همم؟
!اوه! پس اینجایید
خب، پس در این صورت، درود بر خانم ها و آقایون شریف
خانم ها و آقایون، دخترها و پسرها !و صدالبته حیوانات خانوادگیشون
،داستانی که قراره براتون تعریف کنم
داستانی اسرارآمیز و مملو از شگفتی های بزرگه
،شاید شنیده باشید که روزی روزگاری
که مردی بنام ژپتو، عروسکی چوبی ساخت
اما بعدش، مردم شروع به گفتن داستان های احمقانه ای
مثل بزرگ شدن دماغ و این چیزها کردن
،بگید ببینم
تا به حال دیدید جلوی شما دماغ یکی بزرگ بشه؟
یه فکری به سرم زد
چه طوره شما راحت سرجاتون بشینید
و من براتون تعریف کنم که واقعا چی به سر اون پسر چوبی اومد؟
خوبه؟ !پس بشینید تا تعریف کنم
اینم از این
...تو می تونی پشت میز بشینی
تا منم احساس تنهایی نکنم
تو رو پسر خودم درنظر می گیرم، باشه؟
اسمت رو چی بذاریم؟
جوزف؟
اوووم...نه، یکی با این اسم رو می شناسم
همسایه امه .با اون دماغ قرمز اش
لئوناردو چه طوره؟
اینم به درد نمی خوره
،بیشتر می خوره بزرگ که شد
یه بازیگر یا هنرمد خودخواهی بشه که عاشق پیتزاست
...بذار ببینم. اسم تو رو می ذارم
!پینوکیو
اوهوم
شخصا به نظر من که ظاهر بی نمکی داره
تو موافق نیستی، ژپتوی عزیز؟
،متوجه ام که شاید همدم حوصله سربری باشم
اما حداقل می تونستی یه عروسک شادتر و باهوشتری درست کنی
تیبالت، تو احتمالا تنها اسب سخنگو در کل جهانی
خوشحال بودم که تو رو به خونه ام دعوت کردم
ولی فکر نکنم بهت این حق رو می ده تا کارهای منو نقد کنی
...هممم
احتمالا همون مهمونی هست که منتظرش بودم
خب، ببین کی ناراحت شد
این هنرمندها هم زیادی حساسند
خدمت شما، خانم لوسیلدا
چوبدستیتون رو طبق خواسته تون درست کردم
،خیلی ممنونم، ژپتو .رفیق قدیمی و عزیزم
!واقعا که استعداد فوق العاده ای داری
چه طور می تونم جبران کنم؟
برای شما خانم، همون تشکر خالی کفایت می کنه
فقط همین رو لازم دارم
،در این صورت
از ته قلبم می گم که بازم ازت ممنونم
از دیدنت خیلی خوشحال شدم - بای بای -
خب، کارو
دوست عزیز و قدیمیمون رو سورپرایز کنیم؟
...البته، مطمئنم که این
نه
این بار یه کار خیلی جالب و جادویی انجام می دیم
هممم؟ اوه
صدای چی بود؟
یا شاید بازم گوش هام داره زنگ می زنه؟
!اوه! پینوکیو چی به سرت اومد، پسرم؟
بذار دوباره سرجات برگردونم
بهتر شد
هان؟
پینوکیو؟ پسرم؟ زنده ای؟
به چشم هام باور ندارم
...اوه
!زنده ام
!من یه پسرم و زنده ام
...لوسیلدا
و از این کار دقیقا چه انتظاری داری؟
باور کن، کارو
حداقل یه داستان خیلی معرکه به وجود میاره
برو
!هووورا
...سلام
!باریکلا، تیبالت
!دوباره
!حالا بیا این طوری امتحان کنیم
!هووورا
!اوه
!پینوکیو! پسرم
!یوووها
!مواظب باش !به خودت آسیب نزنی
پدر، نگران نباش .نمی تونم به خودم آسیب بزنم
بهم گفتی که از چوب مرغوب ساخته شدم
...آره، اما
!نگران نباشید، جناب ژپتو
همه چی تحت کنترله
منم از همین می ترسم، تیبالت.
سلام، آقایون محترم .اسم من ژپتوئه
می شه بپرسم با کی دارم حرف می زنم؟
من بریونی هستم، بازرس سلطنتی
این اواخر یه آدم مشکوک این طرف ها ندیدید؟
به جز شما کسی رو ندیدم، بازرس بریونی
!شوخی که نمی کنم .موضوع خیلی مهمیه
!دنبال یه جنایتکار بزرگ هستیم
هممم؟
بهتون اطمینان می دم که همچین کسی اینجا نیست
و این حقیقت کوچک رو مشکوک نمی دونین؟
کدوم واقعیت کوچک؟
بنظرتون مشکوک نیست که هیچ آدم مشکوکی توی خونه تون نیست؟
مطمئنا نخیر، بازرس.
دراینصورت، مشکلی ندارین ما یه نظر بندازیم.
- .با استبل ها شروع می کنیم - بازرس، لطفا صبر کنین ....
عذر می خوام، ولی صبر کردن کار شماست،
و کار منم رسیدگی به این چیزاس .بله!
و دقیقا دارم همینکارو می کنم.
صدا رو شنیدین؟
دنبالم بیاین!
پینوکیو! تیبالت!
اینجا هستین؟
وای! خیلی نزدیک بود!
همش می ترسیدم که اون بازرس پیدات کنه!
اشکال نداره، پدر .نگران نباش.
حتی اگر پیدام کنن، می تونم وانمود کنم که فقط یه عروسک چوبی هستم.
پدر، کِی می تونم برم و برای خودم زندگی کنم؟
می خوام دنیا رو بگردم.
می خوام با بقیه آشنا بشم.
به این زودیا نمیشه، پینوکیو.
تو واسه این دنیا زیادی غیرعادی هستی.
من اگه جای تو بودم .بجاش از کلمه «استثنایی» استفاده می کردم،
آره، مرسی، تیبالت.
درست میگه .تو خیلی استثنایی هستی، پینوکیو.
جوون و ساده لوحی.
دنیا پُر از آدمایی هست که می تونن اذیتت کنن.
بهت قول میدم که می ذارم بری .حرفمو باور کن، پسرم.
ولی فقط زمانی که وقتش برسه.
خیلی طول می کشه.
شاید اصلا زمان مناسبش نرسه.
زودباش، تیبالت !بریم ببینیم صدای چی بود!
پینوکیو، وایسا!
گفتم بس کن !دیگه اینقدر تیر نزن!
باید درباره ی مسائل مهمی حرف بزنیم!
چند اجرای آخرمون هیچی تماشاگر نداشت.
بنظر من باید یه نمایش جدید بسازیم.
خب، منتظر نظرات تون هستم!
خیلی خوب. ایده ام اینه.
تمام چراغ ها رو خاموش می کنیم ،و من از بین صندلی ها می خزم،
و پای تماشاگرها رو می گیرم.
مزخرف نگو .به چه درد می خوره!
فقط باعث میشی همه بترسن.
این چطوره؟ من به سوی تماشاگرها شلیک می کنم،
و روباه با دندون هاش تیرها رو می گیره؟ هان؟
چی؟
من با اسحله خالی شلیک می کنم!
و تو هم فشنگ ها رو توی دهنت نگه می داری.
نه! اگه یکی از اینا خفه ام کنه چی؟!
بیخیال! واقعا فکر کردی یکی حاضره پول بده تا بهش شلیک کنی؟
خب، خودت گفتی نظراتمون رو بدیم!
میوو!
هان؟
- !جلوشون رو بگیرید - بلا، کجا میری !
- آره، بلا کجا میری؟ - دخترم رو نجات بدید !
تیبالت، چرا پدرم می خواد که همه اش توی خونه بمونم؟
فقط نگرانته، پسرم.
نمی تونی خاص بودنت رو انکار کنی.
بعدشم، این اواخر پلیس ها هم این طرفا زیاد سرک می کشن.
آره، احتمالا حق با توئه.
ولی آخه، پس رویا و آرزوهای من چی میشه؟
- رویا و آرزو هم داری؟ - آره، تیبالت .
یه رویای خیلی خاص و مهم دارم!
هان؟!
وایسا!
برید دنبالش!
صبر کن، بلا .وایسا!
کالسکه داره به سمت صخره میره !الانه که بیفته پایین!
پینوکیو، این مشکل ما نیست.
ولی حداقل باید سعی کنیم دختره رو نجات بدیم!
برو!
بپر، بلا !بپر!
بپر !نترس!
از کالسکه بپر!
نپر، بلا!
ممکنه پات بشکنه و نتونی برنامه اجرا کنی.
اوووخ!
بالاخره بپرم یا نه؟
طاقت بیار، بلا!
دوشیزه!
دوشیزه، برای کمک اومدم!
همم؟
بگیر که اومدم!
زودباش، باید به چپ بپیچیم!
خودشه !زودباش، زودباش، زودباش!
آره، آره !زودباش!
اسب خوب!
اسب، برو سمت چپ!
وووای!
خطر از بیخ گوش گذشت!
وایسا !دیگه وقتشه وایسی!
دوشیزه!
حالتون خوبه؟
به لطف شما، خوبم .من بلا هستم.
میشه اسم ناجی ام رو بدونم؟
من پینوکیو هستم.
هان؟
بلا، متوجه نمیشم.
یعنی بدون ما نجات پیدا کردی؟
سلام، جناب.
خدای بزرگ !یه پسر چوبی!
پینوکیو!
چیکار کردی؟ کُشتیش.
پینوکیو، حالت خوبه؟
من...گمونم خوبم.
داری به چی شلیک می کنی، بی مغز؟
یه عروسک چوبی سخنگوـه !یه هیولاس!
خب، شاید دوست من از چوب ساخته شده باشه،
ولی یه نفر اینجا بجای مغز، سوسیس توی کله اشه.
و این باعث میشه سوالی پیش بیاد کی اینجا هیولای واقعیه؟...
چی؟ فکر کردم...صدای شلیک شنیدم!
چی شد؟
پدر، این جوان شریف زندگی منو نجات داد.
خب، دراینصورت ...بنظرم لایق یه،
چیزی که می بینم رو باور ندارم ...تو از!
تو...از چوب ساخته شدی؟
بفرما!
اول که بهش شلیک می کنین و الانم یجوری بهش می کوبی که انگار در خونه اس.
یه فکری دارم، جناب.
چطوره یه لطفی بهمون بکنین و دستاتون رو نزدیک ما نیارین.
چقدر زیبا!
- .پسرا، واقعا این یکی رو لازم دارم - ولی واسه چی، رئیس؟
آره، واسه چی؟
دیدین چطور روی اسب بود؟ افسار هم نداره
و تازه از چوب ساخته شده .محشره!
اون دقیقا کسیه که می خوایم !ملت به سیرک مون هجوم میارن!
پینوکیو، بهم جناب مانجوفوکو میگن.
ولی تو پاپا جافو صدام کن.
تا حالا به فکر ملحق شدن به سیرک افتادی؟
سیرک؟
آره! بنظر میاد سوارکار بااستعدادی هستی!
زاده شدی که توی صحنه خودنمایی کنی!
تبدیل به یک ستاره میشی، پسرم .اسمت بر سر زبون ها می افته!
به کل دنیا سفر می کنی!
- چی؟ - مرسی ولی علاقه ای نداریم .
لطفا عذر ما رو بپذیرید .ما باید بریم.
همم...
هممم!
البته که تبدیل به یک ستاره میشی،
چون همچین استعدادیاب محشری داری.
جناب...
اسمم تیبالت ـه.
آقای تیبالت، استعدادیاب.
خدایش چقدر توی دهن خوب می چرخه.
می دونی...شایدم اونقدرا فکر بدی نباشه!
جناب مانجوفوکو، بابت پیشنهاد سخاوتمندانه تون ممنونم،
ولی، خب، متاسفم .اول باید با پدرم حرف بزنم.
اسم اش ژپتوـه.
خب...البته که باید حرف بزنی.
برو باهاش حرف بزن.
ولی عجله کن .دوست من، بخت و اقبال خوب منتظر نمی مونه.
قول میدم که فوری برگردم!
فورا برگردیم خونه، تیبالت .باید با پدر حرف بزنم!
پینوکیو، منتظرت می مونم!
پدر، باید اجازه بدید برم !خواهش می کنم!
به شهر میرم!
نمایش اجرا می کنم .و برمی گردم به خونه،
آره. و قول میدم تمام مدت پیشش هستم و مراقبشم.
و تا یه چشم بهم بزنین .رفتیم و برگشتیم،
پدر، می تونم کلی پول دربیارم.
یه خونه ی جدید می سازیم !حداقل یه کارگاه برای شما!
من نیازی به پول ندارم.
فقط به تو نیاز دارم، پینوکیو.
خب، خونه ی آدم نباید مثل زندان اش باشه.
می تونی بری.
مرسی، پدر .می دونستم که مخالفت نمی کنی.
بزن بریم، تیبالت !ماجراجویی های بزرگی در انتظارمونه!
بعدا می بینمت، پدر ژپتوی عزیزم!
پینوکیو، پسرم!
خداحافظ، پدر .زود برمی گردم!
انگار کالسکه از این طرف رفته.
درحقیقت چندین کالکسه رد شده.
این خیلی مشکوکه کجا رفتن؟.
اینور؟ یا شایدم اینور؟
نمی دونیم، بازرس بریونی.
البته که شما پخمه ها نمی دونین!
تمام ردها رو خراب کردید!
اصلا به هیچ دردی نمی خورین!
همیشه باید خودم تمام کارها رو انجام بدم!
باشه، شاید بهتره سکه بندازم .همیشه جواب میده.
شیر اومد.
پس این یعنی مضنون حتما از...
از اونور رفته .دنبالم بیاین.
خوش اومدید !به شهر ما خوش اومدید!
سیرک! سیرک اومده
- نظرت چیه؟ - حرف نداره
عاشق اینجا شدم!
پینوکیو، حالا کجاشو دیدی.
بهت قول میدم که امشب،
شاهد یه چیز کاملا خارق العاده باشی،
چیزی که به این زودیا از یادت نره.
بگیر که اومدم!
دوشیزه ها و آقا پسرا !خانم ها و آقایون،
امشب براتون برنامه ای اجرا می کنیم
که نظیرش رو تابحال ندیدید!
اگه بازم شبیه نمایش پارسال باشه،
- !پولم رو پَس می خوام - مزخرف بود !
ولی اول، درست در جلوی چشمان شما،
تیرانداز ماهر ما به سیب روی سرم شلیک می کنه.
این اجرا به درد آدمای ترسو نمی خوره!
لطفا طبل رو بنواز.
اوخ.
همونطور که می بینید، تلاش اولشون نتیجه نداشت.
بیاین این رو امتحان کنیم!
خب، هیچ سیبی نمی تونه با این تیرانداز دربیفته!
پولم رو پَس می خوام !قبلا این نمایش رو دیدم!
مَردم ناراضی هستن!
باید فورا درستش کنیم.
پینوکیو، بعدی توئی .آماده باش!
من؟
آره! عجله کن!
و شما دو تا، برای یه بارم شده بی مصرف نباشین.
خانم ها و آقایون!
لطفا اجازه بدید که بهتون
کشف بزرگ این فصل رو معرفی کنم!
تنها و منحصربه فردترین عروسک سخنگوی دنیا.
پینوکیو!
و اسب اش...
تیبالت!
نشون بده چی بلدی!
زودباش دیگه!
خب، زودباش .یالا دیگه.
- !زودباش - اجرا کن ببینیم چیکاره ای .
این عروسک چوبی احمق کل برنامه رو خراب می کنه.
اگه تا یه دقیقه دیگه کاری نکنه .خودم با اردنگی می اندازمش بیرون،
می دونم که می تونی.
این احمق داره چیکار می کنه؟
چقدر دیگه باید صبر کنیم؟
پینوکیو، فکر کنم وقتشه نمایش مون رو اجرا کنیم.
- !سرگرم مون کن - زودباش .
پینوکیو.
- !پینوکیو - بله؟
درسته، وقتشه.
انجام داد !موفق شدم!
بلا، برو بالا و آماده شو!
اوهوم.
آفرین!
هووورا!
آفرین، پسر!
آفرین .عالی بود!
فانتوزی. نوبت خودته!
اینبار سعی کن ملت رو معطل نکنی!
پسرم، اجازه بده بگم که ترکوندی!
تبریک میگم و به گروه ما...
اوه، عذر می خوام،
به سیرک پاپا جافو خوش اومدی.
جناب تیبالت،
گمونم وقتشه که درباره ی قرارداد کاری مون حرف بزنیم.
درسته، بنظرم وقتشه.
از چه بازه زمانی داریم حرف می زنیم؟
پینوکیو به پدرش قول داد که بزودی به خونه برمی گرده.
چرا اول...اول یه تور جاده ای نریم؟
و ببینیم چی میشه.
ولی برای فعلا، عذر می خوام.
باید اجرا کننده بعدی رو معرفی کنم.
خانم ها و آقایون، پسرا و دخترا،
بهتون تقدیم می کنم...
تیبالت...
بهت قول میدم همینکه دنیا رو گشتیم برمی گردم پیش پدرم
و یکم پول هم درمیاریم.
ولی فعلا، از اونجا که تو استعدادیاب منی،
می تونی جای اونو بگیری.
چی؟ می خوای من پدرت باشم؟
خب، این دیگه غیرمنتظره بود.
پینوکیو، بخوام راستشو بگم،
هیچوقت فکر نمی کردم رابطه ی ما بخواد پدر و پسری بشه.
و بعدشم، من واسه پدر بودن زیادی جوونم.
فقط قبول کن .قول میدم پسر خوبی باشم.
خب، بسیار خوب .بذار بگیم که قبول کردم.
- .ولی شرط و شروطی داره - شرط و شروط رو بگو .
- .دقیقا کاریو انجام میدی که من میگم - قبوله .
- .باید هر لحظه بدونم کجا هستی - قبوله .
و اگه پسر خوبی نباشی .تا وقتی که من بگم تنبیه میشی،
هاا! آره، باشه، تو خواب ببینی
ولی غیر این باشه چطور باید بهت چیز میز یاد بدم؟
خب، من از کجا بدونم؟
تو نقش پدر رو بازی می کنی، نه من.
و حالا، خانم ها و آقایون،
لطفا یه دست محکم برای تاج گروه ما بزنین.
اون بسیار خواستنی، دلربا،
و اجرا کننده ی فوق العاده ایه...
بلا!
- !بلا - بلا !
♪ نفس تماشاگرها از پیچ و تابم بُریده ♪
♪ پُشتکی می زنم به ژرفا ♪
♪ اینجاس ♪
♪ زندگی می کنم ♪
♪ نه اینکه فقط نفس بکشم ♪
♪ روی طناب راه میرم، این کار منه ♪
♪ اینجا ♪
♪ من آزادم ♪
♪ برای من در بالای چادر سیرک هیچ محدودیتی وجود نداره ♪
♪ برای تو پرواز می کنم ♪
♪ برای من در بالای چادر سیرک هیچ محدودیتی وجود نداره ♪
خب، بچه ها؟ کارم چطور بود؟
شگفت انگیز بودی .محشر بودی!
آهنگ ات خیلی زیبا بود، بلا.
و خیلی شجاع بودی!
خیلی لطف داری .من راستش شجاع نیستم، فقط زیادی تمرین کردم.
ولی تو، تو چقدر معرکه بودی!
اوه، واقعا اینطور فکر می کنی؟
البته که اینطوره !بی شک یه روزی تبدیل به ستاره میشی!
بلا !پینوکیو!
صدا رو می شنوی؟ دارن اسم ما رو صدا می زنن.
بلا !پینوکیو!
خب، خب، خب.
یه چیزی بهم میگه که احتمالا این پوستر رو قبلا دیده باشم.
مطمئنا دیدین، بازرس.
پوستر سیرک مانجوفوکوـه.
آره، دارن به تمام روستاها میرن.
دیروز اینجا بودن.
هممم...جالبه.
باید بهش فکر کرد.
می دونین اولین کار هر بازرسی چیه؟
چیه بازرس؟
ای احمق ها! اولین کار هر بازرسی فکر کردنه!
اوهوم.
یعنی بعدش کجا می خوان برن؟
هممم؟...
♪ اوست که بر آسمان شب فرمانروایی می کند ♪
♪ و از تاج و تختش به زمین نور می فرستد ♪
♪ چقدر محسور کننده اس ♪
♪ خیلی محصور و تنهاس ♪
♪ و من ناراحت میشم ♪
♪ وقتی که به آسمان نگاه می کنم ♪
و تنها کاری که ازم برمیاد ♪ ♪ ...گریه کردنه
خب، خب، باید می دونستم.
همش بخاطر بلای عزیزته، نه؟
دلیل واقعی ترک خونه، اونه،
و هیچ ربطی به دیدن دنیا نداره.
نه، تیبالت، اشتباه می کنی!
یعنی کامل کامل درست نگفتی .من می خواستم دنیا رو ببینم.
ولی همینکه بلا رو دیدم،
متوجه شدم که اون زیباترین چیزیه که دنیا می تونه نشونم بده.
بسیارخوب.
حالا قصد داری چیکار کنی؟
منظورت چیه؟ چیکار می تونم بکنم؟
یعنی باید یه کاری بکنی دیگه.
بهش گل بده،
یا دعوتش کن لب ساحل باهم قدم بزنین.
ببین این بیرون چقدر زیباس.
ماه و ستاره ها توی آب سوسو می کنن.
قایق ها به آرومی توی آب حرکت می کنن.
و تمام کافه ها تعطیله .دیگه لازم نیست واسه اش بستنی بخری،
پینوکیو، هیچ دلیلی برای ترس نداری!
بهم اعتماد کن، آدم بهتره بخاطر کارهایی که کرده پشیمون بشه،
تا کارهایی که هیچوقت نکرده.
واقعا؟ دوست ندارم خط قرمزهاشو رد کنم.
ولی اگه بهم جواب منفی بده، چی؟
یا میری باهاش حرف می زنی .یا برمی گردیم به خونه،
قرار نیست کل عمرم رو منتظر بمونم تا جنابعالی تصمیم بگیری.
خیلی خوب...میرم...فقط...
اینقدر ناله نکن .بهتره به حرف پدرت گوش بدی!
♪ شاید یه روز ♪
♪ چیزی این نزاع داخلی را متوقف کند ♪
♪ تا من در نهایت بتونم ♪
♪ چیزی که دلم می خواهد را ♪
♪ پیدا کنم ♪
♪ چیزی که دلم می خواهد را ♪
♪ پیدا کنم ♪
پینوکیو رو خدا بهمون داده!
با بودن این عروسک توی سیرک مون !بالاخره می تونیم یه کار بزرگ بکنیم،
فردا شب تمام بلیط ها فروخته میشن!
کل شهر می خوان بیان و اجرای نمایش ما رو ببینن.
و البته کار شما اینکه؟
چیزی رو خراب نکنین!
نگران نباشید، رئیس .می تونین روی هردومون حساب کنین.
اگه بخواد به خونه شون برگرده، چی؟
نگران نباش .برنمی گرده.
ظاهرا خاطرخواه بلا شده .واسه همین جایی نمیره،
کیه؟
منم.
پینوکیو، باید به حرفام گوش بدی .باید یه چیزی بهت بگم.
منم اومدم یه چیزی بهت بگم.
پینوکیو، بذار اول من بگم.
تو پسر خوبی هستی و این عین حقیقته.
ولی بهتره قبل اینکه اتفاق بدی بیفته !از اینجا بری،
ازم می خوای از سیرک برم؟
باور کن، این بهترین راه ممکنه.
باید هرچه سریع تر از پیش مون بری!
- ...اما - اما و اگری نداریم ...
برو بیرون! از اینجا برو !اصلا ازت خوشم نمیاد!
اوه، گل ها رو.
یعنی اونا رو واسه کی بُرده بودی؟
شاید من یه نظری داشته باشم.
بنظر رومئوی چوبی ما عاشق بلا شده.
چقدر خنده داره!
چی؟ وایسا، رفیق.
این خنده دارترین چیزی بود که امروز شنیدم!
واقعا فکر می کردی که تو و بلا...
پینوکیو، وقتشه با واقعیت روبرو بشی.
دوست ها پس برای چین، نه؟
بلا دختر رئیس ـه.
خیلی طول نمی کشه تا تبدیل به یک دوشیزه زیبا بشه.
و تو، رفیق من،
همیشه چیزی بیشتر از یه عروسک چوبی نخواهی بود.
یه عروسک سخنگوی استثنایی...
ولی بازم عروسکی.
تیبالت، سریع تر!
هووورا !اوه!
یوهوو!
پینوکیو!
آره، سریع تر، سریع تر!
نباید می ذاشتم تنهایی از خونه بره.
ولی گفت که رویاش اینه!
خب...
دیگه وقتشه دست رو دست نذارم و برم پسرم رو پیدا کنم!
پینوکیو، هرجایی که هستی .اُمیدوارم حالت خوب باشه،
پینوکیو؟
همم؟
مشکلی هست؟
گفتی از بلا برای قدم زنی دعوت کنم.
خب، دعوت کردم و می دونی در جواب چی شنیدم؟
چی؟
برو بیرون!
خب، که چی؟
باید یاد بگیری که با جواب منفی کنار بیای.
مساله مهمی نیس .اینم بخش عادی از زندگیه.
عادی؟
می خوای چیزی ببینی که اصلا عادی نیست؟
تیبالت، خوب نگاه کن و بگو که چی می بینی.
چی می بینم؟
تو رو می بینم .و خودم رو.
تیبالت، من یه عروسکم!
یه پسر چوبی !یه عجیب الخلقه!
انتظار داری چی بگم؟
پینوکیو، تو به چشم من همیشه پسر عادی بودی.
آره، حالا از چوبم ساخته شده باشی .ولی این باعث میشه منحصربه فرد باشی،
متوجه نیستی؟ کسی مثل تو نیست!
نمی خوام منحصربه فرد باشم!
می خوام مثل بقیه باشم.
ولی گمونم محکوم به اینم که تا آخر عمر کوفتی ام...
فقط یه عروسک چوبی باشم.
عذر می خوام .ولی لزوما حرفات درست نیست،
پینوکیو، من شاید یکی رو بشناسم که بتونه بهت کمک کنه.
یکی از دلقک هایی که می شناسم،
یه دلقک دیگه بهش گفته
که یک پری وجود داره
که در جنگل های کنار کوهستان زندگی می کنه.
اسم اش لوسیلداس،
و به دور از انظار زندگی می کنه
چون از آدمایی که فقط به دنبال پول و عشق هستن خسته شده.
گفته میشه که اون جادوی قدرتمندی داره.
مطمئنم که می تونه تو رو به یک پسر واقعی تبدیل کنه.
پینوکیو، ولی اینو بدون...
گفته میشه کوهستانی که به خونه ی اون راه داره،
توسط ارواح خبیث تسخیر شده.
چی؟ ارواح خبیث؟ محاله!
می دونی، من رابطه ی خوبی با ارواح،
شبه و بقیه چیزهای مُرده ندارم.
می دونی که باید اون پری رو پیدا کنم !حالا هرچی که بشه!
صبر کن! ما نمی تونیم بریم .همه اینجا روی ما حساب کردن.
به موقع واسه اجرای برنامه برمی گردیم.
ولی...ولی...ولی اگه سر راه مون به پول نیاز داشتیم، چی؟
ما پنج سکه ی طلا داریم، یادته؟
پس یه دلقکی یه چیزی گفت،
و بعد یه دلقک دیگه یه چیز دیگه ای گفت،
ولی دلقک واقعی اینجا توئی، پینوکیو !چون حرف اونا رو باور کردی،
اصلا ولش !خودم تنهایی میرم!
پینوکیو، کجا میری؟
پینوکیو، وایسا منم بیام، پسره کله شق.
- !هی - چیه؟
پنج سکه طلا.
اون پنج سکه طلا داره، کله خراب.
مگه نباید جلوشو بگیریم؟
نه، رفیق، نباید جلوشو بگیریم.
خیلی خوب، بعدا می تونیم بریم دنبال شون.
- ...و بعدش من - نه .
اون داره میره تا لوسیلدا رو پیدا کنه، درسته؟
چرا ما کمک اش نکنیم؟
پینوکیو؟ اصلا از اینجا خوشم نمیاد
مطمئنی که گُم نشدیم؟
راستش نه.
دلقک گفت لوسیلدا کنار کوهستان زندگی می کنه.
و این تنها کوهستان این دور ورهاس.
اوه، خدایا، چکاری بود خودم رو توی این دردسر انداختم؟
چرا آخه توی خونه نموندم؟ امَن و امان بود
اونجا. بنظرت چی اونجاس؟
نمی دونم،
و خیلی مطمئن نیستم که بخوام بدونم.
اینقدر ترسو نباش!
من ترسو نیستم .فقط محتاط ام.
وووو!
اوهوم.
عذر می خوام .ما کمک نیاز داریم.
ما دنبال یه پری بنام لوسیلدا می گردیم.
خب، پیداش کردید، مَرد جوان.
همینجام!
بنظرت این اتفاق زیادی عجیب نیست؟
شما خانوم لوسیلدا هستین؟
ولی فکر کردم نزدیک کوهستان زندگی می کنین!
همینطور بود .همینطور بود،
ولی تازگیا به اینجا اومدم .دوست چوبی من،
صبر کن، اون از کجا اینو می دونه؟
من که از پشت این پَرده چیزی نمی بینم.
ساکت باش!
خانم، اومدم تا ازتون تقاضای کمک کنم.
می دونم. می دونم .می خوای که انسان بشی.
به راحتی می تونم اینکارو بکنم، پینوکیو.
ولی یخورده خرج داره.
مثلا بگیم...
پنج سکه طلا.
وای! ما هم دقیقا همینقدر پول داریم.
یه لحظه وایسا ببینم.
اول اینکه می خوام بدونم از کجا اسم اش رو می دونی؟
اگه از پیشنهادم خوشتون نیومد .می تونین برین،
لطفا دوست منو ببخشید!
بفرما! اینم از پولتون!
خیلی عذر می خوام!
دقیقا چطور می خواین این دگرگونی رو انجام بدید
یا همون کاری که بهش جادو جنل می گین؟
یه پری خوبی مثل من رازش رو برملا نمی کنه.
فقط سکه ها رو بهم بده،
و فردا پینوکیو تبدیل به یک پسر واقعی میشه!
عذر می خواما، فقط یه سوال دیگه دارم.
‫چطوره ما یه سکه بهت بدیم
‫و فردا، بعد از این که ‫مطمئن شدیم پینوکیو واقعاً...
‫اسب ورّاج!
‫پول رو بده!
‫می دونستم! می دونستم که ‫یه کاسه ای زیر نیم کاسه ست!
‫هیاه!
‫کم مونده بود سرمون کلاه بذاره.
‫فعلا، عوضی!
‫وای!
‫سانتا ماریا مدونا روی دوچرخه!
‫چرا باید این جوری میومدی بیرون؟ ‫همه چی رو خراب کردی!
‫اون اسب مسخره
‫با سؤالاش دیگه داشت رو مخم می رفت.
‫خب، گل کاشتی، پول رو نگرفتیم
‫عروسکه رفته، و الان ‫باید به مانجوفوکو چی بگیم؟
‫میو!
‫دارم می میرم؟ فکر کنم صدمه دیدم.
‫تیبالت، بسه!
‫زخمی شدم.
‫و شک ندارم که زخمش کشنده ست.
‫میشه بس کنی؟
‫خیلی درد دارم.
‫دارم خونریزی می کنم!
‫- وای، نه، خیلی زوده بمیرم! ‫- تیبالت، گفتم وایسا!
‫پینوکیو، من نمی تونم ببینم.
‫لطفاً، بگو ببینم گلوله هنوز اونجاست؟
‫گلوله حتی روت خراش هم ننداخت.
‫- یعنی.. ‫- چی؟ مطمئنی؟
‫آره، مطمئنم.
‫خب، می تونی محض احتیاط یه نگاه بندازی؟
‫هنوزم فکر می کنم تیر خوردم... شاید؟
‫نه، تیبالت، باور کن، چیزیت نیست.
‫- چرا خودت نگاه نمی کنی؟ ‫- نه بابا؟
‫عالیه.
‫ببین رؤیات ما رو به کجا کشونده پینوکیو.
‫تیبالت، تمومش کن.
‫تویی که گلوله بهت آسیب نمی رسونه، پینوکیو.
‫ولی من خیلی دوست دارم که تیر نخورم.
‫اونا کی بودن، و از کجا اسمت رو می دونستن؟
‫یه سوال دیگه اینه که ‫از کجا در مورد پنج سکهٔ طلا می دونستن؟
‫نمی دونم. ولی یه لحظه
‫به نظرم صداشون شبیه گربه و روباه بود.
‫همم... گربه و روباه!
‫خب، این همه چی رو توضیح میده.
‫همیشه می دونستم اون دلقکای سیرک ‫یه ریگی به کفششون هست.
‫بسه دیگه تیبالت!
‫بازم باید لوسیلدا رو پیدا کنیم.
‫درسته!
‫خب، به نظرم دیگه یه لوسیلدا ‫واسه امروز زیادی هم هست.
‫وای!
‫این همون کوهه. ‫درست جلو رومونه.
‫بریم!
‫پینوکیو...پینوکیو!
‫وایسا، پینوکیو! یه لحظه وایسا!
‫چیه باز؟
‫فکر بدیه
‫نکنه ارواح خبیث رو یادت رفته؟
‫اگه اون قدر ترسیدی، تنهایی میرم.
‫ها؟
‫کی؟ من؟
‫ترس؟
‫من هیچ وقت نمی ترسم!
‫تیبالت شجاع از هیچی نمی ترسه!
‫بریم!
‫ایست!
‫کی هستی؟
‫چر اینجایی؟
‫می دونستم! خودشونن!
‫ارواح اومدن! بیچاره شدیم!
‫ارواح خبیثهٔ عزیز، لطفاً ‫قصد آسیب زدن بهتون رو نداریم.
‫فقط دنبال یه پری به اسم لوسیلدا می گردیم.
‫می خوایم ازش درخواست ‫یه لطف خیلی کوچیک کنیم.
‫اینجا کسی به اون اسم نیست!
‫شنیدی، پینوکیو؟
‫اشتباه اومدیم
‫ببخشید! عذر می خوایم. ‫داشتیم می رفتیم.
‫و قول میدیم که دیگه بر نگردیم.
‫پینوکیو! داریم میریم!
‫من جایی نمیرم!
‫مگه قرار نبود تو جای پدرم رو پر کنی؟
‫خب...
‫فکر کنم.. همونم.
‫پس مثل یه پدر رفتار کن!
‫تو قراره به من شجاعت یاد بدی!
‫ممکنه، ولی اگه حسش نباشه چی؟
‫خب...
‫خیلی خب، باشه.
‫می تونم امتحان کنم.
‫آهای، تو! بیا و مثل یه مرد بجنگ!
‫هر جور راحتی، اسب!
‫خودت خواستی.
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫نظرم عوض شد.
‫لازم نیست بیای بیرون، ‫همونجا که هستی جات خیلی خوبه.
‫بسه دیگه. پینوکیو، برمی گردیم.
‫نه! به عنوان پدرم، باید بگی
‫جا نزن، پسر! هیچ وقت برنگرد!
‫خب...
‫آره! از تو نمی ترسیم! بپر بالا.
‫بریم، تیبالت! بریم!
‫وای!
‫خب، به عنوان پدرت، ‫الان باید چی بگم؟
‫قراره بگی که، ‫هیچ مانعی نیست که نتونی ازش رد بشی!
‫واقعاً؟
‫باشه، ترجیح میدم چیزی نگم.
‫فقط...
‫حرف نداشت، تیبالت!
‫وقتی سیرک خودمون رو داشته باشیم ‫من و تو از داخل آتیش می پریم.
‫هوم؟
‫دیگه دارم قدرتم رو از دست میدم.
‫لابد پیر شدم.
‫وای!
‫وای! اینجا خیلی خوشگله.
‫موافقم. واقعاً خیره کننده ست.
‫اگه نظر منو بخوای، به نظرم کاملاً ‫یه جای مناسب واسه یه پریه.
‫چطور می تونم کمکتون کنم، ‫مهمونای گرامی و ناخوندهٔ من؟
‫سلام.. خانوم.
‫دنبال یه پری به اسم لوسیلدا می گردیم. ‫شمایید؟
‫بله، خودمم.
‫خیلی از دیدنتون خوش وقتم خانوم لوسیلدا!
‫اسم من پینوکیوئه. ‫و این دوستم تیبالته.
‫حدس می زنم متوجه شدین...
‫من یه عروسک چوبی ام.
‫پینوکیو، البته که متوجه شدم یه عروسکی.
‫شاید حتی بدونم کی تو رو ساخته.
‫عالی!
‫حالا که این طوره، یه راست بریم سر اصل مطلب.
‫واسه پول، ثروت و این جور چرت و پرتا ‫اینجا نیومدیم.
‫تازه، خوشحالم میشیم که بابت ‫زحماتتون بهتون پول هم بدیم.
‫همم.. البته که مبلغی منطقی.
‫ببخشید، ولی نمی تونید ‫جادوم رو با پول بخرید.
‫معجزات...
‫بی قیمت هستن.
‫باید اعتراف کنم
‫با قیمت گذاری تون موافقم.
‫حالا، اگه واقعاً طبق ادعاتون، یه پری هستین.
‫نباید واسه تون خیلی سخت باشه ‫که یه معجزه کوچولو انجام بدین
‫و پینوکیو رو تبدیل به یه آدم واقعی کنید.
‫شرمنده، پسر شیرینم.
‫متأسفانه راهی نیست که بتونم کمک کنم.
‫بذار بپرسم...
‫چقدر مطمئنی که می خوای انسان بشی؟
‫گاهی، انسان بودن سخت ترین چیز ممکنه.
‫اشتیاقت رو از دست نده.
‫اگه این رؤیاته و چیزیه که واقعاً می خوای
‫اینو یادت باشه:
‫بهترین معجزات این زندگی
‫همیشه بدون کمک ما پری ها اتفاق میفتن.
‫ها، ها! الان متوجه شدم.
‫اگه نمی تونی انجامش بدی، ‫می تونی راحت بگی.
‫وقت برگشتنه، پینوکیو.
‫تو راه برگشتنمون، هنوز ‫مشکل ارواح خبیثه رو داریم.
‫خب، از دیدنت خوشحال شدم.
‫موفق باشی، پینوکیو.
‫چرا به یه آدم تبدیلش نکردی؟
‫واسه تو که مثل آب خوردنه.
‫هنوز وقت مناسبش نیست، کارو.
‫تازه، یه رازی هست.
‫اگه یکی می خواد آدم باشه، ‫تنها کاری که باید بکنه اینه که آدم باشه.
‫حرف عمیقی بود.
‫همم...
‫گاهی انگار یادت میره که ‫من فقط یه طوطی هستم.
‫این حرفا تو کاکل من نمی گنجه!
‫منظورت چیه که رفت دنبال لوسیلدا بگرده؟
‫تا سر حد مرگ شلاق تون میزنم! نه!
‫شما دو تا رو با دست خالی می کشم!
‫رئیس، تقصیر ما نیست.
‫تقصیر ما نیست، رئیس.
‫تقصیر بلا بود. خودتون گفتین، ‫که دیوونه ش شده.
‫واسه همین میخواد که آدم باشه.
‫اصلاً متوجه هستین که قضیه چیه؟
‫ممکنه برنامه م رو هم بندازم دور!
‫کل بلیت های نمایش رو خریدن.
‫من که دلیلی واسه ترسیدن نمی بینم، رئیس.
‫اون قدرا هم که فکر می کنید بد نیست.
‫اون قدرا بد نیست، ها؟
‫اگه لوسیلدا به آدم تبدیلش کنه چی؟ ‫اون وقت چی؟
‫من اجرا کنندهٔ آدم نمی خوام. ‫من یه عروسک سخن گو می خوام!
‫مردم وقتی میان اینجا اونو می خوان ببینن!
‫همم، واقعاً به جادو اعتقاد دارین، رئیس؟
‫اون یه عروسکه، و همیشه هم عروسک می مونه.
‫درسته.
‫تازه، شنیدیم که گفت به موقع ‫واسه اجرا برمی گرده.
‫تنها کاری که الان باید کنیم، صبر کردنه.
‫پینوکیو!
‫یالا، رفیق. ‫این قدر ناراحت نشو.
‫یه پری دیگه واست پیدا می کنیم، پینوکیو.
‫خوبی دوره زمونه ای که ‫توش زندگی می کنیم، همینه.
‫یه سنگ بندازی به هزارتا پری می خوره.
‫گوش کن.
‫به عنوان پدرت، می دونم چی به صلاحته.
‫یک، دو. یک، دو. یک، دو.
‫- یک، دو. یک، دو. ‫- به نظر میاد دارن میان اینجا
‫- یک، دو. یک، دو. ‫- زود باش! قایم شو، پینوکیو.
‫یک، دو. یک، دو. زود باشید!
‫بازرس ها، راه رو نشون میدن!
‫یک، دو. یک، دو. یک، دو.
‫چه مرگتونه؟ ‫چرا جون ندارین راه بیاید؟
‫خسته شدیم، بازرس.
‫آره، چون اصلاً نمی دونیم کجا میریم.
‫دنبال ردشون هستیم. ‫شما دو تا متوجه نیستید؟
‫نه، قربان!
‫عجبا! من دست یه گروه خلافکار رو رو کردم
‫که زیر نقاب سیرک مخفی شدن
‫نمایش هاشون رو می فروشن
‫و وقتی که کل شهر داره ‫اجرای اونا رو می بینه
‫به خونهٔ مردم دستبرد می زنن.
‫و می دونید که کی پشت این قضایاست؟
‫کی، بازرس بریونی؟
‫کی ستارهٔ اصلی برنامه ست؟ ‫پینوکیو!
‫اون مجرم زیرک و سرسختیه ‫که دنبالشیم.
‫ممکنه خودش دستش به دزدی آلوده نشه
‫ولی دستای چوبی اونه که ‫همه چی رو اداره می کنه.
‫اون یه مجرم بی نظیر و متفکره.
‫و الان، دنبال رد اونیم.
‫دیشب با اسب هم دستش، تیبالت اینجا دیده شده.
‫پس وقت واسه تلف کردن نداریم.
‫یک، دو. یک، دو. ‫یک، دو. یک، دو.
‫یک، دو. یک، دو. یک، دو...
‫- شنیدی؟ ‫- آره.
‫الان فهمیدم! باید برگردیم به سیرک!
‫نه، پینوکیو! فکر نکنم ‫اصلاً متوجه شده باشی!
‫ما توسط پلیس تحت تعقیبیم.
‫اونا فکر می کنن که تو یه ‫جنایتکار حرفه ای هستی...
‫و من شریک جرم خبیثت.
‫باید هر چی سریع تر از اینجا فرار کنیم.
‫آره، ولی اول باید با بلا صحبت کنم.
‫باهاش حرف بزنی؟
‫اونم درست به اندازهٔ پدرش گناهکاره!
‫تیبالت، متوجه نیستی؟
‫باید بهش بگم که در خطره!
‫پینوکیو!
‫چرا متوجه نمیشی؟ این زندگیه.
‫گاهی، دوستات اصلاً دوستت نیستن.
‫درسته، تیبالت ‫خودت نمونهٔ بارزشی!
‫- چی؟ ‫- شنیدی چی گفتم
‫خب، اگه این جوریه، اگه می خوای ‫باقی عمرت پشت میله ها سپری بشه
‫بفرما. من دیگه نیستم.
‫من که مشکلی ندارم! ‫اگه می خوای، برو!
‫اصلاً لازمت ندارم!
‫- معلومه که میرم! ‫- خیر پیش و موفق باشی!
‫واسه خودت آرزوی موفقیت کن! ‫تو بیشتر از من لازمت میشه!
‫هوم؟
‫بلا، بلا!
‫قشنگ ترین و عزیزترین بچه ام.
‫تو پدر واقعی من نیستی!
‫پس این جوری باهام حرف می زنی؟
‫داری قلب ضعیف و نحیفم رو می شکنی.
‫بذار یه سؤال ازت بپرسم، ‫حقیقت رو بهم بگو.
‫فقط واسه یه دلیل گذاشتی ‫اون عروسک بره..
‫که از من زهر چشم بگیری!
‫اون عروسک اسم داره!
‫خب، البته که اسم داره، بلا.
‫ولی هنوزم یه عروسکه. یه اسباب بازی چوبی.
‫حداقل یه دزد یا شیاد نیست!
‫برخلاف تو!
‫برخلاف ما، منظورت همین نبود؟
‫برخلاف ما، فرزندم.
‫یادت نداره که تو یه بخش ضروری
‫از عملیاتمون اینجایی.
‫من هیچی از نقشه های خبیثانه ت ‫با گربه و روباه نمی دونستم.
‫باورت می کنم، فرزندم.
‫ولی بعید می دونم کسی دیگه ‫به اندازهٔ من باورت کنه.
‫پس کار احقانه ای نکن، دختر.
‫و وقتی اون عروسک سخن گو ‫تصمیم به برگشتن گرفت
‫یه لطفی بهم کن و باهاش خوب رفتار کن.
‫اون تیکه چوب کله شق!
‫پس چی بود همه ش ‫من رو پدرش صداش می کرد؟
‫من هیچ وقت نمی خوام پدرت باشم.
‫می دونی مامان و بابات کی هستن؟
‫اینجان، توی همین جنگل... ‫یه درخت بلوط و افرا
‫تعجبی نداره این قدر دوست داری ‫توی جنگل قدم بزنی.
‫عقلت در حد یه هیزمه، پینوکیو. ‫هیچ وقت گوش نمیدی!
‫و بهترین کاری که می تونستم برات کنم ‫این بود که تنهات بذارم!
‫واقعاً تنهاش گذاشتم؟
‫چطور تونستم؟ ‫اون تنها دوستم توی دنیاست.
‫اگه بلایی سرش بیاد چی؟ ‫هر چی نباشه خیلی شکننده ست.
‫می تونن راحت نصفش کنن. ‫یا به عنوان هیزم ازش استفاده کنن.
‫یا شاید حتی...
‫تبدیلش کنن به یه پتک چوبی ‫یا یه کوبهٔ در!
‫وای...
‫پینوکیو...
‫نباید این جوری با تیبالت حرف می زدم.
‫اون دوستمه، ولی بلا رو دوست دارم.
‫چرا باید انتخاب کنم؟
‫آدما چطور این کار رو می کنن؟ ‫خیلی سخت به نظر میاد.
‫لوسیلدا درست می گفت.
‫آمادهٔ همچین چیزی نیستم.
‫ها؟
‫ولم کنید! فوراً ولم کنید!
‫خب، خب، خب... گرفتمت!
‫پس اینجایی، پینوکیو ‫رهبر خلافکارای سیرک!
‫چه خلافکار سیرکی؟ ‫چی داری میگی اصلاً؟
‫متوجه نمیشم! ‫هیچ کار اشتباهی نکردم!
‫همه تون همینو میگید، ‫ولی اگه همه بی گناه باشن
‫پس کی دزدی کرده؟ من؟
‫نمی دونم! شاید تو بودی!
‫بسه دیگه! ‫زیادی حرف می زنی.
‫راهی جز بستن دهنت برام نذاشتی.
‫
‫وای نه، دستمال کثیفش رو گذاشت تو دهنت.
‫خیلی کار کثیفیه!
‫مطمئنم که واسه پاک کردن دماغش ‫ازش استفاده نکرده.
‫ببین کی اینجاست! ‫اسبِ دست راستِ رئیس!
‫یکی که اسمش تیبالته.
‫اگه اشتباه نکنم.
‫من صرفاً «یکی» نیستم.
‫من آقای تیبالتم، مأمور استعدادیابی ‫و از قضا پدر پسره هم هستم.
‫و ازت می خوام که ولش کنی!
‫ببخشید، چی گفتی؟
‫شنیدین چی گفت؟
‫این اسب داره به ما دستور میده ‫که بذاریم پسره بره.
‫بگیرینش!
‫ها! نگاشون کن!
‫فکر کردین از تفنگ هاتون می ترسم؟
‫من تیبالتِ شجاعم، ‫و ترس حالیم نیست!
‫تیبالت از ارواح خبیثه نترسید!
‫تیبالت از حصار خیلی نوک تیز پرید!
‫پس حالا تیبات می خواد ‫یه چیزی نشونتون بده...
‫که چی باشه؟
‫تیبالت، فرار کن!
‫تا این لحظه، آقایون...
‫تنها روی خوشم رو دیدین.
‫ولی الان...
‫اون روی اسبم رو می بینید!
‫بریم!
‫چرا اینجا آویزون منتظرید؟
‫همین الان منو بیارید پایین!
‫ولی ما هم اینجا گیر کردیم، بازرس.
‫چطور شما رو بیاریم پایین؟
‫خدای من!
‫چرا باید این قدر احمق باشید؟
‫ممنون که نجاتم دادی، تیبالت.
‫راستش رو بخوای، فکر می کردم دیگه نبینمت.
‫خب، نمی تونستم که تنهات بذارم، می تونستم؟
‫پس دوستا واسه چی هستن؟
‫پس مشکلی نداریم؟
‫مشکلی نداریم.
‫اون که دستمال بازرسه.
‫پینوکیو، یه فکری به سرم زد! ‫می دونم باید چی کار کنیم.
‫ولی اول باید یه چیزی رو بررسی کنم.
‫و باید تنهایی انجامش بدم.
‫من چی؟
‫اگه باهم بریم، می ترسم جلو دست و پام باشی
‫پس همینجا صبر کن.
‫وایسا، تیبالت!
‫- ولی باید... ‫- همینجا بمون!
‫زود میام!
‫ولی نمی تونم اینجا بمونم.
‫بلا چی؟
‫وقت نیست. باید برم بهش هشدار بدم!
‫بلا.
‫فانتوزی!
‫بلا رو ندیدی؟
‫- پینوکیو، من.. ‫- من دیدم.
‫و بهم برخورد که از این دلقک می پرسی
‫بدون این که اول بیای از من بپرسی.
‫کجاست؟
‫نگران نباش. ‫جاش کاملاً امنه.
‫همین الان بذار بره، شنیدی؟
‫و گرنه بهت قول میدم که دستت رو رو می کنم ‫که داری چی کار می کنی!
‫و بعد...
‫همه تون میرید زندان!
‫چی؟ این تهدید بود؟
‫آقای مانجوفوکو، ‫بذار چندتا گلوله بزنم تو سر این عروسک!
‫نه! خشونت لازم نیست.
‫ولی گربه راست میگه. ‫نباید ما رو تهدید کنی.
‫تازه، فکر نکنم بخوای همه مون برن زندان.
‫آره، همگی!
‫من، گربه، روباه
‫بلا...
‫بلا؟ دروغ میگی!
‫که دروغ میگم؟
‫پینوکیو!
‫اینجا چی کار می کنی؟
‫بلا، می دونی که پدرت و دوستاش ‫واقعاً چی کار می کنن؟
‫بله! یعنی، نه. ‫یعنی..
‫خودم تازه فهمیدم، و من...
‫پس... حقیقت رو می دونستی.
‫تیبالت راست میگفت.
‫وایسا، پینوکیو! لطفاً ‫حداقل بذار توضیح بدم.
‫نه، نمی خوام چیزی بشنوم!
‫درست شنیدی. ‫از اول حقیقت رو می دونست.
‫بریم، پسرم. ‫یه شگفتانهٔ بزر...
‫نه، نه! یه شگفتانهٔ عظیم برات دارم!
‫هوم؟
‫ولم کنید! ‫چرا داری این کار رو می کنی؟
‫پینوکیو؟
‫هوم؟ پدر؟
‫پسرم، تصمیم گرفتم بیام به دیدنت
‫و ببین سر از کجا در آوردیم...
‫قشنگ نیست؟ ‫واسه یه تجدید دیدار خونوادگی چطوره؟
‫همین الان بذار پسرم بره!
‫که بذارم بره؟ بعید می دونم!
‫در واقع
‫یه پیشنهاد کاری متقابل برات ‫به عنوان چوب تراش دارم.
‫آقای ژپتو
‫چرا عروسکای دیگه ای مثل پینوکیو درست نمی کنی؟
‫یه گروه کامل از عروسک های سخن گو! ‫رؤیایی که به واقعیت می پیونده!
‫پینوکیو فقط یه عروسک نیست! ‫اون یه معجزه ست!
‫پس چرا واسم یه ارتش از این ‫معجزه های چوبی نمی سازی؟
‫جناب، شما یه هیولایی!
‫نه. فقط خوب نخوابیدم.
‫فعلاً، شما رو تنها میذارم که ‫خوش و بش کنید.
‫باید بخوابم.
‫خب؟ تو که می دونی باید چی کار کنی!
‫امشب توی سیرکم اجرا داری، پینوکیو!
‫و اگه نکنی، بابای پیر عزیزت ‫تاوانش رو میده.
‫تیبالت، فقط منم.
‫آره، الان می دونم.
‫پینوکیو رو این طرفا ندیدی؟
‫می دونی، مانجوفوکو اون رو ‫با ژپتو زندانی کرده.
‫چی؟ به خاطر تو هر دوشون زندانی شدن؟
‫قسم می خورم، اصلاً نمی خواستم ‫هیچ کدوم از اینا اتفاق بیفته.
‫معلومه که نمی خواستی.
‫می دونی، تو دلیلی بودی که ‫پینوکیو تصیمم گرفت برگرده.
‫می دونی که پلیس دنبالمونه؟
‫می خواست تو رو نجات بده ‫و حالا پشت میله هاست.
‫تیبالت، باید باورم کنی
‫نمی دونستم پدرم دزدکی داره چی کار می کنه.
‫پدرت؟
‫آره! اون، گربه و روباه ‫حین نمایشمون خونه های مردم رو خالی می کنن.
‫از اول می دونستم.
‫تو این کار مشکوک دست داشتی!
‫نمی خواستم! باید باورم کنی.
‫می خوام به پینوکیو کمک کنم. ‫ولی نمی دونم چطوری.
‫عه...
‫ببخشید، اون دستمال رو از کجا آوردی؟
‫این؟ وقتی بچه بودم و ‫مانجوفوکو من رو توی جنگل پیدا کرد پیشم بود.
‫اون پدر واقعیم نیست.
‫خب، این همه چی رو عوض می کنه.
‫هم... لوسیلدا راست میگفت.
‫گاهی معجزه ها توی این دنیا اتفاق میفتن، نه؟
‫بابا، ببخشید که بهت گوش نکردم.
‫هیچ وقت نباید خونه رو ترک می کردم.
‫و حالا، از دید بقیه یه دزد رقت انگیزم.
‫قسم می خورم، نمی دونستم.
‫البته، پینوکیو.
‫من هیچ وقت به صداقتت شک نمی کنم، پسرم.
‫ممنون، بابا.
‫گوش کن، پینوکیو، ‫باید یه کاری کنیم.
‫نمی تونیم بذاریم از زیرش قسر در برن.
‫خب، مگه چی کار می تونیم بکنیم؟
‫قول دادم که امشب اجرا کنم.
‫بهشون قول دادم.
‫و سر قولت هم می مونی.
‫قسم به اسم شاهانهٔ قشنگم.
‫تیبالت! پیدامون کردی!
‫البته که پیداتون کردم!
‫نکنه فکر کردی به این راحتی ‫می تونی از شرم خلاص بشی.
‫به ژپتو قول دادم که مراقبت باشم
‫و اسب ها به خوش قولی شون معروفن.
‫به نظرت باید چی کار کنیم، تیبالت؟
‫خب، من یه نقشه دارم. ‫ترتیب همه چیز رو دادم.
‫امشب اجرا می کنیم.
‫یه نمایشی به راه بندازیم که مانجوفوکو ‫هیچ وقت یادش نره!
‫و بهترین چیزش اینه، ‫که این بار لازم نیست تنهایی انجامش بدیم.
‫خانوم ها و آقایون!
‫لطفاً اجازه بدین که به شما
‫پدیدهٔ فصل رو معرفی کنم.
‫اولین و تنها عروسک سخن گوی دنیا!
‫پینوکیو!
‫و اسبش، تیبالت!
‫باریکلا!
‫عالیه!
‫- پینوکیو! ‫- پینوکیو!
‫قهرمان کوچولوم!
‫دیدیش؟
‫همه چی داره طبق نقشه پیش میره.
‫وقتشه که شما دوتا برین تو کارش.
‫- میشه لطفاً گوش کنید؟ ‫- باید اینو ببینی، رئیس.
‫خانوم ها و آقایون
‫من یه اطلاعیهٔ مهم دارم که بهتون بگم!
‫من و دوستانم
‫یه آهنگ براتون آماده کردیم ‫که لذت ببرید.
‫یه آهنگ؟ یادم نمیاد اینو تأیید کرده باشم.
‫خب، تا وقتی که تماشاچی ها خوشحال باشن...
‫♪ توجه کنید، لطفاً، دوستان عزیزم ♪
‫♪ می خوام الان یه چیزی بهتون بگم ♪
‫♪ چندتا دزد پشت پرده مخفی شدن ♪
‫♪ و دارن از همه دزدی می کنن ♪
‫♪ از نمایش ما برای لاپوشونی ♪ ‫♪ جرمشون استفاده می کنن ♪
‫♪ دزد توی خیابون راه میره ♪
‫♪ هر دری که بخواد رو باز می کنه ♪
‫♪ و پشت کت قایم میشه ♪
‫♪ باید دستگیر بشن، یالا، یالا ♪
‫♪ که همه بدونن کی هستن ♪
‫♪ ماها بی گناهیم، و بله، ♪ ‫♪ ما هنرمندان فقیری هستیم ♪
‫♪ بهترین جایزه برای ما ♪ ‫♪ تماشای لبخند شماست ♪
‫♪ ما رو فریب دادن ♪
‫♪ درست مثل شما، دوستان عزیزم ♪
‫♪ گربه و روباه مقصرن ♪
‫♪ و مانجوفوکو رئیسشونه ♪
‫♪ اونا بزرگ ترینِ شرورها هستن ♪
‫♪ مانجوفوکو رئیسشونه ♪
‫چه خبره اینجا؟
‫این دیگه چیه؟ ‫شماها چیزی ازش می دونستید؟
‫رئیس، باید همین الان نمایش رو قطع کنیم.
‫چی؟ محاله پول مردم رو پس بدم
‫رئیس؟
‫ببخشید، ولی فکر کنم مهمون داریم.
‫پلیس! می دونستم!
‫شما رو نمی دونم، ولی من ترجیح میدم ‫که زندان نرم
‫خانوم های عزیز، آقایون گرامی!
‫من از کسی دزدی نکردم!
‫خب، کردم، ولی اونا مجبورم کردن!
‫من فقط یه هنرمندم! ‫من رو که می شناسید! من رو دوست دارید!
‫منم! باور کنید! ‫من هیچ وقت نمی خواستم از کسی دزدی کنم!
‫باید حرفمون رو باور کنید ‫تقصیر مانجوفوکو بود!
‫اونه که پشت همهٔ قضایاست
‫دستگیر میشید، پست فطرت ها!
‫لطفاً! لطفاً!
‫اینا دیگه چه جور اتهامات مسخره ای هستن؟
‫مشخصاً یه دروغه.
‫تازه، شما هیچ مدرکی ندارید
‫هیچ شاهدی ندارین!
‫ما شاهدیم!
‫همگی، توجه کنید!
‫دوست نجیبم، تیبالت بهم گفت ‫که توی سیرک شما چه خبره.
‫و حالا، من از جانب چندین شاهد ‫شهادت دارم
‫از جمله اعتراف مجرم ها...
‫گربه و روباه.
‫آقای مانجوفوکو، ‫شما بازداشتی!
‫چی؟ برنامهٔ هوشمندانه ام خراب شده؟
‫وای، همش تقصیر توئه.
‫ای عروسک ابله!
‫آتیش!
‫برید کنار!
‫سریعاً! گربه و روباه و ‫مانجوفوکو رو دستگیر کنید!
‫ها! موفق باشی!
‫عه؟
‫آخ!
‫نگران نباش، من اینجام.
‫بیا اینجا ببینم!
‫تو بلیت بیرون رفتنم از اینجایی.
‫از سر راهم برو کنار!
‫پینوکیو!
‫چنگول هات رو ازش بکش!
‫عقب وایستا، و گرنه به دوستت آسیب می زنم!
‫وای! باید برم بیرون!
‫و تو اینجا بمون!
‫- پینوکیو! ‫- بلا، دارم میام
‫پینوکیو!
‫وایستا!
‫بلا
‫پینوکیو!
‫دارم میام کمکت!
‫داری چیکار می کنی، بلا؟ ‫بجنب، برو بیرون
‫اما پینوکیو هنوز اونجاست.
‫گفتم، همین الآن!
‫همیشه می دونستم که جوون مرگ می شم.
‫دارم میام دوست من!
‫زنده ست؟
‫پینوکیو! پسرکم!
‫پینوکیو! پینوکیو! صدام رو می شنوی؟
‫بیدار شو، التماست می کنم.
‫بلند شو، پینوکیو!
‫وای، نه!
‫پینوکیو؟
‫رفیق! زنده ای!
‫آره، گمونم...
‫و حالا انسان شدی!
‫چی؟
‫چی هستم؟
‫واقعاً آدمم.
‫البته که هستی.
‫چیزی که گفتم رو یادت نیست؟
‫هر چیزی به وقتش اتفاق می افته، پینوکیو.
‫خانم لوسیلدا! تو این کار رو کردی؟
‫نه، پسرکم، خودت این کار رو کردی.
‫خودت رو برای یکی دیگه فدا کردی.
‫فقط یکی با قلب و روح واقعی می تونه همچین کاری رو بکنه
‫خیلی شرمنده که اشتباهاً بهت تهمت زدم، ‫پینوکیوی عزیزم.
‫آقای تیبالت کل ماجرا رو بهم گفت
‫و یه نقشه بی نظیر کشیدیم
‫که مجرمین واقعی رو دستگیر کنیم.
‫و اینجا رو ببین! همشون دستگیر شدن
‫و پرونده مختومه می شه
‫و حالا، وقتشه که برگردم
‫و کارهای اداری پرونده رو انجام بدم.
‫یه لحظه فقط.
‫پرونده هنوز بسته نشده.
‫بازرس بریونی
‫می شه لطف کنید و دستمالتون رو نشونم بدید؟
‫دستمالم؟ چیزه...
‫فکر نکنم پیشم باشه.
‫البته که نیست.
‫توی دهنم گذاشتیش، یادته؟
‫حرف نداره!
‫حالا بلا، می شه دستمالت رو نشونمون بدی؟
‫دوشیزه، این رو از کجا آوردین؟
‫نقش و نگار خانوادگیم روشه.
‫وقتی مانجوفوکو توی جنگل پیدام کرد، پیشم بود.
‫آهای! مانجوفوکو رو بیارید اینجا
‫حقیقت رو بگو
‫توی دادگاه به نفعت می شه!
‫که میشه؟ خیلی خب
‫حقیقت رو بهت می گم. ‫هیچ وقت پیدات نکردم.
‫فقط خریدمت، دخترک
‫از یکی که از خانواده ات تو رو دزدیده بود!
‫وای، خدا! 11سال پیش بود.
‫دختر کوچولم گم شد، و اون زمان بود که...
‫اون زمان بود که تصمیم گرفتم بازرس بشم ‫و آدم ربایان رو پیدا کنم!
‫پس، این همه مدت ‫خیال می کردم دنبال مجرم ها می گردم
‫اما انگار، دخترم رو پیدا کردم!
‫تو پدر منی؟
‫بلا، تبریک می گم.
‫بازرس بریونی، بلا، ‫خیلی براتون خوشحالم!
‫ممنون! ‫خودمم باورم نمی شه!
‫عالیه!
‫خانم ها و آقایون!
‫مفتخریم که امشب برنامه مون رو براتون ‫به نمایش در بیاریم!
‫به سیرک جدید و محشرِ ‫«خونواده بریونی و دوستان» خوش اومدید!
‫هورا!
‫باریکلا!
‫یوهو!
‫هورا!
‫ها ها!
‫باریکلا!
‫آفرین، پینوکیو!
‫پینوکیو!
‫وای!
‫مطمئنی؟
‫آره، تیبالت! ‫برو!
‫وای! وای!