‫[تمامی شخصیت ها، مکان ها، مذاهب...
‫و حوادث این سریال خیالی اند.]
‫مامان.
‫- مامان. ‫- بله؟
‫ایشون رئیس سئو هیون ته ‫از گروه سئوریون اند.
‫گفتید ایشون کی هستند؟
‫اوه بله. ایشون مادرمه.
‫قربان باید بریم.
‫درسته.
‫- بعدا می بینمتون. ‫- بله، آقا.
‫مامان.
‫چیزی نیست. چرا این قدر نگرانی؟
‫بریم. چیزی نیست. نگران نباش.
‫بیا.
‫فقط چند تا آزمایش انجام می دن. همین.
‫درمانت می کنند، باشه؟
‫مامان!
‫دائم سرگیجه می گیری. ‫خوب نیست.
‫بیا، یه خخرده بخور.
‫مامان بیا.
‫خوبم...
اما مرسی
‫آناناسه.
‫این...
‫عجله نکنید.
‫ببخشید.
‫اوه عیبی نداره. همه این جوری
‫طبیعیه که وقتی یک دفعه از آدم سئوال می شه، ‫ چیزهایی که می دونه رو فراموش کنه.
‫نشونه ی به خصوصی بوده که اخیرا اذیتتون کنه؟
‫خب...
‫هر چند وقت یه بار چیزهای عجیبی می بینم.
‫یکی از علایم متداوله؟
‫چه جور چیزهایی می بینید؟
‫آتیش سوزی.
‫آتیش سوزی؟
‫به نظر رویا نمیاد.
‫خیلی واقعی به نظر می رسه.
‫می تونید بیشتر برام توضیح بدید؟
‫خونه ی یه نفر رو می بینم. ‫از اون خونه هایی که سبکشون قدیمیه...
‫با یه تلویزیون سیاه و سفید...
‫که یه دکمه برای عوض کردن کانال داره.
‫پنجره ها هم همین طورند. ‫سبکشون قدیمیه با شیشه ی مات.
‫یه رادیوی بزرگ هم می بینم...
‫و یه بخاری نفتی.
‫که این طور. همه چیز ‫رو با جزئیات زیادی به یاد میارید.
‫انگار آتیش سوزی شده...
‫و بچه ای توی یکی از اتاق هاست.
‫یه بچه ی کوچیک.
‫می خوام برم بچه رو نجات بدم...
‫اما بدنم حرکت نمی کنه.
‫بعدش بیدار می شم.
‫همین.
‫فکر کنم اضطراب زیادی رو تجربه کردید.
‫آقای مون.
‫جریان کارآگاه چا جه هوانه.
‫باید راجع بهش تحقیق کنید.
‫از طریق شخص دیگه ای اقدام نکنید.
‫همونی نیست که توی ایستگاه پلیس جونگسانه؟
‫بهتر نیست از رئیس به بپرسید؟
‫نیازی نیست رئیس به ‫چیزی در این مورد بدونند.
‫باید تاریخچه ی خانوادگیش رو با دقت بررسی کنید
‫اون جور که من شنیدم ‫با مادرش زندگی می کنه.
‫پیدا کنید کجا زندگی می کنند ‫و اوضاعشون چه طوره.
‫ته و توی همه چیز رو در بیارید.
‫بله قربان.
‫فقط یه لحظه طول کشید...
‫اما یه جوری مؤدبانه باهام حرف زد ‫که انگار من کاملا غریبه ام.
‫فکر می کنی چرا چنین اتفاقی افتاد؟
‫وضعیتش داره بدتر می شه؟
‫مورد مادرت یه کم غیرعادیه.
‫وقتی توهم میاد سراغش، احساسش هم می کنه.
‫خاطرات قدیمیش زنده می شن...
‫و خاطرات زمان حال رو مغشوش می کنند.
‫مواردی مثل اون کمیابند، اما اتفاق می افتند
‫خاطرات قدیمیش؟
‫منظورت قبل از حادثه ست؟
‫فکر کنم هیچی ‫از قبل تصادف یادش نیست.
‫مطلقا هیچی.
‫اما امکان داره؟ ‫موضوع مربوط به 35 سال پیش بوده.
‫تصادف 35 سال پیش اتفاق افتاده؟
‫آره، سال 1984.
‫باید این رو ببینی.
‫سئونگ کوان می گه لی جونگ یوپ ‫با کلی آدم ملاقات کرده.
‫از گزارشگر یو.بی.اس گرفته تا کارآگاه پلیس
‫انگار با خودش همراهشون کرده.
‫چرا این کارآگاه با لی جونگ یوپ ملاقات کرده؟
‫داره در مورد پرونده ی شیمرِ ‫ 35سال پیش تحقیق می کنه...
‫و این رو ببین.
‫می دونی این یارو کیه؟
‫کیم هیونگ گوک.
‫وکیل لی سانگ وو توی پرونده ی شیمر.
‫باز هم هست. می دونی دخترش کیه؟
‫گزارشگر اتاق خبر یو.بی.اس
‫همون که...
‫داره روی یه گزارش ویژه ‫راجع به پرونده ی شیمر کار می کنه؟
‫می شناسیش؟
‫شنیدم داره درباره پرونده ی شیمر...
‫و همین طور رسوایی اِوِرگرین تحقیق می کنه.
‫واسه همین مدیر برنامه ها رو فرستادم ‫و یه درس عبرت کوچیکی بهش دادم.
‫میذاریم این خبرچین ها...
‫واسه خودشون آزادانه جولان بدن...
‫و تقریبا از کارهامون آگاه شدند.
‫مین کی.
‫بله.
‫در مورد سونگ هی...
‫کی؟
‫ریو سونگ هی.
‫ریو سونگ هی؟ همون قضیه ی ‫ سال ها پیش؟ چی شده؟
‫اگه...
‫زنده باشه چی؟
‫این مزخرفات یعنی چی؟
‫اون سال ها پیش مرده.
‫هی لازم نیست خودت رو اذیت کنی.
‫مرگش تقصیر تو نیست. ‫این رو خودت هم می دونی.
‫یه حادثه بود.
‫یه خبر واسه ات دارم.
‫بالاخره از واشینگتن در مورد ‫تیم جدیدمون بازخورد مثبتی گرفتم.
‫اُه اون تیمی که بهش اشاره کرده بودی.
‫و مطمئنم که به زودی ‫می تونم تاییدیه اش رو بگیرم.
‫عالیه. واسه ات خوشحالم.
‫عزیزم این تیم تو هم هست.
‫همون طور که می دونی ‫به شدت توصیه کردم...
‫که تو یکی از اعضامون باشی.
‫خب نظرت چیه؟
‫باشه.
‫باشه حتما. من رو هم در نظر بگیر.
‫خیلی خب.
‫پس کِی برمی گردی؟
‫الو؟
‫خب می دونی که دارم ‫ روی یه کتاب کار می کنم.
‫کتابت؟ جدی؟
‫امیدوار بودم که بتونم تمومش کنم.
‫تو مدت هاست که منتظری فرصتش ‫رو پیدا کنی که خودت رو ثابت کنی.
‫حالا بالاخره یه بار برای همیشه ‫شانس در خونه ات رو زده.
‫می دونم زمان لازم داری ‫تا به مسائل خاتمه بدی.
‫یادت باشه نمی تونم تا ابد منتظرت بمونم.
‫آره.
‫خیلی خب. می فهمم که اون پسر لی سانگ ووئه...
‫ولی چرا باید نگرانش باشیم؟ مسخره ست.
‫بهت که گفتم. من حساب اون احمق رو می رسم.
‫پس می تونی دوباره یکی رو اشتباهی بکشی؟
‫مراقب حرفی که می زنی باش.
‫به همه میگه که پدرش در حالی که ‫پلیس شکنجه اش می کرد کشته شده.
‫چه جوری می خوای این رو راست و ریس کنی؟
‫این تحلیلیه که تیمِ ‫ برنامه ریزی راهبردی فرستاده.
‫[تاثیر افشاء تی اچ 5]
‫عواقب لحظه ای رو نشون میده...
‫که لی جونگ یوپ قضیه تی اچ 5 رو افشا کنه.
‫چه درست باشه چه غلط...
‫لحظه ای که جنجال ایجاد کنه...
‫اعتبار شرکت به شکل اجتناب ناپذیری ‫به شدت ضربه می خوره.
‫آوازه ی شرکت اون ور آب کاملا نابود میشه.
‫اگه نتونیم سرمایه گذار پیدا کنیم...
‫و نتونیم به صنایع مهم بفروشیم...
‫نمی تونیم به بازار چیره بشیم ‫ که مشکل هم همینه.
‫بعدش بلافاصله ‫ شرکت های دیگه شکستمون میدن.
‫همین که لی جونگ یوپ آغازگر این قضیه بشه...
‫بقیه ی قربانی های اِوِرگرین ‫ هم بهش می پیوندند.
‫حالا اگه رسانه ها هم بهشون بپیوندند...
‫فکر می کنی بعدش چه اتفاقی می افته؟
‫دادستانی وارد ماجرا میشه.
‫مشکل رو باید ریشه ای حل کرد.
‫بهترین کاری که می تونیم بکنیم ‫اینه که قبل از این قیل و قال ها جلوشون رو بگیریم.
‫می خوای چی کار کنی؟
‫اون واسه تو کار می کنه.
‫باید بره.
‫منظورت اینه که از کشور بره؟
‫همین جوری از کشور بندازیمش بیرون؟
‫دیوونگیه.
‫اون قاتله.
‫یه دکتر جوون خوش تیپ...
‫از بریتانیا...
‫که به خاطر سوابق خانوادگی ناگوارش ‫به فرزندی گرفته شده بوده.
‫حتی فقط شنیدن داستان زندگیش ‫آدم رو به گریه میندازه.
‫پس اگه بره سراغ پلیس، دادستان...
‫و یکی از شرکت های خوشه ای برتر کشور...
‫مردم هیجان زده میشن.
‫اگه می خواستیم این کار رو بکنیم ‫پس چرا اون موقع آزادش کردیم؟
‫اگه تو درخواست نکرده بودی که ولش کنیم...
‫- یونگ بوک... ‫- سئونگ کوان.
‫کافیه، باشه؟
‫مین کی.
‫از وزارت امور خارجه بخواه ‫که به قضیه رسیدگی کنند.
‫بهشون بگو به سرعت و به بی سر و صداترین ‫نحو ممکن به قضیه رسیدگی کنند.
‫ولی اون بدون مقاومت میره؟
‫باید جدا نگه اش داریم.
‫چشم ها و دهنش رو می بندیم ‫و دست و پاش رو می بریم.
‫باید در عرض 24 ساعت انجامش بدیم.
‫منظورت چیه که اداره ی اطلاعات منحل شده؟
‫چرا؟
‫تحقیقات تمومه.
‫به محض این که اعتراف ‫کانگ سانگ گو تحویل داده بشه منحل میشه.
‫به همین راحتی؟
‫این جوری تمومش می کنی؟
‫ببین سروان...
‫شلوغش نکن.
‫اون فقط ناراحته.
‫چی داری میگی؟
‫شنیدم سروان داره ‫یه درجه ترفیع ویژه می گیره...
‫و تو هم یه تقدیرنامه می گیری.
‫تبریک میگم.
‫چی؟
‫ما همه با هم زحمت کشیدیم...
‫ولی فقط بعضی ها پاداش می گیرند.
‫منظورت چیه؟ جه هوان خیلی کار کرده.
‫کسی که کانگ سانگ گو ‫رو گرفت هم اونه.
‫البته که جه هوان کارهای زیادی کرده...
‫ولی همیشه توی لحظات حساس ‫ تنهایی وارد عمل میشه.
‫نمی دونم خارج از کار چه کارهایی کرده.
‫باید درستش کنی.
‫می دونم می خوای توی مرکز توجه باشی...
‫ولی گاهی بذار به عنوان ‫یه تیم کارها رو انجام بدیم.
‫فکر می کنی چرا تیم اسمش تیمه؟
‫در هر صورت جه هوان خیلی باهوشه.
‫خیلی حسودیم میشه.
‫بریم.
‫منظورتون از این که دوباره تدوینش کنم چیه؟
‫فردا میره روی آنتن.
‫چطور جرئت می کنی صدات رو ببری بالا؟
‫اون مصاحبه هایی که با قربانی ها ‫ و اعضای خانواده های...
‫قربانی های حادثه ی اِوِرگرین گرفتیم چی؟
‫اگه همه ی چیزهایی که در مورد ‫ تی اچ 5 و سئوریون اند رو در بیاریم...
‫فقط یه ویژه برنامه ‫در مورد کانگ سانگ گو میشه.
‫باید بدونی چه جوری هر چیزی...
‫که به موضوع ربطی نداره رو حذف کنی.
‫این یعنی میشه انگیزه ی جرم رو حذف کرد؟
‫تمرکز روش اشتباهه.
‫بمب.
‫چه جوری یه کارمند معمولی کالج ‫همچین چیزی رو تنهایی تو خونه درست کرده؟
‫تمرکز زیادی روش هست.
‫به جز تدوین سئوریون...
‫چرا هر چیزی که مربوط به ‫ شیمر میشه رو حذف کنم؟
‫منظورت از حذف چیه؟
‫همه اش موجوده. این که چه جوری ‫کانگ سانگ گو زنگ می زنه میگه: «من شیمرم.»
‫- همه اش موجوده. ‫- پرونده ی 35 سال پیش چی؟
‫در پایان نه محوریتی داره، نه نقدی،
‫نه آگاه سازی ای.
‫فایده ی یه برنامه ی تحقیقاتی ‫بدون خبرنگاری چیه؟
‫من اسمم رو روش نمیذارم.
‫اگه نمی خوای این کار رو نکن.
‫قبلا بهت نگفتم؟
‫اگه زودتر خبر رو به مسیر درستش می بردی...
‫لازم نبود این همه تدوین ‫و کار بیهوده انجام بدی.
‫باید یاد بگیری گوش کنی.
‫تو تنها فرد توی این دنیا نیستی.
‫اگه تنها نیستم ‫ بعدش چی میشه؟
‫قصد داری با چاپلوسی واسه ‫یکی دیگه زندگی کنی؟
‫کیم هیو کیونگ.
‫تو...
‫این روزها خیلی مزخرف میگی.
‫کانگ سانگ گو...
‫شیمر نیست.
‫فقط بشین ببین چی میشه اگه برنامه ای ‫رو ببری روی آنتن که بگه اون شیمره.
‫اگه شیمر واقعی از راه برسه چی؟
‫بعدش چه جوری با عواقبش ‫دست و پنجه نرم می کنی؟
‫بفرمایید.
‫خیلی وقت بود همدیگه ‫رو ندیده بودیم آقای کیم هیونگ گوک.
‫اوضاع چطوره؟
‫هیچکس توی کانون وکلا ‫خبری ازت نداشت.
‫ظاهرت که خوب به نظر میاد. ‫حتما زندگی راحتی داری.
‫من در طول زندگیم به خیلی ها فرصت دادم.
‫هر وقت یکیشون رو می بینم ‫یه سوالی رو ازشون می پرسم.
‫چطوره؟
‫از زندگی ای که انتخاب کردی...
‫راضی هستی؟
‫[کمونیست ها را ریشه کن کنید، ‫جاسوسان را دور نگاه دارید.]
‫درخواست.
‫درخواست های بیشتر.
‫لی سانگ وو خودکشی نکرده.
‫می خوای نتایج تحقیقات رو برملا کنم؟
‫اظهاراتی از تیم تحقیقاتیِ اون موقع...
‫و دکترهایی که جسد ‫رو معاینه کردند هست.
‫روزی که سانگ وو مُرد ‫افرادی که شیفتشون بود...
‫احمق!
‫چرا...
‫هی، کیم هیونگ گوک.
‫تو وکیلی. دادستان که نیستی.
‫تحقیق کار تو نیست.
‫پخش کردن شایعات بی اساس...
‫و ایجاد ناآرامی اجتماعی.
‫تو دوست سانگ وو بودی.
‫تو هم کمونیستی؟
‫خواهر بزرگت معلمه...
‫و برادر کوچیکت توی ارتشه.
‫فکر می کنی درسته ‫همچین خانواده ی پولداری ...
‫بینشون یه کمونیست داشته باشند؟
‫بسوزونش.
‫با دست های خودت همه اش رو بسوزون.
‫چرا اومدی دیدن من؟
‫لی جونگ یوپ رو می شناسی، درسته؟
‫شنیدم بعد از این که به کره ‫نقل مکان کرده زیاد دیدیش.
‫از اون جایی که پسر دوست فوت شده اته ‫مطمئنم می خوای باهاش خوب رفتار کنی.
‫می دونم کمکش کردی.
‫مطمئنم ترغیبش کردی.
‫گفتی: «نمی دونی پدرت چقدر ناعادلانه مرد؟»
‫این...
‫- منظورت رو دقیق متوجه نمی شم. ‫- می دونستی، مگه نه؟
‫می دونی داره دقیقا همون کاری ‫رو می کنه که پدرش کرد.
‫این حقیقت نداره.
‫ته یونگ این کار رو نمی کنه.
‫حتما برات سخت بوده...
‫که دخترت رو بعد از طلاق تنهایی بزرگ کنی.
‫شنیدم گزارشگره.
‫نباید شبیه پدر مادرش بشه.
‫توی عمرم زمین خوردن ‫گزارشگرهای زیادی رو دیدم.
‫کسانی که به خاطر گزارش غلط ‫ از کار بی کار شدند.
‫پیدا کردن شغل جدید سخته...
‫ولی نمی خوان یه چرخ دستی ‫ رو بکشن این ور اون ور.
‫در عوض از غصه توی خونه ‫استعدادشون هدر میره...
‫تا این که توی چهل سالگی از سرطان می میرند.
‫دنیا پر از آدم های این جوریه.
‫همسرهاشون از این خونه ‫به اون خونه محصولات زیبایی می فروشند...
‫و ماست می فروشند تا بچه هاشون ‫رو بفرستند مدرسه.
‫این چه جور زندگی ایه؟
‫وقتی همه چیز داشت ‫مطابق میلتون پیش می رفت...
‫مطمئنم همه تون فکر می کردید قهرمانید.
‫دخترت زیباست.
‫باید زندگی خوبی داشته باشه.
‫شاید یه روزی گوینده ی خبر بشه.
‫با بچه ام...
‫کاری نداشته باشید.
‫اگه این کار رو بکنید...
‫همه تون رو می کشم.
‫این جا رو باش.
‫واسه همینه که به ترس ‫بیشتر از وجدان ایمان دارم.
‫ترس چیزهای بیشتری رو مخفی می کنه.
‫ما رو به انسان بدل می کنه...
‫و کمک می کنه تصمیم درست رو بگیریم.
‫به تصمیم درست...
‫فکر کن.
‫خدای من!
‫بابا!
‫چیزی نیست. ولش کن!
‫[تحلیل تلفات تی اچ 5 ‫توسط لی جونگ یوپ]
‫چی کار می کردی که افتادی؟
‫خب.
‫فکر کردم برق داره میره.
‫اسمش چا ایون سوئه ‫و سال 1959 متولد شده.
‫نوشته اهل گپو - سیه.
‫قبلا مشخصاتش ثبت نشده بوده...
‫و خودش سال 1984 ثبتش کرده.
‫سال 1984؟
‫قبلش چی؟
‫هیچ سوابقی ازش در دست نیست.
‫نوشته ...
‫در دوره ی اجباری ثبت نام ‫مشخصاتش رو ثبت کرده.
‫امکان داره؟
‫اون موقع ها رایج بود که افراد...
‫رو از ثبت مشخصات خانوادگی ‫حذف کنند یا اشتباهی ثبتشون کنند.
‫واسه همین اگه بررسی سوابق ‫که توسط پلیس انجام می شد مشکلی نداشت...
‫ثبت رو انجام می دادند.
‫چقدر احتمالش هست ‫که هویتش رو عوض کرده باشه؟
‫توی دهه ی 80...
‫اثر انگشت شست هنوز کامپیوتری نشده بود.
‫پس اگه کسی ‫توی اداره ی پلیس کمکش می کرد...
‫شدنی بوده.
‫کسی کمکش می کرد.
‫ازدواجش چی؟
‫شنیدم شوهرش مرده.
‫سوابقی از شوهرش پیدا نشد.
‫اون یه مادر تنهاست.
‫الان همسری نداره؟
‫نه.
‫گواهی نسبت های خانوادگی ‫ فقط خودش رو نشون میده.
‫قوم و خویشی هم نداره.
‫سلام خانم کیم.
‫چرا می خواستید من رو ببینید؟
‫می خواستم ببینم میشه با هم بادوک بازی کنیم؟
‫یهویی وقتم آزاد شد.
‫ببخشید؟
‫می دونید که داشتم یه برنامه ‫در مورد شیمر آماده می کردم، درسته؟
‫برنامه به زودی میره روی آنتن ‫ولی از بیرون فشار آوردند...
‫که هر گونه اشاره ای به شیمر...
‫و پروژه ی تی اچ 5 رو حذف کنیم.
‫اون روز...
‫شما نرفتید به سالن بادوک. ‫جای دیگه ای رفتید، درسته؟
‫دفتر حقوقی کیم هیونگ گوک.
‫از کجا می شناسیدش؟
‫چرا شخصی که یه زمانی مظنون اصلیِ...
‫پرونده ی شیمر بود...
‫اومده بود وکیل ‫پرونده ی 35 سال پیش رو پیدا کنه؟
‫ارتباطتون باهاش چیه؟
‫یه ارتباط شخصیه.
‫لی جونگ یوپ.
‫امروز به عنوان گزارشگر این جا نیومدم.
‫به عنوان دختر کیم هیونگ گوک این جا ام.
‫دخترش؟
‫گمون کنم پدرم هیچ وقت بهم اشاره ای نکرده.
‫چیز زیادی در مورد خانواده اش نگفت.
‫به من هم در مورد شما چیزی نگفت.
‫اون رازهای زیادی داره.
‫هنوز ازم پنهون می کنه ‫که وکیلِ...
‫پرونده ی شیمرِ 35 سال پیش بوده.
‫چرا کسی که تمام عمرش...
‫از گذشته اش اجتناب کرده...
‫با مظنون پرونده ی شیمر ملاقات می کنه...
‫و موارد تلفات پروژه ی تی اچ 5 ‫رو باهاش تحلیل می کنه؟
‫عجیب نیست؟
‫تو کی هستی؟
‫تو چرا این قدر درگیر پرونده ی شیمری؟
‫چون می خوام وکیل شکست خورده ‫اعتبارش رو دوباره به دست بیاره.
‫اعتبار پدرت بهانه ست.
‫مگه برنامه به نفع خودت نیست؟
‫وقتی توی این ماجرا شخص سومی، ‫این قدر راحت این حرف رو نزن.
‫راحت نگفتم...
‫و من شخص سوم نیستم.
‫منظورت چیه؟
‫ببخشید صدام زدند.
‫تو کی هستی؟
‫دفعه ی بعد می بینمت.
‫[آن موقع فقط هفت سالش بود.]
‫[ما همه در گذشته زندگی می کنیم.]
‫ما همه در گذشته زندگی می کنیم.
‫[خاطراتمان معرف مان هستند.]
‫[گذشته ما را به آن چه هستیم بدل می کند.]
‫گذشته ما را به آن چه هستیم بدل می کند.
‫[سلام.]
‫سلام.
‫سلام یوجین.
‫حالت چطوره؟
‫[سلام]
‫[سلام یوجین. حالت چطوره؟]
‫[یه لطفی بهم می کنی؟]
‫یه لطفی بهم می کنی؟
‫[یه لطفی بهم می کنی؟]
‫بگو.
‫[بگو.]
‫می تونم چیزی رو که در مورد...
‫گذشته گفتی نقل قول کنم؟
‫توی کتابم نوشته میشه.
‫[کدوم جمله؟]
‫کدوم جمله؟
‫[کدوم جمله؟]
‫«خاطرات آدم ها رو می سازند.»
‫«اتفاقی که الان می افته ‫نتیجه ی گذشته ست.»
‫[«اتفاقی که الان می افته ‫نتیجه ی گذشته ست.»]
‫حتما، اگه لازمه می تونی ازش استفاده کنی.
‫[حتما، اگه لازمه می تونی ازش استفاده کنی.]
‫[ممنون...]
‫ولی بیا به زودی با هم شام بخوریم.
‫[ولی بیا به زودی با هم شام بخوریم.]
‫حتما، خوبه.
‫[حتما، خوبه.]
‫ممنونم.
‫[ممنونم.]
‫امشب چطوره؟
‫[مرکز پزشکی سئوریون]
‫هر بار که این رو می بینم...
‫یاد شمشیر داموکلس می افتم.
‫داموکلس به دیده ی تحقیر به پادشاه نگاه کرد.
‫یه روز پادشاه، داموکلس ‫ رو به ضیافت شامش دعوت کرد...
‫و اون رو بر تخت پادشاهیش نشوند...
‫و یه شمشیر رو بالای سرش آویزون کرد.
‫شمشیر بُرِّان فقط...
‫با یه تار موی اسب معلق بود.
‫«این که روی تخت پادشاهی نشستن ‫چه جوریه رو تجربه کن.»
‫فکر می کنی وقتی داموکلس ...
‫شمشیر معلقی که هر آن ممکن بود...
‫بیفته روی سرش رو دید چه حسی داشت؟
‫امشب با پرواز از این جا میری.
‫میری لندن.
‫ناراحتم که همکاریمون این جوری تموم شد...
‫ولی اشتباه نکن.
‫شخصا هیچ کینه ای ازت به دل ندارم.
‫تا وقتی بری فرودگاه می تونی این جا بمونی.
‫بقیه ی وسایلت رو واسه ات می فرستند.
‫اون نقاشی رو هم مزایات ‫ از طرف من در نظر بگیر.
‫نه ممنون.
‫یه کم لبخند بزن. دشمنت که نیستم.
‫اگه بهش فکر کنی می بینی ‫من حتی اسم واقعیت رو هم نمی دونم.
‫فقط می دونم تو پسر لی سانگ وویی.
‫این جوابته؟
‫پدرم در حالی که هیچ ‫کار اشتباهی نکرده بود مُرد.
‫شماها چی برای از دست دادن دارید؟
‫این قدر سخته که اشتباه خودتون رو بپذیرید؟
‫من فقط می خواستم حقیقت رو بفهمم. همین.
‫فقط می خواستی حقیقت رو بفهمی؟
‫مطمئنی چیز بیشتری نبوده؟
‫وقتی...
‫فقط می خوای حقیقت رو بدونی ‫این کار رو می کنی؟
‫خیلی در مورد تی اچ 5 تحقیق کردی.
‫آدم به این فکر می افته که داری آماده میشی ‫که جنگی علیه گروه سئوریون راه بندازی.
‫بهت گفتم وقتی می خوای کسی رو تهدید کنی...
‫باید از جونت مایه بذاری.
‫چرا این قدر خودخواهی؟
‫می تونی فقط وسایلت رو جمع کنی و بری...
‫ولی باید به فکر اون هایی ‫که این جا می مونند هم باشی.
‫پس تو و کیم هیونگ گوک به هم نزدیکید؟
‫شنیدم حتی نمی تونه از پس هزینه ی...
‫باز کردن دفتر خودش به عنوان وکیل بربیاد.
‫تقلا می کرد که دخل و خرجش رو جور در بیاره.
‫بعد از این که زنش ازش جدا شد...
‫حتی رفت توی کار ساخت و ساز...
‫تا دخترش گشنه نمونه. می دونستی؟
‫می دونی...
‫اگه فقط از رفتار دشمنانه ات ‫ نسبت به سئوریون دست برداری...
‫هم کیم هیونگ گوک...
‫و هم دختر گزارشگرش مشکلی نخواهند داشت.
‫بذارید این تلفن رو جواب بدم.
‫[لی جونگ یوپ]
‫به دست هاش صدمه نزنید.
‫دست هاش یه میلیون دلار می ارزند.
‫حرکت نکنید. اگه شاهرگتون رو زده باشم...
‫ظرف پنج دقیقه می میرید.
‫دستتون رو روش نگه دارید ‫ و بی حرکت بمونید.
‫بذار ماشینت رو قرض بگیرم.
‫خوش اومدید.
‫بفرمایید این جا بشینید.
‫بفرمایید. میل کنید.
‫خب مادرتون چطوره؟
‫چرا آورده بودینش بیمارستان؟ ‫مریض شدند؟
‫علائم یه اختلال شناختی رو داره.
‫منظورتون از اختلال شناختی، زوال عقله؟
‫چند سالشونه؟
‫امسال 60 ساله شد.
‫- سال 1959 به دنیا اومدند؟ ‫-بله.
‫اون قدرها پیر نیستند.
‫چه اتفاقی واسه شون افتاده؟
‫تازگی دوران سختی رو گذرونده...
‫و در گذشته هم یه تصادف کرده بوده.
‫تصادف؟
‫راجع بهش بهم بگید.
‫ایشون بیمار بیمارستانم هستند. ‫نمی تونم خودم رو به بی خیالی بزنم.
‫معرفیشون می کنم به متخصص این رشته.
‫قبل از این که من به دنیا بیام...
‫یه تصادف رانندگی واسه اش پیش اومد ‫و سرش صدمه دید.
‫نمی دونم بگم از خوش شانسیش بوده یا نه...
‫ولی چیزی یادش نیست.
‫چیزی یادشون نیست؟
‫هیچ چیزی رو از قبل تصادف به یاد نمیاره.
‫چقدر قبلش؟
‫چقدر قبلش رو به یاد نمیارند؟
‫درسته.
‫شاید سوال زیادی خصوصی ای بود.
‫ببخشید.
‫عیبی نداره.
‫مادرم به بیماری پارکینسون مبتلا بود.
‫پدرم یه کارخونه باز کرد ولی بیشتر از این که ‫ سودش بهمون برسه باعث دردسر شد.
‫این قضیه مادرم رو خیلی ناراحت کرد.
‫با این که یه پسر داشت...
‫در نهایت نتونستم همراهش باشم.
‫انگار نوشیدنی زیاد می خورید.
‫مامانم اصلا نمی تونه نوشیدنی بخوره.
‫گمون کنم از پدرم به ارث بردم.
‫من هم نوشیدنی زیاد می خورم.
‫خدایا.
‫اگه با من نوشیدنی بخورید از حال میرید.
‫باید سن و سالتون رو هم در نظر بگیرید.
‫اُه خدای من. هی، کارشناس بمب.
‫می خوای امشب نشونت بدم ‫بمب واقعی چیه؟
‫گوانگ سوی احمق.
‫ترفیعِ...
‫ویژه ات...
‫فقط به خاطر مافوق هاته. ‫ این رو می دونی، مگه نه؟
‫می دونم.
‫وقتی میری اداره ی مرکزی...
‫آینده ی روشنی داری.
‫پس حتی اگه مافوق هات...
‫یعنی اگه اون احمق ها باهات بد رفتار کنند...
‫باید باهاش کنار بیای.
‫قربان یه سوالی ازتون دارم.
‫چیه؟
‫شنیدم شما توی تیمی بودید...
‫که 35 سال پیش در مورد ‫پرونده ی شیمر تحقیق می کردند.
‫کدوم احمقی این مزخرفات رو بهت گفته؟
‫مافوق ها توی اداره ی مرکزی گفتند.
‫خدایا، معلومه.
‫عاشق شایعه پراکنی اند.
‫دیگه بهت چی گفتند؟
‫گفتند شما ‫با مرحوم هاهم یونگ بوک صمیمی بودید.
‫هی.
‫حق نداری این بحث رو پیش بکشی.
‫متاسفم.
‫به نظر می اومد ‫که پرونده ی فسفر سفید واسه تون جالبه.
‫واسه همین فکر کردم شما دو نفر ‫با هم صمیمی بودید.
‫صمیمی؟
‫وقتی بمیری دیگه همه ی ‫ این حرف ها بی فایده ست.
‫یونگ بوک واقعا مرد وفاداری بود.
‫الان دیگه آدم مثل اون پیدا نمیشه.
‫از اون جایی که یه تیم رو مدیریت کردی ‫خودت باید بدونی.
‫این روزها همه سرشون گرم مراقبت از خودشونه.
‫کسی کمک نمی کنه ‫اشتباهات دیگران رو مخفی نگه داره.
‫اشتباهات؟
‫این مزخرفات رو تموم کن ‫و فقط نوشیدنیت رو بخور.
‫بیا تو.
‫- لطفا بشین. ‫- خیلی خب.
‫واحد تحقیقات داره منحل میشه...
‫و سروان داره ترفیع ویژه می گیره.
‫دارند سعی می کنند ‫همه چیز رو مسکوت نگه دارند.
‫شنیدی چه اتفاقی برای خانم کیم افتاده؟
‫چی شده؟
‫بهش گفتند هر چیزی ‫که در مورد شیمره رو از گزارشش حذف کنه.
‫حالا هم تو رو از کشور اخراج می کنند.
‫همه چیز داره جوری ‫پیش میره که می خوان.
‫دارند مجبورمون می کنند ‫که کنار بکشیم.
‫مدام حمله می کنند ‫بدون این که بهمون فرصتی برای مبارزه بدن.
‫حالا می خوای چی کار کنی؟
‫وقتی سئوریون شروع به حرکت کنه...
‫اون طور که شنیدم ‫کاری از دست ما ساخته نیست.
‫چیه؟
‫الان گفتی «ما».
‫این که یهو زنگ زدی غافلگیرم کرد.
‫فکر کردم شاید توی دردسر افتاده باشی.
‫نه.
‫راستش برعکسه.
‫از ایالات متحده باهام تماس گرفتند.
‫اشاره کردند شاید شغل بهتری گیرم بیاد.
‫خوبه.
‫امیدوارم خوب باشه.
‫حالا میری؟
‫می خوای بیشتر این جا بمونی؟
‫واقعا نه.
‫وقتی مادرم فوت کرد...
‫تقریبا موقع وضع حملش بود.
‫اگه اون بچه اون موقع متولد می شد...
‫حدودا هم سن تو بود.
‫اگه تو خواهر کوچولوم بودی...
‫بهت می گفتم همین حالا بری.
‫برو اون جا و هر کاری ‫ می خوای بکن و شاد زندگی کن.
‫پشت سرت رو نگاه نکن.
‫من اونی ام که داره میره.
‫ولی چرا انگار تو داری میری؟
‫واقعا؟
‫دیروقته. باید یه کم استراحت کنی.
‫یوجین.
‫میشه یه سوالی ازت بپرسم.
‫هنوز فکر می کنی من قاتلم؟
‫هنوز این سوال رو جواب ندادی. ‫همیشه از جواب دادن بهش طفره میری.
‫یه تحلیلگر شخصیت ‫که تو خونه اش به یه قاتل پناه میده.
‫هرگز همچین چیزی نشنیدم.
‫ممنونم.
‫چرا باز این رو ازم پرسیدی؟
‫همین جوری.
‫داشتم فکر می کردم در مورد من ‫چه جوری توی کتابت می نویسی.
‫مظنون، تعقیب کننده...
‫یا...
‫فقط یه غریبه؟
‫[مراسم ترفیع و قدردانی ویژه]
‫- مواظبش باش. ‫- بله قربان.
‫[پلیس]
‫اون جا.
‫بیشتر بده بالا.
‫امتحان می کنیم، امتحان می کنیم.
‫یک، دو، سه.
‫- بفرمایید. ‫- بله ممنونم.
‫اُه سرم.
‫شرکت خوشه ای، چه مزخرفاتی!
‫سرم درد می کنه.
‫[ایستگاه پلیس جونگسان]
‫از کجا می دونستی این جاام؟
‫تبریک میگم.
‫تبریک لازم نیست.
‫کارآگاه چا یه شایعه ای پخش شده...
‫که میگه خیلی ‫به اون مرد پولدار نزدیک شدی.
‫برنامه چی شد؟
‫فقط شایعه می شنوم. ‫کِی میره روی آنتن؟
‫من از برنامه کنار گذاشته شدم.
‫چی؟ چرا؟
‫تازگی ها چی کار می کنی؟
‫در زمینه شایعه ها به روز نیستی.
‫مقامات بالاتر بهم گفتند از شر هر چیزی ‫که در مورد شیمر و تی اچ 5 بوده خلاص شم...
‫واسه همین من هم بی خیال شدم.
‫مقامات بالا؟
‫پس همین جوری از شغلت ‫استعفا دادی؟ مگه گزارشگر نیستی؟
‫نگفتم از شغلم استعفا دادم.
‫عصبانی شدم واسه همین ‫چند روز مرخصی گرفتم...
‫و دارم فکر می کنم با بابام ‫برای تعطیلات برم تفریحگاه .
‫چطوره ماها که دورمون زدند ‫با هم جمع بشیم و یه نوشیدنی بخوریم؟
‫راستی یوجین کجاست؟
‫مسئله ی مهمی نیست. بهش زنگ نزدم.
‫بیشتر مراقبش باش.
‫فقط مجبورش می کنی کار کنه. ‫تو می تونی خیلی کندذهن باشی.
‫راجع به چی حرف می زنی؟
‫چرا یه دختر باید به یه نفر کمک کنه ‫ اونم وقتی حتی بهش ربطی نداره؟
‫بی خیال.
‫چون فکر می کنه باحاله این کار رو می کنه...
‫همراه با احساس مسئولیت. ‫اون حرفه ایه.
‫اُه خدای من. تو واقعا کندذهنی.
‫تو با این کندذهنی ‫چه جوری می تونی مجرم ها رو بگیری؟
‫صبر کن.
‫بله، خانم چا.
‫چی داری میگی؟ چرا استعفا داده؟
‫دوباره بپرس.
‫نه، بذار من با مسئول پذیرش صحبت کنم.
‫سلام. مادرم امروز صبح ‫برای ملاقات با دکتر لی وقت قبلی داشتند.
‫استعفا دادند؟
‫چرا یهویی؟
‫چی؟
‫باشه، ممنون.
‫در مورد لی جونگ یوپه؟ چی شده؟
‫گفتند یه اتفاقی واسه خانواده اش افتاده.
‫واسه همین استعفا داده ‫و برگشته بریتانیا.
‫عجیبه.
‫بدون این که اول به من زنگ بزنه نمیره.
‫نمی تونه همین جوری غیبش بزنه.
‫حتما اتفاقی براش افتاده.
‫صبر کن.
‫اون واقعا کیه؟
‫اون پسرشه.
‫چی؟
‫اون پسر لی سانگ ووئه که 35سال پیش مرد.
‫لی ته یونگ.
‫[کمد اتوماتیک]
‫تلاش سرسختانه ی کارآگاه ها...
‫بالآخره به دستاورد بزرگ...
‫دستگیری مجرم تروریست منجر شد.
‫مجرم و تروریست. کلمات مشابهی اند.
‫فقط از یکیشون استفاده کنید.
‫به دستاورد بزرگ دستگیری تروریست منجر شد.
‫تلاش سرسختانه ی شما...
‫کمک های بزرگی به امن ‫نگه داشتن جامعه می کند.
‫2بار از کلمه ی «بزرگ» استفاده کردید.
‫لعنتی.
‫به «زیاد» تغییرش می دم.
‫بقیه اش رو خودت بخون.
‫از الآن به بعد به صورت فعالانه ‫به توجه و تشویق افسران پلیسی...
‫که وظیفه ی کار سخت بر روی ‫ صحنه ی جرم را دارند ادامه می دهیم...
‫- با این کار... ‫- این چیه؟
‫افسران پلیسی که در صحنه ی جرم ‫کار می کنند را تشویق می کنیم.
‫این...
‫رئیس به؟
‫این رو ببین.
‫- این همون چیزیه که من فکر می کنم، درسته؟ ‫- چی؟
‫این...
‫این.
‫[روز پروردگار همچون دزدی فرا می رسد.]
‫این...
‫خودشه، نه؟
‫بله سروان کو.
‫ممنون.
‫لی جونگ یوپ ناپدید شده.
‫چی داری می گی؟
‫دیروز یهویی از بیمارستان استعفاء داده و از کشور رفته
‫الآن از اداره ی مهاجرت پرسیدم.
‫گفتند دیشب به پروازش نرسیده.
‫پس کجا رفته؟
‫[سالن اجتماعات]
‫سروان کو، کارآگاه چا. تو دردسر افتادیم.
‫رئیس به یه پیام دریافت کرده.
‫چه پیامی؟
‫«روز پروردگار همچون دزدی فرا می رسد.»
‫«آتش همه چیز را از بین می برد». این پیامه.
‫نامه ی دوم پطرس.
‫اون پیام شیمره، درسته؟
‫[ ترفیع و تقدیر پرافتخارتان ‫ را تبریک می گوییم.]
‫ولی روز پروردگار همچون ‫ دزدی از راه می رسد...
‫روزی که در آن آسمان ها ‫با صدای غرا در گذرند...
‫و عناصر با گرمایی سوزان گداخته می شوند...
‫و زمین و تمام اعمالی ‫که در آن است باید سوزانده شوند.
‫سلام هیو کیونگ.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫راجع به چی؟
‫که زنده ست.
‫کی؟
‫درباره چی حرف می زنی؟
‫دکتر محبوب مرکز پزشکی سئوریون.
‫لی جونگ یوپ، مظنون پرونده ی شیمر.
‫اون لی ته یونگه؟
‫بهم بگو.
‫اون...
‫پسر لی سانگ وو، لی ته یونگه؟
‫اون مرد.
‫لی ته یونگ 35سال پیش مرد.
‫باز فعال شده.
‫شیمر.
‫چا جه هوان هستم از واحد تحقیقات ویژه.
‫لی جونگ یوپ؟
‫چی...
‫چی داری می گی؟
‫چه جوری کسی که 35سال پیش مرده...
‫هنوز زنده ست؟
‫هیو کیونگ.
‫بهم بگو.
‫اون...
‫برادرمه؟
‫لی جونگ یوپ.
‫اون مرد برادر بزرگمه؟
‫بیا شخصا حرف بزنیم.
‫کجایی؟
‫من توی سالن انتظار ایستگاهتونم.
‫چی؟
‫[ایستگاه پلیس جونگسان]
‫اومدم خودم رو تحویل بدم.
‫داری سعی می کنی خودت رو به کشتن بدی؟
‫باید حواست باشه با کی مذاکره می کنی.
‫این جا امن ترین مکان نیست؟
‫کار درست رو کردم.
‫پس تو کشتیش؟
‫«مرگ آن ها که پیش ‫از تو بودند را به یاد بیاور.»
‫«تو هم خواهی مرد. مغرور نباش.»
‫فکر نکنم فقط مشکلی ‫در رابطه با تی.اچ5 باشه.
‫سئوریون واقعا از چی می ترسه؟
‫کی تو رو فرستاده؟