‫[15آگوست، 1969]
‫- سلام ‫- چطوری، فرنکی؟
‫خیلی خوبم
‫- بادی! ‫- حالت خوبه، پدی؟
‫- بادی! ‫- نمی ‌تونی منو بگیری!
‫آره، می‌ گیرمت! صبر کن
‫خب؟
‫- بادی! ‫- بادی!
‫بادی!
‫- من سریعم. تو نیستی ‫- می ‌گیرمت
‫سلام، مویرا. چطوری؟
‫خیلی خوبم، ممنون. ‫تو چطوری؟
‫- خوبم ‫- و داره دریبل می‌کنه
‫- حالا گلش کن! ‫- بادی!
‫تقلب کردی!
‫نه، تقلب نکردم. درست انجامش دادم
‫باور کن
‫نزدیک بود منو بگیری
‫آره! گرفتم!
‫هی، بادی!
‫من برنده شدم! اژدها رو کشتم!
‫مادرت صدات می ‌کنه! ‫چاییت حاضره!
‫و بقیه ‌ی شما هم!
‫- آره! ‫- سری بعد می ‌گیرمت، بادی
‫آره!
!کودن
‫- سلام، بادی ‫- سلام، خانم فورد
‫با اژدهایی مبارزه کردی؟
‫- فقط 3،2تا ‫- من چند تا توی خونه ‌ام دارم
‫- واقعا، آقای وست؟ ‫- آره
‫و می ‌تونی بهمون یه سپر بدی، بادی؟
‫ببینم چیکار می‌ تونم بکنم
‫- سلام منو به پدرت برسون، باشه؟ ‫- حتما
‫بادی، مادرت داره واسه چایی صدات می کنه
‫ممنون، خانم کاوانا
‫می گه سیرابی و پیازه
‫- نگفت ‫- توی یه ساندویچ
‫نگفت. می گه تو مرد بدی هستی
‫راست می گه
‫اونجا چه خبره؟
‫خواهش می ‌کنم، ما کاری نکردیم
‫این بچه رو ببر تو!
‫از اینجا برید! یالا!
‫ما دنبال دردسر نیستیم!
‫یالا! برید تو!
‫مامان!
‫بادی!
‫مامان!
‫مامان! مامان! مامان!
‫سرت پایین باشه و تکون نخور!
‫ویل!
‫- مامان! ‫- ویل!
‫دنی، کجایی؟!
‫به کسی چیزی نگو
‫- کاتولیک‌ها برید گم بشید! ‫- آروم باشید، دوستان
‫ببرشون بالا!
‫کاتولیک‌ها برید گم بشید!
‫برو توی خونه! مامان!
‫مامان! چی شده؟!
‫بذار همون جا بمونه و تکون نخور
‫مامان، چیکار می‌ کنی؟
‫ویل، سر جات بمون
‫مامان!
‫بهتون اخطار داده شد!
‫این کثافت ‌ها رو از خیابونتون خارج کنید!
‫و اگه با پلیس حرف زدید،
‫سراغ شما هم می آییم!
‫کاتولیک‌ها رو اخراج کنید!
‫بخوابید زمین! ‫بخوابید زمین!
‫نیایید جلو!
‫یا خدا
‫بلفاست امروز صبح در شوک بود ‫وقتی که...
‫تأثیر شورش دیشب نمایان شد
‫تعداد کمی از کاتولیک‌ها که هنوز ‫با آرامش توی...
‫مناطق پروتستان زندگی می ‌کنن ‫مورد هدف قرار گرفتن
‫به خونه‌ هاشون حمله شد،
‫و ارعاب شاید مجبورشون کنه...
‫خونه ‌هاشون رو ترک کنن
‫این مناطق به هم تنیده می‌تونن...
‫به آرامشی که توی 24 ساعت ‫گذشته داشتن برگردن؟
‫گزارشات دیگه‌ ای نشون می دن...
‫جلو، فرنک. نشونت می دم ‫کجا می ‌ذارمشون
‫ببین، باید این سنگر رو درست کنیم...
‫قبل از اینکه اون بچه‌ ها برگردن، باشه؟
‫قراره تمام این سنگ ‌فرش‌ ها رو به سنگر ببریم؟
‫- همشون رو می ‌بریم؟ ‫- به همشون احتیاج داریم
‫جین بیچاره حالش خوبه؟
‫نگران نباش، پدی
‫دیگه نمی‌ذاریم برگردن اینجا
‫تو هم مثل بقیه ‌ی ما می ‌تونی ‫توی این خیابون بمونی
‫خوبی، بادی؟
‫باید بریم طرف محوطه و بازم بیاریم
‫4تا خونه‌ ی دیگه مونده،
‫و این آخرین شیشه هست
‫ظاهرا، فرگوس دیشب نیومد خونه
‫حالا می رم خانم مک‌ گینس رو ببینیم ‫ 00:08:40.269 -- 00:08:41.521 ‫چیزی نیست. من فرگوس رو تو جاده دیدم
‫- الآن داره میاد ‫- باید این کار رو کنیم
‫پلیس ازمون محافظت نمی ‌کنه،
‫پس خودمون باید انجامش بدیم
‫توی یه چرخ‌دستی فقط همین رو ‫می‌تونی ببری؟
‫بچه‌ها، لطفا برین داخل
‫تا وقتی که اینجا دوباره امن نشده ‫نمی‌خوام اینجا باشین
‫- یالا ‫- یالا، بذارشون اینجا
‫به اون بچه‌های بیچاره ‫که اون بار رو می‌برن نگاه کن
‫می‌تونی اینو بیاری جلو؟
‫فرنکی نشونت میده کجا می‌ذاریمش
‫به پدی بگو یه دقیقه دیگه میام اونجا تا ‫درستش کنم
‫فقط باید برم خونه و ابزارم رو بیارم
‫موقع رفتن به اونجا مراقب باش، عزیزم
‫اون پالت رو بذار اینجا. ‫اینجا
‫به بچه‌ها بگو نزدیک لبه‌های تیز نشن
‫اون سنگ‌ها رو ببر بالا
‫همه چی. اون لباسشویی رو ‫بذار داخل
‫یالا، بیاین تمومش کنیم
‫محتمل‌ترین حرکت اینه که ‫نیروها رو به بلفاست بیارن...
‫به امید اینکه دعوای دیگه‌ای ‫بین...
‫شورشی‌ها و پلیس رخ نده، ‫مخصوصا نیروهای ویژه
‫- برین کنار! ‫- 600 نیروی دیگه...
‫امروز بعد از ظهر ‫در دسترس خواهند بود
‫همین الان از خیابون‌ها برین!
‫از جاده خارج بشین! ‫برگردین!
‫ما احمق نیستیم!
‫نمی‌تونین ما رو توی خونه‌هامون ‫نگه‌دارین!
‫افراد گردان سوم پیاده‌نظام سبک...
‫از پلیموث پرواز کردن تا ‫کارای ناتموم...
‫نیروها رو انجام بدن
‫حکومت نظامی یه احتمال ‫دیگه هست که...
‫خیلی دارن ازش نام می‌برن
‫من تازه از فرودگاه اومدم
‫همین الان از فرودگاه اومدم
‫من توی اون خیابون زندگی می‌کنم. ‫اونا بچه‌هام هستن
‫خونه‌ی من پلاک 96 هست
‫زود برو اونجا. زود باش
‫خدایا
‫- وایسا! ‫- بذار رد بشه...
‫کجا داری میری؟
‫می‌خوام شوهرم رو ببرم خونه
‫اونی که اونجاست خودشه
‫پس کجا بوده؟
‫به تو ربطی نداره
‫وقتی که بهش نیاز داشتی ‫پیشت نبود؟
‫- این یه‌کم عجیبه، نه؟ ‫- اون توی انگلیس کار می‌کنه
‫واقعا؟ شغلش چیه؟
‫- نجار هست ‫- که اینطور
‫و به هیچ‌یک از این گروه‌هایی که...
‫این گندکاری رو توی خیابون‌ها ‫انجام دادن ملحق شده؟
‫اون چیزی در این مورد نمی‌دونست
‫واسه همین الان اینجاست
‫از سر کار اومده خونه تا ‫خانواده‌اش رو ببینه
‫خوشحالم اینو می‌شنوم، خانم
‫- سلام ‫- سلام
‫نزدیک بود بگیرنت، ‫استیو مک‌کوئین
‫یه لحظه دیگه میام پیشت، فرنکی
‫- بیاین ‫- سلام، پسرا
‫امشب توی خونه‌هاتون بمونین
‫- خیلی ممنون ‫- خب؟
‫آره
‫فضا، آخرین حد فاصل
‫این‌ها سفرهای...
‫- فضاپیمای انترپرایز... ‫- بهتون حمله کردن؟
‫نه. فقط به خونه‌های کاتولیک‌ها ‫حمله کردن
‫اون پسرک‌ها می‌خوان کاتولیک‌ها ‫از اونجا برن
‫اون مردم توی اون خیابون ‫مزاحمت نمیشن،
‫- نه؟ ‫- اصلا
‫البته، اونا دوست و خانواده هستن، ‫درست مثل ما
‫اونا فقط کاتولیک رومی هستن
‫دقیقا
‫البته، بهترین دوستم توی خیابون ‫خانم گانجاوالا هست
‫هندیه
‫حتی با من به هیئت مذهبی میاد
‫یه بار کاری‌هاشون رو امتحان کردم
‫مجبور شدم یه هفته پوشک بپوشم
‫- ویل ‫- مامان. شرمنده، مادربزرگ
‫می‌تونه از خودش مراقبت کنه
‫همین شاد بودنت باعث میشه ‫بتونی ادامه بدی، نه؟
‫البته، به این زودی‌ها سمت...
‫کیو هیل نمیرم، درسته؟
‫- مشکل ندونستن هست ‫- این آسون نیست
‫اینکه چجوری روی تحصیل‌شون ‫تاثیر می‌ذاره
‫ویل، میشه اون تلویزیون رو ‫خاموش کنی...
‫- و با مادربزرگت حرف بزنی؟ ‫- سلام،‌ بابابزرگ
‫سلام، بادی
‫دکتر می‌خواد دوباره تو رو ببینه؟
‫یه معرفی‌نامه به بیمارستان ‫بهم داد
‫- و رفتی؟ ‫- فایده‌ای نداره
‫فکر کنم باید چندتا تصمیم ‫بزرگ بگیری، پسرم
‫اون مشکل کوچیکی که...
‫- در موردش حرف زدیم رو حل کردی؟ ‫- آقایون
‫ما کر نیستیم ها
‫آره، ما دوستایی توی جبهه‌ی ‫پروتستان‌ها داریم
‫دیشب دوست نبودن
‫ولی دیشب دوست نبودن
‫پدی کاوانا بهم گفت تا وقتی که ‫کاتولیک‌ها...
‫هر کار بدی که کردن رو به یه ‫کشیش اعتراف کنن،
‫می‌تونن هر کاری بخوان بکنن...
‫و خدا همیشه اونا رو می‌بخشه
‫خانواده‌ی پدی کاوانا زیاد...
‫توی این خیابون نمی‌مونن، ‫پس بهتره...
‫حواست باشه تو رو دست نندازه
‫نمی‌دونم چجوریاست
‫آب زیادی روشون می‌ریزن و ‫بعد گناهان‌شون پاک میشن
‫فکر کنم همینه
‫چرا تو هم نمیری؟
‫چون من و پدرت باید در مورد ‫یه چیزی حرف بزنیم
‫خدا درک می‌کنه
‫یالا
‫- اونا چی هستن؟ ‫- راز کوچیکم
‫یالا
‫واسه امروز به‌ اندازه‌ی کافی ‫حرف در مورد خدا شنیدم
‫مادربزرگت میگه هرگز نمی‌تونی ‫به‌قدر کافی در مورد خدا حرف بشنوی
‫شاید خیلی زود بهش نیاز پیدا کنی
‫ببین، فعلا این حرفا رو ‫به کسی نگو،
‫و فردا می‌برم‌تون سینما
‫محشره!
‫"رابین و 7 دزد"...
‫بعد از ظهر توی سینمای ‫کپیتول اکران میشه
‫- پدی دیدش ‫- صبر کن، فیلم گانگستریه؟
‫- موزیکال هست ‫- نه، نیست
‫لیتل جان و شمشیر و همه چی داره
‫فردا بعد از ظهر نمی‌تونی بری
‫پسرعموهات میان اینجا
‫عمه‌ها و عموهات می‌خوان...
‫با پدرت قبل از اینکه برگرده ‫خداحافظی کنن
‫ولی بابا، تو...
‫توی سنگرمون یه پارتیزان نمیشی؟
‫دیگه در مورد سنگر حرف نزن
‫این خزعبلات به‌زودی تموم میشه
‫من که از این بابت مطمئن نیستم
‫هی، انقدر ناراحت نباش، پسرم
‫حالا این دو نفر می‌تونن برن و ‫دعا کنن تموم بشه،
‫و فردا همه‌مون به سینما میریم،
‫بابا فیلم رو انتخاب می‌کنه، ‫و ما هم این...
‫احمق‌ها رو فراموش می‌کنیم...
‫قبل از اینکه مجبور بشم ‫برم سر کار
‫جبهه‌ی ما تمام اون بلاها رو...
‫سر خونه‌های کاتولیک‌ها توی ‫خیابون‌مون آورد، بابا؟
‫توی خیابون‌مون جبهه‌ی ما و ‫جبهه‌ی اونایی وجود نداره
‫یا قبلا نبود
‫یه مذهبه. مشکل همینه
‫پس چرا داری ما رو به ‫کلیسا می‌فرستی؟
‫چون مادربزرگ‌تون منو می‌کشه ‫اگه نفرستم‌تون
‫ولی بابا، ما اگه کاتولیک بودیم،
‫نمی‌تونستیم بریم کلیسا،
‫و بعد هر چند وقت یه بار،
‫می‌تونستیم بریم اعتراف کنیم،
‫و بعد بهمون می‌گفتن بخشیده شدیم...
‫و بعد تا سال‌ها مجبور نمی‌شدیم ‫بریم
‫من خصومتی با کاتولیک‌ها ندارم
‫ولی مذهب ترسه
‫پروتستان‌ها، شماها می‌میرین!
‫به شکل عذاب‌آوری!
‫و وقتی این زمین مرگ‌بار آفت‌زا رو ‫نابود کردین...
‫کجا میرین؟
‫کجا؟!
‫بهتون میگم کجا
‫صحنه رو تصور کنین
‫یه دوراهی توی جاده‌ست
‫توی یه سمت، یه بزرگراه ‫مستقیم و باریک هست
‫توی سمت دیگه، یه جاده‌ی ‫طولانی و مارپیچ که...
‫به یه مقصد نامشخص ‫منتهی میشه
‫یه مسیر شما رو به آغوش برکت ‫خداوند می‌بره،
‫و تا ابد و یک روز شما رو ‫با عشقی زیبا نوازش می‌کنه
‫و مسیر دیگه شما رو به یه ‫گودال ابدی از شکنجه‌ی گوگردی...
‫درد چرکی، پرت می‌کنه که...
‫هرگز نمی‌تونین...
‫ازش فرار کنین!
‫و اینجا و الان ازتون می‌پرسم...
‫کدوم جاده رو انتخاب می‌کنین؟!
‫حالا، پول
‫خیلی ممنون
‫خیلی خوبه
‫یادت باشه، هر ساندویچ یه لایه
‫نمی‌خوام زیاد ازشون بدم
‫در ارتباط با مواد منفجره...
‫فکر می‌کنم این کلمه‌ی منصفانه‌ایه... ‫با توجه به وضعیت توی ایرلند جنوبی،
‫داریم به نقطه‌ای نزدیک ‫میشیم که...
‫به‌عنوان نخست‌وزیر دولت ‫انگلستان،
‫حس کنین لازمه که مداخله کنین...
‫و از صلاحیت عالی که قانونا ‫در اختیار شماست استفاده کنین...
‫چه برای رفع شکایات و چه ‫برای برقراری نظم؟
‫آماده‌ست؟
‫اگه این لازم بشه،
‫البته، نباید از انجام هر کار لازم ‫کوتاه بیام
‫ما شدیدا نگران مشکل...
‫حقوق شهروندی در ایرلند جنوبی ‫هستیم
‫من ادای احترام کردم...
‫یه صف منظم ایجاد کنین تا...
‫مردم وارد خیابون بشن، لطفا
‫خب، حالا چی مونده؟
‫این دفعه تفتیش نمی‌کنی، فرنکی؟
‫شما کدوم خانواده هستین؟
‫خوب می‌دونی ما ‫کدوم خانواده هستیم
‫دارم زنم رو به خونه‌ی ‫خواهرش می‌برم،
‫همونطور که توی کل عمرم ‫این کارو کردم
‫- پلاک؟ ‫- پلاک نداره
‫یه اسم
‫- اسم چیه؟ ‫- عوضی
‫خیلی خنده‌داره، مک. ‫همیشه مسخره‌بازی در میاری؟
‫برو
‫حالا دیگه نگران اسامی و پلاک ‫نمیشیم
‫می‌دونیم کجا زندگی می‌کنن
‫- می‌تونی از اسامی‌شون تشخیص بدی ‫- چجوری؟
‫اگه اسمش پاتریک یا شان باشه، ‫کاتولیکه،
‫و اگه بیلی یا ویلیام باشه، ‫پروتستان هست
‫ولی اسامی بیشتری هست
‫می‌دونم
‫کلا میگم، اینا اسامی ‫واضح هستن
‫موریس چی؟
‫نمی‌دونم
‫یه پسر کوچیک توی خیابون‌مون ‫به اسم توماس داریم
‫- مذهبش چیه؟ ‫- مطمئنا پروتستان هست
‫نه. کاتولیکه
‫- نه، نیست ‫- هست
‫اون شب خونه‌اش رو ‫سوزوندن...
‫چون خانواده‌اش کاتولیک هستن
‫ما یه پسرعمو ‫به اسم توماس داریم
‫می‌دونم. منظورم همینه
‫پس از کجا میشه فهمید؟
‫باید یاد بگیریش
‫کی بهت یاد میده؟
‫دکتر میگه، "گوش کن، جان،
‫یه خبر بد و یه خبر بدتر دارم"
‫و جان میگه، "نه. خبر بد چیه؟"
‫و میگه، "فقط 24 ساعت دیگه زنده‌ای"
‫جان میگه، "این افتضاحه
‫چی می‌تونه بدتر از این باشه؟"
‫دکتر میگه، "خب، از دیروز...
‫سعی کردم بهت زنگ بزنم"
‫- چرا باید بدونی؟ ‫- محض اینکه بهت حمله کنن
‫- کِی؟ ‫- وقتی میری بیرون
‫اگه بهت حمله کنن،
‫دست نگه نمی‌دارن تا ‫اسامی‌شونو بهت بگن
‫به اون مرحله نمی‌رسه
‫چرا؟
‫چون از دانش مخفیت برای ‫بلوف‌زدن بهشون استفاده می‌کنی
‫منظورت چیه؟
‫اونا می‌تونن وقتی که ‫انتظارش رو نداری بیان و...
‫ازت بپرسن، "تو پروتستان هستی ‫یا کاتولیک؟"
‫ولی سوال انحرافیه،
‫چون بهت نمیگن چی هستن
‫و اگه می‌خوای کتک نخوری ‫چی میگی؟
‫- "من کاتولیکم"؟ ‫- اشتباهه
‫اونا دقیقا فکر می‌کنن ‫همین رو بگی
‫فکر می‌کنن می‌خوای بهشون ‫دروغ بگی
‫ولی باید ظاهرسازی کنی
‫- چجوری؟ ‫- میگی، "من پروتستانم"
‫- ولی من پروتستانم ‫- نکته‌اش همینه!
‫بلنچفلاور الان توی میانه‌ی زمین هست
‫بالا رو نگاه می‌کنه
‫هیچ کاری نیست که این ‫دفاع راست تاتنهام نتونه انجام بده؟
‫یه پاس عمقی عالی!
‫پاس قشنگی بود، پسر جون
‫میشه بری داخل و به بابات بگی که...
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم؟
‫بهش بگو بیلی کلنتون هستم
‫و مک‌لوری
‫چی می‌خواین؟
‫می‌خوایم یه‌کم محله رو ‫تمیز کنیم
‫به‌نفعته که گاو پیشونی سفید ‫خیابون نباشی
‫دیدی چه بلایی سر همسایه‌هات ‫توی اون سمت اومد
‫اگه دست به خانواده‌ام بزنین ‫می‌کشم‌تون
‫آروم باش، رفیق
‫منم مثل تو یه پروتستانم
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- آره، مرتبه، مکی
‫ببین، توی این محله‌ها...
‫اوضاع خیلی زود از کنترل ‫خارج میشن
‫پول نقد یا کار
‫پسرایی که خیابون‌تونو تمیز کردن...
‫منو تبدیل به رئیس محلی ‫جدیدشون کردن
‫پس، با هر کدوم‌شون می‌تونی ‫بیای پیش من
‫باشه؟
‫یه‌کم بهش فکر کن
‫بهت سر می‌زنم
‫بادی، بیا
‫بیا نشونم بده این بازی چجوریه
‫یالا. بیا یه نگاهی بندازیم
‫می‌بینمت
‫همه‌ی پسرای بزرگ رفتن
‫بادی، به برادرت کمک کن، باشه؟
‫این مبل رو بلند کن، باشه؟
‫می‌تونین کمک‌مون کنین؟
‫بله، خانم
‫می‌خواین اسلحه‌هاتونو بذارین زمین؟
‫نه، لازم نیست، ممنون
‫دیوارهام رو با اون خط خطی نکنین
‫خب؟ حالا وایسا
‫این یه‌کم پیش جواب داد
‫اول من میرم
‫- خوبی؟ ‫- استورات
‫- فرنکی ‫- خوبی؟
‫خب، فرنکی؟
‫این همه مدت تو توی ‫سنگر بودی؟
‫یکی باید باشه
‫بهتره من باشم تا بیلی کلنتون
‫آره
‫آدمای زیادی اینو انتخاب نکردن
‫چندتا مرد پشت سنگرها ‫قایم شدن
‫و مخفی می‌مونن...
‫چون نگران خانواده‌هاشون هستن
‫حالا یه بازی انتظاره
‫وقتی وقتش برسه که اون ‫دیوار فرو بریزه،
‫اول من بهش ضربه می‌زنم، ‫ولی الان؟
‫"علی‌رغم عدم توانایی، همه جایگاهی ‫در این دنیا داریم"
‫نمی‌تونیم همه‌مون مثل ‫تفنگ‌دار تنها رفتار کنیم
‫این داستان خیلی وقت پیش هست،
‫وقتی دنیا تازه شروع شده بود
‫یه دنیای تازه
‫دنیایی که تازه شروع شده بود
‫پس واسه همینه که ما رو ‫واسه این فیلم آوردی
‫واسه پسرا آموزنده‌ست
‫آره
‫راکول ولچ خیلی آموزنده‌ست
‫اگه مردم بهتون گفتن به چیزی ‫ملحق بشین، چیزی رو تحویل بدین،
‫واسه کسی پیغام بفرستین، ‫کاری نمی‌کنین، باشه؟
‫به مادرتون میگین، اون به من میگه، ‫و من حلش می‌کنم
‫- متوجه‌این؟ ‫- آره، بابا
‫بسیارخب. بهت افتخار می‌کنم، پسرم
‫حالا هر دوتون برین بخوابین
‫صبح زود بیدار میشم تا ‫ببینم‌تون،
‫پس حتما صحیح و سالم برین ‫مدرسه، باشه؟
‫مادرتونو اذیت نکنین، ‫و دو هفته دیگه می‌بینم‌تون
‫- باشه؟ ‫- باشه، بابا
‫آفرین
‫یه دوراهی توی جاده
‫توی یه سمت، یه بزرگراه ‫مستقیم و باریک
‫کدوم جاده رو انتخاب می‌کنین؟!
‫داری مثل مرد توی فیلم...
‫اینور و اونور میری،
‫مالیاتت رو پرداخت نمی‌کنی...
‫و کل پولاتو خرج اسب‌ها می‌کنی
‫این یه تجارت در حال گسترشه
‫بهت گفتم روالش عادی نیست
‫بهت گفتم تحت کنترلم هست
‫من بودم که کنترلش کردم
‫نه، تو مجبورمون کردی ‫سه سال مالیات معوقه پرداخت کنیم
‫تا نیافتی زندان
‫تا گردن توی بدهی هستیم
‫پرداخت مالیات معوقه ‫داره تموم میشه
‫ماهی 10 پوند به‌مدت 3 سال
‫الان وقتشه که به یه شروع جدید ‫فکر کنیم
‫من چیزی جز بلفاست نمی‌دونم
‫دقیقا
‫اونجا یه دنیای دیگه‌ست
‫می‌تونیم به این پسرا یه فرصت ‫بهتر از فرصتی که خودمون داشتیم بدیم
‫چندتا کشور مشترک‌المنافع به ‫تجار نیاز دارن
‫دولت کمک‌تون می‌کنه عبور کنین
‫می‌تونیم در ازای 10 پوند...
‫کل خانواده رو اون سر دنیا ‫بفرستیم
‫ما توی جنگ داخلی داریم زندگی می‌کنیم،
‫و من نیومدم اینجا تا از ‫خانواده‌ام محافظت کنم
‫اینا چی هستن؟
‫راه فرار
‫این خیابون رو ببندین
‫یالا، بجنبین. ‫دوباره دیرمون میشه
‫یالا!
‫در خلال شب،
‫تک‌تیراندازی تبدیل به ‫تاکتیک شورشیان شد
‫وقتی از یه خیابون فرعی رد شدیم،
‫سه نفر شیرجه زدن تا ‫پناه بگیرن
‫- ولی بدک نیست، درسته؟ ‫- یه مرد جوون با یه هفت‌تیر...
‫بهمون گفت برسونیمش
‫ساعت 4 امروز صبح، ‫پلیس ما رو از...
‫- منطقه‌ی فالز برگردوند ‫- آره
‫گفتن، تک‌تیراندازا هنوز ‫دارن کار می‌کنن،
‫و توی فاصله‌ی دور، یه نفر ‫صدای شلیک...
‫یه مسلسل رو شنید
‫اون صحنه منو ترسوند،
‫ولی یکی از همکارای آمریکایی رو ‫یاد منطقه‌ی هارلم انداخت،
‫و گفت، ولی به‌نظر می‌رسه ‫اینجا پیدا کردن سلاح آسون‌تره
‫یکی دیگه مونده
‫در سپیده‌دم بلفاست صحنه‌ی تلخی ‫دیده شد،
‫ساختمون‌ها توی آتیش می‌سوختن،
‫هزاران پوند خسارت به بار اومده،
‫و البته، کسایی که به‌طور ‫غم‌انگیزی جون‌شونو از دست دادن
‫اون شب برای بلفاست شب ننگینی بود، ‫شبی که توی خاطره‌ی...
‫مردمش به یاد می‌مونه...
‫شما دوتا، یالا. برین مدرسه
‫لطفا راه برین. ندوین
‫صبح به‌خیر، خانم
‫12 ضرب‌در 11 میشه 132
‫12 ضرب‌در 12 میشه 144
‫خوشحالم که میگم جداول ضرب‌تون...
‫شنیدن‌شون خیلی بهتر از...
‫خوندن نمرات امتحان‌تون ‫بود
‫هدف از این آزمون‌های هفتگی...
‫اینه که پیشرفت‌تونو زیرنظر ‫بگیرم
‫بهترین دانش‌آموز کنار میز ‫من می‌شینه، میز آموزش،
‫و بقیه‌تون تقلاهای پایان‌ناپذیرتون رو...
‫از فاصله‌ی دوری که خودتون ‫با عدم ممارست...
‫ایجاد کردین می‌بینین
‫بیلی کلنتون جونیور، 17 درصد
‫ردیف عقب، صندلی شماره‌ی 12
‫ریچل، صندلی شماره‌ی 11
‫مارتین، صندلی شماره‌ی 10
‫فردی، صندلی شماره‌ی 8
‫کارن صندلی شماره‌ی 4
‫و توی جایگا‌ه‌های مدال این هفته، ‫با 72 درصد در برنز،
‫بادی، صندلی شماره‌ی 3
‫و البته، دوباره نقره به ران می‌رسه،
‫و کاترین دوباره این هفته برنده‌ی ‫مدال طلا شد
‫تبریک میگم، کاترین. ‫آفرین
‫دختر کوچولو هنوز علاقه ‫نشون میده، آره؟
‫بعضی وقتا نگاهم می‌کنه، ‫ولی اجازه نداریم...
‫توی کلاس حرف بزنیم، ‫واسه همین نمی‌تونم چیزی بگم
‫و بعد وقتی توی زمین بازی میریم،
‫همیشه با بقیه‌ی دخترا میره
‫بگذریم، فکر می‌کنم عاشق اون ‫پسره هست
‫از این مطمئن نیستی
‫زن‌ها همیشه مرموز هستن
‫و زن‌ها می‌تونن صورتت رو ‫هم داغون کنن
‫مادربزرگت طی سال‌ها ‫مرموز بودنش کم‌تر شد
‫خب، واقعا دوستش داری؟
‫وقتی بزرگ شدم، می‌خوام باهاش ‫ازدواج کنم
‫آره، ظاهرا خیلی دوستش داری
‫اون فقط توی مدرسه نیست
‫شاید بتونی ببینی کجا ‫زندگی می‌کنه
‫توی خیابون رینولدز درایو هست، ‫خونه‌ی چهارمی از سمت راست،
‫همونی که عدد 8 پلاکش ‫کَنده شده
‫خوب تحقیق کردی
‫هر روز توی مسیر خونه ‫از کنارش رد میشم
‫سعی می‌کنم داخل رو نگاه کنم، ‫ولی هیچ‌وقت منو نمی‌بینه
‫همیشه مشقاش رو می‌نویسه
‫اگه یه‌کم مثل من احمق بود،
‫تا الان پیش هم بودیم
‫"باید عشق رو تجربه کنی تا ‫درکش کنی"
‫اون پسره کلی جواب قشنگ داره
‫یالا، وقت رفتنه
‫نمی‌خوام چون دیر کردیم...
‫مادرت سرم داد بزنه
‫- خداحافظ، پسرم ‫- خداحافظ
‫این سه پنی رو بگیر
‫یه شیرینی واسه خودت بخر
‫اجازه ندارم، مادربزرگ
‫بابام میگه پولش رو نداری
‫من همیشه به پدرت میگم...
‫چیزی که مال توئه مال منه ‫و چیزی که مال منه مال توئه
‫ممنون، مادربزرگ
‫سعی کن طرز فکر اون ‫دختر کوچولو رو بفهمی
‫موفق باشی، پسر
‫- پاس بده. پاس بده ‫- نه
‫گل!
‫آره، رفیق، اینجا
‫فقط کافیه بهمون بگی کجا بودی، خب؟
‫آره، رو به دیوار
‫ویل
‫از کدوم جاده بریم؟
‫یادم نمیاد
‫کشیش کدوم جاده رو گفت؟
‫خفه شو
‫و در این جوّ از قبل متشنج‌شده،
‫نگرانی‌هایی در مورد ارعاب ‫همچنان توی...
‫مناطق طبقات کارگری ‫وجود داره
‫گزارشات دیگه‌ای نشون میدن که...
‫- بیا اینجا. یالا ‫- بابا!
‫انقدر تن لشت رو نبر اونجا. ‫یالا
‫دستم درد گرفت
‫باشه، حالا بچه‌بازی در نیار
‫خونه‌اش رو نشونم بده. ‫یالا
‫بابا، متاسفم
‫می‌تونی بهم بگی دقیقا چی گفت؟
‫گفت دیگه نمی‌تونه به ‫گروه‌های خیابونی پول بده
‫- اینو به پسرم نمیگه ‫- بابا، دست نگه‌دار!
‫- استوارت! استوارت! ‫- خواهش می‌کنم!
‫هی، خانواده‌ات اون بالاست، بیلی
‫میشه برگردی خونه‌ات؟
‫خب، بیلی، اینجا نمی‌خوایم ‫دعوا راه بندازیم
‫آره؟ این حرفی که این مرد ‫میگه یعنی چی؟
‫یه مشت همون‌قدر که یه مرد ‫ازش استفاده کنه خوب یا بده
‫اینو یادت باشه
‫وای خدا. بیلی!
‫خفه شو، فرنکی!
‫بس کن، بیلی. این زیاده‌رویه
‫- یالا! ‫- دیگه به این چیزا نیازی نداریم، بیلی
‫بیلی، بس کن. ‫داری انتقام گذشته رو می‌گیری
‫سلامم رو به بابات برسون
‫بهش بگو انتظار دارم به‌زودی ‫خبری ازش بشنوم
‫وگرنه یه خبر از من می‌شنوه
‫برو بالا
‫23، 24، 25، 26
‫چیکار می‌کنی؟
‫تعطیلات موردعلاقه‌ام هست
‫- تعطیلات موردعلاقه‌ات چیه؟ ‫- نمی‌دونم
‫تعطیلات زیادی نرفتیم، درسته؟
‫نه، نرفتیم
‫باورنکردنیه. از این ‫قسر در نمیرن
‫و امروز هم مهلتش هست،
‫پس نمی‌تونم کاری بابتش بکنم
‫- سلام، بادی ‫- سلام، آقای وست
‫- خب، برو ‫- ممنون، آقای وست
‫به پدرت میگی که وقتی آخرهفته برگشت...
‫- بیاد دیدن‌مون؟ ‫- اون آخرهفته برنمی‌گرده
‫حیف شد
‫به مادرت بگو سراغش رو گرفتم، باشه؟
‫باشه
‫به برادرت بگو که...
‫یه محموله‌ی شیر دیگه می‌خوام
‫بهش بگو بعد از مدرسه ‫بیاد دیدنم
‫باشه؟
‫چرا بابات نمیاد خونه؟
‫نمی‌تونه هر آخرهفته بیاد خونه
‫پول زیادی از دست میده
‫پس ماشین اسباب‌بازی ‫گیرت نمیاد، درسته؟
‫یالا
‫اومدم
‫- می‌خوای عضو یه باند بشی؟ ‫- اجازه ندارم
‫- چرا؟ ‫- مادرم گفت منو می‌کشه
‫لازم نیست بفهمه. ‫هدف همینه
‫- تو عضو باندی هستی؟ ‫- آره
‫- اسمش چیه؟ ‫- اسمی نداره
‫- چرا؟ ‫- باید مخفی باشه
‫وقتی عضو بشی اینو بهت میگن
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫تا وقتی توی باند نباشی ‫نمی‌تونم بهت بگم
‫- چند نفر هستین؟ ‫- اجازه ندارم بگم
‫پس واسه عضویت چیکار باید بکنی؟
‫هر کاری که بهت میگن
‫اگه بابات این آخرهفته نیاد خونه،
‫می‌تونی همراه‌مون بیای
‫نمی‌دونم
‫می‌خوام ریاضی تمرین کنم
‫پس دیوونه‌ای. بیا
‫اگه بابات خونه نباشه، ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫وای خدا. این خیلی طول می‌کشه
‫پس واسه همینه که بهش میگن ‫تقسیم طولانی
‫صبور باش. توی حاصل‌جمع ‫صبور باش
‫با دختره صبور باش
‫میشه 27؟
‫نزدیکه
‫و حالا مطمئن شو اعدادت...
‫زیاد واضح نباشن تا خونده بشن
‫اگه 7 شبیه 1 با یه دم قشنگ باشه...
‫ممکنه به جوابت شک کنه، درسته؟
‫در مورد 2 و 6 هم این صدق می‌کنه
‫خب؟ بذار حدس بزنه
‫یعنی توی هر مسابقه ‫دو یا سه‌تا اسب داری
‫این تقلب نیست؟
‫نه، خب، من بهش میگم ‫شرط‌بندی گسترشی
‫و اگه باعث بشه یه قدم ‫به برنده‌شون...
‫نزدیک بشی، شروع خوبی ‫خواهی داشت
‫ولی فقط یه جواب درست هست
‫اگه این درست بود، پسر جون، ‫مردم...
‫توی کل شهر خودشونو ‫منفجر نمی‌کردن
‫فکر می‌کنم بابام می‌خواد ‫از بلفاست بریم
‫چی می‌خوای؟
‫هر شب، قبل از خواب، ‫وقتی دعا می‌کنم،
‫از خدا می‌خوام کاری کنه ‫وقتی صبح...
‫بیدار بشم، بهترین فوتبالیست ‫دنیا بشم
‫و بعد ازش می‌خوام که...
‫وقتی بزرگ شدم، با کاترین ‫ازدواج کنم
‫حتی اگه عاشق رانی بوید باشه
‫ولی هنوزم می‌تونه اونو ببینه، ‫ولی با من ازدواج می‌کنه
‫همین رو می‌خوام
‫دنبال دردسر می‌گردی، دونیفون؟
‫می‌خوای کمکم کنی دردسر پیدا کنم؟
‫چی شده؟
‫همه توی این کشور ‫عاشق آدم‌کشی هستن؟!
‫بگیر!
‫نمایش فعلا تموم شده
‫امتحانش کن، لیبرتی
‫امتحانش کن
‫به چه حقی می‌خوای دخالت کنی؟
‫اون منو زمین زد
‫باید کاری کنم اون پسرا همیشه ‫توی دیدم باشن
‫من که نمی‌تونم هر آخرهفته ‫بیام خونه
‫اگه نمی‌خوای مزاحمت بشن، ‫پس هر کاری کردن...
‫- منو مقصر ندون ‫- منظورم این نیست
‫نمی‌تونی اینو...
‫خب، ساعت 6 صبحه، رفقا
‫یعنی کارتون تموم شده
‫زنان خانه‌دار، به لطف...
‫پودر لباسشویی طبیعی ‫اسپارکل هست که...
‫لباس‌های سفیدشون بیشتر از همیشه ‫سفیدن
‫خودشون فهمیدن...
‫چیکار کردم؟
‫باشه، مامان؟
‫چرا هروقت یه نامه میاد ‫ناراحت میشی؟
‫یادت باشه، پودر لباسشویی‌مون ‫طبیعی هست
‫یالا، آقای اسلوپوک
‫همین الان برو داخل
‫و بالاخره این هفته توی جایگاه‌های ‫مدال‌ها تغییر ایجاد شد
‫آقای بادی، شاید دست‌خطت...
‫توی ریاضی رو بهبود ندادی، ‫که این بار،
‫به‌جای تلاش‌های مضاعفت، ‫می‌خوایم...
‫بهت ارفاق کنیم،
‫ولی نمره‌ات رو بهبود دادی
‫پس، بادی توی جایگاه دوم هست
‫مراقب باش چه آرزویی می‌کنی
‫اینو کشیش توی هیئت مذهبی میگه
‫فرصت بعدیت کِی هست؟
‫باید در مورد فرود به ماه ‫یه پروژه انجام بدیم
‫مگه اون فضانوردا از ماه برنگشتن؟
‫برگشتن، و حالا باید کاردستی ‫درست کنیم...
‫و توضیح بدیم چجوری برگشتن
‫اگه رفتن اونجا، اگه به ماه رفتن
‫اینجا اینو ننوشته
‫خدا از این خوشش نمیاد
‫و من هر شب نگاه کردم، ‫وقتی اون بالا بودن،
‫و چطور مایک کالینز رو توی...
‫سفینه‌ی مادر ندیدم که داشت ‫دور مدار می‌چرخید؟
‫مطمئنا می‌تونستی شکل کلمبوس رو...
‫در برابر نور ماه ببینی
‫نه، به‌خاطر اینه که اکثرا ‫توی سمت تاریک بود
‫دقیقا. سمتیه که شیطان ‫شیلِلاگ خودشو آویزون می‌کنه
‫چی؟ نه، ببین، اون اکثر اوقات...
‫سمت تاریک ماه بود و نمی‌تونستیم ‫ببینیمش،
‫وقتی داشت دور مدار می‌چرخید، ‫و شاید،
‫وقتی قرار بود بیاد،
‫مجبور شدی بری چای بخوری
‫اگه می‌تونستم یه چیز هوشمندانه ‫در این مورد بنویسم،
‫شاید می‌تونستم روی ‫میز جلویی می‌موندم...
‫و صبر می‌کردم تا برگرده
‫یا می‌تونی بگی ماه از ‫پنیر سبز درست شده...
‫و یه میز برگردی عقب، اگه بخوای
‫یا می‌تونین پروژه رو با هم ‫درست کنین،
‫تو و اون خانم جوون
‫یه نمره رو می‌گیرین...
‫و شاید سر یه میز بشینین
‫ولی چجوری باهاش حرف بزنم؟
‫ چطور با یه زن رفتار کنی؟
‫ پیرمرد عاقل گفت، یه راه داره
‫ راهی که همه‌ی زن‌ها اونو می‌دونن
‫ از وقتی که کل خزعبلات شروع شد
‫آره، تو همه‌اش خزعبل میگی
‫ یعنی من چاپلوسی اونو می‌کنم
‫ تهدید یا چرب‌زبونی یا التماس کردم؟
‫ فکر کنم یا نقش عاشق‌پیشه‌ی ‫ خوشحال رو بازی کنم؟
‫راه برو، لطفا
‫ندو، ممنون
‫ممنون
‫بابت کاری که توی امتحان ‫ریاضی کردی آفرین داری
‫ممنون
‫هنوز به ماه نرفتی؟
‫می‌خوای با من بری؟
‫اینجوری دیگه بیرون خونه‌مون ‫منتظر نمی‌مونی و سردت نمیشه
‫هی، رومیو، یالا!
‫کار داریم
‫عملیات دزدیدن شکلات
‫ساده‌ست. وارد مغازه میشیم...
‫و با آقای سینگ کنار یخچال ‫حرف می‌زنیم
‫اون باید جعبه‌ها رو از پایین...
‫برداره تا بهم یه بستنی لیمویی بده
‫کله‌اش یه‌کم پایین می‌مونه
‫تو جلوی مغازه وایسا،
‫و وقتی دیدی نگاه نمی‌کنه، ‫یه حرکت سریع می‌زنی
‫- حرکت سریع چیه؟ ‫- کلی از شکلات‌هایی که...
‫روی قفسه‌ نزدیک کشو هستن رو ‫می‌بری
‫مطمئنا اگه فاصله‌ی بزرگی ایجاد بشه ‫می‌فهمه چجوری دزدیده شدن
‫فکر کردم گفتی چندتا رو می‌بریم،
‫تا متوجه نشه
‫نمی‌خوام پلیس منو بگیره
‫خیلی‌خب
‫- امنه ‫- حرکت سریع در کار نیست
‫فقط یه‌کم ببر، باشه؟
‫شاید بتونم یه خامه‌ی شکلاتی هم...
‫- برات ببرم ‫- باشه
‫- سلام، آقای سینگ ‫- سلام، مویرا. سلام، بادی
‫- سلام، آقای سینگ ‫- از دیدن‌تون خوشحالم
‫میشه لطفا یه بستنی لیمویی بهم بدی؟
‫الان برات بستنی لیمویی میارم
‫فقط باید چندتا جعبه رو ‫جابه‌جا کنم
‫هی!
‫- ما رو دید! ‫- بیاین اینجا، دزدای کوچولو!
‫- می‌دونم کی هستین! ‫- نه، نمی‌دونه!
‫دوستت در هر صورت بهش میگه!
‫- به خودت افتخار می‌کنی؟ ‫- مویرا بود
‫برو داخل
‫از اون خیابون خارج بشین وگرنه ‫یکی رو به کشتن میدین!
‫اون ما رو لو میده!
‫اگه چیزی بگه، کارش تمومه!
‫می‌دونم کی هستین!
‫چی داری؟
‫شوخی می‌کنی
‫فقط همین رو دیدم
‫شیرینی ترکی؟
‫آخه کی شیرینی ترکی می‌خوره؟
‫- تو شیرینی ترکی می‌خوری؟ ‫- نه
‫خوشم نمیاد
‫کسی خوشش نمیاد
‫- فقط همین رو داشتن ‫- کوری؟
‫باید سریع فکر می‌کردم
‫به‌قدر کافی سریع فکر نکردی
‫پرک جو و کرانچی هم بود
‫فقط کافی بود سریع اونا رو ‫برمی‌داشتی،
‫و بعد من شکلات‌های شیری رو ‫می‌بردم
‫فکر نکنم واسه این کار ‫آماده باشی
‫هی، بادی، بابات خونه‌ست
‫- امروز چهارشنبه‌ست ‫- با تاکسی اومد
‫- و تو هم! ‫- چی؟
‫چیزی نگو
‫کِی براشون نامه نوشتی؟
‫به تو ربطی نداره
‫بگو دیگه. ‫کِی براشون نامه نوشتی؟
‫- یه سوال ساده‌ست ‫- به تو ربطی نداره
‫یه جواب ساده بهم بده
‫- نمی‌تونی ازم بازجویی کنی ‫- کِی براشون نامه نوشتی؟
‫وقتی آخرین اعلام وصول اومد
‫می‌دونستم آخری بود چون ‫به‌مدت 3 سال...
‫پاکت‌هایی که از اون در اومدن رو ‫شمردم،
‫و با این یکی...
‫نامه‌ی تشکر وجود نداشت
‫محض رضای خدا، مامور مالیاتیه
‫انتظار کی رو داری، بابانوئل؟
‫ما از خورد و خوراک‌مون زدیم و ‫پس‌انداز کردیم،
‫و شعور اینو نداشتن که بگن، ‫"همینه
‫تموم شد. بدهیت صاف شد"
‫توی نامه‌ات چی بهشون گفتی؟
‫گفتم یه اعلامیه‌ی رسمی ‫کامل می‌خوام مبنی بر اینکه...
‫شوهرم صد در صد مالیات‌های...
‫معوقه‌اش تسویه شده، ‫و اینکه تائید کنن...
‫همه چی روبه‌راهه،
‫و شهرت خوب خانواده‌ام...
‫توی یه لیست ریسک اعتباری نیست
‫- خدایا. وای خدا ‫- چیه؟
‫نه
‫- نه ‫- آره، آره
‫اونا تصمیم گرفتن... به لطف ‫درخواستی که تو کردی...
‫تصمیم گرفتن حساب‌هام رو ‫دوباره بررسی کنن...
‫و بگن که 572 پوند دیگه ‫بدهکارم،
‫که بر اساس درآمدهای فعلی،
‫پنج سال دیگه طول می‌کشه تا ‫تسویه بشه
‫پس یه نامه‌ی مفید فرستادی، درسته؟
‫آشغال!
‫تو یه دروغ‌گوی آشغال هستی!
‫آره، درسته، قبل از اینکه حرف منو باور کنی ‫حرف مامور مالیاتی رو باور کن!
‫چون تو رو می‌شناسم!
‫محل کارت از اینکه...
‫وسط هفته نرفتی خوشحال نمیشن
‫توی آخرهفته کار می‌کنم
‫اون شغل کِی تموم میشه؟
‫این یکی داره تموم میشه
‫یکی دیگه هست، درسته؟
‫آره. بزرگم هست
‫طولانی‌مدت
‫به چندتا از پسرا گفتن که ‫به‌طور دائمی منتقل بشن
‫و به‌خاطر زمانش محل اقامت ‫بهشون میدن
‫چند سال
‫واسه ساختن یه بیمارستان
‫پدرت باید به بیمارستان بره
‫تو در موردش باهاش حرف بزن
‫با من در مورد دکترا حرف نمی‌زنه
‫درسته؟
‫فقط چند روزه
‫یه آزمایش واسه ریه‌ها
‫به‌خاطر دوران کاریم توی لستر
‫- کجاست؟ ‫- توی انگلیس
‫اونجا نزدیک محل کار باباست؟
‫نه، بابات نزدیک کار می‌کنه، ‫توی لندن، بیگ اسموک
‫این توی حومه‌ی شهر بود
‫چیکار می‌کردی؟
‫من معدنچی زغال‌سنگ بودم
‫تو شغل‌های زیادی انجام دادی، بابابزرگ
‫گل گفتی
‫آره، توی هیچ‌کدوم‌شون بیشتر از ‫یک هفته دووم نیاوردی
‫مادرم نگرانته
‫مادرت نگران توئه
‫مادربزرگ همیشه بابت چیزی ‫نگرانه، نه؟
‫مادربزرگ آدم خیلی مهربونیه
‫بعضی وقتا روی اعصابش ‫تاثیر می‌ذاره
‫مثل مادرت
‫مامان هم نگرانه، درسته؟
‫بابا، باید به بلفاست بریم؟
‫خب، بادی، من دارم میرم
‫هفته‌ی بعد که برگشتم ‫می‌بینمت
‫بیاین، دخترا. کاترین. کوئین
‫بیاین داخل، دخترا. می‌تونین ‫کمکم کنین مدادها رو بیرون بیارم
‫خوب رفتار کن، پسرم
‫اگه نتونی خوب باشی؟
‫مراقب باش
‫انگار همین دیروز بود که...
‫من و تو با هم توی مدرسه بودیم
‫باید از خانواده‌ام فاصله بگیری
‫این واسه کسی که هیچ‌وقت ‫اینجا نیست گزافه‌گوئیه
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی که ‫هروقت لازم شد اینجا باشم
‫امیدوارم زمان‌بندیت درست باشه
‫توی این محله‌ها اوضاع خیلی زود ‫از کنترل خارج میشن
‫می‌دونی مشکل مردایی مثل تو چیه؟
‫فکر می‌کنین از بقیه‌مون ‫بهتر هستین
‫و مشکل مردایی مثل تو اینه که ‫می‌دونین بهتر نیستین
‫می‌ذاریم ساده باشه
‫تو یا با مایی یا علیه ما
‫زمان نداری
‫تو آدم ساده‌لوحی هستی!
‫وقتشه که پروتستان‌های واقعی ‫قد علم کنن!
‫تو پروتستان واقعی نیستی
‫تو یه خلافکار خودبزرگ‌بین هستی و ‫همیشه اینجایی
‫پلیس این دور و بر هست. ‫هی، شما دوتا مراقب باشین
‫زود باشین
‫نگاه کن. اومدی، پسرم
‫ایناهاش
‫سلام، پسرم
‫افسر پلیس می‌خواد باهات ‫حرف بزنه
‫ظاهرا یه سو تفاهم در مورد...
‫اتفاقی که توی مغازه‌ی آقای سینگ ‫رخ داده پیش اومده
‫یالا، برو اونجا بشین
‫می‌دونی چرا اینجام؟
‫بهم دروغ نگو
‫یه جرم جدی توی مغازه‌ی...
‫آقای سینگ رخ داده
‫می‌دونی در مورد چی حرف می‌زنم؟
‫موفق باشی و سلامم رو ‫به جوزی برسون
‫- حتما ‫- من از مرد لباس‌فرم پوش خوشم میاد
‫زیاد اونجا موند؟
‫سیب‌ها دوباره رشد می‌کنن، ‫بهتره روی درخت انگور فرنگی رشد کنن!
‫من حتی شکلات رو نخوردم!
‫نه، وقتی تموم بشه اینجا نخواهم بود
‫ازم می‌خوای یک ساعت منتظر بمونم تا ‫بفهمم...
‫قراره همسر بشم یا بیوه
‫به‌نظر من که زیاده و نمیشه صبر کرد
‫- انجامش نمیدم ‫- ایمی...
‫جدی میگم. اگه الان با من نری،
‫وقتی اون قطار از اینجا بره ‫سوارش میشم
‫من باید بمونم
‫نه، بهم گوش نمیدی
‫دارم گوش میدم. ‫دارم گوش میدم
‫میشه واسه یه بار هم که شده ‫بهم گوش بدی؟
‫می‌خوام در مورد این واقع‌بین باشم
‫ببین، پلیس امروز اینجا بود ‫ولی پدرت نبود،
‫پس نه، نمیخوام حرفی...
‫- ازت بشنوم، آقا ‫- اینجوری نباش
‫می‌دونم می‌خوای...
‫خیابون‌ها رو تخلیه کنین...
‫و به خونه‌هاتون برین
‫به خونه‌هاتون برین
‫آره، من آزادم
‫- من، من! ‫- به من پاس بده
‫خانم فورد، چطوری؟
‫حالا که دیدمت بهتر شدم، غریبه
‫- به خونه خوش اومدی ‫- تو یه دلربای چرب‌زبون هستی
‫- حتما تو هم اینجوری هستی ‫- خب؟
‫دنبالت می‌گشتم
‫واسه مسابقه‌ی 2:30 اسبی ‫انتخاب کردی؟
‫آره، ولی اگه بهت بگم، ‫احتمالات کاهش پیدا می‌کنن
‫نمی‌خوام روی خونه شرط ببندم
‫فنسی‌من، دو سر برده. ‫یه نوشیدنی برات می‌گیره
‫- اون پدی هست که داره میره بیرون؟ ‫- کاتولیک‌های بیچاره چاره‌ای ندارن
‫- دنیای عجیبیه ‫- بهش عادت کن
‫الان همه‌مون اونجا زندگی می‌کنیم
‫غنیمت یه تانکر بود که...
‫با 2500 گالن بنزین پر شده بود
‫و چند ده جعبه بطری شیر...
‫از یه کامیون در حال عبور بردن ‫و اسم...
‫شرکت بمب بنزینی رو ‫روش گذاشتن
‫همه‌ی بچه‌های خیابون دارن ‫دیوونه میشن
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫باید با پسرا حرف بزنی
‫چند نفر بودن؟
‫حدود 10 نفر
‫و رفیقت چیکار کرد؟
‫گفت به چیزی که اونا متعلق ‫بهش هستن ملحق نمیشه
‫بعد اون گنده‌بک رو زد و ‫فرار کرد
‫منم همینطور
‫دنبال‌تون کردن؟
‫آره، ولی یه خیابون ازشون جلو زدیم
‫بعد وارد خونه‌ی دایی تونی شدیم و ‫قبل از اینکه...
‫ما رو ببینن قایم شدیم
‫دایی تونی رو ترسوندیم
‫اون توی دستشویی بود، و ‫سر اسب‌هاش شرط‌بندی می‌کرد،
‫و بعد مدادش افتاد توی توالت
‫قبلا واسه این پسرا کالا تحویل ‫دادی، آره؟
‫و می‌دونی که توی اون بطری‌های خالی...
‫شیر نمی‌ذارن؟
‫الان می‌دونم، بابا
‫خوب کاری کردی بهم گفتی
‫بیا اینجا اینو بگیر، پسرم
‫اینو بگیر
‫گرفتیش؟
‫و بین خشونت‌های یک‌شبه‌ی شهر،
‫آمار دولتی که امروز منتشر شد ‫نشون میدن که ایرلند جنوبی...
‫حالا بالاترین نرخ بیکاری در ‫انگلستان رو داره
‫ایناهاش. سیاره‌ی زمین
‫و می‌دونی کجاست؟
‫- سیدنی ‫- استرالیا؟
‫آره، درسته
‫- چیزی در موردش می‌دونی؟ ‫- آره
‫موج‌سواری و فوتبال ‫عجیب و غریب دارن
‫و کانگورو کباب می‌کنن
‫و آب و هواش خوبه
‫جو ترنر جوون هم اونجاست
‫درسته
‫اینو دوست دارین؟
‫چی؟
‫واسه یه مدت بریم اونجا
‫شوخی می‌کنی
‫نه. همین نزدیکی‌هاست
‫17هزار کیلومتره
‫خب، مدرسه، شما دوتا... همین الان
‫اگه بریم اونجا همون بهتر که ‫بریم سمت ماه
‫تو همین الانش اونجا فامیل داری
‫عموزاده‌ست
‫و شماره تلفنش رو داری
‫و یه میلیونر تا قبض‌ها رو پرداخت کنه؟
‫یه مدت بعدش می‌تونیم برگردیم
‫و با چی پولش رو بدیم؟ ‫با پول نداشته‌مون؟
‫خانواده می‌تونه واسه تعطیلات بیاد
‫من که توی یه حباب از ‫داخل خلیج نیومدم
‫هیچ‌کس اینجا نیست که...
‫بتونه هزینه‌ی رفتن به اونجا رو ‫پرداخت کنه
‫یا وقتی که سر کار نیستن، ‫اگه کار داشته باشن
‫تازه اخبار رو شنیدی
‫باید یه کاری کنیم
‫این خونه‌مونه
‫امیدوارم اعتماد به نفس داشته باشی، بابا
‫نگران نباش
‫دوباره امشب قرار نیست بمونه؟
‫آره، نمی تونه کارش رو نادیده بگیره
‫اینجا کار هست
‫روزنامه رو خوندی؟
‫رفتنت باعث ناراحتیم میشه، ‫ولی...
‫- یالا! ‫- اینجا!
‫باید بهشون فکر کنی
‫نمی‌تونیم همه‌مون بریم
‫کسی جز احمق‌ها نمی‌مونه
‫آره، و هیچ‌کس نمی‌مونه تا ‫چای‌شونو درست کنه،
‫پیغام ببره و تمیزشون کنه
‫این توی 10 دقیقه باعث میشه ‫خشونت تموم بشه
‫چطور می‌تونم از بلفاست برم؟
‫من جات بودم نگرانش نمی‌شدم
‫ایرلندی‌ها واسه رفتن به‌دنیا اومدن
‫در غیر این صورت، بقیه‌ی دنیا ‫بار نداشتن
‫فقط نصف‌مون باید بمونن تا...
‫اون نصف دیگه به‌خاطر کسایی که...
‫رفتن احساساتی بشن
‫ایرلندی‌ها واسه زنده‌موندن ‫به یه تلفن، یه نوشیدنی گینس...
‫و صفحات نت‌های موسیقی ‫"دنی بوی" نیاز دارن
‫تو زن بدجنسی هستی، ‫اینو می‌دونی؟
‫شوت می‌کنه و گل می‌زنه
‫ تابستون تموم شده
‫- وایولت، میشه یه سوال ازت بپرسم؟ ‫- چی؟
‫- با پولا چیکار کردی؟ ‫- کدوم پولا؟
‫پولی که مادرت واسه کلاس‌های ‫آواز بهت داد
‫تمام مسافرینی که قصد ‫سوار شدن به کشتی هیشم دارن...
‫باید به محل سوار شدن برن
‫همه دارن خونه رو ترک می‌کنن
‫مردم باید به زندگی‌شون ادامه بدن
‫"فداکاری بلندمدت می‌تونه ‫قلب آدم رو تبدیل به سنگ کنه"
‫واقعا اینطوره؟
‫آره خب، معمولا با یه ‫قدم‌زدن توی پارک...
‫دانا نمیشی
‫قلبت باید از جاش در بیاد
‫آقای فیلسوف
‫و قلب تو کِی از جاش در اومد؟
‫همون موقعی که تو رو با ‫جوراب ساق‌بلند قهوه‌ای دیدم
‫وای خدا
‫- آره ‫- اونو یادمه
‫نصف روز طول کشید تا...
‫پاهام رو با آب تنباکو ‫قهوه‌ای کنم
‫و بعد کل شب طول کشید تا ‫انی...
‫درز پشت پاهام رو با مداد ‫نقاشی کنه
‫نمی‌تونستی بفهمی...
‫چون نمی‌تونستی بهشون ‫دست بزنی
‫فکر می‌کردی جادو هست
‫واقعا جادو بود
‫وقتی موهات سفید باشن، مردم ‫فکر می‌کنن قلبت هیچ‌وقت به‌وجد نمیاد
‫قلب تو به‌وجد اومد؟
‫آره، هروقت تو وارد اتاق می‌شدی...
‫بدجور به لرزه در می‌اومد
‫نه
‫تو اون موقع دروغ می‌گفتی، ‫الانم داری دروغ میگی
‫یالا. باید بریم
‫جیمی گفت صبح منو...
‫می‌بره بیمارستان
‫نه، و منم بهش گفتم این کارو نمی‌کنه
‫خودم با اتوبوس می‌برمت
‫می‌برمت اونجا، و وقتی ‫کارشون تموم شد،
‫می‌تونی مطمئن باشی که ‫خودم از اونجا خارجت می‌کنم
‫می‌شنوی؟
‫خودم می‌برمت خونه
‫می‌شنوی؟
‫آره، می‌شنوم، خانم
‫کِی نشنیدم؟
‫اتوبوس آلدرگرو 3 دقیقه دیگه ‫حرکت می‌کنه
‫آخرین بلیط‌ها رو بخرین
‫رئیس زنگ زد
‫ازم می‌خوان بمونم
‫یه شغل دائمی توی انگلیس
‫می‌خوان به مدیریت منتقل بشم
‫پولش بیشتره
‫بذار رد بشیم
‫یه خونه هم میدن
‫یه خونه بدون اجاره،
‫و فرصتی برای تصاحبش ‫گیر میاریم
‫یه‌کم بزرگ‌تر از خونه‌مونه
‫یه اتاق واسه هر کدوم از بچه‌ها
‫یه باغچه هم داره
‫میشه توی باغچه فوتبال بازی کرد، بابا؟
‫آره، پسرم
‫اگه جواب مثبت بدم، ‫سریع بهم پول بیشتری میدن
‫می‌تونیم همین الان مشکل ‫مالیات معوقه رو حل کنیم
‫این خانواده دیگه توی این شهر...
‫همچین فرصتی گیرش نمیاد
‫هی، مراقب ترافیک باش
‫مراقبشم، مامان. چیزی نیست
‫یالا. دو دقیقه
‫اگه میاین سوار بشین. ‫بلیط‌های آخر
‫ظاهرا واقعا تو رو می‌خوان
‫خودت چی می‌خوای؟
‫می‌خوام خانواده‌ام پیشم باشه
‫تو رو می‌خوام
‫من و تو،
‫از وقتی بچه بودیم همدیگه رو ‫می‌شناسیم
‫این خیابون رو می‌شناختیم...
‫و هر خیابونی که توی نزدیکیش هست
‫و هر مرد و زن و بچه‌ای که ‫توی...
‫هر خونه‌ای زندگی می‌کنن، ‫چه خوش‌مون بیاد چه نه
‫من خوشم میاد
‫و گفتی واسه بچه‌ها یه ‫باغچه داره؟
‫ولی اینجا، هر جایی که بخوان ‫می‌تونن بازی کنن،
‫چون همه اونا رو می‌شناسن،
‫همه دوست‌شون دارن و ‫همه مراقب‌شون هستن
‫اگه اونور آب بریم،
‫اون مردم حرفامونو متوجه نمیشن
‫و نصف‌شون، ما رو ‫دست می‌اندازن...
‫چون باهاشون فرق داریم
‫و نصف دیگه، ازمون متنفر میشن...
‫چون مردا اینجا توی خیابون‌ها ‫بچه‌هاشونو می‌کشن
‫فکر می‌کنن ما اهمیتی نمیدیم
‫و فکر می‌کنی با آغوش باز ‫ازمون استقبال می‌کنن؟
‫و میگن، "بیاین داخل
‫آفرین که خونه‌مونو دزدیدین"؟
‫شرایط عوض میشه
‫آره. همینطوره
‫باید تا کریسمس تصمیم بگیریم
‫باید تا کریسمس تصمیم بگیری
‫برمی‌گردی، درسته، بابا؟
‫مراقب مادرت باش
‫پسر خوبی باش. ‫اگه نمی‌تونی خوب باشی...
‫"و اگه نمی‌تونی خوبی باشی، ‫مراقب باش"
‫خب، بریم
‫فرودگاه آلدرگرو، خانم‌ها و آقایون
‫تلفنی حرف می‌زنیم، باشه؟
‫بهم زنگ بزن
‫وقتی رسیدی خبرم کن
‫دیدم که به دکتر کیلدیر نگاه کردی
‫یکی نیست به خودت بگه
‫به بابانوئل نامه نوشتی؟
‫آره، ولی بابانوئل توضیح داد که...
‫امسال پول کم داره،
‫پس نباید انتظار زیادی داشته باشه
‫اگه با آدمای مطلع حرف بزنی...
‫بابانوئل پول اضافی زیادی داره
‫به‌عنوان هدیه‌ی کریسمس...
‫- فقط به سلامتیت نیاز داری ‫- یکی رو داری که...
‫می‌تونه اینجا شادت کنه، ‫درسته، بابابزرگ؟
‫به مادرت بگو مزه نریزه،
‫وگرنه نمی‌برمت که نمایش رو ببینی
‫چه نمایشی؟
‫نمی‌دونم. فکر کنم...
‫پایکوبی کریسمس هست
‫اشکم رو در میاره
‫و تو، درست رفتار کن
‫بابابزرگت رو اذیت نکن
‫هدیه‌ی کریسمس نخواه
‫اون هم پول نداره
‫مامور مالیاتی پولاشو برد، ‫مثل پولای ما
‫نگران نباش
‫مادرت بابانوئل رو قانع می‌کنه ‫چندتا هدیه بیاره
‫فکر نکنم، بابابزرگ
‫هروقت پولی در کار نیست ‫همیشه متوجه میشم
‫آهای؟
‫- مامور اجاره‌ی املاک استیجاری هستم ‫- خودم بازش می‌کنم، مامان
‫ساکت شو
‫مادرت هستش، کوچولو؟
‫کسی اینجا نیست
‫این منو یاد سیستم بزرگی می‌اندازه که...
‫توی قدیم واسه پرداخت اجاره ‫داشتیم
‫مامور املاک استیجاری میاد و ‫اجاره‌ی خونه‌های...
‫کل خیابون رو جمع می‌کنه،
‫و وقتی کارش تموم شد،
‫و تمام دفتر سوابق اجاره‌ای رو ‫علامت زد،
‫یکی از پسرا توی ورودی پشتی...
‫اسلحه سمتش می‌گیره...
‫و تمام پولا رو ازش می‌بره،
‫و بعد پولا رو به...
‫ساکنین خیابون می‌داد،
‫و یه سهمی هم واسه خودش می‌برد
‫آره، سیستم خیلی موثری بود
‫و مامور املاک استیجاری به‌قدری ‫به‌خاطرش خوب بود که...
‫آخرسر به خودش هم یه سهمی دادن،
‫و همه خوشحال بودن
‫گمونم، به‌جز شورا
‫حالا شرکتی که بابام توش کار می‌کنه ‫اگه بخواد توی انگلیس بهش خونه میده
‫باغچه داره،
‫و دوتا توالت، و دوتاشون ‫داخل خونه هستن
‫توالت بیرونی هیچ مشکلی نداره،
‫به‌جز توی هواپیما
‫مامانم میگه، اگه بریم ‫اونور آّب،
‫حرفامونو متوجه نمیشن
‫این مشکلی نیست، پسرم
‫من 50 ساله که با مادربزرگت ‫ازدواج کردم
‫هیچ‌وقت یه کلمه از حرفاش رو ‫متوجه نشدم
‫و اگه نتونن حرفاتونو متوجه بشن،
‫پس گوش نمیدن، و این ‫مشکل خودشونه
‫وقتی توی لستر بودم،
‫همین حرف رو در مورد من می‌زدن
‫و هر روز با یه لحجه حرف می‌زدم تا...
‫اذیت‌شون کنم
‫هیچ‌وقت نفهمیدن کی هستم
‫ولی من می‌دونستم،
‫و فقط همین یه نفر هست که ‫باید بدونه
‫تو می‌دونی کی هستی، درسته؟
‫آره، بابابزرگ
‫تو بادی از بلفاست 15 هستی،
‫و همه تو رو می‌شناسن...
‫و بابابزرگت مراقبت هست...
‫مادرت هم مراقبت هست،
‫بابات مراقبت هست، ‫مادربزرگت مراقبت هست،
‫برادرت مراقبت هست،
‫و کل خانواده مراقبت هستن
‫و هر جا بری و به هر آدمی که ‫تبدیل بشی،
‫حقیقت همیشه همین می‌مونه
‫و این فکر تو رو امن نگه می‌داره
‫تو رو شاد نگه می‌داره
‫اینو یادت می‌مونه؟
‫- آره، بابابزرگ ‫- آره
‫تو پسر خوبی هستی
‫حالا، چیزی که پدرت...
‫و مادرت می‌خوان رو فراموش کن
‫خودت چی می‌خوای؟
‫می‌خوام تو و مامان‌بزرگ هم بیاین
‫بهم گوش بده
‫امشب اومدم اینجا تا ‫بهت اخطار بدم که...
‫هنوز فرصت و امید اینو داری که...
‫به سرنوشتم دچار نشی
‫کی همچین زنجیرهای بزرگی ‫می‌ذاره؟
‫مامان‌بزرگ، نباید توی سینما ‫حرف بزنی
‫گردن‌بند قشنگی میشه
‫تو همیشه دوست خوب من بودی
‫ممنون
‫تو روح‌زده میشی
‫این همون فرصت و امیدیه که ‫گفتی، جیکوب؟
‫آره
‫ترجیح میدم این کارو نکنم
‫کاملا مطمئنم که نمی‌کنی
‫بابابزرگ کِی از بیمارستان مرخص میشه؟
‫وقتی دکترا بگن ریه‌هاش ‫مشکلی ندارن
‫وقتی بابابزرگ به انگلیس رفت تا ‫معدنچی زغال‌سنگ بشه،
‫تو هم باهاش رفتی؟
‫می‌خواستی بری؟
‫منم نمی‌خوام
‫پدرت گفت داره چیکار می‌کنه؟
‫میگه باید تا کریسمس تصمیم‌گیری ‫بشه
‫کِی برمی‌گرده؟
‫آخرهفته
‫قراره به سینما بریم
‫می‌خواد ما رو به "چیتی چیتی بنگ بنگ" ‫ببره
‫این دیگه چیه؟
‫یه ماشین پرنده‌ست
‫خیلی‌خب، کافیه
‫از یه تپه رد میشه و تقریبا ‫از صندلیت پرت میشی
‫می‌خوای بیای؟
‫تا وقتی که بابابزرگم برگرده خونه ‫وقتت رو می‌گذرونی
‫اگه خدا می‌خواست که من ‫ماشین‌های پرنده ببینم،
‫با بال به‌دنیا می‌اومدم
‫عاشق فیلم‌ها هستی، نه؟
‫وقتی هم‌سن تو بودم ‫زیاد به سینما می‌رفتم
‫فکر می‌کردم می‌تونم وارد ‫صفحه‌نمایش بشم...
‫و به تمام اون مکان‌های عجیبی ‫که می‌بینم سر بزنم
‫مثل اونی که توی اون فیلم بود
‫چی بود...
‫افق‌های گم‌شده
‫- اینو دیدی؟ ‫- نه
‫اسم سینما چی بود، مامان‌بزرگ؟
‫شانگری‌لا
‫اسمش همین بود
‫تا حالا رفتی اونجا؟
‫از بخشی که ما توی بلفسات بودیم...
‫جاده‌ای به‌سمت شانگری‌لا نبود
‫یه روز میری؟
‫چی؟ کجا دارن میرن؟
‫مراقب باش!
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫نگاه کنین!
‫اینو نگاه کنین!
‫محشره
‫تو نابغه‌ای
‫چیز خاصی نیست
‫نه، ساکت شو. ‫وگرنه پرت‌مون می‌کنن بیرون
‫اینو نگاه کن
‫بابا رو بزن، نه من
‫- مامان ‫- بهم شلیک نکن
‫نه، بادی، نه. هی!
‫20 به هیچ!
‫یالا. اینجا
‫چند دقیقه اینجا بشین
‫می‌خوایم باهات حرف بزنیم
‫بادی، من و مامان می‌خوایم ‫در مورد یه چیز باهات حرف بزنیم،
‫یه کاری که ممکنه لازم بشه ‫به‌عنوان یه خانواده انجام بدیم
‫می‌دونی که بابات به انگلیس میره...
‫و یه مدته که اونجا کار می‌کنه؟
‫داشتیم فکر می‌کردیم که...
‫شاید بتونیم به‌عنوان یه خانواده ‫بریم اونجا و زندگی کنیم
‫و بابات یه خونه‌ی قشنگی رو ‫دیده،
‫و یه باغچه‌ی قشنگ داره و...
‫فوتبال بازی کن، بادی
‫- آره ‫- کلی اتاق داره
‫نسبت به اینجا اتاق‌های بیشتری داره
‫- من نمی‌خوام به انگلیس برم! ‫- میشه اونو خاموش کنی؟
‫نمی‌خوام به انگلیس برم!
‫چیزی نیست، عزیزم
‫- هی، چیزی نیست ‫- چیزی نیست
‫دوست و پسرعمویی نخواهم داشت،
‫و نمی‌تونم کاترین رو توی مدرسه ببینم!
‫هی، گوش کن، دوستای جدید ‫پیدا می‌کنی، و...
‫یه باغچه‌ی بزرگ خواهی داشت تا ‫توش فوتبال بازی کنی
‫من به باغچه اهمیتی نمیدم!
‫من مامان‌بزرگ و بابابزرگم رو می‌خوام،
‫و می‌خوام پروژه‌ی رفتن به ‫ماه رو انجام بدم...
‫و سر میز اول بشینم و نمی‌خوام...
‫- عجیب و غریب حرف بزنم ‫- هی، بادی
‫و نمی‌خوام وقتی مرده‌ام یادم بره که...
‫- از کدوم جاده برم ‫- کافیه، عزیزم
‫کسی ازت نخواست عجیب و غریب ‫حرف بزنی
‫- هنوز تصمیمی گرفته نشده ‫- چیزی نیست. دقیقا
‫نه، فقط می‌خواستیم ببینیم ‫بقیه چه فکری می‌کنن
‫- فقط خیلی خسته‌ای ‫- دقیقا. آره
‫نمی‌خوام از بلفاست برم!
‫بیا تا عید پاک این موضوع رو ‫ول کنیم
‫- اون موقع شرایط‌مونو ببینیم ‫- آره
‫این پسرا دارن زجر می‌کشن
‫فکر نکنم تا عید پاک ‫فرصت داشته باشیم
‫فکر نکنم من و تو هم تا ‫عید پاک فرصت داشته باشیم
‫خب، بیا خونه
‫با هم با این مبارزه می‌کنیم
‫بچه‌های هم‌سن بچه‌های ما...
‫دارن اینجا کشته میشن
‫مراقب می‌مونیم
‫نمی‌تونی 24 ساعت روز پیش‌شون باشی
‫نمی‌تونی هم بچگی‌شونو ازشون بگیری
‫هر اتفاقی بیافته...
‫کاری که با این دوتا کردی،
‫فوق‌العاده‌ست
‫منظورت چیه؟
‫تو بزرگ‌شون کردی
‫من نه
‫ما نه
‫تو
‫ممنون
‫تا عید پاک ببینیم چی میشه
‫من زباله‌ها رو می‌برم بیرون، ‫تو چای درست کن،
‫و اینا رو بخوابون
‫بخواب
‫دو هفته دیگه می‌بینمت
‫[3 ماه بعد]
‫هی، خرابش می‌کنی ها
‫- پنج ‫- شش ‫- هفت
‫قبلا اینجا 40تا خونه...
‫توی این خیابون کاتولیک رومی بود
‫این مال قبل از مشکلی که اواسط ‫آگوست رخ داد، بود
‫حالا دولت پیشنهاد داده که...
‫این خیابون رو از نو بسازه،
‫ولی توی شهر مشکلات بیشتری ‫پیش اومده،
‫و این اقدام در بین هشدارهای خشونت‌آمیز ‫تجدیدشده صورت گرفته
‫مون‌دنس 7 به 2
‫باید برنده بشه، نه؟
‫توی کامیکت چه خبره؟
‫باید هیولا رو شکست بده
‫چی؟
‫- این چیپس منه ‫- چیزی که مال توئه مال منه،
‫- و چیزی که مال منه مال توئه ‫- مامان‌بزرگ اینو میگه
‫- یعنی چی؟ ‫- متوجه میشی
‫حالا برو خونه‌ی مامان‌بزرگ و ‫منتظر بمون
‫بعد از اینکه پدرم رو دیدم ‫میام سراغت،
‫- باشه، پسر؟ ‫- باشه، بابا
‫خب، کوچولو، خوب کاری کردی که...
‫ما رو به پلیس نفروختی، ‫پس هستی
‫منظورت چیه؟
‫الان عضوی از ما هستی، ‫و همینه
‫- این چیه؟ ‫- این جنگه
‫بریم، پسرا! دست به کار بشیم!
‫چیکار کنیم؟
‫هر غلطی که دل‌مون می‌خواد
‫خون‌مون به جوش اومده
‫مقامات از شهروندا می‌خوان که...
‫فورا به خونه‌هاشون برگردن...
‫و داخل بمونن و تا اطلاع ثانوی ‫به خیابون‌ها نیان
‫فورا باید انجام بشه
‫اونا تیربارون‌مون کردن
‫ماشین‌های زرهی راه رو واسه اوباش ‫باز می‌کنن تا بیان
‫همگی برین خونه
‫این خوب نیست. ‫یالا، بریم
‫من میرم خونه! ‫من میرم خونه!
‫نه، نمیری
‫می‌خوام برم خونه!
‫تو همراه ما میای
‫می‌خوام برم خونه
‫یالا، بکشین‌شون!
‫یالا! بیاین اینجا!
‫برین!
‫آروم باش!
‫ما دنبال دردسر نیستیم!
‫محض رضای خدا، ولش کن!
‫یالا، بریم!
‫شهر مال پروتستا‌ن‌ها هست!
‫یه چیزی واسه خودت ببر
‫- چی؟ ‫- هر چیزی که می‌خوای
‫پودر لباسشویی!
‫درها رو قفل کن! ‫درها رو قفل کن!
‫مامان! مامان!
‫قضیه چیه؟
‫مامان!
‫داریم سوپرمارکت رو غارت می‌کنیم
‫اینو از کجا آوردی؟
‫بهت گفتم، داریم سوپرمارکت رو ‫غارت می‌کنیم
‫چیکار کردی؟
‫همونجا بمون، بچه
‫چرا اون پودر لباسشویی رو بردی؟
‫طبیعیه
‫یالا
‫برین کنار!
‫مراقب خودتون باشین
‫اینو بذار سر جاش
‫می‌شنوی؟
‫و اگه دوباره همچین کاری کردی،
‫می‌کشمت
‫می‌شنوی؟ و تو، خانم جوون،
‫اگه دوباره پسرم رو به ‫همچین جایی بردی،
‫جوری کتکت می‌زنم که نتونی ‫بری خونه
‫می‌شنوی؟
‫خب؟ گفتم بذارش سر جاش
‫هی، زن!
‫ما چیزی رو سر جاش برنمی‌گردونیم
‫این بیانیه‌ای نیست که می‌خوایم ‫نشون بدیم
‫بیلی، بس کن. ارتش داره میاد. ‫یالا!
‫بیرون! یالا، برین بیرون!
‫- بیرون! ‫- خیلی‌خب
‫یالا!
‫خیابون‌ها رو تخلیه کنین!
‫همین الان خیابون‌ها رو تخلیه کنین!
‫از گاز اشک‌آور و گلوله‌های ساچمه‌ای ‫استفاده میشه!
‫این منطقه رو تخلیه می‌کنیم! ‫از سر راه برین کنار!
‫- وقتشه که از اینجا بریم ‫- کاری نکنین
‫پس شما دوتا عبور امن...
‫من و افرادم رو از اینجا ‫تضمین می‌کنین
‫اگه سعی کنی فرار کنی،
‫یه گلوله توی مغز پسرت ‫خالی می‌کنم
‫تفنگ‌دار تنها داره میاد
‫همین الان این منطقه رو ‫تخلیه کنین!
‫می‌بینم که بچه‌ات به ادب ‫نیاز داره
‫ول‌شون کن
‫نه، فکر کنم اگه این کارو کنم،
‫یکی از سربازا به تیر به کله‌ام می‌زنه
‫اگه اونا نزنن، من می‌زنم
‫مگر اینکه از روی جنازه‌ی ‫اینا رد بشی
‫مردم همیشه نسبت به تغییر ‫مقاومت می‌کنن
‫ولی بهتره بهش عادت کنی، آقا
‫الان آدمایی مثل من این شهر رو ‫اداره می‌کنن
‫و آدمایی مثل تو همه‌مونو ‫نابود می‌کنن
‫بابا!
‫این آخرش نیست، رفیق!
‫ممنون
‫درست میشه
‫با هیئت حرف می‌زنم، درستش می‌کنم
‫دیگه مزاحمتی ایجاد نمیشه
‫توی پنجره‌ی اون مغازه ‫صورتم رو دیدم...
‫وقتی داشتم توی خیابون می‌دویدم...
‫و اون بچه‌های بیچاره رو ‫پشت‌سرم می‌کشوندم
‫و تازه داشتم توی آینه به همون صورت...
‫نگاه می‌کردم
‫و از خودم پرسیدم...
‫"دارم چه غلطی می‌کنم؟"
‫و بعد مریض شدم
‫مثل هر روز صبحی که الان مریض میشم
‫و فهمیدم...
‫فکر نمی‌کنم...
‫دیگه مهم باشه
‫پس، فردا...
‫وقتی عمو مک و عمه وایولت بیان...
‫وسایل‌مونو جمع می‌کنیم
‫چاره‌ای نداری
‫می‌دونی میان سراغت، درسته؟
‫و این بار، یه آدم جدی رو ‫می‌فرستن
‫خودتونو به ماه برسونین
‫لندن برای یه انسان فقط ‫یه قدم کوچیکه
‫وقتی برگردید بلفاست، هنوزم اینجا خواهد بود
‫تو چی؟
‫من جایی نمی رم که پیدام نکنی
‫و حالا برای اعلام برنده ‌های...
‫پروژه‌ی ماه مدرسه ا‌مون
‫این چه طور پیش رفت؟
‫یه ستاره‌ ی طلایی گیر آوردیم
‫باریکلا بهتون
‫این رو بهم بگید، با توجه به اینکه ‫شما 2نفر می ‌دونید...
‫چه طوری با 10 پوند و ‫و 3‌تا چتر سوراخ...
‫و بلیط اتوبوسم به ماه برم؟
‫ببین، غذای اولستری یه هنره، پسر جون
‫اینم بگم که، خوشحالم که ‫عمه وایولت بالا...
‫پیش مامانت هست
‫مدام راجع به این حرف می‌ زنه که ‫چه طور ایرلند جنوبی...
‫بیشترین نرخ "کلمسترول" ‫در دنیا رو داره
‫به‌نظرم بی نظیره که...
‫توی یه چیز قهرمان دنیا هستیم
‫پسرم، می شه بری در رو باز کنی،
‫تا من این ماهیتابه‌ ی داغ رو بردارم؟
‫مادرت هست؟
‫مواظب باش، خانم!
‫چوب سفیدت کجاست؟
‫حالت خوبه، پسرم؟
‫می شه لطفا سرغ بابام رو بگیری؟
‫- نشون بده کیه ‫- کشاورز می گه، "نه"
‫و می گه، "نون داری؟"
‫عذر می خوام
‫پسر کوچیکت اینجاست
‫چی؟
‫خوبه که یه بار دیگه دیدمش
‫اینم از این
‫خیلی خسته ‌ام
‫- حالت خوبه ‫- عزیزم
‫ویل!
‫- حالت خوبه ‫-‌ آره
‫این نامه رو به خانم هیوت بده...
‫و پیغام رو به مادر‌بزرگت برسون ‫ 01:23:51.651 -- 01:23:52.736 ‫برای اعصابشه
‫یالا
‫امروز آدم های زیادی اومدن دیدنش
‫آره
‫خیلی محبوب بود
‫و به نصفشون پول بدهکار بود
‫قبلا در ریاضی کمکم می ‌کرد
‫آدم خیلی متفکری بود
‫یه آدم خیلی متفکر
‫بهت کمک کرد؟
‫آره
‫آره، بهم کمک کرد
‫خیلی بهم کمک کرد
‫"در حال حاضر ما از طریق ‫یه شیشه نگاه می ‌کنیم، از پشت تاریکی؛
‫رو در رو؛
‫در حال حاضر تا حدودی می ‌دونم؛ ‫اما باید بدونم که...
‫برای چه چیزی شناخته شدم
‫وقتی بچه بودم،
‫در بچه گی صحبت کردم، ‫در بچه گی متوجه شدم،
‫در بچه گی فکر کردم؛
‫اما بعد تبدیل به یه مرد شدم و ‫کارهای بچه گانه رو کنار گذاشتم"
‫پس با حالت غم انگیز نگید که ‫از مردنش متأسف هستید،
‫بلکه، با شکرگزاری بگین...
‫قدردانید که اینجا بود
‫خدا عاشقش هست
‫اون مرد نازنین
‫دلم براش تنگ می شه
‫و در کلوب به یادش ‫نوشیدنی می ‌خوریم؟
‫الان میریم اونجا، درسته؟
‫مطمئنم مرد کوچولوت...
‫با وسیله ‌ی پخش موسیقی، آهنگ می خونه
‫بهترین حس دنیاست، مامان!
‫بهترین حس دنیاست!
‫بادی. بیا دنبالم
‫- سلام، بادی ‫- سلام
‫- ممنون ‫- ممنون
‫بر می ‌گردم
‫حتما برگرد
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫بابا، به‌ نظرت من و اون دختر ‫آینده‌ای با هم داریم؟
‫چرا نداشته باشید؟
‫می ‌دونی که اون کاتولیکه؟
‫اون دختر کوچولو می ‌تونه هندو یا...
‫باپتیست جنوبی یا ‫مسیح گیاه‌ خوار باشه،
‫اما اگه مهربون و خوشگل باشه...
‫و شما 2تا به همدیگه احترام بذارید،
‫خودش و خانواده‌ اش می‌ تونن...
‫هر روز هفته به خونه‌ امون بیان
‫قبوله؟
‫وایسا ببینم، یعنی من و تو...
‫باید بریم اعتراف کنیم؟
‫احتمالا
‫پس توی دردسر افتادیم
‫برید
‫برید دیگه
‫پشت ‌سرتون رو نگاه نکنید
‫دوستت دارم، پسرم
‫[برای کسانی که ماندند]
‫[برای کسانی که رفتند]
‫[و برای تمام کسانی که از دست رفتند...]