‫هی، قراره این کار رو باهم انجام بدیم؟
‫اگه کارت داشتم صدات می‎ کنم. ‫فقط از صبحونه ‎ات لذت ببر.
‫بی برو برگرد بهترین خصوصیت ‫این کشور رو بهت می گم.
‫هرکی که دکمه‎ های شکلاتی رو اختراع کرده ‫حقشه که بهش مقام شوالیه بدن.
‫خوشحالم چیزی رو پیدا کردی ‫که رضایتت رو بهش اعلام کنی.
‫حداقل می‎ تونی بهم بگی که قصد داری ‫چه طور سر صحبت رو باهاش باز کنی؟
‫با خودم گفتم بهتره ازش بپرسم که واقعیت رو بگه
‫حرف گنده ایه.
‫معلومه که برای کاترین نیومن زیادی بزرگه. ‫ "واقعیت رو بگو" همه ‎جا هست.
‫کم کم داره برای مردم سئوال پیش میاد که ‫چرا اون هنوز نظری نداده.
‫فقط آدم هایی براشون سئوال پیش میاد که ‫نمی دونن روند استاندارد کاری ماست
‫که به یه خانواده گروگان توصیه کنیم حرفی نزنه
‫فکر نکنم اون به توصیه کسی گوش بده.
‫می دونی درواقع، با تجربه‎ ای که من داشتم، ‫معمولاً باهوش‏ترین آدم ها گوش می دن.
‫هنوزم فکری می‎ کنی قضیه به سفیر ربط داره؟
‫خب، جور در میاد.
‫ببین تو آمریکا، ‫مردم این رو بدیهی می‎‏ دونن
‫که افراد قدرتمند با پول لطف ریاست جمهوری به دست میارن
‫و بابتش از شغل های عالی بهره می‎ برن.
‫به گمونم خیلی ‎های دیگه این رو فساد می دونن
‫اما به نظر تو این طور نیست.
‫اوه، فکر نمی ‏کنی اینجا هم جریان همین طوریه؟
‫شما فقط فرصت بیشتری داشتید که ‫پنهان کردن چیزها رو تمرین کنید.
‫- من نگاه می‎ کنم. ‫- آره. شکی توش ندارم.
‫مأمور ویژه نیلسون بهت زنگ نزده؟
‫نه. این درمورد اون آدم جدیدیه که دستگیرش کردن؟
‫یه دانشجوی آکسفورد. ‫ادی واکر؟
‫من فقط یه بار تو آکسفورد به لئو سر زدم. ‫اون ها با هم دوست بودن؟
‫امیدوار بودم که تو بتونی بهم بگی.
‫راستش رو بخوای، ‫لئو اصلا راجع به آکسفورد صحبت نمی کرد.
‫نه، نمی‎ شناسمش.
‫- متی؟‫ شرمنده-
‫شبی که لئو ربوده شده ‫اون تو یه قهوه ‎خونه ی نزدیک اینجا بوده.
‫به نظرتون بعد از اینکه پیش شما رفت ‫می‎ تونسته بره دیدن اون؟
‫موقعی که از هم جدا شدیم، ‫لئو
‫خیلی سردرد داشت. ‫بهش گفتم تاکسی بگیره بره، اما...
‫یعنی، اگه می ‎خواسته کس دیگه‎ای رو ببینه،
‫مطمئنم به یکی از ما می ‎گفت.
‫اگه این آدم ها یه ذره هم به نظر آشنا بیان،
‫باید یه ارتباطی با لئو وجود داشته باشه.
‫امروز آنلاین شدی؟
‫نه. خدا می ‎دونه کی جستجوهای اینترنتم ‫رو زیر نظر داره. چه طور؟
‫یکی دیگه رو دستگیر کردن.
‫اعلامش کردن؟
‫نه، اما اینجا همه دارن می گن ‫که اون دانشجوی دانشگاهه.
‫- دانشگاه ما؟‫ ادی واکر؟-
‫کسی رو می ‎شناسی که ‫اون رو بشناسه؟
‫- نه‫ می شه یه سئوال و پرسی کنی؟-
‫رسیدیم.
‫دقیقا کجا؟
‫قضیه چیه؟
‫می‎ خوای چیکار کنی؟
‫- حاضرید؟‫ آره-
‫- این ها رو بگیر. بفرما مرسسی-
‫- خوبه؟ ‫- حس خوبی داره که یه کاری کنم.
‫این چیزها همه‎ جای اینترنت هستن.
‫هرچی کاترین نیومن ‫رو بیشتر تحت فشار بذاریم،
‫زود‎تر مجبور می شه ‫واقعیت رو بگه.
‫بعد لئو آزاد می شه. ‫بیگناهی تو هم ثابت می شه.
‫وقتی در قهوه‎ خونه اومدن پیشت، پرسیدی که
‫نگفتم که اومدن پیشم. ‫گفتم بهم حمله شد.
‫پرسیدی که قضیه راجع‎به لئو نیومن ـه.
‫- چرا همچین حرفی زدی؟ ‫- چون من اونجا بودم.
‫همون مکان، همون شب.
‫و موضوع راجع ‎به اونه، ‫پس چیزی برای مخفی کردن ندارم.
‫همین طور هم به همون دانشگاهی می ری که لئو می ره
‫عجب تصادفی.
‫می دونم. ‫چه عجیب!
‫چرا توی نیویورک بودی؟
‫چون اونجا رو دوست دارم. ‫تا جایی که بتونم می رم.
‫کجا اقامت داشتی؟
‫هیچ ‎جا.
‫یعنی، جایی اتاق نگرفتم. ‫فقط آشنا این ها دارم.
‫- مثل لئو نیومن ‫- نه.
‫چرا بیشتر نترسیدی، ادی؟
‫تو در رابطه با یه جرم بزرگ دستگیر شدی،
‫یه شبانه‎روز تو یه سلول نگه داشته شدی.
‫اصلا ترس برت نداشته.
‫همونطور که بهت گفتم، چیزی برای پنهان کردن ندارم. ‫چرا باید بترسم؟ اما
‫محض اطلاع،
‫خیلی بوی عرق گرفتم.
‫توی آکسفورد با لئو آشنا شدی؟
‫نه، هیچ‎ جا با لئو آشنا نشدم.
‫تو همیشه توی نیویورک ماشین کرایه می‎ کنی؟
‫نه، درواقع این اولین بارم بود.
‫تو فکر سفر بودم. ‫می‏ خواستم برم ساحل.
‫چرا نرفتی؟
‫- راستش رو بگم؟‫ لطفا، آره-
‫واقعا ازش بدم اومد. ‫همه خیلی بی نزاکت بودن،
‫و در سمت اشتباه جاده رانندگی می کنن
‫و معجزه ‎ست که به مرکز شهر رسیدم.
‫آره، به محض اینکه فرصت کردم ‫ماشین رو بردم پس دادم.
‫چرا یه ماشین شاسی بلند؟ ‫مگه قرار بود مسافر هم داشته باشی؟
‫نه، فقط با خودم گفتم که ماشین باحالیه
‫تو به یه قهوه‎ خونه ‫نزدیک هتل پارک مدیسون رفتی؟
‫شاید.
‫اونجا از کارت بانکیت استفاده شده.
‫پس بعدش چیکار کردی؟
‫- بعد از قهوه‎ خونه؟‫ آره-
‫با یه خانم وقت گذروندم.
‫با یه خانم وقت گذروندی؟
‫کجا؟
‫تو خونه، بعد پای تلوزیون،
‫بعد یکمم توی سالن، ‫ولی تا اون موقع دیگه
‫خیلی‎خب، نمی دونم.
‫تو خیابون باهم آشنا شدیم، ‫یه جایی اطراف خیابون "50 و برادوی".
‫باهم سیگار کشیدیم.
‫میشه لطفا اسمش رو بهم بگی؟
‫نه.
‫چون کار درستی نیست، ‫و همینطورم اینکه اصلا ربطی نداشته.
‫چه کارت رو راحت کردی.
‫نه واقعا،
‫چون اینطوری نمی‎تونم ‫صحت حرفم رو ثابت کنم.
‫یادمم نمیاد آپارتمانش کجا بود. ‫شرمنده.
‫و ساعت چند از اونجا رفتی؟
‫صبح اول وقت.
‫بعد ماشین شاسی بلند رو ‫ساعت 9:30 صبح روز سه شنبه
‫در گاراژ اجاره ای فرودگاه تحویل دادی.
‫مریض احوال بودم. ‫اون روز رو تو فرودگاه جان اف. کندی خوابیدم.
‫با یه پرواز اول وقت برگشتم. ‫یه سفر کوتاه بود.
‫واقعا که فکر نمی‎کنی ‫من ربطی به این قضایا داشتم؟
‫راستش تو این فکرم که وقتی بزرگ شدم ‫شغل تو رو انجام بدم.
‫الان والدینت کجان، ادی؟
‫مامانم فرانسه‎‏ست، و بابام با همسرش تو لس آنجلسه. ‫چطور؟
‫فقط باید یه چیزهایی رو تایید کنیم.
‫من سنم بالای 18 ساله. به خودم بستگی داره که ‫درمورد این مسئله به کی بگم، درسته؟
‫می‎خوای بهشون چی بگی؟
‫چه اتفاقی میوفته؟
‫ولش می کنیم بره، ‫دقیقا مثل بقیه.
‫جدی که نمیگی.
‫من سه روزه اینجام. ‫فقط دیدم که آدما رو آزاد کردی.
‫نگه داشتنش فایده‎ای نداره.
‫تازه بچه داشت استرس می‎گرفت.
‫بعضی وقت‎ها باید یکم فشار وارد کنی. ‫یعنی، شما چتونه؟
‫از نظرتون بی‎ادبیه که بیشتر از پنج دقیقه ‫مظنونی رو نگه دارین؟
‫اونو تحت نظر قرار می‏‎گیره.
‫آره. ‫تا حالا نظارت چه سودی برامون داشته؟
‫فرصتی واسه اینکه امروز ‫شان تیلسون رو دستگیر کنیم.
‫بر فرض که اون با تامسون کار نمی‎کنه ‫و سرکار گذاشته نشیم.
‫اگه کار تیلسون باشه، اون اصلا نمی‎دونه که دختره اینجاست، ‫و اون پول رو هم می‎خواد.
‫می تونیم تا آخر امروز توی اداره ‫کلید کل پرونده رو در اختیار داشته باشیم.
‫بیا روی همین تمرکز کنیم.
‫مون.
‫هی.
‫مون، می‎دونم که صدامو می‎شنوی.
‫بیخیال مونیک، لطفا. ‫منو ببین.
‫مونیک. لطفا. ‫می ‎دونم که از دستم عصبانی‎ای. مون.
‫چقدره؟
‫از تو می‎خرم. ‫آره.
‫آدش چاپرا.
‫نه.
‫چرا، خودشی.
‫چطوری منو پیدا کردی؟
‫همه جای رسانه های اجتماعی پخشه. ‫یکی فیلم گرفته که پلیس داشته می‎‏گشته
‫تو اینجا می‎خوابیدی؟
‫نه.
‫تو دروغگویی خیلی خوبی نیستی، مگه نه؟
‫تو روزنامه نگاری؟
‫نه پسر، منو ببین. چی شد؟ ‫از خونه پرتت کردن بیرون؟
‫دست از سرم بردار.
‫نه. صبر کن. پسر. من طرف توئم. ‫همین اتفاق واسه منم افتاد.
‫اسم من ادی واکره. ‫نگاه کن.
‫این یارو منم. ‫این منم.
‫اون ممکنه هرکسی باشه. ‫کلا تصویر پیکسلی ـه.
‫ "پیکسلی" که کلمه نیست.
‫خودمم. ببین، همین لباس‎ها تنمه. ‫دیروز دستگیر شدم، امروز ازم بازجویی کردن.
‫صبر کن. کی بازجوییت کرد؟ ‫یارو آمریکاییه؟
‫همش این صدا رو در میاورد
‫نه، زن بود. ‫ولی اصلا جور در نمیومد.
‫یه لحظه عین تفتیش عقاید اسپانیایی می‎موند، ‫بعدش همینطوری ولم کردن.
‫- ولی اون پاسپورت و گوشیم رو ازم گرفت. ‫- آره. آره.
‫واکر رفته پیش چاپرا.
‫یه قضیه تصادفی دیگه، درسته؟
‫نظارت هیچی دستمون نمیده، درسته؟
‫این آخرین هشدار منه. ‫دیگه پول تو جیبی بهم نمیدن.
‫بابام مجبورم می‏کنه
‫تو یکی از فروشگاه‎های لباس راحتیش ‫توی کالیفرنیا کار کنم.
‫جلوه‎ی خوبی برام نداره.
‫پس کار تو نبوده؟
‫نه. تو چی؟
‫نه، مَرد.
‫خیلی ‎خب، فقط گوش کن چی میگم.
‫خیلی ‏خب، قضیه از این قراره، آدش.
‫دلیلش رو نمی دونم، ‫ولی یکی می‎خواد برام پاپوش درست کنه.
‫- شاید واسه تو هم می‎خواد پاپوش درست کنه. ‫- شایدی درکار نیست.
‫خب در هر صورت، ‫پلیس همینطوری ولمون نمی‎کنه.
‫خب، چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫خیلی خب، قضیه از این قراره.
‫اگه یاروی روانی‎‏‏ای که چهره‎اش در حال حاضر ‫همه‎جا هست رو فراموش کنیم،
‫که در کل، به نظرم بهتره همین کارو بکنیم،
‫پس چهارتا می‎مونیم، درسته؟
‫میگم من و تو، اون دو نفر دیگه رو پیدا کنیم، ‫و باهم قضیه رو عمومی می‏کنیم.
‫داستان‎مون رو صفحه ی اول ‫همه روزنامه‏ها پخش می‏کنیم.
‫آره، ولی اگه کار اون دو نفر دیگه باشه چی؟
‫نمی دونم. ‫ولی چیزی که با قطعیت می‎دونم اینه که
‫والدینم همینطوری حرفم رو قبول نمی کنن.
‫و تنها راه اینکه تو بتونی برگردی اونجا،
‫برگردی توی اون خونه، ‫با ثابت کردن بی ‎گناهیته.
‫اون و یه دوش هم بگیری.
‫گوش کن. شوخی کردم. ‫شوخی کردم بابا.
‫«امروز با پول بیا دیدنم»
‫تو بکشونش به محل. ‫بقیه‎‏اش با ما.
‫می فهمه که من گولش زدم.
‫آدرس خونه ‎ی منو داره. ‫آدرس خونه ‎ی مامانم رو داره.
‫ولی اون دستگیر میشه.
‫تا ابد؟
‫ببخشید. ‫انگار اینجا چیزی رو فراموش کردیم.
‫ما اونقدر مدرک داریم که
‫تو رو متهم به جرم، اختلاس، ‫کلاهبرداری، پولشویی
‫یادم نرفته، ولی ممنون که یادم انداختی.
‫که یعنی باید حبس بکشی،
‫یه جریمه بزرگ، ‫همه دارایی‎هات توقیف میشن
‫بله. طعنه زدی. ‫می‎فهمم.
‫مگه اینکه ناتالی... ‫تو باهوشی.
‫بهمون کمک کن، ‫و برخی از اون اتهامات از بین میرن.
‫پس سوال اینه که،
‫واقعا چقدر دلت می‎خواد ‫از خانواده ات محافظت کنی؟
‫«باشه»
‫«رو در رو. خواهرت رو نیار. ‫فریبی درکار نباشه. فقط ما»
‫ازش بپرس کجا.
‫«کجا؟»
‫باید به نیویورک خبر بدم.
‫واکر رو هم ول کردن؟
‫به نظرمون بریتانیایی‎‏ها اصلا می‎دونن ‫دارن چیکار می‏کنن؟
‫همینطورم گفت که امروز تیلسون ‫رو دستگیر می‎کنن.
‫- مطمئنن که کار اونه؟ ‫- نه.
‫همین الان درحال راه اندازی یه عملیاتن
‫خیلی‎‏خب، خوبه. ‫تیم حقوقی چی میگه؟
‫مثل اف ‎بی آی. چیزی نگین. ‫کل دنیا داره راجع بهش حرف میزنه.
‫و هرکی که لئو رو ربوده ‫داره داستان رو شکل میده،
‫و ما فقط داریم رخ دادنش ‫رو تماشا می کنیم.
‫اگه ما موکل بودیم، ‫همین توصیه رو می‎کردیم.
‫کِشش بده. ‫ساکت بمون تا موقعی که چاره‎ای نباشه.
‫اولین صفحه‎ی شیوه نامه‎ست.
‫صحیح. ولی من فصلی که راجع به ‫ربودن تک فرزندته رو یادم نمیاد.
‫بهتره امروز بری خونه.
‫انجی و بچه‏ ها رو ببینی.
‫تا تو نری من از اینجا نمیرم.
‫بیا فقط امیدوار باشیم که ‫تیلسون رو بگیرن، ها؟
‫شان تیلسون، آموزش نظامی دیده،
‫با سلاح‎‏های گرم و مواد منفجره وارده ‫و بدون تردید می‎کُشه.
‫همینطورم از یه کیلومتر دورتر ‫متوجه تله میشه.
‫تیم نظارتی پیشرفته ما تو راهن ‫تا منطقه رو پوشش بدن.
‫مأمورین عملیاتی رو در محیط اطراف داریم، ‫و تک تیراندازها اینجا،
‫اینجا و اینجان.
‫تا اینجا کسی سوالی نداره؟ ‫خیلی‎خب.
‫سر اینکه تامسون رو ‫تنها بفرستی اونجا مطمئنی؟
‫پشت تیم نظارت ‫یه تیم پشتیبانی مسلح هست.
‫به محض اینکه تایید بشه تیلسون اونجاست، ‫وارد عمل میشن.
‫- اتفاقات احتمالی؟ ‫- زنده لازمش داریم، قربان.
‫ولی مشخصه اولویت ما اینه که ‫مطمئن بشیم ناتالی در امان باشه.
‫اگه نیاز باشه که اقدام حیاتی‎ای انجام بدیم، ‫حتما این کارو می‎کنیم.
‫- بسیارخب. ‫- ممنون.
‫ممنون، قربان.
‫تو با یه گیرنده‎ صدای گوشی ‫و یه میکروفون مخفی مجهز میشی،
‫تا بتونی در طول کار باهامون حرف بزنی.
‫و بهش چی بگم؟
‫هیچی. از ماشین پیاده شو. ‫پول رو بهش بده. همون موقع وارد عمل میشیم.
‫و اگه مشکلی پیش بیاد چی؟
‫دقیقا کاری که بهت می‎گیم رو بکن ‫اونوقت طوریت نمیشه.
‫دارم بهت میگم، مَرد ‫وقتی ما رو ببرن اداره پلیس،
‫واسه بازجویی نمی‎برنمون. ‫ما رو سوار هواپیما می‎کنن.
‫خیال برت داشته.
‫این آدم دزدیه، رفیق. ‫ما شهروندهای بریتانیاییم.
‫می‎دونی مامان لئو نیومن کیه؟
‫اونجور آدما، ‫هر کاری که دلشون بخواد می‎کنن.
‫و نمی‏‎خوام سایه‎ی سفید تو ‫توی آمریکا باشم،
‫یا سر از زندان‎هاشون در بیارم. ‫قرار نیست یه پتسی باشم. ‫«کسی که زود فریب می‏خورد و همه قربانیش می‎کنند»
‫- یه چی؟ مهم نیست.
‫چرا سوار ماشین نیستیم؟
‫چون اینطوری راحت‏تر می‎تونن دنبال ‎مون ‎‏کنن. ‫تو تلوزیون دیدم.
‫نمی‎دونم بیشتر از چی می‏ترسم، ‫پلیس یا تو.
‫من؟
‫20 متر پشت سرمون یه یارویی هست ‫که تی‎شرت سفید پوشیده.
‫نگاه نکن.
‫- چشه خب؟ ‫- از وقتی رفتیم داره تعقیب‎مون می‎کنه.
‫آره.
‫قایم شو.
‫رفت؟
‫- آره. ‫ آره، ولی احمق که نیستن.
‫حالا آدم‎شون رو عوض می‎‏کنن.
‫بیا. بریم.
‫حالت خوبه؟
‫واقعا؟
‫ارزشش رو داشت؟
‫- چی؟ ‫ که اون پول‏‎ها رو برداری؟
‫بهت که گفتم. ‫واسه من نبود.
‫چیه؟
‫هزینه کالج مونیک خیلی کمتر از ‫مقدار پولیه که دزدیدی.
‫پس واسه این بود که اگه مامانم نیاز داشت ‫بتونم کمکش کنم.
‫و عروسی رو همونطوری که همیشه می‏‎خواستم ‫برنامه ریزی کنم.
‫کاری که من کردم
‫در مقایسه با کاری که آدم‎های خیلی پولدار ‫هر روز از زیرش قسر در میرن، اصلا به حساب نمیاد.
‫آره، می‏‎فهمم.
‫و درک می‏کنم که چقدر اعصاب خرد کنه ‫که ببینی آدم های ثروتمند بیشتر موفق میشن
‫با اینکه از کسایی مثل مونیک یا تو ‫توانایی‎شون کمتره.
‫یا خودت.
‫فکر کنم شاید بخشی از کاری که کردی ‫یه "برین گم شین" بزرگ بوده.
‫شاید.
‫شاید ربودن لئو نیومن هم همینطوره.
‫ممنون.
‫خیلی‎‏خب. ‫تو اون مسیر سه کیلومتر برو جلو.
‫کل مدت باهات حرف میزنم. ‫قرمزه واسه توئه.
‫یکی از این ماشین‎ها بهم نمیدین؟
‫ما پشت سرتیم.
‫تیلسون پیام فرستاده.
‫محل رو عوض کرده.
‫به کجا عوض کرده؟
‫حدود پنج کیلومتر سمت شرق.
‫الان موقعیت مکان رو می فرستم.
‫قرار رو عقب بندازیم؟
‫امکان نداره. ‫متوجهش میشه.
‫وقتی واسه جابه‎‏جایی تیم نداریم.
‫ببین، همین که بتونیم چندتا تک تیرانداز مستقر کنیم... ‫ببین.
‫همه ‏جای اینجا آب هست. ‫اون محاصره میشه.
‫اونم کاملا در معرض خطر قرار می‏گیره.
‫چی دارن میگن؟
‫«پنج دقیقه دیگه» ‫«آخرین فرصتته»
‫- من باهاش میرم. ‫- چی؟
‫مشکلی ندارین که رهبری عملیات ‫رو به دست بگیرین، قربان؟
‫مشکلی نیست. ‫ولی با اولین چیزی که نشون بده لو رفتی،
‫عملیات رو لغو می‎کنم.
‫چه اتفاقی داره میوفته؟
‫بریم.
‫- یه اسلحه می‎خوام بله، خانوم.
‫خوبی؟
‫از این بهتر نبودم. ‫تو چی؟
‫منم همینطور.
‫گولد صحبت می‏کنه، ‫تمامی واحدهای استینگر
‫دوباره در محیط اطراف موقعیت دوم مستقر بشن.
‫خوبه.
‫آماده ی این کار هستی؟
‫فقط می خوام تموم بشه.
‫چیزیت نمیشه.
‫فکر کنم الان دیگه باید رسیده باشیم.
‫براوو یک صحبت می کنه. ‫تمامی واحدها تو موقعیت هستن؟
‫آماده باشید. الان وارد موقعیت میشیم.
‫مخابره ی ویدئویی فعال شد.
‫تصویر داریم.
‫- چی کار کنم؟ برم بیرون؟ ‫- نه تا وقتی که بگم
‫دیگه حرف نزن.
‫- نمیاد، مگه نه؟ ‫- گفتم حرف نباشه
‫راننده ی موتور به چارلی ۱ نزدیک میشه.
‫لعنتی.
‫مردک عوضی با موتور اومده.
‫- اگه بلایی سرم اومد... ‫- گفتم حرف نزن
‫اوپی ۱، سوژه موتور سوار متوقف شده، ‫کنار چارلی ۱ متوقف شده.
‫تغییری نیست، تغییری نیست.
‫می تونی تشخیص بدی که تانگو ۱ هستش یا نه؟
‫اوپی ۱، نه، نه. ‫به خاطر کلاه ایمنی هیچ دیدی ندارم.
‫تمامی واحدها در موقعیت. برید.
‫خیلی خب، ناتالی. ‫برو.
‫از اتاق کنترل به تمامی واحدها. ‫داریم وارد عمل
‫یالا دیگه.
‫ناتالی، تنها کاری که باید کنی اینه که ‫از ماشین بری بیرون و پاکت رو بهش بدی
‫و بعد دیگه تمومه.
‫تغییری نیست. تغییری نیست.
‫یالا ناتالی، همین الان انجامش بده.
‫هنوز هیچ دیدی ندارم.
‫از اوپی ۱، ویکتور یک رفت بیرون، ‫با بسته از ماشین خارج شد.
‫هنوز هویت سوژه ی موتوری تأیید نشده.
‫تکرار می کنم، تأیید هویت نشده، تمام.
‫اوپی ۱، ‫ویکتور یک داره به موتورسوار نزدیک میشه.
‫۵ ثانیه، ۴، ۳، ۲، ۱.
‫اوپی ۱، هیچ دید واضحی روی سوژه ندارم.
‫ویکتور یک جلوی شلیکم رو گرفته. ‫تکرار می کنم، ویکتور یک جلوی شلیکم رو گرفته.
‫از فرماندهی، اوپی ۱، در موقعیت امبر قرار داری
‫تکرار می کنم. وضعیت امبر. ‫دستور شلیک داده نشده.
‫- ویکتور یک تیر خورده. ‫- از فرماندهی، حمله کنید، حمله.
‫اجازه ی شلیک داده شده.
‫ناتالی. ناتالی.
‫تیلسون توی دیدمون نیست.
‫تمامی واحدها، اجازه ی درگیری دارید.
‫لعنتی. ردیاب سوخت.
‫برو! برو! برو!
‫از دستش دادیم، از دستش دادیم.
‫لعنتی!
‫خوبی. چیزیت نیست.
‫چیزیت نیست. ‫تنگی نفس گرفتی، ولی چیزیت نیست.
‫خیلی خب. چیزیت نیست. خیلی خب.
‫گرفتیش؟
‫- یالا، خانم. ‫- حواستون بهش هست؟
‫ناتالی، آروم باش. ‫خوب میشی، فقط الان آروم باش.
‫آروم باش. آروم باش.
‫من
‫نمی دونم چی بگم.
‫شرمنده.
‫نتونستی بگیریش. فقط همین باید گفته بشه.
‫پیداش می کنیم.
‫هر دومون می دونیم که اینو قبلا هم گفتی.
‫آلیس. سلام. ‫قرار ملاقات داشتیم؟
‫هیئت مدیره ازم خواست که بیام.
‫به نظر یه نگرانی هایی هست.
‫در مورد لئو یا قیمت سهام؟
‫کاترین، خودت ازم خواستی ملحق بشم که ‫توصیه های استراتژیک بدم.
‫من اینو گفتم؟ ‫چیزی که فکر می کردم این بود که
‫به عنوان یه مأمور سابق سیا، ‫یه مشاور امنیت ملی،
‫شبکه ت بتونه توی زمان بحران به درد بخوره.
‫و درست به موقع رسیدی.
‫پلیس بریتانیا همین الان ‫شان تلیسون رو گم کرد.
‫هنوزم در حال تحقیقم.
‫اینا مثل یه سازمان معمول تروریستی رفتار نمی کنن.
‫نمی کنن؟ خودت که خیلی ترسیدی.
‫از وقتی که اون لوگو رو منتشر کردن ‫اینترنت رو دیدی؟
‫گروه های تروریستی دارن ‫از پیام رسانی ها خیلی پیشرفته تری
‫نسبت به بهترین آژانس های ارتباطی ‫استفاده می کنن.
‫منظور منم همینه.
‫باید این احتمال رو در نظر بگیریم ‫که این فقط اول کاره.
‫نه، این قضیه همین امروز باید تموم بشه.
‫اف بی آی کار خودشو کرد. ‫حالا نوبت ماست.
‫چه نقشه ای دارین؟
‫یه بیانیه اعلام می کنیم، زنده و از همینجا.
‫و دقیقاً چی بگیم؟
‫باید حرف بزنیم.
‫ناتالی چیزیش نمیشه. ‫شوکه شده، ولی جز اون صدمه ای ندیده.
‫این قضیه از اولش هم هیچ مسیر مشخصی نداشت.
‫- منم خوبم. ممنونم که نگرانی. ‫- تا الان حرفی نزدم.
‫نزدی؟
‫ولی تیلسون الان دیگه از کشور میره.
‫و اگه بتونه، واسه همیشه از کفمون رفته.
‫و شاید لئو هم.
‫ببین، باید بی خیال نظارت بقیه بشی
‫و هر چی که داری رو روی تیلسون بذاری.
‫نه.
‫اون می دونه که الان تامپسون با ماست. ‫دلیلی نداره که بخواد اینجاها بمونه.
‫چاپرا و واکر چی؟ ‫اونا با همن.
‫پس فکر کردی اگه لازم باشه ‫می تونیم فوراً بیاریمشون اینجا؟
‫و ناتالی؟
‫همین الان گفتی که خوبه. ‫به خاطر کلاه برداری دستگیرش کن.
‫با وثیقه آزادش کن. مهم نیست.
‫تیلسون سعی کرد اونو بکشه. ‫اگه دوباره بخواد این کارو بکنه چی؟
‫هیچ نفعی براش نداره.
‫امروز سرافکنده ش کردیم. ‫دوباره این کار رو نمی کنم. پاسخ منفیه.
‫بالا رو نگاه کن. اونجا.
‫- ببخشید. ‫ واسه پله ها؟
‫واسه تماس گرفتن. ‫چاره ای نداشتم.
‫حقیقت نداره.
‫بهت گفته بودن که بری، ‫نه که واسه پول این طرف و اون طرف بگردی.
‫- تو که می دونی از غافل گیری خوشمون نمیاد. ‫- خودمم چندان خوشم نمیاد.
‫ولی همون طور که می دونی، توی حیطه ی کاری من، ‫چهره ات که خبری بشه، دیگه یعنی بازنشسته شدی.
‫آره.
‫هویت جدید خرج داره.
‫ولی هیچ وقت ناامیدت نکرده ام.
‫خب، چی توشه؟
‫هر چیزی که نیاز داری تاابد ناپدید بشی.
‫[ - مأمور درخواست ملاقات کرده. ‫- مأمور لو رفته. بکشش ]
‫[ انجام شد ]
‫[ خوبه. ترتیب بقیه رو بده ]
‫می دونی چه معنی ای میده؟
‫که لئو رو برمی گردونم، امیدوارم.
‫می خوای خودت تحویلش بدی؟
‫نه، ولی خودم می نویسمش.
‫وایسا. اگه در مورد این قضیه از لحاظ ‫همدردی همگانی جدی هستی،
‫به عنوان مادر لئو، ‫باید خودت باشی که
‫کسی منو به عنوان مادر حساب نمی کنه، آلیس.
‫کسی باور نمی کنه که من ‫ترتیب ۲۲ مهمونی تولد رو دادم
‫و نگران بودم که کسی واسه هیچ کدوم نیاد.
‫می دونم از نظر بقیه چطوری ام.
‫همیشه اولش مدیرعاملم، ‫و بعد مادر، اگه باشم اصلاً.
‫خیلی خب. پس، یکی رو لازم داریم حرف بزنه.
‫کسی که حس مادری داشته باشه.
‫آره. آره، اسمش
‫باربرا، مسئول ارتباطات.
‫آره، اگه می تونید به این دو حساب ‫یه نگاهی بندازید
‫باید برم، خیلی خب. ‫بهت زنگ می زنم. ممنون. خداحافظ.
‫صبح به خیر.
‫باربرا
‫شرمنده که از قبل نمی دونم، ‫ولی بچه داری؟
‫نه.
‫مهم نیست.
‫آرایش کمتر، عینک جدید.
‫جواب میده.
‫خدا کنه درست بگی.
‫این یکی خوبه.
‫بهتر شد. حالش خوبه؟
‫- خوب به نظر میاد؟ ‫- به نظر متحیر شده.
‫هنوز یه کم وقت داریم ‫که باهاش مرور کنیم.
‫نه، متحیر خوبه. ‫آلیس چطوره؟
‫اونم متحیره.
‫حقیقت همین کار رو با آدما می کنه.
‫در این مورد مطمئنی؟
‫ممنون.
‫من بیرون هتل پارک مدیسون، در مرکزِ ‫میدتاون منهتن هستم
‫جایی که رسانه ها دارن دور هم جمع میشن ‫که بیانیه ای از کاترین نیومن بشنون
‫مادر قربانیِ آدم ربایی، لئو نیومن، ‫و مدیرعامل ابر شرکت روابط عمومی، کوپر نیومن.
‫گمانه زنی های بسیاری
‫ در مورد این که دقیقاً این بیاینه ‫ممکنه چه چیزهایی رو مشخص کنه وجود داره.
‫دوباره باید بگیم، که آدم ربایان ‫به خانوم نیومن گفتن که حقیقت رو بیان کنه.
‫اما حقیقت در چه مورد؟ ‫ممکنه کمی بعد به موضوع پی ببریم.
‫- سلام. ‫ قربان
‫- اتفاقی افتاده؟ ‫- الانه که بیفته.
‫بنده قصد دارم یه بیانیه کوتاه به نمایندگی ‫کاترین نیومن و شرکت ارتباطی کوپر نیومن
‫اعلام کنم.
‫چرا ما هیچ خبری نداشتیم؟
‫«همون طور که می دونید، پنج روز پیش
‫تنها پسرم لئو به زور از این هتل ربوده شده.
‫و دیروز، آدم ربایانش خواستن که ‫حقیقت رو بیان کنم
‫تا آزادیش رو تأمین کنن.
‫گمانه زنی هایی بوده که ‫چرا من انتخاب رئیس جمهور
‫به عنوان نماینده ی ایالات متحده ‫در انگلستان به عنوان یک سفیر رسمی بودم.
‫می تونم تأیید کنم که جذب سرمایه ای که ‫از جانب رئیس جمهور بوده
‫نقش بزرگی در به دست آوردن ‫اون موقعیت داشته.
‫همیشه در این مورد حقیقت رو گفته ام.
‫هرچند، زمان این رسیده که منبع ‫بعضی از اون بودجه ها رو اعلام کنیم.
‫بخش بزرگی از خیریه ی من ‫از فروش ملکی در لندن حاصل شد.
‫در اون موقع، نمی دونستم ‫که خریدار ارتباطاتی
‫با مقامات کشوری داره ‫که تحت تحریم های اقتصادیِ
‫سازمان خزانه داری آمریکا قرار گرفته.
‫وقتی اون اطلاعات بألاخره به دست من رسید
‫باید فوراً به مقامات مربوطه اطلاع می دادم.
‫نتونستم این کار رو کنم.
‫بنابراین، می تونم تأیید کنم، ‫که امروز به رئیس جمهور نامه نوشتم
‫که اسمم رو از لیست نامزدهای سفارت خط بزنه.
‫من از موقعیتی که برای خدمت به کشوری ‫که عاشقش هستم پیش اومد، لذت بردم.
‫هرچند، فقدان لئو، بیشتر از
‫از دست دادن هر شغل احتمالی ای عذاب داره.
‫در چند روز اخیر،
‫رنجی کشیدم که فقط یه مادر ‫می تونه متحملش بشه.
‫کاری که ازم خواسته شده بود رو کردم. ‫حقیقت رو گفتم.
‫حالا، لطفاً، لئو رو بفرستید خونه پیشم.
‫ممنونم.»
‫خب، به نظر که اون قدر باهوش نیست ‫که نصحیت حالیش بشه.
‫چرا بشه؟
‫اون بود که امروز سرافکنده شد. ‫نه ناتالی تامپسونِ لامصب.
‫هیچ سؤال یا نظر دیگه ای نخواهد بود.
‫بازم حقیقت رو نگفتی، کاترین.
‫حقیقت رو درباره ی این که ‫اریک کراسول چی می دونه بگو
‫و گرنه پسرت جلوی چشم مردم دنیا می میره.
‫حقیقت رو بگو.
‫حقیقت رو بگو، کاترین. ‫وقت داره تموم میشه.
‫حقیقت رو بگو.
‫همین الان قطعش کنید. مارتین کجاست؟
‫قطعش کنید.
‫- داریم سعی می کنیم. ‫- سعی نمی خواد، انجامش بدین.
‫و به بقیه سرویس ها هم بگو همین کار رو کنن.
‫دیگه خیلی دیره.
‫کسی می دونه این مرد کیه؟
‫- کیه؟ اهل کجاست؟ ‫- کسی اریک کراسول رو می شناسه؟
‫یک ساعت گذشته از وقتی که
‫بیانیه ی کاترین نیومن توسط گروه مختل شد.
‫تا این لحظه هیچ صحبتی
‫از جانب پلیس آمریکا یا بریتانیا ‫در مورد کسانی که
‫در آدم ربایی لئو نیومن دست داشتند نشده.
‫همون طور در مورد ‫هر گونه ارتباطی بین کاترین نیومن
‫و اریک کراسول، ‫مردی که توسط آدم ربایان معرفی شد
‫- سلام ‫- سلام. ببخشید که مزاحم شدیم.
‫برا دعوا نیومدیم.
‫نباید اینجا باشید.
‫- من آداش هستم، و اینم ادی. ‫- ادی.
‫می دونم کی هستین، و نباید اینجا باشید. ‫چطور پیدام کردین؟
‫یه اینترنت دم دست داداشمون باشه، ‫هر کاری می تونه بکنه.
‫یعنی به جز آدم ربایی مسلماً.
‫فکر می کنیم برامون پاپوش درست کردن.
‫یعنی، مگه این که...کار تو بوده؟
‫همین الان برید و گرنه با پلیس تماس می گیرم.
‫لطفاً، تارا، فقط یه دقیقه بهمون فرصت بده.
‫آره، نمی تونیم اجازه بدیم که ‫ما رو به یه مشت
‫- احمق تبدیل کنن. احمق.
‫برید.
‫تارا!
‫ممنون.
‫آپارتمانت اون طرفه.
‫فکر نکنم جو بخواد منو ببینه، تو چی؟
‫عیبی نداره، می تونی رو تخت بخوابی.
‫واقعاً فکر کردی اوضاع می تونه عادی بشه؟
‫در واقع، مان، ‫بعد از این که روز عروسیم دستگیر شدم
‫و یه روانی بهم شلیک کرده
‫و تعهد دادم که فردا برم دادگاه، ‫نه.
‫فکر نکنم چیزی حالا طبیعی باشه.
‫باشه. پس من می رم هتل.
‫مونیک. مونیک، بیخیال.
‫مونیک.
‫مونیک، لطفاً.
‫مان، می شه وایسی؟
‫چیه؟
‫می دونم عصبانی هستی، ‫اما تنهات نمی ذارم، خب؟
‫چه باهام حرف بزنی یا نه، نمی رم.
‫نه تا وقتی که اون یارو دستگیر نشده.
‫بیا. بریم خونه.
‫باشه.
‫ببینم، پول خرد داری؟ 5پوند کم دارم.
‫پشت سرم حرف زدی.
‫در واقع بالا دستی صحبت کردم، ‫و سعی کردم باهات راجع بهش حرف بزنم.
‫و منم گوش کردم، ‫اما وظیفه ی منه که تصمیم بگیرم.
‫یا بود، تا وقتی که رفتی پیش رئیسم. ‫به روش خودت کار رو پیش بردی.
‫بهت گفت که همه تمرکز رو روی تیلسون بذاری، ‫و نذاری کشور رو ترک کنه؟
‫همین الانشم رفته.
‫و تامپسون ها رو آزاد کرده.
‫هیچ حقی نداشتی که این کار رو کنی. ‫اینجا هیچ اختیاری نداری.
‫آره، اما یه مسئولیتی دارم، خب؟
‫و نمی تونم دیگه بیکار بشینم ‫وقتی داری وقت رو تلف می کنی که این آدم ها رو بپایی
‫و دقیقاً تو چه کار متفاوتی می کردی، اسکات؟
‫اول اینکه، اون قدری بهشون فشار می آوردم
‫که تا الآن می دونستیم ‫دقیقاً چه طور تا این حد توی دروغ گفتن خوبن.
‫باید اول با ناتالی تامپسون شروع می کردیم.
‫بهت گفتم که.
‫پلیس، توی محل کار دستگیرش کردن. ‫توی اینترنته.
‫پس چرا ما رو نبردن؟
‫یه بار دیگه امتحان می کنم. ‫همین جا بمون.
‫لعنتی
‫خدایا، مرد، خیلی شرمنده.
‫- گفتم که برید رد کارتون! ‫- آره، می دونم، شرمنده
‫می خواستید دزدکی برید تو ماشینم؟
‫- وایسا. قضیه چیه؟ !نه، نه-
‫وای، خدایا. نه! نه!
‫ولم کن! نه!
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫- نه! ‫ !آهای-
‫خیلی خب. آروم باش.
‫وای، نه!
‫خدایا.
‫نه، نه، نه!
‫باورم نمی شه ما رو می دزدن.
‫- کی؟‫ نمی دونم-
‫اگه هر کدومتون چیزی می دونه، لطفا بهشون بگید
‫- من یه دختر دارم. ‫- هممون خونواده داریم.
‫فکر کنم روی اتوبان باشیم.
‫چرا دارن ما رو می برن بیرون شهر؟
‫حرکت کنید!
‫بلند شو!
‫بریم. حرکت کن!
‫- خیلی خب‫ زانو بزن-
‫بهش دست نزن.
‫لعنتی.
‫کی هستید؟
‫لئو نیومن کجاست؟
‫یا حرف می زنید و سوار اون هواپیما می شید، ‫یا همین جا می میرید.
‫کدومش؟ کجاست؟
‫جلو رو نگاه کن. لئو کجاست؟
‫نمی دونم، مرد. نمی دونم.
‫انتخاب کنید! لئو کجاست؟ ‫حرف بزنید!
‫لئو نیومن کجاست؟
‫هیچ کدوممون نمی دونیم.
‫نه.
‫کجاست؟
‫تو. لئو نیومن کجاست؟
‫یا سوار اون هواپیما می شید، ‫یا همین جا می میرید.
‫آدم های اشتباهی رو گرفتید.
‫بخوابید!
‫نه!
‫آهای! سوار شید!
‫سریعاً!
‫مان؟
‫یالا.
‫مان
‫مان.
‫لطفاً بلند شو. بلند شو.
‫لطفاً بلند شو.
‫دوباره توی هواپیما هستن. ‫سوار شید لعنتی ها!
‫یالا. بلند شو.
‫- دوباره توی هواپیما هستن. ‫- بلند شو
‫وای، خدایا. ‫بازم هستن.
‫بلند شو!
‫- باید بریم‫ بلند شو، لطفاً-
‫- بجنب‫ دوباره دارن میان-
‫نه، نمی تونم ولش کنم، نه!
‫ناتالی! ناتالی!
‫سوار شدیم. برو! برو!