‫واقعیت اینه که...
‫شان.
‫هی، منو ببین.
‫دلت نمی خواد این کار رو بکنی.
‫هی.
‫کاری براش از دستمون ساخته نیست
‫لعنت. ‫ناتالی، بیا.
‫ناتالی!
‫- لعنتی. ‫- یالا.
‫ولش کنید. ‫همین حالا!
‫خیلی‎ خب.
‫به راهتون ادامه بدید. به راهتون ادامه بدید. ‫به طرف خیابون برید.
‫از سر راه برید کنار!
‫همین طوری راه بیایید.
‫- کجا می ریم؟ ‫- از اینجا دور می شیم.
‫یالا. یالا.
‫کارتون حرف نداره، تیم.
‫واقعیت را بگو! ‫واقعیت را بگو!
‫ به راهتان ادامه بدید.
‫ دسترسی به میدان تایمز از هیچ مسیر وجود نداره.
‫هی، پسر. ‫ببخشید، تو میدون چه خبره؟
‫دارن بچه ی نیومن رو تو صفحه نمایش‎های بزرگ نشون می دن
‫ دسترسی به میدان تایمز از هیچ مسیر وجود نداره.
‫ از منطقه دور بشید. ‫ ما داریم خیابون رو می بندیم.
‫باید از خیابون بریم بیرون. عجله کنید
‫همینه! ‫تو دقیقا عین خودشی، مرد.
‫- آدش! ‫- چیزی نیست. بیایید. بیایید.
‫واقعیت را بگو!
‫ بچه‎ها، بریم، لطفا. ‫ نه. سئوالی نباشه. بریم.
‫- می ‎دونید کجاست؟ ‫- داریم روش کار می‎ کنیم.
‫اون ها در هر صورت می ‎کشنش، مگه نه؟
‫- خانم نیومن. ‫- این رو همه جا پخش کردن.
‫داریم میدون تامیز رو می بندیم ‫که یه جمعیت جمع نشن، اما بله.
‫پخش بازی رو هک کردن ‫و دارن سایت ‎ها رو باهاش پر می کنن.
‫کاترین؟
‫- باید از هتل دورت کنم. ‫- چرا؟
‫چون هر کسی که زنگ خطر رو به صدا در آورده ‫برای حواس پرتی این کار رو کرده.
‫چرا؟
‫چون یه کم پیش به مارتین کوپلند شلیک کردن و اون رو کشتن
‫خیلی متأسفم که باید این رو بهت بگم.
‫کی بهش شلیک کرده؟
‫همون کسانی که لئو رو دزدیدن؟
‫الآن نمی تونیم مطمئن باشیم.
‫می دونید اون ها کجان؟
‫- معتقدیم که اون ها هنوزم... ‫- نه.
‫یه سئوال با جواب ساده بله یا نه هستش، ‫پس چرا با "نه" جواب نمی دی؟
‫متوجه مشکل می شی؟ ‫می دونی مسئله چیه؟
‫تا پیداش می کنیم، ‫که حتما پیداش می‎ کنیم،
‫- باید تو رو از هتل ببرم. ‫- باید ببینمش.
‫کی رو؟
‫مارتین.
‫باید همین حالا ببینمش.
‫- خانم نیومن... ‫- بهت که گفتم...
‫تا لئو جاش امن نشده، از اینجا نمی رم
‫اون در امانه؟
‫نه.
‫ حقیقت را بگو! ‫ حقیقت را بگو!
‫ حقیقت را بگو! حقیقت را بگو! ‫ حقیقت را بگو!
‫کجا داریم می ریم؟
‫بیایید همین طوری بریم.
‫جا نمونید. ‫باید خارج از دید مردم باشیم.
‫من دیگه کافیمه!
‫به لطف تو، کار هممون تمومه. ‫چرا باید اون رو می کشتی؟
‫برای همین هم اومدم اینجا.
‫- این خیلی خودخواهیه. ‫- بچه ‎ها.
‫ما چی؟
‫ببخشید، اما من به مونیک...
‫- بیشتر از شما مدیونم. ‫- نباید یه جا وایسیم.
‫حالا دیگه برام مهم نیست چی می شه. ‫می تونم خودم رو تحویل بدم.
‫بهشون می گم که هیچ کدوم از شما ‫دخلی تو این کار نداشتید.
‫هیچ دخلی تو چی؟ ‫آدم ربایی؟
‫تو کسی رو نکشتی، باشه؟
‫هیچ کدوممون نکشتیم.
‫کار شان بود. ‫تمام این ها کار شان بود.
‫حالا بیایید.
‫یه بالابر هست.
‫بجنب! ‫یکی از این دکمه ها باید کار کنن.
‫لعنتی.
‫چیه؟
‫اسلحه رو توی اتاق ول کردم.
‫از کجا آوردیش؟
‫دوست مونیک.
‫- لعنتی! ‫- تیراندازیت خوبه.
‫پس به نظرم قراره اونجا بریم.
‫سرش رو نشونه گرفته بودم.
‫بذارید رد بشه، اما حواستون بهش باشه.
‫گفتی که یکی می ‎خواسته تو رو بکشه؟
‫من کار اشتباهی نکردم.
‫نه، پروفسور کراسول.
‫همون طور که توضیح دادیم، ‫شما نه بازداشتید و نه به جرمی متهم شدین.
‫- فقط به کمکتون احتیاج داریم. ‫- من محافظت احتیاج دارم.
‫از دست کی؟
‫من رو یه دوبه قدیمی زندگی می‎کنم، ‫یه جا بسته شده. ‫[ نوع کشتی مستطیل شکل برای حمل کالا. ]
‫25ساله که حرکت نکرده.
‫من کسی رو نمی بینم، ‫می‎ تونستم صداشون رو بشنوم.
‫بیرون. ‫همین هفته، سه شنبه.
‫یا شاید هم چهارشنبه بود.
‫- امروز چند شنبه ‎ست؟ ‫- ما فرصت زیادی نداریم.
‫چرا آدم رباهای لئو نیومن ‫عکس تو رو نشون دادن؟
‫تو می دونی لئو نیومن کیه؟
‫می دونستم که اونا میان.
‫اونا کیَن؟
‫اونا همه چی رو دفن کردن.
‫سعی کردم منتشرش کنم. ‫هرکاری می‎تونستم کردم. واقعا میگم.
‫ولی اون موقع بود که واقعا شروع شد.
‫زمزمه، زمزمه، زمزمه. ‫صدای زمزمه.
‫در چه مورد؟ ‫درمورد سر و کاری که با دانشجوها داشتین؟
‫یالا.
‫ و مردم اون شایعه ها رو باور می ‎‎کنن؟
‫مردم؟ ‫بله.
‫ولی نه فقط مردم.
‫دبرا خیلی جوون‎تر از من بود ‫وقتی که ما...
‫عاشق همدیگه شدیم.
‫20 سال سنم ازش کمتر بود.
‫ولی حتی تو سن 18 سالگی، اون...
‫فقط اون بود.
‫چطور نمی تونست اینو بفهمه، من...
‫خیلی خب، پس همسرت دبرا ‫هم شایعه ها رو باور کرد.
‫همسرم نبود. ‫هرگز باهم ازدواج نکردیم.
‫ولی تو رو ترک کرد؟
‫حرف ‎هایی زد که نمیشه پس شون گرفت.
‫یا اونا رو نشنیده باشی.
‫نمی‎تونستن ریسک کنن.
‫بعد رفتن.
‫دیگه هیچوقت اونا رو ندیدم.
‫- "اونا"؟ ‫- "اونا"؟
‫ حقیقت را بگو! ‫ حقیقت را بگو!
‫یا خدا.
‫ حقیقت را بگو! ‫ حقیقت را بگو!
‫بیلبوردهای تو میدون تایمز.
‫می ‎گفتی وقتی که مشتری ‎هامون رو تو...
‫بیلبوردهای میدون تایمز نشون بدن، ‫می ‍ فهمیم که موفق شدیم.
‫چندتا میز و یه دستگاه قهوه ساز.
‫فکر می ‎کردی خیلی خفن بود که ‫وسط همه چی باشی.
‫و بعد فهمیدیم که چرا اونقدر قیمتش پایین بود.
‫واقعیت خفن یا هیجان انگیز نبود.
‫خالی بود.
‫و پوچ.
‫و تاریک.
‫سر جاتون بمونین.
‫لئو، آدم رباها کجان؟
‫اونا آدم رباهان.
‫تو این کارو کردی.
‫چی به سر ما اومد، مارتین؟
‫باهامون حرف بزن، اریک. ‫تو بچه‎ای داشتی؟
‫- تارا؟ ‫- تارا؟ نه.
‫- داری چیکار می کنی؟ ‫- تارا، وایسا. تارا!
‫هیچکس نمی ‎تونست منو پیدا کنه. ‫ولی اون پیدام کرد.
‫حتی تو بچگی هم آدم مصممی بود.
‫سلام. حالت خوبه؟
‫وقتی تصمیم به کاری بگیره...
‫اون تاراست؟
‫- تیلسون نیست؟ ‫- نه.
‫ایویِ من.
‫- هی! هی، وایسا! ‫- تو دست نگه دار!
‫- هیچکس شلیک نکنه! ‫- ای عوضی!
‫- ای عوضی دروغگو! ‫- همه مون دروغ می گیم.
‫- ازش دور شو. ‫- اسلحه رو بیار پایین!
‫تو برام پاپوش دوختی! ‫واسه همه مون پاپوش دوختی.
‫گذاشتی... ‫گذاشتی من کوپلند رو بکشم!
‫چی؟
‫- همه آروم باشین. ‫- لئو.
‫مارتین مُرده؟
‫ممکنه کوپلند بخشی از این نبوده باشه، ‫ولی اون تیم استرداد رو فرستاد.
‫خودش اقرار کرد. ‫مرگ مونیک به گردن اونه.
‫نه، به گردن توئه. ‫همه اش گردن توئه!
‫اگه بخاطر کاری که تو کردی نبود ‫هیچ کدوم از این اتفاقات نمیوفتاد.
‫- ناتالیِ بیچاره ی بی گناه. ‫- چی؟
‫تو بنا به دلیلی انتخاب شدی. ‫همه تون اینطوری انتخاب شدین.
‫- چرا؟ ‫- خودت دلیلش رو می دونی.
‫چون تو بخشی از چیزی هستی که...
‫توانایی لازم رو به شرکت کوپر نیومن میده ‫تا به نابودن کردن زندگی آدما ادامه بدن. غیر از اینه؟
‫تو اصلا کی هستی؟
‫لئو، دست نگه دار.
‫قرار نبود کسی بمیره.
‫- دیگه دیره. ‫- اسلحه ات رو بیار پایین.
‫یعنی بچه ‍ ی سفید پوست مایه‎دار داره می فهمه ‫که کنترل همه چی دست اون نیست؟
‫ای عوضی.
‫- یالا، بهم شلیک کن. ‫- ناتالی.
‫یالا. بزن دیگه.
‫به لطف تو دیگه هیچی ‫واسه از دست دادن ندارم.
‫تارا؟
‫تو واقعا... ‫تو واقعا...
‫هی. هی، هی. ‫باشه. باشه، باشه.
‫تو واقعا این نقشه رو ریختی؟ ‫از همون اول؟
‫این بخشش رو نه.
‫الان مهم نیست که حرفم ‫رو باور می ‎کنین یا نه،
‫ولی بعد از آزاد شدن ‎مون از سازمان ملی جرم و جنایت ‫هیچی برنامه ریزی شده نبود.
‫بقیه‎‏اش فقط واکنش هامون بود.
‫چهار نفرمون، ارتباط ‎مون به شرکت کوپر نیومن ‫و نقاب زن ها،
‫همه اونا قرار بود تا 24 ساعت اول ‫عامل حواس پرتی باشن.
‫پنج نفرمون.
‫چی؟
‫ما پنج نفریم.
‫اون ربطی به ما نداشت.
‫صحیح. پس فقط من بی گناهم.
‫- صبر کن. هیچ کدوم از اینا... ‫- بهتون گفتم...
‫- نه. ‫- فقط اینطوری می‎تونستم نفوذ کنیم.
‫آره، ولی چرا اینجا؟ ‫چرا ما رو آوردی اینجا؟
‫ حقیقت را بگو! ‫ حقیقت را بگو!
‫ حقیقـ...
‫نمی ‎تونیم همینطوری اینجا بمونیم.
‫تا کاترین نیومن حقیقت رو نگفته ‫هیچکس جایی نمیره.
‫حتما خیلی ازش متنفری ‫که این کارو کردی.
‫یا واقعا دوستش داره.
‫اینجا اولین دفترشون بود. ‫هیچکس اینو نمی دونه.
‫از داستان شون پاکش کردن. ‫به اونا نمی خوره.
‫خالیه چون صاحب‎هاش نتیجه گرفتن...
‫که اینجا به عنوان محل تبلیغاتی ارزشش بیشتره ‫تا اینکه آدما توش کار یا زندگی کنن.
‫بیشتر آدما واسه بدتر کردن دنیا ‫شروع به کار نمی‎کنن.
‫- فقط پیش میاد. ‫- ولی هنوزم دیر نیست.
‫واسه مارتین دیره.
‫وقتی پدرم مُرد، اون کنارم بود.
‫کنار جفت‎مون بود.
‫به جای این کارها، ‫نمیشه بری پیش روان ‍ پزشک؟
‫از پس هزینه اش هم که برمیای.
‫باشه. ‫خب، بیاین فرض کنیم...
‫بیا فرض کنیم که مادرت هرکاری که ‫ازش می‎خوای انجام بده رو بکنه.
‫باید کل حقیقت رو راجع به پدرم به دنیا بگه.
‫اینکه درمورد کارش و درمورد خودش دروغ گفته.
‫- کراسول بابای توئه؟ ‫- واسه من که مهم نیست اون کیه!
‫باشه، ولی بعدش چی؟ ‫بعدش چی میشه؟
‫اون باید همینطوری راحت برگرده خونه؟
‫و تو چی؟ ‫اونا چی؟
‫- امکان نداره. ‫- چیه؟
‫مگه متوجه نیستی که دارن چیکار می‎کنن؟
‫تمام این مدت دارن سعی می‎کنن که همه رو قانع کنن ‫که ما آدم رباها بودیم.
‫نه، اینطور نیست.
‫چون نیازی نیست.
‫ولی حالا می‎ تونیم مقابله کنیم.
‫نگو که جداً فکر می‏کنی ‫می‏تونی ورژن خودت از واقعیت رو بسازی...
‫انگار ما تو یه جور بازی کامپیوتری هستیم.
‫چرا نشه؟
‫آدم‎های ثروتمند و قوی سال‎هاست دارن این کارو می‎کنن، ‫و اکثراً هیچکس شکایتی نکرد.
‫ولی حالا
‫ببینین چقدر راحته.
‫داستان برتر سرویس های خبری ‫سراسر دنیا.
‫به نظر میاد همه شون فکر می‎کنن ‫که این واقعیته.
‫همیشه یکی کنترل رو دستش داره. ‫سوال اینه که کی و کِی باشه.
‫کجا دارن میرن؟
‫نباید چشم‎پوشی کرد.
‫این زندگی کنی. ‫این زندگی واقعی منه.
‫- بهم شلیک کنی، ازم خون میاد. ‫- اینطوری؟
‫فکر می‎کنی این گریمه؟
‫خب آره، دروغ گفتنم رو انکار نمی‎کنم.
‫تو به کثیف‎ترین رازهای کوپر نیومن دسترسی پیدا کردی.
‫- ولی به چیزی نگاه نکردم. ‫- دقیقا!
‫تو احمق که نیستی.
‫دقیقا می دونستی که شرکت کوپر نیومن چیکار می‎کنه ‫و فرصت اینو داشتی که اونا رو رسوا کنی.
‫ولی به ذهنت نرسید،
‫چون همش به فکر این بودی که ‫شغل گیرت بیاد.
‫- من یکی از آدم بدا نیستم. ‫- تو انتخابی کردی.
‫تارا، لطفا، تو منو می‎شناسی!
‫تو ما رو می شناسی! ‫می‎دونی که ما آدم بدا نیستیم.
‫- این بهترش می کنه یا بدتر؟ ‫- و هیچ کدوم از ما همدیگه رو نمی ‎شناسیم.
‫اصلا شما به همدیگه اعتماد دارین؟
‫چرا نگفتی که اونو از تو اتاق هتل برداشتی؟
‫- چی؟ ‫- اسلحه ام.
‫حتی پایین هم گفتم که اونجا جا گذاشتمش. ‫چرا نگفتی که دست توئه؟
‫چون اون پلیسه.
‫مگه نه، ادی؟
‫- ادی؟ ‫- بیخیال، مَرد. فقط بهشون بگو.
‫چی بهشون بگی؟
‫اون واسه مادرت کار می‎ کنه.
‫طوری نیست، ادی. ‫می‎تونی بهشون بگی.
‫متاسفم، مَرد.
‫تو دروغ گفتی.
‫- تو... ‫- آدش، نکن.
‫از کجا فهمیدی؟
‫- نمی فهمیدم. ‫- نه بطور قطعی.
‫ولی بدون تو هرگز نمی‎تونستیم ‫به اینجا برسیم، غیر از اینه؟
‫لطفا. ‫دقیقا چی بهت گفت؟
‫اریک.
‫فکر می‎کردم اونو از دست دادم.
‫گوش کن، آقا.
‫دخترت الان تو کلی دردسر قرار داره، باشه؟
‫اونجور دردسری که نمیشه ازش در اومد.
‫- حداقل نه بصورت زنده. ‫- ولی هنوزم می‎تونی بهش کمک کنی.
‫می دونم از دست دادن بچه چه حسی داره، اریک.
‫توی ارتش بودم.
‫و پسرم...
‫تنها چیزی که می خواست این بود ‫که دنباله روی من باشه، و شد.
‫و خیلی افتخار می کرد، می دونی؟
‫حالت چهره ات رو دیدم وقتی ‫در مورد ایوی حرف می زدی.
‫همون قیافه ایه که اون داره وقتی ‫در مورد دخترش حرف می زنه.
‫پسرم کشته شد، اریک.
‫و هیچ وقت قرار نیست ببینمش.
‫اون همه سال که از دخترت دور بودی، ‫حداقل امیدی داشتی.
‫که ممکنه یه روزی برگرده پیشت.
‫و وقتی اون امید رو از دست بدی...
‫دیگه عکسش تنها چیزیه که ازش داری...
‫بهمون کمک کن.
‫دیزی.
‫خب، بالاخره برات یه گوشی گرفتم.
‫وقتی این ویدئو رو می بینی، دیگه تموم شده.
‫یا نشده، چون تو مثل همیشه ‫کاری که بهت گفتن رو انجام ندادی
‫و داری زودتر از موعد این رو می بینی.
‫به هرحال...
‫احتمالاً خیلی چیزا در موردم بشنوی.
‫و اگه من نبودم. ‫می خواستم که حرف منم بشنوی
‫که بتونی خودت تصمیم بگیری.
‫بهت گفتم که نمی دونم پدر واقعیم کیه.
‫دیگه حقیقت نداره.
‫همیشه می خواستم بدونم.
‫و بعد از مرگ مادربزرگ، ‫حس کردم می تونم درست و حسابی بگردم.
‫یه کم طول کشید
‫ولی نهایتاً...
‫پیداش کردم.
‫اسم پدربزرگت اریک کرسوله.
‫خدایا، دیزی، عاشقش میشی.
‫اونم هیچ وقت کاری که ‫بهش میگفتن رو انجام نداده.
‫و باهوشه. مثل تو.
‫مدارکی پیدا کرد
‫که یکی از بزرگ ترین شرکت های نفتی دنیا ‫نمی خواست وجود داشته باشه.
‫پس آژانس روابط عمومیشون ‫در موردش فرافکنی کردن.
‫آبروش و زندگیش رو از بین بردن.
‫و نه فقط مال اون
‫چون دروغ ها و آسیبی که می رسونن ‫به بقیه همه منتقل میشن.
‫نسل به نسل.
‫مادربزرگت وقتی بچه بودم ‫من رو برده یه جای دیگه
‫چون می ترسید که ممکنه تحت تأثیر کاری که ‫پدر واقعیم کرده قرار بگیرم.
‫یا کاری که مردم میگن کرده.
‫و متوجهم. سرزنشش نمی کنم.
‫ولی به نظرم اشتباه می کرد.
‫کاری که والدین می کنن، همیشه ‫روی بچه هاشون تأثیر میذاره
‫مهم نیست چی بشه.
‫بایدم این طور باشه.
‫بسیاری از کسانی که شعار «حقیقت را بگو» ‫سر می دهند، افراد جوان هستند.
‫هر چیزی که بشه
‫به نظر میاد یه نسل جدید ‫تقاضای شنیده شدن داره
‫و میگن، می خوایم کارها رو ‫به طور متفاوت تری انجام بدیم.
‫از یکی که خیلی ازت بزرگ تر نیست یاد گرفتم
‫که مخالفت بودن کافی نیست.
‫کافی نیست که یه نظر هوشمندانه روی ‫فضای اجتماعیت بذاری و بری به کارات برسی.
‫دیگه واسه این کارها خیلی دیر شده.
‫وقتشه که آدمایی مثل کاترین نیومن ‫تاوان دروغ هاشون رو بدن.
‫و بین خبرهای خوبی که بود، ‫یک سری خبر رو خودم می خوام بدم.
‫نمی تونم چطور سرافرازیم رو نشون بدم که پسرم لئو...
‫رئیس بنیاد خیریهٔ کوپر نیومن میشه.
‫و بلافاصله دست به کار میشه.
‫ممنونم.
‫بیا بالا، عزیزم.
‫باید بگم که در مورد ‫آینده هیجان زده و مفتخرم.
‫از بهترینا یاد گرفتم
‫ولی می خوام یه کارهایی رو ‫هم به روش خودم انجام بدم.
‫از بهترینا یاد گرفتم
‫ولی می خوام یه کارهایی رو ‫هم به روش خودم انجام بدم.
‫ممنونم.
‫ممنون
‫[ مارتین کوپلند ]
‫ولی مهم تر از همه، دیزی جونم
‫مهم تر از همه چی
‫فقط می خوام بدونی که دوستت دارم.
‫ببخشید که بیدارت کردم، عزیزم. ‫می دونم دیروقته.
‫ولی چند نفر پشت خطن. ‫در مورد مامانه.
‫نه، نترس. ‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫پیششم.
‫ممکنه تارا بدون اطلاعت ‫باهاش در ارتباط بوده باشه؟
‫از طریق ایمیل، یا راه دیگه ای؟
‫مامانت باهات در ارتباط بوده؟
‫نه.
‫و کاملاً مطمئنی که تلفن نداره؟
‫مطمئنم.
‫ببین، می تونی دقیق تر بگی که ‫چی بهش گفته؟
‫میگه که تارا هر چیزی که ‫باید مشخص بشه رو بهش گفته
‫و اگه نشه، دیزی می تونه توضیح بده.
‫می دونی مهمه که همیشه حقیقت رو بگی، عزیزم. ‫مگه نه؟
‫مامانت چیزی در مورد دیدن پدر واقعیش گفته؟
‫- نه. ‫- نه.
‫چیز خاصی در مورد سفر نیویورکش بوده؟
‫سفر نیویورک مامانت چی؟
‫چیزی بود که بگه یا انجام بده ‫که عجیب به نظر بیاد؟
‫در مورد این چی گفت؟
‫چیزی نگفت. ‫فقط جایی که شمارش معکوس رو انجام میدن.
‫- چی شد؟ ‫- یه گوی برفیه
‫واسه دیزی آوردش.
‫میدان تایمز. ساختمونیه که شمارش معکوس روشه.
‫شماره یک، میدان تایمز
‫ازتون می خوام که برید، لطفاً.
‫همه بیرون. اتاق رو خالی کنید.
‫ممنون.
‫چیزی بود؟
‫نه، ولی صدای آژیرها داره بلندتر میشه.
‫فقط ده دقیقه دیگه...
‫لعنتی. صفحه ها رو ببین.
‫برق اضطراری روشنه.
‫وای، خدایا.
‫تفنگ رو بنداز
‫تأیید کنید که تیراندازی شده.
‫این معترضا رو از اینجا دور کن، فهمیدی؟
‫هنوز منتظر جزئیات بیشتری
‫در مورد افزایش فعالیت ‫اطراف میدان تایمز هستم، ولی...
‫خیل خب، خیلی خب، همین الان؟
‫گوشی رو بهم بده.
‫چرا؟ گفتی که همین الانم خبر دادی.
‫دیگه مهم نیست، مگه نه؟ ‫مسلماً می دونن اینجاییم. برق رو قطع کردن.
‫- اگه بیان و تیراندازی کنن، چی؟ ‫- گفتم تفنگ رو بده، تارا
‫همین الان.
‫ادی!
‫تو، تو، برید اونجا.
‫- شان، لطفاً. ‫- خفه شو.
‫سلام، لئو. خوش وقتم. ‫خیلی در موردت شنیدم.
‫منو نمی ترسونی...
‫زانو بزنید، هر سه تون.
‫چطور پیدامون کردی؟
‫ردیاب تو کفشات.
‫اونا نقشی توی پاپوش درست کردن برات نداشتن.
‫پس شما دو تا میتونید برید.
‫شوخی کردم.
‫کار اونم نبود.
‫چرا برگشتی؟
‫توی کلبه بهت گفتم، یکی باید پولش رو بده.
‫متوجه نیستی قضیه چیه، شان. ‫که می تونه چی باشه.
‫مشکل اینه، برام مهم نیست.
‫باورت نمی کنم.
‫مشکلی ندارم.
‫- بیا، لئو. ‫- نه، نه، نه.
‫شان، نه. شان، لطفاً.
‫خیلی خب، بیا اینجا.
‫- بلند شو. ‫- لئو
‫شرمنده ام، لئو.
‫برو پایین.
‫ادی! ادی!
‫لعنتی، ای وای.
‫باید بره دکتر. ‫تارا، گوشی رو بده.
‫نه، آدش، نمی تونیم. ‫نمی تونیم.
‫- چرا، چون پلیسه؟ ‫- نه، چون نمی تونیم اینجا بمونیم.
‫نمی تونیم ولشم کنیم.
‫ما رو به عنوان آدم ربا دستگیر می کنن ‫و شان لئو رو می کشه!
‫- ناتالی، اون حقیقت رو میدونه! ‫- آره، و ممکنه بمیره!
‫دقیقا! دقیقا.
‫عوضی.
‫[ اخبار ای آی سی. نگاش کن ]
‫یه خبریه.
‫خانوم نیومن؟ صدام رو دارین، خانوم نیومن؟
‫حالتون چطوره، خانوم نیومن؟
‫ببخشید، ولی...
‫باید حرف بزنم.
‫- میشه حرف بزنم؟ ‫- البته، حتماً.
‫بفرمایید، تصویرتون زنده پخش میشه.
‫اول این که، باید در مورد ‫اریک کرسول صحبت کنم.
‫همون طور که الان ممکنه بدونید، ‫بیشتر از ۲۵ سال پیش
‫مهارت، درستی و سخت کوشی ‫پروفسور کرسول
‫باعث نتایجی شد که می تونست ‫عواقب بسیاری داشته باشه.
‫از جمله، ضرر مالی بسیاری ‫برای شرکتِ موکلم، انرژی آی اوپی
‫و مسلماً کل منطقه اینجاد می کرد.
‫نمی تونم کاری که کردن رو توجیه کنم.
‫ولی در شرکت کوپر نیومن ‫راه گمراه سازی و اطلاعات غلط رو پیش گرفتیم
‫که از منافع شرکت های ذینفع مون حمایت کنیم.
‫گزارش های مخالفی از دانشمندهای ‫خیلی رده پایین تر تهیه کردیم
‫یه اجتماع از متخصصین بالا رده تشکیل دادیم
‫همه شون فقط یه دستور داشتن
‫که روی عدم قطعیت تغییرات آب و هوایی تأکید کنن.
‫همزمان، برای به حداقل رسوندن آسیب
‫محض این که گزارش های پروفسور کرسول ‫به دست عموم مردم برسه
‫سعی کردیم اون رو به ‫یه منبع بی آبرو تبدیل کنیم.
‫این کار رو با شایعه پراکنی
‫در مورد کتک زدن زنان جوان انجام دادیم.
‫اون روی قطعی نبودن قضیه تأکید نداشت. ‫اون یه دروغ بود.
‫آقای کرسول هیچ کار اشتباهی نکرد، ‫نه از لحاظ کاری، نه شخصی.
‫ما کردیم. من کردم.
‫داره اعتراف می کنه.
‫واقعاً داره اعتراف می کنه.
‫خانوم نیومن، اعتراف بزرگ بود.
‫حرفم تموم نشده.
‫بدترینش، حالا متوجه می شم
‫اینه که وقتی پروفسور کرسول رو تضعیف کردیم
‫علم رو هم تضعیف کردیم.
‫و عواقب اون
‫شاید به اندازه تغییرات آب و هوایی مضر و وسیع باشه
‫چون حقایق رو تخریب کردیم.
‫وقتی جای هیچ شبهه ای نبود، شک ایجاد کردیم
‫و کمک کردیم جامعه ای ایجاد بشه ‫که کسی به چیزی اعتماد نداشته باشه.
‫حتی به چشم های خودشون.
‫چون واقعیت یه نفر، به درستی هر کسی دیگه ست
‫و چیزی به اسم دروغ وجود نداره.
‫واقعیت اینه که، ‫اون ممکنه بزرگترین دروغ ممکن باشه
‫دارم می گم، تنها شانسی که داریم ‫اینه که واقعیت رو بگیم.
‫ما فقط باعث نشدیم که مردم به واقعیت شک کنن
‫باعث شدیم شک کنن که اصلاً واقعیتی وجود داره.
‫یکی از چیزهایی که لئو ازش یاد گرفته.
‫مردم دنبال داستان هستن، نه حقیقت.
‫و تو...ما... بهترین داستانیم.
‫و برای این، به اندازه هر چیز دیگه...
‫من حقیقتاً، حقیقتاً متأسفم.
‫مردم می خوان هر 3تای ما آدم ربا باشیم. ‫و شان.
‫اون ها... می خوان کاری که ‫فکر می کنیم کردیم رو باور کنن.
‫پس چرا همچین اجازه ای رو بهشون ندیم؟
‫این واقعیت که اون موقع نمی دونستم
‫که این اتفاقا توی شرکتم داره اتفاق می افته
‫بهونه نمی شه.
‫واقعیت اینه که، شرکت منه ‫پس مسئولیت منم هست.
‫فقط ماییم که می دونیم چی شده.
‫کسی حرف شان رو باور نمی کنه، ‫و اون پسرم چیزی نمی گه.
‫- و اگه لئو... ‫- دیوونه ای.
‫و تو هم قراره مدت خیلی زیادی بری زندان.
‫واقعاً می خوایم بذاریم به خاطر هیچی تموم بشه؟
‫در این هفته اخیر چیزهای زییادی رو گرفتم
‫این تجربه باعث شده بفهمم که ‫خیلی چیزها رو اشتباه متوجه شدم
‫هم به عنوان یه زن شاغل، هم یه مادر.
‫- و فرصتی می خوام که یاد بگیرم. ‫- آدش.
‫می تونم ببینم که چقدر می خوای ‫زندگی مؤثری داشته باشی.
‫خب، همینه! ‫و به نظرم حسش می کنی.
‫باید برید.
‫ادی.
‫زنده ای؟ خدایا
‫باید همین حالا برید، ‫از همون جایی که شان اومد برید.
‫تنهات نمی ذارم.
‫حله. باورت می کنم.
‫هم دیگه رو می شناسیم.
‫حالا!
‫تیرانداز!
‫من پلیسم، عقب وایسا!
‫برید، برید!
‫- بخواب زمین! ‫- من پلیسم، پلیسم!
‫دست هات رو بذار پایین.
‫همون جا بمون
‫- منو ببین. ‫- دارم می بینم.
‫دنیا تغییر کرده
‫و شرکت کوپر نیومن هم باهاش عوض می شه.
‫اگه نکنیم، از بین می ریم، و سزاوارشیم
‫خانم نیومن؟
‫- لئو رو پیدا کردن، خانم نیومن. ‫- چی؟
‫زنده ست.
‫اون...
‫توی یه پارکینگ زیرزمینی، نزدیک میدان تایمز.
‫خدا رو شکر.
‫خیلی خب، مشکلی نیست.
‫واقعیت رو بگو! ‫واقعیت رو بگو!
‫سوژه رو می بینم.
‫مظنون مشاهده شد. ‫چیکار کنم؟
‫برید!
‫تکون نخور
‫آهای!
‫شنیدم شانس آوردی که زنده ای.
‫پیداشون کردن؟
‫تا اینجا، فقط ناتالی.
‫ببین، تقصیر تو نیست، خب؟
‫هر کاری می تونستی کردی.
‫بهت افتخار می کنم.
‫و در امانی. تو و لئو.
‫آره.
‫موفق شدیم.
‫باهات حرف می زنم به زودی.
‫سلام.
‫می خواستم بابت همه چی ازت تشکر کنم.
‫خب، مرسی از خودت.
‫ندیدیش؟
‫حالا می خوام ببینم.
‫به دخترت گفتی که می ری خونه؟
‫می خوام بگم.
‫پروفسور؟
‫- سلام، پدربزرگ. ‫- دیزی.
‫خوشحالم که می بینمت.
‫لئو.
‫مامان.
‫سلام.
‫لئو. لئو.
‫باورش مشکله که واقعیه، مگه نه؟
‫یه چیزی که هنوز باید یاد بگیری اینه که ‫پنهان کردن واقعیت راحته.
‫اما فرار کردن ازش...
‫دیگه الآن کسی نمی تونه قسر در بره.
‫خواهیم دید.