‫تا ساعت 11 برمی گردیم.
‫-فقط نیم ساعت بازی کن، باشه؟ ‫-باشه؟
‫- باشه، باشه، خیلی خب. ‫- آنا، لطفاً حواست به برادرت باشه.
‫شماها برنامه های آخرِ هفته منو خراب کردین.
‫نمی شه که یکسره مهمونی بگیری، آنا.
‫امشب برات شب بزرگیه، سوفی. ‫بیا بریم.
‫آنا، تو بودی؟
‫[باز کردنِ همه]
‫آنا؟
‫دهنت رو باز کن.
‫- گفتم دهنت رو باز کن. ‫- کافیه، آنا، نه!
‫اون اینجاست!
‫فین، اون ما رو می خواد.
‫بیا. بیا بریم.
‫اما بابایی گفت نباید بریم بیرون.
‫[هشدار]
‫- آنا، صبر کن! ‫- نباید بذاریم ما رو بگیره.
‫آنا!
‫- داره میاد سراغمون. ‫- سوار ماشین شو.
‫عجله کن!
‫تو هم دیدیش دیگه؟ ‫فین، اون واقعیه.
‫ولی نمی ذارم دستش به ما برسه. ‫به ما نمی رسه.
‫بیا با هم آواز بخونیم. ‫بابایی می گه آواز خوندن وحشت رو کمتر می کنه.
‫- آنا! چی...؟ ‫- بیا بیرون.
‫- نه! ولم کن! ‫- بیا بیرون. یالا!
‫- بیا لب پُل. ‫- نه.
‫- بیا بریم. بیا اینجا. ‫- نه!
‫اینجا دستش بهمون نمی رسه. ‫فین!
‫بیا. بیا اینجا. ‫فین!
‫واقعاً شرمنده ام.
‫- بیا بریم. ‫- نه.
‫دیگه نباید مقاومت کنی.
‫- ولم کن! ‫- مقاومت نکن.
‫- ظاهراً ارتفاعش 30 متره. ‫- خیلی خب.
‫بیا. این گرمت می کنه.
‫[بهیار]
‫[پلیس]
‫- نه! بذارید رد شم. بذارید رد شم. ‫- آروم باشید، خانم.
‫آروم باشید.
‫باید ولم کنید...
‫فین؟
‫فین؟ فین؟ فین؟
‫خوبی؟ آهای، خوبی؟
‫چیزیت شده؟ زخمی شدی؟
‫فین، چیزیت شده؟
‫یه چیزی بگو!
‫آهای! زخمی شدی؟
‫وای خدا!
‫پیداش کردیم.
‫[آتش نشانی]
‫خوبی؟
‫متوجه شدم که امروز، نوسان های زیادی تو امواج بتا داری
‫سری قبلی خیلی وضعیتت بهتر بود.
‫منظورت چیه؟
‫فکر می کنم که اون ضربه روحی...
‫صدمات جدی ای به قسمتی از مغزت وارد کرده.
‫می دونم که حرفم رو باور نمی کنی،
‫اما اون شب یه چیزی پشت سرمون بود.
‫خب، باور می کنم که فکر می کنی حقیقت همینه.
‫اما چیزی که در واقع باورش دارم ‫اینه که این «تعقیب کننده شرور»...
‫ساخته ذهنِ توئه و نمی ذاره مجبور به ‫رویارویی با احساس عذاب وجدانت بشی.
‫حالا می شه لطفاً فقط قرص هام رو بخورم؟
‫هنوز کارمون تموم نشده، فین.
‫توی مدرسه اضطراب داری؟
‫چیزی نیست.
‫تو از یه نسل ممتاز اومدی.
‫اینو یادت نره.
‫گوش کن، عملکردت 15 درصد ‫نسبت به آخرین چکاپت...
‫کاهش پیدا کرده.
‫لطفاً اینو به پدر و مادرم نگید، دکتر.
‫می دونی که مجبورم بگم.
‫خدا رو شکر کن که براشون مهمی.
‫سلام.
‫حلال زاده رو ببین...
‫معذرت می خوام که دیر کردم. ‫ببخشید. از اون روزهای شلوغ بود.
‫همه چی مرتبه، عزیزم؟
‫اینا کمکت می کنن.
‫می شه بری طبقه پایین ‫توی سالن انتظار، پیش خواهر دوقلوت؟
‫ما باید راجع به یه سری چیزها حرف بزنیم.
‫- سلام. ‫- چی شد؟
‫دوباره قرص جدید گرفتم.
‫نوبت توئه.
‫- بیرون منتظر می مونم. ‫- باشه.
‫- خوش بگذره. ‫- ممنون.
‫رامین!
‫سلام. سلام.
‫سلام.
‫سلام، خوشگله.
‫داشت با من حرف می زد
‫آره، تبریک می گم، احتمالاً درست می گی.
‫- نیازی نیست. ‫- ولی من خیلی از اون سرترم.
‫سلام چه خبرها، «برگمن»؟
‫سلام سمیرا!
‫امشب میای دیگه؟ ‫آدرسش رو توی گروه فرستادم.
‫«سرچماقیان ماری» از گونه های انگلیِ قارچ هاست...
‫که در شرایط کاملاً ویژه ای تولید مثل می کنه.
‫قارچ، بدن میزبان رو در اختیار می گیره و کنترلش می کنه،
‫به مغز کوچ می کنه،
‫و حشره رو تحت تأثیر قرار میده ‫تا نتونه بدن خودشو کنترل کنه...
‫و صرفاً در قالب زمینه ای برای رشد قارچ عمل می کنه
‫گندش بزنن! مورچه های زامبی.
‫آره، لیندر. ‫از این زاویه هم میشه بهش نگاه کرد.
‫فینی، سریع گوشیت رو بده.
‫حالا کی می تونه بهم بگه «نخینه » چیه؟
‫سلول های ریشه ایِ جلینۀ قارچ ها.
‫دقیقاً.
‫قارچ از سر حیوان بیرون می زنه ‫و بعدش هاگ های جدیدی تشکیل می ده.
‫خب...
‫حالا بریم سراغ بحث بعدی. ‫[امشب مهمونی لیندر میای؟ با عشق از طرف فین]
‫همگی یه نگاه به تولید مثلِ ‫قلمروی قارچ های فوق العاده بندازید.
‫تولید مثل قارچ ها؟ این حوزۀ تخصصیِ منه. ‫(منظورش مادۀ مخدرِ قارچه)
‫کل فکر و ذکرش همینه.
‫بس کن!
‫همگی می دونیم که قارچ ‫عمدتاً با هاگِ خودش تولید مثل می کنه.
‫«ب.می.موفق»؟ ‫(بعداً می بینمت. موفق باشی)
‫اینو دست به دست کنید.
‫نوشته «بعداً می بینمت. موفق باشی .»
‫یکی طلبِ من، عوضی!
‫اینا توی امتحان نهایی ـتون میاد.
‫[مهمونی مدرسه]
‫- فکر کردم نمیای، شازده! ‫- باید یواشکی می زدم بیرون.
‫- کوله پُشتی آوردی، لینا؟ ‫- یه سورپرایز با خودم آوردم.
‫به نظرم وقت تحول ـه.
‫مهمونی!
‫آهای، چرا آهنگ رو قطع کردی؟
‫آهای، لیندر!
‫گفتی نمی خوای عجیب و غریب ها توی مهمونیت باشن؟
‫شرمنده، عزیزم. ‫این تقدیم به تو!
‫اتحاد دخترها! به خودتون سخت نگیرید.
‫عشق خودتون رو مخفی نکنید.
‫حالت تهوع داری؟
‫اوهوم.
‫سردرد داری؟
‫چرا با بدنت اینجوری می کنی، عزیزم؟ هممم؟
‫چرا بهمون نگفتی داری میری مهمونی؟
‫مگه قرارمون این نبود؟
‫- نمی خواستم بیدارتون کنم. ‫- دفعۀ بعدی بیدارمون کن، باشه؟
‫باشه؟
‫باشه.
‫حالا سوفی کجاست؟
‫صدای اومدنش به خونه رو نشنیدم.
‫مگه قرار نبود پرستاریِ بچۀ همسایه رو بکنه؟
‫با رامین رفته مرکز شهر، صبحونه بخوره.
‫رابطه ـشون دیگه جدی شده؟
‫هنوز با دکتر «استانک» ‫در مورد مشکل بی خوابی ـت صحبت نکردی؟
‫نقاشی های وحشتناکت رو پیدا کردم، فین.
‫اگه خواستی در موردش صحبت کنی، ‫یادت نره ما اینجاییم.
‫گوش کنید، من حالم خوبه! خب؟
‫حالا کِی میری؟
‫کجا؟
‫عیادتِ بابابزرگت. ‫جراحیش نزدیکه.
‫ای خدا! شرمنده، یادم رفت.
‫ماشین منو بردار.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- فین!
‫بفرمایید.
‫هممم...
‫با این کتاب روحم رو شاد کردی!
‫حالتون چطوره؟
‫فوق العاده ام. توی یه کیسه دستشویی می کنم...
‫و با لوله نفس می کشم...
‫بگو ببینم، مدرسه چطوره؟
‫هممم... مدرسه خوبه. عالیه!
‫اون دختره سمیرا چی شد؟
‫هممم...
‫دیشب توی مهمونی با هم بودیم.
‫جای تعجبی نداره که دخترها خیلی راحت...
‫به پای مردهای خوش قیافه ای مثل تو می افتن. ‫مگه نه پسرم؟
‫چیزی نمی خواید براتون بگیرم؟
‫فین؟
‫بله؟
‫می دونم خیلی توی این نخ ها نیستی، پسرم، ولی...
‫میشه برام دعا کنی؟
‫تا من و تو بتونیم یه کم بیشتر با هم باشیم؟
‫می کنم.
‫کنارتون هم می مونم.
‫امروز خیلی رو فُرمی!
‫تو هم همینطور، عشقم.
‫از بیمارستان خبری نشده؟
‫معلوم نیست اون پیرمرد چقدر دیگه وقت داره.
‫اگه فین آماده نباشه چی؟
‫دکتر استانک هم نگرانه.
‫این براش خیلی سخته.
‫اون از آنا قوی تره.
‫سوفی هم همینطور.
‫[لینا: از دستم عصبانی هستی؟]
‫[تماس تصویری از طرف لینا]
‫سلام پسر. ‫محض اطلاعت من رفاقتی با سمیرا ندارم.
‫اینا همه ـش توی ذهن توئه.
‫آره، تو هم مثل مامان و بابام ‫فکر می کنی من دیوونه ام.
‫اونا می ترسن که یه موقع سرنوشتم ‫مثل خواهرم بشه.
‫سوفی؟
‫آنا!
‫عه.
‫ببین، فقط ریلکس کن. ‫من همیشه هوات رو داشتم.
‫باشه؟ حالا بگیر قشنگ بخواب.
‫تو هم همینطور.
‫و اون کاملاً مال خودتونه.
‫این چیه دیگه؟
‫ببینید چه جذابیت ظاهری ای داره.
‫فین؟
‫فین!
‫خوب میشه. ‫به خاطر افتادنش دچار یه ضربۀ مغزیِ کوچولو شده.
‫بجز اون، نیازی به نگرانی نیست.
‫بدجوری ما رو ترسوندی، پسرم.
‫شرمنده.
‫دیدیم توی بالکن دراز به دراز افتادی، خنگول!
‫مگه توی خواب راه رفتن هات تموم نشده بودن؟
‫امشب مهمون داشتید؟
‫چه مهمونی؟ نصف شبی؟
‫آره، دیدمشون اینجا بودن.
‫یه پیرزن ویلچری.
‫سوفی هم اینجا بود.
‫انگار بهش مواد خورونده بودن.
‫واقعاً داری چی چی میگی، رفیق؟
‫- سوفی! ‫- اینجا چه خبره؟
‫سوفی... سلام.
‫فین...
‫می خواسته با این چیکار کنه؟
‫سوفی؟
‫آهای!
‫سوفی، خوبی؟
‫سوفی...
‫سوفی!
‫در زدن بلد نیستی؟
‫برو گمشو دیگه!
‫- فکر کردم... ‫- فین! برو بیرون!
‫فین؟ اینجا چه خبره؟
‫- فکر کنم کاملاً خُل و چِل شده. ‫- اینجا...
‫فین، بیا.
‫خوبی عزیزم؟
‫آره، فقط یه جورایی حس میکنم مریضم.
‫- زنگ بزنم به مدرسه بگم نمیای؟ ‫- نه، نیازی نیست.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫لینا، خواب ندیدم. ‫خیلی برام واقعی بود.
‫- مثل رفاقت من و سمیرا؟ ‫- سوفی 18 سالشه.
‫هورا، سن قانونی داره! خب که چی؟
‫آنا هم 18 سالش بود.
‫حالا می ترسم که یه موقع اتفاقی بیفته ‫و تقصیر من باشه که کاری نکردم.
‫- آخ، فینی. ‫- سوفی، صبر کن. سوفی!
‫گفتم ولم کن، رامین!
‫- بیخیال بابا! ‫- بس کن. دیگه هیچوقت بهم دست نزن.
‫سوفی؟
‫واقعاً نمی دونم چِش شده.
‫شاید...
‫اینا عوارض جانبیِ قرص های جدیدش باشن.
‫نمی دونم، رفیق.
‫یالا، سوفی. بیشتر تلاش کن.
‫از همۀ زورت استفاده کن.
‫چی...؟
‫سوفی؟
‫سوفی! سوفی!
‫آهای! سوفی!
‫برو یه دکتر خبر کن.
‫یالا!
‫خواهش می کنم، عزیزم. ‫دکتر استانک گفت نباید از جات بیای بیرون.
‫درد ندارم. پس نمی خواد نگران باشی.
‫من باز می کنم.
‫کی بود؟
‫را...رامین بیرونه.
‫ردش کن بره! خودت هر چی خواستی بهش بگو. ‫برام مهم نیست.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫باید سوفی رو ببینم.
‫گوش کن، الان نمی تونه ببینتت.
‫بهش پیامک هم دادم.
‫- یه چیزی هست که باید بهش بگم. ‫- رامین... اون نمی خواد ببینتت.
‫سوفی!
‫میشه لطفاً با هم حرف بزنیم؟
‫موضوع مهمیه.
‫رامین، خوشحالم می بینمت.
‫- عه. ‫- چی شده؟
‫سلام، خانوم برگمن. ‫من واقعاً نگرانم.
‫نگران؟
‫بله، باید با سوفی حرف بزنم. ‫خواهش می کنم!
‫اون مهمونی ظاهراً یه کم از کنترل خارج شده.
‫- لطفاً یه مقدار به دخترم زمان بده، باشه؟ ‫- هممم... ولی...
‫- بهش خبر می دم اومده بودی. ‫- باشه.
‫به گمونم دیگه نمی خوای برگرده اینجا، آره؟
‫سلام؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫می خواستم... می خواستم مراقبِ تو باشم.
‫پاک عقلت رو از دست دادی؟
‫الان یادت نمیاد، سوفی، ‫ولی من مطمئنم دیشب اون اتفاق عجیب رو دیدم.
‫خب؟
‫از دهنت داشت خون می اومد. عینِ...
‫عینِ چی؟ عینِ آنا؟
‫فین، به نظرم کاملاً روانی شدی.
‫فقط دماغم خون اومده بود. ‫بعضی وقتا پیش میاد.
‫این کارها رو تمومش کن. حالم خوبه.
‫رامین چی؟ ‫تا دو روز پیش باهاش خوب و خوش بودی.
‫نمی خوام حرفات رو بشنوم. ‫ربطی به تو نداره.
‫خواهش می کنم، سوفی.
‫من فقط نگرانتم، خب؟
‫فین؟
‫داری منو می ترسونی!
‫[رامین: باید همین الان همدیگه رو ببینیم]
‫[رامین: تو و سوفی در خطرید. فوری بیاید]
‫[رامین: توی غذاخوری پمپ بنزین منتظرم]
‫[رامین: پس کجایی؟]
‫رامین؟
‫خوبی؟
‫آهای؟
‫سلام، این پیغامگیرِ صوتیِ رامین ـه. ‫خودتون می دونید باید چیکار کنید.
‫رامین؟
‫[پلیس]
‫فین. چی شده؟
‫- من... ‫- نظرمون روی خودکُشی ـه.
‫چرنده! همین الان بهتون گفتم، ‫رامین قرار بود منو اینجا ببینه.
‫شاید فقط می خواسته تو پیداش کنی.
‫واقعاً درست نگاه کردین؟ ‫آخه آدم چطور می تونه اینجوری خودشو بکُشه؟
‫- با مواد. ‫- مواد؟
‫آره. شما بچه ها اون مزخرفات رو مصرف می کنید ‫و بعدش خُل می شید.
‫رامین بهم پیامک داد، خب؟
‫[صندوق دریافتی خالی است] ‫[همۀ پیام ها و تماس ها پاک شده اند.]
‫چی شده؟
‫همه ـشون...
‫همه ـشون پاک شدن. ‫پیامک هاش نیست.
‫بهتره بری خونه، پسر جون. ‫باهات در تماس می مونیم.
‫اینم یه شماره برای مشاورمون.
‫بریم.
‫واقعاً نمی فهمم. آخه...
‫فین، نمیشه نصف شب برای خودت بذاری بری. ‫این کار، بی مسئولیتی ـه!
‫اینجوری که نمی تونیم کمکت کنیم.
‫ای خدا... پسرم!
‫شرمنده.
‫خودکُشی نبود، خب؟ ‫رامین می خواست در مورد یه چیزی بهم هشدار بده.
‫- فین... ‫- ولی بابا، خواهش می کنم.
‫یه نفر دیگه اونجا بود. ‫باید حرفم رو باور کنی.
‫خوب شد. بازرس گربر اومد. ‫اون به حرفات گوش می کنه. بیا بریم.
‫یه سایه؟ مثل یه حیوون؟
‫نه اونجوری.
‫بزرگتر از این حرفا بود.
‫نمی دونم دقیقاً چیه ‫ولی می دونم این یه پروندۀ قتله، خب؟
‫پسر، من با پدر و مادرش صحبت کردم.
‫می گفتن رامین حس می کرده ‫که هیچوقت توی مدرسه بین بقیه جایی نداشته.
‫با بورسیۀ تحصیلی اومده بوده.
‫بعدش هم این قضیۀ سوفی پیش اومده. ‫پیام هاشون رو خوندیم. از هم جدا شدن.
‫این واقعاً مسخره س. ‫آخه چرا یه نفر باید خودش رو با کابل خفه کنه؟
‫مواد!
‫رامین هیچوقت چیزی مصرف نکرد. ‫حتی نوشیدنی غیرمجاز هم نخورد.
‫از مهمونی های مخفیانه ـتون خبر دارم.
‫اینم می دونم پای لیندر در میونه. ‫ولی درستش می کنم.
‫بجز مواد چیزی به ذهن شماها نمی رسه؟
‫تو خبر نداری اینجور چیزا با آدم چیکار می کنن.
‫فین هیچ ارتباطی با مواد مخدر نداره.
‫چه نوع پلیسی هستید؟ ‫پلیس جنایی یا راهنمایی رانندگی؟
‫یعنی می خوای در مورد قتل حرف بزنی، آره؟
‫باشه.
‫ویدئوی دوربین امنیتی رو برام فرستادن.
‫ویدئوی کارواش چی؟
‫اونجا دوربین نداره.
‫پس چرا داری اینو نشونم می دی؟
‫الان می بینی. بجز کارمند پمپ بنزین ‫فقط سه نفر اونجا بودن. قربانی،
‫پیرزنی که زور نداره به مگس آسیب بزنه،
‫و...
‫بفرما! تو!
‫مسخره ـست، لارس.
‫واقعاً؟
‫خیلی خب.
‫بیرون منتظر می مونی، پسرم؟ ‫دوچرخه ـت توی صندوق عقبه.
‫برات دردسری درست نمیشه، پسرم.
‫بیا بریم خونه، فین.
‫باید به این فکر کنیم که چطور به سوفی بگیم.
‫تقصیر منه.
‫این روزها رفتارش عجیب شده بود و...
‫هیس! یه کم استراحت کن.
‫منظورت چیه که «عجیب شده بود»؟
‫بهم پیامک داد که من و تو در خطریم. ‫بهت چیزی نگفت؟
‫فین، دیگه برای امروز بسه.
‫مامان، این موضوع مهمیه. ‫یه چیزی رامین رو ترسوند و الان...
‫- مطمئنم یه چیزی دیدم. ‫- خیلی خب، دیگه این قصه های مسخره ـت رو تموم کن
‫- داری اوضاع رو بدتر می کنی. ‫- تو متوجه نیستی.
‫معلومه که نیستم. ‫من واقعاً این وضع رو درک نمی کنم.
‫نصف شبی با چوب بیسبال اومدی توی اتاق سوفی؟
‫آخه چه مرگته، فین؟
‫آهای، آهای! همگی آروم باشید.
‫شب خیلی بَدی بود.
‫فین، بیا.
‫بیا تنهاشون بذاریم.
‫این چه کوفتیه؟
‫لعنتی!
‫فین...
‫چرا می خواستی منو ببینی؟
‫پسر، چقدر حال به هم زن!
‫- حالا چی هست؟ ‫- نمی دونم، ولی داره رشد می کنه.
‫شاید یه کرم باشه!
‫این کِرم نیست.
‫حیوون نیست.
‫این یه قارچه. یه قارچ ریشه ای.
‫ولی رنگ بندیش خیلی عجیبه.
‫«قارچ مرگِ سیلوسیبین».
‫دیگه توی منطقۀ ما نمیشه از اینا پیدا کرد. ‫کجا پیداش کردین؟
‫- هممم... ‫- هممم...
‫- یه سِری ظرف قدیمی توی زیرزمین خونه ـمونه. ‫- خیلی قدیمیه.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫اصلاً نادره.
‫ببخشید، چرا؟
‫چون معمولاً روی...
‫اجساد رشد می کنن.
‫ولی اگه بهشون علاقه مندید...
‫یه نفر رو می شناسم.
‫بیا. الیسکا نوواک.
‫هیچکس بهتر از الیسکا، ‫قارچ ها و گیاه های غیربومی رو نمی شناسه.
‫هممم... ممنون.
‫یه قارچ که روی اجساد رشد می کنه.
‫تو اینو قورت دادی؟
‫جادوگرها و شمن ها، در قرون وسطی...
‫از «قارچ مرگِ سیلوسیبین» ‫به عنوان توهم زا استفاده می کرده اند.
‫آن ها معتقد بودند که درهای دنیای اهریمن ها، ‫ارواح و خدایان را برایشان باز می کرده.
‫از زمان شروع بهداشت مدرن ‫و دفن های کنترل شده...
‫این قارچ، منقرض شده در نظر گرفته می شود.
‫یعنی، اونا... ‫اینا شبیهِ قارچ های جادویی می مونن؟ (مواد مخدر)
‫بیشتر به قارچ های «جادوی سیاه» می خورن.
‫ببین، شاید تو صرفاً نعشه ای و ‫داری روح می بینی.
‫اون وقت...
‫- اگه این یه دروازۀ دیگه باز کنه چی؟ ‫- به یه دنیای دیگه؟
‫متخصص ارگانیزم های یوکاریوت ‫و پروسه های شیمی-پزشکی.
‫- به نظرت باید... ‫- تو هم اضطراب امتحان رو داری؟
‫انتظار نداشتم تو هم این کار رو بکنی.
‫جانم؟
‫تریچوزپام.
‫- مامانم به منم از اون قرص ها میده. ‫- عه.
‫این قرص ها رو بهت توصیه نمی کنم. ‫بهتره مصرفشون نکنی.
‫حالا بریم با هم درس بیولوژی رو کار کنیم؟
‫منظورت چیه؟ یعنی فقط خودم و خودت؟
‫- گوش کن، نمی خوام فکر کنی... ‫- دقیقاً چه فکری کنم؟
‫اون روز لینا بهت پیامک داد و...
‫باشه، هممم... ‫حالا می خوای باهام درس بخونی یا نه؟
‫می خوام! معلومه.
‫پس امروز بعد از ظهر میای خونه ـمون؟
‫باشه.
‫آهای، برگمن. ‫به بابات در مورد مهمونی گفتی؟
‫رفته وسایلم رو گشته.
‫نه، معلومه که نگفتم. ‫خودش می دونست. من چیزی بهش نگفتم.
‫اون چیز خوبا رو پیدا نکرد ‫ولی بازم کلی تو دردسر افتادم.
‫منو فرستاد پیش اون خانومه که یه تخته ـش کمه.
‫ببخشید، سمیرا.
‫عیبی نداره. هیچکس بهتر از من نمی دونه ‫مادرم بعضی وقتا چقدر رو اعصاب میره.
‫خجالت آور؟ کی خجالت آوره؟ من؟
‫رفیق، فقط دارم سر به سرت می ذارم.
‫به نظرم خیلی بانمکه که یه رابطۀ رمانتیک دارین.
‫ممنون که مثل قهرمان ها رفتار کردی.
‫پس بیا خونۀ ما.
‫میام.
‫دونه های ماریجوانا اونجاست.
‫کانابیدیول، مواد قانونی، ترکیبات گیاهی، ‫نمک حمام، آدامس...
‫همه چی داریم.
‫جانم؟
‫مگه شما ماریجوانا نمی کِشید؟
‫حشیش هم دارما.
‫ارگانیکه، با بهترین کیفیت! ‫همه ـش توی خونه ساخته شده.
‫در ضمن، وسایل و دستگاه ها هم درست می کنم.
‫وای! اگه اینا رو لیس بزنی ‫قشنگ میری فضا!
‫- هیس! قورباغه هام رو نترسون. ‫- تو الیسکا نوواک هستی؟
‫قیافه ام به الیسکاها می خوره؟ ‫منو به سُخره گرفتی؟
‫نه. فقط یه چند تا سؤال داریم.
‫برای مشاوره، پنجاه یورو می گیرم.
‫اصلاً ارزون نیست!
‫اشکالی نداره. حله.
‫سؤالم...
‫مامان؟
‫مامان!
‫(صحبت به زبان روسی)
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫ما برای این اومدیم، خانوم.
‫میشه نگاه کنم؟
‫دنبالم بیاید.
‫بشینید، بشینید.
‫تا حالا بهش دست زدین؟
‫من قورتش دادم.
‫توی این بود.
‫دکترم برای من و خواهرم تجویزش کرد.
‫این مدت یه سِری سایه می دیدی؟
‫از کجا می دونی؟
‫به من نگاه کن.
‫حالت بَده؟
‫الان بیشتر نگران خواهرم هستم.
‫اون هنوز بهش آسیب نزده؟
‫«اون»؟
‫آسیب؟
‫اینجوری.
‫باید تا دیر نشده بریم سراغ خواهرت.
‫باید اونو از بدنش در بیاریم.
‫جن گیری؟ واقعاً؟
‫- من نیستم. ‫- ببین، ببین.
‫ببین. باید یه کاری کنی. ‫واقعاً می تونم کمکش کنم.
‫فکر نمی کنم بتونی.
‫بیا بریم.
‫واقعاً نمی خوای بذاری کارشون رو بکنن؟ ‫همیشه دلم می خواسته توی یه مراسم جن گیری باشم.
‫- شاید دیگه همچین فرصتی نصیبمون نشه. ‫- اصلاً خنده دار نیست.
‫از این اتفاقاتِ مزخرف، خسته شدم.
‫می فهمم.
‫- گندش بزنن. ‫- چیه؟
‫بابابزرگمه. ‫میشه منو تا بیمارستان برسونی؟
‫آره. قبلش می تونم برگردم یه مقدار ماریجوانا بخرم.
‫خیلی خب، آقای برگمن، ‫تا پنج دقیقۀ دیگه، میام می برمتون.
‫عه، ببخشید.
‫فین!
‫دیدی بهت گفتم؟ ‫پسرت منو فراموش نمی کنه.
‫نه، معلومه نمی کنم.
‫بعد از عمل که بیدار شی همینجا منتظرتیم.
‫چرا قیافه هاتون ناراحت می زنه؟
‫شما دوتا می دونید که من به زندگی ابدی اعتقاد دارم ‫یادتونه دیگه؟
‫به زودی می بینمت.
‫- فین؟ ‫- باشه. الان میام.
‫چه خبره، فین؟
‫می دونم این حرفم شاید عجیب به نظر بیاد.
‫ولی شما قدیما کِشیش بودین.
‫در طول اون سال ها، هیچوقت احساس نکردین ‫که یه چیزی شبیه به...
‫شیطان وجود داشته باشه؟ ‫چه می دونم... واقعاً وجود داره؟
‫این چیزا واقعی ان؟ ‫اهریمن ها و اینجور چیزا؟
‫آره بابا.
‫وقتی کِشیش بودم،
‫یادمه یه بار یه پسر جوون رو دیدم که خیلی...
‫مریض بود.
‫دکترها هر کاری از دستشون برمی اومد کردن ولی...
‫آخرش رفتن دنبال یه کشیش.
‫شما جن گیری کردین، بابابزرگ؟
‫خب...
‫یه چیزی تو این مایه ها بود.
‫باهاش رو در رو شدم. ‫مجبور بودم با اون موجود روبرو بشم و...
‫این موضوع همه چی رو عوض کرد.
‫خب، اقای برگمن، حاضرید؟
‫کاملاً!
‫فین، بعضیا معتقد بودن که یه سِری آدما ‫که رفتارهاشون قابل درک نبود...
‫به عنوان اهریمن در نظر گرفته می شدن.
‫توی پزشکی مدرن، این موضوع به عنوانِ علائمِ...
‫بیماری های روانی در نظر گرفته میشه. می فهمی؟
‫می دونی، همه ـمون اهریمن های خودمون رو داریم.
‫اهریمنِ من الان داره از درون منو می خوره.
‫ولی فکر کنم دیگه وقتش رسیده ‫که سفرۀ اون عوضی رو جمع کنم.
‫به زودی می بینمت، فین.
‫مطمئن باش!
‫[ورود ممنوع - اتاق عمل]
‫- مَکِش! ‫- باشه.
‫فشار خون داره میاد پایین.
‫بیشتر.
‫آهای! آهای!
‫کمکش کنید.
‫آهای، نمی بینید؟ آهای!
‫اجازه ندارید اینجا باشید. ‫لطفاً بیرون منتظر بمونید.
‫- می دونم ولی... ‫- لطفاً!
‫باشه.
‫گندش بزنن.
‫- آقای برگمن؟ ‫- بله؟
‫بله، خودم هستم.
‫جراحی با موفقیت انجام شد. الان وضعیتشون ‫ثبات پیدا کرده. به پدر و مادرتون خبر بدیم؟
‫آره. لطف می کنید. ممنون.
‫- خوبه. ‫- کِی می تونن بیان؟
‫تا یکی دو ساعت دیگه به هوش نمیان.
‫خیلی خوب میشه که وقتی بیدار شدن ‫یکی کنارشون باشه.
‫باشه. خیلی خب. ممنون.
‫[لینا: شکارچیان ارواح هنوز نرسیدن؟]
‫فوق العاده ـست. ‫مطمئنم مادرت خیلی بهت افتخار میکنه.
‫خب، دانشکدۀ پزشکی براش خیلی مهمه.
‫سلام، فین. ‫ببین کی اینجاست.
‫- سلام. ‫- سمیرا!
‫گندش بزنن. ‫قرار بود همدیگه رو ببینیم. ببخشید.
‫تو نیومدی، ‫گفتم خودم پاشم بیام.
‫- ما باید بریم بیمارستان. ‫- آره. خوب درس بخونید.
‫سوفی چطوره؟
‫بهتره. خوابیده. ‫می تونی خودت بری ببینی.
‫ما تا ساعت یازده برنمی گردیم خونه.
‫درسته.
‫خیلی خب...
‫سمیرا، باید بری.
‫واقعاً شرمنده. ‫وقتی این ماجرا تموم شد همه چی رو بهت...
‫اینکه چون پیش بابابزرگت بودی منو کاشتی ‫اشکالی نداره...
‫ولی داره میندازیم بیرون؟
‫در حال حاضر نمی تونم چیز دیگه ای بهت بگم...
‫- فکر می کردم صرفاً دوستید. ‫- نه بابا!
‫یعنی آره، صرفاً دوستیم، ولی...
‫اصلاً چطوری اومدی تو؟
‫از روی دیوار.
‫موقع خوبی اینجایی. ‫می تونی برنامۀ ترسناک رو از نزدیک ببینی.
‫- گندش بزنن. ‫- چه جور برنامۀ ترسناکی؟
‫خودت به زودی می فهمی.
‫سلام. ‫چطور از درِ اصلی اومدین تو؟
‫روش های خودمون رو داریم.
‫این الیسکاست، ‫اونم پسرش یوری ـه.
‫آره.
‫چی اینجاست؟
‫هیچی، فقط یه دیواره.
‫- خوب نیست. ‫- چه خبره؟
‫برات توضیح می دم. ‫باهام بیا.
‫پدر و مادر فین، ‫نوشیدنی خوشمزه ای توی یخچال دارن.
‫- منم یه لیوان می خورم. ‫- خیلی خب!
‫نباید بری بالا.
‫چیکار می کنی؟
‫اون خواهرمه.
‫مُرده!
‫از کجا می دونی؟
‫امروز که دستت رو گرفته بودم دیدمش، فین.
‫حسش می کنم.
‫می خواد لحظه به لحظه ازت محافظت کنه.
‫خیلی سر و صدا نکن لطفاً.
‫این طفلکی رو ببین.
‫بدنش داره مقابله می کنه. ‫داره زور می زنه.
‫باید از بدنش خارجش کنیم.
‫برام سؤاله که اونجا چیا داره.
‫داریم با دستگاه «ای وی پی» کار می کنیم،
‫مخفف «پدیدۀ صدای الکتریکی».
‫اگه عکس بگیرین، هزینه ـش بیشتر میشه.
‫- باشه؟ متوجه شدین؟ ‫- ببخشید. حله.
‫این مولد امواج صوتی، صوتِ سفید ایجاد می کنه. ‫صوت سفید میشه این:
‫این صوت سفیده.
‫در واقع خیلی ساده ـست.
‫صوت سفید.
‫چند تا سؤال می پرسیم ‫و با لپ تاپ ضبطشون می کنیم.
‫بعدش بعضی وقتا که صدا رو دوباره پخش می کنیم، ‫یه صداهایی می شنویم.
‫چه جور صداهایی؟
‫این موجودات چیزی به نام بدن ندارن.
‫وقتی صداها رو دوباره پخش می کنیم، ‫سینگال صوت ها رو کم می کنن.
‫- چه جور موجوداتی هستن؟ ‫- اهریمن؟
‫موجودات روحانی.
‫توی این دنیا، ارواح خوب و بد هست.
‫و اونا همه جا هستن.
‫توی خونه ها، توی طبیعت...
‫هدف بعضی هاشون محافظت کردنه ‫ولی بعضی هاشون می خوان بکُشن.
‫واقعاً مطمئنید می خواید این کار رو انجام بدید؟
‫یوری میگه مادرش می تونه با این کار ‫به سوفی کمک کنه.
‫و مطمئنم نمایش خیلی جذابیه.
‫کاری که می خوام بکنم اینه که...
‫باهاشون ارتباط برقرار کنم.
‫شماها حرفی نمی زنید، خب؟
‫حتی یه کلمه!
‫اگه اومد،
‫تحت هیچ شرایطی نباید بهش نگاه کنید.
‫آهای، گفت تحت هیچ شرایطی. خب؟
‫- بشین. ‫- باشه.
‫- قرص ها کجان؟ ‫- هممم؟ آهان، اینجان.
‫خدا به دادمون برسه.
‫هم اکنون موجودی که این خانواده را ‫روح زده کرده فرا می خوانم.
‫خودتو نشون بده.
‫خبری نشد.
‫دارم تو رو صدا می زنم. ‫خودتو نشون بده.
‫خبری نشد.
‫نمی دونم کی هستی ولی دارم تو رو صدا می زنم. ‫خودتو نشون بده.
‫فکر کنم یه چیزی ضبط کردیم.
‫نمی دونم کی هستی ولی دارم تو رو صدا می زنم. ‫خودتو نشون بده.
‫برید بیرون! اون دختره مالِ منه.
‫چی بود؟ شنیدین؟
‫یوری! یه بار دیگه.
‫من...
‫به تو دستور می دم...
‫که خودتو نشون بدی.
‫بگو اسمت چیه.
‫مامان؟ مامان.
‫- خیلی خب، من میرم. ‫- دست هاتون رو از هم ول نکنید.
‫آره، همینجوری دست های همدیگه رو بگیرید.
‫بهش نگاه نکنید.
‫مامان!
‫همه ـتون می میرید.
‫اینجا چه خبره؟
‫- برام توضیح بدین جریان چیه. ‫- مامان؟
‫دارم با شما حرف می زنما!
‫- مامان؟ ‫- فین؟
‫این آدما کی هستن؟ لینا؟
‫من...
‫باید تمومش کنیم، فین. ‫باید! باید مراسم رو تموم کنیم.
‫(صحبت به زبان روسی)
‫لطفاً همین الان از خونه ام برید بیرون.
‫نباید بریم.
‫آهای، صبر کن! صبر کن! ‫منظورت چی بود؟
‫دست از سر مامانم بردار، لعنتی.
‫ببین چه شکلی شد.
‫تقصیر توئه.
‫دیگه بهش نزدیک نشو. ‫مامان!
‫بیا، وسایلت رو بردار. بیا.
‫فین؟ بعداً بهت زنگ می زنم.
‫- فعلاً. ‫- منم باهاتون میام.
‫نه، نمی ری!
‫- دیگه توی این قضیه از حد گذروندی. ‫- چِت شده، فین؟
‫حق نداری جایی بری.
‫واقعاً همۀ این اتفاقات افتاد؟
‫من دیوونه نیستم دیگه؟
‫اگه دیوونه باشی، پس یعنی همه ـمون دیوونه ایم.
‫الیسکا گفت مراسم کامل نشده.
‫اگه به خاطر اون مراسم، ‫اون جونور الان افتاده باشه دنبال ما چی؟
‫خواهشاً بگید که کنار هم می مونیم. ‫خیلی می ترسم امشب تنها بمونم.
‫هیس! هیس!
‫خیلی نگرانم.
‫الان اون بیرون تنهاست. ‫بدونِ هیچ حفاظتی.
‫به دکتر استانک زنگ می زنم.
‫اگه خبری از سمیرا به گوشش برسه، ‫مطمئناً بهمون خبر میده.
‫آره.
‫سلام. رفته بودم دستشویی. ‫بیدارت کردم؟
‫فین... کی دست منو گرفته؟
‫چی شده؟
‫وای خدا!
‫دستم رو گرفته بود. همونجا بود.
‫چی؟
‫- ببین، سمیرا. چیزی نیست. ‫- اونجا بود، دقیقاً کنار من بود.
‫بذار دستت رو ببینم.
‫چیزی نیست.
‫- باید بریم. ‫- کجا بریم؟
‫پیش الیسکا.
‫باید مراسم رو تموم کنه.
‫الیسکا؟
‫- دنبال اون روس ها می گردین؟ ‫- اوهوم.
‫اونا نصف شب از اینجا رفتن. ‫جوری که انگار شیطان افتاده بود ردشون.
‫حالا من موندم و این همه حشرات مزخرف.
‫خطش مسدوده، پسر.
‫احیاناً شماها قصد اجاره کردنِ یه گلخونه ‫یا خریدن رُتِیل ندارید؟
‫- خیلی عجیب بود. ‫- به نظرم بعداً دلمون برای این خوشی ها تنگ میشه.
‫- خیلی بی محابا بود. ‫- گندش بزنن.
‫اونا بدجوری وحشت کردن.
‫- پدر و مادرم با مامانت صحبت کردن. ‫- حالا چیکار کنیم؟
‫- صبحونه توی مدرسه! ‫- مدرسه؟ دیوونه شدی؟
‫تا وقتی نقشه ای نریختیم، ‫نباید خیلی آفتابی بشیم و باید عذرخواهی کنیم.
‫- اینجوری ولمون می کنن به حال خودمون. ‫- به گمونم منطقیه. بیاید بریم.
‫باور کنید وقتی مامانتون روانشناسه ‫خودتون متخصص بهانه تراشی می شید.
‫پس من قهوه می خوام. ‫کلی قهوه!
‫سریعتر، سریعتر! ‫زودتر باشید، بچه ها!
‫یالا، زودتر!
‫- سلام، مامان. ‫- فین، چه عجب!
‫خب... بابت دیروز شرمنده ام. ‫خیلی احمق بودم.
‫- آره. ‫- سوفی چطوره؟
‫خوابه.
‫حالش خیلی بهتر شده.
‫دکتر استانک می گه ‫فقط باید دوز داروهاش رو بیشتر کنه.
‫«تریچوزپام»؟
‫بیا خونه تا همینجا در موردش صحبت کنیم.
‫نه، مامان. ‫نباید اونو مصرف کنه. بهش بگو.
‫لطفاً آروم باش.
‫پدرت میگه اون دارو کاملاً بی خطره.
‫- اون یه دستاورد بزرگ در عرصۀ درمان... ‫- لیندر؟
‫- چی شده؟ مریض شدی، رفیق؟ ‫- فین؟
‫الو؟
‫می خوای زنگ بزنم کمک بیاد؟
‫لیندر، می برمت پیش پرستار، رفیق. ‫آهای!
‫گمشو، عجیب الخلقه!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫لیندر رو ندیدین؟
‫- نه، چی شده؟ ‫- یه مشکلی داره.
‫لیندره دیگه!
‫فین.
‫درش بیارید. ‫از توی بدنم درش بیارید.
‫وای خدا!
‫زنگ بزنید آمبولانس! ‫زنگ بزنید آمبولانس، محض رضای خدا!
‫انقدر فیلم نگیرید.
‫لطفاً از سر راه برید کنار.
‫لطفاً برید کنار.
‫- لولۀ مَکِش رو بیارید. ‫- یه سوراخ توی سقف دهنش ایجاد کرده.
‫دقیقاً مثل آنا!
‫بیاید همراهش بریم.
‫- اجازه ندارید بیاید اینجا. شرمنده. ‫- از اعضای خانواده ـش هستیم.
‫اون چیه توی دهنش؟
‫- گندش بزنن. ‫- اون چه کوفتیه؟
‫این توی گلوش بود.
‫«مرکز تحقیقات و درمانِ "تراندتال" ‫برای بازاریابی داروهاى روانگردان آماده است».
‫«من کابوس می بینم. این عادیه؟» ‫«اضطراب دارم». ای خدا! ‫(داره کامنت ها رو می خونه)
‫[بازاریابی داروییِ «تریچوزپام»] ‫[8 آپریل سال 2022؛ مرکز «تراندتال»]
‫سلام فینی.
‫چیزایی که توی اینترنت در مورد این قرص ها نوشتن ‫چیزای وحشتناکی ان.
‫ولی کسی ننوشته: «مراقب باشید، ‫اگه اوردوز کنید، درهای جهنم به روتون باز میشه.»
‫خب، دیدم امروز یه رویداد بازاریابی دارویی دارن.
‫میرم اونجا تا ببینم چی دستگیرم میشه. ‫وقتی این پیام صوتی رو شنیدی بهم زنگ بزن.
‫کوله پشتی!
‫توی پوشه رو نگاه کنید.
‫[اورژانس]
‫خیر مقدم به همۀ مهمانانی که ‫به مرکز تحقیق و درمانِ تراندتال اومدن.
‫وعدۀ ما برای جامعه ای پر بارتر،
‫وعدۀ ما برای تمرکزی بیشتر،
‫وعدۀ ما برای روابط اجتماعی بهتر،
‫برای زندگی ای شادتر:
‫تریچوزپام!
‫مدیر عاملمون، مارتین برگمن!
‫تریچوزپام،
‫چون تقریباً هیچ عارضه ای نداره ‫از تمام قرص های موجود، پیشی گرفته.
‫تماماً از مؤلفه های طبیعی...
‫و در یکی از مدرن ترین ساختمان های دنیا ساخته شده.
‫ساختمانی که الان توش هستید!
‫کمکی از دستم برمیاد، خانوم؟
‫میشه بهم بگید کجا می تونم ‫متخصص قارچ شناسی پیدا کنم؟
‫خوشحال می شم راهنماییتون کنم، خانوم. ‫آخر راهرو، دست راست!
‫ممنون.
‫از اون قرص ها اومده؟
‫مطمئن نیستم.
‫دهنت رو باز کن ببینم.
‫چیزی نمی بینم.
‫خیلی خب، نوبت توئه.
‫خیلی خب.
‫چیه؟
‫تا قبل از این اتفاقات ‫خواب اینو می دیدم که توی مدرسه باهام صحبت می کنی.
‫ولی الان...
‫ولی الان همدیگه رو چک می کنیم ‫که قارچِ اهریمنیِ روی اجساد نداشته باشیم؟
‫آره.
‫لیندر گفت باید یه پوشه رو نگاه کنیم.
‫«آژانس فرزندخواندگیِ دو بعلاوۀ یک»
‫«با درخواست شما برای دسترسی به پرونده ها ‫موافقت میشه.»
‫[پروندۀ فرزندخواندگی لیندر دووری] ‫[متولد 2 ژوئن 2004]
‫لیندر به فرزندخوندگی گرفته شده.
‫به خاطر همین وحشت کرده بود؟
‫اینکه ایرادی نداره. ‫منم فرزندخونده ام.
‫[دوقلوها]
‫- سوفی و فین. ‫- گندش بزنن!
‫[پروندۀ فرزندخواندگیِ سمیرا شیروانی]
‫[دوقلوها؛ فین و سوفی فری]
‫«دوقلوهای ناهمسان».
‫«بخش زایمانِ بیمارستان ایزلون».
‫«مادر اصلی بی خانمان است؛ ‫پدر اصلی ناشناس است.»
‫«آقا و خانم برگمن، ‫قبلاً فرزندخوانده ای به نام آنا گرفته اند».
‫«بهترین پیش شناخت» ‫[پروندۀ فرزندخواندگی - سمیرا شیروانی]
‫وای خدا. همه ـمون فرزندخونده ایم.
‫سمیرا؟
‫اینجا نوشته اونا هنوز زنده ان.
‫پدر و مادر واقعیم، منو فروختن.
‫- فین... ‫- چرا باید همچین چیزی رو لاپوشونی کنن؟
‫پسرم کجاست؟
‫- از سر راه برید کنار! ‫- چیکار میکنی؟
‫لعنتی!
‫خیلی خب، به نمونۀ اولیه واکنش نشون میده.
‫- آره. ‫- می بینی؟
‫- لوله رو آوردی؟ ‫- آره.
‫تشخیصش باید آسون باشه.
‫خواهش می کنم، بردار. ‫خواهش می کنم، بردار. خواهش می کنم، بردار.
‫جواب بده! جواب بده! جواب بده!
‫- خانم شولزمن؟ ‫- هان؟
‫کارتتون باید اینجا بمونه.
‫امیدوارم از سخنرانی ـمون خوشتون اومده باشه.
‫ممنونم. خیلی عالی بود.
‫آقای گربر؟
‫کاری از دستشون برنیومده.
‫فین...
‫من و پدرت...
‫می دونم به خاطر گفتنِ این، منو نمی بخشه ولی...
‫فکر کنم یه چیزی هست که بهتره بدونی.
‫در مورد چی؟
‫مارتین و یووان، پدر و مادر واقعیت نیستن.
‫و این پایانِ قصه نیست.
‫بابات به فرزندخوندگی گرفته شده.
‫بچگی هاش...
‫خیلی مریض بوده.
‫مریض؟
‫پدربزرگت، بابات رو نجات داده.
‫این چرخه تکرار شده.
‫پدربزرگم اون موقع ها چیکاره بوده؟
‫اون...
‫یه پیوند محکم داشته.
‫پیوند محکم؟ با کی؟
‫با تراندتال!
‫اونا دست به دست هم دادن ‫تا گروه تراندتال رو تأسیس کنن...
‫که کلی رابط و کلی متحد داره.
‫باید برم ببینمش.
‫صبر کن، فین.
‫فین، باید درک کنی.
‫این یه چیز فوق العاده ـست.
‫قراره دنیا رو عوض کنه.
‫ما برگزیدگانیم.
‫این یه افتخاره که بخشی از این ماجراییم.
‫لیندر درک نمی کرد.
‫آقای برگمن، صدامو می شنوین؟
‫آقای برگمن؟
‫- آقای برگمن. ‫- دکتر...
‫متأسفم، پسر.
‫فین.
‫فین! فین!
‫سمیرا؟
‫لعنت بهش!
‫عه، فین!
‫خوش برگشتی!
‫سمیرا رو هم که با خودت آوردی.
‫چقدر با ملاحظه ای!
‫دکتر استانک؟ اما... چی...
‫هیس!
‫پدر و مادرم کجان؟
‫- چی؟ چه خبره؟ ‫- فین.
‫- جریان چیه؟ سمیرا! ‫- فین!
‫فین!
‫فین! فین!
‫سمیرا! من...
‫جریان چیه؟ چرا داری این کار رو می کنی؟
‫چی...
‫نه! وایستا! نه!
‫داری منو کجا می بری؟
‫دیگه داریم می رسیم.
‫چی... این ها دیگه چی ان؟
‫خود حقیقی ما!
‫ما اسم های زیادی داشتیم.
‫«فرشتگان طرد شده»،
‫«اهریمن ها»،
‫«نوچه های شیطان»،
‫اما واقعیت اینه که...
‫ما از اولش بودیم.
‫اما حالا زیر نظر تراندتال هستیم، ‫با شکوه و با قدرت!
‫این دیگه چیه؟
‫مامان!
‫چی؟ مامان، بابا. اینجا چه خبره؟
‫نگران نباش، فین.
‫کنارِ تو بودن، مایه افتخارم بود.
‫گرچه، حالا دیگه حاضری. ‫بهت یه وظیفه زیبا داده شده.
‫اون افتخارِ در اختیارِ ما قرار دادنِ بدنته.
‫چی؟ این دیگه چه حرکتِ مزخرفیه؟
‫- نگران نباش. ‫- چرا؟
‫بدنت صدمه نمی بینه ‫و ما به خوبی ازش مواظبت می کنیم.
‫سوفی... سوفی، لطفاً بذار من برم.
‫لطفاً بذار برم. التماست می کنم.
‫سوفی!
‫می دونی که در ناز و نعمت بزرگت کردیم،
‫شکمت رو سیر کردیم،
‫حواسمون بود که همیشه هر چی خواستی داشته باشی.
‫چندین نسله که داریم همین کار رو با امثال تو می کنیم
‫فقط اینکه روش هامون یه کم دلپسندتر شدن.
‫قرص ها...
‫اون ها باعث می شن تا فرآیند انتقال راحت تر انجام بشه
‫پس نگران نباش، فقط یه برشِ کوچولوئه.
‫خیلی زود از این دنیا می ری، خب؟
‫اون وقت دیگه دردی حس نمی کنی.
‫گندش بزنن!
‫نه!
‫نه، لطفاً نکنید. لعنتی!
‫نه، مامان، خواهش می کنم.
‫خواهش می کنم، مامان، ولم کن.
‫مامان، ولم کن! نه!
‫یه خرده سرما رو حس می کنی.
‫حالا باز شد.
‫خوبه. همگی برید عقب.
‫اینجا چه خبره؟
‫حرف بزن، سمیرا!
‫انتقال شروع می شه.
‫اینو بگیرید، کثافت ها!
‫چیکار می کنی؟
‫اون چه کوفتیه؟
‫بدو!
‫لینا!
‫بیا.
‫باید بریم!
‫لعنتی!
‫فین! زود باش!
‫لینا، پاشو!
‫عجله کنید! سوار شید!
‫فین!
‫اجازه نده منم مثل آنا بمیرم.
‫فین!
‫برو!
‫- فین! ‫- برو!
‫کجا بریم؟
‫یه جایی که کسی نشناستمون.
‫به نظرت دنبالمون میان؟
‫نمی تونن ریسک کنن و این رو به کسی بگن.
‫چی شده؟
‫- ترمز کار نمی کنه. ‫- چی؟
‫ترمز کار نمی کنه.
‫گندش بزنن.
‫نذارید بره تو دهنتون!
‫سمیرا، برو بیرون!
‫نه، نه، نه! لینا!
‫- باز کن! ‫- نه!
‫گرفتمش. گرفتمش.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫سمیرا!
‫باورتون نمی شه چقدر اون ماشین کوفتی رو دوست داشتم.
‫لعنتی!
‫ظاهراً از حالا به بعد، ‫دیگه به هیچ کس نمی تونیم اعتماد کنیم.
‫[با قرص های تریچوزپام بدون ترس زندگی کنید]
‫مگه قبلاً می تونستیم؟