‫[تمامی شخصیت ها، مکان ها، مذاهب...
‫و حوادث این سریال خیالی اند.]
‫این یعنی لی جونگ یوپ ‫مواد منفجره رو برده بیرون.
‫اگه کسی بفهمه، اوضاع از کنترل خارج می شه.
‫داره سعی می کنه چیکار کنه؟
‫احتمالا داشته سعی می کرده ‫ از خودش محافظت کنه.
‫از خودش محافظت کنه؟
‫در برابر کی؟
‫[لی سونگ هون]
‫نگران نباشید.
‫به زودی یه گروه تجسس میان اینجا.
‫- ساعت رو ببین. ‫- زیادی داره طول می کشه.
‫بهشون زنگ بزن.
‫[دفتر دادستان منطقه ی مرکزی سئول]
‫[خدمات دادستانی]
‫چی؟ چرا دارند می رن؟
‫- چیزی شده؟ ‫- جستجو کن.
‫- چی شده؟ ‫- لی جونگ یوپ فرار کرده.
‫- لامصب! ‫- بریم.
‫بریم.
‫- چرا؟ ‫- لی جونگ یوپ فرار کرده.
‫در رفته.
‫شنیدم با خودش بمب داره. چه خبر شده؟
‫محاله
‫تیم امحاء مواد منفجره کامل گشتنش.
‫تمام وسایلش، لباس هاش و کفش هاش.
‫پس از کجا بمب رو گیر آورده؟
‫باید تحقیق میدانی بیشتری انجام بدیم تا...
‫هی.
‫شاید یکی از داخل داره کمکش می کنه.
‫حتما هم تیمی هات رو تحت نظر داشته باش.
‫وقتی حواست نیست ممکنه ‫تمام زیردست ها از زیر کار در برن.
‫سئونگ کوان.
‫خودت این رو می دونی که این حادثه ‫ربطی به هم تیمی های من نداره.
‫چی؟
‫دادستانی با دنبال کردن ‫مراحل مناسب پرونده رو ازمون گرفت.
‫اگه تحت نظارت اون ها فرار کرده باشه ‫مگه تقصیر خودشون نیست؟
‫گیر می دن که ابتکار عمل رو به دست بگیرند ‫بعدش بابت اشتباه خودشون ما رو سرزنش می کنند.
‫همین جوری اجازه می دی...
‫همچین کار ناجوانمردانه ای بکنند؟
‫خیال کردند کی اند که پرونده مون ‫رو از چنگمون در میارن؟
‫اگه لی جونگ یوپ تحت نظارت ما می موند...
‫این اتفاق نمی افتاد.
‫لطفا انحلال واحد تحقیقات ویژه ‫رو به تأخیر بنداز.
‫پرونده ی شیمر تموم نشده.
‫این قدر چرند نگو و حاضر شو ‫که برگردی اداره ی مرکزی.
‫سئونگ کوان.
‫همه کارهای کثیفش با ما بوده ‫اما اعتبارش برای اون ها می شه.
‫همین جوری دست رو دست می ذاری ‫و اجازه می دی این اتفاق بیفته؟
‫لطفا انحلال رو به تعویق بنداز.
‫[پلیس، واحد عملیات ویژه]
‫[واحد عملیات ویژه]
‫یهویی توی ماشین بهتون حمله کرد؟
‫بله.
‫در حالی که دستبند دستش بود؟
‫فکر می کنم بازش کرده بود.
‫توی یه چشم به هم زدن اتفاق افتاد.
‫من دستبندی توی ماشین ندیدم.
‫فکر نکنم توی ماشین انداخته باشدش. ‫احتمالا یه جایی اون بیرون انداختش.
‫بعد سلاح گرمتون رو دزدید و فرار کرد؟
‫بله.
‫پایین تپه یه ایستگاه اتوبوسه. ‫ چرا توی کوه فرار کرده؟
‫مطمئنم نمی خواسته دنبالش کنند.
‫شما 2نفر بلافاصله رفتید دنبالش؟
‫بله.
‫خیلی جسورید.
‫دست خالی افتادید دنبال ‫ یه مجرم مسلح و شرور.
‫چرا بلافاصله درخواست پشتیبانی ندادید؟
‫تلفن هامون رو گرفت.
‫بعدش توی کوه ‫تقریبا بهش رسیدیم ولی...
‫اما کمین کرد و بهتون حمله کرد؟
‫اون بمب داشت.
‫یه بمب لیتیومی.
‫توی زندان بازرسی بدنی نکردینش؟
‫فکر می کردم اسلحه تون رو دزدیده!
‫چرا به جای اسلحه ها...
‫سعی کرده ‫ از بمب استفاده کنه؟
‫دیگه نمی شه ردیابیش کرد.
‫منظورتون چیه؟
‫سگ ها نمی تونند بوش رو پیدا کنند.
‫حتما بوی بدنش رو پاک کرده.
‫ببخشید چی؟
‫اون کارشناسه. سرباز سابق نیروهای ویژه.
‫مظنونی درمسیر دادستانی ‫ اقدام به فرار کرده است.
‫لی مظنون مورد بررسی برای 3قتل...
‫حدود ساعت 10 صبح ‫در حال بردن به دادستانی فرار کرده است.
‫آن طور که می دانیم، او به کوهی ‫نزدیک هواجو فرار کرده است.
‫حتی نمی خوام تصورش کنم.
‫او ههم اکنون، ‫مواد منفجره ای در اختیار دارد.
‫اما این مورد شبیه حادثه ای نیست ‫ که از عمد باعثش شده باشند؟
‫دادستانی مدعیه که ماشین حامل مظنون...
‫گان یونگ حداقل سعی کن منظقی حرف بزنی
‫چرا باید این کار رو بکنند؟
‫چه می دونم.
‫ممکنه لی جونگ یوپ از راز بزرگی باخبر باشه.
‫می دونی... برای این که ‫دهنش رو بسته نگه دارند.
‫خب ماشینی که مشایعتش می کرده ‫ دوربین داشبرد نداشته...
‫و دوربین نظارتی ای هم توی اون منطقه نبوده.
‫انگار این مکان رو پیدا کردند ‫تا بذارند این حادثه اتفاق بیفته.
‫شما این جوری فکر نمی کنید سروان کو؟
‫فقط حدس و گمانه. مدرک محکمی داری؟
‫و به هر حال هم کاری از دستمون برنمیاد.
‫توی حوزه اختیارات ما نیست ‫و دیگه پرونده ی ما هم نیست.
‫لعنتی. خیلی ناعادلانه ست.
‫انحلال واحدمون به تعویق می افته.
‫با رئیس به صحبت کردم.
‫دادستانی مسئول پرونده ست...
‫ولی اون ها که کار میدانی نمی کنند.
‫برای این که یه فراری رو پیدا کنند ‫به نیروی پلیس نیاز دارند.
‫ولی فکر می کنید دادستانی ‫بهمون اطلاعاتی میده؟
‫اتاق سازماندهی وضعیت کجاست؟
‫بله، ایستگاه پلیس هواجوئه.
‫اگه یکی دو تا تماس بگیرم ‫می تونم یه آشنا پیدا کنم.
‫بیاید به اطلاعات ‫ایستگاه پلیس هواجو دست پیدا کنیم.
‫بیاید به آرومی پرونده رو دنبال کنیم.
‫لعنتی. چرا برگشتند؟
‫[ایستگاه پلیس جونگسان]
‫کارآگاه چا.
‫چه خبر شده؟ فرار کرده؟
‫بیا این جا.
‫خب با منطق جور در نمیاد.
‫صحنه ی جرم عجیب به نظر میاد...
‫و شهادت بازرس های دادستانی ‫منطقی نیست.
‫اون ها واقعا بازرس های دادستانی هستند؟
‫بررسی کردی؟
‫قلابی نبودند.
‫بلایی سر لی جونگ یوپ آوردند؟
‫نه، اون بازرس ها بودند ‫که ازش یه کتک حسابی خوردند.
‫تو چی کار می کردی؟
‫چی؟
‫چرا همین جوری وایسادی ‫و گذاشتی اون ها مظنون رو ببرند؟
‫چه جوری به آدم هایی ‫مثل اون ها اعتماد می کنی؟
‫صبر کن. پرونده دست دادستانیه ‫واسه همین می خواستند ببرنش.
‫نباید زیر بار می رفتی.
‫آدم بله قربان گویی هستی؟ ‫حالا برنامه ات چیه؟
‫اگه بلایی سرش بیاد چی کار می کنی؟
‫چی شده؟
‫آره، من هم تو همین فکرم.
‫خبر رو شنیدی؟
‫صداش می کنند فراری مسلح.
‫- آره. ‫- مطمئنی اسلحه دزدیده؟
‫فعلا که به نظر میاد حقیقت داره.
‫اون می دونه که با اسلحه ‫مظنون خطرناک تری به نظر میاد.
‫فکر می کنی چرا دزدیدش؟
‫من هم نگران همینم.
‫در بدترین حالت ممکنه ‫به قصد کشت بهش شلیک بشه.
‫کل ماجرا به نظرم بوداره.
‫دستبندش توی جای عجیبی انداخته شده.
‫گفتند توی ماشین درگیر شدند ‫و تصادف کردند.
‫پس راننده یا شخصی ‫که جلو نشسته بوده باید صدمه می دیدند...
‫ولی کاملا سالم بودند.
‫این که بازرس ها تا بالای کوه ‫ تعقیبش کردند هم عجیبه...
‫ولی خیلی بعدتر گزارش دادند.
‫واقعا فکر می کنی فرار کرده؟
‫از فرار چی گیرش می اومده؟
‫بدون هدف یا مقصود خاصی ‫ کار بی منطقی ازش سر می زنه؟
‫لحظه ای که اومد این تو ‫یه بمب منفجر شد.
‫تقلبی بود ولی...
‫به هرحال نمی دونیم لی جونگ یوپ دنبال چیه...
‫یا چرا یه بمب لیتیومی ‫رو توی انجیل با خودش آورده...
‫ولی باید پیداش کنیم.
‫بهتره حرکت شتاب زده ای نکنیم.
‫هنوز نمی دونیم کی داره با کی کار می کنه.
‫باید یه مدت مراقب واحد تحقیقات باشی.
‫بیا بهش زمان بدیم.
‫اگه واقعا موقعیت ناعادلانه ای باشه ‫و حس کنه در تنگنا قرار داره...
‫مطمئنم باهامون تماس می گیره.
‫علامت دادن با آتیش برای به اشتراک گذاشتن ‫موقعیت مکانی به کار میره.
‫پس از عمد آتیش روشن کرده؟
‫حتما به عنوان طعمه ازش استفاده کرده.
‫تیم جستجو رو می کشونه تو سربالایی...
‫ولی در عوض خودش میاد پایین.
‫خب داره کجا میره؟
‫پیداش نکردید؟
‫به این میگی گزارش دادن؟
‫اگه نمی تونید پیداش کنید ‫حداقل کوه رو به آتیش بکشید.
‫بهتون 24 ساعت وقت میدم. مطمئن شید ‫این مسئله تا اون موقع حل بشه.
‫عجب.
‫فکر نکنم اون جا باشه.
‫احتمالا خیلی وقت پیش از اون جا رفته.
‫لعنتی. عجب احمق هایی اند.
‫تعدادشون ازش بیشتر بود. ‫چرا نمی تونند از پسش بر بیان؟
‫بهشون گفته بودم حواسشون جمع باشه.
‫گذاشتند اسلحه ها ‫و تلفن هاشون رو ازشون بگیره.
‫عجب.
‫راستش شاید خبر خوبی باشه.
‫اگه تلفن رو با خودش برده...
‫معنیش اینه که حداقل ‫یه بار روشنش می کنه.
‫فقط صبر کن.
‫سئونگ کوان تو چته؟
‫اون یارو...
‫آدم نیست.
‫روحه.
‫چی؟
‫هی این قدر نوشیدنی نخور.
‫الان وقتش نیست.
‫مگه فرقی هم می کنه ‫از زیاد نوشیدنی خوردن بمیرم...
‫یا از بمب گذاری؟
‫اون شیمر عوضی...
‫جو سوک و یونگ بوک رو کشت.
‫فکر می کنید چرا گذاشته ‫تا حالا زنده بمونم؟
‫می خواد تا سر حد مرگ مضطربم کنه.
‫این قدر مزخرف نگو.
‫ببینید چه جوری واسه ام نامه فرستاده.
‫"Memento Mori."
‫«تو نفر بعدی ای.»
‫کافیه.
‫عجب ترسویی هستی.
‫ترسو؟ به من میگی ترسو؟
‫خدایا.
‫دوستان.
‫تا حالا بدنی رو دیدید ‫ که تا سر حد مرگ سوخته باشه؟
‫دیدید؟
‫تا حالا بوش کردید؟
‫بو کردید؟
‫دوستان.
‫نباید همین جوری بشینید ‫و دست روی دست بذارید، باشه؟
‫وقتی من بمیرم...
‫فکر می کنید نفر بعدی کیه؟
‫شما. شما دو تا.
‫این دیوونه بازی ها رو تموم کن.
‫فکر می کنی...
‫دادستانی که مسئول ‫اون پرونده بوده رو نمی شناسه؟
‫عوضی! بس کن.
‫هی. هیون ته یه شمشیر بامبو برام بیار.
‫خیلی وقته به حسابت نرسیدم.
‫هی مین کی، آروم.
‫ممکنه هوا جونگ بیدار بشه.
‫مین کی.
‫مین کی!
‫تو...
‫واقعا باور کردی اون مجرمِ واقعی بوده؟
‫لی سانگ وو...
‫شیمر واقعی بود؟
‫اگه نبود چی؟
‫اگه اون شیمر نبود چی میشه؟
‫احمق. این دیگه ‫چه مزخرفات احمقانه ایه که به زبون میاری؟
‫یادت نیست؟
‫توی خونه اش...
‫نتونستیم بنزین...
‫یا فندکی پیدا کنیم.
‫تونستیم؟
‫به مدارکی که کارآگاه های من...
‫این روزها پیدا می کنند نگاه کن.
‫فوق العاده اند.
‫جرایمی مثل اون...
‫رو فقط نابغه ها می تونند مرتکب بشن.
‫نه آدم بی اهمیتی مثل لی سانگ وو!
‫اون...
‫اون می دونه.
‫خب؟
‫مطمئنم.
‫اون واقعا می دونه...
‫که من اون کار رو کردم.
‫چی؟ تو چی کار کردی؟
‫نمی دونستم می میره.
‫فقط می خواستم ‫ یه درس عبرتی بهش بدم.
‫همه اش تقصیر منه.
‫چی؟
‫- چی؟ ‫- همه اش تقصیر منه.
‫همه اش تقصیر منه.
‫تو کشتیش؟
‫تو لی سانگ وو رو کشتی؟
‫بهم بگو!
‫من کشتمش. کار من بود.
‫کار من بود.
‫من کسی ام که کشتش.
‫[مظنون قتل های زنجیره ای ‫لی جونگ یوپ به صورت مسلح فرار کرد.]
‫[باجه ی بلیت فروشی]
‫[هدیه ای تحویل داده شد.]
‫مامان بزرگ اتوبوسمون ‫چه ساعتی حرکت می کنه؟
‫[شماره ثبت نشده]
‫[شما هدیه ای دریافت کرده اید. ‫می خواهید الان ببینیدش؟]
‫[مقصد مجتمع دولتی سجونگ، ترمینال سجونگ]
‫[اتوبوس سریع السیر هواجو]
‫واقعا فکر می کنی رفته استان گانگوون؟
‫چرا تلفنش یهو روشن شده ‫اونم در حالی که تا حالا خاموش بوده؟
‫و چرا باید بره استان گانگوون؟
‫اون جا کسی رو نمی شناسه.
‫شاید قصدش اینه که ما ‫ رو بکشونه به جای اشتباه.
‫پس واقعا کجا داره میره؟
‫چا جه هوان.
‫نظرت رو بهمون بگو.
‫- در مورد چی؟ ‫- تو با لی جونگ یوپ صمیمی ای.
‫آره. امروز ساکتی.
‫من باهاش صمیمی نیستم.
‫اون فقط دکتر مامانمه.
‫وقتی مجرم ها تهدید میشن...
‫چی کار می کنند؟
‫برمی گردند به امن ترین جایی ‫که دارند و اون جا قایم میشن.
‫منظورتون از امن ترین جا...
‫خونه شونه؟
‫[شیمر 1984، پرونده ی قتل زنجیره ای. ‫ شیمر 2019]
‫[مظنون لی سانگ وو که در صنایع شیمیایی تائسام ‫ کار می کرد خودکشی کرد.]
‫هی.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫چرا یهویی رفتارت این جوری شده؟
‫تو دوست های زیادی توی دادستانی داری.
‫چیزی راجع به فرار نشنیدی؟
‫مطمئن نیستم.
‫اگه بهم اطلاعات بدی...
‫بهت کمک می کنم سِمت گزارشگری لس آنجلس رو به دست بیاری.
‫توی تمام جاده های ‫منتهی به سئول ایست بازرسی گذاشتیم.
‫ایستگاه های قطار یا ترمینال های اتوبوس چی؟
‫اگه از هواجا بره ‫می رسه به ترمینال گانگنام.
‫برای قایم شدن جای بهتریه چون شلوغه.
‫کارآگاه چو و کارآگاه لیم ‫شما برید ترمینال دونگ سئول.
‫بقیه تون برید ترمینال گانگنام.
‫شاید تا حالا رسیده باشه. ‫حتما تصاویر دوربین های امنیتی رو بگیرید.
‫- چَشم. ‫- باشه.
‫جه هوان.
‫سریع بگو. باید برم.
‫می دونی اون بازرس های دادستانی ‫که لی جونگ یوپ رو بردند...
‫الان کجااند؟
‫توی یه اتاق اختصاصی ‫توی مرکز پزشکی سئوریون اند.
‫وقتی داشتند مظنون رو می بردند ‫گذاشتند فرار کنه.
‫گفتند دادستانی بازخواستشون می کنه...
‫ولی حالا توی اتاق های ‫بیمارستانشون جشن می گیرند...
‫و اون جا هم جایی نیست جز ‫ مرکز پزشکی سئوریون.
‫متوجه میشی، نه؟
‫فکر می کنی کی ‫پشت همه ی این جریاناته؟
‫رئیس به نمی تونسته ‫به تنهایی این کار رو انجام بده.
‫فرار رو کسی برنامه ریزی کرده...
‫که می تونه دادستانی و پلیس رو کنترل کنه.
‫داری در مورد گروه سئوریون ‫ حرف می زنی، درسته؟
‫چرا سئوریون باید همچین کاری ‫با لی جونگ یوپ بکنه؟
‫می تونند فقط از کشور اخراجش کنند.
‫پرونده ی شیمر 35 سال پیش ‫یه پرونده قتل زنجیره ای ساده نیست.
‫پای تی اچ 5 در میونه.
‫دستکاری تحقیقات ‫و یه درخواست ثبت بحث برانگیز.
‫این فقط حدس ماست. ‫راهی برای اثباتش نیست.
‫نه.
‫فقط لی سانگ وو نیست.
‫من معتقدم اون ها ‫ریو سونگ هی رو هم کشتند...
‫و حالا...
‫دارند سعی می کنند ‫لی جونگ یوپ رو هم بکشند.
‫اگه این جوری تنهاش بذاری ‫توی خطر می افته.
‫چرا یهوی این قدر نگرانش شدی؟
‫انگار یه کم زیادی به شیمر علاقه داری.
‫تازه یه کم هم زیادی اطلاعات داری...
‫ولی منابعت سِرّی اند.
‫یه چیزی هست ‫که من نمی دونم، درسته؟
‫شخصا نسبت به سئوریون کینه ای داری؟
‫آره.
‫داستانت چیه؟
‫من...
‫دختر یه قاتلم.
‫چی؟
‫لی سانگ وو، مردی که 35 سال پیش مرد.
‫من دخترشم.
‫چی گفتی؟
‫درست میگی.
‫لی جونگ یوپ مردی که الان تحت تعقیبه...
‫برادر بزرگترمه.
‫خدایا.
‫این غیرممکنه.
‫آقای لی سانگ وو فقط یه بچه داشت.
‫یه پسر به اسم لی ته یونگ داشت.
‫داری سرم رو شیره می مالی؟
‫وقتی لی سانگ وو مرد...
‫همسرش تقریبا پا به ماه بود.
‫بعد از مرگ شوهرش تو شوک بود...
‫و باید سرزنش مردم رو ‫به خاطر خانواده ی قاتل بودن تحمل می کرد.
‫چطور تونست ‫با اون وضع مالی بدش طاقت بیاره؟
‫بر اثر آمبولی ریه فوت کرد.
‫مردم جسدش رو بردند بیمارستان...
‫ولی بچه ای که توی شکمش بود زنده بود.
‫دکتر زن فوت شده رو جراحی کرد...
‫و بچه رو بیرون آورد.
‫بعضی ها بهش میگن معجزه...
‫و بعضی ها بهش میگن ‫یه اتفاق عجیب و غریب.
‫تو فکر می کنی...
‫من طرف کدومشونم؟
‫پدر فعلیم من رو بعد از ‫تولد سخت و پردردسرم...
‫به فرزندی گرفت و بزرگ کرد.
‫اُه هیچ وقت حرفی ‫راجع به پدرم بهت نزدم، درسته؟
‫کیم هیونگ گوک.
‫دوست صمیمی لی سانگ ووی مرحوم.
‫وکیل اون موقعش.
‫وکیل؟
‫وکیل پرونده ی شیمر 35 سال پیش؟
‫[هواجو، کوه جیاک، ‫ترمینال هواجو، ایستگاه هواجو]
‫[هدیه ای دریافت کرده اید. ‫می خواهید الان ببینیدش؟]
‫[منظره ی یک روز پاییزی]
‫[هدیه ای از طرف ریچارد کیمبل]
‫[سالن تئاتر هانگریوم]
‫ریچارد کیمبل؟
‫[مامور هاتاوی]
‫الو؟ بله مامور هاتاوی.
‫بلیت یه نمایش؟
‫کی برات فرستاده؟
‫ریچارد کیمبل.
‫کی؟
‫فیلم «فراری» رو ندیدی؟ ‫همون که هریسون فورد توش بازی می کنه.
‫نقش ریچارد کیمبل رو توی فیلم بازی می کنه.
‫دکتری که واسه اش پاپوش می دوزند ‫و فرار می کنه.
‫چه ساعتی؟ و کجاست؟
‫[ایستگاه پلیس جونگسان]
‫کارآگاه چا من هم باهات میام.
‫خانم کیم لطفا همین جا بمون.
‫زمانی می رسه که به کمکت احتیاج داشته باشم.
‫ما نمی دونیم دشمنمون کجاست. ‫اگه همه با هم حرکت کنیم...
‫همه مون لو میریم.
‫نگران نباش، باشه؟ صحیح و سالم برمی گردونمش.
‫اگه این کار رو نکنی چی؟
‫اگه نتونی...
‫و اتفاق بدی واسه اش بیفته چی؟
‫برادرت تنها کسی نیست...
‫که جونش رو به خطر انداخته ‫ تا باهاشون مبارزه کنه.
‫باورکن...
‫اوضاع با 35 سال پیش فرق داره.
‫اگه...
‫قرار باشه شیمر روزی دستگیر بشه...
‫دارم امیدوار می شم که تو...
‫اونی هستی ‫که دستگیرش می کنه کارآگاه چا.
‫[منظره ی یک روز پاییزی، 4 اکتبر، ‫ ساعت 1:37 بعد از ظهر، 2019]
‫صبر کن. چرا نمیاد؟
‫مامان اون بچه ی عجیبیه.
‫طلبکارهاش دنبالش اند.
‫هی توی این دوره و زمونه ‫همه یه داستانی برای گفتن دارند...
‫و اون خوب با برادر بزرگترت کنار میاد.
‫حرفی بهش نزن.
‫به هرحال اگه اون شارلاتان ‫رو بگیرم می کشمش.
‫فراموشش کن. بالاخره دکتر هم آدمه.
‫فقط خدا رو شکر کن ‫که تشخیصش اشتباه بوده.
‫پس چرا سوء هاضمه گرفتی؟
‫چون هیچ وقت ‫غیر رامیون چیزی نمی خوری.
‫اگه قبل از رفتنت یه غذای خوب ‫ واسه ام درست می کردی...
‫رامیون نمی خوردم.
‫هی یخچالی که اون جاست پر از غذاست.
‫مامان الان برمی گردم.
‫حتما. برو و اطراف بلوک چرخ بزن.
‫بچه ی لوس.
‫خوبی؟
‫خوب میشم.
‫چرا وقتی گفتند از کشور...
‫اخراجت کردند، نرفتی؟
‫اگه همون موقع می رفتی ‫کار به این جا نمی کشید.
‫شاید باید می رفتم...
‫ولی متقاعد شده بودم...
‫که اگه کار رو به این جا رسوندند...
‫یعنی به حقیقت خیلی نزدیک شدم.
‫حقیقت مهمه؟
‫چرا گذشته این قدر واسه ات مهمه؟
‫مهم تر از زندگی و آینده اته؟
‫فقط از این کشور برو.
‫خیلی از آدم ها فقط گذشته شون ‫رو فراموش می کنند و به زندگی ادامه میدن.
‫این رو امتحان کردم.
‫سعی کردم فرار کنم...
‫به بیمارستان و میدون جنگ.
‫ولی فایده ای نداشت.
‫به هرحال واسه ‫ بی خیال شدن خیلی دیره.
‫تا تموم نشه نمی تونم ‫ بی خیالش بشم.
‫تو چی یوجین؟
‫اشتباهات زیادی کردی؟
‫گفته بودی به خاطر یه اشتباه اومدی این جا.
‫کمکم کن جبرانش کنم.
‫تا مجبور نشم دوباره مرگِ ‫ یه آدم بی گناه رو جلوی چشم هام ببینیم.
‫می شه حرف بزنیم؟
‫بذار کمکت کنه. ‫نمی تونی این کار رو تنها انجام بدی.
‫من تنها اومدم این جا.
‫بیا صحبت کنیم.
‫برنامه ات چیه؟ ‫تنهایی می خوای چی کار کنی؟
‫خواهش می کنم بهم اعتماد کن.
‫اگه به این کار ادامه بدی ‫به خودت صدمه می زنی.
‫با هر کی آشنا شدم مرده...
‫و حالا دارند سعی می کنند من رو بکشند.
‫از حالا به بعد این مشکل منه.
‫- مشکل تو نیست! ‫- کارآگاه چا.
‫ازم استفاده کردی، مگه نه؟
‫اون روز توی سلول...
‫حتی بحث مادرم رو پیش کشیدی...
‫و باعث شدی احساس بدی داشته باشم. ‫همه اش بخشی از نقشه ات بود؟
‫این کار رو کردی ‫تا برات اون انجیل رو بیارم؟
‫زود باش.
‫زود باش بهم شلیک کن.
‫به هر حال که بهم اعتماد نداری.
‫شلیک کن!
‫امتحانم نکن!
‫غذا خوردی؟
‫مامان.
‫بفرمایید تو.
‫بیاید بریم داخل.
‫می تونید کفش هاتون ‫رو بذارید اون جا.
‫اتاق یه ذره به هم ریخته ست...
‫ولی کره ای ها این جوری زندگی می کنند.
‫بذار ببینم.
‫[برنده ی مسابقات جودو]
‫بیا این جا.
‫باید اندازه ات باشند.
‫این ها رو بپوش ‫و این یکی رو.
‫ناراحت نباش.
‫پوشیدی بیا بیرون.
‫اُه لطفا بفرمایید بشینید.
‫قبلا همدیگه رو دیدیم، نه؟
‫واقعا؟
‫من رو می شناسید؟
‫فکر کنم توی دانشگاه هانمیونگ ‫کمکتون کردم راه رو پیدا کنید.
‫درست می گم؟
‫مطمئن نیستم. من اون جا نبودم.
‫حتما کسی رو دیدید که شبیه ام بوده.
‫فکر می کنم شما بودید.
‫آخه من چرا باید برم دانشگاه؟
‫غذا زیاد نیست ‫ولی لطفا از خودتون پذیرایی کنید.
‫ممنون. مزه اش فوق العاده ست.
‫راستی وقتی بارون نیومده ‫ چه جوری نشتی آب داشتید؟
‫خب...
‫سقف...
‫- دستشویی طبقه ی بالا... ‫- چی؟
‫بگذریم. همه اش رو آب گرفته.
‫- که این طور. ‫- منظورم خونه شه.
‫چه بد.
‫چند روزی این جا می مونه.
‫چند روز؟
‫لطفا راحت باشید. نگران ما نباشید.
‫- متاسفم. ‫- تاسف نداره.
‫راستی شما خیلی به هم میاید.
‫نه. اصلا.
‫- چی؟ ‫- اصلا.
‫- اون ها زوج نیستند مامان. ‫- نیستند؟
‫این جسارت به یوجینه.
‫چرا؟
‫چون یوجین از این جور آدم ها ‫ خوشش نمیاد، درسته؟
‫چی؟
‫نمی دونم.
‫مامان، اون ملاک های ‫خیلی سخت گیرانه ای داره.
‫شما با پسرم کار می کنید. این یعنی...
‫شما هم پلیسی؟
‫خب...
‫بگو نه.
‫پلیس نیستم. ‫به صورت موقت این جا کار می کنم.
‫که این طور.
‫همین که پلیس نباشی کافیه.
‫یعنی خوشحالم ‫که توی این صنعت سخت کار نمی کنی.
‫- مامان. ‫-بله.
‫بیا غذا بخوریم.
‫- بفرمایید. ‫- خیلی خب.
‫- لطفا از خودتون پذیرایی کنید. ‫- ممنون.
‫دیگه می تونی بری خونه.
‫بذار یه کم دیگه باهات بیام.
راستی قضیه ی تفنگت چی بود؟
‫اُه گلوله ها رو خارج کرده بودم.
‫نمی خواستم حادثه ای پیش بیاد.
‫فکر می کنی اوضاعش روبراهه؟
‫تونستم توی خونه نگه اش دارم...
‫ولی خیلی غیرقابل پیش بینیه.
‫مامور هاتاوی.
‫در مورد لی جونگ یوپ...
‫خانم کیم خواهر کوچیکترشه؟
‫واسه همین این قدر ‫به پرونده ی شیمر علاقه مند بود.
‫فکر می کنی باید در این مورد ‫ به لی جونگ یوپ چیزی بگیم؟
‫قطعا می خواد بلافاصله ببیندش.
‫فکر می کنم تا اوضاع امن بشه ‫ باید مخفی نگه اش داریم.
‫گمون کنم بالاخره خانواده اش رو پیدا کرد.
‫چطور می تونی با مهمونت ‫ این جوری رفتار کنی؟
‫توی سنگ کاغذ قیچی باختی. ‫مثل یه مرد قبولش کن.
‫بیا یه بازی دیگه بکنیم. ‫روی این خوابم نمی بره.
‫نه، نمی خوام.
‫یه قاتل اجیر کردند، ‫به دادستانی رشوه دادند...
‫و حتی کنترل مطبوعات ‫ رو به دست گرفتند.
‫فکر می کنی چرا سئوریون ‫داره این کارها رو می کنه؟
‫حتما از یه چیزی واقعا می ترسند.
‫ولی اون آدم خوب به نظر می رسید.
‫- کی؟ ‫- رئیس سئو هیون ته.
‫یه بار با هم نوشیدنی خوردیم.
‫- با هم نوشیدنی خوردید؟ ‫- آره.
‫- تنها؟ ‫- آره.
‫مواظب باش. احتمالا می خواسته بفهمه...
‫داری چی کار می کنی.
‫بی خیال. احمق که نیستم.
‫درباره ی چیز به خصوصی صحبت نکردیم.
‫فقط چند تا سوال در مورد مادرم پرسید.
‫حتی نگرانش هم بود.
‫نذار گولت بزنه.
‫اون ها از اون آدم هایی نیستند...
‫که با خوردن چند تا نوشیدنی ‫سفره ی دلشون رو باز کنند.
‫می دونی تو می تونی خیلی خنگ باشی...
‫گاهی خیلی ساده لوحی.
‫آخرش فقط بهت صدمه می زنه.
‫راست میگی. ‫من بزرگترین بله قربان گوی این کشورم.
‫حتی اجازه میدم یه فراری توی خونه ام بمونه.
‫اگه کسی بفهمه ‫پای من گیره.
‫اگه این اتفاق افتاد ‫فقط بگو گیرم انداختی.
‫به لطف من یه ترفع بزرگ می گیری.
‫گمونم باید همین کار رو بکنم.
‫هی. یه سوالی دارم.
‫چیه؟
‫خواهر یا برادری داری؟
‫چی؟ سوالت خیلی ناگهانیه.
‫تو همه چیز رو در مورد ‫خانواده ی من می دونی. بیا منصف باشیم.
‫یه دونه.
‫خواهر؟
‫نه، یه برادر کوچیکتر.
‫که این طور.
‫مرد خیلی مهربونیه. مددکار اجتماعیه.
‫صلح طلبه. واسه همین وقتی ‫برای خدمت نام نویسی کردم، ازم متنفر شد.
‫چرا نام نویسی کردی؟
‫مطمئن نیستم.
‫شاید می خواستم بابام رو تحت تاثیر قرار بدم.
‫رفتن به دانشکده ی پزشکی ‫به اندازه ی کافی تاثیرگذار نبود؟
‫توی کره خیلی مسئله ی مهمیه.
‫نمی دونم چرا این قدر بهم سخت می گرفت.
‫هی.
‫فکر می کنی چه حسی داشته باشی...
‫اگه بفهمی یه عضو خانواده ات ‫ که مُرده در واقع زنده ست؟
‫چی؟
‫یه سوال فرضیه.
‫اگه بفهمی یه عضو خانواده ات که فوت کرده ‫ هرگز نمرده بوده چی؟
‫کارآگاه چا.
‫اگه یه عضو خانواده خودت که فوت کرده ‫ هرگز نمرده باشه چی ؟
‫در مورد من صحبت نمی کنیم.
‫عجیبه، نه؟ سوال عجیبیه.
‫از این جور سوال ها نپرس.
‫دیگه بخوابیم. چراغ رو خاموش کن.
‫عجب مرد بداخلاقی هستی!
‫جایی نرو و فقط توی خونه بمون.
‫می رم که بیگناهیت رو ثابت کنم.
‫خوبید؟
‫باید اتوبوس شماره ی 19 ‫رو سوار بشم، اما دیرم شده.
‫جایی می رید؟
‫می رم دانشکده.
‫دانشکده؟
‫دانشگاه هانمیونگ.
‫دانشگاه هانمیونگ؟
‫باید دا سوم رو برسونم. داره دیرم می شه.
‫دا سوم؟
‫مراقب باشید.
‫[1984]
‫[اداره ی پلیس ماچئون هان جو سوک]
‫[اشک های بی پایانم ‫روی برف ها می ریزند.]
‫[گلوله ی برفیِ سرد بی درنگ ‫ رنجم را جذب خود می کند.]
‫[15 ژوئن]
‫15 ژوئن.
‫خودش بود.اون زن ‫ قطعا ریو سونگ هی بود.
‫رویا نبود.
‫دیدمش.
‫چرا اونجا بود؟
‫در صحنه ی جرمی اون قدر شرورانه.
‫[23 ژوئن]
‫23 ژوئن.
‫باید حرف اون ارازل رو باور کنم؟
‫که یه زن مخزن های اکسیژن رو خریده؟
‫شاهدها هم همین رو گفتند.
‫که اون شب یه زن اون اطراف بود
‫[30 ژوئن 1984]
‫[21 ژوئیه]
‫21 ژوئیه.
‫لی سانگ وو.
‫اون واقعا شیمره؟
‫می گه جرمی مرتکب نشده.
‫اشتباه که نمی کنم، نه؟
‫25 ژوئیه.
‫پسر لی سانگ وو همه اش میاد ملاقاتش.
‫فقط 7سالشه...
‫و مدام التماس می کنه ‫بذاریم باباش رو ببینه.
‫خیلی دلم براش می سوزه. ‫طاقتش رو ندارم.
‫29 ژوئیه.
‫دائم تو فکرم.
‫آدم اشتباهی رو دستگیر کردیم؟
‫خبرش همه جا هست ‫و مافوق ها بهمون فشار میارند.
‫سئونگ کوان خیلی نگران به نظر می رسه. ‫شب ها به ندرت می تونه بخوابه.
‫8 اوت.
‫[8 اوت]
‫در نهایت... سئونگ کوان زیاده روی کرد.
‫- چشه؟ ‫- یونگ بوک این اشتباه رو گردن می گیره.
‫اما جرم قتل چی؟
‫20 اوت.
‫حق با من بود.
‫اون نمرده.
‫پاهام تقریبا سست شده بودند...
‫اما دنبالش کردم.
‫خونه اش.
‫بدون اجازه وارد شدم.
‫نباید این کار رو می کردم.
‫نباید مدارک جرم...
‫رو می دیدم.
‫کی تقصیرش رو گردن می گیره؟
‫چطور ممکنه توی بدن یه زن نحیف...
‫هیولایی با نفس آتشین وجود داشته باشه؟
‫واقعا اون شخصیه که 3نفر ‫رو اون طور فجیع کشت؟
‫تمام شواهد اون رو نشونه می رن ‫ اما من نمی تونم قبول کنم.
‫چرا؟
‫چرا اون محقق های دانشگاه هانمیونگ...
‫رو این جوری کشت؟
‫1 سپتامبر.
‫کی می تونه محکومش کنه؟
‫شر از اون شروع نشده.
‫چا ایون سو. این اسم جدیدشه.
‫همراه اسم ریو سونگ هی...
‫شیمر برای همیشه ناپدید می شه.
‫لی سانگ وو بیگناهه.
‫اون بیگناهه.
‫ما مرد بیگناهی رو کشتیم.
‫این راز رو برای همیشه دفن کن.
‫پشیمون نشو.
‫باید از سونگ هی...
‫و بچه ای که توی شکمشه محافظت کنم.
‫جونگ یوپ.
‫چی شده؟
‫من...من...
‫من...
‫
‫یه نفر فرار رو صحنه سازی کرده...
‫تا لی جونگ یوپ رو بکشه.
‫35سال صبر کردم. ‫چند روز دیگه هم می تونم صبر کنم.
‫3روز از زمانی که شیمر بمب اکلیلی ‫و هشدار رو فرستاده می گذره.
‫همینه. تو رو مأمور این کار کرده.
‫چرا هنوز زنده ست؟
‫به این می گی اطمینان؟
‫چیکار باید بکنم؟
‫به کی باید اعتماد کنم؟
‫چا جه هوان.
‫هیون ته واقعا از چی وحشت داره؟
‫رئیس به. برو بیرون.