‫دودکش بزرگه...
‫به دودکش کوچیکه چی گفت؟
‫- بدون بدن و بدون دماغ؟ ‫- کاکتوس.
‫یه شلوار جین؟
‫اون چیه که می‎‏ تونی بگیریش ‫اما نمی‎ تونی پرتش کنی؟
‫بگو. با یه حدس. ‫کاکتوس چی گفت به...؟
‫شلوار جین. ‫اِم...
‫این رو از همه بیشتر دوست دارم.
‫من بودم می گفتم سـیب.
‫چرا گلف باز 2تا شلوار جین آورد؟
‫دودکش بزرگه به دودکش کوچیکه چی گفت؟
‫خیلی‎ خب. ‫این رو از همه بیشتر دوست دارم.
‫به چی می گن...؟ ‫چرا گلف باز...؟
‫یه شلوار...
‫من بودم می ‎گفتم...
‫این دوست داشتنیه!
‫- کلیدها رو گرفتی؟ ‫- آره. گرفتمشون.
‫رو دسته کلید ماشینن. ‫بذار ببینم.
‫شاید این یکی باشه؟ ‫اووه!
‫من می رم وسایل رو بیار.
‫آره، باشه، باشه.
‫داری به مامان و بابات کمک می ‎کنی؟
‫- من لورا هستم‫ منم مگان هستم-
‫خوشبختم.
‫کی قبل از ما اینجا بوده؟
‫اِم... یه خانم مسن.
‫کجا رفته؟
‫نقل مکان کرد.
‫کجا رفت؟
‫مگان؟
‫مادرت داره صدات می‎کنه.
‫همسایه‏‎ های جدیدن؟ ‫باهات حرف زدن؟
‫یه دختر کوچولو دارن.
‫خیلی نازه.
‫از من نازتر؟
‫- تازه اون طرفی رفت. ‫- باشه. بعداً می‎ بینمتون.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام.
‫به نظرت مامانش کجاست؟ ‫به نظرت تو راهه؟
‫نمی ‎دونم.
‫تازه می خواستیم بریم خونه کیتلین این ها.
‫برو دیگه خب. ‫دارم از گشنگی می ‎میرم.
‫از گشنگی نمی ‎میری.
‫- فقط می رم ببینم حالش خوبه. ‫-مامان!
‫مامان!
‫سلام، عزیزم. ‫حالت خوبه؟
‫مادرت میاد دنبالت؟
‫نمی دونم.
‫خب، می‎ خوای ما هم اینجا وایسیم؟
‫می شه منو برسونی؟
‫مطمئنم که مادرت تو راهه.
‫لطفا. ‫خیلی سرده.
‫- اجازه‎اش رو ندارم، عزیزم. ‫فقط برو به معلم بگو.
‫تو رو خدا.
‫بیا سوار شو. ‫فقط همین یه بار
‫خدایا!
‫کمربندت رو ببند.
‫محشره
‫روز خوبی تو مدرسه داشتی، مگان؟
‫از مدرسه خوشت میاد؟
‫آه، بدک نیست. ‫کایت سواری رو ترجیح می دم.
‫خب...
‫همه کانون های بعد از مدرسه ‫بافندگی و این چیزهان.
‫کاش یه کانون کایت سواری داشتن.
‫خب، هرچیزی بهتر از ریاضیه، مگه نه تاگ؟
‫باید به مامانم و کریس بگم ‫که توی کلاس یه همستر داریم.
‫تو حیوون خونگی زیاد داشتی؟
‫- قبلاً یه هاسکی داشتم.‫ !وای-
‫و گربه‎ ام 5تا بچه گربه داشت.
‫- 5تا! ‫- آره. اما 2تاشون خفه شدن...
‫چون همیشه روی همدیگه می ‎خوابن.
‫مامان، یادت باشه که...
‫این آخر هفته قراره ‫برم خونه اسمیکرها، باشه؟
‫- قراره چیکار کنی؟ ‫- بهت که گفتم، می رم خونه اسمیکرها.
‫- تو گفتی می‎ تونم بمونم. ‫- من همچین حرفی نزدم.
‫- مامان‫ مامان مامان نکن-
‫اونجا رو یادته؟
‫اینجایی! مگان. ‫کجا رفته بودی؟
‫رفتم مدرسه، اما اونجا نبودی.
‫گوش کن، مرسی که آوردیش باشه؟
‫کاری نکردم.
‫- می ‎بینمت. ‫- می ‎بینمت.
‫آه... این ناجوره.
‫یعنی، به معنای واقعی ‫داری زبون خودت رو گاز می ‎گیری.
‫این خوبه.
‫باید مگان رو برای شام دعوت کنی.
!غیر ممکنه
‫براش خوبه که بدونه ‫ما اینجاییم، می ‎دونی...
‫اگه یه وقت مادرش بازم اون رو فراموش کنه.
‫فراموشش کنه؟
‫- مامان اونو رسوند. ‫- واقعا؟
‫منم همین رو می گم. ‫همین طوری بیرون وایساده بود.
‫اجازه گرفتی؟
‫گفت که اون دیر کرده. ‫ماری.
‫خب پس.
‫خب پس چی؟
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر.
‫فقط یکم از شاخ و برگ ها رو میزنم.
‫یه جورایی دوست دارم فکر کنم که مثل...
‫یه گل برفی یا همچین چیزی بر می ‏‎گردم.
‫یکم اینو تر و تمیز می‏کنم.
‫می دونی که من با باور چطوری‎ام.
‫من اصلا نمی دونم که چه باوری دارم.
‫من می دونم.
‫فکر کنم دوست دارم...
‫خیلی‎خب.
‫- جوزی، جوزی. ‫قرمزها رو بردار.
‫آره، اون ازشون خوشش میومد.
‫راستش من دوستشون دارم.
‫چطوری به این رنگ درشون میارن؟
‫والا می‎ترسم سوال کنم.
‫به نفس کشیدن ادامه بدین.
‫خیلی‏خب، بازی می‎کنیم.
‫با همین بازی می‎کنیم.
‫مقاومت رو احساس کنین.
‫و یه بار دیگه روی زین، دو، یک.
‫خیلی‏خب، یه فشار آخر. ‫یالا.
‫آماده. بیاین دوباره اوجش بدیم ‫تا پنج...
‫هوم.
‫اصلا به این فکر میوفتی ‫که اون چطوری میشد؟ الان؟
‫همیشه، عزیزم.
‫آره. هوم.
‫با گوشی خانم مک کین ‫بهش پیام می‎فرستم.
‫مامانم داره میاد.
‫خوبه! ‫مگان، می‏خوای واسه شام بیای؟
‫- به خونه‏تون؟ ‫- آره.
‫اگه از غذا خوشمم نیومد ‫مجبورم بخورم؟
‫- نه. از مامانت اجازه بگیر. ‫- باشه.
‫اون آدم خوبیه.
‫کریس.
‫بیا بنداز.
‫بنداز، پسرم.
‫بیا. ‫پاس بده، مَرد کوچک.
‫بابا... ‫بابا، به نظرت چی تتو بزنم؟
‫- تتو؟ ‫- یه چیزی مثل مانگا؟
‫باید یه چیزی باشه که ‫ازش خسته نشی.
‫- یه چیزی که معنی‎ای داشته باشه. ‫- آره.
‫خب، مگه اینکه بخوای...
‫شبی یکی بشی که تازه ‫از زندان مغابری فرار کردی.
‫- خیلی‎خب، مراقب خودت باشه، باشه؟ ‫- آره، بعداً می ‎بینمت کریس.
‫می ‎بینمت.
‫ شوخیت گرفته.
‫بیشترش شانسیه.
‫تاگ، تو این کثافت ‫رو آوردی توی خونه؟
‫چرا از کریس خوشت نمیاد؟
‫- تاگ! ‫- چون اون تتو داره؟
‫بهت که گفتم، وقتی 18 سالت شد ‫می تونی کل صورتت رو تتو کنی.
‫حتما مگانه.
‫همه نوشیدنی دارن؟
‫حالت خوبه؟
‫صورت سُسی درست می‏‎کنی؟
‫آره
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫بعداً می‎بینمت.
‫- اینو ببر داخل. ‫- خیلی سنگینه.
‫خیلی سنگین نیست.
‫وگرنه اصلا نمی‎تونستی بلندش کنی، غیر از اینه؟ ‫ها؟
‫نمی‎خواستم بترسونمت.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- تو چی؟ ‫- آره، خوبم.
‫این طرفا خوبه. ‫ساکته، نه؟
‫آره. ساکته، آره. ‫حتما نسبت به جایی که بودین تنوعی شده.
‫خب، من میرم اینا رو ببرم داخل.
‫و مگان؟ ‫مگان با مدرسه وقف پیدا کرده؟
‫اوه، آره. دوست داره چیز میز بسازه. ‫قوه تخیل بالایی داره.
‫مخصوصاً توی این سن، آره.
‫تاگ یه بار بهم گفت که ‫یه بازوکای اسباب بازی قرض گرفته...
‫و باهاش به کله ی معلمش شلیک کرده.
‫- یه بازوکا؟ ‫- آره، آره.
‫همه‎مون می‎خواستیم این کارو ‫توی مدرسه بکنیم.
‫گوش کن، مگان یه چیزی ‫درمورد تاگ گفت.
‫چی؟ چی گفت؟
‫اگه نمی‎‏خوای اون بهت سر بزنه ‫اشکالی نداره.
‫ولی...
‫اوه خدا، اون فقط داره بچه بازی در میاره. ‫ببخشید.
‫به مگان گفته که دلش نمی‎خواد ‫اون بره خونه‎شون.
‫مگانِ بیچاره.
‫دخلش رو میارم.
‫خب...
‫اون عذر خواهی می‎کنه.
‫- دوباره می بینمت. ‫- خدافظ.
‫جریان چیه؟
‫داخل صورتش افتاده.
‫- اون بی‎ادب بوده. ‫- مگه تا حالا پسرمون رو نمی ‎شناختی؟
‫راستش رو بخوای، ‫فکر کنم اون حق داره...
‫که نخواد یه دختر بچه بیاد خونه اش.
‫چی شده؟
‫اون شب،
‫اون منتظر بود تا من ‫با سس صورت بکِشم.
‫آره.
‫اگه جوزی زنده بود ‫الان سنش همینقدر بود.
‫وقتی داشتم می رسوندمش خونه،
‫داشتیم از قبرستون رد می ‎شدیم،
‫چی، موقعی که ماری دیر کرده بود؟
‫- آره. تا حالا دیدیش؟ ‫- نه.
‫- یه فنجون چای می‎خوری؟ ‫- آره.
‫خب، اون روز که مگان رو آوردین،
‫مامانت می‎گفت که اون ‫یکم بامزه‎ست.
‫- و بعد بزن قدش. ‫- اوهوم.
‫بالا. پایین.
‫بغل. ‫ولی اگه یادت باشه، اینطوریه.
‫یکی پایین. ‫حالا پایین.
‫آره. ‫هیچوقت زیرش نبر.
‫خوب عذابت داده؟
‫- می‎تونم اینو داشته باشم؟ ‫- خدایا، مگان! بازم چیز برداشتی؟
‫- بده، بذار من حساب می‎کنم. ‫- به هر حال می‎خواستم براش بگیرم.
‫گوش کن، ببخشید که اون حرفا ‫رو راجع به تاگ گفتم.
‫از کجا باید می دونستم که مگان ‫از خودش در آورده؟
‫اوه، اشکال نداره.
‫یعنی، باید یه صحبت کوچولو ‫با معلمش می‎کردم.
‫- یه ماه هم نمیشه که اینجاییم. ‫- همه‎چی مرتبه؟
‫آره، آره.
‫اونا فقط بهشون گفتن که ‫خاطرات روزانه شون رو بنویسن، می‎دونی؟
‫آره، جوزی هم یکی از اینا نوشته بود.
‫همه بچه‎ها اینا رو توی مدرسه می‎‏نویسن.
‫دخترم، دیگه باهامون نیست.
‫تاگ هم یکی نوشته بود.
‫خب، معلم ازمون پرسید...
‫چیزهایی که نوشته همه‎شون حقیقت داشته ‫و اونم گفت آره.
‫یکم بحث‎مون شد.
‫یعنی کی اهمیت میده؟ ‫اون فقط یه بچه‎ست، درسته؟
‫آره، خیلی عجیب نیست.
‫آره، فقط...
‫کارهای خنگولانه نیست ‫مثل رفتن به دیزنی لند...
‫یا اینکه با بازوکا به معلمت شلیک کنی.
‫نمی‎دونم. ‫احتمالا یه فاز گذراست.
‫فقط منو به فکر برد...
‫شاید اون داره تاگ تو رو اذیت می‎ کنه ‫یا همچین چیزی.
‫بگذریم، خب بهتره دیگه برم.
‫می‎دونی...
‫مگان یه حرفی بهم زد.
‫جالبه. ‫گفت...
‫گفت که قبلا اینجا مدرسه رفته.
‫خب، اون هیچوقت اینجا نبوده. ‫ما حتی اهل انتریم هم نیستیم.
‫آره. عجیبه.
‫و گفت که... ‫تو قبرسون رفته.
‫یعنی، چطور میشه اینو...؟
‫داره دروغ میگه. سر به سرت میذاره. ‫ببین، بچه‏‎ها اینطورین دیگه.
‫خب، بهتره دیگه برم...
‫چون کریس‎مون نگران میشه که ‫یهو کجا رفتم.
‫- خدافظ، لورا. ‫- خدافظ.
‫- چی برامون گرفتی؟ ‫- یه چندتا از اینا.
‫بیا، مگ.
‫خیلی‏‎خب.
‫بیا.
‫دختره فقط منو یاد جوزی میندازه، همین.
‫می‏خوای شاید... ‫دوباره با کسی حرف بزنی؟
‫این حرفا رو بذار واسه مامانت.
‫منظورت چیه؟
‫- چیه؟ ‫- ببین...
‫دیگه پیش مشاور نمیرم.
‫تو ممکنه بخوای هر روز راجع ‎بهش ‫حرف بزنی ولی...
‫نمی‎خوام.
‫سعی نکن بهم بگی که ‫من چه حسی دارم.
‫سعی نمی‎کردم که...
‫شیوه ‎ی تو بهتر از من نیست.
‫این مدت اوضاع ‎مون خوب بود.
‫- خب پس... ‫- خب؟
‫چی؟
‫نباید این کارو بکنیم.
‫- من این کارو نمی‎‏کنم. ‫- دوباره درگیر این بشیم.
‫حالتون خوبه؟
‫بالا سمت چپ.
‫- چی؟ ‫- نُه اونجا می‎خوره...
‫و نُه باید تو این مربع باشه.
‫اوه، آره، آره، آره، آره. ‫آره نه، فهمیدم. شرمنده.
‫دوتا عدد مونده ‫و اینم می‎خوره، پس...
‫اون هیچوقت دور نیست.
‫ ...تا صبح، ‫ ولی به زودی ناپدید میشه.
‫ آسمان ابری می‎مونه. ‫ فقط در چند نقاط پراکنده باران می‎باره.
‫ هوا خشک خواهد بود. ‫ فقط در یه سری نقاط جدا بارش باران داریم.
‫ چندین نقطه آفتابی هم رخ میدهد.
‫ آسمان امروز بیشتر اوقات ابری خواهد بود.
‫ همان یخبندان به سمت جنوب...
‫اگه اون توی دلِته، به خودت مربوط میشه.
‫ بیشتر اوقات روز هوا ‫ مرطوب و ابری خواهد بود
‫ بیشتر باد میاد تا سرد باشه.
‫- اوه! ‫- اووه!
‫بیرون ماشین چیکار می‎کنی؟
‫منتظر اتوبوسم. ‫به نظر چیکار می‏‎کنم؟ سوار شو.
‫- خیلی ناجوره. ‫- تو دیوونه‎ای.
‫اوغ. آره.
‫منم می‎تونم بهت ملحق بشم؟
‫آره.
‫ تو مدرسه‎ام، زیاد سینما میریم،
‫ ولی اردوی مورد علاقه‎ام موقعی بود ‫ که به مزرعه رفتیم.
‫ اونا جوجه و اینا داشتن.
‫ - تق، تق. ‫ - کیه؟
‫ نانیا
‫ نانیا کی؟
‫ به تو ربطی نداره!
‫ مأمور پلیس به آدم برفی چی گفت؟
‫آره. یخ بزن. ‫«به معنی: بی‎حرکت»
‫ چرا شاهدخت عکس‎هاش رو نگرفت؟
‫ چون هرگز چاپ عکس هاش ‫ رو دریافت نکرد.
‫ ماشین مامانم نبود.
‫ دقیقا شبیهش بود، ‫ ولی اون زیادی تمیز بود.
‫همه چی روبراهه؟
‫کریس؟
‫- چطوری؟ ‫- سلام. این مال مگانه؟
‫- نمی‎خوام خیس بشه. ‫- احتمالا قرار بوده تو سطل آشغال بندازنش.
‫- داره بارون میاد. ‫- باید باهاش حرف بزنم.
‫درمورد این مزخرفاتی که ‫توی اینا می‎نویسه.
‫تو مدرسه قبلی هم همین مشکل ‫رو باهاش داشتیم.
‫- ممنون. لطف کردی. ‫- خواهش.
‫خیلی‎خب. ‫خدافظ.
‫میشه دیگه بیخیال بشی؟
‫ببخشید، پرنده ی من.
‫باید بریم بالا و لباس های ‫موج سواری رو برداریم.
‫این دفعه لباس و تخته ‎ی موج سواری می بریم.
‫ولی اول باید سوار اون سواری بزرگ بشی. ‫اسمش چی بود...
‫اوه، ملاقه‎ ی بزرگ. ‫خودشه. ملاقه‎ ی بزرگ.
‫شما چیکار می‎کنین؟
‫مگان، اجازه نداری بیای اینجا.
‫کریس. هی.
‫یه مهمونی کوچیک گرفتیم، ‫اگه می‏‎خواین بیاین.
‫بیا.
‫می‎خوای بری؟
‫آتیش خیلی خوبیه.
‫خب چی باعث شد که ‫بیاین اینجا زندگی کنین؟
‫می‎دونی. ‫واسه تنوع.
‫آره. متوجه منظورت میشم.
‫خونه رو واسه فروش گذاشته بودیم. ‫فقط مشتری پیدا نمی‎شد.
‫فکر می‎کردم یه نقل‎مکان همه‎چی رو درست می‎کنه، ‫ولی می‎دونی...
‫خب، یه چیزهایی درست شدنی نیستن.
‫ولی به این معنی نیست که ‫باید دست از تلاش برداری.
‫باید بدیم تو ارزشش رو در بیاری.
‫ببین، من فقط منشی‎ام. ‫ولی می‎تونم ازشون بخوابم.
‫یکی با من بازی می‎کنه؟ ‫مُردم از بس هیشکی محلم نذاشت!
‫- اوه، من خدای آتش جهنمی‎ام. ‫- و من میارم براتون...
‫تو دیوونه‏ ای...
‫- یه آهنگه. ‫- خیلی‏خب.
‫- یالا. ‫- بیا شروع کنیم.
‫تو منو بهش معرفی کردی.
‫- کارت تمومه. ‫- نه، عمراً. آها.
‫اگه دو دستی کار کنی، راحت‎تره.
‫عالیه! اوه. واه، واه! ‫لعنت، من... خدایا!
‫نشونم بده.
‫عمیق نیست.
‫بیا.
‫درد داره؟
‫نه. نه.
‫همینطوری نگهش دار.
‫یکی از همین هفته‏ها، ‫خودتو یادت میاد.
‫- آره، ممنون. ‫- هی. می‏خوای برسونمت؟
‫نه. با کانر میرم خونه.
‫خب، قابلت رو نداشت، پسرم.
‫می‏تونم باهات برگردم؟
‫نه، عزیزم.
‫لطفا! ‫مامانم جواب نمیده.
‫خب، دوباره بهش زنگ بزن.
‫میشه بریم پارک؟
‫بهتره فقط ببرمت خونه.
‫تو رو خدا! ‫مامانم و کریس هیچوقت منو پارک نمی‎برن.
‫واقعا؟
‫هیچوقت وقت ندارن.
‫خب... خب آره، حالا ببینم چی میشه. ‫باشه؟
‫ولی باید سریع باشه.
‫ "ببینیم چی میشه" ‫همیشه یعنی باشه.
‫وقتی قبلا اومدیم اینجا،
‫واسه اینا خیلی کوچیک بودم، مگه نه؟
‫دو دقیقه‎ات رو بازی کردی.
‫تو که تا حالا اینجا نبودی.
‫- ما بودیم! ‫- نبودیم.
‫بودیم.
‫داری دروغ میگی.
‫یه پیک نیک گرفته بودیم.
‫داری به پارکی فکر می‏کنی ‫که وقتی کوچیک بودی...
‫- مامانت تو رو برده. ‫- نه، اینطور نیست.
‫چرا، همینطوره. ‫داری دروغ میگی.
‫ما اومدیم اینجا.
‫مگان.
‫بس کن.
‫یه چیزه زرد بود. ‫یه ماهی.
‫عاشق اون چیزه زرد بودم...
‫چون خیلی کوچیک بودم که بتونم ‫از میله ها آویزون بشم.
‫خدایا، بس کن. ‫بیا بریم.
‫فقط یه بار دیگه.
‫- سوار ماشین شو. ‫- نه!
‫- سوار ماشین شو، مگان. ‫- نه!
‫سوار ماشین شو!
‫خدایا.
‫من باز می کنم.
‫- مادرت خونه‎ست؟ ‫- آره.
‫- آها. ‫- سلام.
‫همه‎چی روبراهه؟
‫ببخشید، ولی من...
‫ترجیح میدم دیگه دخترم رو نرسونی خونه.
‫ببخشید؟
‫ترجیح میدم که نرسونیش.
‫صبر کن. یه دقیقه صبر کن. ‫یه دقیقه صبر کن.
‫من فقط یه بار رسوندمش...
‫و بخاطر این بود که ‫تو قالش گذاشته بودی.
‫- من قالش نذاشته بودم. ‫- از ساعت سه گذشته بود.
‫- از سه نگذشته بود. ‫- از سه گذشته بود.
‫خیلی‏خب، لورا. ‫نمی خواستم قضیه رو بزرگش کنم.
‫- فقط همینو می‎‏خواستم بگم. ‫- قضیه؟
‫- شرمنده اگه به نظر... ‫- بی ادبی بوده؟
‫- باشه، باشه. ‫- ای بابا.
‫چیه؟
‫ببین، نمی‎دونم... ‫مشکل چیه؟
‫- تو. نیازی نیست... ‫- من خانواده خودم رو دارم، ممنون.
‫- دقیقا. ‫- منظورت چیه؟
‫- فقط می‎خوام بگم که... ‫- گمشو!
‫اوی!
‫فقط لطفا دست از سرمون بردار.
‫- دست از سرتون بردارم؟ ‫- ماری، بیخیال شو.
‫- خیلی‏خب، خودت برو گمشو! ‫- تاگ!
‫دخالت نکن!
‫فقط ازمون دوری کن، باشه؟
‫بیا از اینجا بریم. ‫واسه یه چند روزی.
‫- اوه! ‫- اوه، نه.
‫استاد رو نگاه کن.
‫شب بخیر، خنگول گنده بک.
‫هوا خیلی سرده...
‫باید گفت، خطر سرمازدگی داره.
‫زیرا منطقه اصلی باران ‫در واقع جابجا شده است،
‫اما یک آب و هوای دیگر ‫در شمال پدید آمده.
‫قطعاً، هوایی سرد که قراره...
‫مامان، در ماشین رو باز کن.
‫مامان.
‫بعداً می‎بینمت، مگان.
‫سلام، عزیزم!
‫سلام. می‏خوای یه لحظه بیای ‫پای ماشین؟
‫- می‏خوام یه چیزی نشونت بدم. ‫- چی؟
‫نمی‏خوام بهت بگم. ‫فقط یه لحظه بیشتر طول نمی‎کشه.
‫من باید تو مدرسه باشم.
‫- مامان! ‫- بهت چی گفتم؟
‫گفتی که فقط می‎خواستی ‫باهاش حرف بزنی؟
‫- درسته. ‫- مامان، بس کن!
‫- واسه لونه‎ی شیر آماده ‎ای؟ ‫- اوه.
‫ببخشید.
‫خوبیت رو می رسونه...
‫که هر سال میای ‫و با بچه‏‎ها حرف میزنی.
‫اوه نه، برام مهمه. ‫بگذریم، باعث میشه سر کار نرم.
‫- ببخشید، دخترم... ‫- ناهارش رو فراموش کرده؟
‫بذارش اونجا.
‫- مطمئن میشم که به دستش برسه. ‫- عالیه! خیلی ممنون.
‫پیش کلاس ششمی ها؟ ‫عالیه. ممنون.
‫از بین شما کی می تونه بهم بگه ‫ "احتیاط" یعنی چی؟
‫بله؟
‫مثل یه سرما می مونه؟
‫سرما؟
‫نه. نه، یه سرما نیست. ‫کس دیگه ای نمی دونه؟
‫پس احتیاط یعنی اینکه مراقب باشی.
‫حالا اینجا در ایرلند شمالی،
‫ما بیشترین میزان مرگ و میر جاده ای...
‫تو کل اروپا رو داریم، بنابراین...
‫اِم...
‫چیزی که ما اینجا داریم...
‫خب، این...
‫تو قبلا اینجا بودی، مگان؟
‫پرنده های روی سیم تلگراف...
‫اونا کلاغن؟
‫نمی دونم.
‫بصورت وارونه می تونی ‫اونا رو ببینی...
‫وقتی روی صندلی جلو نشسته باشی ‫و بالا رو نگاه کنی.
‫چی؟
‫کلاغ ها.
‫اوه.
‫آخ!
‫چیه؟
‫اون داشت آواز می خوند.
‫کی؟
‫برندن می‏خوند.
‫- خفه شو، باشه؟ خفه شو! ‫- آخ!
‫معذرت می‎خوام، برندی.
‫یه اشتباه بود.
‫خب، ممنون رفیق.
‫خوبی؟
‫چی شده؟
‫لورا؟
‫باشه. ‫خب، باید یه کاریش بکنیم.
‫- اونا همینطوری نمی‎تونن بیان اینجا زندگی کنن. ‫- برندن، برندن.
‫- نه، غیر قابل قبوله! ‫- مسئله جوزیه.
‫چی؟ این چه...؟ ‫این چه ربطی به جوزی داره؟
‫داشتم سعی می‎کردم که بهت بگم.
‫سعی می‎کردی چی بهم بگی؟
‫لورا، چیکار کردی؟
‫لورا؟
‫مگان رو بردم یه دوری زدیم.
‫اوه، لعنت. ‫تاگ کجاست؟
‫طبقه ی بالاست.
‫لورا...
‫دل هر دومون واسه جوزی تنگ شده. ‫همه‎مون دلمون واسه جوزی تنگ شده.
‫ولی مگان، جوزی نیست. ‫باشه؟
‫از کجا می دونی؟
‫- چطور می‎‏تونی مطمئن باشی؟ ‫- چون این زندگی واقعیه!
‫کم کم داری نگرانم می‎کنی. ‫اون داره این بلا رو سرت میاره.
‫- کی؟ ‫- ماری.
‫- نه. ‫- پس چی؟ چیه؟
‫اون گفت که تو داشتی آواز می‎‏خوندی.
‫اونو بردم به جاده ی بالیفیلد...
‫و اونو به جا نیاورد، واسه همین...
‫دور زدم...
‫تو مسیری که تو می رفتی.
‫تو یه بچه رو به جاده‎ی بالیفیلد بردی؟
‫داشتی آواز می‏خوندی؟
‫لوار... ‫لورا، این چه وضعشه؟
‫- اون جاهایی که ما رفتیم رو می‏‎شناسه. ‫- چیکار می‎کنی؟ بچه می‎دزدی؟
‫اون جاهایی که رفتیم رو می‎شناسه، ‫جاهایی که جوزی رفته.
‫جوزی؟ ‫جوزی مُرده، لورا!
‫- می‎دونم که جوزی مُرده! ‫- اون مُرده!
‫می‎دونم که جوزی مُرده!
‫می‎دونم! می‎دونم!
‫اون توی دفترچه خاطرات روزانه‎اش نوشته که ‫تاگ برادرشه.
‫شوهر عزیزم...
‫می فهمم که حرفام به نظر دیوونگی میاد ‫چون صدای خودمو می‏شنوم.
‫عزیزم، تو باید انتخاب کنی.
‫من و تاگ یا اینجا.
‫ولی...
‫تو داشتی آواز می‏خوندی؟
‫آره.
‫یعنی، نمی‏تونیم نادیده‎اش بگیریم. ‫نمی‎تونیم.
‫نمی‎تونیم دوباره اونو از دست بدیم. ‫نمی‎‏تونیم دو بار اونو از دست بدیم.
‫من هیچوقت بهت نگفتم،
‫ولی وقتی تو رو آوردن...
‫توی راهرو وایساده بودم.
‫اولش نمی‎دونستم...
‫تا 20 دقیقه خودِ اون بود.
‫و دعا کردم، برندن.
‫زانو زدم و دعا کردم...
‫که اون برگرده پیشم.
‫اورا...
‫لورا.
‫ای کثافت! ‫ازت متنفرم!
‫خوش شانسی که قانون وجود داره ‫وگرنه گردنت رو می‎شکوندم!
‫- عوضی! ‫- بد دهنی نکن!
‫- مرتیکه روانی! ‫- حق نداری بهش دست بزنی!
‫بیا اینجا. ‫قضیه چیه؟
‫می‏خواستی چیکار کنی؟ ‫ها؟
‫می‏ خواستم اعتراف کنه که ‫داره اینا رو از خودش در میاره.
‫خیلی‏خب، بیا. ‫حالت خوبه؟
‫اگه بهش نزدیک...
‫آقا رو نگاه، یه بچه 14 ساله ‫رو تهدید می‎کنه!
‫- همونی که به یه بچه ده ساله حمله کرد. ‫- تقریباً 11 سالمه!
‫برو داخل.
‫تو چت شده، پسر؟
‫همیشه به آدما بی‎احترامی می‏‎کنی؟
‫- تو بهم ثابت کردی که حق با من بود. ‫- کریس، تاگ عذر خواهی می‎‏کنه.
‫- نه، نمی‎کنم! ‫- این چیزی رو حل نمی‏کنه.
‫تو آخه چته، اون فقط یه دختر بچه‏ست.
‫می‎‏دونم. خودم یه دختر بچه داشتم. ‫دقیقا همینه!
‫لورا، لورا. بیا، ببرش داخل، عزیزم. ‫زودباش.
‫نه، نمی‏خوام برم!
‫ببین، کاری که بهت گفتم رو بکن، تاگ. ‫یالا، پسرم.
‫مامان فکر می‎‏‏کنه که مگان...
‫تاگ، گوش کن، ‫کاری که گفتم رو بکن.
‫اون زهره ترک شده.
‫- ماری، ماری، لطفا. ‫- ها؟
‫برو داخل. صداتو بیار پاشین. ‫یالا.
‫اون بهم گفت که جوزی چطوری مُرد.
‫- بهم گفت جوزی چطور مُرده. ‫- نه، نکن...
‫- اون چی گفت؟ ‫- ماری.
‫برو داخل. ‫خفه شو، لطفا. گوش کن.
‫ببینین، ما بخاطر اتفاقی که واسه ‫دختر کوچولوتون افتاده متاسفیم.
‫ولی باید از مگان دوری کنین، باشه؟
‫دارم جدی میگم. ‫نزدیکش نشین.
‫اون بهم اجازه نمیده.
‫خونه ی همسایه چیکار می‏ کردی؟
‫پسر؟
‫- خونه ی همسایه چیکار می‏ کردی؟ ‫- اونی که دنبالشین منم.
‫من، آم...
‫دخترمون مُرد.
‫من پشت فرمون بودم.
‫این حادثه واسه کِی هست؟
‫جاده لغزنده بود و...
‫این ربطی به اتفاقات امشب داره؟
‫خونه ی همسایه چیکار می‏ کردی؟
‫فقط واسه چند روزه.
‫ممنون.
‫- من می‏تونم تاگ رو با خودم ببرم. ‫- اون مدرسه داره.
‫ببین، من...
‫فکر نکنم صلاح باشه که تنهات بذارم.
‫- به گمونم... ‫- فقط یکم باید تنها باشم.
‫اون جاش پیشم امنه.
‫ اگه کسی رو دوست داشته باشی...
‫ آزرده میشی.
‫ به قدری که حس غیرممکنی پیدا می‎‏کنه.
‫ ولی اون اینجاست. ‫ همیشه اینجا بوده.
‫ تو بهمون کمک می‏کنه ‫ که از این وضع بگذریم.
‫ باهام حرف بزن، عزیزم.
‫خدایا. ‫برندن، بیا اینجا.
‫ببین، حتما از پنجره اومده داخل.
‫بابت کفش ها ممنون. ‫خیلی باکلاسن.
‫قابلت رو نداشت.
‫و به مامانت چیزی نگو ‫چون تو دردسر میوفتیم.
‫تو دختر کوچولوی خوبی هستی.
‫ ...جلوی هرج و مرج ایستاد.
‫ با این خونه چیکار کردی، کریستی؟
‫ آه، چیکار نکردم؟ ‫ اینو باید بپرسی.
‫می‏خوام بابا رو ببینم.
‫شنبه می‎بینیش.
‫ازت نفرت دارم! ‫تو دیوونه‎ای!
‫تاگ!
‫ خب، ازش خوشت میاد؟
‫ یا لیستش کنی؟
‫تاگ.
‫بیخیال.
‫لطفا. تاگ؟
‫- کریگ؟ آماده-
‫آره. ایفا؟
‫- خوبه. جکسون؟ ‫- آماده
‫خیلی‏ خب. ‫مگان؟
‫مگان؟
‫شماره منو از کجا آوردی؟
‫به دستت رسید؟
‫چی؟
‫نامه ام.
‫خدایا.
‫مگان... ‫دست از وانمود کردن بردار.
‫وانمود نمی‎ کنم. ‫فکر می کردم اینجا بودم، اما نیستم!
‫- کافیه! ‫- نمی‎ تونی سر من داد بزنی!
‫- چرا اون حرف ‎‏‏ها رو زدی؟ ‫- تا خوشحالش کنم.
‫- تو یه فسقلی دروغگویی! ‫- شما شام‎ های خوبی دارید و...
‫فسقلی دروغگو!
‫لعنت، لعنت، لعنت.
‫چی شده؟
‫تاگ، چی شده؟
‫بده، پسر.
‫بده ببینم.
‫تاگ، بده ببینم.
‫بده ببینم، لطفا.
‫من این ها رو پیدا کردم.
‫اوه... ‫مامانت کجاست؟
‫ به نظرت کجا داره می ره؟
‫لورا مامان من نیست.
‫اما تو بابامی، مگه نه؟
‫چی؟
‫ مامان، کجایی؟
‫من واقعا از لورا خوشم میاد.
‫خیلی ‏خب.
‫کریس؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫من...
‫ببین لورا، از کنترل خارج شد.
‫- تو از بچه ‎ات استفاده کردی؟ ‫- چی؟
‫- تا به اون آسیب برسونی؟ ‫- این کار رو نکردم.
‫زن دیوونه!
‫قصدش رو نداشتم.
‫تو اومدی بغل ما زندگی کردی.
‫و اون احمقانه بود، ‫اما بقیه اتفاق‎ها خودشون رخ دادن.
‫بهش گفتم که ازت دوری کنه.
‫- چرت نگو! ...اما این هرگز-
‫در مورد جوزی نمی ‎دونستم.
‫تو چه مرگته؟
‫مادرت پیشته؟
‫برگرد خونه.
‫آخه تو چه مرگته؟
‫می‏ خواستم اون بشناستش! ‫می‏ خواستم اون بشناستش.
‫اون غیبش زد ‫و من به زور 20 سالم می ‎شد.
‫می ‏خوای ما رو نابود کنی؟
‫از دختر بچه ‎ات استفاده کردی. ‫می دم بچه‎ ات رو ازت بگیرن.
‫تو مناسب... ‫تو مناسب مادر بودن نیستی.
‫و کاری کردی که فکر کنم دیوونه ام!
‫نمی ‎ذارم به اون دختر صدمه روانی بزنی!
‫- مطمئن می شم این طور نشه! ‫- اوه، تو دیوونه ‏ای!
‫لورا، نمی ‏تونی دخترت رو جایگزین کنی.
‫متأسفم.
‫من هیچ وقت اون رو پس نمی ‎گیرم.
‫حالت خوبه؟
‫لورا؟
‫بیا!
‫ لورا، متأسفم. ‫ می‏ خواستم بهت بگم.
‫ چندین بار می‎ خواستم بهت بگم، ‫ اما می‎ ترسیدم.
‫ من رنجیده بودم. ‫ ربطی به تو نداشت.
‫ می ترسیدم تو رو برنجونم.
‫ نمی‎ تونستم برنجونمت، لورا. ‫ لطفا.
‫ لطفا، عزیزم. ‫ نمی‏ خواستم این اتفاقات بی افتن.
‫ جوزی؟ ‫ جوزی.
‫ - یه اشتباه احمقانه بود. ‫ - می‎ دونم اون دیر کرده.
‫ سعی کردم فراموشش کنم.
‫ سعی کردم. می خواستم. ‫ سعی کردم.
‫ جوزی، نگاه کن.
‫ نتونستم...
‫ اما هرگز انتظار نداشتم که اون...
‫ صورتت رو ببین.
‫ - متأسفم. ‫ دختر کوچولوم -
‫ دوستت دارم.
‫ معذرت می‎خوام.
‫عیب نداره، عزیزم.
‫عیب نداره.
‫ آلیسون هاموند...
‫ دیروز تو برنامه "اسکات میلز" حضور داشت. ‫ بی نظیر بود.
‫ داستان زمانی رو تعریف کرد که ‫ اون رو به زور به یه مهمونی برد.
‫ من و ریچارد رفتیم به اون مهمونی.
‫ خوش بودیم. ‫ نوشیدنی بود...
‫ اگه کسی رو دوست داشته باشی...
‫ می رنجی.
‫ اون اینجاست.
‫ همیشه اینجا بوده.