیچی نمی دونی!
‫سئول هوی!
‫با من ازدواج می کنی؟
‫من ازت تا آخر عمر...
‫محافظت می کنم!
‫هی!
‫خوش می گذره؟
‫ببینش! واقعا خوشحاله!
‫خب تو چرا جوانگ تائی رو...
‫فریب دادی وقتی اصلا بهش ‫علاقه ای نداشتی؟
‫به هر حال...
‫بدون حلقه که خواستگاری نمیشه.
‫درسته، چه حیف!
‫این اتفاق فقط یک بار تو ‫زندگی آدم میفته!
‫راستی، به هم ابراز محبت کردید؟
‫- بس کن! ‫- ساکت باش.
‫یعنی داری میگی...
‫انتخابات ریاست جمهوری 9 روز ‫دیگه ست...
‫و برای اینکه پدرم پیروز بشه...
‫همگی باید کُشته بشیم؟
‫نمی تونم قطعی بگم اما نباید ‫این احتمال رو نادیده بگیریم.
‫قربان.
‫چطوره از من استفاده کنید؟
‫از تو استفاده کنیم؟
‫پس قبل از اون...
‫یه چیزی هست که باید بدونی.
‫می دونم باور کردنش سخته...
‫اما اون دکتر هم جاسوس کره ی شمالیـه.
‫دکتر؟
‫- دکتر کانگ؟ ‫- دکتر!
‫- درد داره. ‫- بذار ببینم.
‫کجات درد می کنه؟
‫بله قربان، منم.
‫امیدوارم که با هم و کنار هم...
‫مراسم افتتاحیه ی بازی های المپیک سال ‫آینده رو تماشا کنیم.
‫چرا گروگان ها آزاد شدن؟
‫قربان.
‫قسم می خورم که اون 30 نفر گروگان، ‫تحت دستورات من آزاد شدن.
‫همه شون رو تحت کنترل دارم.
‫پس نگران نباشید قربان.
‫به جونم قسم که این کار رو با موفقیت ‫به اتمام می رسونم تا بتونم...
‫سال آینده در کنار شما مراسم ‫افتتاحیه رو ببینم.
‫عوضی! بهت گفتم گروگان ها رو آزاد نکن!
‫اونوقت تو 30 نفر رو آزاد کردی؟
‫من هرگز نگفتم از دستورات تو ‫پیروی می کنم!
‫احمق شجاع!
‫می دونی من کی هستم؟
‫برام مهم نیست، اما نقشه ت چیه؟
‫بازگشت امن ما رو به کره ی شمالی ‫تضمین کردی.
‫بهم دقیق بگو چطور می خوای این کار رو ‫انجام بدی.
‫وقتی من، نام تائه ایل، میگم...
‫شما رو برمی گردونم، به هر قیمتی ‫که شده این کار رو انجام میدم!
‫تو رو باور ندارم...
‫و همچنین چیزی که در مورد برگردوندن ما ‫به کره ی شمالی گفتی رو!
‫ببین، روز قبل از انتخابات...
‫بعد از اینکه گروگان ها رو نجات دادیم...
‫اعلام می کنیم که همه تون رو کشتیم! ‫نقشه اینه!
‫همه مون رو کشتید؟
‫می خوای ما رو بکشی؟
‫نه، صحنه سازی می کنیم.
‫خودت قبول کردی.
‫ما فقط سه نفر هستیم...
‫اما اعلام می کنی که هفت نفر رو کشتی؟
‫چندتا جسد میاریم...
‫و با لباس های شما نشونشون می دیم...
‫و فورا شما رو مخفی می کنیم. ‫کسی چیزی نمی فهمه.
‫اگه می خوای زنده برگردی...
‫هر کاری که میگم رو انجام بده.
‫اگه انجام ندی، باید بیخیال ‫مذاکره بشی.
‫ما کلی پول داریم.
‫اونقدری که اگه در نهایت شما رو بکشیم، ‫کره ی شمالی هیچ اعتراضی نمی کنه!
‫جون شما در مقابل اون همه پول ‫هیچی نیست!
‫شاید خودم بیام داخل و بکشمت!
‫آقای اون، چرا برگشتید...
‫بهشون گفتی به گانگ مو شلیک کنن؟
‫وقتی این قضیه تموم بشه ‫چه توضیحی برای این کار داری؟
‫توضیح؟
‫مگه مجبورم توضیح بدم؟
‫مگه نمی دونی اون چطوریه؟
‫می دونی که ساده از کنار این ‫قضیه نمی گذره.
‫همکارهاش بهش شلیک کردن و ‫مطمئنم که...
‫فهمیده این قضیه دسیسه ای ‫برای انتخابات هستش.
‫فکر می کنی همونطوری اون داخل ‫می شینه و کاری نمی کنه؟
‫آقای اون درست میگن، هرگز ‫بیخیال این قضیه نمیشه.
‫مجبورش می کنیم کاری انجام نده.
‫می تونیم یه کاری کنیم تا همیشه ‫اون داخل بمونـه.
‫تا همیشه اون داخل بمونه؟
‫یعنی داری میگی بکُشیمش؟
‫البته.
‫اون مایه ی دردسره. ‫اگه بمیره خیلی برامون بهتره.
‫اگه بگیم موقع...
‫نجات دانشجوها مُرده...
‫برای وجهـه ی سازمان هم بهتره.
‫این یارو چی میگه؟
‫با من صادق باش.
‫می خوای دانشجوها رو هم بکشی؟
‫باید یه کاری کنیم رئیس پیروز ‫انتخابات بشه تا بتونه...
‫اونطور که می خواد، در مراسم افتتاحیه ی ‫بازی های المپیک شرکت کنه.
‫ما تو چنین مرحله ی بحرانی ای ‫قرار داریم!
‫جون دخترها اصلا مهم نیست!
‫اگه شرایطی پیش بیاد که ‫مجبور باشیم اونا رو بکشیم...
‫دخترت رو نجات میدیم و بعد...
‫فقط دختر من رو نجات بدی در حالی ‫که کل رسانه ها اون بیرون هستن؟
‫بذاری مردم چنین چیزی رو ببینن؟
‫توافق رو فراموش کردی؟
‫ما کشتن تمام جاسوس ها...
‫و نجات گروگان ها رو قبول کردیم، ‫درسته؟
‫چیزی که من دارم میگم اینه که ‫بسته به شرایط...
‫حتی با این وجود...
‫باید تمام دانشجوها رو نجات بدیم.
‫از جمله دخترم.
‫مراقب باشید قربان.
‫عوضی ریاکار.
‫اینطور نیست؟
‫حتی پسر خودش رو فرستاد به ‫خط مقدم...
‫تا به عنوان مدیر مقامش رو حفظ کنه.
‫اگه خوب به قضیه فکر کنی، تقصیر ‫خودشه که پسرش مُرد!
‫هی.
‫اگه انتخابات خوب پیش نره...
‫به شدت پشیمون میشه که دانشجوها رو نکشته!
‫پس...
‫بسته به شرایط...
‫ممکنه که در نهایت دانشجوها رو بکشیم؟
‫حق با شماست قربان.
‫«حق با شماست قربان»؟
‫عوضی ها!
‫بجنبید!
‫هی، ببرشون داخل!
‫همه تو یه صف حرکت کنید!
‫مثل همونایی که قبلا آزاد شدن...
‫مجبورشون کنید توافقنامه ی عدم افشا رو ‫امضا کنن و بگن که حرفی نمی زنن.
‫یه مقدار بترسونیدشون...
‫بعد همه شون رو بفرستید به ‫بیمارستان خودمون.
‫حواستون باشه که یه وقت ‫خبرنگارها دنبالتون نباشن.
‫بدون مشکل رسیدن.
‫پس نگران نباشید قربان.
‫- یه سیگار بده. ‫- ببخشید؟
‫بله قربان.
‫چرا میکروفن یاب حمل می کنی؟
‫چی؟ چه خبر شده؟
‫من؟
‫آقای نام، اینجا شنود گذاشتن!
‫کی این رو گذاشته اینجا؟
‫متاسفم.
‫کسی که غذاها رو تحویل داد!
‫چرا نمی تونیم بریم داخل؟
‫- نمی تونیم بریم داخل! ‫- بچه ی من اونجاست!
‫- باید بریم داخل! ‫- چه خبر شده؟
‫- این چیه دیگه؟ ‫- چه خبر شده؟
‫- این چیه دیگه؟ ‫- برید کنار رد بشم!
‫برید کنار لطفا.
‫چی؟ چه خبر شده؟
‫اومدم ظرف ها رو ببرم.
‫- بذارید بره داخل! ‫- بذارید بره داخل!
‫چی، می خوای اون رو بکشی؟
‫البته.
‫می خوای دانشجوها رو هم بکشی؟
‫جون اون دخترها اصلا مهم نیست.
‫اگه انتخابات خوب پیش نره...
‫به شدت پشیمون میشه که ‫دانشجوها رو نکشته!
‫باید این رو بفرستیم داخل خوابگاه.
‫و اگه فاش بشه که...
‫صبر کن، می خوای این رو بدی به ‫جاسوس ها؟
‫فرکانس اضطراری ای که تو و نامزدت ‫ازش استفاده می کنید چیه؟
‫این عجله واسه چیه؟ تا فردا ‫صبح بهش وقت دادی!
‫وقتمون داره تموم میشه.
‫باید ببینم امکانش هست ‫مدرکی پیدا کنه یا نه.
‫فرکانس چیه؟
‫44.
‫هان نا.
‫هان نا، می شنوی؟
‫آقای لی؟ چه خبر شده؟
‫مدرکی به دست آوردی؟
‫آره، پیدا کردم.
‫موتور پیک رو پیدا کردیم.
‫لعنتی.
‫از تائه ایل و بردن گروگان ها ‫به داخل سازمان فیلم گرفتم.
‫- یه تفنگ بهم بدید. ‫- بفرمایید قربان.
‫عوضی.
‫به خاطر گذشته بهت سخت نگرفتم.
‫اونوقت تو بهم نارو زدی؟
‫بیخیال، چی شده قربان؟
‫قضیه چیه؟
‫چرا پیش این عوضی هستی؟
‫تو هم با اون کار می کنی؟
‫- در مورد چی داری حرف می زنی؟ ‫- هی!
‫- این رو هم ببرید. ‫- بله قربان.
‫چیکار دارید می کنید؟ ولم کنید!
‫داخل کمپ میکروفن پیدا کردیم!
‫- ولم کن! ‫- منتظر چی هستی؟ بیا بیرون.
‫تکون نخور.
‫- بیا بیرون دیگه! ‫- اگه من رو ببرید...
‫شرکتم بیخیال نمیشه. ‫این کار سرکوب کردن آزادی بیان هستش!
‫احتمالا هان نا رو گرفتن!
‫به خاطر تو الان تو خطره!
‫بشین.
‫مدرک؟ داشتن مدرک چه فایده ای داره؟
‫خودت می دونی که 9 روز دیگه ‫همه مون رو می کُشن.
‫می دونی که این کار رو می کنن.
‫خفه شو.
‫حزب بازگشت امن ما سه نفر به ‫کره ی شمالی رو تضمین کرده.
‫تو هنوز هم متوجه نیستی؟
‫احمقی؟
‫درسته، شنیدم که به یونگ رو ‫گفتی...
‫9 روز دیگه از اینجا میری.
‫از من پرسید چرا 9 روز دیگه...
‫من هم بهش گفتم که این قضیه ‫دسیسه ای برای انتخابات هستش.
‫اینکه پدرش ممکنه همه ی گروگان ها رو بکشه.
‫- بهش گفتی؟ ‫- چیه؟
‫دلت واسش می سوزه؟
‫علاوه بر فوت برادرش...
‫فهمیده که پدرش ممکنه تمام دوست هاش رو ‫بکشه، احتمالا الان داره دیوونه میشه.
‫خودش رو واسه این اتفاق سرزنش می کرد.
‫الان احتمالا دلش می خواد بمیره.
‫عوضی!
‫سخته، مگه نه؟
‫مطمئنم که برای تو هم سخته.
‫به خاطر اینکه عاشق یونگ رو هستی.
‫خفه شو.
‫فکر می کنی من خائنم؟
‫دوست داشتن دختری که جونت رو نجات داده ‫خیانت به وطن حساب میشه؟
‫حزبت مامورهای وفادارش رو با ‫پول معاوضه کرده.
‫اونا چی؟
‫تو رهبر گروه سازمان ملی برنامه ریزی ‫امنیت هستی.
‫سازمان شما برای افرادی که بر علیه استبداد رژیم ‫مبارزه می کنن پاپوش درست می کنه و اونا رو می کشه.
‫تو سگ رژیمی هستی که...
‫جون مردم بی گناه رو زیر پا می ذاره ‫تا دولت تک حزبى و امنیتی بسازه.
‫سازمان شما چنین چیزیه.
‫و تو هم مامور اونایی. ‫اصلا حق نداری من رو سرزنش کنی.
‫در آخر، همه شون مثل هم هستن.
‫به بهانه ی بازگشت به وطن...
‫کره ی شمالی تعداد بی شماری از ‫کره ای - ژاپنی ها رو فریب داد...
‫و جونشون رو زیر پا گذاشت.
‫کره ی جنوبی هم دولت تک حزبی ‫و امنیتی ساخت.
‫لیم سو هو.
‫باید بیدار بشی!
‫جون سربازهای بی اهمیتی مثل ما...
‫- ما باید... ‫- نه.
‫«ما»؟
‫من و تو دشمن هم هستیم.
‫یه مقدار می خوای؟
‫من گرسنه نیستم.
‫مگه نگفتی من رو تکه تکه می کنی؟
‫حرف های بدی زدم...قبول دارم.
‫از کجا فهمیدی؟
‫اتاقی که داخل دفترتـه.
‫واقعا چشمگیره.
‫لطفا قضیه رو...
‫به دانشجوها نگو.
‫البته.
‫به هر حال تو هم واسه سازمان ‫من کار می کنی.
‫یه مامور مثل من چطور می تونه...
‫پوشش تو رو فاش کنه؟
‫ما طرف هم هستیم.
‫آقای لی.
‫از اونجایی که جون جفتمون ‫در دستان اوناست...
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫اگرچـه چون ضعیف هستم تسلیم قدرت اونا ‫شدم اما هنوز هم فکر می کنم اونا...
‫افرادی اهریمنی هستن که برای مردم بی گناه پاپوش ‫درست می کنن تا خودشون برن بالاتر.
‫من هرگز...
‫دانشجوهام رو به اونا نفروختم!
‫پس...
‫بیا با هم...
‫دانشجوها رو نجات بدیم.
‫نجات؟
‫هی.
‫برگرد سر جات.
‫من اون میکروفن رو نذاشتم اونجا.
‫پس چطور می تونم نواری داشته باشم ‫که بدم بهت؟
‫وقتی که...
‫خودت رو پیک رستوران جا زدی...
‫و اومدی داخل با این از آقای ‫نام فیلم گرفتی...
‫میکروفن رو گذاشتی اونجا، عوضی!
‫لعنتی.
‫اگه می دونستم چنین اتفاقی میفته، ‫میکروفن خودم رو می ذاشتم اونجا.
‫بیاید کار رو شروع کنیم.
‫دونگ جائه، دونگ جائه!
‫این رو باز کن! ‫بجنب!
‫بازش کن!
‫همرزم جو، باید بریم گشت بزنیم.
‫اسم این آهنگ بیموک بود. ‫اونقدر قشنگه که آدم رو غمگین می کنه.
‫در گوشه ای پر علف و آفتابی ‫در پای کوه...
‫یه صلیب چوبی روی قبر یه سرباز ‫گمنام بود...
‫و آهنگ الهام گرفته از...
‫آهای لباس خال خالی.
‫تو خواننده ی خوبی هستی، ‫دوباره بخونش.
‫ببین.
‫اسم من کو های ریونگ هستش ‫نه خال خالی.
‫از طرفی، من بدون همنوازى ‫نمی خونم.
‫- من ماریا کالاس دانشگاه هوسو هستم. ‫- ماریا کالاس!
‫کسی می خواد...
‫برای های ریونگ پیانو بزنه؟
‫تو خوب پیانو می زنی!
‫من براش پیانو می زنم!
‫♪ دود توپ و تفنگ از دره ی عمیق عبور کرد ♪
‫♪ در مکانی آفتابی ♪
‫بعید می دونم این کار نتیجه بده.
‫اما اونجا امن ترین مکان برای ‫مخفی شدن هستش.
‫بعید می دونم یونگ رو به ‫راحتی چیزی بهشون بگه.
‫حتی مخفی کرده که دختر مدیر سازمان ‫ملی برنامه ریزی امنیت هستش.
‫این قضیه دسیسه ای برای ‫انتخابات هستش.
‫تا کِی می خوای هر چی سازمان ‫میگه گوش کنی؟
‫چطور می خوای از شر کانگ چئونگ یا ‫خلاص بشی؟
‫♪ در هر نقطه ♪
‫♪ خزه روییده ♪
‫ساکت باشید!
‫خب، بند دوم چی؟
‫«ارشد دانشجوهای خوابگاه»
‫ببخشید، متاسفم...
‫اما باید برم دستشویی.
‫نمی تونم تحمل کنم!
‫دراز بکش.
‫من هم باید برم.
‫اونایی که می خوان برن ‫همه شون بیان.
‫این آخرین باره.
‫آهای دانشجوی افسری.
‫فردا از اینجا فرار می کنیم.
‫سرپرست خوابگاه هم می دونه.
‫جو، همونی که دخترها رو برد سمت ‫سرویس بهداشتی، شما به اون رسیدگی می کنید.
‫ما؟
‫فهمیدید؟
‫برید.
‫«8 روز تا انتخابات»
‫چیکار داری می کنی؟
‫واسه اینکه تناسب اندام خودشون رو ‫حفظ کنن...
‫حداقل باید این کار رو انجام بدن.
‫همگی بشینید.
‫ما که گوسفند و گاو نیستیم!
‫بدون اینکه اجازه بدی دست و صورتمون رو ‫بشوریم ما رو اینجا نگه داشتی.
‫این سواستفاده از حقوق انسانیـه!
‫چند روزه که...
‫حتی دندون هامون رو ‫هم مسواک نزدیم!
‫خوابیدن در اینجا سخته...
‫اما چیزی که بدتره بوی گندی ‫هستش که میدیم!
‫می تونیم بریم خودمون رو ‫بشوریم؟
‫اولین باره که 4 روز میشه ‫مسواک نزدم!
‫- لطفا. ‫- جدی.
‫- فقط این یک بار. ‫- لطفا.
‫- بدنم خیلی می خاره. ‫- دیگه نمی تونم تحمل کنم.
‫- لطفا. ‫- هر چی بگی گوش می کنم.
‫- لطفا. ‫- بذار یه آبی به سر و صورتمون بزنیم.
‫- بدنم خیلی می خاره. ‫- لطفا.
‫اگه بذاری صورتمون رو بشوریم ‫حالمون خیلی بهتر میشه.
‫حداقل چنین چیزی رو اجازه می دید ‫دیگه، درسته؟
‫عقلتون رو از دست دادید دخترهای لوس؟
‫باشه.
‫هر بار ده نفر.
‫اگه با نمک بازی دربیارید ‫بقیه آسیب می بینن.
‫تشت شست و شو داخل اتاق ها مونه.
‫میشه قبلش یه سر بریم ‫به اتاق هامون؟
‫اما بالاتر از طبقه ی دوم نرید.
‫اولین گروه ده نفره.
‫- من! ‫- من!
‫- اول من! ‫- اول من!
‫- من! ‫- من!
‫- اول من! ‫- اول من!
‫همگی جلوی من به صف بشید!
‫- برو. ‫- شماره.
‫شماره تون رو بگید!
‫یک.
‫- دو. ‫- سه.
‫- چهار. ‫- پنج.
‫- چرا داری می دوی؟ ‫- کو های ریونگ!
‫- بیا بریم به اتاق ما در طبقه ی سوم. ‫- چی؟ اما گفتن که...
‫یادم رفته مسواکم رو کجا گذاشتم.
‫مشکلی نیست، من یه مسواک جدید دارم، ‫نگران نباش، بزن بریم.
‫خب...
‫اتاق من کنار اتاق شست و شو هستش، ‫می تونم یه لحظه برم اونجا؟
‫باید در طبقه ی دوم بمونی.
‫من اینجا دانشجو نیستم.
‫کسی رو ندارم که ازش چیزی ‫قرض بگیرم.
‫اتاقت کجاست؟
‫زیرزمین اول.
‫من رو بکش.
‫از اینجا نمیرم بیرون!
‫نمی دونستم تختم انقدر راحته.
‫بهشون بگیم از الان به بعد بذارن ‫داخل اتاق هامون بخوابیم؟
‫این چیزیـه که تو میگی!
‫فکر می کنی اومدیم پیک نیک؟
‫داشتم شوخی می کردم عوضی.
‫یونگ رو، دنبال چیزی می گردی؟
‫سئول هوی، اون ساعت ‫دیجیتال من رو ندیدی؟
‫ساعتت؟
‫آهان، داخل کیفه.
‫باید داخل کیف قرمز باشه.
‫ندو!
‫چی؟
‫نمی تونی جلوی من رو بگیری.
‫ممنون...
‫واسه آخرین بار ازت ممنونم.
‫تا حالا کسی طرف من رو نگرفته بود.
‫ممنونم.
‫جدی میگم.
‫اتاقم اونجاست.
‫برو.
‫ران پام الان اونقدری قوی هست که...
‫جلوی گلوله ها رو بگیره.
‫آخ، خیلی درد می کنه.
‫برید! فورا!
‫اون یونگ رو فرار کرده!
‫- چی؟ ‫- اتاق 207.
‫شماها یونگ رو رو ندیدید؟
‫اون اول از همه رفت به اتاق ‫شست و شو.
‫دنبالم بیا.
‫- کجاست؟ ‫- چه خبر شده؟
‫ساکت باشید!
‫بشینید!
‫- اگه تکون بخورید می کُشمتون. ‫- هی.
‫عوضی!
‫عوضی...
‫- دستم رو باز کن! ‫- باشه.
‫خانم.
‫چه خبر شده؟
‫بچه ها، بیاید اینجا، فورا!
‫بجنبید!
‫- جمع بشید! ‫- همین الان!
‫- بجنبید! ‫- اون رو ببند!
‫چی؟
‫اون یونگ رو!
‫می خوایم از این خوابگاه فرار کنیم.
‫خوب گوش کنید، داخل اتاق دعا...
‫یه راه مخفی هست که شماها ‫ازش خبر ندارید.
‫از اون راه، میریم پایین به ‫زیرزمین اول.
‫بعدش از پله های مرکزی استفاده می کنیم ‫و از در اصلی خارج می شیم.
‫این ممکنه آخرین فرصت ما باشه.
‫پخش و پلا نشید، همگی با هم ‫حرکت کنید.
‫بدون سر و صدا.
‫بجنبید! برید!
‫برید!
‫«سرویس بهداشتی»
‫چه خبر شده؟
‫یونگ رو رفته به اتاق طبقه ی چهارم.
‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت تصمیم گرفته ‫که اول شما دو نفر رو از اینجا خارج کنه.
‫به محض اینکه برسیم اونجا ‫بیشتر توضیح می دم.
‫یونگ رو؟
‫«ورود ممنوع»
‫از پله ها برید پایین.
‫مواظب قدم هاتون باشید.
‫- پله ها؟ ‫- دنبالش برید.
‫- مواظب قدم هاتون باشید. ‫- خیلی خب.
‫مراقب باشید.
‫- مراقب باشید. ‫- مراقب قدم هاتون باشید.
‫البته که اونجا قایمش نمی کنن.
‫کیف پول رو کجا پنهان کردن؟
‫این اطراف بوی پول رو حس می کنم
‫برو در رو قفل کن! فورا!
‫هی، بجنب، قفلش کن!
‫بجنب!
‫عوضی ها!
‫«ورود ممنوع»
‫اون یونگ رو!
‫جوابم رو بده.
‫اون داخلی، درسته؟
‫برای اینکه نجاتت بدم، اول باید پیدات کنم!
‫یونگ رو.
‫جوابم رو بده، لطفا.
‫باید یه رمزی بسازیم.
‫تق تق، تق تق تق!
‫اگه 2بار شنیدی، بعدش 3بار شنیدی، ‫یعنی منم، یونگ رو!
‫باید در رو فورا باز کنی، ‫قبوله؟
‫قبوله.
‫جوابم رو بده، لطفا.
‫کثافت!
‫چی؟
‫چاشنی بمب کجاست؟
‫کجاست؟
‫بچه ها، راه رو باز کنید.
‫بگیرش.
‫صبر کنید!
‫همگی گوش کنید.
‫اون چیز مربعی که به در وصل شده!
‫اون به یه سیم وصله!
‫اون یه بمبه!
‫- خدای من! ‫- تکون نخورید!
‫مواظب باشید!
‫یالا دیگه!
‫یه کاری کن!
‫- زود باش! ‫- عجله کن!
‫- یه کاری کن!
‫اون واقعا بمبه؟
‫- تو دانشجوی افسری هستی! ‫- نمی دونم چه طوری خنثی کنمش!
‫- بجنب دیگه! عجله کن! ‫- اما من...
‫- لطفا یه کاری کن! ‫- من چطوری...
‫- یه کاری کن دیگه! ‫- اونجا بمب گذاشتن!
‫آهای دانشجوی افسری!
‫- دانشجوی افسری؟ ‫- بله؟
‫چیکار کنیم؟
‫صبر کن.
‫بیا این پایین!
‫تکون نخور!
‫چیه؟
‫تکون نخور!
‫بهت شلیک می کنم!
‫واقعا شلیک می کنم!
‫بجنب!
‫- عجله کن، لطفا. ‫- هی.
‫تکون نخور.
‫- باز شد! ‫- قربان!
‫- قربان. ‫- بله؟
‫تو اول برو بیرون و دانشجوها رو هدایت کن
‫یالا!
‫- بزن بریم! ‫- زود باش!
‫عجله کنید! برید!
‫همگی وایستید!
‫وایستید!
‫همرزم کانگ!
‫تکون نخورید!
‫اگه کسی تکون بخوره...
‫این دیگه چه کاریه؟
‫می خوای همگی با هم بمیریم؟
‫لعنتی!
‫اون دیگه چه کوفتیه!
‫اگه همه ی گروگان ها مُرده باشن چی؟
‫بمب منفجر شده، بعید می دونم...
‫فقط 13 نفر مُرده باشن.
‫فقط 13 نفر باید بمیرن!
‫فقط 13 نفر.
‫خبرهای سوزناک بیشتری...
‫راجع به افرادی می شنویم که هنوز نمی دونن ‫بچه شون زنده ست یا مرده.
‫دیوانه!
‫داری در مورد امنیت دخترم دروغ می گی، مگه نه؟
‫اگه صدمه ای به دخترم بزنی...
‫ما از کی تا حالا...
‫فقط طبق توافق با کره ی جنوبی کار می کنیم؟
‫علاوه بر این، هدف کره ی جنوبی اینه که...
‫در انتخابات پیروز بشه.
‫نه اینکه جون گروگان ها رو نجات بده.
‫محاله پدرم...
‫زنده یا مُرده...
‫ما حالا تو یه کشتی هستیم!
‫«صحنه ی اضافی»