‫(پارک تفریحی دنیای دزد دریایی)
‫عضو جدید بسیار خوبی
‫تو پارک دنیای دزد دریایی می شی، رئیس.
‫سابقه شما بی نظیره.
‫- ممنون آقای دریک. ‫- نه، فرانک صدام کن.
‫ممنون فردریک.
‫- همون فرانک خالی. ‫- ممنون فرانک.
‫تری، ما برای تو ‫پیشرفته ترین ایستگاه آتش نشانی،
‫کمک هزینه کافی، ‫مزایای مقرون به صرفه داریم
‫و خانواده ت می تونه ‫رایگان به اینجا بیاد.
‫چه غنیمتی!
‫قشنگ گفتی. ما از این ‫دزد دریایی بازی ها بین خودمون نداریم.
‫ببخشید، به خاطر چشم بندت همچین فکری کرردم
‫وقتی 12سالم بود
‫داداشم با تفنگ ساچمه ای بهم شلیک کرد.
‫متأسفم بابتش.
‫عیبی نداره. ‫تو که نمی دونستی.
‫اینجا اوضاع تقریبا آرومه.
‫از چند سال پیش که که گروه انسینک ‫اینجا اومدن، آتش سوزی آنچنانی نداشتیم.
‫اکثراً مأموریت پزشکیه.
‫اوه!
‫خب، دکتر دریک.
‫- فرانک. ‫- فرانک.
‫این قدر با اداره آتش نشانی تاکوما بودم
‫که فکر بیرون اومدنش هم برام مشکله
‫درک می کنم. تو توی معامله...
‫تری تو...
‫- اجازه هست من... ‫- تو توی معامله سخت راه میای تری.
‫حالا نظرت در مورد این چیه؟
‫عجب!
‫باید بگم که الآن تصمیمم رو خیلی
‫مشکل تر کردی.
‫چرا دوباره این کار رو کردی؟
‫ببخشید.
‫می شه نگهش دارم؟
‫خیلی خب، تا 3 نشه بازی نشه. ‫بریم تو کارش.
‫بهتره زودتر کار کنه. ‫3تا ایستگاه دیگه
‫کلیپ های چالش «خاموش کردن آتیش» رو گذاشتن.
‫بریم به این روب گلدبرگی های مسخره
‫- نشون بدیم چه طور انجام می شه. ‫- آره، گرنی!
‫راهش بنداز.
‫حس خوبی سر این یکی دارم.
‫خیلی خب.
‫داره می ره.
‫یالا.
‫- ببینیم چی می شه! ‫- برو!
‫خیلی خب، داره می ره، آره.
‫- آره! ‫- اوه!
‫- بیخیال!
‫خدا بگم چیکارت کنه!
‫- هی. ‫- باید آتیش بگیره
‫تا کپسول آتش نشانی خاموشش کنه
‫چرا یه دونه کبریت هم ‫نتونستیم روشن کنیم؟
‫- کی داره کبریت روشن می کنه؟ ‫- هیچ کس.
‫مشکل تر از اونیه که فکر می کنی.
‫هی، جریان کت و شلوار چیه، رئیس؟
‫- کنار ریاست، راننده لیموزین هم هستی؟ ‫- بار اوله پوشیدم.
‫- جریان این ها چیه؟ ‫- تمام ایستگاه ها دارن
‫توی بویویونگ چالش ‫روب گلدبرگ می ذارن.
‫خوبه. ‫کاپیتان یه لحظه میای کارت دارم؟
‫آره.
‫مواظب باش.
‫انگار یه حسابدار گنده لازمه.
‫آره.
‫بار اوله ها؟ ‫خوشگله.
‫خب... ‫چه طور پیش رفت؟
‫بهم پیشنهاد دادن.
‫رئیس اداره آتش نشانی ‫پارک دنیای دزد دریایی.
‫اوه!
‫اون شوخی دزد دریایی ‫رو هم انجام دادی؟
‫تمرین نکردم.
‫شغل خوبیه. ‫با حقوق بازنشستگی اینجا
‫و اون همه پولی که به من پیشنهاد دادن...
‫تری، ما این کار رو برای پول نمی کنیم
‫ما این کار رو به خاطر اینکه ‫باباهامون مجبورمون کردن انجام می دیم.
‫25ساله که شغلم همینه.
‫آره، اما نمی تونی از اینجا بری، ‫اینجا خوش می گذرونیم.
‫اونجا هم خوش می گذره. ‫اسمش پارک تفریحیه.
‫اوه! ‫گل گفتی!
‫وقتی پیشنهادشون رو ‫رد کردی چی گفتن؟
‫پیشنهادشون رو رد نکردم.
‫باشه... کار رو قبول کردی.
‫نه خدایی وقتی پیشنهادشون رو ‫رد کردی چی گفتن؟
‫پیشنهادشون رو رد نکردم.
‫- جدی می گی؟ ‫- جدی می گم.
‫مرتیکه خائن. ‫داری می ری؟
‫- کار رو قبول کردم. ‫- نباید بری.
‫- کارمون همینه. ‫- آره،
‫تو به عنوان رئیس ایستگاه
‫جایگزین من می شی.
‫منم بابت کار جدیدت برات ‫آرزوی موفقت می کنم.
‫ممنون.
‫چیز عجیبیه.
‫دلم برای اینجا تنگ می شه.
‫اصلا نمی دونم چه طور ‫می خوام از اینجا دل بکنم.
‫خاطراتی با این چیزها دارم که با هیچی ندارم،
‫عکس های معرکه، ‫یه کلکسیون کارت بیسبال محشر.
‫از این صندلی پر خاطره ت یادت نره.
‫اینم با خودم می برم.
‫خوب شد یادم انداختی... ‫یه چیزی برات دارم.
‫- می خوای بهم هدیه بدی؟ ‫- آره.
‫می خوای بهم یادگاری یا چیزی بدی؟
‫- آره. ‫- باشه، بلند شدم.
‫اگر دلت می خواد وایستا.
‫وای پسر. ‫در مخفی.
‫این رو ازت مخفی کردم
‫چون فقط یه کاپیتان بودی.
‫حالا مگه چی می تونه
‫اون داخل باشه که تا به حال ندیدم؟
‫- من اونجا رو شخم زدم. ‫- حالا می بینی.
‫بعضی چیزا از دستت در میره.
‫اوه! می دونستم!
‫یه در مخفی داخل یه در مخفی دیگه.
‫چی اونجا قایم کردی؟ ‫قلک گندکاری های رئیس؟
‫رمز هولو؟ تفنگ؟ ‫تفنگ داری؟
‫کتاب تجربیات ایستگاه 24.
‫هر رئیسی از زمانی که ایستگاه
‫شروع به کار کرده، ‫تجربۀ خودش رو اضافه کرده.
‫پر از راه دررو و میون برهاییه ‫که لازمت میشه.
‫چه جور راه دررویی؟
‫اینکه چطوری ساندویچ پاسترامی درست کنم؟
‫خودت می فهمی.
‫سال ها خاطره
‫در اینجا دارم.
‫آیا آمادۀ رفتن هستم؟
‫تو آمادۀ رفتن من هستی؟
‫هیچی نشده رفتی.
‫کتاب تجربیات ایستگاه 24.
‫چطور اسب پاسبان رو داغون کنیم.
‫قدم اول: پاهای اسب رو ‫به هم ببندید.
‫حرف نداره. ‫جایگزین های کلمۀ شلنگ.
‫«مار خیس»
‫وای خدا، معرکه ست.
‫چطور لکۀ روی پیراهن سفید رو پاک کنیم.
‫تری مکانکی اصلا این صفحه رو ندیده.
‫اطلاعات این کتاب رو هیچ جا نمیشه پیدا کرد.
‫باعث تأسفه ‫اگه بلایی سرش بیاد.
‫موفق شدم، بابا.
‫رئیس ادی پنیسی جونیور.
‫عجب!
‫واقعا دارم رئیس میشم.
‫سربلندت می کنم، بابایی.
‫- از پوستر جدیدت خوشم اومد. ‫- اوه آره.
‫برای بازدید از مدرسه ست. ‫اول ایمنی.
‫شاید بخاطر همین نمی تونیم ‫توی ایستگاه آتیش درست کنیم.
‫خیلی کارمون درسته.
‫کل اینجا انگار
‫یه ساختمون بزرگِ ایمن از آتیشه.
‫بخاطر همین چیزای باارزشم رو ‫اینجا نگه می دارم.
‫- مگه چیز باارزشی هم داری؟ ‫- هر چی انعام
‫بابت کار دیگه م گرفتم، ‫این چند ساله ذخیره شون کردم.
‫- همش اینجاست گرنی. ‫- کجا نگهشون داشتی؟
‫یه جای امن و مخفی ‫توی همین ایستگاه.
‫سازمان خدمات درآمد داخلی خبر داره؟
‫سازمان خدمات درآمد داخلی ‫از درآمد ناخالص مالیات نمی گیره
‫و درآمد این کارمم ناخالص حساب می کنن.
‫به نظرم دیگه نباید نصیحتای مالیاتیِ ‫نگهبان کلوبتون رو گوش بدی.
‫اشتباه می کنی، ‫اشتباه می کنی.
‫به مامانم نگید ولی
‫جواهرات مادر مادربزرگم، ‫سلست پنیسی رو اینجا نگه می دارم.
‫فقط این طوری میشه
‫دستای کثیف خواهرم بهش نرسه.
‫گرنی، تو هم چیز باارزشی ‫اینجا داری؟
‫آره، عروسکام.
‫این قدری دوستشون دارم ‫انگار بچه های خودم هستند.
‫یادته اون بچه، هانتر رو ‫نزدیک بود
‫- بخاطرشون بکشی؟ ‫- اوه!
‫آره بابا.
‫کسی نباید با عروسکام ور بره.
‫نمی دونم چی کار می کنم ‫اگه بلایی سرشون بیاد.
‫منم چیزای باارزشم رو اینجا نگه می دارم.
‫همون رمانی که بالأخره تمومش کردم ‫و دست نویس هم هست.
‫احتمالا لازم باشه با ‫کامپیوتر اسکنش کنم.
‫- اوه آره. ‫- و خاکستر پدربزرگم،
‫مایوانی رو، اینجا نگه می دارم.
‫- چرا اینجا؟ ‫- ترس وحشتناکی
‫- از آتیش داشت. ‫- ترس از آتیش داشت
‫- بعد تو جسدش رو سوزوندی؟ ‫- نه
‫افتاد توی زباله سوز.
‫دیگه اتفاقی توش سوخت.
‫لعنتی، چه بد!
‫به نظرم حالا که می دونه ‫دیگه نمی سوزه
‫روحش اینجا بیشتر احساس امنیت می کنه.
‫آره، خیلی خب.
‫- تله موش آماده ست. ‫- آره!
‫خیلی خب، بریم که داشته باشیم.
‫ایستگاه 24، عملیات نجات
‫برای مأموریت آماده بشید.
‫نردبون سوم در اولویت اولتون باشه.
‫ایستگاه 19، جوخۀ پنجم...
‫- به بابام زنگ بزنم؟ ‫- آره.
‫فکر کنم اونم به همین قیمت پیشنهاد داشته.
‫گفت موفق باشی ‫و اسکوربورت نگیرتت.
‫همین طوری صحبت می کنه... ‫پس واقعا می خوای بری، نه؟
‫ممکنه آخرین مأموریتمون ‫با هم باشه.
‫- امیدوارم مأموریت خوبی باشه. ‫- منم امیدوارم.
‫اگه به شانس من باشه که ‫آژیر کاذبه.
‫سوپرایز، سوپرایز. ‫آژیر کاذب بود.
‫یه کله پوکی با خودش گفته ‫فکر خوبیه که
‫از اسپرینکلر آتش به جای ‫جالباسی استفاده کنه.
‫مأموریت لباسی بود.
‫قشنگ گفتی.
‫خیابون وارینگتن، ‫از فرماندهی به ادارۀ اعزازم
‫آژیر کاذب بود.
‫اتفاقی اسپرینکلر فعال شده.
‫بقیۀ گروهایی که در مسیرن ‫رو برگردونید. گفتم که آژیر کاذبه.
‫باید شلوارهای یوگام رو بیارم بیرون!
‫اوه، خانم...
‫هیچ وقت این احمقا رو که
‫با کله میرن تو آتیش تا ‫اموالشون رو نجات بدن درک نمی کنم.
‫آره، بعدشم ما باید بریم تو دل آتیش ‫تا همین احمقا رو نجات بدیم.
‫کی شلوارهای یوگاش رو ‫می بره خشک شویی؟
‫آره.
‫از ادارۀ اعزام به ‫خیابون وارینگتون
‫فرمانده، برای انجام مأموریت ‫آمادگی دارید؟
‫از فرماندهی به ادارۀ اعزام
‫داریم جمع و جور می کنیم، ‫تا چند دقیقۀ دیگه آماده ایم.
‫گزارش آتش سوزی ساختمان ‫در خیابون بیکر پلاک 4791 داشتیم.
‫ادارۀ اعزام، خیابون بیکر پلاک ‫4791 آدرس ایستگاه ماست.
‫آدرس آتش سوزی دقیقا کجاست؟
‫- ادارۀ اعزام خیلی خُله. ‫- آدرس همینه.
‫- در حال تأیید کردن. ‫- خیلی خب، ادارۀ اعزام
‫ایستگاه ما آتیش گرفته.
‫تأیید شد. ‫آتش سوزی در خیابون بیکر پلاک 4791.
‫- سریعا خودتون رو برسونید. ‫- بریم! بریم!
‫بریم!
‫ماشین اول در صحنه حاضره. ‫دود شدیدی دارم می بینم.
‫یه ساختمون اداری دو طبقه ‫داریم که آتیش گرفته.
‫ماشین اول رسیده. ‫باید راه رو برای انتقال وسایل ایستگاه 24 باز کنیم.
‫زودباشید، زودباشید، ‫راه بیفتید بچه ها.
‫- وای! ‫- وای!
‫- چی شده رئیس؟ ‫- آیک، همۀ
‫کنتورها رو قطع کن، ‫از لولۀ گاز هم یادت نره.
‫بقیه برن داخل.
‫اندی، لوسی برید توی ‫اتاق استراحت.
‫آماده ای؟ ‫بریم تو کارش، بازش کن.
‫تا عمر داریم راجع به ‫این قضیه صحبت می کنن.
‫اتاق استراحت امنه.
‫قلک های شیشه ای رو نجات بدیم؟
‫نه، هیچ وقت اموال شخصیت رو نجات نده.
‫- باشه. ‫- بیا.
‫- آیک، چی کار داری می کنی؟ ‫- دارم یکم
‫از اموال شخصیم رو نجات میدم.
‫- گاز رو قطع کردم، مشکلی نیست. ‫- ولش کن.
‫حتی فوم حافظه دار هم نداره.
‫بیست هزارتا اسکناس توشه.
‫بیشتر از بیست هزار دلار میشه. ‫می برمش.
‫خیلی خب، بریم.
‫رختکن امنه.
‫لوسی، تو هم می خوای ‫وسایل شخصیت رو برداری؟
‫فقط هر چیزی که توی ‫محوطه، امکان
‫- تسریع آتیش رو داره برمی دارم. ‫- بریم.
‫تازه، اگه وسایل مادربزرگم رو جا بذارم ‫مامانم من رو می کشه.
‫شوخی می کنی؟
‫عمرا اگه همچین چیزی رو ‫توی پارک دنیای دزد دریایی ببینی.
‫آره، نکته ش همینه.
‫آتیش داره شعله ور میشه.
‫آیک، یه شلنگ دیگه بیار اینجا.
‫چشم قربان.
‫گرنی، خواهشا حواست به این باشه.
‫یه چیزی خوب از فروشگاه برات می گیرم.
‫میشه یه لطفی بکنی؟ ‫من باید حواسم به پمپ باشه
‫وقتی برمی گردی میشه ‫عروسکام رو بیاری؟
‫- توی کمدمه. ‫- بدو آیک!
‫- باشه! ‫- هی گرنی.
‫- میشه حواست به این باشه؟ ‫- باشه.
‫هی، آیک، لطفا نجاتشون بده.
‫- اونا بچه هام هستند. ‫- باشه داداش.
‫این لعنتی رو راه بنداز! بریم!
‫بیارش اینجا، ما خاموشش می کنیم.
‫- برو کتاب تجربیات رو بردار. ‫- مطمئنی؟
‫ما از پسش برمیام. ‫آیک برو به اندی کمک کن.
‫- رو چشمم رئیس! ‫- لوسی، شلنگ رو بگیر.
‫بریز اون بالا.
‫اینجایی که!
‫تو رو چی کار کنم؟
‫اندی، اینجایی؟
‫سلام. ‫از تو یادم رفته بود.
‫خیلی خب. بریم عزیزم.
‫اوه!
‫آروم. ‫اوه!
‫زودباش، آیکی.
‫تری مکانکی، خیلی مدیونم میشی.
‫لعنت بهت صندلی احمق! ‫همین الان باید می شکستی؟
‫باشه بابا، امیدوارم سر این قضیه ‫خوشحال بشی.
‫کتاب. ‫بعدا برمی گردم سراغت.
‫لعنتی.
‫هی، چی کار می کنی؟ ‫گفتم کتاب رو بیار.
‫انداختمش. ‫الان میرم میارمش.
‫- برو کتاب رو بیار. ‫- باشه، میرم.
‫زودباش!
‫گرنی، حواست به این باشه.
‫کاپیتان، مسئولیت پمپ با منه.
‫وقتی برگشتی داخل، ‫عروسکام رو میاری؟
‫- توی کمدمه. ‫- ردیفه.
‫عجله کن!
‫تری، برگشتم.
‫ادی، شلنگ رو بردار.
‫- کتاب چی؟ ‫- نگرانش نباش.
‫برای گرفتن شلنگ لازمت دارم! ‫زودباش!
‫آره، رمانم!
‫زودباش.
‫چرا آخه...
‫اندی، اینجا لازمت داریم!
‫این دستوره!
‫اندی، کجایی؟
‫کوزه!
‫بابابزرگ!
‫هی، من اینجام رئیس!
‫بخاطر این برگشتی؟
‫قبلاً سوخته! ‫زودباش، برگرد شلنگ رو بگیر.
‫الان برمی گردم.
‫نه!
‫آره!
‫زودباش! ‫همین الان! راه بیفت!
‫آیک! زودباش آیک! ‫بیا از اینجا ببریمت بیرون.
‫نه، چیزی نیست. ولم کن.
‫همیشه می خواستم ‫این طوری بمیرم.
‫نه، بیا برش داریم. ‫زودباش با هم برمی داریم.
‫سه، دو، یک.
‫اوه!
‫وای خداجون!
‫شکمم!
‫اونجا!
‫رئیس، لوسی پیش منه!
‫لوسی؟ چه اتفاقی براش افتاده؟
‫گرنی، کمکم کن.
‫حالت خوبه؟
‫ارثیه.
‫- وای پسر. ‫- کسی عروسکای منو پیدا کرد؟
‫امم... نه.
‫امسال که داشتم شمع های ‫تولدم رو فوت می کردم
‫- همچین آرزویی کردم. ‫- خیلی خب،
‫نمایش تموم شد، پولانسکی.
‫برو دورهمی بچه های ‫دبیرستانی رو خراب کن.
‫آتش نشان ها ایستگاه خودشون ‫رو به آتیش کشیدن.
‫مثل اینه که یدک کش ماشین خودش ‫رو یدک بکشه یا آرایشگر
‫برای خودش مدل موی بدی بزنه
‫- یا مثلا یه چیزی بفروشی و یه پولی هم بدی . ‫- خیلی خب.
‫گوش کن چی میگم مو قرمز کله پوک.
‫- داری به من اشاره می کنی؟ ‫- آسیب هایی وارد شده
‫ولی ساختمون سالمه.
‫می دونی چطور آتیش شروع شده؟
‫علت آتش سوزی هنوز ‫در حال بررسیه.
‫واسه همین من اینجام.
‫یعنی چی؟ ‫ولف، بازرس آتیش جدیده؟
‫درسته، پنیسی.
‫- بخون و گریه کن. ‫- من که از این قضیه خبر نداشتم.
‫شاید خیلی درگیر مصاحبه با
‫پارک دنیای دزد دریایی بودی.
‫شنیدم ریاست اونجا رو قبول کردی.
‫چی؟ چی داره میگه، بابا؟
‫- می خواستم بهتون بگم. ‫- رئیس داری میری؟
‫میری پارک دنیای دزد دریایی؟
‫می خواد دزد دریایی بشه؟
‫این بهترین چیزیه که
‫تا به حال شنیدم، ‫پارک دنیای دزد دریایی.
‫میرم یکم پف فیل بگیرم.
‫چیزی نگید تا من برگردم.
‫خیلی خب ولف. ‫بریم به کارمون برسیم.
‫این شیفت منه و من ‫مسئولیت کامل رو قبول می کنم.
‫واسه من از این اداها در نیار پنیسی.
‫کارم رو می کنم و ‫این دفعه برای همیشه
‫کلکت رو می کنم.
‫اصلا می دونی داری چی کار می کنی؟
‫بازرس از خاکستر می فهمه
‫آتیش تا چه حد داغ بوده.
‫داغ ترین آتش ها ‫همه چیز رو به خاکستر تبدیل می کنه.
‫- چه آتیش تندی. ‫- خوبه دیگه ولف.
‫می تونستی ازمون بپرسی ‫چه اتفاقی افتاده.
‫ولی مجبور نیستم. ‫چون اگه بدونی چطوری گوش بدی،
‫آتیش دقیقا بهت میگه ‫چطور و از کجا شروع شده.
‫شنیدی؟
‫پنیسی.
‫- باشه. ‫- پنیسی.
‫کاپیتان ادی پنیسی.
‫اینم از بازرس آتیش جدیدمون.
‫وای پسر. ‫نظرت چیه؟
‫بخاطر همین چالش روب گلدبرگه.
‫ظاهرا لولۀ اگزوز جدا شده و ‫باعثش شده.
‫کپسول آتش نشانی هم ‫خاموش نکرده.
‫تا عمر داریم کسی یادش نمیره.
‫گوش کن، ممنون که ‫اونجا جونم رو نجات دادی.
‫و شرمنده که بابتش شکم درد گرفتی.
‫وزن زیادی رو بلند کردی.
‫و بهت افتخار می کنم.
‫دارم با دردم کنار میام.
‫گرنی، ببخشید که نتونستم ‫عروسکات رو بیارم، داداش.
‫- سعی کردم... ‫- چیزی نشده که.
‫خدا رو شکر رختکن ‫نسوخته، نه؟
‫یه خورده دود گرفته ولی ‫چیزی نشده.
‫لعنتی، اگه بلایی سرشون می اومد
‫نمی دونم چی کار می کردم.
‫پسر، خبرش همه جا پیچیده.
‫آبرومون رفت.
‫حتی مامانم داره مسخره م می کنه.
‫شاید یکم بگذره آب ها ‫از آسیاب بیفته، نه؟
‫و همه از این قضیه ‫یادشون بره، می دونی چی میگم؟
‫کن والترز هستم ‫و در سخن پایانی اعلام می کنم
‫ایستگاه خراب شدۀ 24
‫به طرز غیر منتظره ای به دست ‫آتش نشان های خودش آتیش گرفته.
‫تا چند سال راجع به این ‫قضیه صحبت می کنن.
‫اگه تو کل کشور بپیچه ‫تعجبی نمی کنم.
‫هی، بهتره بدونید که
‫باید وسایل شخصیتون رو جمع کنید.
‫می بینم تو هم صندلیت رو برداشتی.
‫من برنداشتم، ادی برداشته.
‫آره، با خودم گفتم یه کار خوب ‫انجام بدم.
‫نمی دونم چی رفت تو جلدم. ‫اصلا از من بعیده.
‫هی، میشه برگردیم به بحث ‫پارک دنیای دزد دریایی؟
‫می خواستی بازنشسته بشی ‫و بهمون چیزی نگی؟
‫والا یهویی پیش اومد.
‫آره ولی به من که دیگه ‫باید می گفتی.
‫(فرماندار)
‫بابابرزگ اومد.
‫یا خود خدا!
‫شوخیت گرفته؟
‫با ایستگاه من چی کار کردید؟
‫پنجاه ساله دارم توی این اداره کار می کنم
‫و هیچ ایستگاهی رو ‫خدمۀ خودش
‫به آتیش نکشیدن!
‫- قربان. ‫- حرف نزن تری!
‫باید انتظار این رو می داشتم.
‫الان یه پات توی کشتی دزد دریاییه؟
‫لنگرها رو بکشید!
‫همین طوره، ناخدا؟
‫- بابا. ‫- به من نگو بابا.
‫می دونی این قضیه منو
‫چه احمقی نشون میده؟
‫عالم و آدم بهم می خندن!
‫نگاه چی کار کردید!
‫می دونید چه خرجی برای ‫درستش کردنش رو دستمون انداختید؟
‫هر چی که این تو بوده... سوخته.
‫نگاه کن.
‫اوه.
‫همش سخته.
‫وای خداجون. ‫هی چی کار داری می کنی؟
‫- اوه! ‫- هی، هی، پسر.
‫- هی پسر. ‫- بابابزرگ، بابابزرگ!
‫- اوه، بابابزرگ! ‫- بیخیالش شو، پسر.
‫نه، نه، نه!
‫- سوخته. ‫- بابابزرگ.
‫- بیخیال، داداش. ‫- آدم خوبی بود.
‫فرماندار، خوشحالم که اومدید.
‫خوشبختانه تونستم ‫این کتاب رو نجات بدم.
‫ظاهرا خیلی مهمه.
‫کتاب تجربیات ایستگاه 24.
‫می خواستی بذاری این بسوزه؟
‫نه، نه، نه. ‫تری دادش به من.
‫مسئولیتش با من بود.
‫می دونی این کتاب چقدر ارزش داره؟
‫تصمیم گرفتم
‫به جاش پرترۀ خودمون رو ‫نجات بدم.
‫پرتره رو به این ترجیح دادی؟
‫چرا؟
‫- آفرین بویکنز. ‫- ممنون، فرماندار.
‫بابت اینکه اولین نتایج تحقیقاتیم رو
‫می تونم بهتون بگم هم خوشحالم.
‫آتیش از طبقۀ دوم شروع شده
‫یه جایی از دور و بر اتاق کاپیتان.
‫باشه. ‫پرت و پلا میگی ولف.
‫- جدی؟ ‫- هر احمق می فهمه
‫که آتیش از اینجا شروع شده.
‫فرماندار، از یه چیزی ‫کامل مطمئنم.
‫آتش سوزی در شیفت ‫کاپیتان پنیسی انجام شده.
‫از کجا فهمیدی؟ ‫جدول شیفت کاری رو خوندی؟
‫شانس آوردید که آسیبی ‫به ساختمون وارد نشده.
‫ولی خوشحال میشید بدونید ‫که لوله های گاز رو بررسی کردم.
‫چیزیشون نیست ‫و دارن کار می کنن.
‫فرماندار، آتیش از اینجا شروع شده
‫تقصیر کاپیتان هم نبود
‫و بویکنز هم حالیش نیست داره چی میگه.
‫مثل یه دزد دریایی واقعی صحبت می کنی.
‫ولی اشتباه می کنی دوست من ‫و منم اثباتش می کنم!
‫اگه یه چیزی توی مدت کوتاه
‫ولی پرماجرای بازرسی خودم یاد گرفته باشم
‫اینه که آتیش، دروغ نمیگه.
‫اون حرکت «بازافروختگی» رو ‫اینجا نزن، بویکنز.
‫- ولف. ‫- فقط باید بذاری
‫راه رو نشون بده.
‫مراقب باش.
‫اون صندلی گاز متان داره.
‫چرت نگو پنیسی.
‫باید بیست سال روزی پنجاه بار پست سر هم
‫گاز متان بزنی که این قدر ‫گاز بگیره...
‫عروسکام! نه!
‫ولف، وقتی لولۀ گاز رو بررسی کردی، ‫قطعش کردی؟
‫نمی دونم.
‫اوه، لعنتی.
‫همه برن بیرون! برید بیرون!
‫ولف، چه غلطی کردی؟
‫اگه ایستگاهتون رو آتیش نمی زدید
‫هیچ کدوم اینا اتفاق نمی افتاد.
‫ما باید چی کار کنیم؟
‫خراب شد.
‫دیگه مایی وجود نداره.
‫هر کدوممون میریم به یه ایستگاهی. ‫دیگه تموم شد.
‫اوه، نه، نه، نه. ‫شاید نشده باشه.
‫می تونیم بازسازیش کنیم، اندی.
‫آره، می تونیم بازسازی کنیم. ‫می تونیم پولامون رو بذاریم روی هم.
‫بچه ها، من می تونم پول بذارم.
‫یه تشک پر از پول.
‫اوه، عزیزم!
‫من... لعنتی.
‫نه! نه!
‫نه، بچه ها، ‫تشک اشتباهی رو آوردم.
‫نه!
‫حداقلش لازم نیست بابتش ‫مالیات بدی.
‫خفه شو اندی، خفه شو.
‫همتون وسایلاتون رو نجات دادید.
‫عروسکای من از بین رفتن ‫و هیچ وقت برنمی گردن.
‫منم برنمی گردم.
‫لعنت به همتون.
‫بفرما تری.
‫یه یادگاری برای کار جدیدت.
‫- فرماندار... ‫- تو که دیگه رفتنی هستی.
‫ولی یک نفر باید ‫مسئولیتش رو قبول کنه.
‫کاپیتان، تو اخراجی.
‫- نه، نه، بابا. ‫- حرف نزن!
‫به نظرم دارید...
‫یه کلمه حرف بزنی بویکنز
‫تو رو هم اخراج می کنم.
‫خداحافظ ایستگاه 24.
‫(پارک تفریحی دنیای دزد دریایی)
‫عضو جدید بسیار خوبی
‫در پارک دنیای دزد دریایی میشی، رئیس.
‫سابقۀ شما عالیه.
‫- ممنون آقای دریک. ‫- نه، فرانک صدام کن.
‫ممنون فردریک.
‫- همون فرانک خالی. ‫- ممنون فرانک.
‫تری، ما برای تو ‫پیشرفته ترین ایستگاه آتش نشانی،
‫کمک هزینۀ کافی، ‫مزایای مقرون به صرفه داریم
‫و خانواده ت می تونه ‫مجانی به اینجا بیاد.
‫چه غنیمتی!
‫قشنگ گفتی. ما از این ‫دزد دریایی بازیا بین خودمون نداریم.
‫ببخشید، بخاطر چشم بندت ‫همچین فکری کردم.
‫وقتی دوازده سالم بود
‫داداشم با تفنگ ساچمه ای بهم شلیک کرد.
‫متأسفم بابتش.
‫اشکالی نداره. ‫تو که نمی دونستی.
‫اینجا اوضاع تقریبا آرومه.
‫از چند سال پیش که که گروه انسینک ‫اینجا اومدن، آتش سوزی آنچنانی نداشتیم.
‫اکثراً مأموریت پزشکیه.
‫اوه!
‫خب، دکتر دریک.
‫- فرانک. ‫- فرانک.
‫این قدر با ادارۀ آتش نشانی تاکوما بودم
‫که فکر بیرون اومدنش هم برام سخته.
‫درک می کنم. تو توی معامله...
‫تری تو...
‫- اجازه هست من... ‫- تو توی معامله سخت راه میای تری.
‫حالا نظرت در مورد این چیه؟
‫عجب!
‫باید بگم که الان تصمیمم رو خیلی
‫سخت تر کردی.
‫چرا دوباره این کار رو کردی؟
‫ببخشید.
‫میشه نگهش دارم؟
‫خیلی خب، تا 32 بار نشه بازی نشه. ‫بریم تو کارش.
‫بهتره زودتر کار کنه. ‫سه تا ایستگاه دیگه
‫کلیپ های چالش «خاموش کردن آتیش» رو گذاشتن.
‫بریم به این روب گلدبرگی های مسخره
‫- نشون بدیم چطور انجام میشه. ‫- آره، گرنی!
‫راهش بنداز.
‫حس خوبی سر این یکی دارم.
‫خیلی خب.
‫داره میره.
‫یالا.
‫- ببینیم چی میشه! ‫- برو!
‫خیلی خب، داره میره، آره.
‫- آره! ‫- اوه!
‫- اَه! ‫- بیخیال!
‫خدا بگم چیکارت کنه!
‫- هی. ‫- باید آتیش بگیره
‫تا کپسول آتش نشانی ‫خاموشش کنه.
‫چرا یه دونه کبریت هم ‫نتونستیم روشن کنیم؟
‫- کی داره کبریت روشن می کنه؟ ‫- هیچ کس.
‫سخت تر از اونیه که فکر می کنی.
‫هی، قضیۀ کت و شلوار چیه، رئیس؟
‫- کنار ریاست، رانندۀ لیموزین هم هستی؟ ‫- دفعۀ اوله پوشیدم.
‫- قضیۀ اینا چیه؟ ‫- تمام ایستگاه ها دارن
‫توی بویویونگ چالش ‫روب گلدبرگ می ذارن.
‫خوبه. ‫کاپیتان یه لحظه میای کارت دارم؟
‫آره.
‫مراقب باش.
‫انگار یه حسابدار گنده لازمه.
‫آره.
‫بار اوله ها؟ ‫قشنگه.
‫خب... ‫چطور پیش رفت؟
‫بهم پیشنهاد دادن.
‫رئیس ادارۀ آتش نشانی ‫پارک دنیای دزد دریایی.
‫اوه!
‫اون شوخی دزد دریایی ‫رو هم انجام دادی؟
‫تمرین نکردم.
‫شغل خوبیه. ‫با حقوق بازنشستگی اینجا
‫و اون همه پولی که به من پیشنهاد دادن...
‫تری، ما این کار رو برای ‫پول نمی کنیم.
‫ما این کار رو بخاطر اینکه ‫باباهامون مجبورمون کردن انجام میدیم.
‫25 ساله که شغلم همینه.
‫آره، ولی نمی تونی از اینجا بری، ‫اینجا خوش می گذرونیم.
‫اونجا هم خوش می گذره. ‫اسمش پارک تفریحیه.
‫اوه! ‫گل گفتی!
‫وقتی پیشنهادشون رو ‫رد کردی چی گفتن؟
‫پیشنهادشون رو رد نکردم.
‫باشه... کار رو قبول کردی.
‫نه خدایی وقتی پیشنهادشون رو ‫رد کردی چی گفتن؟
‫پیشنهادشون رو رد نکردم.
‫- جدی میگی؟ ‫- جدی میگم.
‫مرتیکه خائن. ‫داری میری؟
‫- کار رو قبول کردم. ‫- نباید بری.
‫- کارمون همینه. ‫- آره،
‫تو به عنوان رئیس ایستگاه
‫جایگزین من میشی.
‫منم بابت کار جدیدت برات ‫آرزوی موفقت می کنم.
‫ممنون.
‫چیز عجیبیه.
‫دلم برای اینجا تنگ میشه.
‫اصلا نمی دونم چطور ‫می خوام از اینجا دل بکنم.
‫خاطراتی با این چیزا دارم ‫که با هیچی ندارم،
‫عکسای فوق العاده، ‫یه کلکسیون کارت بیسبال معرکه.
‫از این صندلی پر خاطره ت یادت نره.
‫اینم با خودم می برم.
‫خوب شد یادم انداختی... ‫یه چیزی برات دارم.
‫- می خوای بهم هدیه بدی؟ ‫- آره.
‫می خوای بهم یادگاری یا چیزی بدی؟
‫- آره. ‫- باشه، بلند شدم.
‫اگر دلت می خواد وایستا.
‫وای پسر. ‫در مخفی.
‫این رو ازت مخفی کردم
‫چون فقط یه کاپیتان بودی.
‫حالا مگه چی می تونه
‫اون داخل باشه که تا به حال ندیدم؟
‫- من اونجا رو شخم زدم. ‫- حالا می بینی.
‫بعضی چیزا از دستت در میره.
‫اوه! می دونستم!
‫یه در مخفی داخل یه در مخفی دیگه.
‫چی اونجا قایم کردی؟ ‫قلک گندکاری های رئیس؟
‫رمز هولو؟ تفنگ؟ ‫تفنگ داری؟
‫کتاب تجربیات ایستگاه 24.
‫هر رئیسی از زمانی که ایستگاه
‫شروع به کار کرده، ‫تجربۀ خودش رو اضافه کرده.
‫پر از راه دررو و میون برهاییه ‫که لازمت میشه.
‫چه جور راه دررویی؟
‫اینکه چطوری ساندویچ پاسترامی درست کنم؟
‫خودت می فهمی.
‫سال ها خاطره
‫در اینجا دارم.
‫آیا آمادۀ رفتن هستم؟
‫تو آمادۀ رفتن من هستی؟
‫هیچی نشده رفتی.
‫کتاب تجربیات ایستگاه 24.
‫چطور اسب پاسبان رو داغون کنیم.
‫قدم اول: پاهای اسب رو ‫به هم ببندید.
‫حرف نداره. ‫جایگزین های کلمۀ شلنگ.
‫«مار خیس»
‫وای خدا، معرکه ست.
‫چطور لکۀ روی پیراهن سفید رو پاک کنیم.
‫تری مکانکی اصلا این صفحه رو ندیده.
‫اطلاعات این کتاب رو هیچ جا نمیشه پیدا کرد.
‫باعث تأسفه ‫اگه بلایی سرش بیاد.
‫موفق شدم، بابا.
‫رئیس ادی پنیسی جونیور.
‫عجب!
‫واقعا دارم رئیس میشم.
‫سربلندت می کنم، بابایی.
‫- از پوستر جدیدت خوشم اومد. ‫- اوه آره.
‫برای بازدید از مدرسه ست. ‫اول ایمنی.
‫شاید بخاطر همین نمی تونیم ‫توی ایستگاه آتیش درست کنیم.
‫خیلی کارمون درسته.
‫کل اینجا انگار
‫یه ساختمون بزرگِ ایمن از آتیشه.
‫بخاطر همین چیزای باارزشم رو ‫اینجا نگه می دارم.
‫- مگه چیز باارزشی هم داری؟ ‫- هر چی انعام
‫بابت کار دیگه م گرفتم، ‫این چند ساله ذخیره شون کردم.
‫- همش اینجاست گرنی. ‫- کجا نگهشون داشتی؟
‫یه جای امن و مخفی ‫توی همین ایستگاه.
‫سازمان خدمات درآمد داخلی خبر داره؟
‫سازمان خدمات درآمد داخلی ‫از درآمد ناخالص مالیات نمی گیره
‫و درآمد این کارمم ناخالص حساب می کنن.
‫راه دررو.
‫به نظرم دیگه نباید نصیحتای مالیاتیِ ‫نگهبان کلوبتون رو گوش بدی.
‫اشتباه می کنی، ‫اشتباه می کنی.
‫به مامانم نگید ولی
‫جواهرات مادر مادربزرگم، ‫سلست پنیسی رو اینجا نگه می دارم.
‫فقط این طوری میشه
‫دستای کثیف خواهرم بهش نرسه.
‫گرنی، تو هم چیز باارزشی ‫اینجا داری؟
‫آره، عروسکام.
‫این قدری دوستشون دارم ‫انگار بچه های خودم هستند.
‫یادته اون بچه، هانتر رو ‫نزدیک بود
‫- بخاطرشون بکشی؟ ‫- اوه!
‫آره بابا.
‫کسی نباید با عروسکام ور بره.
‫نمی دونم چی کار می کنم ‫اگه بلایی سرشون بیاد.
‫منم چیزای باارزشم رو اینجا نگه می دارم.
‫همون رمانی که بالأخره تمومش کردم ‫و دست نویس هم هست.
‫احتمالا لازم باشه با ‫کامپیوتر اسکنش کنم.
‫- اوه آره. ‫- و خاکستر پدربزرگم،
‫مایوانی رو، اینجا نگه می دارم.
‫- چرا اینجا؟ ‫- ترس وحشتناکی
‫- از آتیش داشت. ‫- ترس از آتیش داشت
‫- بعد تو جسدش رو سوزوندی؟ ‫- نه
‫افتاد توی زباله سوز.
‫دیگه اتفاقی توش سوخت.
‫لعنتی، چه بد!
‫به نظرم حالا که می دونه ‫دیگه نمی سوزه
‫روحش اینجا بیشتر احساس امنیت می کنه.
‫آره، خیلی خب.
‫- تله موش آماده ست. ‫- آره!
‫خیلی خب، بریم که داشته باشیم.
‫ایستگاه 24، عملیات نجات
‫برای مأموریت آماده بشید.
‫نردبون سوم در اولویت اولتون باشه.
‫ایستگاه 19، جوخۀ پنجم...
‫- به بابام زنگ بزنم؟ ‫- آره.
‫فکر کنم اونم به همین قیمت پیشنهاد داشته.
‫گفت موفق باشی ‫و اسکوربورت نگیرتت.
‫همین طوری صحبت می کنه... ‫پس واقعا می خوای بری، نه؟
‫ممکنه آخرین مأموریتمون ‫با هم باشه.
‫- امیدوارم مأموریت خوبی باشه. ‫- منم امیدوارم.
‫اگه به شانس من باشه که ‫آژیر کاذبه.
‫سوپرایز، سوپرایز. ‫آژیر کاذب بود.
‫یه کله پوکی با خودش گفته ‫فکر خوبیه که
‫از اسپرینکلر آتش به جای ‫جالباسی استفاده کنه.
‫مأموریت لباسی بود.
‫قشنگ گفتی.
‫خیابون وارینگتن، ‫از فرماندهی به ادارۀ اعزازم
‫آژیر کاذب بود.
‫اتفاقی اسپرینکلر فعال شده.
‫بقیۀ گروهایی که در مسیرن ‫رو برگردونید. گفتم که آژیر کاذبه.
‫باید شلوارهای یوگام رو بیارم بیرون!
‫اوه، خانم...
‫هیچ وقت این احمقا رو که
‫با کله میرن تو آتیش تا ‫اموالشون رو نجات بدن درک نمی کنم.
‫آره، بعدشم ما باید بریم تو دل آتیش ‫تا همین احمقا رو نجات بدیم.
‫کی شلوارهای یوگاش رو ‫می بره خشک شویی؟
‫آره.
‫از ادارۀ اعزام به ‫خیابون وارینگتون
‫فرمانده، برای انجام مأموریت ‫آمادگی دارید؟
‫از فرماندهی به ادارۀ اعزام
‫داریم جمع و جور می کنیم، ‫تا چند دقیقۀ دیگه آماده ایم.
‫گزارش آتش سوزی ساختمان ‫در خیابون بیکر پلاک 4791 داشتیم.
‫ادارۀ اعزام، خیابون بیکر پلاک ‫4791 آدرس ایستگاه ماست.
‫آدرس آتش سوزی دقیقا کجاست؟
‫- ادارۀ اعزام خیلی خُله. ‫- آدرس همینه.
‫- در حال تأیید کردن. ‫- خیلی خب، ادارۀ اعزام
‫ایستگاه ما آتیش گرفته.
‫تأیید شد. ‫آتش سوزی در خیابون بیکر پلاک 4791.
‫- سریعا خودتون رو برسونید. ‫- بریم! بریم!
‫بریم!
‫ماشین اول در صحنه حاضره. ‫دود شدیدی دارم می بینم.
‫یه ساختمون اداری دو طبقه ‫داریم که آتیش گرفته.
‫ماشین اول رسیده. ‫باید راه رو برای انتقال وسایل ایستگاه 24 باز کنیم.
‫زودباشید، زودباشید، ‫راه بیفتید بچه ها.
‫- وای! ‫- وای!
‫- چی شده رئیس؟ ‫- آیک، همۀ
‫کنتورها رو قطع کن، ‫از لولۀ گاز هم یادت نره.
‫بقیه برن داخل.
‫اندی، لوسی برید توی ‫اتاق استراحت.
‫آماده ای؟ ‫بریم تو کارش، بازش کن.
‫تا عمر داریم راجع به ‫این قضیه صحبت می کنن.
‫اتاق استراحت امنه.
‫قلک های شیشه ای رو نجات بدیم؟
‫نه، هیچ وقت اموال شخصیت رو نجات نده.
‫- باشه. ‫- بیا.
‫- آیک، چی کار داری می کنی؟ ‫- دارم یکم
‫از اموال شخصیم رو نجات میدم.
‫- گاز رو قطع کردم، مشکلی نیست. ‫- ولش کن.
‫حتی فوم حافظه دار هم نداره.
‫بیست هزارتا اسکناس توشه.
‫بیشتر از بیست هزار دلار میشه. ‫می برمش.
‫خیلی خب، بریم.
‫رختکن امنه.
‫لوسی، تو هم می خوای ‫وسایل شخصیت رو برداری؟
‫فقط هر چیزی که توی ‫محوطه، امکان
‫- تسریع آتیش رو داره برمی دارم. ‫- بریم.
‫تازه، اگه وسایل مادربزرگم رو جا بذارم ‫مامانم من رو می کشه.
‫شوخی می کنی؟
‫عمرا اگه همچین چیزی رو ‫توی پارک دنیای دزد دریایی ببینی.
‫آره، نکته ش همینه.
‫آتیش داره شعله ور میشه.
‫آیک، یه شلنگ دیگه بیار اینجا.
‫چشم قربان.
‫گرنی، خواهشا حواست به این باشه.
‫یه چیزی خوب از فروشگاه برات می گیرم.
‫میشه یه لطفی بکنی؟ ‫من باید حواسم به پمپ باشه
‫وقتی برمی گردی میشه ‫عروسکام رو بیاری؟
‫- توی کمدمه. ‫- بدو آیک!
‫- باشه! ‫- هی گرنی.
‫- میشه حواست به این باشه؟ ‫- باشه.
‫هی، آیک، لطفا نجاتشون بده.
‫- اونا بچه هام هستند. ‫- باشه داداش.
‫این لعنتی رو راه بنداز! بریم!
‫بیارش اینجا، ما خاموشش می کنیم.
‫- برو کتاب تجربیات رو بردار. ‫- مطمئنی؟
‫ما از پسش برمیام. ‫آیک برو به اندی کمک کن.
‫- رو چشمم رئیس! ‫- لوسی، شلنگ رو بگیر.
‫بریز اون بالا.
‫اینجایی که!
‫تو رو چی کار کنم؟
‫اندی، اینجایی؟
‫سلام. ‫از تو یادم رفته بود.
‫خیلی خب. بریم عزیزم.
‫اوه!
‫آروم. ‫اوه!
‫زودباش، آیکی.
‫تری مکانکی، خیلی مدیونم میشی.
‫لعنت بهت صندلی احمق! ‫همین الان باید می شکستی؟
‫باشه بابا، امیدوارم سر این قضیه ‫خوشحال بشی.
‫کتاب. ‫بعدا برمی گردم سراغت.
‫لعنتی.
‫هی، چی کار می کنی؟ ‫گفتم کتاب رو بیار.
‫انداختمش. ‫الان میرم میارمش.
‫- برو کتاب رو بیار. ‫- باشه، میرم.
‫زودباش!
‫گرنی، حواست به این باشه.
‫کاپیتان، مسئولیت پمپ با منه.
‫وقتی برگشتی داخل، ‫عروسکام رو میاری؟
‫- توی کمدمه. ‫- ردیفه.
‫عجله کن!
‫تری، برگشتم.
‫ادی، شلنگ رو بردار.
‫- کتاب چی؟ ‫- نگرانش نباش.
‫برای گرفتن شلنگ لازمت دارم! ‫زودباش!
‫آره، رمانم!
‫زودباش.
‫چرا آخه...
‫اندی، اینجا لازمت داریم!
‫این دستوره!
‫اندی، کجایی؟
‫کوزه!
‫بابابزرگ!
‫هی، من اینجام رئیس!
‫بخاطر این برگشتی؟
‫قبلاً سوخته! ‫زودباش، برگرد شلنگ رو بگیر.
‫الان برمی گردم.
‫نه!
‫آره!
‫زودباش! ‫همین الان! راه بیفت!
‫آیک! زودباش آیک! ‫بیا از اینجا ببریمت بیرون.
‫نه، چیزی نیست. ولم کن.
‫همیشه می خواستم ‫این طوری بمیرم.
‫نه، بیا برش داریم. ‫زودباش با هم برمی داریم.
‫سه، دو، یک.
‫اوه!
‫وای خداجون!
‫شکمم!
‫اونجا!
‫رئیس، لوسی پیش منه!
‫لوسی؟ چه اتفاقی براش افتاده؟
‫گرنی، کمکم کن.
‫حالت خوبه؟
‫جواهرات خانوادگیمون.
‫نه، حله. ‫جاشون اینجا امنه.
‫نه! جواهر زنونه م.
‫- جواهر زنونه ت؟ ‫- ها!
‫ظاهرا که شکمش درد گرفته.
‫ارثیه.
‫- وای پسر. ‫- کسی عروسکای منو پیدا کرد؟
‫امم... نه.
‫امسال که داشتم شمع های ‫تولدم رو فوت می کردم
‫- همچین آرزویی کردم. ‫- خیلی خب،
‫نمایش تموم شد، پولانسکی.
‫برو دورهمی بچه های ‫دبیرستانی رو خراب کن.
‫آتش نشان ها ایستگاه خودشون ‫رو به آتیش کشیدن.
‫مثل اینه که یدک کش ماشین خودش ‫رو یدک بکشه یا آرایشگر
‫برای خودش مدل موی بدی بزنه
‫- یا مثلا یه چیزی بفروشی و یه پولی هم بدی . ‫- خیلی خب.
‫گوش کن چی میگم مو قرمز کله پوک.
‫- داری به من اشاره می کنی؟ ‫- آسیب هایی وارد شده
‫ولی ساختمون سالمه.
‫می دونی چطور آتیش شروع شده؟
‫علت آتش سوزی هنوز ‫در حال بررسیه.
‫واسه همین من اینجام.
‫یعنی چی؟ ‫ولف، بازرس آتیش جدیده؟
‫درسته، پنیسی.
‫- بخون و گریه کن. ‫- من که از این قضیه خبر نداشتم.
‫شاید خیلی درگیر مصاحبه با
‫پارک دنیای دزد دریایی بودی.
‫شنیدم ریاست اونجا رو قبول کردی.
‫چی؟ چی داره میگه، بابا؟
‫- می خواستم بهتون بگم. ‫- رئیس داری میری؟
‫میری پارک دنیای دزد دریایی؟
‫می خواد دزد دریایی بشه؟
‫این بهترین چیزیه که
‫تا به حال شنیدم، ‫پارک دنیای دزد دریایی.
‫میرم یکم پف فیل بگیرم.
‫چیزی نگید تا من برگردم.
‫خیلی خب ولف. ‫بریم به کارمون برسیم.
‫این شیفت منه و من ‫مسئولیت کامل رو قبول می کنم.
‫واسه من از این اداها در نیار پنیسی.
‫کارم رو می کنم و ‫این دفعه برای همیشه
‫کلکت رو می کنم.
‫اصلا می دونی داری چی کار می کنی؟
‫بازرس از خاکستر می فهمه
‫آتیش تا چه حد داغ بوده.
‫داغ ترین آتش ها ‫همه چیز رو به خاکستر تبدیل می کنه.
‫- چه آتیش تندی. ‫- خوبه دیگه ولف.
‫می تونستی ازمون بپرسی ‫چه اتفاقی افتاده.
‫ولی مجبور نیستم. ‫چون اگه بدونی چطوری گوش بدی،
‫آتیش دقیقا بهت میگه ‫چطور و از کجا شروع شده.
‫شنیدی؟
‫پنیسی.
‫- باشه. ‫- پنیسی.
‫کاپیتان ادی پنیسی.
‫اینم از بازرس آتیش جدیدمون.
‫وای پسر. ‫نظرت چیه؟
‫بخاطر همین چالش روب گلدبرگه.
‫ظاهرا لولۀ اگزوز جدا شده و ‫باعثش شده.
‫کپسول آتش نشانی هم ‫خاموش نکرده.
‫تا عمر داریم کسی یادش نمیره.
‫گوش کن، ممنون که ‫اونجا جونم رو نجات دادی.
‫و شرمنده که بابتش شکم درد گرفتی.
‫وزن زیادی رو بلند کردی.
‫و بهت افتخار می کنم.
‫دارم با دردم کنار میام.
‫گرنی، ببخشید که نتونستم ‫عروسکات رو بیارم، داداش.
‫- سعی کردم... ‫- چیزی نشده که.
‫خدا رو شکر رختکن ‫نسوخته، نه؟
‫یه خورده دود گرفته ولی ‫چیزی نشده.
‫لعنتی، اگه بلایی سرشون می اومد
‫نمی دونم چی کار می کردم.
‫پسر، خبرش همه جا پیچیده.
‫آبرومون رفت.
‫حتی مامانم داره مسخره م می کنه.
‫شاید یکم بگذره آب ها ‫از آسیاب بیفته، نه؟
‫و همه از این قضیه ‫یادشون بره، می دونی چی میگم؟
‫کن والترز هستم ‫و در سخن پایانی اعلام می کنم
‫ایستگاه خراب شدۀ 24
‫به طرز غیر منتظره ای به دست ‫آتش نشان های خودش آتیش گرفته.
‫تا چند سال راجع به این ‫قضیه صحبت می کنن.
‫اگه تو کل کشور بپیچه ‫تعجبی نمی کنم.
‫هی، بهتره بدونید که
‫باید وسایل شخصیتون رو جمع کنید.
‫می بینم تو هم صندلیت رو برداشتی.
‫من برنداشتم، ادی برداشته.
‫آره، با خودم گفتم یه کار خوب ‫انجام بدم.
‫نمی دونم چی رفت تو جلدم. ‫اصلا از من بعیده.
‫هی، میشه برگردیم به بحث ‫پارک دنیای دزد دریایی؟
‫می خواستی بازنشسته بشی ‫و بهمون چیزی نگی؟
‫والا یهویی پیش اومد.
‫آره ولی به من که دیگه ‫باید می گفتی.
‫(فرماندار)
‫بابابرزگ اومد.
‫یا خود خدا!
‫شوخیت گرفته؟
‫با ایستگاه من چی کار کردید؟
‫پنجاه ساله دارم توی این اداره کار می کنم
‫و هیچ ایستگاهی رو ‫خدمۀ خودش
‫به آتیش نکشیدن!
‫- قربان. ‫- حرف نزن تری!
‫باید انتظار این رو می داشتم.
‫الآن یه پات توی کشتی دزد دریاییه؟
‫لنگرها رو بکشید!
‫همین طوره، ناخدا؟
‫- بابا. ‫- به من نگو بابا!
‫می دونی این موضوع من رو
‫چه احمقی نشون می ده؟
‫عالم و آدم بهم می خندن!
‫نگاه چیکار کردید!
‫می دونید چه خرجی برای ‫درستش کردنش رو دستمون انداختید؟
‫هر چی که این تو بوده... سوخته.
‫نگاه کن.
‫اوه.
‫همش سخته.
‫وای خدا جون! ‫هی چیکار داری می کنی؟
‫- اوه! ‫- هی، هی، پسر.
‫- هی پسر. ‫- پدربزرگ، پدربزرگ!
‫- اوه، پدربزرگ! ‫- بیخیالش شو، پسر.
‫نه، نه، نه!
‫- سوخته. ‫- پدربزرگ.
‫- بیخیال، داداش. ‫- آدم خوبی بود.
‫فرماندار، خوشحالم که اومدید.
‫خوشبختانه تونستم ‫این کتاب رو نجات بدم.
‫ظاهرا خیلی مهمه.
‫کتاب تجربیات ایستگاه 24.
‫می خواستی بذاری این بسوزه؟
‫نه، نه، نه. ‫تری دادش به من.
‫مسئولیتش با من بود.
‫می دونی این کتاب چقدر ارزش داره؟
‫تصمیم گرفتم
‫به جاش پرتره خودمون رو نجات بدم
‫پرتره رو به این ترجیح دادی؟
‫چرا؟
‫- باریکلا بویکنز. ‫- ممنون، فرماندار.
‫بابت اینکه اولین نتایج تحقیقاتیم رو
‫می تونم بهتون بگم هم خوشحالم.
‫آتیش از طبقه دوم شروع شده
‫یه جایی اطراف اتاق کاپیتان.
‫باشه. ‫مزخرف می گی ولف.
‫- جدی؟ ‫- هر کودنی می فهمه
‫که آتیش از اینجا شروع شده.
‫فرماندار، از یه چیزی کاملا مطئنم
‫آتش سوزی در شیفت ‫کاپیتان پنیسی انجام شده.
‫از کجا فهمیدی؟ ‫جدول شیفت کاری رو خوندی؟
‫شانس آوردید که آسیبی ‫به ساختمون وارد نشده.
‫اما خوشحال می شید بدونید ‫که لوله های گاز رو بررسی کردم.
‫چیزیشون نیست و دارن کار می کنن
‫فرماندار، آتیش از اینجا شروع شده
‫تقصیر کاپیتان هم نبود
‫و بویکنز هم حالیش نیست داره چی می گه.
‫مثل یه دزد دریایی واقعی حرف می زنی.
‫اما اشتباه می کنی دوست من ‫و منم اثباتش می کنم!
‫اگه یه چیزی توی مدت کوتاه
‫اما پرماجرای بازرسی خودم یاد گرفته باشم
‫اینه که آتیش، دروغ نمیگه.
‫اون حرکت «بازافروختگی» رو ‫اینجا نزن، بویکنز.
‫- ولف. ‫- فقط باید بذاری
‫راه رو نشون بده.
‫مواظب باش.
‫اون صندلی گاز متان داره.
‫پرت و پلا نگو پنیسی!
‫باید 20سال، روزی 50بار پشت سر هم
‫گاز متان بزنی که این قدر گاز بگیره...
‫عروسک هام! نه!
‫ولف، وقتی لوله گاز رو بررسی کردی، قطعش کردی؟
‫نمی دونم.
‫اوه، لامصب!
‫همه برن بیرون! برید بیرون!
‫ولف، چه غلطی کردی؟
‫اگه ایستگاهتون رو آتیش نمی زدید
‫هیچ کدوم این ها اتفاق نمی افتاد.
‫ما باید چیکار کنیم؟
‫خراب شد.
‫دیگه مایی وجود نداره.
‫هر کدوممون می ریم به یه ایستگاهی. ‫دیگه تموم شد.
‫اوه، نه، نه، نه. ‫شاید نشده باشه.
‫می تونیم بازسازیش کنیم، اندی.
‫آره، می تونیم بازسازی کنیم. ‫می تونیم پول هامون رو بذاریم روی هم.
‫بچه ها، من می تونم پول بذارم.
‫یه تشک پر از پول.
‫اوه، عزیزم!
‫من... لعنتی.
‫نه! نه!
‫نه، بچه ها، ‫تشک اشتباهی رو آوردم.
‫نه!
‫حداقلش نیازی نیست به خاطرش مالیات بدی
‫خفه شو اندی، خفه شو.
‫همتون لوازم هاتون رو نجات دادید.
‫عروسک های من از بین رفتن ‫و هرگز برنمی گردن.
‫منم برنمی گردم.
‫لعنت به همتون.
‫بفرما تری.
‫یه یادگاری برای کار جدیدت.
‫- فرماندار... ‫- تو که دیگه رفتنی هستی.
‫اما 1نفر باید ‫مسئولیتش رو قبول کنه.
‫کاپیتان، تو اخراجی.
‫- نه، نه، بابا. ‫- حرف نزن!
‫به نظرم دارید...
‫یه کلمه حرف بزنی بویکنز
‫تو رو هم اخراج می کنم.
‫خدانگهدار ایستگاه 24.