‫«محتوای این فیلم برای افراد ‫زیر 16 سال توصیه نمی شود.»
‫«بر اساس یک داستان واقعی»
‫«تمامی اسامی، شخصیت ها و مکان ها...
‫ساختگی هستند.»
‫«شرکت جامعه روستایی کره»
‫«نوشیدنی»
‫هی، رفیق!
‫باید این سمت رو هم تمیز کنی!
‫- گرفتی؟ ‫- باشه.
‫شما کی هستید؟
‫پیک جدید غذا هستین؟
‫رفیق...
‫شما کی هستین؟
‫سرپرست اینجا کجاست؟
‫قربان، براتون مهمون اومده.
‫شما کی هستید؟
‫من دستیار سرپرست ‫پارک جونگ اون از اداره مرکزی هستم.
‫میز من کجاست؟
‫چیزی مصرف کردید؟
‫چرا اومدید اینجا؟
‫منظورتون چیه؟
‫این درست نیست.
‫چرا؟
‫یه شخص تحصیل کرده ‫مثل شما باید توی اداره مرکزی کار کنه،
‫نه اینجا.
‫اینجا هزینه زندگی کردن پایینه،
‫اما حقوق کارگرها هم به همون نسبت پایینه.
‫خوبه که خیلی چیزها کم ارزشه،
‫اما این در مورد آدم ها فرق می کنه.
‫متوجه هستید چی می گم؟
‫اینجا برای شما میزی نداریم.
‫من رسما به اینجا منتقل شدم.
‫خانم پارک، شوخیتون گرفته؟
‫شرکت شما یه شرکت پیمانکاری فرعیه،
‫اما من از اداره مرکزی اومدم.
‫به مدت 1سال ‫وظیفه ام رو انجام می دم،
‫بعدش برمی گردم.
‫مردم فقط میان اینجا...
‫تا بتونن بچه هاشون رو...
‫بفرستن به دانشگاه های ویژه.
‫یکی از رفقای قدیمیم هم ‫ازم خواست همین لطف رو در حقش بکنم.
‫اون مردک...
‫شما هم می خوایید همین کار رو بکنید؟
‫بله، می خوام همین کار رو بکنم.
‫عجب بدبختی...
‫«نوشیدنی»
‫می شه 3.7 دلار.
‫ممنون.
‫بفرمائید.
‫جمع بشید.
‫2، 3...
‫ما نور و زندگی هستیم. ‫اول ایمنی!
‫ظرف های غذا رو هم بیار، رفیق.
‫باورم نمی شه اون هنوز اینجاست.
‫اون خانمه از اداره مرکزی...
‫هنوز اینجاست پسر!
‫شاید فوری از اینجا بره.
‫گمشو برو، خانم اداره مرکزی!
‫گوش کن، پارک.
‫این رو برای خاطر خودت می گم.
‫این موضوع ربطی به اینکه...
‫یه زن می تونه کاری رو ‫درست انجام بده یا نه نداره،
‫خب؟
‫البته می دونم چه حسی داری.
‫خیلی خب.
‫ما حاضریم کوتاه بیایم.
‫فقط 1سال، بعدش...
‫برگرد اینجا.
‫خب پس، تکلیف مشخص شد.
‫هی...
‫هی، تو!
‫چیه؟
‫فقط می خوام یه نگاه ‫به اون میزی که بیرونه بندازی.
‫یه چیزی رو برات اونجا گذاشتیم!
‫الآن یعنی من باید تمیزش کنم؟
‫باید چه غلطی بکنم؟
‫آخر هفته هم کار می کنی؟
‫«لیست بررسی های ایمنی، ‫لیست بازرسی های برج تأسیسات»
‫چرا دارن مجبورمون می کنن...
‫تا قیمت ها رو بیاریم پایین؟
‫پس چه طوری می خوایم زندگی کنیم؟
‫از کارای این عوضی ها سر در نمیارم!
‫آقا، می شه کتاب راهنمای نظارت رو ببینم؟
‫می خوام کارم رو انجام بدم.
‫منظورتون کدوم کاره؟
‫چون که از اداره مرکزی اومدم،
‫به نظرم کارم نظارته.
‫چی دارید می گید؟
‫خانم پارک، نظارت وظیفه منه.
‫اینجا سرپرست منم!
‫اصلا در مورد این کار چیزی می دونید؟
‫اصول اولیه اش رو بلدم. ‫بقیه اش رو هم یاد می گیرم.
‫اصول اولیه؟
‫یه سری چیزها هست ‫که نمی شه همین طوری اون ها رو یاد گرفت.
‫الآن 1ماهه که اینجایید.
‫از اینجا برید دیگه.
‫- آقا... ‫- سر در نمیارم.
‫شما وارد اداره مرکزی شدین،
‫پس یعنی آدم باهوشی هستین.
‫دیگه به زن ها هم با تبعیض نگاه نمیشه.
‫شما آینده روشنی دارین. ‫پشتوانه دارین!
‫آقا، خواهش می کنم صبر کنین.
‫آقا!
‫گفتم کافیه دیگه.
‫اینم بردار.
‫اسماتون رو بنویسین ‫و این فرم رو پر کنین.
‫به سوالاتش جواب بدین.
‫این دیگه چیه؟
‫دارم گزارشکار تهیه می کنم...
‫برای بالا بردن بهره وری.
‫این دیگه چه کوفتیه...
‫جمع بشین.
‫این شرکت با یه بحران رو به رو شده.
‫دفتر مرکزی بودجه ‫نیمه دوم سال رو مشخص کرده.
‫از شروع نیمه دوم،
‫ازمون می خوان که ‫حقوق کارمند اعزام شده رو بدیم.
‫میشه بودجه کمتر ‫برای کارگرهای بیشتر.
‫بقیه شرکت ها دارن ‫چپ و راست به خاطر بهره وری...
‫کارگرها رو اخراج می کنن.
‫با شرکتای پیمانکاری فرعی مثل ما ‫عادلانه رفتار نمیشه.
‫ولی مجبوریم کاری که می گن رو انجام بدیم!
‫کاری که می گن رو انجام بدیم!
‫چی؟
‫- بله؟ ‫- چی گفتی؟
‫گفتین مجبوریم کاری ‫که می گن رو انجام بدیم.
‫دیگه چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫ای کله پوک عوضی نفهم!
‫قضیه جدیه!
‫با بودجه جدید...
‫یکیمون تا اون موقع...
‫اخراج شده!
‫به نظرت کی کمترین ‫نمره ارزیابی عملکرد رو داره؟
‫هممون می دونیم کی مقصره!
‫عایق رو در محل مناسب قرار بدین...
‫و با آچار بهش ‫ضربه بزنین تا متصل بشه...
‫نمی خواین یه غذا هم بگیرین؟
‫نمی خوام چاق بشم.
‫میشه 3.7 دلار.
‫آقای سو، ‫شما اینجا چیکار می کنین؟
‫پول بیشتری در میارم.
‫بفرمایین.
‫چقدر طماع.
‫شما کی قراره از اینجا برید؟
‫دارم روش کار می کنم.
‫- خب من دیگه میرم. ‫- خداحافظ.
‫سلام، ‫کسی آژانس گرفته بود؟
‫اوه، بازم شمایی.
‫وایستا... یه لحظه وایستا...
‫آقا، آژانس اومده. ‫باید برید دیگه.
‫«در حال جذب نیرو، ‫افراد خارجی هم قبول می کنیم»
‫شماها چرا هنوز اینجایین؟
‫یادتون باشه، اول ایمنی. ‫برید سر کارتون.
‫ولی، آقا...
‫گفتین که امروز ‫خودتون باهامون میاین.
‫واقعا؟
‫برای تعمیر کابل های برق ‫به کمکتون نیاز داریم.
‫دفعه قبل بهتون گفتم.
‫گندش بزنن...
‫نمی تونین خودتون درستش کنین؟
‫من باید برم ‫به جلسه سرپرستای محلی.
‫بدون کمک شما، ‫خیلی طول می کشه.
‫ای گندش بزنن، ‫آخه چرا امروز؟
‫من میرم، آقا.
‫مسخره بازی در نیار. ‫این یه کار میدانیه.
‫من کتاب مقدماتی...
‫تعمیر کابل های برق رو مطالعه کردم.
‫خیال کردی همه چیز فقط به کتابه؟
‫با کتاب بود ‫که یاد گرفتیم چطور حرف بزنیم.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫گندش بزنن...
‫اگه اون رو با خودمون نبریم...
‫چی میشه؟
‫بیاین اون رو با خودمون ببریم!
‫اون موقع،
‫دیگه هیچوقت اصرار نمی کنه ‫که باهامون بیاد.
‫لعنتی...
‫خودتون مدیریتش کنین.
‫اگه قراره باهامون بیاد،
‫کی قراره راهنماییش کنه؟
‫سونگ وو، وظیفه اش با تو.
‫بیخیال، رفیق!
‫من که مددکار اجتماعی نیستم.
‫من به کارگر تازه کار آموزش دادم،
‫پس الان نوبت توئه.
‫حالا چرا داری سرم داد می زنی؟
‫انقدر کار ننداز گردن من!
‫جز تو دیگه کی هست؟
‫ببخشید.
‫هی!
‫- روپوش ها کجاست؟ ‫- روپوش ها؟
‫همشون همونجاست.
‫بازم ازشون داریم؟
‫اونجا که باید به اندازه کافی باشه.
‫اونجا دارین چیکار می کنین؟
‫هی...
‫وقتی روی دکل هستیم،
‫نباید چیز آهنی همراهمون باشه؟
‫نه، می میری.
‫روپوش دیگه ای نداریم؟
‫مگه این یکی چشه؟
‫خیلی کثیفه.
‫- چی؟ ‫- خدا رو شکر کن که مجانیه.
‫روپوش ها که همیشه باید مجانی باشن.
‫کی بابت اینا پول میده؟
‫ما روپوش های خودمون رو خریدیم.
‫اداره مرکزی برامون ‫لباس کار تهیه نمی کنه.
‫خوب شانس داری.
‫بریم.
‫هی.
‫ما نور و زندگی هستیم. ‫اول ایمنی!
‫بیمارستان چی گفت؟
‫گفتن واسه اینه که ‫سن مامانم رفته بالا.
‫- اینم از ظرف غذا. ‫- ممنون.
‫- هی. ‫- چیه؟
‫تونستی بچه ات رو ببینی؟
‫آره...
‫من رو به سختی یادش میاد.
‫یه سال پیش همین حدود ها نبود ‫که رفتی بهش سر زدی؟
‫سعی کردم، ولی نتونستم.
‫زنم اون موقع خیلی سرش شلوغ بود.
‫«درمانگاه»
‫ولی من اصلا ‫نمی تونستم تکون بخورم.
‫به این ها می گن هراس های ویژه.
‫می تونن موجب یک ترس شدید ‫نسبت به یک چیز بخصوصی بشن.
‫محرک های متعارفش هم لبه های تیز،
‫چاقوها، مارها ‫و یا گربه ها می تونن باشن.
‫یه موضوع روانیه،
‫برای همین قابل درمانه.
‫من چرا بهش دچار شدم؟
‫بهم گفتین که ‫از ارتفاع می ترسین.
‫ممکنه استرس مضاعف باعث شده...
‫که ذهنتون روی دکل های ‫انتقال نیرو متمرکز بشه.
‫نمی تونم با اطمینان بگم.
‫بهرحال، یادتون نره ‫که داروهاتون رو مصرف کنین.
‫ما نور و زندگی هستیم. ‫اول ایمنی!
‫جونگ اون!
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫چقدر وزن کم کردی!
‫وای...
‫اینجا چقدر قشنگه!
‫منم از این مسافرت...
‫یه خیری بهم رسید!
‫زیاد میای اینجا؟
‫درسته.
‫باید یه نگاه به این بندازی.
‫این چیه؟
‫جون وو از بخش منابع انسانی در مورد...
‫ارزیابی عملکردت بهم گفت.
‫این مال منه؟
‫در معرض خطری.
‫اگه یه بار دیگه نمره 10 بگیری ‫اخراج میشی.
‫می خوان حالت رو بگیرن.
‫لعنتی...
‫خیال اینکه بخوای یه مرغ سوخاری ‫فروشی باز کنی رو هم از سرت بیرون کن.
‫چی داری می گی واسه خودت؟
‫اصلا سرمایه اولیه اش رو ندارم.
‫اگه از این شرکت بیایم بیرون،
‫دیگه هیچ کجا استخداممون نمی کنن.
‫یادت نره چقدر مثل دیوونه ها...
‫درس خوندیم تا وارد این شرکت بشیم.
‫حتی بعد از اینکه وارد هم شدیم،
‫انقدر کار کردیم که پدرمون در اومد.
‫راست می گی.
‫همینطور سون یونگ.
‫ظاهرا این نمره بر اساس...
‫ارزیابی های سرپرستتون بوده.
‫همه جوره ریختن سرت.
‫سرپرست؟
‫آره.
‫مطمئنی؟
‫اصلا عادلانه نیست!
‫بریم گزارششون کنیم؟
‫ولی...
‫ولی به نظرم بعیده.
‫تو بین بقیه دخترها...
‫یه افسانه بودی.
‫توی شعارهای تبلیغاتی اداره، ‫مناسبت های ورزشی...
‫حتی توی ایده های بازاریابی...
‫همیشه توی همه چیز بهترین بودی.
‫ولی همکارای مردمون ‫یه جوری رفتار کردن که انگار وجود نداری.
‫عوضی ها.
‫همکارای خانوم هم ‫همچین فرقی نداشتن.
‫اگه تصمیم گرفتی گزارششون کنی،
‫اسم من رو نیار وسط.
‫نگران نباش.
‫اسمت رو به زبون...
‫چینی و انگلیسی هم می نویسم.
‫این ساشی می چقدر خوشمزه ست!
‫چرا به من نمره 10 دادین؟
‫جواب این سوالم رو بدین.
‫من که گفتم علاوه بر نظارت...
‫کارای میدانی هم انجام میدم.
‫زحمات من هیچ ارزشی ندارن؟
‫من کارتون رو ارزیابی کردم،
‫نه شخصیتتون رو.
‫ببینین، اینجا زده "کار میدانی".
‫دیگه توی این دفتر چیکار می تونین بکنین؟
‫خانوم پارک، خودتون باید ‫از قبل اینا رو می دونستین.
‫- اینجا کمیسیون... ‫- کمیسیون روابط کاری؟
‫من پارک جونگ اون هستم، ‫یه کارمند اعزامی.
‫یه سوال مهم و فوری دارم.
‫وقتی که به من...
‫هیچ کاری سپرده نشده، ‫باید چیکار کنم؟
‫اگه این موضوع حقیقت داشته باشه،
‫عملکرد ناعادلانه در حق نیروی کاریه.
‫به حساب شخص ‫مسئول باید رسیدگی بشه.
‫خود شرکت هم ممکنه اخطاریه بگیره.
‫می تونم شخص مسئول رو گزاش کنم؟
‫بله، امکانش وجود داره.
‫اگه تصمیم دارین این کار رو بکنین،
‫شرکت مورد تحقیق و بررسی قرار می گیره.
‫شخص مسئول اخطاریه می گیره.
‫می تونین شکایت کنین...
‫و درخواست غرامت کنین.
‫باید کار رو به من بسپارین، ‫تا من هم کار رو انجام بدم.
‫وگرنه چطوری ‫می تونم نمره بالاتری بگیرم؟
‫چطوری روتون میشه ‫در مورد همچین چیزی اعتراض کنین؟
‫من می خواستم ‫از شما مراقب کنم.
‫برای همین بهم نمره 10 دادین؟
‫اگه شما رو به کمیسیون گزارش کنم،
‫بیچاره تون می کنن.
‫یالا، وسایلت رو جمع کن.
‫چطوری می تونه با سرپرست ‫اینطوری رفتار کنه؟
‫مگه نه، رفیق؟
‫- جعبه های غذا رو که یادت نرفت بیاری؟ ‫- نه، آوردم.
‫خب دیگه راه بیفتیم.
‫یه کم به خودتون استراحت بدین.
‫الان دارم استراحت می کنم.
‫این کار رو نکنین.
‫آیا من به هر طریقی ‫به شما آسیبی رسوندم؟
‫اگر که نه، باقی پولم رو بدین.
‫شد 21.4 دلار.
‫هی...
‫یه لحظه وایستین.
‫اینا به درد نمی خورن.
‫چی؟
‫لباس کار هستن دیگه.
‫فکر کردین هر لباسی مناسبه؟
‫واسه همین هم دارم ‫چسب عایق می خرم.
‫با این حال ‫به لباس کار مناسب نیاز دارین.
‫روپوش های مخصوص...
‫ممکنه تا هزار دلار هم قیمتشون باشه.
‫اگه جلوی برق رو نگیره،
‫موقع کار کردن می میرین.
‫متوجه شدین؟
‫می تونین از اینجا بخرین.
‫چرا از شرش خلاص نمیشی؟
‫حتی پدر و مادرش هم ‫راحت ولش کردن.
‫کل عرضه ات همین بود؟
‫دیگه بیشتر از این ‫چی از من می خوای؟
‫من درگیر کارای خودمم.
‫واسه من مسخره بازی در نیارا!
‫حتی حشره ها هم...
‫بهتر از تو می تونن این کار رو انجام بدن.
‫سرپرست های دیگه توی بیرون انداختن...
‫کارگرهای به درد نخور عالی عمل کردن.
‫چرا فقط تویی ‫که دست روی دست گذاشتی؟
‫بازرسمون میاد بهتون سر میزنه.
‫ممکنه کارگرات...
‫یا پروانه کسبت رو از دست بدی.
‫متوجه شدی؟
‫الو؟
‫مردک لعنتی...
‫عوضی!
‫وایستا!
‫بچه ها...
‫باید بخش بی-357 تی ال ‫رو بررسی کنین.
‫دنبال پیچ های شل ‫و قسمتای زنگ زده بگردین.
‫رشته های عایق، کابل های برق...
‫و دکل ها رو بررسی کنین.
‫باید سه تا دکل رو بررسی کنین.
‫پس دیگه راه بیفتین.
‫و اینکه...
‫ای گندش بزنن...
‫قراره از اداره مرکزی...
‫یه بازرس بیاد.
‫پس حواستون جمع باشه و...
‫طبق اصول پیش برین.
‫هی تو، چرت نزن.
‫برای همینه که نمره ‫ارزیابی لعنتیت انقدر پایینه.
‫طناب رو بیار.
‫کارمون تموم شد.
‫دکل بعدی کجاست؟
‫اون طرف.
‫توی اولین تلاش موفق شدی؟
‫چقدر طول کشید؟
‫حدودا چهل سال.
‫اون بالا برق آدم رو نمی گیره؟
‫باید چیکار کرد؟
‫فکر کردم آموزش دیدی.
‫اون بالا،
‫همکارات تنها کسایی هستن که داری.
‫باید بهشون اعتماد داشته باشی.
‫- هی، آقای تازه کار... ‫- بله؟
‫یه شغل پاره وقت دیگه نمی خوای؟
‫ها؟
‫می خوام بهم آموزش بدی.
‫علاقه ای ندارم.
‫با پول بیشتر،
‫می تونی برای دخترات ‫عروسک بخری.
‫کلی کار ریخته سرمون، ‫پس بجنب.
‫«بابایی، تو بهترینی!»
‫ببخشید، یادم رفت.
‫الان می رسم اونجا. ‫خیلی شرمنده ام.
‫از اون مسیر برو پایین.
‫یه ایستگاه اتوبوس اونجا هست.
‫- وایستا... ‫- آها، راستی.
‫این رو هم بگیر، محض احتیاط. ‫بعدا بهم پسش بده.
‫هی، آقای تازه کار!
‫به همکارات اعتماد داشته باشی، ها؟
‫وای...
‫چطوری تونستی من رو ‫توی کوهستان تنها بذاری؟
‫معذرت می خوام، ‫یادم رفته بود که شیفتم رو عوض کردم.
‫بخاطر اینه که همش داری ‫سر کار می خوابی!
‫چه ربطی داره؟
‫من موقع کار نمی خوابم،
‫فقط توی وقت استراحت.
‫برای همینه که نمره ‫ارزیابیت انقدر پایینه.
‫نگران نمره خودت باش.
‫10 گرفتی.
‫تو هیچی در مورد من نمی دونی.
‫من مثل خر کار می کردم.
‫ببین، من الانم دارم ‫مثل خر کار می کنم.
‫پس چرا باید پول لباسای کارت رو بدی...
‫و یه کار پاره وقت رو نگه داری؟
‫سرت توی کار خودت باشه.
‫تو حتی نمی دونی...
‫چی برای دکل نوردها مهمه.
‫چی انقدر مهمه؟
‫آدمایی مثل ما دو بار می میرن.
‫یه بار به خاطر برق گرفتگی ‫و یه بارم به خاطر سقوط.
‫345 هزار ولت درجا آدم رو می کشه.
‫اما این چیزی نیست ‫که ما ازش می ترسیم.
‫چیزی که ازش می ترسیم اینه که...
‫اخراج بشیم.
‫اون وقت باید با کارای پاره ‫وقت زندگی رو بگذرونیم.
‫تو از اداره مرکزی اومدی، ‫برای همینم درک نمی کنی.
‫تو فقط اخراج میشی دیگه.
‫برای تو،
‫مردن از اخراج شدن ترسناک تره.
‫برای همینم...
‫نمی تونی از دکل ها بالا بری.
‫برای تو،
‫این مشکل بزرگه ست.
‫جونگ اون...
‫حتی باز کردن رستوران ‫مرغ سوخاری هم پول می خواد.
‫من چی کار کنم؟
‫چطوری زندگی کنم؟
‫من می ترسم...
‫اخراج شدن و مردن...
‫جفتش یه چیزه.
‫ما تو همچین روزایی ‫نمی تونیم کار کنیم.
‫باد می تونه الکتریسیته رو هدایت کنه،
‫برای همین خیلی خطرناکه.
‫فردا بازرس میاد.
‫از امروز، تیم بازرسی و منابع انسانی...
‫بررسی شرکت حفاظت و نگهداری ‫دکل انتقال برق شما رو به عهده می گیره.
‫به مدت 30 روز، ‫ما دفتر...
‫و نحوه انجام کارهای میدانی ‫رو بررسی می کنیم.
‫بذارید بازرستون رو معرفی کنم.
‫امروز، تسلط شغلیتون رو...
‫ارزیابی می کنیم.
‫با اینکه خانوم پارک یه ‫کارمند اعزامی هستن...
‫اما ایشون هم مورد ارزیابی قرار می گیرن.
‫فقط محض اطلاعتون،
‫این روند استاندارد شرکتمونه.
‫پس شکایت پر کردن...
‫هیچ فایده ای نداره.
‫- مگه نه؟ ‫- بله، البته.
‫پس بیاین شروع کنیم. ‫نیاز نیست استرس داشته باشین.
‫گیره معلق.
‫حلقه قوس دار.
‫یوغ متقاطع.
‫مجموعه کنترل افت.
‫عایق.
‫شاخ قوس دار.
‫اون...
‫اون اسمش چیه؟
‫اسم نداره.
‫که اینطور...
‫زود باش دیگه، ‫از یه کیسه برنجم سبک تره!
‫اون گره رو ببین فقط...
‫باید طناب رو محکم تر ببندی!
‫از پاهات کمک بگیر.
‫عایق رو بین پاهات بگیر،
‫تا لیز نخوری، اینطوری!
‫طناب رو ببر بالاتر.
‫دستات رو تکون بده... ‫بی فایده ست!
‫به نظرتون این خنده داره؟ ‫این فاجعه ست!
‫من فقط...
‫دیگه کلا تکون نمی خوره.
‫خدایا...
‫بعدش می خوای چیکار کنی؟
‫منتظر چی هستی؟
‫باز دوباره شروع کرد.
‫به پایین نگاه نکن، ‫فقط برو بالا.
‫فکر کن پله هستن،
‫و یکی یکی از روی بَست ها بالا برو.
‫تا جایی که می تونی برو بالا.
‫داری چیکار می کنی؟
‫از دخالت کردن توی کار بقیه خوشت میاد؟
‫نظر شما چیه آقای سرپرست؟
‫شاید نامزدشه.
‫آخی چه زوجی.
‫سازمان ما خیلی وقته که خصوصی شده.
‫ما تحمل بی کفایتی رو نداریم.
‫نتیجه ارزیابی امروز بد بود.
‫چرا اینطوریه؟
‫خانوم پارک...
‫نتایج شما از همه بدتره.
‫اگه عملکردتون بهتر نشه،
‫برای جفتمون بد میشه.
‫نتیجه کارمندهای بی کفایت...
‫میشه یه شرکت بی کفایت.
‫برای همینم خیلی از ‫شرکت ها دارن تعدیل نیرو می کنن.
‫آقای سو...
‫نتایج شما هم همچین عالی نیست.
‫یادتون باشه.
‫- آقای سرپرست... ‫- بله؟
‫لطفا گزارش کار سه ماه گذشته رو برام بیار.
‫می خوام دقیق بررسی کنم که...
‫چقدر سخت کار کردین.
‫حتما، اصلا مشکلی نیست.
‫می تونین بعد از اینکه ‫برگشتین پایین شهر...
‫اسناد رو بررسی کنین.
‫اول، بذارین اطراف رو بهتون نشون بدم.
‫هنوز هتلتون رو ندیدین.
‫نزدیک اقیانوسیم، ‫برای همینم غذاش عالیه.
‫چطوره ساشی می بخوریم؟
‫- ساشی می؟ ‫- آره.
‫عالیه.
‫کسایی که بی کفایتن خودشونن!
‫«ما نور و زندگی هستیم.»
‫بفرما...
‫باید غذا بخوریم تا زنده بمونیم.
‫فقط اونا که نباید مثل خرس بخورن.
‫بفرما...
‫بخور.
‫«فرم درخواست کارمند اعزامی»
‫من مدارکی که ‫ارسال کردین رو بررسی کردم.
‫بعد از یه حادثه،
‫سه ماه وقت دارین که شکایت پر کنین.
‫سه ماه شما تقریبا داره تموم میشه.
‫تصمیمتون رو گرفتین؟
‫اگه شکایت بنویسم چه اتفاقی میفته؟
‫ما روال کاری رو در پیش می گیریم ‫و موضوع رو بررسی می کنیم.
‫نتایج تبعات قانونی داره.
‫از اونجایی که به زور منتقلتون کردن...
‫می تونین کار اصلیتون رو پس بگیرین.
‫چقدر طول می کشه؟
‫بستگی به پاسخ شرکت داره.
‫ممکنه کم طول بکشه،
‫ممکن هم هست ‫سه تا پنج سال طول بکشه.
‫می تونم توی این فرایند شغلم رو نگه دارم؟
‫نمی تونین انتظار داشته باشین ‫که اوضاع مثل قبل بمونه.
‫قطعا شرکت مقاومت می کنه.
‫قید ترفیع رو که بزنین،
‫ممکنه مساعده هم بهتون ندن.
‫تازه، ممکنه بتونن یه راه ‫قانونی پیدا کنن تا اخراجتون کنن.
‫قطعا سعی می کنن شما رو زمین بزنن.
‫بازم می خواین ادامه بدین؟
‫من اون کار پاره وقت رو قبول می کنم.
‫مهمون من باش.
‫«مرکز آموزش الکترونیک دیوون»
‫تعطیلات آخر هفته ست، برای ‫همین خواستم که اینجا رو در اختیارمون بذارن.
‫مطمئنی ورودمون غیر قانونی نیست؟
‫چی می خوای؟
‫که جلو جلو دستمزدم رو بگیرم.
‫این ممکنه چیز خاصی به نظر نیاد...
‫اما ممکنه زندگیت رو نجات بده.
‫خیلی از آدما به خاطر نادیده گرفتن...
‫این بخش سقوط می کنن.
‫سه بار بررسیش کن.
‫با بدنت، چشمات و دستات.
‫با دقت نگاه کن.
‫طناب رو قلاب کن، ‫بعد پاهات رو بذار.
‫برو بالا.
‫نه، اینور رو نگاه کن.
‫اول، طناب رو قلاب کن.
‫بعد، برو بالا.
‫اول، طناب رو بگیر.
‫اون بالا قلابش کن.
‫طناب رو قلاب کن، اینطوری.
‫و یکی یکی از روی بَست ها بالا برو.
‫اول پایانه رو وصل کن، ‫وگرنه برق می گیرتت.
‫می خوام اول وصل کردن ‫خطوط برق رو تمرین کنم.
‫نه باید به ترتیب درست پیش بری.
‫نزدیک بود درستش کنم!
‫اون بالا، باد خیلی شدیدتر ‫از این ضربه من می وزه.
‫این سری، تمرکز کن...
‫و به ترتیب پیش برو.
‫نشونم بده چطوری.
‫اول، پایانه رو وصل کن.
‫کلید ماشینت رو بهم بده.
‫انگار بدون یه بازرس دور و برت...
‫یه قدمم نمی تونی تکون بخوری.
‫چی گفتی؟
‫وقتی اولین بار رفتم اون بالا،
‫منم ترسیده بودم.
‫می دونی تصور می کردم کی اون بالاست؟
‫کی؟
‫دخترم که باید ازش محافظت کنم.
‫تو هم باید یکی رو تصور کنی.
‫آقای تازه کار...
‫این همه سختی رو ‫به خاطر بچه هات تحمل می کنی؟
‫هیچ سختی ای نداره.
‫از کارم لذت می برم.
‫بیشتر مردم نمی تونن ‫همچین منظره ای رو ببینن.
‫چند تا کار پاره وقت داری؟
‫دقیق نمی دونم.
‫انقدر زیاده که شمارشش از دستت در رفته؟
‫خب همش در حال تغییره.
‫کل زندگی من شغل های پاره وقته.
‫بالاخره اومدی.
‫خیلی خوشمزه ست.
‫من به خاطر این رستوران اومدم،
‫نه به خاطر دیدن تو.
‫پس بخور دیگه.
‫قرار از پیش تعیین شده چطور بود؟
‫پسره چطوریه؟
‫خدمت سربازیش رو تموم کرده،
‫و تا حالا هم ازدواج نکرده.
‫چرا من باید این شکلی زندگی کنم؟
‫اگه من یه مرد بودم،
‫تا الان یه شغل خیلی خفن داشتم.
‫توی هیئت مدیره می رفتی.
‫- دقیقا. ‫- دقیقا.
‫موقعیتیه که فقط توی خواب می بینیم.
‫اون آقاهه...
‫از شرکتش اخراج شده بود.
‫اما شکایت کرد...
‫و نتیجه دادگاه رو برد.
‫فکر کردم می تونه کمکت کنه.
‫که اینطور.
‫راستی... ‫مجبورم کردن میزها رو عوض کنم.
‫ها؟
‫من رو سر میز تو گذاشتن.
‫برای همین خیلی نمی تونم بهت زنگ بزنم.
‫من رو متهم به افشای اطلاعات کردن.
‫میزش خیلی جادار و خوبه.
‫بفرما، هیچ راهی ‫جز تمرکز روی کار نداری.
‫واقعا معذرت می خوام.
‫آژانس می خواستین، درسته؟
‫ببخشید دیر کردم...
‫- من رفتم. ‫- خداحافظ.
‫اتوبوس طول می کشه تا بیاد.
‫نگران نباش.
‫بیا، بذار همراهیت کنم.
‫به نظرم از عروسک ها خوشت میاد.
‫دقیقا مثل دخترام.
‫الو؟
‫خانوم پارک، لطفا بیا سرکار.
‫هنوز که زوده.
‫اورژانسیه...
‫بازرسم هنوز اینجاست.
‫باید از پروانه کسبمون محافظت کنیم.
‫پارک؟
‫الو؟
‫وسایلتون رو بردارین. ‫بریم.
‫هی، زود باش!
‫به سرپرست زنگ زدی؟
‫گفتش با بازرس میاد.
‫- یعنی کی میشه؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫هر موقع دلشون بخواد میان،
‫مثل عزرائیل.
‫هوای بد دیروز...
‫دکل انتقال برق رو به هم ریخته.
‫چرا توی این هوا دارن ‫مجبورمون می کنن بریم بالا؟
‫- باید کارمون رو عالی انجام بدیم. ‫- باشه.
‫یه دقیقه آفتابیه، ‫یه دقیقه مِه میشه!
‫مگه باد الکتریسیته رو هدایت نمی کنه؟
‫تو روی زمین بمون ‫و عایق رو بفرست بالا.
‫منم میام بالا.
‫اون بالا همکارت تنها چیزیه که داری.
‫دقیقا به خاطر همین می گم.
‫به نظرم بهت خوب یاد دادم.
‫تو کار خانوم پارک رو هم می کنی؟
‫خانوم پارک، باید براش ناهار بخری!
‫خانوم پارک، ‫نمی خواد کاری بکنی.
‫فقط با یه عایق بزن تو سر بازرس.
‫بزن جمجمه مسخره اش رو بترکون!
‫بریم.
‫سیم اتصال به زمین رو یادتون نره.
‫هر چی گفتن انجام بده، باشه؟
‫بچه ها، همگی هستین؟
‫فکر کردین بازرسی امروز رو جا میندازم؟
‫زود می رسم اونجا.
‫امروز، ارزیابی می کنم که چطور...
‫رشته های عایق رو تعمیر می کنین.
‫خانوم پارک هم باید بره بالای دکل.
‫یادتون نره، ‫کارآمدی و باکفایتی مهم ترین چیزه!
‫واقعا می خواین بیاین؟
‫همش می گین که میاین، ‫اما هیچوقت این کار رو نمی کنین.
‫بعدشم، انقدر بقیه رو اذیت نکنین.
‫شما فقط گیرتون روی منه.
‫چی گفتی؟
‫خانوم پارک، عایق رو بفرست بالا.
‫هوا خیلی عالیه،
‫اصلا مثل دیروز نیست.
‫هی، حرف زدن بازده کار رو میاره پایین!
‫به نفعتونه تا وقتی می رسم ‫اونجا کارتون تموم شده باشه!
‫منظره رو ببین فقط!
‫هی، هی، هی!
‫وقتی بالای دکلیم،
‫بالای کل دنیاییم!
‫ما از همه بالاتریم!
‫ما دکل نوردیم!
‫- زود باش رفیق! ‫- بریم!
‫- وایستا... وایستا! ‫- باید بجنبیم!
‫جونگ اون،
‫برات یه سری اطلاعات دارم.
‫میرم سر اصل مطلب.
‫شنیدم که...
‫نمره عملکرد کاری آقای سو پایینه.
‫فقط کارت رو بهتر از اون انجام بده.
‫بودجه تعیین شده ست،
‫برای همین ممکنه ‫به جای تو اون اخراج بشه.
‫الو؟
‫جونگ اون؟
‫بفرمایین داخل.
‫بخش منابع انسانی ‫همه چیز رو تحت کنترل گرفته.
‫همسرش مرده،
‫برای همین به دختر بزرگش ‫خسارت رو پرداخت می کنیم.
‫اینجوری از شر مخمصه قانونی خلاص میشیم،
‫پس نیازی نیست نگران باشین.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫آقا، مشکلی نیست.
‫گیوری، اگه اینجا رو امضا کنی...
‫انقدر غرامت می گیری.
‫بعدش، تو و خواهرات ‫می تونین برید مدرسه...
‫می خوام یه گزارش بدم.
‫همکارم بر اثر حادثه توی محل کارش...
‫وقتی داشته تعمیرات می کرده مرده.
‫اگه اینجا رو امضا کنی...
‫- من همه چیز رو دیدم. ‫- در مورد چی دارین حرف می زنین؟
‫- من... ‫- فکر کردی کی هستی؟
‫تو هیچ آدم مهمی نیستی،
‫پس خفه شو.
‫- هر چی می گم رو انجام بده... ‫- من خیلی هم آدم مهمی هستم.
‫من پارک جونگ اونم، ‫یه کارمند اعزامی.
‫من شاهد همه چیز بودم.
‫اوضاع باید تغییر کنه.
‫من رو نخندون.
‫این یه شرکت پیمانکاری فرعیه،
‫پس کدوم خری اصلا براش مهمه؟
‫هیچ ربطی به ما نداره.
‫پس چرا اینجایین؟
‫بریم بیرون حرف بزنیم.
‫- بریم. ‫- نمی تونین ببرینش.
‫داری چه غلطی می کنی؟
‫گفتم بریم بیرون حرف بزنیم!
‫رسما دیوونه شدی؟ ها؟
‫یادت رفته که...
‫ما همه کارهامون رو از طریق ‫کاغذ بازی انجام می دیم؟
‫گیوری، به اون خانمه توجه نکن.
‫«کمک های مراسم ترحیم»
‫«گزارش حادثه در محل کار»
‫«امروز، موقع تعمیر...
‫اینم از گزارش.
‫- من درخواست بررسی غرامت دارم. ‫- لعنتی!
‫بریم بیرون در موردش حرف بزنیم.
‫بر این اساس غرامت بدید!
‫انقدر روی اعصاب من راه نرو!
‫گزارش رو بخونید و طبق اون غرامت بدید!
‫شما مسئولین!
‫اون چه مرگشه؟
‫شما اون رو کشتید!
‫ما کسی رو نکشتیم!
‫دارم سعی می کنم ‫با زبون خوش صحبت کنم.
‫این حتی تقاضای زیادی هم نیست.
‫برای همین فرستادنت اینجا احمق جون.
‫نمی دونی حالا باید روی زانوهات ‫بشینی و به التماس بیفتی؟
‫چون من یه زنم ‫و به یه دانشگاه خوب نرفتم،
‫و حتی بدون اضافه حقوق مضاعف کار کردم.
‫برای همین من رو فرستادین اینجا؟
!دختره ی آشغال
‫بعدا راجع بهش حرف می زنیم.
‫فکر کردی داری چه غلطی می کنی؟
‫داری انتقام می گیری؟
‫چه نقشه ای کشیدی؟
‫تو فقط به خاطر این که...
‫نمره پایین گرفتی عصبانی هستی، درسته؟
‫- سرپرست رو بیارید! ‫- داری چیکار می کنی؟
‫چرا داری پاره اش می کنی؟
‫ما داریم خوب رفتار می کنیم!
‫دختره احمق!
‫- ما داریم منطقی عمل می کنیم! ‫- شماها کشتینش.
‫دختره ی...
‫گفتم بیرون در موردش حرف می زنیم.
‫لعنتی...
‫الآن یکی از اون ها شدی؟
‫پرتش کنید بیرون!
‫باور نکردنیه...
‫ما چه گناهی کردیم ‫که این حقمون شده؟
‫علت مردنش شماهایید.
‫تمام چیزی که ما ‫می خواستیم این بود که نمی ریم.
‫همه چیزی که می خواهیم...
‫اینه که زنده بمونیم.
‫داری چیکار می کنی؟
‫ژنراتور رو پیدا کنید!
‫کدوم ژنراتور؟
‫قدیمیه کار نمی کنه.
‫ژنراتوری نیست؟
‫الآن حتی جسد هم زودتر از بین می ره.
‫شرم آوره.
‫- الو؟ ‫- آقای سرپرست!
‫یه مورد اضطراری پیش اومده.
‫برق کل منطقه قطع شده.
‫انگار توی دکل های ‫منطقه 12 یه مشکلی به وجود اومده.
‫باید فورا تعمیرات رو توی ‫منطقه 12 شروع کنیم.
‫فقط پایین بمون و ببین کار می کنه.
‫الو؟
‫- منتظرم بمون! ‫- الو؟
‫داری کجا می ری؟
‫بخش منابع انسانی تصمیم گرفته اخراجت کنه!
‫الآن دیگه توی سرش چی می گذره؟
‫من به محل مورد نظر رسیدم.
‫برق رو قطع کردید؟
‫آره، همون جا صبر کن.
‫تا وقتی که کارمون ‫با قسمت تعمیرات خودمون...
‫تموم نشده کاری نکن.
‫خانم پارک، هوس مردن کردی؟
‫چرا رفتی اون بالا؟
‫عجب دردسر سازیه...
‫فقط می خوای دردسر درست کنی، نه؟
‫پارک، داری چیکار می کنی؟
‫کجایی؟
‫می خوام کابل برق رو درست کنم.
‫اون کابل برق به جزیره وصله،
‫برای همین اشکال نداره همونطوری بمونه.
‫بعد از اون یکی دکل تعمیرش می کنیم.
‫وقتی باد تموم شد.
‫قبلا که بهت گفتم!
‫چرا نمی تونی مثل آدم از دستورات پیروی کنی؟
‫مردم اون جزیره هم مهمن.
‫تعدادشون زیاد نیست، ‫ولی نباید بهشون بی توجهی کرد.
‫تو نمی دونی الآن داره...
‫به اون ها چی می گذره.
‫اونجا جاییه که جسد آقای تازه کار هم هست.
‫مامان بابای من قبل از این که حتی ‫به دنیا بیام هم، من رو دور انداختن.
‫همکارهام هم من رو دور انداختن.
‫و حالا هم که شرکتم من ‫رو اخراج کرده و دور انداخته.
‫من خودم به بقیه اجازه دادم که طناب بندازن...
‫دور گردنم.
‫نمی دونم...
‫کی از این طناب محکم توی جهنم می افتم.
‫برای اینکه متوقفش کنم...
‫برای اینکه از این طناب محکم توی جهنم نیفتم...
‫خودم رو دور نمی ندازم.
‫برق رو وصل کنید.
‫خط برق رو درست کردم.