‫چون داریم برای افراد عادی می سازیمش
‫مغازه ها رو در 4اندازه طراحی می کنم. ‫اندازه بزرگ، متوسط،
‫کوچیک و خیلی کوچیک.
‫هر طبقه، 2تا مغازه ی بزرگ داره،
‫3تا مغازه ی متوسط،
‫8تا مغازه ی کوچیک
‫و 8تا مغازه ی خیلی کوچیک.
‫می تونم مطمئن بشم
‫که هر مغازه
‫برای تهویه
‫و روشنایی
‫حداقل یه پنجره داشته باشه.
‫علاوه بر این
‫فضایی که به خاطر
‫طراحی نامنظم ایجاد شده
‫می شه یه جای عمومی.
‫آقای چنگ یه سئوال دارم.
‫هزینه ی ساخت و ساز هنگفته.
‫آدم های عادی چه طور می تونند
‫از پس اجاره اش بر بیان؟
‫شعبه ی جینگ آنِ ‫بانک خصوصی لونگ یینگ
‫بهشون یارانه می ده.
‫جای بی اندازه سرخوشانه
‫و شادی می شه.
‫دکتر شو
‫کشورهای غربی هم ‫ چنین جاهایی رو دارند؟
‫غربی ها هم آرزوی جایی مثل این رو دارند.
‫بهش می گن واندرلند.
‫واندرلند؟
‫چه طوره ما اسم ‫ساختمونمون رو بذاریم باغ وانده؟
‫باغ وانده؟
‫واندرلند.
‫باغ وانده.
‫خوبه.
‫آره! اسمش رو می ذاریم باغ وانده.
‫آقای میائو، آقای شن. ‫[کافه هیث]
‫حتما در مورد زمین شماره ی 136
‫خیابون امیرال بیل
‫یه چیزهایی شنیدید.
‫خیلی متأسفم.
‫امیدوارم بتونید من رو ببخشید.
‫آقای لی چرا عذرخواهی می کنید؟
‫یادتونه گفتم
‫زمین رو می دم
‫به شورای شهر؟
‫آره.
‫گفتید
‫که یه ویلا باغ
‫برای مدیر ملیس
‫و معاون مدیر شویتزر می سازید.
‫واقعیتش رو بخواید،
‫بی صبرانه منتظرشیم.
‫اگه مدیر ویلا باغ رو بپذیره
‫ارزش زمین خیابون امیرال بیل
‫بالا می ره.
‫اما،
‫سرعت تغییرات از برنامه ها بیشتره.
‫امیدوارم
‫من رو مقصر ندونید.
‫آقای چنگ
‫می خواد اهداش کنه.
‫اهداش کنه؟
‫چی؟
‫منظورتون از «اهداء» چیه؟
‫یه کم قهوه میل کنید.
‫شکر؟
‫امروز صبح
‫چند تا مغازه دار
‫توی خیابون امیرال بیل زنگ زدند
‫و گفتند ما زمین رو از بین می بریم.
‫گفتند که کارمون غیراخلاقیه
‫و زندگی رو برامون دشوار می کنند.
‫کدوم مغازه دارها؟
‫آقای شن از رستوران گئودنگ
‫آقای میائو از تجارت خونه ی لونگ
‫و
‫شعبه ی جینگ آنِ بانک خصوصی لونگ یینگ.
‫بله استاد.
‫بله، حتما. ‫فوری میام اونجا.
‫زمین خیلی خوبیه.
‫چه طور می تونه این کار رو بکنه؟
‫چه طور تونست؟
‫بالأخره اومدی.
‫حسابی
‫گند زدی
‫و مجبورمون کردی برات ‫راست و ریسش کنیم.
‫چه گندی زدم ‫که برام راست و ریسش کردید؟
‫می خوای زمین خیابون امیرال بیل رو
‫به فقرا بدی.
‫به همه مالک های بزرگ اهانت کردی.
‫من 3ماه حسابی ‫تلاش کردم تا سهام دار بشم.
‫حالا به لطف کار تو ‫همه تلاش هام بی فایده بوده.
‫تو نه تنها داری برای ما ‫دردسر درست می کنی،
‫بلکه برای استاد ارشد ‫ هم دردسر ایجاد می کنی.
‫ارباب
‫لطفا در مورد
‫اجازه دادن به آقای چنگ
‫برای رسیدگی به زمین ‫خیابون امیرال بیل تجدید نظر کنید.
‫دوستان
‫ما هممون یه طرفیم.
‫این قدر سخت نگیرید.
‫آقای چنگ آدم منطقی ایه.
‫راهی برای جبران پیدا می کنه.
‫اون نمی تونه هیچ کاری بکنه.
‫به نظر من
‫آقای چنگ
‫باید زمین رو به ارباب پس بده.
‫آره.
‫آره!
‫نمی تونیم بذاریم فقرا زمین رو نابود کنند.
‫آره!
‫کی ده سال پیش
‫فقیر نبوده؟
‫هر روز فرصت ها
‫و تغییرات بی شماری توی شانگهای هست.
‫افراد فقیر بی شماری از طریق سخت کوشی ‫و توانایی زیادشون پولدار می شن.
‫الان چه سالیه؟
‫چه جوری می تونید هنوز ‫ هم بهشون بگید افراد فقیر؟
‫چقدر خجالت آوره!
‫تا وقتی که فرصت داشته باشند
‫می تونند زندگیشون رو عوض کنند.
‫زمین شماره ی 136
‫خیابون امیرال بیل
‫فرصت اون هاست.
‫اگرچه الان فقیرند
‫وقتی پولدار بشن
‫مبهوتتون می کنند.
‫چه سخنرانی الهام بخش
‫و تاثیرگذاری!
‫ولی یه سوال کوچیکی دارم.
‫شنیدم باغ وانده
‫قراره ساختمون بلندی بشه.
‫چقدر خرج برمی داره؟
‫اجاره اش چقدر می شه؟
‫افراد فقیر
‫از پس اجاره اش برمیان؟
‫آره.
‫شاید شعبه ی جینگ آن
‫باید بهشون یارانه بده.
‫استاد!
‫استاد.
‫شعبه های ما شب و روز کار می کنند
‫تا سود رو افزایش بدن.
‫شعبه ی جینگ آن چطور می تونه ‫ همه ی پول ها رو به باد بده؟
‫آره، لطفا تجدید نظر کنید.
‫لطفا تجدید نظر کنید.
‫الان بحثتون
‫رو شنیدم.
‫مغازه دارهای خیابون امیرال بیل
‫بهتون هشدار دادند
‫و تهدیدتون کردند.
‫متاسفم که مجبور شدید ‫این چیزها رو تجربه کنید.
‫دلیل این که امروز این جا دعوتتون کردم
‫اینه که می خوام آرومتون کنم
‫و
‫همین طور می خوام
‫نظراتتون رو بشنوم.
‫امروز صبح
‫با مغازه دارهای
‫خیابون امیرال بیل چای خوردم.
‫اون ها مشکلی
‫با ساخت باغ وانده
‫توی زمین شماره ی 136 ‫خیابون امیرال بیل ندارند.
‫قول می دم.
‫اگه ساخت و ساز انجام بشه
‫و ارزش زمین خیابون امیرال بیل کم بشه
‫تمام ضررهاتون رو جبران کنم
‫و اگه ارزش زمین بالا بره
‫میشه
‫جایزه تون.
‫لِیزی.
‫میون همه ی آدم هایی که این جااند
‫تو از همه بیشتر واسه ام کار کردی.
‫اون ها نمی دونند چطور ‫با بحران دست و پنجه نرم کنند.
‫تو باید بدونی.
‫اگه در برابر
‫هشدارها و تهدیدها ضعیف باشی
‫چطور می تونی ‫دستاوردهای بزرگ داشته باشی؟
‫می فهمی
‫چی می گم؟
‫همه نگران بودند.
‫واسه همین ترسیدم.
‫با شنیدن حرف های شما ‫به اشتباهم پی بردم.
‫دوستان.
‫حق با استاده. باید حرف هاشون ‫رو به خاطر بسپریم.
‫بله.
‫اگه حرف دیگه ای نیست
‫می تونید برید.
‫استاد تقصیر منه
‫که شما رو در چنین موقعیتی قرار دادم.
‫اون ها فقط داشتند گلایه می کردند.
‫من به تواناییت اعتماد دارم.
‫استاد تحت هر شرایطی
‫در این مورد مطمئنم.
‫سرمایه گذاری در باغ وانده
‫برای بانک خصوصی ‫لونگ یینگ سود زیادی داره.
‫باعث ناامیدیتون نمی شه.
‫یه مسئله ی دیگه ای هم هست.
‫شنیدم
‫که طرح باغ وانده
‫نامتعارفه.
‫حقیقت داره؟
‫استاد
‫اگرچه طراحی باغ وانده
‫نامتعارفه
‫ساختمون مدرن و شیکیه
‫و ترکیبی از هنر چینی و غربیه.
‫هیچکس
‫به جز دکتر شو نمی تونه
‫همچین ساختمونی ‫رو توی شانگهای طراحی کنه.
‫دکتر شو شو؟
‫اون کیه؟
‫دکتر شو جوونه.
‫واسه همین هنوز نمی شناسیدش.
‫از دانشگاه فدریکو دوم ناپل
‫در ایتالیا فارغ التحصیل شده.
‫رشته اش معماری
‫و مهندسی عمران بوده.
‫واسه همین هم توی طراحی
‫و هم توی ساخت و ساز ماهره.
‫قبلا کاری کرده؟
‫ساختمون مدرسه راهنمایی ‫شماره ی 2 جینگ یینگ رو طراحی کرده.
‫زیاد با تجربه نیست.
‫چی باعث می شه این قدر ‫ بهش اعتماد داشته باشی؟
‫چون که نسبت به راه و رسم ‫این دنیا بی اعتناست.
‫دوران طلاییش تموم نشده.
‫حتی آدم یه دنده ایه
‫ولی شخصیتش
‫منحصر به فرد و باارزشه.
‫ایده های ساخت و سازش هم همین طور.
‫آدم های باتجربه
‫و کارآزموده ی زیادی توی دنیا هستند
‫ولی قوانین محدودشون کرده.
‫فقط افراد بی تجربه
‫جرئت دارند قوانین رو زیر پا ‫بذارند و معجزه خلق کنند.
‫و افراد باتجربه هرگز ‫نمی تونند همچین کاری بکنند.
‫واقعا بهش اعتماد داری؟
‫بله.
‫هرگز فکر نمی کردم
‫بتونیم با هم دوست بشیم.
‫من هم همین طور.
‫راستش توی بریتانیا،
‫ایتالیا
‫و حتی شانگهای
‫همیشه احساس می کردم غریبه ام.
‫دوست های زیادی ندارم.
‫نامزد داشتن کافیه.
‫نامزد هم ندارم.
‫نامزد ندارید؟
‫ولی
‫دوست دارم با کسی آشنا بشم
‫که در مورد ساخت و ساز بدونه.
‫من رو بشناسه.
‫بتونه
‫درکم کنه.
‫توی موسیقی هم ماهر باشه.
‫در آینده
‫شاید بهش پیشنهاد بدم
‫واسه شما هم آهنگ بزنه.
‫باید مدت طولانی ای
‫بشناسیش.
‫راستش
‫زمان زیادی لازم نیست.
‫کاش می شد زودتر ‫همچین کسی رو پیدا کنم.
‫آقای چنگ
‫تا حالا
‫در نگاه اول عاشق کسی شدید؟
‫آره.
‫شما خوش شانسید.
‫همیشه فکر می کردم
‫عشق در نگاه اول
‫فقط توی داستان های ساختگی وجود داره
‫ولی حرف شما باعث میشه باور کنم
‫توی زندگی واقعی هم وجود داره.
‫یه نفر می تونه در نگاه اول
‫عاشق کسی بشه.
‫راستی
‫فردا با یه خبرنگار قرار مصاحبه دارم.
‫یه رستوران فرانسوی رو رزرو کردم.
‫فردا درباره ی ساختمونمون صحبت می کنم.
‫دکتر شو
‫موفق باشید.
‫فردا چی می خوای بخوری؟
‫فردا؟
‫فردا تولدته.
‫از کجا می دونی؟
‫تاریخ تولدت رو وقتی
‫ازدواجمون رو ثبت کردیم دیدم.
‫خیلی کلکی.
‫بهم بگو.
‫چی می خوای بخوری؟
‫اگه می خوای توی خونه غذا بخوری
‫پس بهم بگو چی دوست داری بخوری.
‫خانم وانگ و گوئی
‫مواد اولیه اش رو آماده می کنند.
‫من غذا می پزم.
‫یادمه گفتی
‫که دوست داری چیزهای زیادی بخوری.
‫فقط بهم بگو چه غذایی می خوای بخوری.
‫اگه می خوای بیرون غذا بخوری
‫یه جا رو رزرو می کنم.
‫اسم رستوران رو بهم بگو.
‫من
‫امروز رفتم ملاقات فرمانده لیائو.
‫واقعا مریضه.
‫خانم لان بهم گفت که دکتر
‫گفته وقت زیادی نداره.
‫فردا باید به خانم لان کمک کنم
‫که داروهای فرمانده لیائو ‫رو توی هونگکیائو بگیره.
‫پس
‫شاید نتونم باهات شام بخورم.
‫به هرحال دوست ندارم
‫تولدم رو جشن بگیرم.
‫تازه
‫لازم نیست فردا باشه.
‫هر روزی می تونیم شام بخوریم.
‫ممنون.
‫خبر خوبی دارم
‫و باید بهتون بگم
‫به توصیه تون عمل کردم
‫و اولین قدمم رو برای
‫کار با بانک برداشتم.
‫اگه همه چیز بدون مشکل پیش بره
‫زمین شماره ی 136
‫خیابون امیرال بیل
‫جاییه که من
‫رویام رو تحقق می بخشم.
‫اسم زیبایی داره
‫باغ وانده.
‫زمین شماره ی 136 خیابون امیرال بیل؟
‫اون مال شعبه ی جینگ آنِ
‫بانک خصوصی لونگ یینگه، درسته؟
‫خبر دارید؟
‫من خبرنگار
‫روزنامه ی هارولد دیلی ام.
‫همه چیز رو می دونم.
‫آقای چنگ ییژی
‫از شعبه ی جینگ آن رو می شناسید؟
‫چیز زیادی در موردش نمی دونم.
‫اون متقاعدم کرد
‫که به برنامه بپیوندم.
‫بهم گفت
‫که باید به نیاز مردم توجه کنیم.
‫باعث شد متوجه بشم
‫که ساخت و ساز
‫فقط نوآوری زیبایی شناسانه نیست
‫بلکه کمک به جامعه هم هست.
‫مدت زیادی بود
‫که این طور انگیزه نگرفته بودم.
‫حتی حس می کنم
‫چیز مشابهی
‫بین اون
‫و آقای وو ژیفو از بانک شانگهای هست.
‫[هتل تا تونگ]
‫هر دوشون ذهن بازی دارند
‫و هر دوشون مصمم اند.
‫راستش وقتی پروژه ی ‫توسعه ی بانک شانگهای
‫بی دلیل معلق شد
‫وو ژیفو باهام تماس گرفت
‫تا عذرخواهی کنه
‫و ازم خواست که ببخشمش
‫ولی من اون قدر عصبانی بودم
‫که تصمیم گرفتم فورا برگردم ایتالیا
‫ولی روز بعد
‫خبر مرگش رو شنیدم.
‫اون روز
‫بلیت کشتی بخار رو پاره کردم.
‫می دونم قدرت خودم
‫کمه
‫ولی
‫هرگز دنیا رو
‫تقدیم آدم های شرور نمی کنم.
‫همون طور که شما گفتید.
‫شاید شریک بعدی
‫همونی باشه که دنبالش می گشتم.
‫آقای بیکر. ‫[دفتر حقوقی بیکر]
‫آقای چنگ رسیدند.
‫سلام آقای چنگ.
‫سلام آقای بیکر.
‫لطفا بفرمایید بشینید.
‫می دونم دستمزدم زیاده
‫پس بریم سر اصل مطلب.
‫آقای چنگ.
‫چرا این جایید؟
‫می خوام طلاق بگیرم.
‫میگو سرخ شده با سس روغن زیتون.
‫نوش جان.
‫ممنون.
‫وای!
‫شما ماهرید.
‫من هم
‫از میگوی این جا خوشم میاد.
‫غذای محبوبمه.
‫انگار
‫شباهت های
‫زیادی داریم.
‫مثل دفعه ی قبل.
‫آهنگی که توی فروشگاه موسیقی ‫نواختید
‫آهنگ محبوبم
‫موقع کاره.
‫باعث افتخارمه
‫که علایقم شبیه شماست.
‫خانم جودی.
‫گزارش کی چاپ میشه؟
‫اگه طلاق بگیرید... ‫[دفتر حقوقی بیکر]
‫می خواید همسرتون
‫شیربها رو برگردونه؟
‫شیربهایی در کار نبوده.
‫پس لازم نیست برش گردونه.
‫انگار خیلی عاشق بودید
‫و با عجله ازدواج کردید.
‫دارایی ها رو تقسیم می کنید؟
‫بله.
‫آقای چنگ چطور می خواید ‫ اموال رو تقسیم کنید؟
‫اون جایی برای زندگی نداره. ‫خونه رو اون می گیره.
‫من برای کار به ماشین نیاز دارم. ‫ماشین رو من می گیرم.
‫و هر کدوممون نصف ‫بقیه ی چیزها رو می گیریم.
‫می خواید طلاقتون رو اعلام کنید؟
‫اگه بخواد اعلامش کنه
‫می تونیم اعلامش کنیم.
‫جای گفتگو هست؟
‫جای بحث هست؟
‫آقای چنگ تصمیمتون رو گرفتید؟
‫ما دیگه همدیگه رو دوست نداریم. ‫نمی تونیم به پای هم پیر شیم.
‫دکتر شو من متاسفم.
‫گزارشی در کار نیست.
‫چی؟
‫فقط می تونم قول بدم ‫که حمایتتون کنم.
‫متاسفم.
‫دکتر شو.
‫راستش امروز
‫واسه این اومدم باهاتون شام بخورم
‫که
‫ازتون معذرت خواهی کنم.
‫نه.
‫خانم جودی.
‫این حقتونه
‫که گزارشم رو رد کنید.
‫لازم نیست معذرت خواهی کنید.
‫دلیل این کار
‫به شما ربطی نداره.
‫تقصیر شما نیست.
‫تقصیر منه.
‫من بهتون دروغ گفتم.
‫بهم دروغ گفتید؟
‫من
‫خبرنگار
‫روزنامه هارولد دیلی نیستم
‫و
‫متاهلم.
‫خانم جودی.
‫چرا بهم دروغ گفتید؟
‫خانم جودی
‫اسم واقعیم نیست.
‫اسم واقعی من
‫وو لیزیه.
‫بهتون دروغ گفتم
‫و باهاتون صحبت کردم
‫چون می خواستم
‫همه چیز رو در مورد
‫زمانی که توی پروژه ی توسعه ی
‫بانک شانگهای کار می کردید بفهمم.
‫مدیر قبلیِ
‫بانک شانگهای، وو ژیفو
‫پدرم بود.
‫من سوال های زیادی در مورد مرگش دارم.
‫نامه ای که گذاشت
‫متقاعدم نکرد.
‫واسه همین می خوام
‫از همه ی اتفاقاتی ‫که قبل از مرگش افتاد سر در بیارم.
‫دکتر شو
‫اگه حرفی که زدم رو باور می کنید
‫لطفا به کسی نگیدش.
‫حرفتون رو باور می کنم.
‫گوئی.
‫خانم برگشتید.
‫غذا خوردید؟
‫بله، غذا خوردیم.
‫خانم.
‫رستوران هوئیون
‫یه کیک بزرگ فرستاد
‫ولی شما خونه نبودید. ‫آقای چنگ هم خونه نبودند.
‫خانم تولدتونه.
‫آقای چنگ برنگشته؟
‫نه.
‫شاید هنوز سر کاره.
‫می تونید استراحت کنید.
‫خانم کیک چی؟
‫خانم زود استراحت کنید.
‫اگه چیزی لازم داشتید ما همون جاییم.
‫[بانک خصوصی لونگ یینگ]
‫لیزی ناگهان فهمید
‫چرا چنگ ییژی تازگی ‫رفتارش عجیب شده بود.
‫فهمیده بود اون می خواد ‫از یه چیزهایی سر در بیاره
‫ولی چیزی نگفته بود.
‫به جاش به شو شو کمک کرده بود
‫و حتی
‫تحسین شو شو رو هم برانگیخته بود.
‫خیلی
‫احساس گناه می کرد.
‫اصلا نمی دونست که چنگ ییژی ‫این قدر تحملش می کرده.
‫[مدارک طلاق]
‫شعبه ی جینگ آن بانک خصوصی لونگ یینگ.
‫کی صحبت می کنه؟
‫صورت قلبی، منم.
‫ییژی اون جاست؟
‫خانم.
‫آقای چنگ این جا نیست. می تونم کمکتون کنم؟
‫چیزی نیست. می تونی برگردی سر کارت.
‫خیلی خب.
‫دکتر شو.
‫این
‫قرارداد ساخت باغ وانده ست.
‫لطفا یه نگاهی بهش بندازید.
‫بفرمایید بشینید.
‫آقای چنگ.
‫چرا خسته و ناراحت به نظر میاید؟
‫من باید این سوال رو بپرسم.
‫دیروز اون خبرنگار
‫اون خبرنگار نبود.
‫گفت قول میده ازم حمایت کنه.
‫چرا؟
‫اون یه خانم متاهله
‫که خودش رو خبرنگار جا زده.
‫یعنی شوهرش کیه؟
‫آقای چنگ.
‫این قرارداد عادلانه ایه.
‫احترامتون رو حس می کنم.
‫احترام پایه و اساس قرارداده.
‫دکتر شو
‫مشتاقانه منتظر تکمیل باغ وانده ام.
‫امیدوارم که ایده ی ساخت و سازتون
‫رو هم افراد بیشتری بپذیرند.
‫آقای چنگ من بهتون اعتماد دارم.
‫آخرین کسی که بهش اعتماد کردم
‫وو ژیفو بود.
‫وو ژیفو؟
‫بانکدار مشهور
‫که با پریدن از یه ساختمون
‫خودش رو کشت.
‫سه سال پیش
‫تازه از ایتالیا برگشته بودم شانگهای.
‫خیلی کمکم کرد.
‫حس می کردم
‫آینده ی درخشانی دارم
‫درست همون طور که الان فکر می کنم
‫ولی اون
‫شاید راحت نباشید
‫که شما رو با آقای وو مقایسه کنم
‫ولی توی قلبم
‫هر دوی شما رو تحسین و ستایش می کنم.
‫آقای چنگ.
‫شما کمک کردید شجاعت ‫ رو در وجودم پیدا کنم.
‫امیدوارم این بار همه چیز خوب پیش بره.
‫بیاید امیدوار باشیم همه چیز خوب پیش بره.
‫[ساخت و ساز نوآورانه]
‫خودش رو خبرنگار جا زده.
‫یعنی شوهرش کیه؟
‫لیزی پدرش رو فراموش نکرده.
‫اون با شو شو صحبت کرد
‫تا حقیقت رو
‫در مورد مرگ پدرش کشف کنه.
‫همه اش به خاطر این بود.
‫ناگهان چنگ ییژی
‫به همه چیز پی برد.
‫در عین حال، احساس گناه می کرد.
‫کل شب نرفت خونه.
‫لیزی چه فکری راجع بهش می کنه؟
‫نمی تونست
‫بهش توضیح بده.
‫نمی تونست بذاره بفهمه
‫که همه چیز رو می دونه.
‫فقط می تونست دعا کنه
‫که لیزی هنوز توی خونه منتظرش باشه. ‫[بانک تیانشیانگ]
‫گوئی برو سیگارفروشی.
‫برای همه ی کارکنان
‫23 تا کارتن سیگار سانپائوتای بخر.
‫برای هر نفر یه کارتن.
‫آره و 6 کارتن سیگار گاریک
‫هم برای مدیرهای امور مالی ‫و معاون های مدیر بخر
‫و یه بطری نوشیدنی
‫هم برای صورت قلبی بگیر.
‫ولش کن.
‫خودم نوشیدنی رو می خرم.
‫تو فقط باید سیگارها رو بخری.
‫بله، خانم.
‫خانم می خواید
‫الان کیک بخورید؟
‫از دهن می افته.
‫باید منتظر ییژی بمونیم.
‫باشه.
‫من برگشتم.
‫آقای چنگ برگشتند.
‫آقای چنگ.
‫بذارید کیف رو ازتون بگیرم.
‫خیلی خب.
‫دیشب توی بانک ‫یه کار اضطراری پیش اومد.
‫یادم رفت بهت بگم.
‫سر کار سرم شلوغ بود.
‫اون می دونه که چنگ ییژی دروغ میگه
‫ولی به این دروغ احتیاج داره
‫تا بتونه ببخشدش.
‫نگران نیستی
‫کل کیک رو خورده باشیم؟
‫هنوز منتظرمی، مگه نه؟
‫منتظر چی هستی؟
‫گوئی دیگه نمی تونه صبر کنه.
‫خانم.
‫پیش دستی ها رو میارم.
‫خیلی خب.
‫خانم آرزو کنید.
‫نیازی به آرزو نیست.
‫آرزو کن دیگه.
‫برآورده می شه.
‫تولدتون مبارک!
‫تولدت مبارک!
‫خیلی خب. کیک رو می برم.
‫خانم لطفا.
‫این بزرگترین تیکه اشه.
‫گوئی بیا.
‫ممنونم خانم.
‫خانم وانگ بفرمایید.
‫باشه. ممنون خانم.
‫ییژی.
‫خیلی خب. بذار بگیرمش.
‫لیزی بذار من این کار رو بکنم.
‫بذارید من این کار رو انجام می دم.
‫خانم لو.
‫آقای چنگ
‫از غذاهای امروز
‫خوشتون میاد؟
‫امروز غذاهای مورد علاقه ی لیزی رو پختم.
‫بله!
‫خانم لو
‫خیلی محبت کردید.
‫اگه از غذاهای امروز
‫خوشتون نیومد
‫دفعه ی بعد واسه تون ‫چیز دیگه ای می پزم.
‫از همه شون خوشم میاد.
‫من اصلا بدغذا نیستم.
‫عالیه.
‫می تونه هر غذایی بپزه.
‫چند روز پیش
‫برای خانم وانگ غذا پخت.
‫هرگز فکر نمی کردم
‫بتونم امروز نودل تفت داده شده و آبپز ‫با ماهی یلو کروکر بخورم.
‫غذای محبوبته.
‫معلومه که برات می پزمش.
‫خیلی وقته که حاضرش کردم.
‫می دونی؟
‫نودل های تفت داده و آبپزِ ‫ خانم لو با ماهی یلو کروکر
‫توی شانگهای نظیر ندارند.
‫مزه اش یادته؟
‫آره.
‫سری بعد برام درستش کن.
‫باشه!
‫کیف رو ببین.
‫نسخه خطی اصلی شوپنه.
‫توی یه گالری هنری
‫تو پاریس پیداش کردیم.
‫آقای چنگ می دونید؟
‫سرگرمی محبوب لیزی
‫پیانو زدنه.
‫یادمه وقتی یه دختر کوچولو بود
‫اغلب برامون پیانو می زد.
‫می تونست نیم ساعت
‫بدون نگاه کردن به نت ها بنوازه.
‫بگیرش.
‫قایمش نکن.
‫ارزشمنده
‫اما ی اگه هر روز
‫ازش استفاده کنی،
‫ارزشش بیشتره.
‫چیه؟ الآن دیگه پیانو نمی زنی؟
‫آقای چنگ
‫باید توی خونه
‫یه پیانو داشته باشید.
‫درسته که گرونه
‫اما لیزی ازش خوشش میاد.
‫راستش
‫بله خانم لو.
‫براش یه پیانو می خرم.
‫خوب می شه.
‫عزیزم مگه نگفتی
‫می خوای درخت برگ بویی که کاشتی
‫رو به لیزی نشون بدی؟
‫آره، ببین.
‫یه درخت برگ بوی بزرگ رو
‫ توی حیاطی به این کوچیکی کاشتم.
‫خارق العاده ست، نه؟
‫آقای چنگ
‫بریم توی اتاق مطالعه چای بخوریم.
‫باشه استاد لو.
‫اون روز رفتارم با پرسیدن اون سئوال بی ادبانه بود
‫اما نمی خواستم ‫از مسائل خصوصیتون سر در بیارم.
‫نگران لیزی بودم.
‫شما خیلی وقت نیست که می شناسیدش.
‫در مورد گذشته اش
‫چیز زیادی نمی دونید.
‫من بزرگ شدنش رو دیدم.
‫اون خیلی پدرش رو دوست داشت
‫و دختر بلندپروازیه
‫اما حالا فقط می خواد ‫ گذشته رو فراموش کنه.
‫اون این جوری نیست.
‫اتفاقی که برای خانواده اش افتاد
‫بدجور روش تأثیر گذاشت.
‫نگرانم که
‫احساساتش رو نادیده بگیره.
‫شما همسرشی
‫و نزدیکترین دوستش.
‫دیدم حالا
‫چه طور باهاش رفتار می کردید.
‫می تونید بهش دلگرمی بدید و ازش حمایت کنید
‫امیدوارم بتونید
‫بهش کمک کنید ‫احساساتش رو باهاتون در میون بذاره
‫و اجازه بدید
‫خود واقعیش رو پیدا کنه.
‫استاد لو
‫تمام حرف هایی که زدید
‫رو می فهمم
‫اما راه درست ‫رو برای کمک بهش پیدا نکردم.
‫ییژی.
‫دارم یاد می گیرم شیرینی اسمانتوس درست کنم.
‫می خوای بخوری؟
‫معلومه!
‫لطفا این رو بگیرید.
‫چیه؟
‫امیدوارم
‫کمک کنه لیزی رو بشناسید،
‫بدونید چه طور بزرگ شده،
‫طرز فکرش چیه
‫و چه حسی داره.
‫بگیریدش.
‫بفرمائید بشینید.
‫اینجا. اینجا.
‫باریکلا
‫لیزی از این جا خوشش میاد.
‫آره.
‫از وقتی بچه بود اینجاها وقت می گذروند.
‫من هم امیدوارم بتونید ‫کمی بیشتر اینجا بمونید.
‫فقط شاید از چیزی که می خوام بگم
‫خوشتون نیاد.
‫استاد لو لطفا بفرمائید.