‫چیه؟
‫کلید کمدت کجاست؟
‫کلید همراه خودمه. ‫هزار بار بهت گفتم، نائومی.
‫بازرسی چه طور؟
‫توی اداره اوضاع به هم ریخته. کجایی؟
‫چیزی نمونده برسم. ‫قراره مدام زنگ بزنی یا چی؟
‫برام مهم نیست. ‫خودت با بخش بازرسی داخلی سر و کله بزن،
‫چون من کاری به کارهای غیرقانونیت ندارم.
‫مفهومـه؟
‫کی سر و کله شون پیدا می شه؟ می دونی؟
‫نمی دونیم. هدف از تحقیقات پلیس ‫درباره پلیس همینه.
‫خدایا، اون ها خیلی آشغال هستن!
‫نکته ی بعدی همینـه.
‫قراره چیکار کنیم، ستوان؟
‫هیچکس به هیچ کدوم از وسایل من دست نمی زنه، فهمیدی؟
‫بله، آگات؟
‫می شه بهم بگی دقیقاً قصدت چیه؟
‫تشریفات اداری رو تموم کردیم.
‫دارن می برنش سردخونه. ‫دیگه می خوان بذارنش تو تابوت!
‫همه منتظرن.
‫گوش کن، من ناچار بودم.
‫لوئیس حالش چطوره؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫آگات... آگات!
‫لعنتی! خواهرِ خودمم نمی تونه کمکم کنه؟ لعنتی!
‫اون سگه از کجا اومد؟
‫تکون بخور! حرکت کن!
‫آهای! تکون بخور! حرکت کن!
‫لعنتی!
‫عجب سگ احمقی!
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫وای لعنتی.
‫آقا، حالتون خوبه؟
‫آهای، آقا؟
‫جناب؟
‫وای نه...
‫لعنتی!
‫[تماس با 112 فوریت های اضطراری]
‫الو؟
بابا؟
‫لوئیس، عزیزم.
‫بابا، اینجا حوصله ام سر رفته.
‫چیکار داری می کنی؟
‫بابا؟ الو؟
‫- می شه یه اسباب بازی برام بیاری؟ ‫- اسباب بازی؟
‫آ...
‫عزیزم، از عمه ات بخواه، باشه؟
‫زود میای اینجا؟
‫بابایی بهت زنگ می زنه، عزیزم.
‫لعنت به من.
‫با توماس صحبت کردی؟
‫- چی شد؟ ‫- هیچی.
‫منظورت چیه؟
‫گوش کن، اون بهم گفت ‫می خواد خودش انجامش بده.
‫لعنتی. اصرار کردی؟
‫چند وقته که همکارش هستی؟ ‫8سال؟ 10سال؟
‫12سال. که چی؟
‫پس از بین این همه آدم، تو دیگه ‫باید بدونی که چقدر کثافته.
‫خدایا!
‫لعنتی! مزخرفه!
‫اونا اینجان.
‫باشه. خیلی خب، ممنون.
‫از ورودی رد شدن.
‫دارم بهت هشدار می دم، من کارآموزیم رو ‫به خاطر شما 2نفر خراب نمی کنم.
‫آروم باش. مشکلی پیش نمیاد.
‫اگه بازرسیِ داخلی درمورد توماس ازم بپرسه، چی باید بگم؟
‫هیچی. ما همکارانمون رو نمی فروشیم.
‫چون پلیس... یه خانواده ست.
‫فهمیدی؟
‫احمق های عوضی!
‫لعنتی، اون دیگه چه نکبتی بود؟
‫خدا لعنتت کنه!
‫آره، آره، نگه می دارم.
‫نه.
‫گارد ملی، عصر بخیر، جناب.
‫سلام، عصر بخیر.
‫مواظب باش.
‫ببین، پیداش نمی کنم، خب؟
‫- موتور رو خاموش کنید، لطفاً. ‫- بهتون گفتم که من پلیسم. کافی نیست؟
‫خودرو باید بازرسی بشه. ‫صندوق عقب رو باز کنید.
‫مزخرفـه. میشه حالا بذارید برم؟
‫لطفاً از ماشینتون خارج بشید و ‫صندوق عقبتون رو برای ما باز کنید، جناب.
‫بهتره این قدر به من دستور ندی!
‫مشکلی هست؟
‫می گه پلیسه، اما نشانش همراهش نیست.
‫به علاوه، از باز کردن صندوق عقبش ‫امتناع می کنه. داره مشکوک رفتار می کنه.
‫دیدم ماشینش صدمه دیده.
‫حتماً تصادف کرده. که این یعنی ‫باید ازش تست هوشیاری بگیریم.
‫حس نمی کنید دارید یه کم زیاده روی می کنید؟
‫باشه، خیلی خب.
‫شرمنده ام، رئیس. ‫فقط یه سوءتفاهمه، همین.
‫عصر بخیر، جناب.
‫سلام، ستوان بلین هستم از دایره ی جنایی.
‫شرمنده. نشانم رو توی بیمارستان جا گذاشتم.
‫توی بیمارستان؟
‫آره.
‫مادرم فوت کرده، منم ‫داشتم می رفتم سردخونه.
‫داره دیرم می شه، پس لطفاً، به عنوان ‫یه پلیس این لطف رو در حقم بکنید.
‫دوست دارم بهتون لطف کنم، جناب، اما مگه بیمارستان...
‫اون طرفی نیست؟
‫لطفاً شماره ی نشان تون رو بهم بگید.
‫811403. آهای، ‫دست به ماشینم نزن، اگه میشه.
‫شماره نشان 7 رقمیـه، جناب.
‫گوش کن، الان واقعاً زمان مناسبی نیست.
‫بهتره بی سر و صدا ‫داخل ون حلش کنیم. دنبالم بیا.
‫نه. هر کاری لازمه بکنید. ‫من همینجا می مونم.
‫آهای! به ماشینم دست نزن!
‫- آهای، آروم باش! ‫- آقا! چیکار دارید می کنید؟
‫بگیریدش! بگیریدش!
‫رئیس! رئیس!
‫یواش، یواش!
‫توماس پول نقدش رو توی ‫کمدش نگه می داره؟ عالیه!
‫جایی بهتر از پاسگاه پلیس واسه ‫قایم کردن پول به ذهنت میاد؟
‫به هرحال، الان بدجور به فنا رفته!
‫آره، باشه. حالا عجله کن.
‫- بازی در نیار. همه رو بریز داخل. ‫- فکر کردی من کی ام؟
‫ولی همه رو باهم نریز. ‫نباید گیر کنه.
‫دارم تمام تلاشمو می کنم، خب؟
‫خدایا، بوی گند میده!
‫- زود باش، بجنب، ادامه بده! ‫- حله.
‫لعنتی.
‫خیلی شرمنده ام، ستوان.
‫ببین این قضیه بین خودمون می مونه.
‫حتماً، شک نکنید.
‫[مارک: اونا اینجان. نیا.]
‫مطمئنید همراه نمی خواید، ستوان؟
‫300کیلو ماری جوانا.
‫داخل بسته های میگوی منجمد ‫مخفی شون کرده بودن.
‫آره. موادمخدر با روش ‫جاسازی حمل و نقل می شده.
‫مواد مخدر داخل یه محموله ی ‫تجاری قانونی بار زده می شده،
‫مشخصاً بدون اطلاع شرکت ترابری،
‫و وقتی به بندر می رسیدن، توسط کارگرانِ ‫بارانداز که همدستشون بودن از داخلِ...
‫کانتینرهای یخچالی برداشته می شدن.
‫پاریس رو نمی دونم، ولی، شرمنده، فرمانده.
‫ولی اینجا همه می دونن جاساز چیه.
‫"خانم فرمانده" درسته.
‫اومدید از پلیسا آزمون بگیرید یا...
‫نه. بیشتر آزمونِ اخلاقیـه.
‫این چیه؟
‫این گزارش تحقیقات از ‫بازرسیِ داخلی نشون میده...
‫که افسران پلیس واحدِ شما مشکوک به...
‫نادیده گرفتنِ فعالیت های کلاهبردارانه هستن.
‫در ازای رشوه، رشوه های کلان.
‫لعنتی.
‫کسی اونجاست؟
‫بابا، پات!
‫خوبی عزیزم؟
‫- آره. ‫- حالا دیگه برگشتم. اونو بده من.
‫- خوبی؟ ‫- چه عجب!
‫کجا بودی؟
‫- چرا همچین اسباب بازی ای براش گرفتی؟ ‫- واسه اینکه خودش انتخابش کرد.
‫دختر به باباش رفته.
‫چرا منو بلاتکلیف گذاشتی؟
‫شرمنده، ولی حالا اینجام.
‫امّا اونا آماده ی بستن تابوت هستن.
‫من برنمی گردم اون داخل. ‫نمی تونم تحمل کنم.
‫خب...
‫در این حین ما یه استراحتی می کنیم.
‫آره، به نظر خوب میاد.
‫به بابایی یه بوس میده که ‫بهش دل و جرأت بده؟
‫می خوام با تو بمونم.
‫نه، عزیزم. بهتره همراه عمه ات بمونی، خب؟
‫- بعداً می بینمت. ‫- صبر کن.
‫می خواستن با این دفنش کنن.
‫براش مهمـه.
‫پس توی پاسگاه نوشیدنی مجازه؟
‫شاید یه رسم محلیـه.
‫دو ساعت کوبیدید اومدید اینجا ‫که آشغال های منو بگردید؟
‫مطمئن نیستم بتونید با اینا گزارشاتِ ‫هزینه هاتون رو توجیه کنید.
‫واسه همینه که به گشتن ادامه می دیم.
‫ماشینِ شخصی پرسنل تون داخل پارکینگـه؟
‫- بله. ‫- خیلی خب.
‫میشه افرادم رو ببرید اونجا؟
‫- نائومی. ‫- بله؟
‫اگه میشه.
‫برید.
‫فرمانده، ببخشید، درمورد اون نوشیدنی،
‫استثنا بود. زود نتیجه گیری نکنید.
‫مادرِ یکی از همکاران اخیراً فوت کرد. ‫می خواستیم برای یادبودش دور هم باشیم.
‫- فقط همین. ‫- منظورت ستوان بلینـه، درسته؟
‫بله. و؟
‫و این پلیسِ یتیم کجاست؟
‫سالن تشییع جنازه ی بیمارستان.
‫خیلی خب.
‫نگو که می خوای توی ‫همچین موقعیتی آزارش بدی؟
‫خب.
‫میشه تابوت رو ببندیم؟
‫باشه.
‫می تونید وسایل شخصی ‫داخلش بذارید، اگه بخواید،
‫حتی اشیای قیمتی.
‫اتاق مجهز به دوربین های مداربسته ست،
‫تا کسی نتونه وسایلِ مرده ها رو بدزده.
‫آقایون.
‫[مارک: اونا می دونن کجا هستی.]
‫ببخشید. شرمنده ام.
‫[مارک: دارن همه چی رو بررسی می کنن.] ‫[حتی ماشین ها رو،]
‫[چیزی داخلش نداری؟]
‫همه چی مرتبـه، آقا؟ ‫می خواید بشینید؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫ممنونم.
‫لعنتی!
‫ببخشید.
‫میشه چند دقیقه دیگه باهاش ‫تنها باشم، اگه مشکلی نیست؟
‫فقط...
‫از زمانِ عادی بستن تابوت خیلی گذشته.
‫متوجهم.
‫بفرمایید، بابت زحمتی که میدم.
‫تا ساعت 10 وقت دارید.
‫ممنون.
‫و... اونا واسه چی هستن؟
‫اونا برای بچه ام هستن.
‫شرمنده ام، مامان.
‫یالا.
‫بجنب!
‫[فاصله ی مناسب جهت استفاده: 4 متر]
‫برو که رفتی. خوبه. خوبه.
‫خیلی خب. خوبه.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫زود باش.
‫متأسفم، مامان، من پسرِ بدی هستم.
‫کسی اونجاست؟
‫شنیدی؟
‫مطمئن نیستم.
‫با حراست تماس می گیرم.
‫بی همه چیز!
‫سلام.
‫- حراست؟ ‫- بله؟
‫من جلوی اتاقِ یک هستم. ‫نمی تونیم وارد اتاق بشیم،
‫و صداهای عجیبی می شنویم. ‫میشه یه نگاهی بندازی؟
‫تصویر نیست. عجیبـه.
‫کلیدش رو داری؟
‫آره، ولی نمی تونم همینطوری ‫پستم رو ترک کنم.
‫بذار به مدیر بگم.
‫خب چیکار کنیم؟
‫گفتن منتظر باشید. ‫یکی رو می فرستن.
‫منتظر چی باشیم؟
‫آره، حق با توئـه. ‫کارای مهم تری داریم.
‫زود باش!
‫لعنتی!
‫بجنب!
‫همونجا بایست!
‫خیلی خب.
‫مشکلی نیست.
‫نه، نه، نه!
‫لطفاً تمومش کن. خدایا، خواهش می کنم.
‫فقط، تمومش کن! تمومش کن!
‫متأسفم.
‫همه چی مرتبـه؟
‫خب...
‫وقتشـه.
‫البته.
‫آقا.
‫بادکنک های بچه تون.
‫بله، البته.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫- این تابوت سنگینـه یا چی؟ ‫- نندازیدش، ممکنه باز بشه.
‫برمی گردم، مامان.
‫قول میدم برگردم.
‫توماس گفته تا وقتی جای ‫دیگه ای پیدا کنم، اینجا بمونم.
‫با مامان زندگی می کردم، ولی...
‫بازم دارم چایی درست می کنم. می خوای؟
‫نه، ممنون. پس می مونی؟
‫آره. اینطوری می تونم واسه ‫نگهداری لوئیس کمکش کنم.
‫از وقتی طلاق گرفتن، شرایط ‫برای برادرم آسون نبوده.
‫آره، می دونم.
‫نمی دونم توماس داره چیکار می کنه. ‫گفت یه کار اضطراریه. نفهمیدم.
‫مشکلی نیست. توی پاسگاه می بینمش.
‫لوئیس! با پدرخوانده ات خداحافظی کن.
‫- به هرحال، لطف کردی اومدی. ‫- نه، مشکلی نیست.
‫می خواستم امروز صبح ‫واسه مراسم تدفینش بیام،
‫ولی یه جلسه ی اضطراری داشتم. ‫نمی شد ازش خارج شد.
‫مشکلی هست؟
‫یوهو! عجب ماشین پلیس کوچولوی قشنگیـه.
‫آگات برام گرفتش.
‫آگات خیلی لطف کرده.
‫چاره ای نداشتم.
‫اون شب توی بیمارستان، ‫یه روانی اسباب بازی شو دزدید.
‫چی؟ عجب آشغالی!
‫مارک، بابایی کِی برمی گرده؟
‫از ماشین خارج شید، جناب.
‫ستوان بلین از دایره ی جنایی.
‫همینطوری توی خیابون پاک کردن خطرناکه.
‫پس بازرسیِ داخلی نیومد سالنِ ‫تشییع جنازه تا ماشینت رو بگرده؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫این یعنی هیچی پیدا نکردن.
‫- فکر می کنی چی پیدا می کردن؟ ‫- نمی دونم.
‫کلی پولِ چاق و چله اون داخل بود.
‫انگار دلت می خواست گیر بیفتی.
‫چاره ای نداشتم. ‫باید همه رو دور می ریختم.
‫کار خوبی کردی.
‫اینم مدلِ تشکر کردنت از منـه.
‫سهم من رو تقسیم می کنیم. نگران نباش.
‫لازم نیست. مشکلی نیست.
‫بیخیال توماس. واسه من نقش بازی نکن.
‫مراقبت های پزشکی داخل منزل، ‫هزینه ی بیمارستان،
‫اون همه پول حتماً یه کمکی ‫به هزینه های مادرت می کرد.
‫والری به چیزی مشکوک شده؟
‫ببخشید؟
‫چند وقته همسرت افسرده شده؟
‫هر شب که خونه نیستی مواد تزریق می کنه.
‫کلی واسه ترک اعتیادش ‫توی سوئیس خرج کردی.
‫چی بهش میگی؟
‫که حق پاداش خطرات خیلی بالاتر رفته؟
‫که پلیس بودن حقوق خیلی خوبی داره؟
‫ارزشش رو داره تا وقتی ‫بازنشسته بشی عذابش بدی؟
‫با اینا ذهنش رو آروم می کنی، مارک؟
چرا پای همسرم رو می کشی وسط؟
تو چرا پای مادرم رو می کشی وسط؟
‫شرمنده مزاحم میشم،
‫ولی یه خبرچین آمار یه خلافکار کله گنده رو ‫داده و رئیس خوشحاله.
‫از ما خواست به خونه اش یورش ببریم.
‫باید حرکت کنیم!
‫- چندتا فشنگ واسه شاتگان می خوام. ‫- آره.
‫اون تجهیزات برای چی هستن؟
‫- اینا؟ ‫- آره.
‫بسته های سی4 با تأخیر زمانی.
‫چه باحال! چطور عمل می کنن؟
‫وایسا.
‫نگاه کن. این چاشنیـه که میشه ‫از راه دور با بلوتوث فعالش کرد.
‫آره.
‫اینم فرستنده ست، داخل قاب پلاستیکی.
‫خیلی خوب استتار شده، ‫مثل هر جاکلیدی دیگه ای.
‫- آره، باحاله. ‫- بعدش، ساده ست.
‫فقط باید دکمه ای که اینجاست فشار بدی،
‫تایمرش روی دو دقیقه ست. ‫به صفر که رسید، بوم!
‫چرت گفتنت تموم شد؟ ‫اسباب بازی های مسخره تو نشون دادی؟
‫جلیقه رو بده من و چرند گفتن رو تمومش کن.
‫شرط می بندم این سی4ها ‫روی قفسه خاک می خورن.
‫نمیشه تستشون کنیم؟
‫واسه استفاده از سی4 نیاز به آموزش داری.
‫بس کن بابا. فقط دکمه رو می زنی.
‫شاید واسه ترکوندن در لازممون بشه.
‫و ما رو هم باهاش بترکونی؟ ‫نه ممنون. تلاش خوبی بود. بگیرش.
‫ام3 کفایت می کنه.
‫با گودزیلا که طرف نیستیم.
‫- خیلی خب، ممنون. ‫- تا بعد.
‫- تا بعد.
‫- داشت چرت می گفت. ‫- نه.
‫- شک نکن. ‫- به هیچ وجه.
‫با دوست جدیدت آشنا شو.
‫"مانوئل بارسلو". قبلاً به ‫قاچاق موادمخدر متهم شده،
‫تبانی با مجرم ها و دلالی.
‫و مهم تر از این رزومه ی بلند بالاش، ‫توسط اینترپل هم تحت تعقیبـه.
اگه بگیریمش، با وضعیتِ فعلی مون برامون جلوه ی خوبی داره، درسته؟
‫بعد از حضور اون زن ‫از بازرسیِ داخلی اون روز،
‫واسه وجهه مون هم خوبـه.
‫- مجبوریم اینجوری بگیم؟ ‫- خب، آره.
‫بزنید بریم. یالا، بجنبید.
‫توماس، داری چیکار می کنی؟
‫آره، الان میام.
‫- چیزی هست؟ ‫- هیچی.
‫اون عوضی کجا رفته؟
‫هیچکس اینجا نیست.
‫مطمئنیم اینجا زندگی می کنه.
‫گمونم حس کرده یکی ‫لوش داده و فلنگ رو بسته.
‫نه، اون هیچی حس نکرده. ‫یکی بهش خبر داده، همین و بس.
‫باید چیکار کنیم؟
‫دنبال سرنخ می گردیم.
‫نمیشه که همینطوری غیب بشه. ‫امکان نداره.
‫زود باشید، تکونش بدید!
‫لعنتی، احمق به نظر میایم!
می تونم کمکتون کنم، آقا؟
‫اینجا چیکار می کنید؟
‫ستوان بلین.
‫- گروهبان برتین هستم. سلام ستوان. ‫- سلام.
‫یکی گزارش تصادف ماشین داده. ‫باید همینجا بوده باشه.
‫کسی آسیب دیده؟
‫آره، ظاهراً تصادف و فرار بوده.
آهان
‫- و کی گزارش کرده؟ ‫- تماس ناشناس بوده.
‫کجا رفتی؟ چیزی پیدا کردی؟
‫آره، این آقا رو.
‫- گروهبان برتین هستم. سلام قربان. ‫- ستوان آندراده.
‫اینجاها چیکار داشتی می کردی؟
‫یکی گزارش یه تصادف رو ‫ در شب نهم ماه داده.
‫واقعاً؟ خب چی شده؟
‫یه راننده ی بی ملاحظه زده به یه مرد، ‫قربانی رو گذاشته توی صندوقش و در رفته.
‫یارو خیلی دل و جرأت داشته.
‫- سرنخی دارید؟ ‫- هنوز نه.
‫ولی باید فیلم های دوربین ‫مداربسته رو بررسی کنم.
‫خب، شاید ما هم یه چیزی ‫از سوژه مون پیدا کنیم.
‫آره، میشه ما هم نوارها رو ببینیم؟
‫می خواید فیلم های امشب رو ببینید، ستوان؟
‫ستوان نه. من افسرِ کارآموزم.
‫خب. باشه. بعداً می بینم تون.
‫بعداً می بینمت، برتین.
‫- من می تونم ترتیب فیلم ها رو بدم. ‫- نه، نه، مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست. توماس، تو برو خونه.
‫نائومی، تو می تونی ‫گزارش تحقیقات رو بنویسی.
‫چی؟ من داوطلب نشدم که منشی بشم.
‫بازم باید کاغذبازی انجام بدم؟
‫من ردیفش می کنم، خب؟
‫توماس. تو برو خونه.
‫باید یه استراحتی بکنی.
‫برو، یکم با بچه ات وقت بگذرون. ‫برای هردوتون خوبه. باشه؟
‫- مارک، بیخیال شو. ‫- نه، نه...
‫بس کنید. بحث کافیه. مارک میره.
‫خیلی خب.
‫خب، بیاید بریم! الان!
‫شماها عصبانی ام می کنید. همه تون.
‫- و اون. ‫- یالا، بیا بریم.
‫تو خیلی روی اعصابی. ‫تو و گزارش هات.
‫به نظر میاد داری وفق پیدا می کنی، نائومی.
‫پیداش کردیم، ستوان. ‫فیلم های روز نهم ماه.
‫سورپرایز!
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫تو خیلی کله شقی. ‫بهت گفتم برو خونه.
‫نمی تونستم بذارم شماها اینجا گرسنه بمونید.
‫- اوه! مرغ سوخاری؟ ‫- آره، مهمونِ من.
‫خوشمزه ست.
‫- عصر بخیر. ‫- چه خبر؟
‫سرنخی پیدا کردی؟
‫فیلمی از تصادف هست؟
‫اینجا اتفاق افتاده، ولی نمی تونیم خوب ببینیم. ‫تصویر مقطوعه.
‫آره، کیفیتش خیلی بده.
‫یالا، بیا غذا بخوریم.
‫صبر کن، صبر کن. یه لحظه.
‫- یه ذره برگردونش عقب. ‫- چی؟
‫گفتم یه ذره برگردونش عقب.
‫نگه دار.
‫حالا فریم به فریم جلو برو.
‫مکث کن.
‫خودشه.
‫مطمئنم.
‫- چراغ های ترمزش رو نگاه کن. ‫- که چی؟
‫"که چی؟"
‫همه ی ماشین ها بدونِ روشن کردن چراغ ترمز ‫رد شدن، به جز این یکی.
‫این یعنی یه زمانی...
‫راننده یکی رو دیده که وارد جاده شده.
‫ترمز کرده، خیلی دیر بوده. و بم!
‫طرف رو زیر کرده.
‫عکس ها رو بهم نشون بده.
‫آره. جور در میاد.
‫ردِ لاستیک،
‫چراغ های ترمز،
‫و بقایایی که از برخورد مونده.
‫اون سگه رو ببین.
‫اون داره به تصادف نگاه می کنه.
‫باید اونجا باشه، مطمئنم.
‫یالا، یکم برگردون عقب.
‫اون یه بی ام وِ خاکستریه. ‫عینِ مال تو.
‫آره، شبیهشه.
‫روی پلاکش زوم کن.
‫حرفِ اولش چیه؟
‫من یه "دی" می بینم.
‫آره.
‫آره، "دی". درسته.
‫موافقی؟
‫نه، به نظرم میاد "او" باشه.
‫نه، اون "او" نیست.
‫صبر کن، بیا دومی رو ببینیم.
‫لعنتی! گندش بزنن!
‫خیلی تاره. نمی تونیم چیزی ببینیم.
‫بیاید غذا بخورید. داره سرد میشه.
‫یالا.
‫سلام.
‫سلام. خوبی؟
‫کِی میان تختِ مامان رو ببرن؟ ‫می دونی؟
‫نه، سه بار بهشون زنگ زدم.
‫لوئیس خوابیده؟
‫البته. دیدی ساعت چنده؟
‫ببخشید، ولی تمام تلاشم رو کردم.
‫تازگیا باهاش وقت نمی گذرونی.
‫ترجیح میدی استعفا بدم؟
‫اوه، هی. می خواستم در مورد ‫آپارتمانِ مامان باهات حرف بزنم.
‫فکر می کنی می تونم ‫برم اونجا ساکن شم؟
‫برای یوگام خیلی خوب میشه.
‫و دیگه مزاحمت نمیشه.
‫نظرت چیه؟
‫فکر کنم یکی اجاره اش کرده ‫و هنوز قرارداد داره.
‫نمی تونیم همینجوری بندازیمش بیرون.
‫خب، ناسلامتی تو پلیسی.
‫متوجه منظورت نمیشم.
‫اوه، هی...
‫می دونستی که اون یه معشوق داشته؟
‫- کی؟ ‫- مادرمون.
‫مادرمون معشوق داشته؟ چی؟
‫آره. گوش کن، آخرِ یوگا، ‫توی حالتِ شاوآسانا دراز کشیده بودم.
‫می دونی، حالتِ مُرده ست.
‫ناگهان،
‫یه رویایی دیدم. یه تصویر.
‫مثل همونی که در مورد طلاقت دیدم. ‫و رویام در موردش درست بود.
‫آره، رویای قشنگی بود.
‫خب این یکی در چه موردیه؟
‫یه مرد رو نزدیکِ مادر دیدم...
‫که نزدیکش دراز کشیده بود.
‫یه مرد جوان تر.
‫شوکه شدم.
‫- یالا، ادامه بده. ‫- آره
‫خیلی خب. برو بریم.
‫حالتِ بدنت رو درست کن. ‫پاهات رو باز کن.
‫بله، ستوان بلین، بخش جنایی.
‫می خوام مردی رو گزارش کنم که ‫در حال حاضر تحت تعقیب پلیسه.
‫می تونی یادداشت کنی؟
‫من توی دفترم نیستم. ‫باید با یکی از همکارهام تماس بگیرید.
‫من مانوئل بارسلو رو دیدم.
‫چی گفتی؟
‫گفتم مانوئل بارسلو رو دیدم.
‫آقا، اگه این یه شوخیه، ‫اصلاً خنده دار نیست.
‫چیه؟
‫گزارش کردنِ یه مرد تحت تعقیب جرمه؟
‫- باشه، ادامه بده. ‫- چیزی داری که باهاش بنویسی؟
‫آره، گوش می کنم.
‫من مانوئل بارسلو رو دیدم.
‫باشه. قبلاً این رو بهم گفتی. ‫خب اون کجاست؟
‫الان می خواستم از تو بپرسم.
‫خیلی خب، این چه بازی ایه راه انداختی؟
‫بهم بگو، ستوان بلین، اون رو کجا بردی؟
‫چی گفتی؟
‫بعد از این که جسدش رو گذاشتی ‫توی ماشینت باهاش چیکار کردی؟
‫- توی ماشینم؟ ‫- آره
‫حالا داری این رو از خودت در میاری.
‫یه بی ام وِ خاکستری.
‫همونه، درسته؟
‫یه هدفِ جدید نصب کن ‫و به تمرین ادامه بده.
‫خیلی خب، ممنون.
‫توماس؟
‫نگاه کن. سه تا به سینه اش زدم، ‫یکی به سرش، از فاصله ی 25 متری.
‫- پیشرفت کردم، مگه نه؟ ‫- آره، آره.
‫به مارک نشونش میدم.
‫[شماره ناشناس]
‫جواب نمیدی؟
‫نه، چیزی نیست.
‫الو؟
‫باشه، می تونم بهش بگم.
‫این یارو میگه می خواد جواب بدی.
‫- الو؟ ‫- فکر کنم قطع شد.
‫حرفم تموم نشده بود، ستوان.
‫تو کی هستی، لعنتی؟
‫کسی که می دونه تو مانوئل بارسلو رو کشتی.
‫نه، اصلاً نمی فهمم چی میگی. ‫کی هستی.
‫خیلی خب، توماس، بیخیال. ‫قضیه داره خجالت آور میشه.
‫نه، آقا، حتماً یه اشتباهی شده.
‫این یه سوءتفاهمه.
‫استرس نداشته باش.
‫بالأخره، الان ماشینت نو به نظر میاد، درسته؟
‫ماشینم؟
‫نه، تازه تصادف کردم.
‫یه تصادفِ جزئی بود. ‫بیمه ام هزینه اش رو داد.
‫پس دوباره بهت میگم، اشتباه می کنی.
‫خیلی قشنگه.
‫حتی فکرِ عذر موجه ‫برای تصادف ماشینت هم کردی. احسنت.
‫کافیه. دیگه بهم زنگ نزن، عوضی.
‫اگه به پلیس بگم مانوئل بارسلو رو ‫کجا دفن کردی چی؟
‫دیگه کافیه، قطع می کنم.
‫مراقب باش، توماس. ‫اگه قطع کنی، مجبور میشم لوت بدم.
‫قطع نکن.
‫پس تو اون رو کشتی.
‫- تو یه حروم لقمه ی آشغالی. ‫- آروم باش، توماس. آروم باش.
‫تو کی هستی؟
‫از کجا اومدی؟
‫میذارم بهش فکر کنی. ‫نگران نباش، زود حرف می زنیم.
‫یه چیز دیگه، سعی نکن ‫زرنگ بازی در بیاری، می شنوی؟
‫نمی تونی به من رو دست بزنی.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم. آره.
‫کجا میری؟
‫خب، هیچ جا. یعنی...
‫فقط اومدم پایین گوشی ام رو بردارم، همین.
‫ماشینت چی شده؟ ‫نو به نظر میاد.
‫دیروز تصادف کردم. بهت نگفتم؟
‫نه.
‫همین.
‫کل جلوش رو عوض کردن؟
‫آره، نه، اصلاً علتش رو نمی دونم.
‫خب، مهم اینه که خودت صدمه ندیدی.
‫آره، نه، کاملاً خوبم.
‫- خوبم. بعداً می بینمت. ‫- صبر کن.
‫مادرت توی گورستان مارین دفن شده، درسته؟
‫آره، چرا می پرسی؟
‫چون بهم خبر دادن گوشیِ بارسلو ‫آخرین بار اونجا روشن بوده.
‫و؟
‫و خب هیچی.
‫اون ناحیه خیلی بزرگه.
‫برج های مخابراتی کافی نداره. ‫ردیابیِ محل دقیقش غیرممکنه.
‫- این خیلی بده. ‫- آره، همینطوره.
‫خیلی خب.
‫- گوشیِ توئه؟ ‫- آره، گوشیِ منه.
‫دوباره فراموشش کردی.
‫نه، نه، این دفعه برش می دارم.
‫- خب، بالا می بینمت. ‫- باشه.
‫الو؟
‫به عنوان یه پلیس، ‫اصلاً تعقیب و گریز بلد نیستی.
‫چه غلطی می کردی؟ منتظرت بودم.
‫خب؟
‫بهش فکر کردی؟ حالا می تونیم حرف بزنیم؟
‫بگو، گوش میدم.
‫خوبه. داری منطقی میشی.
‫- فقط اول یه سؤال دارم. ‫- گوش میدم.
‫برام سؤال بود...
‫نصفِ شبی چطور دیدی ‫بارسلو رو دفن کردم؟
‫تاریکی مانع نیست، دوستِ من.
‫من مثل گربه ام. دید در شب دارم.
‫داری مزخرف میگی. تو هیچی ندیدی، ‫تو هیچی نمی دونی.
‫پس خوب به حرفم گوش کن.
‫حالا می تونی بری من رو تحویل بدی. ‫برام مهم نیست.
‫هرجایی رو بکن، ‫بارسلو رو پیدا نمی کنی.
‫پس حالا قطع می کنم...
‫و تو می تونی بری به جهنم، آشغالِ عوضی!
‫لعنتی! آشغال!
‫خیلی خب.
‫بگو ببینم، دوربین مداربسته ورود و خروج ‫تمام ماشین ها به پارکینگ رو ثبت می کنه؟
‫بله، ستوان.
‫ورود و خروج تمام ماشین ها ثبت میشه.
‫می خواید لیستشون رو ببینید؟
‫آره، می خوام تمام فعالیت ها رو ‫از امروز صبح ببینم.
‫- ممکنه؟ ‫- بله
‫[شماره ناشناس]
‫نه، هیچی برام نفرست. ‫خودم میام می گیرمشون.
‫خیلی ممنون...
‫چرا به تماس هام جواب نمیدی؟
‫هی، یواش! چیکار می کنی؟
‫چرا به تماس هام جواب نمیدی، هان؟
‫- چرا جواب نمیدی؟ ‫- جریان چیه؟
‫توماس؟
‫پلیس؟ منظورت چیه پلیسه؟
‫چه انتظاری داری؟ ‫اینجا اداره ی پلیسه.
‫دزد. فکر می کردم اون دزده.
‫می شناسیش؟
‫معلومه که می شناسمش. اون ستوان بلینه.
‫اون عوض تیمِ منه.
‫- باهاش مشکلی داری؟ ‫- نه، مشکلی ندارم.
‫نه، به گمونم اشتباه کردم. ‫اون نیست. خیلی ببخشید.
‫می دونم حمله به همکار اشتباهه
‫باور نمی کنی، ولی تو رو ‫با یکی دیگه اشتباه گرفتم.
‫با یه دزد. ببخشید.
‫خوبی؟
‫دوباره، از ته دل معذرت می خوام. ‫ستوان بلین، درسته؟
‫کمیسر مارلی.
‫خانم، دستشویی کجاست؟
‫من شبیه متصدیِ توالتم؟
‫انتهای راهرو، توی رختکن مون.
‫اصلاً باورم نمیشه اشتباه گرفتم.
‫نمی دونم چه اتفاقی افتاد.
‫اون عوضی رو می شناسی؟
‫آره، من همزمان با مارلی فارغ التحصیل شدم.
‫اون آنتوان مارلیه، ‫رئیس مبارزه با مواد مخدر.
‫دقیقاً، آره. شخص خودشه.
‫- اینجا چیکار میکنه؟ ‫- نمی دونم.
‫باید این رو گزارش کنیم، درسته؟
‫نه. نه، بهتره گزارش نکنیم، نه.
‫اون یارو توماس رو کتک زد و رفت دستشویی ‫و ما هیچ کاری نکنیم؟
‫دقیقاً. هیچ کاری نمی کنیم.
‫هیچ کاری نمی کنیم و هیچی نمی گیم.
‫هان، چیه؟
‫نائومی.
‫ولی کمیسر، دوست تون، ‫همکلاسیِ سابق تون...
‫اون یه روانیه، اختلال دوقطبی داره.
‫باید بستری شه.
‫اولاً، اون دوستِ من نیست.
‫دوماً، خوشحال میشم بیشتر از تشخیص هات ‫از اختلالاتِ شخصیتی بشنوم.
‫در نهایت، اون کسی بود که جلوی ‫تحقیقات بازرسیِ داخلی رو گرفت.
‫چی؟ صبر کن، چطور تونست این کارو بکنه؟
‫نمی تونست تحمل کنه که بازرسیِ داخلی ‫توی توقیف های مواد مخدر تجسس کنه.
‫این در حوزه ی مبارزه با مواد مخدره.
‫با یه تماس تلفنی همه چی تموم شد.
‫به هر حال، همه مون رو نجات داد، مگه نه؟
‫اوه، پس باید ازش تشکر هم کنیم...
‫نائومی، پلیس...
‫...یه خانواده ست، می دونم.
‫- میشه لطفاً برم یه سیگار بکشم، رئیس؟ ‫- آره.
‫ولش کن. می تونم حلش کنم. ‫یه بحثِ آروم باهم می کنیم.
‫من رو ترسوندی.
‫پس تو پلیسی؟
‫این نگرانت می کنه، هان؟
‫پلیس همیشه آدم رو مضطرب می کنه، ‫مخصوصاً کسی رو که وجدانش گناهکاره.
‫چی میگی؟
‫کائنات اخلاقیاتِ انسان ها رو مسخره می کنه.
‫آدم های درستکار با وجود درست بودن می میرن.
‫آدم های شرور با وجود گناه هاشون شکوفا میشن.
‫این تأسف آوره ولی حقیقت داره.
‫مخصوصاً برای پلیس.
‫درست نیست، ستوان؟
‫- چی می خوای؟ ‫- دیگه وقتش بود.
‫این اولین سؤال مرتبطیه که پرسیدی.
‫می خوام...
‫امشب بارسلو رو برام بیاری.
‫و چرا؟
‫کنجکاوی سرِ آدم رو به باد میده، دوستِ من.
‫فقط اون رو بیار و همه چی حل میشه.
‫می دونی، نمی دونم چطور میشه ترتیبش رو داد.
‫چون نمی دونم اون کجاست.
‫فکر کنم من و تو حرفِ همدیگه رو نمی فهمیم.
‫بیا بیرون! از اونجا بیا بیرون!
‫وول نخور! وول نخور!
‫پر شدنِ ریه ها با آب ‫ضربانِ قلبت رو کُند می کنه.
‫ضربانِ قلبت اُفت می کنه ‫و به کند شدن ادامه میده.
‫یالا، بمون! بمون.
‫- برگرد! آفرین! ‫- نه!
‫آفرین!
‫به من نگاه کن! به من نگاه کن!
‫برای جلوگیری از حمله ی قلبی،
‫بهترین کار اینه که نیازِ بدنت ‫به اکسیژن رو کاهش بدی.
‫- آره. نه، نه، نه! ‫- دور دوم. برو بریم.
‫کششِ عضلات رو محدود کن. ‫کاملاً آروم باش!
‫روی عملکردهای حیاتی ات تمرکز کن.
‫آفرین!
‫خودشه، خوبه.
‫عالیه. خیلی خوبه.
‫آفرین. خیلی خوبه.
‫باشه.
‫نشنیدم.
‫باشه، می تونم بیارمش.
‫خفگی واقعاً مزایایی داره. ‫این رو بهت گفته بودم؟
‫خوبه. باید برم.
‫کارهای دیگه ای دارم.
‫بعلاوه، فکر نمی کنی وقتی دونفر زیادی یه جا ‫بمونن حرف در میارن؟
‫و فراموش نکن.
‫امشب بارسلو رو برام میاری.
‫باهات تماس می گیرم.
‫ببخشید، مامان.
‫اون چرا دنبال یه مردِ مُرده می گرده؟ ‫می تونی این رو توضیح بدی؟
‫باید یه دلیلی داشته باشه.
‫[باتری ضعیف است]
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫لعنتی!
‫این چیه؟
‫[خدمات گاوصندوق امنیتی] ‫[خزانه های شخصی]
‫لعنت، مانو، بیست دفعه بهت زنگ زدم.
‫می تونستی جواب بدی.
‫داشتم فکر می کردم مارلی تو رو کشته.
‫الان کجایی؟
‫میشه یه چیزی بگی، آشغال؟
‫لعنت! تو مانو نیستی.
‫کی هستی؟
‫لعنتی، کی هستی؟
‫شماره متعلق به میکل بورژیه، 38 ساله.
‫چندین بار به جرم کلاه برداری ‫و جرائمِ رایانه ای محکوم شده.
‫اون در واقع یه هکره.
‫با بارسلو توی یه محله بزرگ شده،
‫و دوتاشون تازگی باهم دیده شدن.
‫لحظه به لحظه موقعیتش رو برام ردیابی کن،
‫و عکس ها رو به گوشی ام بفرست.
‫این درخواستِ زیادیه. برای این کار ‫اول باید از یه قاضی حکم بگیریم.
‫نگران نباش، من مسئولیتش رو قبول می کنم.
‫- هی، اون توماس بود؟ ‫- آره.
‫- چه غلطی می کنه؟ ‫- این برای منم سؤاله.
‫لعنتی. هنوز کار می کنی؟
‫آره و باید گزارش های تیم رو بنویسم.
‫خب، من بهت کمک می کنم.
‫باشه...
‫‏120 کیلومتر در منطقه ای با محدودیت سرعت ‫‏50 کیلومتر. این تخلفِ کوچیکی نیست، هان.
‫اصلاً.
‫هی، فکر کردی کجا داری...
‫پلیس! برید عقب، برید عقب! ‫همه، برید عقب.
‫- همه! ‫- من هیچ کاری نکردم.
‫دستم! ولم کن!
‫- باشه، آروم باش. ‫- حروم لقمه!
‫درسته. بیا. بیا اینجا.
‫ولم کن!
‫[باز است]
‫[شرمنده، بسته است]
‫من هیچی نمی دونم.
‫- مطمئنی هیچی نمی دونی؟ ‫- آره.
‫بهت گفتم هیچی نمی دونم! ‫خواهش می کنم ولم کن.
‫بیا با یه ساعت توی خشک کُن شروع کنیم.
‫چی؟ نه، نه، نه! صبر کن!
‫قول میدم، حرف می زنم! ‫قول میدم.
‫مارلی چرا دنبالِ بارسلوئه؟
‫- نمی دونم! ‫- خیلی خب، باور می کنم.
‫- باشه. ‫- قسم می خورم هیچی نمی دونم!
‫هیچی نمی دونم! قسم می خورم! ‫قسم می خورم!
‫این کاریه که می کنیم. پیشنهاد می کنم ‫یک ساعت و نیم توی آبِ 60 درجه باشی.
‫از این دما خوشم میاد چون ‫لباس ها رو کوچیک نمی کنه.
‫- حروم لقمه! ‫- یا شایدم 80 درجه.
‫نمی تونم تصمیم بگیرم. این بهتره؟ ‫تو تصمیم بگیر. 80 درجه بهتره؟
‫- روانیِ آشغال! ‫- نمی شنوم. روی 80 درجه تنظیمش می کنم.
‫- باشه، حاضری؟ ‫- صبر کن!
‫صبر کن! همه چی رو بهت میگم!
‫- چی؟ ‫- همه چی رو بهت میگم!
‫خیلی خب، بفرما!
‫گوش می کنم!
‫مارلی سعی داره یه کلید پیدا کنه.
‫چه کلیدی؟
‫کلیدی برای باز کردنِ یه گاوصندوق.
‫و توی این گاوصندوق چی هست؟
‫نمی دونم! هی، من نمی دونم!
‫- باشه، بریم. ‫- قسم می خورم!
‫بیا این کارو بکنیم. ‫سرت رو محکم بچسب!
‫- قراره سواریِ سختی داشته باشی. ‫- صبر کن!
‫- بریم! ‫- همه چی رو بهت میگم!
‫توی اون گاوصندوقِ لعنتی چی هست؟
‫پول.
‫پولِ مواد.
‫از چی حرف می زنی؟
‫لعنتی.
‫چی میگی؟
‫مارلی از مقامش توی بخش مبارزه ‫با مواد مخدر سوءاستفاده می کرد...
‫تا مقداری از مواد مخدری رو ‫که توقیف می کرد مخفی کنه.
‫بخش مبارزه با مواد مخدر ‫حجمِ زیادی از مواد نگه می داره.
‫اونا باید همش رو نابود کنن.
‫و اونجاست که مارلی و بارسلو ‫وارد عمل می شدن.
‫اونا مواد رو توی الکل حل می کردن.
‫کاسبی عالی بود.
‫شبکه ی مارلی هر روز گسترش پیدا می کرد.
‫براتوای اوکراینی،
‫ایرلندی ها، چینی ها.
‫همه می خواستن باهاش کار کنن.
‫مارلی داشت تبدیل به آدمِ مهمی میشد ‫و عاشقش بود.
‫ولی مانو همه چی رو زیر و رو کرد...
‫اون همه ی موادها رو بدون اطلاع رئیس ‫به آلبانیایی ها فروخت.
‫مارلی عصبانی شده بود.
‫- اون همه ی افراد رو کشت. ‫- چیه؟
‫جسدهای تیکه تیکه شده شون ‫توی یه یخچال پیدا شد...
‫که توی بدنه ی یه کشتیِ یدک کش ‫پنهان شده بود.
‫مشکل این بود که موادها ناپدید شده بودن.
‫مانو پول ها رو برده بود بذاره ‫توی گاوصندوقی که کلیدش رو داشت.
‫و این کلیده کجاست؟
‫پیشِ اونه.
‫خب، توی بدنشه.
‫لعنتی، اصلاً دارم چیکار می کنم؟
‫لعنت به من...
‫یالا...
‫توماس، تکون نخور!
‫تکون نخور.
‫- چیکار می کنی؟ ‫- مارک، من اون رو نکشتم.
‫چاقو رو بنداز زمین.
‫- چاقوی لعنتی رو بنداز! ‫- باشه، باشه!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫یالا، بندازش این طرف.
‫گفتم بدش به من!
‫گوش کن، می تونم همه چی رو توضیح بدم. ‫من اون رو نکشتم.
‫پس اینجا چیکار می کنی؟
‫حالا تفنگت رو بذار زمین و توضیح میدم.
‫این گزارش رو هم توضیح میدی، هان؟
‫توضیحش میدی؟
‫ماشینت روزِ قبل از تصادفت آسیب دیده بود.
‫قسم می خورم همه چی رو توضیح میدم. ‫فقط تفنگت رو بیار پایین.
‫مارک، آروم باش.
‫اینا رو بگیر.
‫دستبند رو بزن به دستت.
‫مارک، بس کن.
‫گفتم دستبند رو بزن!
‫همین الان.
‫مارک، بیا در موردش حرف بزنیم، باشه؟
‫در موردش حرف می زنیم. ‫همه چی رو بهت میگم. باشه؟
‫- ما پلیس های بی نقصی نیستیم. ‫- باشه.
‫ولی این دیوونگیه.
‫- مارک، چیکار می کنی؟ قسم می خورم... ‫- خفه شو!
‫قتل، تصادف و فرار، برداشتنِ جسد، ‫می فهمی چه غلط هایی کردی؟
‫همه ی اینا یه حکمِ حبس ابد ‫با حداقل 20 سال زندان دارن.
‫با خودت چه فکری می کردی، لعنتی؟
‫هیچ حرفی برای گفتن نداری؟
‫به لوئیز فکر کردی؟ ‫اون اصلاً برات مهم بود؟
‫وقتی آزاد میشی قراره چند سالش باشه؟ هان؟
‫و توی تمام اون سال ها می تونی ‫چه کارهایی براش بکنی؟
‫هیچی.
‫لعنتی، من حاضرم هر چیزی بدم که پدر بشم.
‫و تو...
‫تو یه احمق نفهمی.
‫اینجا چیکار می کنیم؟
‫چرا من رو نمی بری اداره؟
‫الو، آندراد هستم.
‫توی همون جای همیشگی همدیگه رو می بینیم؟
‫باشه.
‫من زیاده روی کردم، توماس.
‫دیگه نیستم.
‫پول رو برمی گردونم و بهشون میگم ‫دیگه براشون لاپوشونی نمی کنیم.
‫ازم تشکر نکن، ‫به خاطر تو این کارو نمی کنم.
‫این چیه؟
‫یه پلیس داره ازم اخاذی می کنه.
‫کدوم پلیس؟
‫مارلی، رئیس بخش مواد مخدر.
‫لعنتی.
‫درسته، من اون روز یکی رو ‫با ماشینم زیر کردم..
‫ولی اون قبلاً مُرده بود، ‫دو بار بهش شلیک شده بود.
‫و وقتی...
‫- الو؟ ‫- منم.
‫ستوان آندراده کنارته، درسته؟
‫آره، چطور؟
‫- همکارت کنارت نشسته؟ ‫- خودشه؟
‫از ماشین پیاده شو. مهمه. ‫باید باهات حرف بزنم.
‫باشه، پیاده شدم. الان کجایی؟
‫خفه شو. به حرکت ادامه بده.
‫دریچه ی فاضلاب جلوت رو می بینی؟
‫آره.
‫خیلی خب، چند قدم دیگه بردار.
‫خیلی خب، رسیدم.
‫پس تکون نخور.
‫کدوم گوری هستی؟ الو؟
‫الو؟
‫عوضی قطع کرد.
‫نه...
‫[شماره ناشناس]
‫اون رو دیدی؟ کارگرم توی بندر ‫هدف گیریِ خوب و دقیقی داره.
‫گریه می کنی؟
‫اون گریه می کنه.
‫بهم نگو که احساساتی هستی؟
‫- چرا اون کارو کردی؟ ‫- خیلی خب، برگردیم سرِ کارمون.
‫تو دلیلی برای اون کار نداشتی. ‫بهت گفتم هر کاری بخوای می کنم.
‫گریه و زاری نکن. و صبح بارسلو رو برام بیار.
‫می دونی چیه؟
‫دیگه تمومه. خودم رو تحویل میدم!
‫دیگه همه چی برای تو تمومه!
‫می شنوی چی میگم عوضی؟ ‫من همه چی رو بهشون نمیگم.
‫واقعاً؟ همه چی رو لو میدی؟
‫از این کار مطمئنی؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫کیه؟
‫من کمیسر مارلی هستم. ‫من باهاتون تماس گرفته بودم.
‫خوشوقتم.
‫توماس خونه نیست.
‫- کجایی؟ ‫- دارم تلفنی باهاش حرف می زنم.
‫- بفرمایید تو. ‫- گوش کن.
‫به من گوش کن! باشه، باشه. ‫جسد رو واست میارم.
‫شب بخیر، خانم کوچولو.
‫شب بخیر.
‫- تو باید لوئیز باشی. ‫- آره، خودمم.
‫هی! بهشون صدمه نزن. ‫بهت التماس می کنم.
‫جسد رو برات میارم ‫فقط بهشون صدمه نزن.
‫به دخترم صدمه نزن! ‫بهت التماس می کنم!
‫لوئیز؟
‫لوئیز!
‫- توماس، خوبی؟ ‫- اون کجاست؟
‫خب، دوستت گفت بعداً برمی گرده.
‫نمی تونست بمونه.
‫تو خوبی؟
‫خوبم. فقط خیلی خسته ام، همین.
‫خب. اون می خواست منتظر بمونه. ‫تازه خوابش برد.
‫[شماره ناشناس] ‫[دفعه ی بعد چشم هاش رو در میارم]
‫[جسد رو برام بیار به این مختصات]
‫- چرا انقدر دور؟ ‫- برای سفر خوبه، مگه نه؟
‫همین الان این تصمیم رو گرفتی؟
‫شما می خواستید برید سفر. ‫این فرصتِ خوبیه.
‫مطمئنی تو هم نمی خوای بیای؟
‫نه، بهت که گفتم. ‫واقعاً باید اون گزارش رو تموم کنم.
‫بعدش میام. قول میدم.
‫- پس بالأخره می خوای گودزیلا شکار کنی؟ ‫- آره، درسته.
‫ناامید نمیشی. این جنسِ خوبیه.
‫- برای فعال کردنِ چاشنی... ‫- این دکمه رو فشار میدم، درسته؟
‫- آره، خودشه. ‫- فهمیدم.
‫بازم مراقب باش.
‫نگران نباش.
‫تو جسد رو می خواستی، حروم لقمه، ‫دارم جسد رو واست میارم.
‫من جسد رو واست میارم. بیا.
‫الو؟
‫نزدیک تر نیا.
‫همونجا نگه دار.
‫جسد رو بیار.
‫بذارش اونجا.
‫توافق کرده بودیم تفنگ نیاری.
‫برو عقب.
‫کلیدهامه، خب؟
‫برگرد.
‫جای گرم و نرمیه.
‫- اون 2تا گلوله کارِ تو بود؟ ‫- آره، کارِ من بود.
‫من بهش شلیک کردم ‫و بعدش تو زیرش کردی.
‫خب چی فکر می کنی؟ کی اون رو کشته؟
‫تو یا من؟
‫تو اون رو می خواستی و گرفتیش.
‫رسید می خوای؟
‫باشه، دیگه می رم.
‫توماس.
‫فکر کردی خیلی زرنگی، هان؟
‫فهمیدم می خواستی از تفنگ خدمتم استفاده کنی...
‫تا کاری کنی خودکشی به نظر بیاد.
‫یه ایمیل برای فردا صبح زمان بندی کردم ‫که اگه من رو بکشی ارسال می شه.
‫همه چی توش نوشته شده.
‫موادهای توقیفی که دزدیدی، کلوب های شبانه،
‫جوری که بارسلو رو کشتی.
‫همچنین ستوان آندارده.
‫تو بهترین دوستم رو کشتی، حروم لقمه.
‫می دونم این فقط کسری از غلط هاییه که کردی،
‫اما برای محکوم کردنت به حبس ابد کافیه
‫فقط همین؟ فقط همین رو داری؟
‫حالا چی؟ می خوای من رو بکشی؟
‫یالا، شلیک کن!
‫شلیک کن و همه چی برای جفتمون تموم می شه. ‫یالا، امتحانم کن. شلیک کن!
‫چیه، می ترسی؟
‫شلیک می کنی یا تفنگ رو می اندازی؟ ‫یالا، نگاه می کنم!
‫اون کثافت چرا داره برمی گرده؟
‫هی، دیگه تنهام بذار.
‫بیا، تفنگت رو پس بگیر.
‫اگه یه پلیس تفنگ خدمتش رو گم کنه ‫جلوه ی بدی داره و منجر به تحقیقات می شه
‫و این اصلاً خوب نیست.
‫باورم نمی شه گلوله های مشقی گذاشتی داخلش! بیا.
‫خیلی خب.
‫- توماس، بیا اینجا. توماس! ‫- لعنت بهش.
‫- توماس، بیا اینجا. ‫- چیه؟
‫شیطنت های کوچیکت توی اسکله، ‫تو لایق بیشتر از اینی.
‫- می تونی با من کلی پول در بیاری. ‫- دست از سرم بردار!
‫بیا بیرون!
‫فکر کردی می تونی من رو دور بزنی؟
‫من شکنجه ات می کنم.
‫هان؟
‫نه!
‫خیلی خب، بیا بریم.
‫یادت نرفت به ماهی ها غذا بدی؟
‫آره، نگران نباش.
‫عزیزم، حالا دیگه باید قطع کنم، باشه؟
‫بابا سرِ کاره، اما بعداً بهت زنگ می زنم.
‫دوستت دارم، بابا.
‫منم دوستت دارم.
‫خب خلاصه اش این هاست.
‫اختلاس و قاچاق مواد مخدر،
‫کشتنِ یه مأمور پلیس، تصادف و فرار،
‫جابجایی جسد، سرقت و استفاده از مواد منفجره
‫واقعاً باید همه ی این گندکاری ها رو قایم کنی، وبور
‫- می تونی این کارو بکنی؟ ‫- بله، جناب سرپرست.
‫اگه هر کدوم از این ها ‫به گوش فرماندارِ جدید برسه،
‫کارِ هممون ساخته ست.
‫هیچی درز نمی کنه. قول مردونه می دم.
‫در صورتی که درز کنه، وبور، ‫ضربه اش رو تو می خوری.
‫قول کارمند دولت می دم.
‫ستوان بلین چی؟
‫می دونستم اینجا پیدات می کنم.
‫وبور بهم گفت از پلیس استعفاء دادی.
‫شرمنده. حس و حال مراسم خداحافظی نداشتم.
‫می خوای چیکار کنی؟ پروژه ای چیزی داری...
‫سعی می کنم پدر باشم.
‫در هر حال، عالیه که پاداش پایان خدمتت روبه همسر مارک دادی
‫اون رو برنمی گردونه اما...
‫نه، اون رو برنمی گردونه.
‫وبور بهم گفت دوره ی کارورزیت رو تموم کردی.
‫دیروز.
‫باریکلا!
‫ممنون
‫الآن آینده دست توئه.
‫مثلِ ما نباش.
‫راستش، وبور من رو مسئولِ تحقیق ‫درباره مرگ مارک کرد.
‫بعد از انتقال جسدش به پزشکی قانونی،
‫به دقت ماشینی رو که توش بودن گشتیم.
‫در واقع چیزی که ازش مونده بود.
‫و چی شد؟
‫به نظرم بهتره هیچ کس این رو پیدا نکنه.
‫مثلاً اون زن از بازرسی داخلی. درسته؟
‫این آخرین باره که توی این قضیه دخالت می کنم.
‫فقط نمی خواستم یاد مارک لکه دار شه. همین.
‫ممنون، ستوان.
‫"خانم ستوان."
‫مجوزِ ورود؟
‫کلید رو وارد کن و رمزت رو بزن.
‫ممنون.
این رو برای برداشت آوردی؟
‫- آره ‫- چقدر؟
‫همش.
‫[خدمات گاوصندوق امنیتی]
‫یالا.