‫«تمامی شخصیت ها و رویدادها در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫همگی زنده از اینجا خارج می شیم، درسته؟
‫خیالم راحت شد که پدرم...
‫حداقل ذره ای از کارهایی که با رفقام کرده رو جبران می کنه
‫من درباره اش فکر کردم...
‫و خیلی خطرناکه که تا آخرین لحظه کنارم باشی
‫سو هو، من تا آخرین لحظـه کنارت می مونم.
‫راستی...
‫تو کجا می خوای بری؟
‫ما...
‫دوباره همدیگه رو می بینیم، درسته؟
‫وقتی دوباره همدیگه رو دیدیم...
‫قول می دم که...
‫این گردنبند رو بهت پس بدم.
‫تیم سوات رو بفرستید تو خوابگاه.
‫بدون اینکه کسی چیزی بفهمه...
‫دخترم رو از اونجا بیارید بیرون.
‫حتی اگه مجبور شدید پاهاش رو بشکونید.
‫شما باید...
‫اون رو بیارید بیرون.
‫به محض اینکه اومد بیرون...
‫خوابگاه رو فورا منفجر کنید.
‫عزیزم، در مورد 13نفر.
‫13دختر جوان.
‫می دونم، می دونم که این درخواستم ‫ازت پوچ و مضحک به نظر میاد.
‫ولی هر کاری که بتونم انجام می دم تا ‫تو رو رئیس جمهور کنم.
‫فراموش کردی؟
‫نام تائه ایل سعی کرد تو رو بکشه.
‫اول...
‫بیایید با برگردوندن...
‫برق خوابگاه بهشون اطمینان بدیم.
‫من خودم میام به محل...
‫و شخصا خوابگاه رو منفجر می کنم.
‫متوجه شدم قربان.
‫و قربان...
‫آقای نام رو بردن به سازمان.
‫نام، چرا؟
‫اون زمان که در سرویس اطلاعات ملی بودم...
‫حتی اعضای فعال مجلس رو می گرفتیم و شکنجه می کردیم
‫فقط به خاطر اینکه...
‫به سازمان ملی برنامه ریزی امنیت تغییر نام دادیم...
‫به این معنی نیست که نمی تونیم شکنجه کنیم...
‫یا حتی دبیر کل حزب حاکم رو بکشیم.
‫چه شکنجه کنی...
‫چه من رو بکشی...
‫باید تنها حرف بزنیم.
‫من هنوز نام تائه ایل هستم، ژنرالی که ‫یه زمان ارتش ها رو رهبری می کرد!
‫بچه ها!
‫ژنرال جسور ما...
‫نمی خواد آبروش بره.
‫گوش کن رئیس آن.
‫می دونی که بعضی وقت ها آدم اسیر وسوسه می شه.
‫اصلا نمی دونستم اون دختر عوضی...
‫جاسوس کره ی شمالیه.
‫طبق قانون 2-4 امنیت ملی...
‫یا باید اعدام بشی یا حبس ابد بگیری.
‫بیخیال.
‫می دونی که چیزی نمونده تا پیروز بشیم.
‫من و تو باید با هم کار کنیم، باید ‫به دولت کمک کنیم تا قدرت رو...
‫مجدد به دست بگیره، آرامش رو تضمین کنه و ‫شکوفایی رو به کشورمون، جمهوری کره برگردونه.
‫من و تو باید با هم کار کنیم؟
‫درسته.
‫مگه بهم نمی گفتی مگس پشکل؟
‫یه مگس پشکل و...
‫یه ببر چه طور می تونن با هم کار کنن؟
‫بیخیال.
‫مگه نمی دونی مگس پشکل از ببر قویتره؟
‫اگه مگس پشکل سمت بینی ببر پرواز کنه...
‫اون وقت ببر مجبور می شه...
‫برای گرفتن مگس با پنجه هاش به صورتش ضربه بزنه...
‫و در نهایت این ضربات باعث ایجاد ‫زخم های عمیقی روی صورتش می شن.
‫ببین این عوضی چی می گه!
‫یعنی داری می گی...
‫هر اتفاقی هم که بیفته باز من مگس پشکل هستم؟
‫خدای من! کمرم...
‫کمرم درد گرفت!
‫نه، منظورم این نیست!
‫آقای آن.
‫مطمئنم که تو در مورد ارباب مگس ها شنیدی، درسته؟
‫ارباب مگس ها!
‫منظور من اینه که تو صاحب قدرت هستی!
‫این عوضی رو ببین...
‫چی؟
‫ارباب مگس ها؟
‫آقای آن.
‫همسرتون تماس گرفته می گه کار فوری داره
‫سلام، سرم شلوغه، دارم از نام تائه ایل ‫بازجویی می کنم، چی شده؟
‫مگه نگفتی در مورد لیندا یانگ، شرکت ‫شرکای آ.ب.ک رو بررسی کردی؟
‫ولی می گن هرگز به سئول نیومده که!
‫مگه بررسی نکردی؟ احمقی؟
‫هرگز به سئول نیومده؟
‫من فقط بررسی کردم که شخصی به اسم لیندا یانگ دارن یا نه.
‫طالع بین هم غیبش زده، ‫شارلاتان عوضی!
‫الآن چیکار کنیم؟ به فنا رفتیم!
‫غیبش زده؟
‫پول، پول چی؟
‫چه اتفاقی برای بودجه ی شرکت افتاد؟
‫سریعا با بخش فرودگاه تماس بگیر.
‫- بله قربان. ‫- لیندا یانگ چه شکلیـه؟
‫همین الان بهم بگو!
‫بودجـه ی شرکت؟
‫تپه ی موران 1 رد پولی که...
‫کره ی جنوبی می خواست برامون ‫بفرسته رو زده.
‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هم ‫به هویت واقعیش پی برده.
‫«گزارش پیام» ‫«فرستنده: رودخانه ی چونگچون»
‫گفتی کانگ چئونگ یا هرگز به ‫حزب خیانت نمی کنه، آره؟
‫پسرت کافی نبود حالا کانگ چئونگ یا هم ‫اضافه شد؟
‫اگه اون پول به دستمون نرسه...
‫همه ش تقصیر تو خواهد بود!
‫به رودخانه ی چونگچون دستور بدید ‫که فورا لیم سو هو رو بکُشه!
‫فورا بهش بگو...
‫که اگه اون عوضی رو بکُشه امنیت ‫خانواده ش رو تضمین می کنیم.
‫«لیم سو هو رو بکُش.»
‫«امنیت خانواده ت رو تضمین می کنیم.»
‫همرزم جو، حزب چی گفت؟
‫امکان نداره تا الان جوابی نداده باشن.
‫همرزم جو!
‫«پیام به خوبی دریافت شد.»
‫«وضعیت موجود رو حفظ کنید.»
‫«پیام به خوبی دریافت شد.» ‫«وضعیت موجود رو حفظ کنید.»
‫حالا که پیام رو دریافت کردن، ‫لیم جی روک رو برکنار می کنن، درسته؟
‫به احتمال خیلی زیاد.
‫پس امروز خواهرت رو نمی کُشن.
‫اما همرزم کانگ با پول فرار کرده! ‫الان چیکار کنیم؟
‫اون چانگ سو...
‫پیشنهاد داده کمکمون کنه صحیح و سالم ‫به یه کشور دیگه فرار کنیم.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- دیوونه شدی؟
‫چطور می تونیم بهش اعتماد کنیم؟
‫نمی تونیم.
‫نباید بهش اعتماد کنیم اما می تونیم ‫از پیشنهادش به نفع خودمون استفاده کنیم.
‫انتخابات 5 روز دیگه برگزار میشه.
‫اگه همینطوری اینجا بمونیم، 5 روز دیگه...
‫همگی کُشته میشیم.
‫اگه شماها تصمیم بگیرید اینجا بمونید، ‫من هم می مونم.
‫اما...
‫اگه فکر می کنید...
‫که اگه اینجا بمیرید خانواده تون در امان ‫خواهند بود، سخت در اشتباه هستید.
‫ما باید زنده بمونیم....
‫تا یه راهی واسه نجات خانواده مون ‫پیدا کنیم.
‫هر چی شما بگی انجام میدم همرزم لیم.
‫در مخفیگاه آماده باش و اگه اومد ‫تپه ی موران 1 رو بکُش.
‫این شخص رو ندیدی؟
‫- زنـه! ‫- آره.
‫- با دقت نگاه کن. ‫- خیلی خب، ندیدیش؟
‫«ابزار فروشی تاگوک»
‫کره ی شمالی به سو هو گفته که اگه ‫خودش رو...
‫تا نیمه شب به همراه گروگان ها منفجر نکنه، ‫خواهرش رو می کُشن.
‫پس تو باید برگردی!
‫به هر حال...
‫خیالمون راحت شد که خواهرت رو ‫از دست لیم جی روک نجات دادیم.
‫هنوز واسه اینکه خیالمون راحت بشه زوده.
‫خوابگاه باید تا نیمه شب منفجر بشه...
‫جوری که انگار ما خودمون رو منفجر کردیم، ‫تا کره ی شمالی کامل فریب بخوره.
‫همچنین اون چانگ سو باید به کره ی شمالی ‫بگـه که ما خودمون رو کُشتیم.
‫اما واقعا میگه؟
‫بعید می دونم اون در چنین شرایطی ‫از اشتیاقش برای قدرت صرفنظر کنه.
‫اگه کانگ چئونگ یا برمی گشت...
‫نباید بهش اعتماد می کردیم.
‫به هر حال...
‫اگه اون تظاهر کنه نظرش عوض شده...
‫گروگان ها رو حتی اگه آزاد بشن یا می کُشه ‫یا می بره به سازمان.
‫نمی دونم این کار جلوش رو می گیره یا نه...
‫اما به محض اینکه دوربین ها مستقر شدن، ‫گال آزاد شد...
‫و پدر و مادرها رسیدن، همه ی ‫گروگان ها رو آزاد کن.
‫به محض اینکه همه شون برن بیرون...
‫من و مامورهام به همراه یونگ رو ‫از اینجا خارج می شیم.
‫آزادشون کنه؟
‫اونوقت به مردم میگن که من به ‫جاسوس ها کمک کردم.
‫لعنتی.
‫یه زن خارجی تو دهـه ی 30 سالگی.
‫موهای بلوند و قد حدودا 170 سانت.
‫به امنیت و گمرک فرودگاه اطلاع بده. ‫حتما باید دستگیرش کنیم!
‫گی بون اوک هستم!
‫آخـه الان تو این شرایط؟
‫چیه؟
‫جاسوس ها برنامه دارن گروگان ها رو ‫آزاد کنن.
‫می دونی که من حسابی ضد کمونیست ها هستم.
‫من بهت گفتم کانگ چئونگ یا ‫جاسوس کره ی شمالیـه!
‫خوب گوش کن.
‫اگه دوباره با من تماس بگیری...
‫خودم می کُشمت.
‫پس خفه شو و صبر کن. ‫فهمیدی؟
‫عوضی!
‫آقای آن!
‫فهمیدیم که کانگ چئونگ یا از خونه ش ‫یه تماس بین المللی داشته.
‫با شعبـه ی توکیوی بانک بی آر سوئیس ‫تماس داشته.
‫بانک بی آر سوئیس؟ کانگ چئونگ یا ‫باهاشون تماس گرفته؟
‫پس لیندا...
‫لیندا؟
‫عوضی، به لطف من فهمید ‫کانگ چئونگ یا کیه!
‫تو با بیسیم بهش گفتی که...
‫کانگ جاسوس کره ی شمالیه؟
‫چیه؟ تو هم واسه سازمان جاسوسی کردی...
‫اما اگه کس دیگه ای این کار رو کنه ‫تایید نمی کنی؟
‫- تو اصلا نمی دونی اون مرد... ‫- می دونم که قدرتمنده!
‫اصلا برام مهم نیست مامور سازمانـه یا نه...
‫تا وقتی که بتونـه کمکم کنه!
‫بهت گفتم مبادا فقط به فکر ‫نجات جون خودت باشی!
‫خب مگه چه ایرادی داره؟
‫تو اصلا واسه تموم کردن این شرایط ‫چیکار می تونی بکنی؟
‫حتی نمی تونی یه نفر رو نجات بدی، ‫پس انقدر واسه من سخنرانی نکن!
‫این کارت دیگه داره من رو اذیت می کنه.
‫گی بون اوک! اون بیسیم رو بده بهم!
‫بیسیم رو بده!
‫همین الان بدش بهم!
‫لعنتی.
‫تو می دونی چیکار کردی؟
‫کانگ چئونگ یا باید برمی گشت تا...
‫تو خواهرم رو می شناسی؟
‫این شخص یون اوک، خواهر بزرگ منـه.
‫شما دو نفر همدیگه رو از کجا می شناسید؟
‫تو خارج با هم آشنا شدیم، همین.
‫خب پس چرا از من مخفی کردی؟
‫احتمالا تو آلمان با هم آشنا شدید.
‫تمام این مدت می دونستی که من ‫خواهرش هستم، درسته؟
‫چرا تظاهر کردی که چیزی نمی دونی؟
‫به خاطر اینکه واسه کره ی شمالی ‫جاسوسی کرده بود؟
‫نه.
‫تو این رو از همون ابتدا می دونستی.
‫با این وجود من رو استخدام کردی.
‫نگو که...
‫تو هم مثل خواهرم جاسوس کره ی شمالی هستی؟
‫نه.
‫من و خواهرت هرگز واسه کره ی شمالی ‫جاسوسی نکردیم.
‫منظورت چیه؟
‫منظورت چیه؟ بهم بگو!
‫آروم باش.
‫الان چیزی که مهم تره اینه که ‫همگی صحیح و سالم از اینجا خارج بشیم.
‫خواهر باهوش من یون اوک، ‫یه خائن بود که...
‫با بورسیـه ی دولت در آلمان ‫درس خوند...
‫اما عاشق یه کمونیست شد و باهاش ‫به پیونگ یانگ رفت.
‫این چیزیـه که اونا گفتن.
‫درست نیست!
‫پروفسور...
‫چوی سئونگ موک بود که به پیونگ یانگ رفت، ‫نه اون پسر.
‫فقط به خاطر اینکه دانشجوی پروفسور بود ‫بهش اتهام جاسوسی زدن.
‫برای اون مرد جوان که...
‫مخالف دیکتاتوری بود، فقط به این دلیل ‫پاپوش درست کردن.
‫تو چطور در مورد نامزد خواهرم ‫انقدر اطلاعات داری؟
‫به خاطر اینکه نامزد من بود نه خواهرت!
‫راضی شدی؟
‫سعی نکن فقط جون خودت رو نجات بدی.
‫تا زمانی که بتونـه کمکت کنه برات مهم نیست ‫چطور آدمیـه؟ اما می دونی چیه؟
‫اون کسیـه که خواهرت رو شکنجه کرد.
‫اون کسیـه که خواهرت رو شکنجه کرد ‫و وادارش کرد تا...
‫خودکُشی کنه.
‫چرا بعد از اینکه میگی می خوای بری سرویس بهداشتی ‫فورا می دوی سمت آشپزخونـه؟
‫خدای من، بهت که گفتم.
‫باید سوپ مرغ درست کنم.
‫احتمالا باید گرسنه باشه.
‫باشه، خیلی خب، فقط بشین.
‫- بشین. ‫- خدای من.
‫همینجا بشین.
‫خیلی تنگ گره نزن!
‫ساکت!
‫هی، دردم می گیره!
‫این...
‫همه ش کار توئـه، مگه نه؟
‫دبیر کل حزب حاکم با دکترش ‫کار می کنه...
‫تا بودجه ی مخفی سازمان رو ‫منتقل کنه جای دیگه؟
‫اگه نامزد پارک مو یئول پیروز ‫انتخابات ریاست جمهوری بشه...
‫و این رسوایی بزرگ پخش بشه...
‫اونوقت فورا کار کد 1 تموم میشه، ‫مگه نه؟
‫بعدش، نامزد پارک حسابی خوشحال میشه.
‫منظورم اینه که...
‫اون واقعا دلش می خواد از شر کد 1 ‫که قدرت زیادی داره، خلاص بشه.
‫اینطور نیست؟
‫باید همین باشه.
‫گمونم با کار کردن در سازمان ‫چیزهای زیادی یاد گرفتی.
‫دسیسه، شانه خالی کردن و ‫پاپوش درست کردن بدون مدرک.
‫واقعا اونطور که میگن تو کارت خوبی. ‫عالیه.
‫به نظرت خنده داره؟
‫نظرت چیه روی تو کار کنم تا واقعا اونطور که ‫از من انتظار میره عمل کرده باشم؟
‫ببین...
‫مگس پشکل.
‫هرگز دلت نخواد رئیس جمهور بشی.
‫یه عوضی مثل تو که پول رو واسه سیاست ‫استفاده نمی کنه و برای خودش نگه می داره...
‫هرگز نباید سیاستمدار بشه.
‫تو در پاپوش درست کردن برای مردم استادی.
‫احتمالا داری به این فکر می کنی که واسه من پاپوش ‫درست کنی و از این طریق اعتبار کسب کنی.
‫عوضی بی ملاحظه.
‫چطور جرئت کردی به پول کد 1 ‫دست بزنی؟
‫حتی تو رو راهی زندان هم نمی کنه!
‫احتمالا دست ها و پاهات رو قطع می کنه ‫و وقتی هنوز زنده ای آسیابت می کنه.
‫صبر کن، نه، این کار قبلا انجام شده. ‫از اینکه از بقیه کپی کنه خیلی بدش میاد.
‫از اونجایی که عاشق حیواناته...
‫احتمالا بدون اینکه کسی چیزی بفهمـه زن و ‫بچه هات رو غذای کروکدیل ها می کنه.
‫خب، من فقط...
‫سعی کردم به عنوان مسئول داراییش ‫پولش رو زیاد کنم.
‫احمق!
‫من رو وارد این قضیه می کنی و ‫میری زیر آب...
‫یا اینکه با من متحد میشی و ‫میری به اوج آسمون؟
‫آقای نام، لطفا من رو نجات بده.
‫اگه من رو نجات بدی، جونم ‫دیگه واسه تو میشه.
‫اول دستم رو باز کن عوضی.
‫کانگ چئونگ یا...
‫در مورد اون چیکار می کنی؟
‫تمام مدارکی که به اون مربوط میشه رو ‫نابود می کنم.
‫بذار یه بار بهت سیلی بزنم.
‫ممنونم قربان.
‫- تو محل گروگان گیری اوضاع چطوره؟ ‫- خبر خاصی نیست...نه...
‫جاسوس ها میگن می خوان ‫گروگان ها رو آزاد کنن.
‫چی؟
‫اما همه شون می دونن که چئونگ یا ‫جاسوس کره ی شمالیه!
‫خدا لعنتش کنه!
‫آقای نام.
‫آقای نام کِی میاد؟
‫نمی تونم باهاش تماس بگیرم.
‫چاشنی بمب کجاست؟
‫چاشنی!
‫عوضی ها!
‫اونا می خوان گروگان ها رو آزاد کنن اما ‫شما دارید نودل می خورید؟
‫چاشنی رو براش بیار!
‫قبل از اینکه گروگان ها آزاد بشن!
‫- بجنبید! ‫- مراقب باش.
‫کاپیتان.
‫بله قربان.
‫دقیقا ساعت 10، خوابگاه رو ‫منفجر می کنیم.
‫آماده بشید.
‫بله قربان.
‫دقیقا ساعت 10، خوابگاه رو ‫منفجر می کنیم.
‫تمامی واحدها، محل رو تخلیه کنید، ‫تکرار می کنم.
‫دقیقا ساعت 10، خوابگاه رو منفجر می کنیم.
‫تمامی واحدها، محل رو تخلیه کنید.
‫چیکار داری می کنی؟ خطرناکـه.
‫هیچ دوربینی نیومده!
‫پدر و مادرها هم نیومدن!
‫هنوز پدرت نگفتـه که رسیده!
‫درسته؟
‫به خاطر اینکه پدرم هنوز نرسیده هیچ ‫خبری از اونا نیست، درسته؟
‫خوابگاه باید تا نیمه شب منفجر بشه...
‫تا خواهرت زنده بمونـه.
‫نگران نباش.
‫امشب اتفاقی واسه خواهرم نمیفته.
‫واقعا؟
‫بالاخره دارم ماموریتم رو با موفقیت ‫به پایان می رسونم.
‫تفنگت رو بنداز.
‫بندازش.
‫همرزم جو.
‫هدفت منم، نه یونگ رو.
‫بذار اون بره طبقه ی دوم.
‫به هر حال همه شون می میرن.
‫می خوای گروگان ها رو بکُشی و ‫خودت رو منفجر کنی؟
‫اگه اینطوری بمیری...
‫فکر می کنی قهرمان جمهوری میشی؟
‫حداقل اینطوری مادرم در امان خواهد بود.
‫تو خودت باید مادرت رو در امان نگه داری.
‫باید هر طور شده زنده بمونی تا یه راه ‫واسه نجاتش پیدا کنی.
‫حزب ما رو رها کرده.
‫فکر می کنی ازش مراقبت می کنن؟
‫همه ش تقصیر توئـه.
‫تو همه چی رو خراب کردی!
‫- اگه برنگشته بودی اینجا... ‫- خفه شو!
‫تو از دستورم سرپیچی کردی و ‫دنبالم اومدی اینجا.
‫نه!
‫من فقط داشتم از دستوراتی که بهم داده بودن ‫پیروی می کردم، اینکه تو رو تحت نظر بگیرم.
‫دستورات کی؟
‫کی بهت دستور داده بود که من رو ‫تحت نظر بگیری؟
‫مافوقم این سری هم دستور داده که ‫بکُشمت!
‫چی؟
‫خدانگهدار لیم سو هو.
‫همرزم کانگ.
‫ساعت چنده؟
‫تمامی واحدها، آماده باشن.
‫آقای نام تائه ایل!
‫بعد از اینکه کل کشور رو فریب دادی ‫و تظاهر کردی که داری می میری...
‫خودت با پاهای خودت میای اینجا؟
‫ناامید شدی؟
‫باید یه تک تیرانداز بهتر رو ‫مسئول این کار می کردی.
‫دستگیرش کنید.
‫نزدیک نشید!
‫نزدیک نشید! این چاشنی بمب هستش! ‫اگه این دکمه رو بزنم همه می میرن!
‫رئیس آن.
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫قانون حفاظت از اسرار نظامی و قانون ‫امنیت ملی رو نقض کرده.
‫اون مجرمـه!
‫مدرکی هم داری؟
‫مدرک نشون بده که این قوانین رو ‫نقض کردم.
‫چقدر وقیح!
‫کانگ چئونگ یا، دکتر شخصیت ‫جاسوس کره ی شمالیـه!
‫عوضی...
‫خانم هونگ.
‫ما همه چی رو بررسی کردیم.
‫و هیچ مدرکی...
‫پیدا نکردیم که نشون بده دکتر کانگ ‫جاسوسـه.
‫خودشه!
‫این...
‫تهمتـه!
‫شوهرم وفادارانه به کشور خدمت کرده!
‫اما می گید با کمونیست ها ‫چیکار کرده؟
‫اشتباهـه!
‫چرنده!
‫- اینجا چیکار داری می کنی؟ ‫- 300 میلیون چی شد؟
‫ببین خانم چو سئونگ سیم.
‫نمی تونی این قضیه رو انکار کنی.
‫حقیقت بالاخره فاش میشه.
‫خودت دیدی؟
‫مدرک داری؟
‫تفنگ هاتون رو بیارید پایین.
‫همین الان!
‫چطور جرئت می کنید! شوهرم داماد ‫رئیس سابق ستاد ارتش هستش!
‫چطور جرئت می کنید سمت دبیر کل ‫حزب حاکم اسلحه بگیرید؟
‫عزیزم!
‫همه شون رو به خاطر افترا دستگیر کن!
‫تفنگ هاتون رو بیارید پایین عوضی ها! ‫فورا!
‫بیارید پایین! همین الان!
‫لعنتی!
‫عزیزم!
‫منم چئونگ یا!
‫داری گوش می کنی، آره؟
‫می دونی...
‫من اطلاعات حساب مخفی بانک سوئیس ‫که 300 میلیون دلار پول داخلشه رو برداشتم...
‫و باهاش برگشتم داخل خوابگاه.
‫اگه خوابگاه رو منفجر کنی عزیزم...
‫این پول هم نابود میشه!
‫خب، اگه برات مهم نیست، می تونی ‫دکمه رو بزنی.
‫قول دادیم که واسه تعطیلات بریم مالدیو، ‫متاسفم که نمی تونم بیام.
‫عزیزم، دوستت دارم!
‫عوضی مکار!
‫عزیزم، فریبش رو نخور!
‫سعی داره ما رو با خودش بکشه پایین!
‫من نبودم که 300 میلیون دلار رو ‫از دست دادم!
‫کار اون بود! آن گیونگ هوی این ‫پول رو از دست داده!
‫چی؟ واقعا داری این کار رو می کنی؟
‫چیه؟ الان داری از پشت بهم خنجر می زنی؟
‫همه شنیدن، درسته؟
‫«دوستت دارم، عزیزم دوستت دارم.»
‫عوضی، چطور جرئت می کنی!
‫مگه نشنیدی سعی داره ما رو با خودش ‫بکشه پایین!
‫منظورت چیه به شوهرم میگی عوضی؟
‫می دونم به خاطر قضیه ی شوهرت ‫بدجوری شوکه شدی...
‫اما دیگه داری پات رو از گلیم خودت درازتر می کنی!
‫هی! تو یه انگشتر الماس 5 قیراطی رو ‫به عنوان رشوه از کانگ چئونگ یا گرفتی.
‫تو بهش 300 میلیون دلار پول دادی.
‫چقدر وقیح!
‫درسته، اینا متهم به جاسوسی هستن!
‫اینطوری که تو داری پیش میری ممکنه ‫تولد پسرم رو هم از خودت بسازی، هی!
‫به خاطر اینکه شوهرت با جاسوس ‫کره ی شمالی در تماس بوده...
‫الان داریم عذاب می کشیم.
‫ما فقط سعی داشتیم واسه کشورمون...
‫سرمایه گذاری کنیم.
‫برای کشورمون بخوره تو سرت!
‫دهنت رو ببند، باشه؟
‫شماها منتظر چی هستید؟
‫همه شون رو دستگیر کنید!
‫ساکت باش خانم! ‫چطور جرئت می کنی بهشون دستور بدی؟
‫هان نا.
‫از شرشون خلاص شو.
‫نه، نمی تونی!
‫ببین.
‫تو واسه نجات دخترت که...
‫عاشق یه کمونیست لعنتی شده تیر خوردی! ‫این رو ننداز تقصیر من!
‫من همیشه به کشورمون وفادار بودم! ‫هیچ کار اشتباهی انجام ندادم!
‫هیچ کاری نکردم که به خاطرش جلوی مردم ‫و کشورمون شرمنده باشم!
‫خدا لعنتت کنه!
‫چیه؟
‫- نه! ‫- نه!
‫خدای من! تو!
‫عوضی.
‫می کُشمت.
‫عوضی.
‫- ولم کن! ‫- بس کن.
‫نمی بینی چقدر من رو کتک زده؟
‫حتی سعی کرد تو رو بکُشه! ‫چرا داری زخمش رو درمان می کنی؟
‫کافیه.
‫کافیه اونگ چئول.
‫من رو نگاه کن اونگ چئول.
‫اونگ چئول.
‫حالا که همرزم کانگ با 300 میلیون ‫دلار پول اینجاست...
‫باید روی زنده خارج شدن از اینجا ‫تمرکز کنیم.
‫با اون پول، می تونیم...
‫خانواده هامون در کره ی شمالی رو ‫نجات بدیم.
‫اگه با پول فرار کنی، فکر می کنی ‫حزب می ذاره زنده بمونی؟
‫رد شما خائن ها رو می زنن...
‫و همه تون رو با بی رحمی ‫می کُشن.
‫عوضی! خودم می کُشمت!
‫خیلی خب.
‫این رو می ذاریم اینجا بمونـه.
‫نه.
‫می ذاریم همینجا بمونه!
‫تو...تو می خوای اینجا بمیری؟
‫ما همه تو یه کشتی هستیم!
‫می خوای اینجا بمیری و به مردم ‫نشونت بدن؟
‫و اگه جسدت تحقیر بشه...
‫کشورمون موضوع رو نادیده می گیره.
‫هیچ کاری در این مورد انجام نمیدن.
‫به خاطر اینکه نمی تونن به دسیسه ی ‫انتخاباتی اعتراف کنن.
‫اگه سو هو رو طبق دستوری که بهت ‫دادن بکُشی...
‫فکر می کنی چوی سو ریون ازت ‫مراقبت می کنه؟
‫آره؟
‫واسه اون، تو...
‫چیزی جز مهره ی بی ارزش شطرنجش نیستی.
‫چوی سو ریون؟
‫معاون مدیر وزارت اطلاعات ‫مافوق همرزم جو هستش.
‫منظورت...
‫دختر چوی دو ایک، وزیر سابق نیروهای ‫مسلح خلق کره هستش؟
‫می شناسیش؟
‫احتمالا حسابی دلت می خواد ‫من رو بکشی پایین.
‫اگه قبل از رفتنم یه هدیه بهت بدم...
‫اونوقت گمونم بی حساب می شیم، درسته؟
‫سعی داری چیکار کنی؟
‫هر وقت که این نقاشی رو می بینم...
‫یاد...
‫تو میفتم.
‫ساتورن پسرش را می بلعد... ‫فکر کنم اسمش اینه.
‫لیم سو هو...
‫که دستور کُشتنش رو دادی.
‫18 سال پیش اون رو از تو خیابون ‫پیدا کردم.
‫خواهرش داشت می مرد.
‫می دونی واقعا کیه؟
‫لی تائه سان، پسری که واسه بالا رفتن ‫از نردبان موفقیت رهاش کردی.
‫اگه می خوای پسرت رو نجات بدی...
‫حتی نباید رویای برکنار کردن من ‫از جایگاهم رو داشته باشی!
‫هاگمسونگ 1 هنوز داخل خوابگاهـه...
‫پس اگه دستور بدم...
‫کُشتن پسرت...
‫واسه من هیچ کاری نداره.
‫فورا به هاگمسونگ 1 دستور بده.
‫بهش بگو که فورا لیم سو هو رو بکُشه.
‫اشتباه متوجه شدی.
‫پسرم لی تائه سان...
‫18 سال پیش برای من مُرد!
‫واسه اینکه با جون و دل به رهبر عالی ‫کشورمون خدمت کنم...
‫شوهر مرتجع و...
‫بچه هام رو ول کردم.
‫پس لیم سو هو پسر خودتـه...
‫نه من.
‫مرتجعی که به کشور خیانت کرد...
‫و دزدیدن 300 میلیون دلار پول رو ‫با کانگ چئونگ یا...
‫رهبری کرد.
‫و از اونجایی که تو پدرش هستی...
‫فقط تو باید مسئول این قضیه باشی.
‫چوی سو ریون صحبت می کنه.
‫متوجه شدم.
‫فورا لیم جی روک رو دستگیر کنید.
‫مادر!
‫از الان به بعد، مادر تو ‫حزب کارگر هستش...
‫نه من!
‫اسم چوی سو ریون رو فراموش کن، ‫فهمیدی؟
‫مادر!
‫بچه ای که...
‫از تو خیابون برداشتی رو به چاقوی ‫تیزی واسه کُشتن من تبدیل کردی...
‫اما خیلی بد شد.
‫بهم ضربه زدی اما حتی یه قطره خون هم ‫از من چکه نکرد.
‫درست میگی.
‫بزرگ ترین اشتباه زندگیم این بود...
‫که تو رو انسان فرض کردم!
‫همانطور که بهم گفتی...
‫برای هاگمسونگ 1 پیام فرستادم.
‫لیم سو هو به زودی کُشته میشه.
‫ببریدش!
‫معاون مدیر، چوی سو ریون...
‫می شناسیش، مگه نه؟
‫نه.
‫نمی شناسمش.
‫فکر نمی کردم برگردی.
‫فرار کردن با اون همه پول ‫چه فایده ای داره؟
‫تا آخر عمرم یه نفر میفته دنبالم...
‫و سعی می کنه من رو بکُشه.
‫این مثل زندگی کردن داخل قفسـه.
‫اما اگه اجتناب ناپذیر باشه...
‫فکر کردم که دو نفر بهتر از یه نفره.
‫باید اونگ چئول و جیوک چان رو هم ‫با خودمون ببریم.
‫نمی تونم مثل کشورمون اونا رو رها کنم.
‫فکر کردی ازت می خوام تنهایی ‫با من بیای بریم؟
‫با این گواهی و رمز...
‫تو هم می تونی پول رو برداشت کنی.
‫رمزش...
‫تاریخ اون شبیـه که تو سنگر موقت گذروندیم.
‫یه کشتی شناسایی کردم تا باهاش ‫قاچاقی از اینجا بریم.
‫یه کشتی باری ساعت 2 صبح از بندر ‫پیونگتائک حرکت می کنه.
‫ساعت 2 صبح؟
‫پس وقت زیادی نداریم!
‫اول باید برم به اون چانگ سو ‫زنگ بزنم.
‫نام تائه ایل دستگیر شده!
‫گال هم به زودی آزاد میشه.
‫هان نا داره میره سازمان دنبالش.
‫خوبه.
‫واسه ما خوبه که اون چانگ سو ‫مسئول عملیات شده.
‫به هر حال...
‫تو چت شده؟
‫اگه می خواستی برگردی...
‫چرا هان نا رو بیهوش و بعدش فرار کردی؟
‫اگه خیلی نگرانش بودی...
‫نباید بهش می گفتی چنین کار ‫خطرناکی رو انجام بده.
‫چرا فرستادیش دنبالم و کارها رو ‫پیچیده تر کردی؟
‫به هر قیمتی که شده باید تا ‫نیمه شب از اینجا بریم.
‫بیا به خانم پی بگیم آماده بشه گروگان ها رو ‫به محض اومدن گال آزاد کنـه.
‫خیلی خب.
‫باید از 300 میلیون دلار به عنوان طعمـه واسه ‫خارج شدن از اینجا استفاده کنیم.
‫به محض اینکه هان نا اومد به سازمان، ‫تو اتاق بازجویی زندانیش کنید.
‫اجازه ندید گال رو ببینه.
‫بله.
‫منم.
‫اگه راه رو باز کنی تا ما صحیح و سالم ‫از کشور خارج بشیم...
‫اونوقت واسه بخشیدن جونمون، 300 میلیون ‫دلار رو بهت میدیم.
‫در ازاش...
‫به کره ی شمالی بگو که ما رو کُشتی ‫و پول رو گرفتی.
‫این یه معامله ی دو سر برده. ‫کره ی شمالی دیگه نمیفته دنبالمون...
‫و تو هم می تونی 300 میلیون دلار رو ‫بهشون پرداخت کنی.
‫به کسی تبدیل می شی که این ‫دسیسه رو به موفقیت رسونده.
‫نظرت چیه؟
‫خیلی خب.
‫باشه، واسه اینکه شماها ‫صحیح و سالم برید...
‫به تیم سوات میگم عقب نشینی کنه...
‫و یه ماشین براتون آماده می کنم.
‫5 دقیقه دیگه از کلبه ی داخل جنگل ‫بیاید بیرون.
‫بعد از آزاد شدن گروگان ها از اینجا می ریم.
‫پس دوربین ها رو جلوی در اصلی ‫مستقر کن...
‫و فورا پدر و مادرها رو بیار اینجا.
‫اما از اونجایی که رد پول رو زدید ‫شرایط تغییر کرده.
‫رئیس جمهور دستور داده که تیم سوات رو ‫بفرستم داخل و فورا شما رو بگیرم.
‫پس واسه مجاب کردنش...
‫به زمان نیاز دارم.
‫تا نیمه شب بهت وقت میدم.
‫بیشتر از این نمی تونم.
‫در ازاش...
‫وقتی گروگان ها رو آزاد کردی...
‫دخترم رو هم آزاد کن.
‫حالا که 300 میلیون دلار پول دستتـه...
‫نیازی نیست اون رو گروگان بگیری.
‫باشه.
‫به همراه بقیه آزادش می کنم.
‫دقیقا ساعت 12، از کلبه بیاید بیرون.
‫بله قربان.
‫کتاب قوانین رو کجا گذاشتم؟
‫بجنب جیونگ جا!
‫خودت رو جمع و جور کن! ‫اینطوری نمی تونی تو آزمون قبول بشی.
‫کتابم رو کجا گذاشتم؟ ‫باید اینجا باشه.
‫کجاست پس؟
‫ایناهاش.
‫دستور چیه؟
‫تمام مامورها از جمله لیم سو هو رو ‫می کُشیم...
‫و با تپه ی موران برمی گردیم.
‫بالاخره دستور برگشت دادن!
‫بخش دوم قانون اساسی، بند 9.
‫همه ی شهروندان باید از ارزش و منزلت ‫انسانی اطمینان داشته باشند...
‫و این حق رو دارن که به دنبال خوشبختی باشن.
‫فورا یه ماشین جلوی کلبه ‫آماده کنید.
‫تمام.
‫فهمیدم هاگمسونگ!
‫همه ی شهروندان باید از ارزش و منزلت ‫انسانی اطمینان داشته باشند...
‫و این حق رو دارن که به دنبال خوشبختی باشن.
‫وظیفه ی دولت هستش که موارد بنیادی رو ‫تایید و تضمین کنه...
‫...و این حق رو دارن که به دنبال خوشبختی باشن.
‫وظیفه ی دولت هستش که موارد بنیادی و ‫حقوق انسانی...
‫تخطى ناپذیر افراد رو تایید و تضمین کنـه.
‫بند 10، بخش 1.
‫تمامی شهروندان باید در مقابل قانون ‫برابر باشن...
‫و هیچ تبعیضی نباید در زندگی سیاسی...
‫اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی صورت بگیره.
‫جیونگ جا!
‫ببخشید که...
‫اومدم به اتاقت.
‫مان دونگ!
‫سلام.
‫خیالم راحت شد که جیونگ جا برگشت.
‫داشتم می رفتم به اتاق پرستار...
‫اما ترسیدم که یه وقت به خودش آسیب برسونـه ‫واسه همین تعقیبش کردم.
‫خدایا، پام چقدر درد می کنه!
‫خدای من.
‫- دوباره درد می کنه؟ ‫- آره.
‫- خدایا. ‫- اوه نه.
‫یونگ رو، متاسفم اما میشه بری...
‫واسم مسکن بیاری؟
‫- البته، زود برمی گردم. ‫- ممنونم.
‫اینجا داریم.
‫خوبه.
‫بیا.
‫ممنون.
‫یونگ رو، آب داریم؟
‫یه لحظه.
‫- خدای من. ‫- مان دونگ.
‫- تو بشین. ‫- خیلی خب.
‫ممنونم یونگ رو.
‫نباید به خودت فشار بیاری.
‫حتما.
‫چقدر دست و پا چلفتى ام من!
‫لعنتی!
‫همگی برید طبقه ی اول!
‫چی؟
‫تو هم اینجایی!
‫- بله. ‫- به زودی از اینجا خارج می شیم.
‫ببخشید؟
‫جیونگ جا؟
‫بلند شو.
‫بجنب.
‫خدا رو شکر، عالیه.
‫شماها نباید حرفی بزنید.
‫اگه در مورد دسیسه ی انتخاباتی یا...
‫چیزهایی که اینجا شنیدید به کسی ‫چیزی بگید...
‫ممکنه کُشته بشید، باشه؟
‫- چیزی نمی گیم. ‫- خوبه.
‫- برو دیگه! ‫- بله خانم.
‫خدایا، پام چقدر درد می کنه، پس...
‫همه اینجا هستن؟
‫به محض اینکه دوربین ها و پدر و مادرها ‫اومدن...
‫همگی از خوابگاه خارج می شیم.
‫باز کنید!
‫نمی تونید این کار رو کنید!
‫من اینجا قربانی هستم! قربانی!
‫باید کسی که من رو فریب داده رو اینجا زندانی کنید!
‫من هرگز...
‫تصور نمی کردم جاسوس کره ی شمالی...
‫پشت لیندا یانگ باشه!
‫همین اتاقـه!
‫خب تو اول برو.
‫مطمئنم بدجوری کتک خورده.
‫انتظار داری خودم بیارمش بیرون؟
‫می دونی چقدر زود عصبانی می شم!
‫بیا قبل از اینکه مغزت رو بترکونم ‫از اینجا بریم.
‫گال کجاست؟
‫هی، خسته نشدی؟
‫بیا قضیه رو تموم کنیم و بریم خونـه!
‫- لباس هات رو دربیار. ‫- ببخشید؟
‫اینا رو بپوشید.
‫به زودی از اینجا می ریم.
‫راستش رو بخوای...
‫از اونجایی که زخمی شدی و سرعت ما رو می گیری ‫نمی خوام تو رو با خودمون ببرم.
‫اما همرزم لیم اصرار داره که تو رو هم ببریم.
‫میگه نمی تونـه مثل حزب شما رو رها کنه.
‫من 10 دقیقه دیگه برمی گردم.
‫اگه تا اونموقع لباست رو عوض نکنی...
‫نمی بریمت.
‫همین الان لباست رو عوض کن.
‫باید از اینجا بری.
‫تو باید...
‫زنده بمونی.
‫باشه؟
‫بجنب.
‫بجنب لباست رو عوض کن.
‫شوخیت گرفته؟
‫پدر و مادرها و دوربین ها رو نمیاری؟ ‫اما به ما قول دادی!
‫سعی داری چیکار کنی؟
‫تو واقعا...
‫می خوای تمام دانشجوها رو بکُشی؟
‫گوش کن گانگ مو.
‫وقتی بیمارستان بودم...
‫نام تائه ایل...
‫به کد 1 گفته که دانشجوها...
‫فهمیدن گروگان گیری دسیسه ی ‫انتخاباتی هستش.
‫حتی بهش گفته که جاسوس ها...
‫از دستورات کره ی شمالی سرپیچی می کنن.
‫کد 1 با عصبانیت بهم دستور داده...
‫که فورا خوابگاه رو منفجر کنم.
‫پس چطوری می تونم...
‫پدر و مادرها رو بیارم اینجا و ‫دوربین ها رو مستقر کنم؟
‫همونطور که انتظار داشتم اصلا ‫قابل اعتماد نیستی.
‫معامله ی ما به هم خورد!
‫هرگز 300 میلیون دلار رو بهت نمی دیم.
‫صبر کن.
‫بعد از اینکه...
‫همگی از اونجا خارج شدید...
‫من...
‫به مردم اعلام می کنم که گروگان گیری ‫دسیسه ی انتخاباتی بوده.
‫به شرف پسر مرحومم قسم...
‫نه، به جان دخترم یونگ رو قسم...
‫بهت قول میدم.
‫یونگ رو گفتش که اگه...
‫دانشجوها بمیرن دیگه نمی تونه ‫به زندگی ادامه بده.
‫بالاخره متوجه این حرفش شدم.
‫این کار رو...
‫واسه نجات یونگ رو انجام میدم، ‫پس لطفا...
‫لطفا...
‫این بار بهم اعتماد کنید.
‫و شماها...
‫اول از اونجا خارج بشید.
‫گوش کن مدیر اون.
‫خیلی خب، گروگان ها رو می ذاریم ‫بر عهده ی خودت...
‫و اول از اینجا خارج می شیم.
‫نیمه شب از طریق کلبه ی داخل جنگل.
‫همرزم کانگ.
‫نمی تونم به اون چانگ سو اعتماد کنم.
‫باید بعد از آزاد شدن گروگان ها ‫از اینجا خارج بشیم.
‫متوجه ام!
‫گروگان گیری به خاطر تو شروع شد...
‫و احتمالا احساس عذاب وجدان داری ‫و می خوای نجاتشون بدی.
‫اما وقتمون داره تموم میشه.
‫تصمیمت رو بگیر.
‫مامورهامون...
‫یا گروگان ها؟
‫این...
‫وظیفه ی منـه که گروگان ها رو نجات بدم.
‫هان نا رفته دنبال گال، پس ‫نگران نباش و از اینجا برو.
‫امیدوارم...
‫دیگه هرگز همدیگه رو نبینیم.
‫5 دقیقه وقت داری.
‫ما باید اول بریم تا سوار یه کشتی بشیم.
‫تو اینجا بمون، وقتی گروگان ها ‫آزاد شدن...
‫تو هم باهاشون برو.
‫نگران من نباش.
‫از اونجایی که 300 میلیون دلار پول ‫دست ماست، ما رو نمی کُشن.
‫خیلی خب.
‫من با دوست هام میرم.
‫نگران من نباش.
‫مراقب خودت باش.
‫من باید برم.
‫صبر کن.
‫این...
‫می دونی...
‫این شال چقدر برام ارزش داره، درسته؟
‫واقعا واسم با ارزشه.
‫سری بعدی که همدیگه رو دیدیم...
‫اگه همدیگه رو دیدیم، این رو ‫بهم پس میدی.
‫چرا...
‫چرا؟
‫اگه این رو بگیرم...
‫هرگز نمی تونم بهت پسش بدم.
‫اما تو...
‫گفتی که دوباره همدیگه رو می بینیم.
‫گفتی که یه روز...
‫تا زمانی که زنده باشیم دوباره همدیگه رو می بینیم.
‫متاسفم.
‫می دونی که دیگه هرگز...
‫همدیگه رو نمی بینیم.
‫- سو هو... ‫- منتظر من نباش.
‫لحظه ای که از این خوابگاه خارج بشم...
‫فراموش می کنم که تو وجود داشتی.
‫لعنتی، داری بهم آسیب می رسونی!
‫چرا هی نیشگون می گیری؟
‫قربان!
‫آقای کیم مشکوکـه!
‫تو اتاق بایگانی شنیدم که به یه نفر بیسیم زد.
‫منظورت چیه؟
‫بیسیم؟
‫«تمام مامورها از جمله لیم سو هو رو ‫می کُشیم...
‫و با تپه ی موران برمی گردیم.»
‫مطمئنی؟
‫گفت لیم سو هو رو می کُشیم؟
‫به همراه بقیه؟
‫آره، کاملا واضح این رو شنیدم.
‫همچنین شنیدم به یه نفر دستور داد ‫که نزدیک کلبه یه ماشین آماده کنن.
‫الان کجاست؟
‫به نظرم سعی داره از خوابگاه خارج بشه.
‫دیدم که رفت پایین سمت اتاق بایگانی.
‫بجنب.
‫سو هو!
‫پس چرا انقدر داره طول می کشه؟
‫باید پاکسازی و خالی کردن سطل زباله رو ‫تموم کنید.
‫تائه ایل رو به جای چانگ سو مسئول کنید!
‫مطمئنم که نام تائه ایل سعی می کنه ‫خوابگاه رو منفجر کنه...
‫بدجوری می خواد تمام گروگان ها رو بکُشه.
‫تیم سوات رو بفرستید داخل.
‫به نظرت امشب وارد میشن؟
‫از اونجایی که به نتیجه رسیدیم...
‫جون 33 نفر از گروگان های داخل ‫خوابگاه...
‫در خطره...
‫طبقه ی دوم جایی که دانشجوها هستن رو ‫فورا منفجر کنید!
‫من باید برگردم.
‫یونگ رو در خطره.
‫اگه برگردی کُشته میشی.
‫نه، یونگ رو! یونگ رو!
‫سو هو...
‫«صحنه ی اضافی»
‫«تمامی شخصیت ها و رویدادها در این سریال ‫ساختگی می باشند»
‫همگی زنده از اینجا خارج می شیم، درسته؟
‫خیالم راحت شد که پدرم...
‫حداقل ذره ای از کارهایی که با دوست هام ‫کرده رو جبران می کنه.
‫من در موردش فکر کردم...
‫و خیلی خطرناکـه که تا آخرین لحظه ‫کنارم باشی.
‫سو هو، من تا آخرین لحظـه کنارت می مونم.
‫راستی...
‫تو کجا می خوای بری؟
‫ما...
‫دوباره همدیگه رو می بینیم، درسته؟
‫نگران نباش.
‫تا وقتی که زنده ایم...
‫ما...
‫یه روز دوباره همدیگه رو می بینیم.
‫وقتی دوباره همدیگه رو دیدیم...
‫قول می دم که...
‫این گردنبند رو بهت پس بدم.
‫تیم سوات رو بفرستید داخل خوابگاه.
‫بدون اینکه کسی چیزی بفهمـه...
‫دخترم رو از اونجا بیارید بیرون.
‫حتی اگه مجبور شدید پاهاش رو بشکونید.
‫شما باید...
‫اون رو بیارید بیرون.
‫به محض اینکه اومد بیرون...
‫خوابگاه رو فورا منفجر کنید.
‫عزیزم، در مورد 13 نفر.
‫13 دختر جوان.
‫می دونم، می دونم که این درخواستم ‫ازت پوچ و مضحک به نظر میاد.
‫اما هر کاری که بتونم انجام میدم تا ‫تو رو رئیس جمهور کنم.
‫فراموش کردی؟
‫نام تائه ایل سعی کرد تو رو بکُشه.
‫اول...
‫بیاید با برگردوندن...
‫برق خوابگاه بهشون اطمینان بدیم.
‫من خودم میام به محل...
‫و شخصا خوابگاه رو منفجر می کنم.
‫متوجه شدم قربان.
‫و قربان...
‫آقای نام رو بردن به سازمان.
‫نام، چرا؟
‫اون زمان که در سرویس اطلاعات ملی بودم...
‫حتی اعضای فعال مجلس رو می گرفتیم ‫و شکنجـه می کردیم.
‫فقط به خاطر اینکه...
‫به سازمان ملی برنامه ریزی امنیت ‫تغییر نام دادیم...
‫به این معنی نیست که نمی تونیم ‫شکنجه کنیم...
‫یا حتی دبیر کل حزب حاکم رو بکُشیم.
‫چه شکنجـه کنی...
‫چه من رو بکُشی...
‫باید تنها صحبت کنیم.
‫من هنوز نام تائه ایل هستم، ژنرالی که ‫یه زمان ارتش ها رو رهبری می کرد!
‫بچه ها!
‫ژنرال جسور ما...
‫نمی خواد آبروش بره.
‫گوش کن رئیس آن.
‫می دونی که گاهی اوقات آدم اسیر وسوسه میشه.
‫اصلا نمی دونستم اون دختر عوضی...
‫جاسوس کره ی شمالیـه.
‫طبق قانون 2-4 امنیت ملی...
‫یا باید اعدام بشی یا حبس ابد بگیری.
‫بیخیال.
‫می دونی که چیزی نمونده تا پیروز بشیم.
‫من و تو باید با هم کار کنیم، باید ‫به دولت کمک کنیم تا قدرت رو...
‫مجدد به دست بگیره، آرامش رو تضمین کنه و ‫شکوفایی رو به کشورمون، جمهوری کره برگردونـه.
‫من و تو باید با هم کار کنیم؟
‫درسته.
‫مگه بهم نمی گفتی مگس پشکل؟
‫یه مگس پشکل و...
‫یه ببر چطور می تونن با هم کار کنن؟
‫بیخیال.
‫مگه نمی دونی مگس پشکل از ببر ‫قوی تره؟
‫اگه مگس پشکل سمت بینی ببر ‫پرواز کنـه...
‫اونوقت ببر مجبور میشه...
‫برای گرفتن مگس با پنجه هاش به ‫صورتش ضربـه بزنـه....
‫و در نهایت این ضربات باعث ایجاد ‫زخم های عمیقی روی صورتش میشن.
‫ببین این عوضی چی میگه!
‫یعنی داری میگی...
‫هر اتفاقی هم که بیفته باز من ‫مگس پشکل هستم؟
‫خدای من! کمرم...
‫کمرم درد گرفت!
‫نه، منظورم این نیست!
‫آقای آن.
‫مطمئنم که تو در مورد ارباب مگس ها ‫شنیدی، درسته؟
‫ارباب مگس ها!
‫منظور من اینـه که تو صاحب قدرت هستی!
‫این عوضی رو ببین...
‫چی؟
‫ارباب مگس ها؟
‫آقای آن.
‫همسرتون تماس گرفته میگه کار ‫فوری داره.
‫سلام، سرم شلوغـه، دارم از نام تائه ایل ‫بازجویی می کنم، چی شده؟
‫مگه نگفتی در مورد لیندا یانگ، شرکت ‫شرکای ABK رو بررسی کردی؟
‫اما میگن هرگز به سئول نیومده که!
‫مگه بررسی نکردی؟ احمقی؟
‫هرگز به سئول نیومده؟
‫من فقط چک کردم که شخصی به اسم ‫لیندا یانگ دارن یا نه.
‫طالع بین هم غیبش زده، ‫شارلاتان عوضی!
‫الان چیکار کنیم؟ به فنا رفتیم!
‫غیبش زده؟
‫پول، پول چی؟
‫چه اتفاقی واسه بودجه ی شرکت افتاد؟
‫فورا با بخش فرودگاه تماس بگیر.
‫- بله قربان. ‫- لیندا یانگ چه شکلیـه؟
‫همین الان بهم بگو!
‫بودجـه ی شرکت؟
‫تپه ی موران 1 رد پولی که...
‫کره ی جنوبی می خواست برامون ‫بفرسته رو زده.
‫سازمان ملی برنامه ریزی امنیت هم ‫به هویت واقعیش پی برده.
‫«گزارش پیام» ‫«فرستنده: رودخانه ی چونگچون»
‫گفتی کانگ چئونگ یا هرگز به ‫حزب خیانت نمی کنه، آره؟
‫پسرت کافی نبود حالا کانگ چئونگ یا هم ‫اضافه شد؟
‫اگه اون پول به دستمون نرسه...
‫همه ش تقصیر تو خواهد بود!
‫به رودخانه ی چونگچون دستور بدید ‫که فورا لیم سو هو رو بکُشه!
‫فورا بهش بگو...
‫که اگه اون عوضی رو بکُشه امنیت ‫خانواده ش رو تضمین می کنیم.
‫«لیم سو هو رو بکُش.»
‫«امنیت خانواده ت رو تضمین می کنیم.»
‫همرزم جو، حزب چی گفت؟
‫امکان نداره تا الان جوابی نداده باشن.
‫همرزم جو!
‫«پیام به خوبی دریافت شد.»
‫«وضعیت موجود رو حفظ کنید.»
‫«پیام به خوبی دریافت شد.» ‫«وضعیت موجود رو حفظ کنید.»
‫حالا که پیام رو دریافت کردن، ‫لیم جی روک رو برکنار می کنن، درسته؟
‫به احتمال خیلی زیاد.
‫پس امروز خواهرت رو نمی کُشن.
‫اما همرزم کانگ با پول فرار کرده! ‫الان چیکار کنیم؟
‫اون چانگ سو...
‫پیشنهاد داده کمکمون کنه صحیح و سالم ‫به یه کشور دیگه فرار کنیم.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- دیوونه شدی؟
‫چطور می تونیم بهش اعتماد کنیم؟
‫نمی تونیم.
‫نباید بهش اعتماد کنیم اما می تونیم ‫از پیشنهادش به نفع خودمون استفاده کنیم.
‫انتخابات 5 روز دیگه برگزار میشه.
‫اگه همینطوری اینجا بمونیم، 5 روز دیگه...
‫همگی کُشته میشیم.
‫اگه شماها تصمیم بگیرید اینجا بمونید، ‫من هم می مونم.
‫اما...
‫اگه فکر می کنید...
‫که اگه اینجا بمیرید خانواده تون در امان ‫خواهند بود، سخت در اشتباه هستید.
‫ما باید زنده بمونیم....
‫تا یه راهی واسه نجات خانواده مون ‫پیدا کنیم.
‫هر چی شما بگی انجام میدم همرزم لیم.
‫در مخفیگاه آماده باش و اگه اومد ‫تپه ی موران 1 رو بکُش.
‫این شخص رو ندیدی؟
‫- زنـه! ‫- آره.
‫- با دقت نگاه کن. ‫- خیلی خب، ندیدیش؟
‫«ابزار فروشی تاگوک»
‫کره ی شمالی به سو هو گفته که اگه ‫خودش رو...
‫تا نیمه شب به همراه گروگان ها منفجر نکنه، ‫خواهرش رو می کُشن.
‫پس تو باید برگردی!
‫به هر حال...
‫خیالمون راحت شد که خواهرت رو ‫از دست لیم جی روک نجات دادیم.
‫هنوز واسه اینکه خیالمون راحت بشه زوده.
‫خوابگاه باید تا نیمه شب منفجر بشه...
‫جوری که انگار ما خودمون رو منفجر کردیم، ‫تا کره ی شمالی کامل فریب بخوره.
‫همچنین اون چانگ سو باید به کره ی شمالی ‫بگـه که ما خودمون رو کُشتیم.
‫اما واقعا میگه؟
‫بعید می دونم اون در چنین شرایطی ‫از اشتیاقش برای قدرت صرفنظر کنه.
‫اگه کانگ چئونگ یا برمی گشت...
‫نباید بهش اعتماد می کردیم.
‫به هر حال...
‫اگه اون تظاهر کنه نظرش عوض شده...
‫گروگان ها رو حتی اگه آزاد بشن یا می کُشه ‫یا می بره به سازمان.
‫نمی دونم این کار جلوش رو می گیره یا نه...
‫اما به محض اینکه دوربین ها مستقر شدن، ‫گال آزاد شد...
‫و پدر و مادرها رسیدن، همه ی ‫گروگان ها رو آزاد کن.
‫به محض اینکه همه شون برن بیرون...
‫من و مامورهام به همراه یونگ رو ‫از اینجا خارج می شیم.
‫آزادشون کنه؟
‫اونوقت به مردم میگن که من به ‫جاسوس ها کمک کردم.
‫لعنتی.
‫یه زن خارجی تو دهـه ی 30 سالگی.
‫موهای بلوند و قد حدودا 170 سانت.
‫به امنیت و گمرک فرودگاه اطلاع بده. ‫حتما باید دستگیرش کنیم!
‫گی بون اوک هستم!
‫آخـه الان تو این شرایط؟
‫چیه؟
‫جاسوس ها برنامه دارن گروگان ها رو ‫آزاد کنن.
‫می دونی که من حسابی ضد کمونیست ها هستم.
‫من بهت گفتم کانگ چئونگ یا ‫جاسوس کره ی شمالیـه!
‫خوب گوش کن.
‫اگه دوباره با من تماس بگیری...
‫خودم می کُشمت.
‫پس خفه شو و صبر کن. ‫فهمیدی؟
‫عوضی!
‫آقای آن!
‫فهمیدیم که کانگ چئونگ یا از خونه ش ‫یه تماس بین المللی داشته.
‫با شعبـه ی توکیوی بانک بی آر سوئیس ‫تماس داشته.
‫بانک بی آر سوئیس؟ کانگ چئونگ یا ‫باهاشون تماس گرفته؟
‫پس لیندا...
‫لیندا؟
‫عوضی، به لطف من فهمید ‫کانگ چئونگ یا کیه!
‫تو با بیسیم بهش گفتی که...
‫کانگ جاسوس کره ی شمالیه؟
‫چیه؟ تو هم واسه سازمان جاسوسی کردی...
‫اما اگه کس دیگه ای این کار رو کنه ‫تایید نمی کنی؟
‫- تو اصلا نمی دونی اون مرد... ‫- می دونم که قدرتمنده!
‫اصلا برام مهم نیست مامور سازمانـه یا نه...
‫تا وقتی که بتونـه کمکم کنه!
‫بهت گفتم مبادا فقط به فکر ‫نجات جون خودت باشی!
‫خب مگه چه ایرادی داره؟
‫تو اصلا واسه تموم کردن این شرایط ‫چیکار می تونی بکنی؟
‫حتی نمی تونی یه نفر رو نجات بدی، ‫پس انقدر واسه من سخنرانی نکن!
‫این کارت دیگه داره من رو اذیت می کنه.
‫گی بون اوک! اون بیسیم رو بده بهم!
‫بیسیم رو بده!
‫همین الان بدش بهم!
‫لعنتی.
‫تو می دونی چیکار کردی؟
‫کانگ چئونگ یا باید برمی گشت تا...
‫تو خواهرم رو می شناسی؟
‫این شخص یون اوک، خواهر بزرگ منـه.
‫شما دو نفر همدیگه رو از کجا می شناسید؟
‫تو خارج با هم آشنا شدیم، همین.
‫خب پس چرا از من مخفی کردی؟
‫احتمالا تو آلمان با هم آشنا شدید.
‫تمام این مدت می دونستی که من ‫خواهرش هستم، درسته؟
‫چرا تظاهر کردی که چیزی نمی دونی؟
‫به خاطر اینکه واسه کره ی شمالی ‫جاسوسی کرده بود؟
‫نه.
‫تو این رو از همون ابتدا می دونستی.
‫با این وجود من رو استخدام کردی.
‫نگو که...
‫تو هم مثل خواهرم جاسوس کره ی شمالی هستی؟
‫نه.
‫من و خواهرت هرگز واسه کره ی شمالی ‫جاسوسی نکردیم.
‫منظورت چیه؟
‫منظورت چیه؟ بهم بگو!
‫آروم باش.
‫الان چیزی که مهم تره اینه که ‫همگی صحیح و سالم از اینجا خارج بشیم.
‫خواهر باهوش من یون اوک، ‫یه خائن بود که...
‫با بورسیـه ی دولت در آلمان ‫درس خوند...
‫اما عاشق یه کمونیست شد و باهاش ‫به پیونگ یانگ رفت.
‫این چیزیـه که اونا گفتن.
‫درست نیست!
‫پروفسور...
‫چوی سئونگ موک بود که به پیونگ یانگ رفت، ‫نه اون پسر.
‫فقط به خاطر اینکه دانشجوی پروفسور بود ‫بهش اتهام جاسوسی زدن.
‫برای اون مرد جوان که...
‫مخالف دیکتاتوری بود، فقط به این دلیل ‫پاپوش درست کردن.
‫تو چطور در مورد نامزد خواهرم ‫انقدر اطلاعات داری؟
‫به خاطر اینکه نامزد من بود نه خواهرت!
‫راضی شدی؟
‫سعی نکن فقط جون خودت رو نجات بدی.
‫تا زمانی که بتونـه کمکت کنه برات مهم نیست ‫چطور آدمیـه؟ اما می دونی چیه؟
‫اون کسیـه که خواهرت رو شکنجه کرد.
‫اون کسیـه که خواهرت رو شکنجه کرد ‫و وادارش کرد تا...
‫خودکُشی کنه.
‫چرا بعد از اینکه میگی می خوای بری سرویس بهداشتی ‫فورا می دوی سمت آشپزخونـه؟
‫خدای من، بهت که گفتم.
‫باید سوپ مرغ درست کنم.
‫احتمالا باید گرسنه باشه.
‫باشه، خیلی خب، فقط بشین.
‫- بشین. ‫- خدای من.
‫همینجا بشین.
‫خیلی تنگ گره نزن!
‫ساکت!
‫هی، دردم می گیره!
‫این...
‫همه ش کار توئـه، مگه نه؟
‫دبیر کل حزب حاکم با دکترش ‫کار می کنه...
‫تا بودجه ی مخفی سازمان رو ‫منتقل کنه جای دیگه؟
‫اگه نامزد پارک مو یئول پیروز ‫انتخابات ریاست جمهوری بشه...
‫و این رسوایی بزرگ پخش بشه...
‫اونوقت فورا کار کد 1 تموم میشه، ‫مگه نه؟
‫بعدش، نامزد پارک حسابی خوشحال میشه.
‫منظورم اینه که...
‫اون واقعا دلش می خواد از شر کد 1 ‫که قدرت زیادی داره، خلاص بشه.
‫اینطور نیست؟
‫باید همین باشه.
‫گمونم با کار کردن در سازمان ‫چیزهای زیادی یاد گرفتی.
‫دسیسه، شانه خالی کردن و ‫پاپوش درست کردن بدون مدرک.
‫واقعا اونطور که میگن تو کارت خوبی. ‫عالیه.
‫به نظرت خنده داره؟
‫نظرت چیه روی تو کار کنم تا واقعا اونطور که ‫از من انتظار میره عمل کرده باشم؟
‫ببین...
‫مگس پشکل.
‫هرگز دلت نخواد رئیس جمهور بشی.
‫یه عوضی مثل تو که پول رو واسه سیاست ‫استفاده نمی کنه و برای خودش نگه می داره...
‫هرگز نباید سیاستمدار بشه.
‫تو در پاپوش درست کردن برای مردم استادی.
‫احتمالا داری به این فکر می کنی که واسه من پاپوش ‫درست کنی و از این طریق اعتبار کسب کنی.
‫عوضی بی ملاحظه.
‫چطور جرئت کردی به پول کد 1 ‫دست بزنی؟
‫حتی تو رو راهی زندان هم نمی کنه!
‫احتمالا دست ها و پاهات رو قطع می کنه ‫و وقتی هنوز زنده ای آسیابت می کنه.
‫صبر کن، نه، این کار قبلا انجام شده. ‫از اینکه از بقیه کپی کنه خیلی بدش میاد.
‫از اونجایی که عاشق حیواناته...
‫احتمالا بدون اینکه کسی چیزی بفهمـه زن و ‫بچه هات رو غذای کروکدیل ها می کنه.
‫خب، من فقط...
‫سعی کردم به عنوان مسئول داراییش ‫پولش رو زیاد کنم.
‫احمق!
‫من رو وارد این قضیه می کنی و ‫میری زیر آب...
‫یا اینکه با من متحد میشی و ‫میری به اوج آسمون؟
‫آقای نام، لطفا من رو نجات بده.
‫اگه من رو نجات بدی، جونم ‫دیگه واسه تو میشه.
‫اول دستم رو باز کن عوضی.
‫کانگ چئونگ یا...
‫در مورد اون چیکار می کنی؟
‫تمام مدارکی که به اون مربوط میشه رو ‫نابود می کنم.
‫بذار یه بار بهت سیلی بزنم.
‫ممنونم قربان.
‫- تو محل گروگان گیری اوضاع چطوره؟ ‫- خبر خاصی نیست...نه...
‫جاسوس ها میگن می خوان ‫گروگان ها رو آزاد کنن.
‫چی؟
‫اما همه شون می دونن که چئونگ یا ‫جاسوس کره ی شمالیه!
‫خدا لعنتش کنه!
‫آقای نام.
‫آقای نام کِی میاد؟
‫نمی تونم باهاش تماس بگیرم.
‫چاشنی بمب کجاست؟
‫چاشنی!
‫عوضی ها!
‫اونا می خوان گروگان ها رو آزاد کنن اما ‫شما دارید نودل می خورید؟
‫چاشنی رو براش بیار!
‫قبل از اینکه گروگان ها آزاد بشن!
‫- بجنبید! ‫- مراقب باش.
‫کاپیتان.
‫بله قربان.
‫دقیقا ساعت 10، خوابگاه رو ‫منفجر می کنیم.
‫آماده بشید.
‫بله قربان.
‫دقیقا ساعت 10، خوابگاه رو ‫منفجر می کنیم.
‫تمامی واحدها، محل رو تخلیه کنید، ‫تکرار می کنم.
‫دقیقا ساعت 10، خوابگاه رو منفجر می کنیم.
‫تمامی واحدها، محل رو تخلیه کنید.
‫چیکار داری می کنی؟ خطرناکـه.
‫هیچ دوربینی نیومده!
‫پدر و مادرها هم نیومدن!
‫هنوز پدرت نگفتـه که رسیده!
‫درسته؟
‫به خاطر اینکه پدرم هنوز نرسیده هیچ ‫خبری از اونا نیست، درسته؟
‫خوابگاه باید تا نیمه شب منفجر بشه...
‫تا خواهرت زنده بمونـه.
‫نگران نباش.
‫امشب اتفاقی واسه خواهرم نمیفته.
‫واقعا؟
‫بالاخره دارم ماموریتم رو با موفقیت ‫به پایان می رسونم.
‫تفنگت رو بنداز.
‫بندازش.
‫همرزم جو.
‫هدفت منم، نه یونگ رو.
‫بذار اون بره طبقه ی دوم.
‫به هر حال همه شون می میرن.
‫می خوای گروگان ها رو بکُشی و ‫خودت رو منفجر کنی؟
‫اگه اینطوری بمیری...
‫فکر می کنی قهرمان جمهوری میشی؟
‫حداقل اینطوری مادرم در امان خواهد بود.
‫تو خودت باید مادرت رو در امان نگه داری.
‫باید هر طور شده زنده بمونی تا یه راه ‫واسه نجاتش پیدا کنی.
‫حزب ما رو رها کرده.
‫فکر می کنی ازش مراقبت می کنن؟
‫همه ش تقصیر توئـه.
‫تو همه چی رو خراب کردی!
‫- اگه برنگشته بودی اینجا... ‫- خفه شو!
‫تو از دستورم سرپیچی کردی و ‫دنبالم اومدی اینجا.
‫نه!
‫من فقط داشتم از دستوراتی که بهم داده بودن ‫پیروی می کردم، اینکه تو رو تحت نظر بگیرم.
‫دستورات کی؟
‫کی بهت دستور داده بود که من رو ‫تحت نظر بگیری؟
‫مافوقم این سری هم دستور داده که ‫بکُشمت!
‫چی؟
‫خدانگهدار لیم سو هو.
‫همرزم کانگ.
‫ساعت چنده؟
‫تمامی واحدها، آماده باشن.
‫آقای نام تائه ایل!
‫بعد از اینکه کل کشور رو فریب دادی ‫و تظاهر کردی که داری می میری...
‫خودت با پاهای خودت میای اینجا؟
‫ناامید شدی؟
‫باید یه تک تیرانداز بهتر رو ‫مسئول این کار می کردی.
‫دستگیرش کنید.
‫نزدیک نشید!
‫نزدیک نشید! این چاشنی بمب هستش! ‫اگه این دکمه رو بزنم همه می میرن!
‫رئیس آن.
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫قانون حفاظت از اسرار نظامی و قانون ‫امنیت ملی رو نقض کرده.
‫اون مجرمـه!
‫مدرکی هم داری؟
‫مدرک نشون بده که این قوانین رو ‫نقض کردم.
‫چقدر وقیح!
‫کانگ چئونگ یا، دکتر شخصیت ‫جاسوس کره ی شمالیـه!
‫عوضی...
‫خانم هونگ.
‫ما همه چی رو بررسی کردیم.
‫و هیچ مدرکی...
‫پیدا نکردیم که نشون بده دکتر کانگ ‫جاسوسـه.
‫خودشه!
‫این...
‫تهمتـه!
‫شوهرم وفادارانه به کشور خدمت کرده!
‫اما می گید با کمونیست ها ‫چیکار کرده؟
‫اشتباهـه!
‫چرنده!
‫- اینجا چیکار داری می کنی؟ ‫- 300 میلیون چی شد؟
‫ببین خانم چو سئونگ سیم.
‫نمی تونی این قضیه رو انکار کنی.
‫حقیقت بالاخره فاش میشه.
‫خودت دیدی؟
‫مدرک داری؟
‫تفنگ هاتون رو بیارید پایین.
‫همین الان!
‫چطور جرئت می کنید! شوهرم داماد ‫رئیس سابق ستاد ارتش هستش!
‫چطور جرئت می کنید سمت دبیر کل ‫حزب حاکم اسلحه بگیرید؟
‫عزیزم!
‫همه شون رو به خاطر افترا دستگیر کن!
‫تفنگ هاتون رو بیارید پایین عوضی ها! ‫فورا!
‫بیارید پایین! همین الان!
‫لعنتی!
‫عزیزم!
‫منم چئونگ یا!
‫داری گوش می کنی، آره؟
‫می دونی...
‫من اطلاعات حساب مخفی بانک سوئیس ‫که 300 میلیون دلار پول داخلشه رو برداشتم...
‫و باهاش برگشتم داخل خوابگاه.
‫اگه خوابگاه رو منفجر کنی عزیزم...
‫این پول هم نابود میشه!
‫خب، اگه برات مهم نیست، می تونی ‫دکمه رو بزنی.
‫قول دادیم که واسه تعطیلات بریم مالدیو، ‫متاسفم که نمی تونم بیام.
‫عزیزم، دوستت دارم!
‫عوضی مکار!
‫عزیزم، فریبش رو نخور!
‫سعی داره ما رو با خودش بکشه پایین!
‫من نبودم که 300 میلیون دلار رو ‫از دست دادم!
‫کار اون بود! آن گیونگ هوی این ‫پول رو از دست داده!
‫چی؟ واقعا داری این کار رو می کنی؟
‫چیه؟ الان داری از پشت بهم خنجر می زنی؟
‫همه شنیدن، درسته؟
‫«دوستت دارم، عزیزم دوستت دارم.»
‫عوضی، چطور جرئت می کنی!
‫مگه نشنیدی سعی داره ما رو با خودش ‫بکشه پایین!
‫منظورت چیه به شوهرم میگی عوضی؟
‫می دونم به خاطر قضیه ی شوهرت ‫بدجوری شوکه شدی...
‫اما دیگه داری پات رو از گلیم خودت درازتر می کنی!
‫هی! تو یه انگشتر الماس 5 قیراطی رو ‫به عنوان رشوه از کانگ چئونگ یا گرفتی.
‫تو بهش 300 میلیون دلار پول دادی.
‫چقدر وقیح!
‫درسته، اینا متهم به جاسوسی هستن!
‫اینطوری که تو داری پیش میری ممکنه ‫تولد پسرم رو هم از خودت بسازی، هی!
‫به خاطر اینکه شوهرت با جاسوس ‫کره ی شمالی در تماس بوده...
‫الان داریم عذاب می کشیم.
‫ما فقط سعی داشتیم واسه کشورمون...
‫سرمایه گذاری کنیم.
‫برای کشورمون بخوره تو سرت!
‫دهنت رو ببند، باشه؟
‫شماها منتظر چی هستید؟
‫همه شون رو دستگیر کنید!
‫ساکت باش خانم! ‫چطور جرئت می کنی بهشون دستور بدی؟
‫هان نا.
‫از شرشون خلاص شو.
‫نه، نمی تونی!
‫ببین.
‫تو واسه نجات دخترت که...
‫عاشق یه کمونیست لعنتی شده تیر خوردی! ‫این رو ننداز تقصیر من!
‫من همیشه به کشورمون وفادار بودم! ‫هیچ کار اشتباهی انجام ندادم!
‫هیچ کاری نکردم که به خاطرش جلوی مردم ‫و کشورمون شرمنده باشم!
‫خدا لعنتت کنه!
‫چیه؟
‫- نه! ‫- نه!
‫خدای من! تو!
‫عوضی.
‫می کُشمت.
‫عوضی.
‫- ولم کن! ‫- بس کن.
‫نمی بینی چقدر من رو کتک زده؟
‫حتی سعی کرد تو رو بکُشه! ‫چرا داری زخمش رو درمان می کنی؟
‫کافیه.
‫کافیه اونگ چئول.
‫من رو نگاه کن اونگ چئول.
‫اونگ چئول.
‫حالا که همرزم کانگ با 300 میلیون ‫دلار پول اینجاست...
‫باید روی زنده خارج شدن از اینجا ‫تمرکز کنیم.
‫با اون پول، می تونیم...
‫خانواده هامون در کره ی شمالی رو ‫نجات بدیم.
‫اگه با پول فرار کنی، فکر می کنی ‫حزب می ذاره زنده بمونی؟
‫رد شما خائن ها رو می زنن...
‫و همه تون رو با بی رحمی ‫می کُشن.
‫عوضی! خودم می کُشمت!
‫خیلی خب.
‫این رو می ذاریم اینجا بمونـه.
‫نه.
‫می ذاریم همینجا بمونه!
‫تو...تو می خوای اینجا بمیری؟
‫ما همه تو یه کشتی هستیم!
‫می خوای اینجا بمیری و به مردم ‫نشونت بدن؟
‫و اگه جسدت تحقیر بشه...
‫کشورمون موضوع رو نادیده می گیره.
‫هیچ کاری در این مورد انجام نمیدن.
‫به خاطر اینکه نمی تونن به دسیسه ی ‫انتخاباتی اعتراف کنن.
‫اگه سو هو رو طبق دستوری که بهت ‫دادن بکُشی...
‫فکر می کنی چوی سو ریون ازت ‫مراقبت می کنه؟
‫آره؟
‫واسه اون، تو...
‫چیزی جز مهره ی بی ارزش شطرنجش نیستی.
‫چوی سو ریون؟
‫معاون مدیر وزارت اطلاعات ‫مافوق همرزم جو هستش.
‫منظورت...
‫دختر چوی دو ایک، وزیر سابق نیروهای ‫مسلح خلق کره هستش؟
‫می شناسیش؟
‫احتمالا حسابی دلت می خواد ‫من رو بکشی پایین.
‫اگه قبل از رفتنم یه هدیه بهت بدم...
‫اونوقت گمونم بی حساب می شیم، درسته؟
‫سعی داری چیکار کنی؟
‫هر وقت که این نقاشی رو می بینم...
‫یاد...
‫تو میفتم.
‫ساتورن پسرش را می بلعد... ‫فکر کنم اسمش اینه.
‫لیم سو هو...
‫که دستور کُشتنش رو دادی.
‫18 سال پیش اون رو از تو خیابون ‫پیدا کردم.
‫خواهرش داشت می مرد.
‫می دونی واقعا کیه؟
‫لی تائه سان، پسری که واسه بالا رفتن ‫از نردبان موفقیت رهاش کردی.
‫اگه می خوای پسرت رو نجات بدی...
‫حتی نباید رویای برکنار کردن من ‫از جایگاهم رو داشته باشی!
‫هاگمسونگ 1 هنوز داخل خوابگاهـه...
‫پس اگه دستور بدم...
‫کُشتن پسرت...
‫واسه من هیچ کاری نداره.
‫فورا به هاگمسونگ 1 دستور بده.
‫بهش بگو که فورا لیم سو هو رو بکُشه.
‫اشتباه متوجه شدی.
‫پسرم لی تائه سان...
‫18 سال پیش برای من مُرد!
‫واسه اینکه با جون و دل به رهبر عالی ‫کشورمون خدمت کنم...
‫شوهر مرتجع و...
‫بچه هام رو ول کردم.
‫پس لیم سو هو پسر خودتـه...
‫نه من.
‫مرتجعی که به کشور خیانت کرد...
‫و دزدیدن 300 میلیون دلار پول رو ‫با کانگ چئونگ یا...
‫رهبری کرد.
‫و از اونجایی که تو پدرش هستی...
‫فقط تو باید مسئول این قضیه باشی.
‫چوی سو ریون صحبت می کنه.
‫متوجه شدم.
‫فورا لیم جی روک رو دستگیر کنید.
‫مادر!
‫از الان به بعد، مادر تو ‫حزب کارگر هستش...
‫نه من!
‫اسم چوی سو ریون رو فراموش کن، ‫فهمیدی؟
‫مادر!
‫بچه ای که...
‫از تو خیابون برداشتی رو به چاقوی ‫تیزی واسه کُشتن من تبدیل کردی...
‫اما خیلی بد شد.
‫بهم ضربه زدی اما حتی یه قطره خون هم ‫از من چکه نکرد.
‫درست میگی.
‫بزرگ ترین اشتباه زندگیم این بود...
‫که تو رو انسان فرض کردم!
‫همانطور که بهم گفتی...
‫برای هاگمسونگ 1 پیام فرستادم.
‫لیم سو هو به زودی کُشته میشه.
‫ببریدش!
‫معاون مدیر، چوی سو ریون...
‫می شناسیش، مگه نه؟
‫نه.
‫نمی شناسمش.
‫فکر نمی کردم برگردی.
‫فرار کردن با اون همه پول ‫چه فایده ای داره؟
‫تا آخر عمرم یه نفر میفته دنبالم...
‫و سعی می کنه من رو بکُشه.
‫این مثل زندگی کردن داخل قفسـه.
‫اما اگه اجتناب ناپذیر باشه...
‫فکر کردم که دو نفر بهتر از یه نفره.
‫باید اونگ چئول و جیوک چان رو هم ‫با خودمون ببریم.
‫نمی تونم مثل کشورمون اونا رو رها کنم.
‫فکر کردی ازت می خوام تنهایی ‫با من بیای بریم؟
‫با این گواهی و رمز...
‫تو هم می تونی پول رو برداشت کنی.
‫رمزش...
‫تاریخ اون شبیـه که تو سنگر موقت گذروندیم.
‫یه کشتی شناسایی کردم تا باهاش ‫قاچاقی از اینجا بریم.
‫یه کشتی باری ساعت 2 صبح از بندر ‫پیونگتائک حرکت می کنه.
‫ساعت 2 صبح؟
‫پس وقت زیادی نداریم!
‫اول باید برم به اون چانگ سو ‫زنگ بزنم.
‫نام تائه ایل دستگیر شده!
‫گال هم به زودی آزاد میشه.
‫هان نا داره میره سازمان دنبالش.
‫خوبه.
‫واسه ما خوبه که اون چانگ سو ‫مسئول عملیات شده.
‫به هر حال...
‫تو چت شده؟
‫اگه می خواستی برگردی...
‫چرا هان نا رو بیهوش و بعدش فرار کردی؟
‫اگه خیلی نگرانش بودی...
‫نباید بهش می گفتی چنین کار ‫خطرناکی رو انجام بده.
‫چرا فرستادیش دنبالم و کارها رو ‫پیچیده تر کردی؟
‫به هر قیمتی که شده باید تا ‫نیمه شب از اینجا بریم.
‫بیا به خانم پی بگیم آماده بشه گروگان ها رو ‫به محض اومدن گال آزاد کنـه.
‫خیلی خب.
‫باید از 300 میلیون دلار به عنوان طعمـه واسه ‫خارج شدن از اینجا استفاده کنیم.
‫به محض اینکه هان نا اومد به سازمان، ‫تو اتاق بازجویی زندانیش کنید.
‫اجازه ندید گال رو ببینه.
‫بله.
‫منم.
‫اگه راه رو باز کنی تا ما صحیح و سالم ‫از کشور خارج بشیم...
‫اونوقت واسه بخشیدن جونمون، 300 میلیون ‫دلار رو بهت میدیم.
‫در ازاش...
‫به کره ی شمالی بگو که ما رو کُشتی ‫و پول رو گرفتی.
‫این یه معامله ی دو سر برده. ‫کره ی شمالی دیگه نمیفته دنبالمون...
‫و تو هم می تونی 300 میلیون دلار رو ‫بهشون پرداخت کنی.
‫به کسی تبدیل می شی که این ‫دسیسه رو به موفقیت رسونده.
‫نظرت چیه؟
‫خیلی خب.
‫باشه، واسه اینکه شماها ‫صحیح و سالم برید...
‫به تیم سوات میگم عقب نشینی کنه...
‫و یه ماشین براتون آماده می کنم.
‫5 دقیقه دیگه از کلبه ی داخل جنگل ‫بیاید بیرون.
‫بعد از آزاد شدن گروگان ها از اینجا می ریم.
‫پس دوربین ها رو جلوی در اصلی ‫مستقر کن...
‫و فورا پدر و مادرها رو بیار اینجا.
‫اما از اونجایی که رد پول رو زدید ‫شرایط تغییر کرده.
‫رئیس جمهور دستور داده که تیم سوات رو ‫بفرستم داخل و فورا شما رو بگیرم.
‫پس واسه مجاب کردنش...
‫به زمان نیاز دارم.
‫تا نیمه شب بهت وقت میدم.
‫بیشتر از این نمی تونم.
‫در ازاش...
‫وقتی گروگان ها رو آزاد کردی...
‫دخترم رو هم آزاد کن.
‫حالا که 300 میلیون دلار پول دستتـه...
‫نیازی نیست اون رو گروگان بگیری.
‫باشه.
‫به همراه بقیه آزادش می کنم.
‫دقیقا ساعت 12، از کلبه بیاید بیرون.
‫بله قربان.
‫کتاب قوانین رو کجا گذاشتم؟
‫بجنب جیونگ جا!
‫خودت رو جمع و جور کن! ‫اینطوری نمی تونی تو آزمون قبول بشی.
‫کتابم رو کجا گذاشتم؟ ‫باید اینجا باشه.
‫کجاست پس؟
‫ایناهاش.
‫دستور چیه؟
‫تمام مامورها از جمله لیم سو هو رو ‫می کُشیم...
‫و با تپه ی موران برمی گردیم.
‫بالاخره دستور برگشت دادن!
‫بخش دوم قانون اساسی، بند 9.
‫همه ی شهروندان باید از ارزش و منزلت ‫انسانی اطمینان داشته باشند...
‫و این حق رو دارن که به دنبال خوشبختی باشن.
‫فورا یه ماشین جلوی کلبه ‫آماده کنید.
‫تمام.
‫فهمیدم هاگمسونگ!
‫همه ی شهروندان باید از ارزش و منزلت ‫انسانی اطمینان داشته باشند...
‫و این حق رو دارن که به دنبال خوشبختی باشن.
‫وظیفه ی دولت هستش که موارد بنیادی رو ‫تایید و تضمین کنه...
‫...و این حق رو دارن که به دنبال خوشبختی باشن.
‫وظیفه ی دولت هستش که موارد بنیادی و ‫حقوق انسانی...
‫تخطى ناپذیر افراد رو تایید و تضمین کنـه.
‫بند 10، بخش 1.
‫تمامی شهروندان باید در مقابل قانون ‫برابر باشن...
‫و هیچ تبعیضی نباید در زندگی سیاسی...
‫اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی صورت بگیره.
‫جیونگ جا!
‫ببخشید که...
‫اومدم به اتاقت.
‫مان دونگ!
‫سلام.
‫خیالم راحت شد که جیونگ جا برگشت.
‫داشتم می رفتم به اتاق پرستار...
‫اما ترسیدم که یه وقت به خودش آسیب برسونـه ‫واسه همین تعقیبش کردم.
‫خدایا، پام چقدر درد می کنه!
‫خدای من.
‫- دوباره درد می کنه؟ ‫- آره.
‫- خدایا. ‫- اوه نه.
‫یونگ رو، متاسفم اما میشه بری...
‫واسم مسکن بیاری؟
‫- البته، زود برمی گردم. ‫- ممنونم.
‫اینجا داریم.
‫خوبه.
‫بیا.
‫ممنون.
‫یونگ رو، آب داریم؟
‫یه لحظه.
‫- خدای من. ‫- مان دونگ.
‫- تو بشین. ‫- خیلی خب.
‫ممنونم یونگ رو.
‫نباید به خودت فشار بیاری.
‫حتما.
‫چقدر دست و پا چلفتى ام من!
‫لعنتی!
‫همگی برید طبقه ی اول!
‫چی؟
‫تو هم اینجایی!
‫- بله. ‫- به زودی از اینجا خارج می شیم.
‫ببخشید؟
‫جیونگ جا؟
‫بلند شو.
‫بجنب.
‫خدا رو شکر، عالیه.
‫شماها نباید حرفی بزنید.
‫اگه در مورد دسیسه ی انتخاباتی یا...
‫چیزهایی که اینجا شنیدید به کسی ‫چیزی بگید...
‫ممکنه کُشته بشید، باشه؟
‫- چیزی نمی گیم. ‫- خوبه.
‫- برو دیگه! ‫- بله خانم.
‫خدایا، پام چقدر درد می کنه، پس...
‫همه اینجا هستن؟
‫به محض اینکه دوربین ها و پدر و مادرها ‫اومدن...
‫همگی از خوابگاه خارج می شیم.
‫باز کنید!
‫نمی تونید این کار رو کنید!
‫من اینجا قربانی هستم! قربانی!
‫باید کسی که من رو فریب داده رو اینجا زندانی کنید!
‫من هرگز...
‫تصور نمی کردم جاسوس کره ی شمالی...
‫پشت لیندا یانگ باشه!
‫همین اتاقـه!
‫خب تو اول برو.
‫مطمئنم بدجوری کتک خورده.
‫انتظار داری خودم بیارمش بیرون؟
‫می دونی چقدر زود عصبانی می شم!
‫بیا قبل از اینکه مغزت رو بترکونم ‫از اینجا بریم.
‫گال کجاست؟
‫هی، خسته نشدی؟
‫بیا قضیه رو تموم کنیم و بریم خونـه!
‫- لباس هات رو دربیار. ‫- ببخشید؟
‫اینا رو بپوشید.
‫به زودی از اینجا می ریم.
‫راستش رو بخوای...
‫از اونجایی که زخمی شدی و سرعت ما رو می گیری ‫نمی خوام تو رو با خودمون ببرم.
‫اما همرزم لیم اصرار داره که تو رو هم ببریم.
‫میگه نمی تونـه مثل حزب شما رو رها کنه.
‫من 10 دقیقه دیگه برمی گردم.
‫اگه تا اونموقع لباست رو عوض نکنی...
‫نمی بریمت.
‫همین الان لباست رو عوض کن.
‫باید از اینجا بری.
‫تو باید...
‫زنده بمونی.
‫باشه؟
‫بجنب.
‫بجنب لباست رو عوض کن.
‫شوخیت گرفته؟
‫پدر و مادرها و دوربین ها رو نمیاری؟ ‫اما به ما قول دادی!
‫سعی داری چیکار کنی؟
‫تو واقعا...
‫می خوای تمام دانشجوها رو بکُشی؟
‫گوش کن گانگ مو.
‫وقتی بیمارستان بودم...
‫نام تائه ایل...
‫به کد 1 گفته که دانشجوها...
‫فهمیدن گروگان گیری دسیسه ی ‫انتخاباتی هستش.
‫حتی بهش گفته که جاسوس ها...
‫از دستورات کره ی شمالی سرپیچی می کنن.
‫کد 1 با عصبانیت بهم دستور داده...
‫که فورا خوابگاه رو منفجر کنم.
‫پس چطوری می تونم...
‫پدر و مادرها رو بیارم اینجا و ‫دوربین ها رو مستقر کنم؟
‫همونطور که انتظار داشتم اصلا ‫قابل اعتماد نیستی.
‫معامله ی ما به هم خورد!
‫هرگز 300 میلیون دلار رو بهت نمی دیم.
‫صبر کن.
‫بعد از اینکه...
‫همگی از اونجا خارج شدید...
‫من...
‫به مردم اعلام می کنم که گروگان گیری ‫دسیسه ی انتخاباتی بوده.
‫به شرف پسر مرحومم قسم...
‫نه، به جان دخترم یونگ رو قسم...
‫بهت قول می دم.
‫یونگ رو گفتش که اگه...
‫دانشجوها بمیرن دیگه نمی تونه به زندگی ادامه بده
‫بالآخره متوجه این حرفش شدم.
‫این کار رو...
‫برای نجات یونگ رو انجام می دم، پس لطفا...
‫لطفا...
‫این بار بهم اعتماد کنید.
‫و شماها...
‫اول از اونجا خارج بشید.
‫گوش کن مدیر اون.
‫خیلی خب، گروگان ها رو می ذاریم به عهده خودت...
‫و اول از اینجا خارج می شیم.
‫نیمه شب از طریق کلبه ی داخل جنگل.
‫همرزم کانگ.
‫نمی تونم به اون چانگ سو اعتماد کنم.
‫باید بعد از آزاد شدن گروگان ها، از اینجا خارج بشیم
‫متوجه ام!
‫گروگان گیری به خاطر تو شروع شد...
‫و احتمالا احساس عذاب وجدان داری و می خوای که نجاتشون بدی
‫ولی وقتمون داره تموم می شه.
‫تصمیمت رو بگیر.
‫مأمورهامون...
‫یا گروگان ها؟
‫این...
‫وظیفه ی منه که گروگان ها رو نجات بدم.
‫هان نا رفته دنبال گال، ‫پس نگران نباش و از اینجا برو.
‫امیدوارم...
‫دیگه هرگز همدیگه رو نبینیم.
‫5دقیقه وقت داری.
‫ما باید اول بریم تا سوار یه کشتی بشیم.
‫تو اینجا بمون، وقتی گروگان ها آزاد شدن...
‫تو هم باهاشون برو.
‫نگران من نباش.
‫از اونجایی که 300میلیون دلار پول ‫دست ماست، ما رو نمی کشن.
‫خیلی خب.
‫من با دوست هام می رم.
‫نگران من نباش.
‫مواظب خودت باش.
‫من باید برم.
‫صبر کن.
‫این...
‫می دونی...
‫این شال چقدر برام با ارزشه، درسته؟
‫واقعا برام ارزشمنده.
‫دفعه دیگه که همدیگه رو دیدیم...
‫اگه همدیگه رو دیدیم، این رو بهم پس می دی
‫چرا...
‫چرا؟
‫اگه این رو بگیرم...
‫هرگز نمی تونم بهت پسش بدم.
‫ولی تو...
‫گفتی که دوباره همدیگه رو می بینیم.
‫گفتی که یه روز...
‫تا زمانی که زنده باشیم دوباره همدیگه رو می بینیم.
‫متأسفم.
‫می دونی که دیگه هرگز...
‫همدیگه رو نمی بینیم.
‫- سو هو... ‫- منتظر من نباش.
‫لحظه ای که از این خوابگاه خارج بشم...
‫فراموش می کنم که تو وجود داشتی.
‫لعنتی، داری بهم صدمه می زنی!
‫چرا هی نیشگون می گیری؟
‫قربان!
‫آقای کیم مشکوکه!
‫تو اتاق بایگانی شنیدم که به یه نفر بی سیم زد.
‫منظورت چیه؟
‫بی سیم؟
‫«همه مأمورها از جمله لیم سو هو رو می کشیم...
‫و با تپه ی موران برمی گردیم.»
‫مطمئنی؟
‫گفت لیم سو هو رو می کشیم؟
‫به همراه بقیه؟
‫آره، کاملا واضح این رو شنیدم.
‫همچنین شنیدم به یه نفر دستور داد ‫که نزدیک کلبه یه ماشین حاضر کنن.
‫الآن کجاست؟
‫به نظرم سعی داره از خوابگاه خارج بشه.
‫دیدم که رفت پایین طرف اتاق بایگانی.
‫یالا
‫سو هو!
‫پس چرا انقدر داره طول می کشه؟
‫باید پاکسازی و خالی کردن سطل زباله رو تموم کنید
‫تائه ایل رو به جای چانگ سو مسئول کنید!
‫مطمئنم که نام تائه ایل سعی می کنه ‫خوابگاه رو منفجر کنه...
‫بدجوری می خواد تمام گروگان ها رو بکشه.
‫تیم سوات رو بفرستید داخل.
‫به نظرت امشب وارد می شن؟
‫از اون جایی که به نتیجه رسیدیم...
‫جون 33نفر از گروگان های داخل خوابگاه... ‫
‫در خطره...
‫طبقه ی دوم جایی که دانشجوها هستن رو، سریعا منفجر کنید!
‫من باید برگردم.
‫یونگ رو در خطره.
‫اگه برگردی، کشته می شی.
‫نه، یونگ رو! یونگ رو!
‫سو هو...
‫«صحنه ی اضافی»