‫کشته شده؟ کی؟
‫کورو، برو پایین. چی؟
‫تیر خورده؟
‫آخه کی بهش تیر زده؟
‫یعنی چی که نمی دونی!؟
‫ببین کار کی بوده!
‫الو؟
‫کورو، بیا اینجا.
‫آهای! حواست رو جمع کن!
‫نمی فهمی؟
‫یکی دنبالمونه. ‫شوخی نمی کنم! چیکار کنیم؟
‫فرار کنیم؟ آخه کجا بریم؟
‫اگه خبری شد بهم...
‫بهت زنگ می زنم.
‫باور کنید این جایی ‫که الآن !می خوام ببرمتون، عالیه! بیایید بریم
‫(فیبل)
‫معلومه که یکی دنبالمونه!
‫چی؟
‫نوزوئه و یاماموتو هم مردن؟ یا خدا!
‫خودت چی؟
‫باشه. یه مدت مخفی می شم ‫تا آبا از آسیاب بیفتن.
‫یا خدا! چی شده؟ یا خدا!
‫الو؟ پلیس؟
‫یه تصادف رخ داده. ‫بله، یه تصادف.
‫کودکان گنجینه کشورن.
‫باید سنگ های جلوی پاشون ‫که ممکنه باعث بشن تلو بخورن رو برداریم.
‫این وظیفه ما آدم بزرگ هاست.
‫بزرگترها از کوچیکترها محافظت می کنن.
‫این توی دی.ان.ای ما تعبیه شده.
‫حرف دی.ان.ای که وسط میاد، ‫خیلی باورپذیرتر می شه، درسته؟
‫وقتی 5سالش بود، از سرسره افتاد پایین
‫از کمر به پایینش فلج شد.
‫از ارتفاع 3متری افتاده بود.
‫یه قسمتی از سرسره نرده نداشت.
‫هدف من از انجام این کار، ‫جلوگیری از تکرار همچین اتفاق غم انگیزیه.
‫می خوام با همتون همکاری کنم...
‫تا جامعه ای بسازیم ‫که در اون بچه هامون بتونن با امنیت و آرامش زندگی کنن
‫- ممنون که تشریف آوردید. ‫- ممنون.
‫آقای اوتسوبو، ‫این دفعه هم عالی صحبت کردید.
‫به نظرم کاملا ارزش وقتمون رو داشت.
‫این هفته قراره با شهردار به پارک ها سرکشی کنیم
‫- بعدش دوباره بهتون گزارش می دم. ‫- باشه.
‫سلام!
‫نظرت چی بود؟ ‫جالب بود؟
‫خوشت اومد؟
‫ای بی نزاکت!
‫گفت بهش خوش گذشته. ‫با گوشی مادرش بازی کرده.
‫- حرف راست رو باید از دهن بچه شنید. ‫- خیلی ببخشید.
‫بیا.
‫- می بینم که زبان ایما و اشاره هم بلدین. ‫- بله.
‫می خوام در جریان افکار و ایده های همه قرار بگیرم
‫مرتیکه مرغ، خیلی قد قد می کنی ها!
‫چرا قد قد می کنی؟
‫کمکم کن!
‫ماشین. سفر. جراحی زیبایی.
‫بدتر از اون...فساد
‫پول پدر و مادرت رو حروم کردی.
‫زندگی خوبی داشتی.
‫قد، قد. قد، قد.
‫چرا همش بهش می گی مرغ؟
‫اون قشنگ توی پر قو بزرگ شده، ‫پدر و مادرش ...زیادی مواظبشن، مثل یه جوجه کوچولو
‫برای همین حالا مرغ شده.
‫که این طور.
‫در حالت طبیعی، از اون جایی ‫که دنیا جای خطرناکیه، ما یاد می گیریم که چه طوری صدمه نبینیم
‫اما هر چقدر ‫بیشتر توی منجلاب رفتار تهوع آور غرق بشی...
‫بیخودتر و پوچ تر می شی.
‫واقعا یه آدم بد همچین حرفی می زنه؟
‫آدم های راستگو همیشه منفی و شرورن.
‫جدا؟
‫خب، چقدر سر پدر و مادرش کلاه گذاشتی؟
‫20 میلیون. می دونم که می دن.
‫یه جوری صحنه سازی می کنم...
‫که انگار از اون پول برای سفری ‫به آسیای جنوب شرق در راستای خودشناسی استفاده کرده
‫سفری ابدی.
‫نگران نباش. یه لحظه ای تموم می شه.
‫همون طور که خودت می دونی، ‫اگه داروی خوب رو بیش از حد مصرف کنی، تبدیل به سم می شه
‫خوبه که بچه هاشون رو توی پر قو بزرگ می کنن
‫خیلی پولسازه.
‫ایشون همکار جدیدمون، ایساکی هستن.
‫من ایساکی ام. ‫مشتاق همکاری باهاتون هستم.
‫ایشون...
‫سوزوکی هستن.
‫همونی نیستی که پشت جرثقیل نشسته بود؟
‫ایساکی، شاید بهش نخوره، ‫اما سنش از تو بیشتره.
‫جدی؟ جراحی پلاستیک کردی؟
‫ایشون هم هیناکوئه.
‫چقدر حیف. خیلی خوشگلی!
‫چه طوری حموم یا دستشویی می ری؟
‫- تا حالا عاشق شدی؟‫ !آهای-
‫کافیه!
‫ببخشید.
‫کار تیمی مهمه.
‫خیلی مهمه ‫که ما 4نفر با هم متحد و هماهنگ باشیم.
‫بیتلز. کویین. متالیکا.
‫این گروه ها، همشون 4نفره ان، ‫همشون هم آهنگ های بی نظیری خلق کردن.
‫خیلی قدیمیند. برای دوره و زمونه شما هستن، نه؟
‫شاید.
‫خیله خب، بیاین به افتخار خودمون چهارتا بنوشیم.
‫به اون یارو ایساکی می شه اعتماد کرد؟
‫سوال اینه که می تونم ازش استفاده کنم یا نه.
‫اگه مانع کارمون بشه، ‫از شرش خلاص می شیم.
‫اون کارمند سابق شرکت ماگوروئه.
‫منظورت چیه؟
‫اون قاتل، فیبل، رو می شناسی؟
‫اون که صرفا یه افسانه محلیه.
‫اگه واقعی بوده باشه، چی؟
‫فیبل ظاهرا ‫یه ارتباطی با شرکت ماگورو داره.
‫یکی دیگه از دلایلم ‫برای به کار گرفتن ایساکی، این بود.
‫فیبل.
‫اون کلمه یعنی افسانه.
‫بخاطر این به این اسم صداش می کنن ‫که همیشه اهدافش رو می کشه.
‫ولی یه نفر از دستش فرار کرده.
‫من.
‫- دیدیش؟ ‫- معلومه که نه.
‫فیبله ها.
‫بگذریم، چیزی ازش می دونی؟
‫همه رو در عرض شش ثانیه می کشه.
‫با یه کلت مشقی ‫که مثل اسباب بازیه.
‫با گلوله های مشقی.
‫من هم همون چیزایی ‫رو می دونم که بقیه می دونن.
‫واقعا یه افسانه است.
‫راستش...نزدیکتر از چیزیه که انتظار داریم.
‫یه جورایی مثل قانون مورفی می مونه.
‫باهام...نامزد کن!
‫عمرا!
‫آی، تو اهل توچیگی هستی، درسته؟
‫آره. خب که چی؟
‫اگه باهام نامزد کنی...
‫یعنی از همه 47 استان ژاپن ‫یه نامزد داشته ام!
‫- جکال، خیلی احساساتی ای. ‫- التماست می کنم!
‫نامزدم شو!
‫ماموریت با موفقیت انجام شد!
‫(روزی به نام عشق) ‫(این داستان ادامه دارد...)
‫میساکی.
‫به عنوان رئیست، ‫باید حقیقت رو بهت بگم.
‫راستش...
‫موت خیلی خوشگله!
‫جدا؟ خیلی خوشحالم که این رو می شنوم.
‫البته موی بلندت هم قشنگ بودا.
‫ولی موی کوتاهت...عالیه! حرف نداره!
‫وایسا! خیلی درخشانه! مثل خورشیده!
‫رئیس! ‫دیگه خیلی داری خجالت زده ام می کنی ها.
‫اوه! میساکی، تیپت رو عوض کردی؟
‫- عالی شدی. ‫- ممنون
‫به به.
‫ساتو!
‫میساکی رو می بینی! ببینش!
‫نظرت رو بگو، باهاش روراست باش.
‫خیلی قرمزه.
‫- چی؟ ‫- چی گفتی؟
‫لباسام؟
‫بافتنیم؟
‫- آره. ‫- خب...
‫آره، قبول دارم که قرمزه. ولی دیگه چی؟
‫دامنت سفیده.
‫- آره... ‫- نمی بینی؟
‫کجا رو نگاه می کنی؟ ‫منظور اون نیست. موش!
‫موش؟
‫مشکیه.
‫رنگ طبیعی مومه.
‫اصلا گوش می کنی چی می گم؟
‫لباست همرنگ مار مرجانی برزیلیه.
‫- برز... ‫- مار؟
‫- مار خیلی خوشگلیه، زهرش هم خیلی قویه. ‫- زهر؟
‫- مار زهرآلود؟ ‫- ساتو، نظرت چیه بری یه چیزی رو تحویل بدی؟
‫کجا رو نگاه می کنی؟ ‫انقدر به فکر فرو نرو!
‫ساتو، برو این رو تحویل بده. بجنب! راه بیفت!
‫خیلی فوریه! راه بیفت!
‫یه چیزی یادم اومد! ‫میساکی، بهمون سفارش چندتا تراکت داده ان.
‫مال یه موسسه غیر انتفاعیه ‫که به بچه ها کمک می کنه. می بینی؟
‫تراکتای سخنرانی ماه آینده رو سفارش دادم.
‫ممنون.
‫اینترنت خیلی خطرناکه. ‫باید در مقابل این خطرا از بچه ها محافظت کنیم.
‫- سلام. ببخشید. ‫- سلام. ببخشید.
‫- و... ‫- جان؟ چیه؟
‫اون یارو ایساکی رو اخراج کن.
‫یه جوریه.
‫این کار آسون نیست. ‫تنهایی از پس این کار برنمیام.
‫با این حال...
‫اگه اصلا نمی تونی تحملش کنی...
‫بهش فکر می کنم.
‫باید به نظر جوونای آینده دار احترام بذاریم.
‫آینده؟
‫من که آینده ای ندارم.
‫هیناکو.
‫ببخشید.
‫بفرمایین.
‫- ممنون. ‫- ای وای! چه بانمکه!
‫- چند وقتشه؟ ‫- هشت ماه.
‫فقط هشت ماه؟ ‫حتما حسابی بهتون زحمت می ده.
‫فقط 70 سانتی متره.
‫باید 110 سانتی متر باشه. ببینین، بچه ها...
‫اینطوری روش خم می شن.
‫- که اینطور. ‫- اگه بیشتر خم بشن، میفتن!
‫- خطرناکه. ‫- اصلا رنگ این چشمه رو ببینین.
‫ممکنه حتی اگه کسی ببینه ‫که بچه ای توی آب افتاده باز هم نتونه نجاتش بده.
‫شاید بهتر باشه کلا از شرش خلاص شیم.
‫چی می خوای؟
‫هیچی. فکر می کردم بیفتی.
‫اگه داشتی نگاه می کردی، ‫کار عادی این بود که من رو قبل از افتادن بگیری.
‫خیلی تلاش می کردی، ‫نمی خواستم دخالت کنم.
‫چه مسخره.
‫- باشه، پس کمکت می کنم. ‫- نه، ممنون.
‫این برات سرگرم کننده است.
‫بالاخره یه روز دوباره می تونی راه بری.
‫زمان می بره...
‫ولی بالاخره یه روز دوباره می تونی راه بری.
‫چقدر چرند می گی.
‫معلومه که خودت هم این رو قبول نداری.
‫چقدر لذت بخشه.
‫همیشه موقعی ‫که دارم شام درست می کنم می رسی.
‫یه چیزی روی مخمه.
‫چی؟
‫می خوام در مورد قتل های چهار سال پیش توکیو ‫که توی دسامبر اتفاق افتادن بدونم.
‫چرا؟ خودت تحقیق کن دیگه.
‫من کار دارم، ‫از اونور حافظه تو خیلی خفنه.
‫خفنه؟ نمی تونی بهتر تعریف کنی؟
‫ای خدا.
‫چهار سال پیش؟
‫چهارم دسامبر، نریما.
‫- یه سارق از یه کافه... ‫- نه.
‫19 دسامبر، شینجوکو.
‫- یه آقایی سگش رو آورده بود بیرون و... ‫- نه.
‫20 دسامبر، میناتو.
‫- یه پارکینگ... ‫- خودشه.
‫کنجی کاواهیرا، 28 ساله، بیکار...
‫گلوش رو وقتی سوار ماشینش بود بریدن.
‫بعدش کنترل ماشین رو از دست داد...
‫و از طبقه چهارم پارکینگ پایین افتاد. کاواهیرا مرد.
‫دیگه چی؟
‫بعد از مرگ کاواهیرا، ‫بهش اتهام فساد زده شد.
‫یه دختری هم سر صحنه بود.
‫هیناکو سابا، 16 ساله.
‫یکی از کارمندای پارکینگ ‫نزدیک صحنه پیداش کرده بود.
‫بیهوش شده بود.
‫ارتباطش با اون سانحه ‫هنوز تحت بررسیه.
‫که اینطور.
‫نگو که کار تو بوده.
‫اون موقع پنج نفر رو کشتم.
‫پنج نفر؟
‫وایسا ببینم. ‫فکر و خیال عجیب و غریب که برت نداشته؟
‫چرا اینجا زندگی می کنیم ‫و وانمود می کنیم که خواهر و برداریم؟
‫تا زندگی عادی داشته باشیم.
‫- کی این دستور رو بهمون داده؟ ‫- رئیس.
‫که یعنی دعوا و دردسر درست کردن ممنوعه!
‫اصلا فکر کشتن هم به سرت نزنه.
‫آره. می دونم.
‫خوبه.
‫- خوراک کاری آماده شد یا نه؟ ‫- یکم می خوای؟
‫فکر می کردم این خیلی بهم میاد. ‫ولی بهم گفت مار زهرآگین.
‫جوجه بعدی رو پیدا کردم. ‫خیلی وقته که اون رو تحت نظر دارم.
‫تنبلی نکنین. جدی باشین.
‫از نقشه خوشت اومد؟ خیلی خوبه، نه؟
‫بیچاره.
‫- صبح بخیر. ‫- درود.
‫سلام ساتو. ‫می شه واسه کریسمس چندتا نقاشی بکشی؟
‫کریسمس؟
‫یادته که واسه اون رویداد مربوط به حیوونا ‫نقاشی کشیده بودی؟
‫حامی مالیمون اصرار داره ‫که دوباره این کار رو بکنی.
‫باز هم می خوای ‫این تازه کار نقاشی بکشه؟
‫یادته وقتی بچه بودی، ‫بخاطر کریسمس چقدر هیجان زده می شدی؟
‫درسته. صبح پدر و مادرت منتظر می موندن که بیدار شی.
‫و یه جوراب پر از...
‫کادو چیه بابا؟! ‫کسی کادو نمی گرفت که!
‫نه بابا، کادو چیه! ‫اتفاقا دیوونه ها کادو می گرفتن!
‫ولی بابانوئل رو که می شناسی؟
‫نه، نمی شناسمش. ‫تا حالا ندیدمش.
‫- اشکالی نداره. ما هم ندیدیمش. ‫- من هم ندیدمش.
‫ولی اگه می خوان من نقاشی بکشم، ‫دوست دارم این کار رو بکنم.
‫خوبه. اگه خوب پیش بره، ‫حقوقت رو ساعتی 100 ین زیاد می کنم.
‫ای بابا، حتی از این فاصله هم رو مخمه.
‫اگه توی دلت داری برام آرزوی موفقیت می کنی، یه جوریه. ‫مورمور می شم.
‫نه.
‫این کار رو بخاطر حرف تو نمی کنم.
‫می دونم...فقط...
‫بهتره به ترتیب بری.
‫به ترتیب؟
‫فایده ای نداره ‫که از اول سعی کنی از بلندترین بالا بری.
‫بهتره از پایینترین شروع کنی.
‫کی تو رو رئیس کرده؟
‫(آینده کودکان - اِن پی او)
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه.
‫انقدر سرد نباش. ‫می دونی همه امون هوای همدیگه رو داریم دیگه؟
‫یه یاروی عجیب غریبی هست ‫که توی پارک زاغ سیاهم رو چوب می زنه.
‫زاغ سیاهت رو چوب می زنه؟
‫اره.
‫وقتی داشتم حرکات فیزیوتراپی رو انجام می دادم، باهام حرف زد.
‫به عنوان بزرگترت، ‫شر اون یارو رو از سرت کم می کنم.
‫محافظت از تو بخشی از کارم هم هست.
‫جدی؟
‫ممنون.
‫ولی من ازت کمک نخواستم.
‫اون دیگه یکم زیاده رویه ها.
‫فقط محض اطمینان.
‫بهتره دردسر درست نکنی.
‫هیناکو همیشه ‫بهم بی محلی می کنه.
‫مگه فلج شدن ‫شخصیت آدم رو هم از بین می بره؟
‫اینطوری نباش.
‫زندگی سختی داشته.
‫وقتی دبیرستانی بود، ‫پدر و مادرش در جریان یه سرقت کشته شدن.
‫- واگیو واقعا حالم رو خوب می کنه. ‫- خیلی خوشمزه است!
‫- این عالیه! ‫- ممنون.
‫همه فکر و ذکرش انتقامه. ‫ولی بیماریش این کار رو واسه اش سخت می کنه.
‫که اینطور.
‫حتما برای همین فیزیوتراپی انجام می ده.
‫آره. واقعا امیدوارم یه معجزه ای بشه.
‫معجزه؟ این عملا یعنی غیر ممکنه.
‫بزن بریم.
‫عصر بخیر. ‫شما ساکن اینجایی، درسته؟
‫بله. چطور؟
‫ما بازرس هستیم، ‫تخصصمون شناسایی شنود و دوربینای مخفیه.
‫برای شرکت امنیتی اس جی پی کار می کنیم.
‫چندتا شنود و دوربین مخفی ‫توی این ساختمون پیدا شده.
‫- مایلیم خونه اتون رو بررسی کنیم. ‫- دوربین مخفی؟
‫بله. بازرسی زیاد طول نمی کشه.
‫و طبیعتا هم مجانیه.
‫اگه نگرانین، ‫می تونین از یکی از همسایه هاتون بخواین که بیان پیشتون.
‫(شرکت امنیتی اس جی پی) ‫(ساتوشی ایکاوا)
‫نه، مسئله ای نیست. ‫فکر نمی کنم همچین چیزی توی خونه ام باشه.
‫اکثرا همین رو می گن.
‫ولی معمولا توی خونه همون آدما ‫دوربین و شنود پیدا می کنیم.
‫دوربینای جدید خیلی کوچیکن!
‫باورتون نمی شه!
‫داداش، دنبال کسی می گردی؟
‫همون دختر ویلچر سواره؟
‫اوه.
‫آره.
‫نمی دونم صادقی یا احمق.
‫شاید هم جفتش.
‫من برادرشم.
‫مرتیکه نزدیک خواهرم نشو.
‫من...
‫
‫این دوتا با هم فرق می کنن؟
‫انگار یکم فرق می کنن.
‫بگذریم، ‫انتخابای نهاییم دوتا طراحی مختلفن.
‫آره. می بینم که خیلی زحمت کشیدی.
‫تا صبح داشتم می کشیدمشون. اصلا نخوابیدم.
‫اصلا نخوابیدی؟
‫- خیلی زحمت کشیدی ها. ‫- رئیس!
‫نخند! ساتو کاملا جدیه.
‫زیاد سخت نگیر.
‫ویژگی عالی طراحی هات ‫معصومیت بچگونه اشونه.
‫فقط سعی کن از طراحی لدت ببری.
‫لذت ببرم؟
‫راستی ساتو...
‫ان پی او...چرا می خندم؟ ای خدا!
‫تراکتای ان پی او آماده ان. ‫می خوام تحویلشون بدی. باشه؟
‫خیلی سنگینه. حالا راه بیفت.
‫برو تحویلشون بده.
‫تا صبح بیدار بود و طراحی می کرد؟
‫آخه یعنی چی؟ ‫چطور ممکنه کشیدن اینا تا صبح طول کشیده باشه؟
‫چطوری می کشیدشون؟
‫عجب فیلمی.
‫بذار ببینم.
‫اونایی که دیروز گذاشتیم چی؟
‫اونا هم خوبن.
‫یا خدا! چقدر زشت! ‫ببین چه چیزایی می تونی ببینی!
‫اوه، یادم اومد. ‫می رم بدم اون کارت ویزیتا رو درست کنن.
‫یه کت و شلوار جدید هم می خرم.
‫وایسا ببینم! ‫با پول خودت کت و شلوار بخر.
‫بیخیال بابا.
‫دارم آماده سخنرانی ماه بعد می شم.
‫مسائل زیادی رو باید بررسی کنم.
‫مسئله ای نیست. من باز می کنم.
‫بله؟
‫از طرف اختاپوس اومده ام.
‫تراکتاتون رو آوردم.
‫متشکرم.
‫اوه اوه!
‫می شناسیش؟
‫عجب.
‫راستش زیاد مطمئن نیستم.
‫جدا؟ توی پارک؟
‫بفرما بشین.
‫اونی که بهت لگد زد ‫واسه من کار می کنه.
‫مثل خواهر کوچیکترش ازش محافظت می کنه. ‫ببخشید که اونطوری کرد.
‫که اینطور.
‫اسمت ساتوئه، درسته؟
‫تراکتامون رو هم آوردی.
‫حتما دست سرنوشته.
‫ممنون.
‫از طراحیشون خوشم اومد. ‫خوشحالم به شما سپردیمش.
‫ساتو، نگران از کار افتادگی هیناکویی؟
‫دیدم که به سختی داره تمرین می کنه، ‫می خواستم کمکش کنم.
‫اگه سرت به کار خودت نباشه، ‫بقیه فکر می کنن آدم مزخرفی هستی.
‫کسی که به یکی که داره با تمام وجود تقلا می کنه ‫کمک می کنه، آدم منحرفیه؟
‫چه باشکوه!
‫تو من رو درک می کنی!
‫این روزا همه از نیت های خوب و صادقانه ‫برداشت بد و دروغین می کنن.
‫اینطوری آدمای بیخود و بی مصرف ‫به اونایی که واقعا موفقن، تهمت دو رویی می زنن!
‫در حالی که خودشون رو قایم می کنن! ‫ولی برامون مهم نیست!
‫آدمایی که واقعا موفقن ‫به حرف دیگران اهمیتی نمی دن و در هر صورت به مسیرشون ادامه می دن!
‫چقدر داغه!
‫خیلی باحالی.
‫فکر می کنم به خوبی با هم کنار بیایم.
‫محصولات جکال رو تخفیف ویژه زدیم!
‫- بیاین یه نگاهی بندازین! ‫- درسته!
‫لطفا یه سر بیاین! ‫بیاین یه نگاهی بندازین!
‫خوش اومدین. ‫محصولات جکال رو تخفیف ویژه زدیم!
‫می خوای امتحانش کنین؟
‫اون جوونی که اینجا بود، مرد خوبیه.
‫آدم کامل و بی نقصی نیست، ولی خاصه.
‫امروز اودن داریم، آره؟
‫دقیقا می دونی کی بیای که در حال شام پختن باشم، نه؟
‫اون دیگه چیه؟
‫بادکنک جکال.
‫واقعا؟
‫- یه یارویی رو دیدم که قبلا باید می کشتم. ‫- چی؟
‫یادته چهار سال پیش پنج نفر رو کشتم؟
‫بهم دستور داده شده بود ‫که شش نفر رو بکشم.
‫ولی یکیشون لحظه آخری لغو شد.
‫- چطور؟ ‫- نمی دونم.
‫- تصمیم رئیس بود. ‫- پس اون نفر ششم رو دیدی؟
‫الان اسمش رو اوتسوبو گذاشته.
‫یه شرکت غیر انتفاعی داره ‫که از بچه ها محافظت می کنه.
‫طبیعتا عادی باهاش حرف زدم و اومدم بیرون.
‫به نظرت باید بکشمش؟
‫- نه! مگه دستورش لغو نشده بود؟ ‫- بو میاد.
‫بو؟ یعنی بوی شرارت؟
‫- یعنی بوی اودن. ‫- اوه، این رو می گی؟ آدم رو گیج می کنی ها.
‫- هیناکو سابا هم اونجا بود. ‫- چی؟
‫- این همون دختره نیست که توی اون قضیه پارکینگ هم بوده؟ ‫- برادر بزرگترش هم بود.
‫احتمالا حرفه ایه.
‫از اون طرف، اوتسوبو هم هست.
‫عجب ترکیب عجیبی.
‫گوش کن. به هیچ قیمتی دردسر درست نکن.
‫اگه موقع استراحت کسی رو بکشی...
‫خودم می کشمت.
‫باشه بابا.
‫الو؟
‫اوتسوبو هستم. ‫دفتر کارآگاهی دارم.
‫بله؟
‫می خوام باهاتون در مورد پسرتون، اتسوجی، صحبت کنم.
‫اتسوجی چیکار کرده؟
‫خب، می خوام در اسرع وقت ‫حضوری ببینمتون و قضیه رو به اطلاعتون برسونم.
‫اتسوجی، می رم سر اصل مطلب.
‫کسی به اسم میساکی شیمیزو رو می شناسی؟
‫همکارمه.
‫می دونی یه زمانی مدل پین آپ بوده؟
‫جدی؟
‫این آقای یاماموتو که کنار بنده نشسته، ‫رئیس شرکتیه که برنامه هاش رو تنظیم می کرده...
‫می خواد میساکی به اون حوزه برگرده.
‫یه ساله که داریم روش کار می کنیم.
‫درسته. کلی تحقیق کردیم تا مطمئن شیم.
‫اگه رسوایی پیش بیاد، ‫شانس موفقیتش صفر می شه.
‫یه چیزی هم پیدا کردیم.
‫چندتا دوربین مخفی توی خونه میساکی پیدا کردیم.
‫اتسوجی.
‫چیزی از اونا می دونی؟
‫- آهای! وایسین ببینم... ‫- چی؟ منظورتون چیه؟
‫اینطور که میساکی می گه...
‫ژوئیه گذشته کلید خونه اش ‫توی محل کارش گم شده.
‫لعنتی! من کاری نکردم! عوضیای بی شرف!
‫دارین به پسرم تهمت می زنین؟ ‫تا حالا انقدر بهم توهین نشده بود!
‫مدرکی دارین؟ ‫همین الان نشونم بدین!
‫- نشونم بدین! ‫- امکان نداره!
‫نمی خواستم این رو نشونتون بدم.
‫این فیلما رو از دوربینای مخفی ‫که توی خونه میساکی بودن پیدا کردیم.
‫این دوربینا حسگر حرکتی دارن، ‫واسه همین موقع نصب شدن روشن می شن.
‫- چی؟ ‫- نه...من این کار رو نکردم!
‫نه...من این کار رو نکردم!
‫من اینا رو نصب نکردم! یکی دیگه...
‫انقدر انکار نکن. رقت انگیزه.
‫کسی حرفت رو باور نمی کنه.
‫اتسوجی!
‫اگه همچین فیلمایی ضبط کردی، ‫باید شما رو به دادگاه بکشونیم.
‫آقای یاماموتو، چیزی نیست. آروم باش. ‫درکت می کنم...
‫ولی مطمئنم می تونیم ‫یه جوری با هم توافق کنیم.
‫دادگاه وقت و انرژیمون رو می گیره.
‫علاوه بر اون، ‫باید به فکر آینده اتسوجی هم باشیم.
‫درسته؟
‫میساکی...می کشمت.
‫آقای اوتسوبو، کاینوما قاتی کرده.
‫شما که نمی خواین ‫بزنه به سیم آخر و میساکی رو بکشه؟
‫خب اونطوری هم می شه.
‫اگه بعد از اون کار ناپدید شه ‫طبیعی تر جلوه می کنه. جنجالی تره.
‫تو دیگه خیلی بی رحمی.
‫ولی ما باید قبل از این که دست پلیسا ‫به کاینوما برسه، از شرش خلاص شیم.
‫نمی خوام اون 60 میلیون ین رو از دست بدم.
‫رئیس! لطفا بس کن!
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر کاینوما.
‫ببین رئیس چی می گه...
‫دست خودم نیست! دلم خیلی درد می کنه! ‫دیگه سر و صدا نکن! سر و صدا نکن!
‫ای بابا! چه بویی می ده! ‫می شه بری دستشویی؟
‫شاید زیادی نوشیدنی خوردم.
‫می رم دستشویی بابا، ‫ولی فقط باد میاد.
‫حالا که گفتی...
‫اوه اوه. باید برم دستشویی.
‫چه کار داغونی داریما!
‫فقط باد میاد...
‫چی؟
‫ساتو...
‫چی شد؟
‫چاقو رو آورده بود بالا ‫و می خواست یه بلایی سرم بیاره.
‫وقتی برگشتم، یهو افتاد زمین.
‫آره. راست می گه.
‫ساتو، چرا کانیمورا باید بخواد بهت آسیب بزنه؟
‫نمی دونم.
‫می رم دنبالش.
‫به به.
‫اون یارو، ساتو، موقع دزدیدن کاینوما من رو دید.
‫- کمک! ‫- ساتو؟
‫قبل از این که پای پلیسا بیاد وسط، ‫از شرش خلاص می شم.
‫آخه از بین این همه آدم، ساتو باید تو رو ببینه؟ ‫حالا هر چی. همون کاری که گفتم رو بکن.
‫چه خبرا؟
‫- من باید به یه مسئله ای رسیدگی کنم. ‫- آهای!
‫یکی کمک کنه!
‫- ببرش پشت تپه ها و مراقبش باش. ‫- آهای!
‫آهای!
‫آهای! کمک!
‫- یه لحظه وایسین. ‫- باشه.
‫نمی تونم صبر کنم.
‫- بفرمایین. ‫- ممنون.
‫- الان یکم تاکویاکی می خوام! ‫- نه!
‫وایسا بریم خونه، بعد.
‫تاکویاکی!
‫می خوام کاینوما رو برگردونی.
‫نمی پرسم چرا بردیش.
‫فقط زنده برش گردون، ‫هیچ مسئله ای هم پیش نمیاد.
‫تو من رو می شناسی. ‫چطور می تونی همچین چیزی بخوای؟
‫مطمئنم واسه خودت انگیزه و دلیل داری.
‫ولی...
‫من هم واسه این کارم دلایلی دارم.
‫تو کی هستی؟
‫تا فردا بهت وقت می دم.
‫اگه برش نگردونی...
‫جوری می خوری که نفهمی از کجا خوردی.
‫24 ساعت وقت داری.
‫کاینوما کجاست؟
‫ببخشید. نتونستم پیداش کنم.
‫که اینطور.
‫رئیس، حالا چیکار کنیم؟
‫بهترین کار اینه که به پلیس زنگ بزنیم.
‫باشه.
‫ساتو.
‫الو؟
‫تو واقعا...
‫می تونی آدم بکشی، نه؟
‫من این موها رو توی آسیب سفید نکردم، ‫می تونم همچین چیزایی رو حس کنم.
‫شرط می بندم ‫یکی از رشته های هنرهای رزمی رو کار می کردی و مبارز خفنی بودی.
‫ولی یه روز که داشتی از عشقت محافظت می کردی...
‫یه جر و بحث کوچیک ‫به مبارزه واقعی تبدیل شد...
‫و تو هم بدجوری حریفت رو زخمی کردی.
‫تو روح آرومی داری...
‫واسه همین مهارتات رو پنهان کردی ‫و دیگه مبارزه نکردی.
‫از اون موقع ‫هم به جای آسیب زدن به بقیه...
‫از دعوا دوری می کنی ‫و حتی موقعی که دعوا می شه الکی گریه می کنی.
‫کل داستانت همینه، نه؟
‫درست می گم؟
‫زدی تو خال، رئیس.
‫می دونستم.
‫می دونستم همینطوریه.
‫نگران نباش.
‫به کسی نمی گم!
‫ممنون.
‫- کمک! ‫- آهای!
‫- خفه بمیر، مرغ کثیف! ‫- بس کن!
‫می خوای بمیری؟ ‫جواب سوال رو بده دیگه!
‫به نظر نمیاد بدونه خونه ساتو کجاست.
‫آخ! خیلی دردم میاد!
‫نمی دونی خونه اش کجاست؟
‫فقط خونه خواهرش رو بلدم.
‫میساکی چند بار رفته پیششون.
‫جدا؟ آدرسش چیه؟
‫تیهجی، آساسه چو، پلاک سه...
‫چی؟ امکان نداره. ‫دروغگوی بی وجود!
‫مشکل چیه؟
‫یه کاسه ای زیر نیم کاسه است.
‫یه کاسه ای زیر نیم کاسه است؟
‫آره، اگه اشتباه نکنم...
‫اون آدرس خوابگاه شرکت ماگوروئه.
‫شرکت ماگورو؟
‫می دونستم. ‫دقیقا موقعی که دارم آشپزی می کنم، میای.
‫می شه اعتراف کنی ‫که عمدا این موقع میای؟
‫بگذریم، بگیر بشین.
‫- تو کی هستی؟ ‫- من سوال می پرسم.
‫اگه دست از پا خطا کنی، گلوله می خوری.
‫یه برادر داری، درسته؟ ‫یه یارویی به اسم فیبل.
‫کی؟ فب؟
‫این کارا فایده ای ندارن.
‫اولا، به عنوان خواهرش زیادی آرومی.
‫دوما، می دونم ‫که اینجا خوابگاه شرکت ماگوروئه.
‫بعلاوه، همون بوی برادرت رو می دی.
‫- پس اشتباهی گرفتی. ‫- منظورت چیه؟
‫قطعا من رو دست کم گرفتی ‫که اینطوری تنهایی اومدی.
‫مثلا...تفنگت رو گذاشتی روی میز.
‫مطمئنی می خوای اونجا باشه؟
‫هر دو دستت پایینن. ‫مطمئنی می خوای دستات پایین باشن؟
‫از اینجور چیزا خوشم میاد.
‫اگه فکر می کنی ‫می تونی تفنگ رو برداری، امتحان کن.
‫می دونی چرا اینا رو می گم؟
‫می خوام یه فرصتی بهت بدم.
‫من که گفتم اشتباهی گرفتی.
‫می بینم کار با تفنگ رو بلدی.
‫ولی تا حالا کسی رو نکشتی.
‫جدی می گی؟
‫واقعا امیدوارم حق با تو باشه.
‫قاتلا یه بوی خاصی می دن.
‫اصلا چرا اومدی اینجا؟
‫که ببینم افسانه برادرت حقیقت داره یا نه.
‫همون افسانه ای ‫که می تونه هر کسی رو در عرض شش ثانیه بکشه.
‫پس...
‫نظرت چیه...من وجودش رو بهت ثابت کنم؟
‫غذات داره می سوزه.
‫اشکالی نداره. من می تونم طرفم رو زیر پنج ثانیه بکشم.
‫هشت ثانیه؟
‫توفو هم تقریبا سوخته.
‫چی؟
‫چی؟ ای وای.
‫ای وای، نه! نیست!
‫لعنتی! فرار کرد!
‫لامصب!
‫یعنی چی...
‫چی؟
‫چی شد؟
‫یعنی چی...
‫چی؟
‫سلام.
‫مهمون داریم.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫داشتی سعی می کردی من رو غافلگیر کنی؟
‫آره، گمونم اینطوری هم می شه گفت.
‫ولی مثل سگ کتک خوردم.
‫اگه کار خواهرت انقدر خوبه، ‫خودت حتما از اون هم بهتری.
‫- احتمالا 100 برابر بهترم. ‫- گمشو بابا.
‫می دونستم.
‫- تو فیبلی. ‫- این اسم رو نگو.
‫اگه زیادی حرف بزنی...
‫دخلت میاد.
‫من فقط دنبال یه چیزم.
‫کاینوما رو زنده آزاد کن.
‫چی؟ کاینوما؟ بله.
‫کاینوما رو می گی؟
‫خب، ببین...
‫یه مشکل کوچیکی پیش اومد. بله.
‫ببین...
‫اون...یه جورایی مرده.
‫آقای سوزوکی! چیکار کنم؟
‫آقای اوتسوبو من رو می کشه...
‫حیف شد.
‫نمی خواستم دیگه از آشناهام کسی بمیره.
‫قبلش همه می مردن.
‫سوزوکی، می تونی بری.
‫چرا داری آزادم می کنی؟
‫چون به نظرت تهدید به حساب نمیام؟
‫یکم ماپو توفو می خوای؟
‫انگار عصبانی بود.
‫معلومه که عصبانی بود. ‫غرورش رو کلا له کردیم.
‫ولی مطمئنی...
‫اشکالی نداره که بذاریم بره؟
‫چیزی نمی شه. ‫اون هم حرفه ایه.
‫می تونم این رو بو بکشم.
‫باز هم گفت بو.
‫پیچوندی ها.
‫اوه.
‫می بینم که برگشتی.
‫زخمت چطوره؟
‫ایساکی...کاینوما رو کشت.
‫تصادفی بود، پس...
‫از اونجایی که ترسیده بود ‫و ممکن بود فرار کنه، شرش رو کم کردم.
‫مسئله دیگه ای هم هست، نه؟
‫قانون مورفی.
‫قانون مورفی؟
‫منظورت اینه که از چیزی ‫که انتظار داریم، بهمون نزدیکتره؟
‫- وایسا ببینم. منظورت... ‫- آره. اون فیبله.
‫ساتو فیبله.
‫ساتو...؟
‫همه چیز رو بهم بگو.
‫باید چیکار کنیم؟
‫برامون دردسرساز می شه؟
‫یا باید خوشحال باشیم؟
‫معلومه که باید خوشحال باشیم.
‫بگو ببینم، ‫چرا انقدر آماده ای که باهاش روبرو شی؟
‫من زیادی بی دقتی کردم، ‫خواهرش در رو برام باز کرد.
‫آماده مرگ بودم.
‫ولی ساتو حتی ازم خواست که باهاشون غذا بخورم!
‫بخاطر جراحی های زیبایی جوون به نظر میام، ‫ولی باز هم از درون 40 سالمه.
‫حاضرم جونم رو بابت...
‫غروری که دود شد و رفت هوا به خطر بندازم...
‫و مرگ در خوری داشته باشم.
‫دلایل من ساده تر از مال توئن...
‫ولی تاثیرگذارترن.
‫چهار سال پیش، ‫رئیس یه باند قاچاق انسان بودم.
‫چهار سال پیش...
‫هیناکو سابا سوار اون ماشین بود.
‫آخرین کسی که فیبل به قتل رسوند...
‫برادرم بود.
‫اصلا نمی دونستم.
‫اون و چهارتا از رفیقام مردن.
‫اون برادر خونیم بود.
‫منظورت...
‫بخاطر اون قضیه...
‫فلج شده؟
‫فیبل...
‫گلوش رو برید...
‫و اون هم افتاد تو ماشین.
‫اون فیبل بی شرف رو با دستای خودم می کشم!
‫این همه دنبالش گشتم!
‫- آهای! ‫- برای کشتن اون بی شرف به این شهر اومدم!
‫بس کن!
‫جون اون بی شرف رو می گیرم!
‫حاضرم جون خودم رو به خطر بندازم ‫تا انتقام برادرم رو بگیرم!
‫باشه بابا!
‫بیا با همدیگه فیبل رو بکشیم.
‫باشه.
‫ولی نباید نصفه و نیمه پیش بریم.
‫فردا یه نقشه می کشیم.
‫بیا امشب استراحت کنیم.
‫یکم سنگینه.
‫که اینطور.
‫ولی...
‫بخاطر این که ویلچریه ‫عذاب وجدان دارما.
‫ولی خودش از خونه فرار کرده و به راه فساد...
‫- شاید حقش باشه که... ‫- فکر نکنم.
‫چی؟
‫هیناکو سابا...اون موقع داشت گریه می کرد.
‫دو ثانیه طول کشید ‫تا پنجره رو بشکنم و کاواهیرا رو بکشم.
‫کسی نمی تونه در عرض دو ثانیه گریه کنه.
‫مین؟
‫این رو از کجا گیر آوردی؟
‫کلی آشنا دارم. ‫اینا رو در طول سال ها جمع آوری کرده ام.
‫آره، ولی دیگه یه حدی داره.
‫چطوری باید از اینا استفاده کنیم؟
‫توی نقشه امون.
‫طرفمون فیبله ها.
‫اگه بهترین نقشه رو نداشته باشیم...
‫سلاح و افراد هیچ ارزشی ندارن.
‫من رو ترسوندی.
‫اگه می خوای نگاه کنی، ‫من رو قبل از این که بیفتم، بگیر.
‫آخه خیلی داشتی تلاش می کردی، ‫نمی خواستم مزاحم شم.
‫اولین باری که همدیگه رو دیدیم ‫هم همین رو گفتی.
‫می شه بهشون دست بزنم؟
‫چی؟
‫دستات کثیف می شن.
‫توی شهر من به این نمی گن کثیف.
‫باید تصور کنی.
‫اینا رو از کجا بلدی؟
‫ساتو...
‫تو تا الان چیکار می کردی؟
‫بگو دیگه.
‫بگو.
‫بگو دیگه.
‫تا الان چیکار می کردی؟
‫بگو دیگه.
‫بگو.
‫من...
‫بیا.
‫تصور نسبتا خوبی...
‫از نقشه اتون دارم.
‫دیگه ساتو رو نمی بینم.
‫پس لطفا کاری به اون و اطرافیانش نداشته باشین.
‫چرا انقدر روی ساتو حساسی؟
‫ساتو...
‫بهم اعتماد به نفس می ده.
‫جدا؟
‫راستش...
‫وقتی سوزوکی سوابقش رو درآورد...
‫یه چیزی پیدا کردیم.
‫مطمئن نیستم...
‫که باید این رو بهت بگم یا نه.
‫ولی...
‫واقعا بهتره بگم.
‫چهار سال پیش...
‫یه نفر جلوی چشمات کشته شد، درسته؟
‫اون بخشی از باند قاچاق انسان بود.
‫قاتل اون...
‫ساتو بود.
‫شوخی می کنی.
‫باز هم هست.
‫اون دو روز بعد به خونه ات رفت...
‫و...
‫گلوی مادر و پدرت رو برید.
‫اون هم کار ساتو بود.
‫بگو عاشقمی.
‫چی؟ چرت و پرت نگو.
‫چرا خجالت می کشی؟
‫گفتی عشق! معلومه که خجالت می کشم!
‫پس چرا بدون خجالت می گی دوستم داری؟
‫- فرق می کنه. ‫- چیش فرق می کنه؟
‫آخه دوستت دارم و عاشقتم چه فرقی با هم می کنن؟
‫هیچ فرقی ندارن!
‫اشکالی نداره بگی دوستت دارم، ‫ولی نمی تونی بگی عاشقتم. چرا؟
‫این تبعیضه! ‫به این کارت می گن تبعیض!
‫باید از عشق معذرت خواهی کنی!
‫نمی خوام تبعیض قائل بشم!
‫ماموریت با موفقیت انجام شد!
‫(روزی به نام عشق) ‫(این داستان ادامه دارد...)
‫جکال خیلی احساساتیه ها.
‫نگران نباش.
‫نترس. من اینجام.
‫یه تفنگ هم به من بده.
‫برای کشتن ساتو؟
‫خیلی خطرناکه.
‫گلوله ها رو بعدا بهت می دم.
‫فعلا به گرفتنش عادت کن.
‫یه لحظه وایسا.
‫رشته اتون چطور باشه؟
‫نمک کمتر بریز. ‫ماپو توفوئه زیادی شور بود.
‫تقصیر من نیست!
‫الو؟
‫سلام ساتو. ‫خوشحال شدم اون روز دیدمت.
‫اوتسوبو.
‫باعث افتخاره که من رو یادته.
‫کوئیچی کاواهیرا.
‫(آکیرا ساتو)
‫حتی اسم واقعیم رو هم می دونی. ‫بیشتر احساس افتخار کردم.
‫باشه. پس من هم به اسم دیگه ای صدات می کنم.
‫فیبل.
‫می خوام باهات حرف بزنم. ‫می شه بیای پیشم؟
‫چیکار داری؟
‫معلومه، هیناکو.
‫احساس گناه می کنی. ‫واسه همین بهش نزدیک شدی، نه؟
‫گمونم زدم به خال.
‫انتظار نداشتم یه قاتل افسانه ای ‫اینطوری احساساتی باشه.
‫بیا در مورد آینده هیناکو صحبت کنیم. ‫یه ساعت دیگه به دفترم بیا.
‫باشه.
‫- یکم می رم بیرون. ‫- چی؟ کجا می ری؟
‫- دفتر اوتسوبو. ‫- قطعا تله است.
‫آره، ولی باز هم می رم. وظیفه امه.
‫- این کاریه که آدمای عادی می کنن، نه؟ ‫- کسی رو نکش.
‫می دونم.
‫یه لحظه وایسا. من هم باهات میام.
‫حالا که می دونم تله است، ‫نمی تونم بذارم تنهایی بری.
‫- مانع کارم نشو. ‫- نمی شم!
‫(جکال)
‫- وای! ‫- چیکار می کنی؟ اون مال من بود!
‫جکال از دست رفت!
‫اوتسوبو احتمالا دوربینا رو خاموش کرده.
‫گوش به زنگ باش. ‫این قطعا تله است.
‫فیبل طبقه هشتمه.
‫سکته کرده؟
‫درسته. برو.
‫خوبی؟ الو؟
‫جواب داد؟
‫- آکیرا! خوبی؟ ‫- آره. چیزی نیست.
‫شوخیت گرفت؟
‫یعنی چی چیزی نیست؟ ‫بمب گذاشته بودن!
‫- با نارنجک تله گذاشته بودن. ‫- عمدا فعالش کردی؟
‫اینطوری هر کی که می رفت داخل بدجوری آسیب می دید.
‫فیبل فرار کرد و به طبقه ششم رفت.
‫نقشه دوم رو اجرا می کنیم.
‫اطاعت. منتظر دستورم.
‫جوخه اول، ‫بهش حمله کنین.
‫- جوخه اول. دریافت شد. ‫- رفت توی یکی از خونه ها. دنبالش برین.
‫جوخه اول، ‫علمیات رو شروع کنین.
‫جوخه دوم، توی راهروی شرقی وایسین. ‫منتظر دستورات بمونین.
‫جوخه سوم، طبقه ششم، قسمت غربی. ‫منتظر دستوریم.
‫طرف مقابلمون فیبله. ‫حساب شده عمل کنین.
‫بی دقتی نکنین.
‫اطاعت. جوخه دوم، سمت شرقی طبقه ششم هستیم.
‫منتظر دستوریم.
‫فیبل داره از سمت بالکن دار طبقه ششم فرار می کنه. ‫جوخه های دوم و سوم وارد عمل شین.
‫جوخه دوم، اطاعت.
‫رفت داخل. ‫جوخه های اول و دوم، وارد راهرو شین.
‫جوخه اول، اطاعت.
‫جوخه دوم، اطاعت. ‫آغاز عملیات.
‫توی واحد 1063 هستش. ‫الان میاد توی راهرو.
‫دریافت شد. ‫موقعیت چطوره؟
‫اومد بیرون. جوخه اول، جلوش رو بگیرین.
‫جوخه اول، دریافت شد. ‫در حال آغاز عملیات بر اساس نقشه.
‫شاید بهتر باشه بریم پایین.
‫لعنتی. زدش.
‫داره به همراه بقیه ساکنین ‫از پله ها پایین می ره.
‫از بالا و پایین گیرش بندازین.
‫جوخه اول، اطاعت. جوخه دوم، بیاین بریم.
‫جوخه دوم، اطاعت.
‫هل ندین!
‫اینجا خیلی تنگه، ‫دست خودم نیست.
‫خطرناکه.
‫تردید نکنین! ‫گلوله هاش مشقی ان!
‫فیبل طبقه اوله.
‫- دریافت شد. ‫- اطاعت، به سمت همکف حرکت می کنیم.
‫دریافت شد.
‫- سلام. ‫- دریافت شد.
‫چقدر دود!
‫فیبل، کارت خیلی خوبه ها.
‫بهتر از چیزی که تصور می کردم.
‫ولی من هم می خوام ببرم، ‫هر کاری می کنم که ببرم.
‫یه دختر کَر توی واحد 3108 زندگی می کنه.
‫از طرفت یه کادو براش گرفتم.
‫بهتره قبل از این که اوضاع خیط شه، ‫بری پیشش.
‫- یوکو، تک تیراندازی که سمت بالکنه رو بزن. ‫- چشم.
‫تکرار می کنم، ‫تفنگ فیبل گلوله واقعی نداره.
‫نترسین!
‫اوناهاش. ‫داربست طبقه سوم، سمت غربی.
‫جلوش رو بگیرین.
‫- جوخه های اول و چهارم، وارد عمل شین. ‫- الان طبقه چهارمه.
‫(جکال)
‫زیادی تنگه!
‫- هل نده داداش! ‫- نمی دم! تو داری می کشی!
‫لعنتی!
‫برین! برین! گیرش بندازین!
‫جلوش رو بگیرین! هول نکنین!
‫جوخه دوم، برو به سمتش!
‫همه محاصره اش کنین!
‫طبقه پنجمه!
‫بیا بریم. برنگرد.
‫لعنتی!
‫آقای اوتسوبو، همونطور که انتظار داشتین شد. ‫با نقشه سوم کارش رو می سازیم.
‫اوناهاش. سمت بالکن.
‫- جوخه سوم، اطاعت. ‫- جوخه چهارم، اطاعت.
‫جوخه دوم، بیفتین جلو. ‫جوخه سوم، دنبال جوخه چهارم برین.
‫جوخه سوم، ‫از بالا و پایین محاصره اش کنین!
‫بمیر!
‫رفت طبقه دهم.
‫به سمت واحد 3108 می ره.
‫لعنتی.
‫اونجا رو.
‫یه مشکل اضطراری پیش اومده. ‫اون بچه از خونه اومده بیرون.
‫جدا؟
‫بچه ها واقعا خفن ترین موجودات دنیان! ‫همیشه آدم رو غافلگیر می کنن.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- معلومه، طبق نقشه پیش می ریم.
‫لعنتی!
‫- داربست طبقه دهم! همه برین سراغش! ‫- اطاعت.
‫آکیرا! یه مشکل بزرگ!
‫یه دختر بچه سر داربست وایساده!
‫نه! وایسا!
‫آکیرا! جلوش رو بگیر!
‫آکیرا؟
‫نگران نباش. ‫از پسش برمیام.
‫به اون میگی از پسش براومدن؟
‫لطفا کسی رو نکش.
‫ماموریت با موفقیت انجام شد!
‫یوکو، برو دنبال سوزوکی.
‫- سوار یه مینی کوپر نقره ای شده. ‫- اطاعت. خودت چی؟
‫یه فکری می کنم.
‫- ساتوئه! می خوای من جواب بدم؟ ‫- نه! بذار خودم جواب بدم!
‫ساتو، خودتی؟
‫چه خبرا؟ چند وقتی هست حرف نزدیم.
‫همه چیز رو به...چه داغه!
‫می تونی یه ماشین برام جور کنی؟
‫ماشین؟ اون هاکوسوکا چی شد؟
‫اون دست یوکوئه.
‫واقعا نمی فهمم...
‫- ولی به کورو می گم یکی برات بیاره. ‫- من می رم!
‫- خودم رو خیلی سریع می رسونم! ‫- کجایی؟
‫(تاکویاکی)
‫ستاره ها دراومدن.
‫ستاره ها رو می بینی؟
‫آدمی مثل من، هر کاری هم کنه...
‫در برابر پهناوری فضا...
‫بی نهایت کوچیکه.
‫همه چیز...
‫کاملا بی ارزشه.
‫الانه که زیرش بخوره به زمین.
‫چیزی نبود، سنگ پرت کردم.
‫از اونجایی که کم تجربه ای، ‫فرض کردی نارنجکه.
‫تا تو حالا کسی رو نکشتی، پس...
‫به اندازه من دل و جرات نداری.
‫ساتو دنبالمون میاد؟
‫چه می دونم بابا.
‫اون زن دیگه کیه؟
‫یکی دیگه از اعضای باند قاتلین ساتو.
‫هیناکو، دقیقا به موقع اومدی.
‫برای تمرین، اون زن رو بکش.
‫چی؟
‫اگه دوست نداری بکشیش، ‫به پاها یا دستاش شلیک کن.
‫نزنی ها.
‫اون یکی از همرزمان ساتوئه.
‫هیناکو!
‫آهای! گفتم نزن!
‫هیناکو؟
‫دردم اومد!
‫چی؟
‫لعنتی!
‫دردم اومد.
‫آخ!
‫هیناکو، مشکل چیه؟
‫هان؟
‫من رو شوکه کردی.
‫تو پدر و مادرم رو کشتی.
‫گفته بودی گلوی پدر و مادرم بریده شده.
‫پلیسا نذاشتن این خبر پخش بشه، ‫ولی تو می دونستی.
‫می دونستی ‫که گلوهاشون بریده شدن!
‫چون کار خودت بوده!
‫ای بابا.
‫اونجا سوتی دادم.
‫درسته. من پدر و مادرت رو کشتم.
‫چرا؟
‫نمی تونستم بذارم ‫قضیه باند قاچاق انسان رو به پلیسا بگی.
‫واسه همین پدر و مادرت رو کشتم ‫تا بترسونمت.
‫ای بابا، من چیکار کردم؟
‫هیناکو.
‫ما با هم خیلی خوش بودیم.
‫خفه شو! حالم ازت به هم می خوره!
‫دوتا گلوله مونده! تفنگ رو محکم بگیر!
‫لعنتی!
‫ساتو، واقعا می خوای این کار رو بکنم؟
‫فیبله! لعنتی!
‫چه نقشه ای کشیده؟!
‫بزن دیگه! یالا!
‫این بهترین فرصته! بزن دیگه!
‫اصلا تکون نمی خورم. ‫به بدنم شلیک نکن.
‫اگه می خوای من رو بکشی، ‫سرم رو هدف بگیر. بزن دیگه!
‫بزن دیگه!
‫لعنتی!
‫هیناکو، یه فکری به ذهنم رسیده! ‫بذار کشتن پدر و مادرت رو تعریف کنم.
‫آهای! فیبل داره میاد!
‫ببین، داشتن گریه می کردن و اشک می ریختن...
‫گفتن براشون مهم نیست که بمیرن یا نه...
‫فقط از جون تو بگذرم!
‫قضیه رو حسابی گریه دار کرده بودن!
‫مثل سریالای آبکی تلویزیون بود!
‫خیلی حیف شد.
‫تو فرار کردی، ‫ولی خانواده ات که منتظر بازگشتت بودن...
‫غرق در خون کثیف و متعفنشون مردن!
‫نه، هیناکو! وایسا! ‫اونجا مین هست!
‫هیناکو، گوش کن!
‫تکون نخور. اگه پات رو بلند کنی، تیکه تیکه می شی.
‫غافلگیر شدم.
‫لعنتی...
‫آخه...
‫این چطور ممکنه؟
‫کل نقشه ام رو خراب کردی!
‫آخه چرا راه می ری؟ ‫کی گفت می تونی راه بری؟
‫راه رفتنت اون مین که قرار بود ‫ساتو بره روش رو حروم کرد!
‫جلوش رو بگیر! اگه شلیک کنه، میفته زمین!
‫- هیناکو! شلیک نکن! ‫- دیگه برام مهم نیست. خلاصم کن.
‫- یالا! بجنب، بزن! ‫- چرا...چرا...
‫اون پاها که در هر صورت به دردت نمی خوردن!
‫- آهای! هیناکو! شلیک نکن! ‫- تو برای کسی مهم نیستی!
‫- خفه شو! ‫- برو بگیرش!
‫- نمی تونی گولم بزنی! ساتو داره میاد! ‫- چی؟
‫- یالا! بزن! ‫- خفه شو!
‫نقشه که اینطوری نبود! ‫بس کنین!
‫عوضی احمق، پدر و مادرت بخاطر فرار تو مردن!
‫- می کشمت! ‫- گفتم بس کنین!
‫می بینی ستاره ها چقدر قشنگن؟ ‫مامانی و بابایی توی آسمون منتظرن.
‫- هیناکو، شلیک نکن!
‫- فیبل داره میاد! ‫- خودت هم برو پیششون!
‫ای...
‫کثافت بی وجود!
‫این دفعه قبل از افتادن گرفتمت.
‫ساتو؟
‫فیبل...
‫پات رو بذار اونجا.
‫ویلچر رو بگیر.
‫ساتو...
‫پشتت سالمه؟ ترکش خوردی؟
‫چیزی نیست.
‫سوزوکی.
‫بیا هیناکو رو نجات بدیم.
‫چرا از من کمک می خوای؟
‫خودت می دونی چیکار کنی.
‫یه کم اون طرف تر. آروم.
‫بیارش پایین.
‫آروم.
‫یه کم دیگه.
‫آروم.
‫یه سانت دیگه.
‫غیر ممکنه این کار جواب بده.
‫- هر دوتون تیکه پاره می شید. ‫- خفه شو! دیگه زر نزن!
‫مسخره به نظر میاد، ‫ولی این 2تا قاتل دارن به همدیگه کمک می کنن
‫این جواب نمی ده.
‫بیخیال پام شو.
‫برو عقب.
‫یادته دفعه قبلی چی گفتم؟
‫بالآخره یه روزی می تونی راه بری.
‫6ماه دیگه، ‫سر پا می شی و می ری قدم می زنی.
‫هیناکو داره خسته می شه. ‫برو بریم.
‫باشه.
‫سوزوکی، فقط یه فرصت گیرمون میاد. ‫از 3 تا 1 می شمارم.
‫ساتو...
‫- روت حساب می کنم. ‫- بهم اعتماد کن.
‫من سریعم.
‫برو که رفتیم.
‫3
‫2
‫3!
‫خوشبختم. من اوتسوبو هستم.
‫یه روزی می تونی راه بری.
‫هیناکو!
‫اگه سرعت ساتو نبود...
‫پات رو از دست می دادی.
‫هیناکو.
‫فیبل مثل سم می مونه.
‫اما گویا برای تو مثل یه داروی خوبه.
‫مسئله ای نیست.
‫برای این اون طوری کرد که بهش شلیک کنیم.
‫وایستا.
‫حالا که کاینوما اینجا نیست...
‫می فهمم که چقدر کاربلد بوده.
‫صبح بخیر، ساتو.
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر.
‫عکس های کریسمسی کشیدم.
‫- وای! نشونمون بده-
‫چه گرمایی.
‫ایده هاش واقعا دلگرم کننده اند.
‫این ها معرکه اند.
‫خیلی هم به شخصیتت می خورن.
‫همچون دختری رو می شناسی؟
‫نه، همین طوری کشیدم.
‫که این طور.
‫خوشم میاد که از روی ویلچرش بلند شده.
‫آره. عالیه.
‫لبخندش رو ببین. ‫چه لبخند گل و گشادی زده!
‫خیلی حیف شد.
‫یعنی چی...
‫آهای! باز هم نوشیدنی بیارید!
‫آکیرا؟
‫کجا رفتی؟
‫آکیرا! کجایی؟
‫این نامه رو بعد از خوندنش بسوزون.
‫فکر کنم فرق بین جایگاه های اجتماعیمون رو می فهمم
‫من 4سال پیش ‫توی اون ماشین گریه می کردم.
‫حقم بود که به خاطر فرار از خونه ...و درک نکردن پدر و مادرم
‫- اون طوری بشم ‫- ولم کن!
‫- کاملا تقصیر خودمه. ‫- هیناکو!
‫پدر و مادر من هم زیادی مواظبم بودن.
‫همه چیز از وقتی ‫که جلوشون وایستادم و فرار کردم شروع شد.
‫این بهای بی اطلاعیم از ساز و کار دنیاست.
‫اون روز هم اگه تو نیومده بودی...
‫به یه تاجر فروخته می شدم.
‫برای همین...
‫اصلا ازت کینه به دل نگرفتم.
‫حالا که همه چیز رو می دونم، فقط و فقط قدردانتم
‫اما می خوام یه لطفی در حقم بکنی.
‫6ماه دیگه، ‫می تونم روی پای خودم وایسم.
‫مطمئنم.
‫وایستا! من...
‫می خوام تصورش کنم.
‫نه دعا، بلکه تصور می کنم.
‫از جریان خون توی رگ هام گرفته...
‫تا اعصاب و ماهیچه ها...
‫و حتی جابجایی وزنم.
‫روش فیزیوتراپی که تو بهم یاد دادی.
‫همونطور که بهم یاد دادی...
‫هر روز تصورش می کنم.
‫و 6ماه دیگه، ‫مطمئنم که حول و حوش تابستون می شه...
‫می خوام یه کم راه رفتنم رو تصور کنی.
‫می خوام توشون روی پاهای خودم ایستاده باشم.
‫حس می کنم وقتی تصوراتت...
‫و واقعیت زندگی من به هم برخورد کنن...
‫دوباره...
‫همدیگه رو ببینیم.
‫بدرود.
‫مواظب خودت باش.
‫هیناکو سابا.
‫دوباره؟ می دونم ‫به عمد وقتی که شام درست می کنم میای.
‫اتفاقیه بابا.
‫مونجایاکی گذاشتی؟
‫اوکونومیاکیه بابا!