‫تقریبا هر کشوری...
‫یگان نظامی ویژه ی ردیابی داره...
‫که برای دستگیری تروریست ها...
‫محافظت از مرزها...
‫و شکار مجرم ها آموزش دیدن.
‫نزدیک نشو!
‫و حالا، این یگان ویژه...
‫قراره با یکی از دشوارترین اهدافشون...
‫یعنی جول لمبرت روبرو بشه.
‫بزن بریم، یالا!
‫سرباز سابق یگان ویژه ی ‫نیروی دریایی آمریکا...
‫و متخصص فرار...
‫خیلی خب، برگرد.
‫مأموریت جول اینه که این ‫یگان ویژه رو تست کنه.
‫برای چنین چیزی آماده نیستن. ‫اینجا قلمروی منه!
‫همچنین جول برنامه داره که به مدت ‫36ساعت از دستگیر شدن قسر در بره.
‫تسلیم شدن هرگز گزینه ی مورد نظر من ‫نیست، قبل از تسلیم شدن می میرم!
‫و امروز، جول با...
‫واحد تراز اول شناسایی فانتوم ارتش مواجهه می شه
‫داره از خط رویش درخت ها استفاده می کنه ‫ولی خب نمی تونه زیاد دور بشه.
‫طی 36 ساعت آینده...
‫- اوناهاش... ‫- جول سعی می کنه فرار کنه...
‫من هم به همون اندازه که سعی دارن ‫من رو شکار کنن، اون ها رو شکار می کنم.
‫همانطور که نیروهای ارتش...
‫خیلی نزدیکن اما نمی تونم حرکت کنم
‫- افتادن دنبالش تا دستگیرش کنن. ‫- هدف اون جلوئه!
‫تعقیب و شکار آغاز شد!
‫«جنوب شرقی آریزونا»
‫ارتش می دونه که امروز وارد ‫منطقه شون می شم!
‫ولی خب انتظار ندارن که این طوری از بالا بپرم پایین!
‫جول همین حالا وارد...
‫منطقه ی آموزشی ارتش آمریکا ‫یعنی پادگان هاچوکا شد...
‫که محل اسکان تیم فانتوم هستش... ‫
‫واحد ویژه ی جستجو و نجات ارتش آمریکا
‫هی رئیس، یه شرایط ویژه پیش اومده
‫با پرسنل تماس بگیر.
‫خوب می دونن که امروز جول اون ها رو تست می کنه
‫ساعت 6:30، در بخش شمالی پادگان هاچوکا
‫و همشون حاضرن!
‫یه چترباز وارد منطقه شده!
‫ما در موقعیت 535955 هستیم.
‫در مجاورت...
‫منطقه ای که آخرین بار باز شدن ‫چترش رؤیت شده.
‫بیایید این هدف با ارزش و مهم رو پیدا کنیم...
‫و فورا می خوامش.
‫«زمان باقی مانده تا خروج از منطقه: 36 ساعت»
‫باید این طوری فرض کنم که پایین اومدن من رو دیدن...
‫برای همین باید فورا از این نقطه خارج بشم
‫ولی وسایل خیلی خوبی روی چتره...
‫که نمی خوام اینجا رهاشون کنم ‫
‫جول همراه خودش حداقل تدارکات آورده...
‫و فورا اقدام به جمع آوری تدارکات ‫مورد نیاز از روی چترش می کنه.
‫ابریشم این چتر واقعا به کارم میاد...
‫هم برای پناهگاه شبانه و هم ‫برای پناهگاه روزانه.
‫نمی دونم دمای هوا چقدر ‫تغییر می کنه و چه طور می شه...
‫برای همین باید حسابی حاضر باشم.
‫بیا، یه تکه ابریشم خیلی خوب.
‫از این بندها برای خیلی کارها ‫می شه استفاده کرد...
‫چادر درست کردن، پناهگاه درست کردن، رگبند
‫از یه دسته بند خیلی خوب، استفاده های زیادی می شه کرد
‫علاوه بر این...
‫جول فقط یه کیف ابزار ابتدایی بقا رو ‫با خودش حمل می کنه...
‫که شامل یه چاقو، یه قطب نما، ‫یه چراغ قوه...
‫به همراه بیسیم خلبان و تعدادی نارنجک غیر کشنده می شه
‫همچنین قمقمه ای که شامل ‫1 لیتر آب هستش...
‫ولی هیچ غذایی به همراه نداره.
‫تیم شناسایی فانتوم در...
‫ردیابی اهداف مهم در عراق و ‫افغانستان تخصص داره.
‫عملیات رو شروع می کنیم.
‫حلـه!
‫این گروه در اصل در طول جنگ ‫جهانی دوم تشکیل شده...
‫و شامل بیش از 300 نیروی گلچین می شه...
‫از جمله، سرباز پیاده، مأمور شناسایی ‫و متخصص های ارتباطات.
‫این واحد آخرین مراحل آموزشی رو ‫دارن پشت سر می ذارن...
‫و مأموریت امروز، آخرین ‫آزمون اون ها...
‫قبل از اعزام شدن به رزمی واقعیه. ‫(فاصله تا جول: 3.2 کیلومتر)
‫ردیابی مسیر من برای اون ها خیلی راحته...
‫به خاطر اینکه در مسیر حرکتم، ‫این چمن ها می خوابن!
‫پس کاری که باید انجام بدم اینه که ‫یه مسیر فریب ایجاد کنم!
‫امیدوارم که این کار اون ها رو ‫یه کم از هدف دور...
‫و به اون طرف هدایت کنه.
‫به عنوان مأمور یگان ویژه ی نیروی دریایی...
‫روش های ضد ردیابی رو یاد ‫گرفتیم، دقیقا مثل همین...
‫اینکه یه مسیر اشتباه در خلاف جهت...
‫حرکت اصلیمون، ایجاد کنیم.
‫سعی دارم این علف ها رو تو همون ‫مسیری که ازش اومدم حفظ کنم.
‫خیلی خب.
‫حالا به این سمت می رم...
‫و همان طور که پام رو می ذارم روی علف...
‫فورا برش می دارم...
‫تا معلوم نشه که از اینجا رد شدم!
‫من در 3.2 کیلومتری ستاد فرماندهی ‫تیم شناسایی فانتوم فرود اومدم.
‫حالا 36 ساعت وقت دارم...
‫که 25 کیلومتر به سمت جنوب حرکت ‫کنم تا به نقطه ی خروج برسم...
‫جایی که باید با بیسیم، درخواست ‫هلی کوپتر نجات کنم.
‫تیم فانتوم اصلا نمی دونه که ‫نقطه ی خروج من کجاست...
‫و همچنین باید به صورت فیزیکی ‫من رو قبل از فرار دستگیر کنن.
‫اون کوه ها حداقل 8 کیلومتر با من فاصله دارن...
‫برای همین باید سریع حرکت کنم.
‫نه، برو سمت راست. ‫بیا عقب.
‫تیم فانتوم به انواع مختلفی از ‫اموال ارتش دسترسی داره...
‫اما الان روی...
‫مهارت های ردیابی زمینی ‫تمرکز کردن.
‫- سعی کنید رد پا پیدا کنید. ‫- خیلی خب.
‫رهبر تیم 10 نفره ی ردیابی...
‫گروهبان متیو اُوروی هستش.
‫مشخصا، باید مسیر حرکتش رو ‫پیدا کنیم...
‫و گاهی انجام این کار خیلی سخته، ‫به خاطر اینکـه خیلی وقت ها...
‫از روی زمین های سنگی عبور ‫می کنن.
‫اینطوری رد زیادی از حرکتشون ‫باقی نمی مونـه.
‫چترش رو پیدا کردیم!
‫سعی می کنیم رد پاهاش رو پیدا کنیم...
‫که از اینجا خارج شده.
‫مشاور و مربی آموزشی وی، پیتر کر ‫هستش...
‫سرباز بازنشسته ی ارتش با ‫20 سال سابقه.
‫وی الان متخصص آموزش های ‫تدبیری...
‫برای بهترین نیروهای دنیاست.
‫این قسمت از زمین، تغییر ‫رنگ داریم.
‫باید یه بررسی 360 درجه ای ‫انجام بدیم.
‫اینجا رو علامت می زنیم، و ‫بعدش حرکت می کنیم...
‫بررسی 360 درجه ای رو تموم می کنیم ‫تا ببینیم آیا از جاده رد شده یا نه.
‫مراقب مارها باشید!
‫به خاطر اینکه گروه فانتوم...
‫باید رد پاهای جول رو شناسایی ‫و تایید کنـه...
‫وی، یه برتری زمانی خیلی خوب ‫نسبت به گروه شناسایی داره!
‫کاری که گروه شکار الان داره ‫انجام میده...
‫اینـه که سعی داره رد پام رو ‫پیدا کنه.
‫من اینجا فرود اومدم.
‫اما کاری که کردم ایجاد یه مسیر ‫گمراه کننده بود...
‫دقیقا در این مسیر، بعدش ‫برگشتم...
‫و از این مسیر حرکت کردم.
‫حالا اونا پخش شدن و دارن ‫محوطه رو می گردن...
‫تا رد پام رو پیدا کنن...
‫یا مسیر گمراه کننده رو دنبال می کنن ‫یا مسیر اصلی من رو پیدا می کنن.
‫پخش میشن و می گردن، ‫در نهایت پیداش می کنن.
‫دنبالش می کنن تا دوباره گمش کنن...
‫در اینصورت دوباره پخش میشن، می گردن ‫و سعی می کنن رد پام رو پیدا کنن.
‫هر چی بیشتر پخش بشن و دنبال ‫رد پام بگردن...
‫بیشتر جلوی سرعتشون رو می گیرم.
‫به نظر میاد که اینجا از روش ‫ضد ردیابی استفاده کرده.
‫سعی داره هیچ ردی برای ما ‫به جا نذاره.
‫واسه اون خوبه، اما شرایط رو ‫واسه ما سخت می کنه.
‫به نظر میاد که چندتاست...
‫آره، بیشتر از یکیـه.
‫مسیر غلط جول...
‫سرعت پیشرفت کار گروه فانتوم رو ‫گرفتـه.
‫می خوام اینجا یه رد ابتدایی ‫و جزئی پیدا کنم.
‫در حالی که گروه فانتوم سعی داره...
‫نقطه ی نفوذ رو پیدا کنـه...
‫جول حدود 2.4 کیلومتر رو طی کرده.
‫آه!
‫خیلی خب.
‫حالا که یه فاصله ای بین خودم و ‫تعقیب کننده ها ایجاد کردم...
‫بیاید در مورد استراتژیمون ‫صحبت کنیم.
‫این نقشه ی منه.
‫من اینجا فرود اومدم، غرب باند فرودگاه...
‫و باید بیام پایین...
‫و وارد این کوه ها بشم...
‫تا به این نقطه ی مرتفع در ‫اینجا برسم.
‫به محض اینکه برسم اونجا، با بیسیم ‫تماس می گیرم تا بیان دنبالم.
‫و اونا هم یه هلی کوپتر می فرستن ‫تا من رو از اینجا خارج کنـه.
‫نمی تونن هلی کوپتر رو اونجا ‫منتظر من بذارن...
‫به خاطر اینکـه اینطوری همه ‫می فهمن کجا دارم میرم...
‫واسه همین اونا در حالت آماده باش هستن ‫تا زمانی که من بهشون بگم بیان!
‫می خوام هر چه سریع تر برسم ‫اونجا.
‫می خوام هر چه سریع تر از ‫اینجا خارج بشم.
‫مسیر خیلی دشواری پیش رو داریم، ‫پس خودت رو واسه سختی آماده کن!
‫میریم!
‫همانطور که جول به سمت جنوب ‫حرکت می کنه...
‫گروه فانتوم هنوز در حال گشت ‫زدن و پیدا کردن رد پاست...
‫در حالی که فقط 800 متر پیشرفت داشتن. ‫(فاصله تا جول: 2.4 کیلومتر)
‫اینا یه رد پای خیلی خوب داریم.
‫می بینی؟
‫آره، رد پای خوبیـه. ‫بوت های قدیمی به سبک ویتنام.
‫اینجا رد پای خوبی پیدا کردیم. ‫بوت های جنگلی شناسایی و مورد تاییده.
‫جایی که بودیم، اونجایی که رد پا رو ‫پیدا کردیم...
‫می تونیم یه خط بکشیم و همه ی ‫نقاط رو...
‫به هم وصل کنیم.
‫شماها جستجوی اصلی رو انجام بدید، ‫ما میریم جلو.
‫پیتر کر تیم فانتوم رو به دو گروه ‫تقسیم می کنه.
‫خیلی خب، بیاید بریم.
‫تیم گروهبان اوروی...
‫مسیر تایید شده ی جول رو ‫دنبال می کنه...
‫در حالی که تیم دوم شناسایی، ‫جهشی رو به جلو حرکت می کنه.
‫این یه استراتژی موثر نظامی ‫هستش...
‫که باعث میشه واحدها فاصله ی ‫مطلوبی نسبت به اهدافشون...
‫به دست بیارن، و اونا رو داخل منطقه ‫گیر بندازن.
‫خیلی خب، موقعیتی که اینجا ‫داریم اینـه که...
‫الان در این جاده هستیم!
‫اینجاییم!
‫در مسیر رد پا پیدا کردیم.
‫کاری که قراره انجام بدیم اینه که ‫از این موقعیت، تیم دوم رو...
‫در یک حرکت جهشی، بفرستیم ‫جلو...
‫تا یا رد پا پیدا کنن...
‫یا اینکـه خوش شانس باشن ‫و هدف مستقیم بره سمتشون!
‫ما هم به مسیرمون ادامـه میدیم و ‫میریم سمتشون، بعدش ازشون جلو...
‫می زنیم و حرکت جهشی رو ادامـه ‫میدیم.
‫ایناهاش، اینجا هم هست.
‫این قطعا رد پاست!
‫هنوز داره میره سمت جنوب، ‫به سمت آخرین خط مرزی.
‫جول حدود 3.2 کیلومتر از گروه ‫فانتوم فاصله گرفته...
‫اما اگه اونا به حرکت جهشی ‫ادامـه بدن...
‫اونوقت پیشگام بودن جول، برای ‫حفظ مسیر کافی نخواهد بود.
‫داریم میریم سمت پای کوه...
‫جایی که به نظر ما هدف قراره بره.
‫«فاصله از ارتش: 3.2 کیلومتر»
‫این پل هوایی، بهترین جا واسه ‫نصب تله...
‫یا کمین کردن هستش!
‫من یه سری رد پا رو به سمت یه نقطه ی ‫کاملا مشخص ایجاد می کنم...
‫و اونا هم متوجـه چنین چیزی میشن.
‫پس اگه باهوش باشن، کاری ‫که انجام میدن....
‫اینـه که برای عبور یه جای ‫دیگه پیدا می کنن...
‫با این دانش که من از اینجا ‫رد شدم...
‫و خب اینجا هم محلی مناسب ‫برای ایجاد تله ست!
‫از روی سنگ ها رد میشم و برمی گردم تا ‫اینطوری رد پاهای برگشتیم مشخص نشن!
‫خیلی خب.
‫حالا میریم کنار تا تله ها رو ‫نصب کنیم.
‫از یه نارنجک دودزای غیر کُشنده ‫استفاده می کنم.
‫کاری که اینجا انجام میدم...
‫اینه که، این نارنجک رو می ذارم ‫داخل این کُنده...
‫و یه سیم مخفی بهش وصل می کنم.
‫کاری رو انجام میدم که بهش ‫میگن مرد مُرده...
‫نقطه ی مهار برای سیم مخفی...
‫تا بتونم بدون ایجاد مزاحمت برای ‫نارنجک، کار رو انجام بدم.
‫می خوام تا جای ممکن ردی ‫روی زمین باقی نمونـه...
‫وقتی دارم این کار رو انجام میدم.
‫این رو می کِشم این سمت!
‫تو یه عملیات واقعی...
‫با این کار، یه نفر رو زخمی می کردم ‫و نمی کُشتمش.
‫اینطوری اون شخص رو از بازی ‫خارج می کردم.
‫علاوه بر این، شخصی که باید از نظر پزشکی بهش ‫رسیدگی کنه هم از بازی خارج میشد.
‫همچنین شخصی هم که باید وسایلش رو ‫حمل می کرد...
‫از بازی خارج میشد.
‫اینطوری، با زخمی کردن یه نفر، ‫سه نفر رو از بازی خارج می کردم.
‫اما در این عملیات، فقط می خوام ‫اونا رو بترسونم.
‫می خوام برم رو مخشون!
‫می خوام بدونن که اصلا نمی تونن من رو ‫سرسری بگیرن...
‫اینکـه موقع حرکت، شکارشون می کنم...
‫دقیقا به همان اندازه که اونا ‫می خوان من رو شکار کنن.
‫یه حرکت اشتباه باعث میشه ‫نارنجک منفجر بشه.
‫ماموریت سرباز سابق یگان ویژه ی ‫نیروی دریایی، جول لمبرت...
‫اینـه که از دست...
‫تیم شناسایی فانتوم ارتش آمریکا ‫فرار کنـه و دستگیر نشه.
‫تو مسیرش یه سورپرایز...
‫برای گروه فانتوم گذاشته تا اینطوری ‫از روش هاشون انتقاد کنن.
‫اینجا رد پا می بینم! ‫رد پای خوبیـه!
‫اوه آره، قطعا ردش رو زدیم!
‫یه وادی خوب و مخفی دیگه ‫پیدا کردم.
‫وادی یه منطقه ی کم ارتفاع ‫هستش...
‫که وقتی سیل بشه، آب ازش ‫عبور می کنه...
‫پس طبیعتا کف این محیط از ‫سنگـه.
‫شاخ و برگ زیادی اینجاست، به ‫خاطر اینکه آب از اینجا رد میشه.
‫پس از دید هوایی مخفی هستم...
‫و کسی نمی تونـه من رو این ‫پایین ببینـه.
‫نقطه ی خروج جول...
‫تقریبا 22 کیلومتر به سمت جنوبـه...
‫و همچنین 3 هزار متر عمودی، ‫بالای موقعیت فعلیش.
‫گروه اول داره به جول نزدیک ‫میشـه...
‫اما مسیر حرکتی جول، داره اونا رو ‫مستقیما به سمت تله هدایت می کنه.
‫آره، اینجا رد بوت داریم.
‫به نظر میاد بوت جنگلی باشه.
‫این یکی هم خیلی کامل ‫و منطقیـه.
‫بوت جنگلی.
‫دنبال رد پا یا مسیر ساختگی ‫باشید.
‫اونجا مراقب باش کلی!
‫یه تله اینجا داریم که ‫به سیم مخفی وصل شده.
‫دیدیش؟ دقیقا چیه؟
‫یه نارنجک دستی که به سیم ‫مخفی وصل شده.
‫نکشش! ‫نکشش!
‫می تونی خنثی کنیش؟
‫خب، از نوع آزاد شدنی هستش ‫یا کشیدنی؟
‫ضامنش هنوز داخله. ‫میشه سیم رو ازش جدا کرد.
‫به هر حال مراقب قدم هات باش.
‫بین موقعیت کلی و کُنده، یه ‫سیم وجود داره.
‫آماده ش کرده.
‫قیچیش کن!
‫این بهمون چی میگه؟
‫اینکـه طرف کارش رو بلده.
‫آره، و؟
‫داره ضد ردیابی انجام میده.
‫دقیقا.
‫اینطوری پیش میره. ‫ضد ردیابی...
‫خیلی خب، می گیریمش.
‫ضد ردیابی انجام میده، ‫تله می ذاره...
‫سعی داره ما رو منفجر کنه... ‫پس واسه رقابت آماده ایم!
‫مراقب باشید!
‫اگه نقاط باریک و تنگ دیدید...
‫اگه فکر کردید که سعی داره ‫شما رو به اون سمت هدایت کنه...
‫دورش بزنید و سعی کنید از ‫پشت برید سراغ اون منطقه.
‫ضد ردیابی یه چیزه...
‫کاری که اون انجام میده ‫یه چیز دیگه.
‫اون دیگه یه مُرده ست!
‫هر وقت مجبور میشم از چنین ‫جاده ای عبور کنم...
‫می خوام با زاویه ی 90 درجه ‫انجامش بدم.
‫حتی اگه مسیر سفرم فرق کنه.
‫به خاطر اینکه حرکت با زاویه ی 90 ‫درجه، باعث میشه...
‫مسیر حرکتم لو نره...
‫و زمان خوبی برای تغییر جهتـه...
‫تا یه مقدار گمراهشون کنم.
‫اگه در امتداد این زاویه ‫دنبالم باشن...
‫انتظار دارن که در همین ‫زاویه به حرکتم ادامه بدم...
‫پس جاده زمان خوبی برای ‫انتخاب یه مسیر دیگه ست...
‫که ببینم می تونم یه مقدار گمراهشون ‫کنم یا نه.
‫داریم میریم به سمت جنوب.
‫همانطور که داریم حرکت می کنیم، ‫از این وادی رد میشیم...
‫تا ببینیم می تونیم تاییدیـه ای ‫از حضورش به دست بیاریم یا نه.
‫یا اینکه می خوای فقط به اون ‫سمت حرکت کنی؟
‫چی پیدا کردی داداش؟
‫هیچی پیدا نکردم.
‫هیچ ردی اینجا نیست.
‫من چیزی جز ردهای قدیمی ‫اینجا نمی بینم.
‫خب، در حال حاضر، رد پای ‫هدف رو گم کردیم.
‫داره حرکات ضد ردیابی ‫انجام میده.
‫واقعا خیلی خوب داره این ‫حرکت رو انجام میده.
‫پس، باید یکی از امکاناتی که داریم رو ‫وارد بازی کنیم!
‫گروه فانتوم می خواد یو اِی وی...
‫یا هواپیمای بدون سرنشین ‫خودش رو اعزام کنـه.
‫اجازه ی دسترسی به عقاب خاکستری ‫بهشون داده شده.
‫یه درون 21 میلیون دلاری که ‫برد پروازی 30 ساعتـه داره...
‫می تونـه به ارتفاع 8.8 کیلومتری ‫برسـه...
‫و همچنین به چندین دوربین ردیابی ‫هدف، مجهز شده.
‫گروه فانتوم، دریافت شد.
‫موقعیت جول الان در خطر میفتـه.
‫شروع به پرواز کردیم!
‫اینجا چه خبره؟ ‫هدف الان کجاست؟
‫قربان، الان هر دو مورد در ‫مسیر هستن.
‫باید سه دقیقه فاصله داشته باشن.
‫مدیر تیم هواپیماهای بدون سرنشین، ‫رئیس فلورس هستش...
‫که هر چیزی که درون می بینـه رو ‫از فرودگاه عملیاتی موقت...
‫تحت نظر داره...
‫و مختصات رو به تیم ردیابی منتقل ‫می کنـه.
‫یه هدف خیلی مهم روی زمین داریم.
‫اصلا نباید این شخص رو ‫گم کنیم!
‫باید تا آخر روز پیداش کنیم.
‫«فاصله از ارتش: 4.8 کیلومتر»
‫یو ای وی!
‫بیا اینجا! بیا این زیر!
‫عقاب خاکستری که سیستم ‫ناوبری پیشرفته ای داره...
‫و به سیستم دوربینی مدرنی ‫مجهز شده...
‫می تونـه از فاصله ی 8 کیلومتری...
‫در آسمان، شماره پلاک ماشین ها رو ‫بخونـه.
‫سعی دارم از یه مخفیگاه به یه ‫مخفیگاه دیگه برم...
‫و داخل سایه ها بمونم تا ریسک ‫لو رفتن رو به حداقل برسونم.
‫می تونم ببینمش، اوناهاش!
‫باید به حرکت ادامـه بدم.
‫دوربین روی هدف زوم کرده!
‫هنوز یه مقدار باهاش فاصله داریم...
‫اما داریم افرادی رو می بینیم...
‫که به سمت جنوب و جنوب شرقی ‫در حرکت هستن.
‫- آره، می بینی داره حرکت می کنه؟ ‫- اوناهاش!
‫اون همون شخصیـه که ‫دنبالشیم.
‫ایول، پیداش کردیم.
‫به تیم 1 و تیم 2 بگو که فاصله شون رو ‫کم کنن.
‫همانطور که ستاد فرماندهی...
‫جول و فیلمبردارش رو شناسایی می کنه...
‫مختصات جی پی اس، به واحدهای ‫شناسایی زمینی فانتوم بیسیم میشن.
‫یک، دو، رومئو.
‫ویسک، ویکتور، 5، 7، 2، 5، 8.
‫وقفـه!
‫خیلی خب، بزن بریم.
‫با این می تونیم حدود 5 کیلومتر ‫از مسیر حرکتی رو مسدود کنیم.
‫اگه به آخرین مکان شناخته شده بریم...
‫می تونیم فضایی که بین موقعیت ‫فعلیمون هستش رو از بین ببریم...
‫و فاصله ی زمانی و مسافتی موجود رو ‫کم کنیم...
‫و در نهایت بگیریمش.
‫گروه فانتوم بالاخره برگشت به ‫مسیر حرکتی جول.
‫برید، برید، برید!
‫الان نمی دونم شرایط چیـه.
‫یو ای وی ابزاری موثر برای ‫شناسایی هستش.
‫پس باید اینطوری فرض کنم که ‫موقعیت فعلیم رو می دونن...
‫و افتادن دنبالم.
‫باید به حرکت ادامـه بدم. ‫اینجا اصلا احساس امنیت نمی کنم.
‫جول به سمت کناره تپه ها حرکت ‫می کنه...
‫و هنوز 16 کیلومتر از نقطه ی ‫خروج فاصله داره.
‫پشت سرش، گروه یک و گروه دو، ‫دارن به سمت موقعیتش حرکت می کنن...
‫و فقط 365 متر فاصله دارن...
‫در حالی که یو ای وی هم همچنان ‫جول رو از آسمان تحت نظر داره.
‫اوناهاش.
‫خیلی خب، باید گروه یک و دو رو ‫منتقل کنیم.
‫مختصات محل 55715 هستش.
‫دریافت شد. ‫ویسک، ویکتور، 5، 7.
‫نه، نه!
‫عوضی!
‫یارو روی صخره هاست!
‫سمت چپ می بینمش!
‫پیدات کردم!
‫برای اولین بار...
‫گروه فانتوم روی زمین جول رو ‫رویت کرد.
‫- اونجا می بینیش؟ ‫- آره.
‫- می بینیش؟ ‫- آره.
‫باید بریم اون بالا. ‫دریافت شد.
‫حالا باید فیزیکی دستگیرش ‫کنن...
‫و جول اصلا نمی دونـه که اونجا ‫چقدر بهش نزدیک شدن.
‫بازی منصفانه ای هستش.
‫10 سال آموزش رزمی...
‫جول لمبرت، عضو سابق یگان ویژه ی ‫نیروی دریایی رو آماده کرده...
‫که از دست هر نیروی ردیابی ای ‫فرار کنه...
‫اما گروه شناسایی فانتوم، یو ای وی ‫اعزام کرده.
‫حالا موقعیت جول و فیلمبردارش رو ‫مشخص کردن.
‫اوناهاش!
‫به گروه یک و دو بگو که فاصله رو ‫کم کنن.
‫همچنین داره از خط رویش درخت ها ‫حرکت می کنه.
‫«زمان باقی مانده تا خروج از منطقه: ‫27 ساعت و 11 دقیقه»
‫یو ای وی!
‫یو ای وی، یه هواپیمای بدون ‫سرنشین هستش.
‫یه درون!
‫اساسا یه...
‫هواپیمای کوچیک کنترل از ‫راه دور دارن...
‫که با دوربین هاش دنبال ‫من می گرده.
‫خلاص شدن از دست یو ای وی، ‫اولویت اول جول هستش.
‫واسه همین بین درخت ها حرکت ‫می کنـه...
‫تا ردیابی حرکاتش از آسمان، ‫سخت بشه.
‫الان کجاست؟ ‫نمی بینمش.
‫فانتوم، این رد پا... ‫جواب منفیـه!
‫بهتون که گفتم از خط رویش درخت ها ‫استفاده می کنه...
‫و همچنین از تیغـه ی کوه و ‫اون نهر.
‫گمش کردیم، الان اصلا نمی دونیم ‫کجاست.
‫داریم وظیفه مون رو درست ‫انجام میدیم؟
‫بله قربان، داریم وظیفه مون رو ‫انجام میدیم.
‫اما اینطور به نظر نمیاد.
‫به خاطر اینکه یه هدف خیلی ‫مهم رو گم کردیم.
‫کل صبح رو صرف پیدا کردن ‫این یارو کردیم...
‫و حالا گمش کردیم؟
‫خورشید از دره کنار رفت...
‫پس به زودی به آنسوی افق ‫میره...
‫و بعدش اینجا حسابی تاریک ‫میشه.
‫و من گرسنه هستم و قند خونم ‫اومده پایین.
‫یواش یواش دارم قدرت تفکرم رو ‫از دست میدم...
‫و از نظر فیزیکی حسابی ‫دارم ضعیف میشم.
‫اصلا نمی تونم تو چنین زمینی ‫در شب حرکت کنم.
‫خیلی دوست دارم ولی خب ‫نمی تونم.
‫این زمین واسه حرکت در ‫شب خیلی خطرناکه.
‫باید یه جای امن واسه استراحت ‫در شب پیدا کنم.
‫حالا که خورشید داره غروب ‫می کنه، سرعت خیلی مهمه.
‫حالا که داره شب میشه و ‫جول رو هم گم کردن...
‫یو ای وی به پایگاه برمی گرده ‫تا سوخت گیری کنـه و...
‫صبح روز بعد، دوباره به پرواز ‫دربیاد.
‫بیاد بریم اونجا، وارد اون دره بشیم...
‫و یه جایی واسه مستقر شدن ‫در شب پیدا کنیم.
‫وقتی خورشید غروب می کنه، ‫دیگه قدرت دید از دست میره.
‫می دونی، نور خوشید باعث میشه ‫خیلی چیزها رو ببینیم...
‫بازتابی که از رد پای زمینی ‫ایجاد میشه...
‫ردهای هوایی و غیره.
‫در شب، چنین چیزی رو نداریم.
‫میشه با استفاده از چراغ سفید، ‫سبز، قرمز...
‫یا دید در شب ردیابی کرد، اما خب ‫باید همه ی شرایط رو سنجید.
‫اگه همینطوری حرکت کنیم...
‫موقعیتمون رو لو بدیم یا ‫نزدیکش بشیم...
‫اونوقت می فهمـه کجاییم!
‫و از هر نقطه ای که باشه، ‫پا به فرار می ذاره.
‫محل مستقر شدنم رو پیدا کردم.
‫زمین اینجا نرمـه...
‫که مواد عایقی زیادی داره...
‫که باعث میشه از زمین ‫فاصله بگیرم...
‫آخـه امشب اینجا به شدت ‫سرد میشه.
‫می خوام اطراف محلی که ‫مستقر میشم یه سیستم...
‫هشدار ایجاد کنم!
‫در سرتاسر نقاط ورود مقداری ‫طناب می بندم...
‫تا اگه در شب دنبالم بودن، بتونم ‫نزدیک شدنشون رو ببینم.
‫و اگه یه نفر بیاد سراغم...
‫قسمتی از بدنشون به این ‫طناب می خوره...
‫و خیلی راحت پاره ش می کنن...
‫که اینطوری صدای بلند پاره ‫شدنش رو...
‫قطعا می شنوم.
‫حالا باید برم یه چیزی ‫واسه خوردن پیدا کنم.
‫نه جول و نه گروه فانتوم...
‫نمی دونن که...
‫در فاصله ی 304 متری همدیگه ‫مستقر شدن...
‫و فقط خط الراس کوه اونا رو از هم ‫جدا کرده.
‫با این حال، از اونجایی که جول ‫هیچ آذوقـه ای نداره...
‫باید از کمپ امنی که پیدا کرده ‫خارج بشه...
‫تا در تاریکی غذا پیدا کنـه.
‫این کاکتوس راکتی هستش ‫که قابل خوردنـه.
‫و الان، هر چیزی که خوردنی ‫باشه رو می پسندم.
‫بالاخره یه چیزی واسه خوردن ‫پیدا کردم.
‫کاکتوس راکتی تیغ های پرز دار ‫و کوچیکی روش داره.
‫اگه اینا وارد دهان یا حتی ‫دست هام بشن...
‫قشنگ حسشون می کنم!
‫18 ساعتـه که دارم راه میرم و ‫فردا خیلی سخت خواهد بود.
‫دیگه صاف شد، ولی خب باز هم ‫باید حسابی مراقب باشم.
‫شامم آماده شد.
‫اوم!
‫به جز این رگه هایی که داره، ‫واقعا خوشمزه ست!
‫آه!
‫حالا باید بریم بخوابیم!
‫جول که شامش رو خورد...
‫به کمپی که زده بود برمی گرده.
‫در همین حین، گروه فانتوم یه ‫گشت شبانـه رو تشکیل میده...
‫و دنبال هر نشونه ای از جول می گرده.
‫با این دانش که آخرین بار...
‫در 400 متری موقعیت فعلیشون ‫بوده.
‫داریم یه پایگاه گشتی رو ایجاد می کنیم، ‫این موقعیت رو حفظ می کنیم.
‫که کمک می کنه استراحت کنیم ‫و عملیات های گشتی رو ترتیب بدیم.
‫مشاور نظامی، پیتر کر، یه ‫مرز پدافندی گسترده رو ترتیب میده...
‫با شعاع 365 متر.
‫و جول، که داره به کمپش برمی گرده...
‫و می خوام تو به سمت جلو بری!
‫ناخواسته، از این مرز پدافندی ‫عبور می کنه!
‫دریافت شد، بذار وسایلم رو بردارم.
‫بخواب! بخواب!
‫«فاصله از جول: 30 متر»
‫باید خیلی آروم و ساکت ‫حرکت کنم.
‫باید حسابی مراقب قدم هام باشم.
‫باید قبل از اینکه پام رو با وزن کامل ‫بذارم روی زمین، مسیر رو تست کنم...
‫به خاطر اینکه شکستن یه شاخه ی ‫کوچیک...
‫باعث میشه موقعیتم لو بره!
‫رسیدیم، بجنب. ‫همینجا مخفی میشیم.
‫می خوام بری سمتش و...
‫بعد وارد موقعیت ثابتی بشی.
‫دارن نزدیک میشن اما خب ‫نمی تونم تکون بخورم.
‫تنها کاری که می تونم انجام ‫بدم اینه که تکون نخورم.
‫گروه شکار الان به 15 متری جول ‫رسیده.
‫تو پایگاه؟
‫آره.
‫شنیدی؟
‫جول لمبرت، عضو سابق یگان ‫ویژه ی نیروی دریایی...
‫تحت تعقیب واحد شناسایی ‫فانتوم ارتش آمریکا قرار گرفته.
‫تنها کاری که می تونم انجام بدم ‫اینـه که از اینجا تکون نخورم.
‫دارن میان این سمت؟
‫و حالا در فاصله ی 15 متری از ‫تیم شناسایی، پنهان شده.
‫شنیدی؟
‫چیزی می بینی؟
‫نه.
‫- از سمت راست دوباره شروع کنیم؟ ‫- آره.
‫- برگردیم پایگاه؟ ‫- آره.
‫اعضای گروه فانتوم که اصلا ‫نمی دونستن چقدر به جول...
‫نزدیک هستن، میرن پیش هم و ‫فرصت فرار جول مهیا میشه.
‫باید از اینجا برم، برگردم ‫به کمپی که زدم.
‫جول 300 متر به سمت جنوب، ‫به کمپی که زده بود میره...
‫که باعث میشه تحت پوشش ‫خط الراس کوه قرار بگیره.
‫تعداد کمی هستن که...
‫به این فکر کنید که کی دنبالش ‫می کنه.
‫این یارو از نظر فیزیکی واقعا ‫آماده ست، جدی میگم، آماده ست!
‫از روی تپه به سرعت بالا رفت.
‫از مهارت های درستی استفاده ‫می کنه.
‫روش ضد ردیابیش هم خیلی ‫خوب بود.
‫شخصیـه که حسابی آموزش دیده.
‫شاید تا الان از اینجا رد شده باشه.
‫اگه اینطور باشه، کارمون رو شروع ‫می کنیم و میریم دنبالش.
‫خیلی خب، این تمام اطلاعاتیـه ‫که داریم.
‫خوبـه.
‫واسه قهوه ی صبح.
‫برتری ای که گروه فانتوم الان ‫داره...
‫مثل هر گروه شکار دیگه ای، ‫تدارکات کامل هستش.
‫آتیش، آذوقـه و از نظر تعداد، ‫ایمنی دارن.
‫الان احتمالا دیگه آبی براش ‫نمونده...
‫و هر چیزی که از زمین پیدا ‫کنه رو می خوره.
‫طرف قطعا آسیب دیده، حسابی ‫بهش فشار آوردید.
‫شک ندارم که خیلی خسته شده.
‫- ما هنوز فردا صبح رو داریم. ‫- آره دقیقا.
‫هوا خیلی سرده.
‫تا زمان طلوع خورشید، هوا سردتر هم میشه. ‫(زمان باقی مانده تا خروج: 21 ساعت و 43 دقیقه)
‫پس کاری رو انجام میدم که ‫در حالت طبیعی انجام نمیدم...
‫یعنی آتیش روشن می کنم.
‫به خاطر اینکه الان بحث بقا ‫مطرحـه!
‫خیلی خب، اینجا یه مقدار هست.
‫سنگ خوب و تخت.
‫یه باتری 9 ولت رو از چراغ ‫اضطراری چشمک زنم در آوردم.
‫به همراه مقداری پشم فولاد ‫که داخل کوله ی خلبانیم بود.
‫جریان الکتریکی اینجاست، ‫یه باتری 9 ولت.
‫وقتی پشم فولاد با سرهای باتری ‫تماس پیدا می کنه...
‫جریان الکتریکی...
‫بین سیم های باریک پشم فولاد ‫جاری میشه...
‫و در نتیجه سیم ها خیلی سریع ‫به شدت داغ میشن.
‫روشن شد!
‫کبریت یا فندک ممکنـه ‫خیس بشن یا از کار بیفتن...
‫اما این روش مطمئن تره.
‫من ریسک رویت شدن رو به ‫حداقل رسوندم...
‫با روشن کردن آتیش در محیطی ‫کم ارتفاع.
‫همچنین توسط پوشش درخت های ‫اطرافم...
‫از دید بقیه پنهان شدم.
‫خیلی خب، آتیش دارم.
‫ابریشم چترم الان حسابی به ‫کمکم میاد.
‫الان پایینش رو به هم گره ‫می زنم.
‫این باعث میشه هوایی که بدنم ‫گرمش می کنه، داخل بمونـه...
‫و از کف به بیرون نشت نکنـه.
‫سعی می کنم این چیزی که ‫واسه چتر هستش رو...
‫تا حد ممکن دورم نگه دارم...
‫تا گرما رو از سوراخ های موجود ‫از دست ندم...
‫و بذارم حرارت بدنم این حفره رو ‫تا جای ممکن گرم کنـه.
‫اوه، شب طولانی ای در پیشه.
‫می دونم که اون افراد فردا صبح ‫اول وقت حرکت می کنن...
‫واسه همین باید قبل از اون ‫از اینجا خارج بشم.
‫بهشون این فرصت رو نمیدم...
‫که من رو موقع خواب دستگیر کنن.
‫باید حرکت کنم.
‫سفر سختی پیش رو دارم...
‫که باید از ارتفاعات زیادی ‫عبور کنم.
‫واسه همین هر چیزی که ‫بهش نیاز ندارم رو می ذارم اینجا...
‫تا بتونم در بهترین زمان از ‫این کوه برم بالا.
‫نور کافی ای برای حرکت وجود ‫نداره...
‫اما خب همچنین اونقدر تاریک هست ‫که نمی تونن ردم رو راحت بزنن...
‫واسه همین سعی دارم وقتی می تونم از ‫زمان استفاده کنم و از اینجا دور بشم.
‫اما اعضای گروه فانتوم بیدار شدن...
‫و دارن برای حمله نقشه می کشن.
‫یادتونه وقتی پارک کردیم مسیرهای ‫بمب های دست ساز رو مشخص کردیم؟
‫اونا وارد این تیغه ى كوه میشن.
‫انتظار میره که این اطراف باشه.
‫اگه این سمتی بره، وادارش می کنیم ‫بره اینجا.
‫نباید بذاریم از این مسیرهای ‫ساده و آسون بره!
‫آره.
‫قصدمون اینه که بفرستیمش بالای ‫یکی از تپـه ها.
‫فقط بگیریدش!
‫اسکات میره...
‫همانطور که یک ساعت دیگه ‫خورشید طلوع می کنه...
‫واحد فانتوم به دو تیم تقسیم ‫میشن و حرکت می کنن.
‫همانطور که گروه دو به سمت ‫تیغـه ی کوه حرکت می کنه...
‫گروهبان اوروی و گروه یک، ‫می فهمن که...
‫چقدر به هدفشون نزدیک بودن!
‫کل شب انقدر بهش نزدیک بودیم؟
‫شب رو اینجا گذرونده، تونسته ‫آتیش روشن کنـه.
‫نمی دونیم واسه روشن کردن ‫آتیش چی داشته.
‫آتیش روشن کرده بوده و حسابی ‫روش رو پوشونده بوده...
‫تا نورش رو نتونیم از دور ببینیم.
‫دقیقا می دونسته که چیکار ‫داره می کنـه.
‫همانطور که گروه شناسایی یک، ‫کمپ جول رو بررسی می کنه...
‫و دنبال رد پا می گرده...
‫جول حدود 1.6 کیلومتر از تیغـه ی ‫کوه رو طی کرده...
‫اما هنوز 1.6 کیلومتر دیگه باید ‫طی کنـه تا به نقطه ی خروج برسه.
‫گروه دوم هم در امتداد خط الراس ‫کوه در حال پیشرویـه...
‫و 800 متر به سمت شرق قرار داره...
‫و امیدواره که جول رو ببینـه و ‫دستگیرش کنه.
‫هدف من اون قسمت از آسمانـه که ‫بین درخت ها دیده میشه.
‫این یعنی خط الراس کوه اون ‫بالاست!
‫آخرین رد پای شناسایی شده...
‫سعی داریم پیداش کنیم.
‫این گِل تازه ست...
‫اینجا هم همینطور.
‫میشه یه الگوی حرکتی دید که ‫به سمت بالا رفتـه.
‫مسیری با کمترین مقاومت.
‫گروه شناسایی یک، مسیر حرکت ‫جول رو پیدا کرده...
‫و فورا شروع به پیشروی می کنه.
‫جول 26 ساعت میشه که در حال ‫فراره...
‫و 6 هزار کالری سوزونده.
‫در این مدت، تقریبا غذایی نخورده...
‫و فقط نیم لیتر آب مصرف کرده.
‫طی یک ساعت گذشته...
‫از تپه ای با شیب 90 درصد بالا رفته.
‫مطمئنم که این آسون ترین راه برای ‫رسیدن به...
‫نقطه ی خروج نبود.
‫که یعنی، اگه افرادی که دنبالم هستن ‫این منطقه رو به خوبی بشناسن...
‫از مسیر خیلی آسون تری استفاده ‫می کنن...
‫و ممکنـه که از من جلو زده باشن.
‫یو ای وی دوباره برگشته به آسمان ‫و دنبال جول می گرده.
‫به خاطر پوشش درختی نامتراکم...
‫درون تقریبا فورا جول رو ‫شناسایی می کنه...
‫و مختصات رو به گروه فانتوم ‫ارسال می کنه.
‫بچه ها، داره از خط رویش درخت ها ‫استفاده می کنه اما نمی تونـه زیاد دور بشه.
‫پیداش کردیم.
‫پاهام دارن آتیش می گیرن.
‫پشت پاهام دارن می سوزن، ‫ران های پام دیگه توان حرکت ندارن.
‫هوای اینجا هم به خاطر ارتفاع ‫خیلی رقیقـه...
‫و همچنین به خاطر صحرای مرتفع ‫خشکـه...
‫که داره آب بدنم رو خشک می کنه.
‫دارم سردرد می گیرم.
‫در ارتفاع 1.8 کیلومتری...
‫بدنش دو برابر بیشتر نسبت به...
‫سطح دریا، رطوبت از دست میده.
‫اگه همین مسیر رو طی کنـه، ‫همه چی حلـه.
‫اگه همینطور ادامـه بده ما هم ‫به دنبالش از اینجا میریم بالا.
‫با مختصات دریافتی از یو ای وی...
‫گروه یک از پشت به جول ‫نزدیک میشه...
‫در حالی که گروه دو، از کنار وارد ‫میشه و سعی داره جول رو گیر بندازه.
‫الان داریم مسیری رو طی می کنیم ‫که کمترین مقاومت رو داره.
‫یک رومئو یک.
‫نقطه ی خروج باید...
‫وقتی به قله برسم...
‫باهاشون تماس می گیرم...
‫و خوشبختانـه میان داخل منطقه...
‫و من رو فورا از اینجا می برن.
‫توان و وقت زیادی برام نمونده.
‫مراقب باشید، در نزدیکی شما سه ‫نفر رو رویت کردیم.
‫شکار یهویی دچار وقفـه میشه...
‫وقتی که رئیس فلورس تماسی رو...
‫از گشت مرزی محلی دریافت می کنه.
‫گشت های محلی، قاچاقچی های ‫مواد مخدر رو در منطقه رویت کردن.
‫دریافت کردیم قربان، الان اون ‫سه نفر رو داریم می بینیم...
‫با تصویر دریافتی از آلفای جنگجو.
‫حالا که این تهدید جدید...
‫نسبت به ماموریت تمرینی اولویت ‫پیدا می کنـه...
‫رئیس فلورس مجبور میشه که ‫یو اِی وی رو دوباره اعزام کنه...
‫تا گشت مرزی ازش استفاده کنه.
‫ماموریت ما وسیع تر شد و در نتیجه ‫روز طولانی تری رو خواهیم داشت.
‫مراقب باشید، گشت مرزی گزارش داده...
‫که قاچاقچی های احتمالی مواد مخدر، ‫در منطقه ی عملیاتی ما حضور دارن.
‫پس اگه چنین چیزی رویت کردیم، ‫براتون ارسال می کنم.
‫فقط این رو به تیم دو برسون.
‫کلیه ی مجوزهای پرواز در منطقه ‫لغو میشن.
‫باید حمایت کنید.
‫به تولید کننده های شبکه ی ‫دیسکاوری هم...
‫میگن که موقتا هلی کوپتر نجات ‫جول رو بیارن پایین.
‫دریافت شد، داریم هلی کوپتر رو ‫خاموش می کنیم.
‫موفق شدم.
‫الان فقط باید تماس بگیرم تا ‫بیان دنبالم.
‫لانه ی سگ، لانه سگ، ‫سگ سیاه هستم، تمام.
‫لانه ی سگ، سگ سیاه هستم.
‫برای خروج از منطقه آماده ام، تمام.
‫لانه ی سگ، لانه ی سگ، سگ ‫سیاه هستم، تمام.
‫گروه فانتوم داره به سرعت فاصله رو ‫کم می کنه.
‫اون بالاست!
‫حالا در 1.2 کیلومتری جول هستن...
‫لانه ی سگ، لانه ی سگ.
‫و جول هنوز نمی دونـه که...
‫کمکی در راه نیست!
‫خب، پادگان هاچوکا ظاهرا سال ‫1877 تاسیس شده.
‫اینجا پایگاه اصلی سواره نظام بوده...
‫جایی که ردیابی در ارتش آمریکا ‫شروع شد.
‫ظاهرا، سرخپوست های آپاچی...
‫مهارت های ردیابی رو به ‫سواره نظام آمریکا یاد دادن...
‫و این برنامـه از اون زمان تا ‫الان ادامـه داره.
‫اینجا محل تولد برنامـه ی ردیابی ‫ارتش هستش.
‫یه زمین نظامی مقدس و با ارزش.
‫طی 36 ساعت گذشته...
‫جول در حال فرار از دست ‫تیم شناسایی فانتوم ارتش بوده.
‫به نقطه ی خروج رسیده و ‫آماده ست که نجاتش بدن.
‫اما مدتی قبل، گشت مرزی آمریکا...
‫قاچاقچی های مواد مخدر رو ‫در منطقه رویت کرد...
‫الان اون سه نفر رو تحت نظر داریم.
‫و تمام رفت و آمدهای هوایی رو ‫لغو کردن...
‫از جمله هلی کوپتر نجات رو.
‫لانه ی سگ، لانه ی سگ، ‫سگ سیاه هستم.
‫جول از قضیه خبر نداره...
‫و منتظره تا بهش جواب بدن، گروه ‫فانتوم هم داره بهش نزدیک میشه.
‫سگ سیاه، آماده باش. ‫(فاصله از ارتش: 800 متر)
‫یه مشکلی برامون پیش اومده. ‫تکرار می کنم، یه مشکلی پیش اومده.
‫سگ سیاه، دریافت می کنی؟
‫نمی تونیم به محل بیایم.
‫تکرار می کنم، نمی تونیم به محل ‫بیایم، وقفـه در صحبت.
‫گشت مرزی موقتا اجازه ی ‫پرواز رو لغو کرده.
‫سگ سیاه، به نقطه ی خروج ‫بعدی برو.
‫28 کیلومتر جهت 180 سیرا.
‫دریافت کردی؟
‫دریافت شد لانه ی سگ.
‫دریافت کردم که باید به نقطه ی ‫خروج بعدی برم، تمام.
‫دریافت کردی؟
‫اینجا دیگه جایی نیست که ‫قراره بیان دنبالم!
‫باید به نقطه ی خروج بعدی ‫بریم...
‫که خیلی از اینجا دوره...
‫و گروه شکار هم دنبالمـه.
‫غذایی ندارم.
‫حدود 0.17 لیتر آب دارم و خب ‫حرکتم رو شروع می کنم.
‫نقطه ی خروج جدید جول...
‫3.2 کیلومتر به سمت جنوب شرقیـه.
‫استفاده از مسیر مستقیم، اگرچه ‫سریع تره...
‫اما خب موقعیت جول رو برای گروه ‫فانتوم و یو اِی وی فاش می کنه...
‫واسه همین برنامه ی جول حرکت در ‫امتداد تیغـه ی جنگلی کوه هستش...
‫تا اینطوری لو نره...
‫و بعدش به جنوب به سمت ‫نقطه ی خروج حرکت کنه.
‫این مورد در عملیات های رزمی ‫کاملا طبیعیـه.
‫تو افغانستان همیشه برامون ‫رخ میداد.
‫اما خب اصلا از ناامید کننده بودن ‫قضیه کم نمی کنه.
‫خدایا!
‫از یه تپـه ی خیلی پرشیب ‫اومدم پایین...
‫و حالا باید برم پایین و بعد از ‫یه تپه ی دیگه برم بالا.
‫آه!
‫و یه زمین خیلی پرشیب جلوم ‫قرار داره.
‫بجنب، بکش کنار رفیق.
‫سیستم ها و دارایی های نظامی ‫من کجان؟
‫پرواز کردن؟
‫30 دقیقه بعد، گشت مرزی...
‫شرایط اضطراری قاچاقچی های ‫مواد مخدر رو کنترل می کنه...
‫و یو ای وی دوباره به پایگاه ‫رئیس فلورس برمی گرده.
‫اینجا تکنولوژی داریم، تجربه داریم.
‫می تونیم این یارو رو بگیریم، ‫بیاید دستگیرش کنیم.
‫و کنترل هوایی الان می تونـه ‫در منطقه به کارش ادامـه بده.
‫از اون قلـه ی مرتفع اومدم ‫پایین...
‫و دارم وارد این دره ی بسیار پر شیب می شم
‫این انرژی خیلی زیادی...
‫ازشون می گیره که بیان ‫پایین و دنبالم بگردن...
‫محاله چنین کاری رو انجام بدن ‫
‫مگه اینکه مطمئن باشن من اون پایینم
‫پس از تمام مهارت های ‫رزمیم استفاده می کنم...
‫تا بدون اینکه رؤیت بشم ‫حرکت کنم...
‫و با استفاده از این روش ‫مسیر حرکتم لو نمی ره.
‫به جهت غرب مسیر رو براش تنگ می کنیم...
‫امیدواریم که اینطوری به سمت ‫زمین های کم ارتفاع حرکت کنه.
‫به محض اینکه این کار رو انجام بدیم، ‫می تونیم از جلوش در بیایم.
‫کمین می کنیم و بعد می گیریمش
‫گروهبان اوروی قصد داره یه تله بذاره
‫با شناسایی مسیر جدید جول ‫توسط یو ای وی...
‫گروه یک از پشت به جول فشار میاره...
‫در حالی که گروه2 پایین کوه ‫منتظر جول هستش.
‫بهشون بگو که ما حواسمون هست.
‫اگه سعی کنه بیاد پایین...
‫وقتی بیاد می گیریمش.
‫باید مطمئن بشیم که از این به ‫عنوان خروج استفاده نمی کنه.
‫اینجا مسیری هستش که کمترین مقاومت رو داره
‫لعنتی!
‫باید فرض کنم که یو ای وی من رو دیده... ‫
‫و الآن می دونن که کجا هستم!
‫اگه من جای اون ها بودم... ‫(فاصله از ارتش: 182 متر)
‫سعی می کردم نیروها رو جلوم قرار بدم...
‫تا سد راهم بشن!
‫و احتمالا از جناحین هم وارد میشن.
‫این طوری من رو وارد یه تله می کنن...
‫که یعنی تنها راهی که برام مونده...
‫اینـه که سعی کنم هر چه سریع تر ازشون جلو بزنم
‫این طوری هر حرکتی که ممکنه بخوان ‫انجام بدن رو پشت سر می ذارم.
‫اون بالا در خط الرأس کوه حرکت می بینم
‫گروه شکار احتمالا داره این ‫طرف رو نگاه می کنه...
‫با استفاده از دوربین دارن ‫محیط رو اسکن می کنن.
‫باید تا حد ممکن...
‫پنهان بشم تا لو نرم.
‫خوشبختانه بین اون ها و من ‫برگ و درخت زیاده...
‫پس موقعیتم رو شناسایی نمی کنن!
‫بخواب، بخواب!
‫خیلی به جول نزدیک شدن!
‫استراتژی گیر انداختن جول از 2طرف...
‫داره نتیجـه میده.
‫ریختن سرم!
‫حسابی ریختم به هم!
‫به نظر میاد دارن می رن!
‫بجنب، بیا حالا که می تونیم از اینجا بریم
‫باید دورشون بزنم...
‫جوری که لو نرم، در کنار تپه...
‫متأسفانه راهی وجود نداره!
‫باید در سایه ها حرکت کنم.
‫اگه الآن برم به فضای باز...
‫فورا گیر می افتم.
‫یو ای وی موقعیت جول رو پیدا کرد
‫با وجود برنامه ی جول که ‫راه رفتن در سایه ها بود.
‫خسته ست، دیگه جون نداره.
‫حسابی خسته شده.
‫وضعیت زمینی که روش حرکت می کنن ‫مدام بدتر می شه.
‫این به نفع ماست!
‫هدف از کنارتون رد شده!
‫رفیق!
‫می تونم اون ها رو ببینم، این یعنی ‫اون ها هم می تونن من رو ببینن.
‫حدودا 350متر.
‫حواستون باشه.
‫هدف شناسایی شده.
‫کد 3، اگه حالا از دره خارجش کنیم...
‫می تونید جلوش رو بگیرید.
‫بیایید انجامش بدیم!
‫در حالی که از فاصله ی 335 متری ‫از جنوب جول رو دارن می بینن...
‫به طرفش حرکت می کنن تا دستگیرش کنن
‫جول که دیگه چاره ای نداره...
‫به سمت نقطه ی خروج فرار می کنه
‫چیزی نمونده برسیم رفیق.
‫فقط 300 متر از ما جلوتره.
‫لانه ی سگ، سگ سیاه هستم. ‫به محل مورد نظر رسیدم.
‫لانه ی سگ، شناسایی کن.
‫هدف اون جلوئه!
‫هلی کوپتر داره میاد.
‫مواظب باشید، تیم شکار هم درمحله
‫دوباره می گم، تیم شکار ‫در محل حضور داره!
‫حرکت کنید!
‫هدف اون جلوئه!
‫هلی کوپتر داره میاد!
‫نذارید فرار کنه!
‫از دست دادیمش!
‫لعنتی!
‫قطعا می دونست که چیکار داره می کنه و حرفه ای بود
‫رد پاهاش رو می پوشوند، ‫روش ضد ردیابی رو اجرا می کرد.
‫اگرچه اونقدری نزدیک نبودیم...
‫که بتونیم دستگیرش کنیم...
‫ولی خب می شد کارش رو تموم کرد.
‫اون قدری نزدیک بودیم که بتونیم ‫با تفنگ بزنیمش!
‫در دنیای واقعی...
‫اگه هلی کوپتر نزدیک می شد قطعا می زدیمش!
‫هدف رو هم یا دستگیر می کردیم یا می کشتیم
‫مأموریت ها همیشه پیچیده هستن...
‫و اگه از مهمات واقعی استفاده بشه...
‫کی می دونست این جریان چه طور می شد؟
‫اما امروز، من فرار کردم!