‫[کلویی مورگان] ‫[وی ورک]
‫ممنونم.
‫آخ! خیلی بهت میاد.
‫- این بسته آشناسازی با شرایط کاریته. ‫- خیلی خب.
‫- کتاب راهنمات. ‫- خیلی خب.
‫این هم از این.
‫راستی یادت باشه، ‫جلسه کارکنان ساعت 7 امشبه.
‫جلسه «خدا رو شکر دوشنبه ست»؟
‫دختر، اون جلسات عالین. ‫به معنای کلمه بهترین قسمت هفته منه.
‫چند وقته اینجا کار می کنی؟
‫4هفته!؟
‫نه، 5
‫خوش اومدید. خوش اومدید. ‫ممنونم. ممنونم که تشریف آوردید.
‫بله. خوش اومدید!
‫اون تابلوی اون پشت رو می بینید؟ ‫چی نوشته؟
‫- با تلاش بیشتری کار کن. ‫- با تلاش بیشتری کار کن!
‫خب، برای تازه واردها می گم،
‫بذارید مابقی دنیا، ‫جمعه ها شکرگزاری کنن.
‫اینجا توی وی ورک، ما می گیم...
‫«خدا رو شکر دوشنبه ست.» ‫(اولین روزِ کاری هفته)
‫آره! خدا رو شکر دوشنبه ست!
‫من می گم «وی» شما بگید «ورک».
‫- وی! ‫- ورک!
‫- یالا! ‫- ورک!
‫هورا!
‫یوهو!
‫من می گم «وی»، شما بگید «ورک».
‫- وی! ‫- ورک!
‫اوه!
‫یوهو!
‫[وی ورک]
‫- وی! ‫- ورک!
‫آخرین باری که پی پی کرد، سفت بود،
‫پس شاید بهتر باشه ماساژ ‫در خلاف جهت عقربه های ساعت بهش بدی.
‫خیلی لطیف. خیلی خب.
‫مامانی دوستت داره. مامانی دوستت داره.
‫- آهای. آدام. آدام. آدام. ‫- خیلی دوستت دارم... خداحافظ.
‫آدام، واقعاً شرمنده ‫اما 3ساعت از برنامه عقب هستیم...
‫و صبرِ جمعیت داره لبریز می شه.
‫گل ها همیشه توی بهار شکوفه می کنن. ‫بیایید بریم.
‫بریم! یالا.
‫[5تماس بی پاسخ از طرف بابایی]
‫- ببینم، همه چی مرتبه؟ ‫- شرمنده. شرمنده.
‫- بابام یه ریز زنگ می زنه. چیز خاصی نیست. ‫- بابات؟
‫این دیمین سایتوئه.
‫- همون خبرنگاریه که اون مقاله رو می نویسه. ‫- سلام.
‫- عه سلام. ‫- دیمین!
‫دیمین، داداش. ‫این بهترین مقاله ایه که تا حالا نوشتی.
‫باهاش جایزه پولیتزر رو برنده می شی. خب؟
‫فقط بهم بگو چی نیاز داری.
‫- ونسا! هر چی نیاز داره، بهش بده. ‫- بله. هر چی نیاز داری!
‫- مرسی. ‫- روزنامه نیویورک تایمز!
‫روزنامه تایمز لغو کرد.
‫اگه می شه امشب همدیگه رو ببینیم.
‫آره، آره، آره، آره!
‫آره! خوش اومدید.
‫به اردوگاه تابستونی خوش اومدید.
‫بابایی؟
‫- یه نگاه به اطرافتون بندازید. ‫- بابایی، بعداً بهت زنگ می زنم.
‫الآن یه اتفاق خارق العاده داره می افته...
‫آینده این شکلیه.
‫دیگه خبری از برنامه ‫«خدا رو شکر جمعه ـست» نیست.
‫- وقتی کاری که دوست دارید می کنید... ‫- چی؟
‫کار می شه تفریح.
‫و ما می گیم...
‫خدا رو شکر دوشنبه ست.
‫دوستت داریم!
‫ما هم دوستتون داریم. واقعاً می گم.
‫سال بی نظیری بود.
‫می شه وقتی برگشتم شهر، بهت زنگ بزنم؟
‫باشه، اما این کار رو می کنم. ‫من...
‫به محض اینکه بتونم، یه نامه...
‫و سرمایه گذاری خیلی هوشمندانه ای...
‫از جانب شرکای متعهدمون در شرکت ‫سرمایه گذاری بنچمارک انجام شده،
‫الان بیشتر از 1/5میلیون متر مربع...
‫محیط وی ورکی داریم.
‫و بیشتر از 10هزار عضو!
‫پس به نظرم حقمونه یه کم جشن بگیریم، ها؟
‫یا شاید زیاد!
‫شایدم زیاد!
‫شایدم زیاااااد!
‫بابایی، ما درستش می کنیم.
‫خب؟ ‫حل و فصلش می کنیم. قول می دم.
‫حالا که صحبت از شرکا شد،
‫این محوطه معرکه، ‫جزو دارایی های خانواده همسرِ زیبام، ربکاست.
‫پس بیاید همگی ازش تشکر کنیم.
‫ربکا!
‫ربکا! بیا، بیا.
‫می خواد مجبورم کنه خودم برم بیارمش.
‫- نه. آدام. ‫- ربکا، بیا، بیا، بیا!
‫- بابایی، بعداً دوباره بهت زنگ می زنم، خب؟ ‫- بیا، بیا، بیا.
‫ایناهاشش.
‫یه چیزی بگو. یه چیزی بگو!
‫نه، نه، نوبت توئه.
‫سلام.
‫خوش اومدید به این...
‫این در واقع یه اردوگاه تابستونیه.
‫اینجا مال خانواده مارکه ‫که از فامیل های منه.
‫مارک!
‫مارک اینجاست؟
‫مارک، تو...
‫اون... خب...
‫ادی؟ عه، ادی!
‫خیلی شکرگزارم که مراقبش بودی.
‫کمکش کردی تا بزرگترین خانوادۀ دنیا رو بسازه
‫- خیلی خب. ‫- یوهو!
‫یه بخش بزرگی از زن بودن ‫اینه که به مردها کمک کنی.
‫چی؟
‫یه بخش بزرگی از زن بودن اینه که به مردها ‫کمک کنی تا به اهدافشون برسن.
‫منم می خواستم با آدام همین کار رو بکنم.
‫همین کار رو کردی.
‫خلاصه، اینجا خاطرات زیادی ساختم...
‫«همسرِ مؤسس می گوید که نقش زنان ‫کمک کردن به مردان...
‫برای رسیدن به اهداف زندگیشان است.»
‫ممنونم.
‫بیخیال بابا! ‫اون تازه مادر شده. خوابش خیلی کمه.
‫- عوضی بازی در نیار. ‫- خودش گفت.
‫آره، ولی الان خبر اصلی این نیست.
‫- خبر اصلی چیه؟ ‫- خبر؟ اینجا رو نگاه کن.
‫هزاران کارمند و عضو، دارن با هم جشن می گیرن.
‫توی وی ورک یه اتفاق خیلی خاص داره می افته.
‫خودت قانعم کردی که برای پوشش خبریِ ‫اردوگاه های تابستونی بیارمت، پس درستش کن.
‫- وی! ‫- ورک!
‫همه داد بزنید.
‫کلبۀ کوچیک قشنگیه.
‫هوم؟ عه، ممنون.
‫کیف کوچیکه رو بذار توی اتاق بچه، ‫دوتا کیف بزرگ ها رو بذار توی اتاق خواب.
‫کیث!
‫ربکا! برادرت رو اذیت نکن. ‫بذار استراحت کنه.
‫کیث! کیث!
‫کیث، کیث، کیث! ‫توی «زلدا» لول هشت شدم. (سطح هشتم)
‫- همۀ طلسم های سطح هشت رو گرفتم. ‫- چرت نگو.
‫نه، راست میگم. ‫بازی رو سیو (ذخیره) کردم.
‫«ربی رولز» بالاترین امتیاز رو داره.
‫ولی اگه سیوت رو پاک کنم، کسی نمی فهمه.
‫کیث، نکن! نه!
‫- هِی. ‫- نه!
‫[یاد و خاطرۀ کیث پالترو گرامی باد] ‫[۱۹۶۷ - ۱۹۹۰]
‫[خطاب به قاضی گیبسونِ محترم]
‫[من از جانب پدرم، رابرت پالترو ‫نامۀ خصوصیات اخلاقی او را می نویسم]
‫می دونی، اشکالی نداره اگه گریه کنی.
‫ریوکا!
‫- بالایی؟ ‫- من این بالائم. آره. این بالائم.
‫عالیه.
‫عالیه. بیا لباست رو بپوش.
‫شب بزرگی در پیش داریم.
‫عزیزم، من امشب نمیام.
‫- چرا میای. ‫- نه، واقعاً نمی تونم.
‫- میای. میای. ‫- نه.
‫یه پرستار شب داریم، ‫یه پرستار روز داریم...
‫- نمی تونم. ‫- یه یخچال پر از شیر مادر داریم.
‫- چرا میای. ‫- نه، عزیزم. نمی تونم.
‫میای.
‫جواب نه قبول نمی کنم.
‫چطور می تونی مقاومت کنی؟
‫آرون، فقط میگم بهش فکر کن. باشه؟
‫ما همینجوری چیزایی که جامعه بهمون میگه رو ‫عادی تلقی می کنیم.
‫من بیکن می خورم چون خوشمزه ـست.
‫- نه به خاطر اینکه جامعه بهم میگه. ‫- فکر می کنی عذاب کشیدن خوشمزه ـست؟
‫چون تو داری «عذاب کشیدن» می خوری. ‫همه جا هم هست!
‫- رستوران مک دونالد گوشتش رو روی... ‫- ای خدا! همه چی رو الکی بزرگ نکن.
‫کجا میری؟
‫میرم بیرون.
‫[نمی خواستم بیدارت کنم، ‫رفتم توی چادر یکی از بچه ها خوابیدم]
‫[کارآفرینیِ یوگا] ‫[با حضور ربکا نیومن]
‫- سلام، ربکا. ‫- وای ونسا. خدا رو شکر که دیدمت.
‫توی ایستگاه غذایی، بازم غذاهای ‫سبزیجات می خوایم. من گوشت نمی خورم.
‫- بهشون میگم که... ‫- گیاه خواری یه انتخاب نیست، یه سبک زندگیه.
‫من حتی از بوی گوشت هم خیلی ناراحت می شم.
‫حتماً. ‫این جزو وظایف من نیست ولی...
‫نمی... نمی فهمم. چی شده؟ ‫برگۀ ثبت نام پُر شده بود.
‫صحیح! می خواستم همینو بهت بگم. ‫کسی نمیاد.
‫چرا؟
‫چون تحریمت کردن.
‫به خاطر یوگا؟
‫نه، به خاطر اینکه: ‫«یه بخش بزرگی از زن بودن...
‫اینه که به مردها کمک کنی ‫ تا به اهدافشون در زندگی برسن.»
‫واحد قضایی یه جلسه گذاشته. ‫باید برگردیم خونه.
‫کلی بهت پیامک دادم. خیلی خب.
‫اونجا گفتم از شوهرم حمایت می کنم. ‫حالا ازم شکایت کنید.
‫شکایت نامه ها شوخی بردار نیستن.
‫خیلی خب. خیلی خب. فکر کنم بهتر باشه ‫منتظر آدام بمونیم. کِی میاد؟
‫نه، نه. اونا به جاش منو فرستادن.
‫من اینجائم.
‫- داره جت اسکی سواری می کنه. ‫- یه نفر به چالش کشیدش.
‫خب، بچه های نسل جدید رو عصبانی کردی.
‫خب، اونا روی همه چی حساسن.
‫بگو ریزپرخاشگری دارن. ‫وگرنه حساسیت نشون میدن.
‫- یه مُشت بچه ان! ‫- همون بچه ها، توی شبکه های اجتماعی ان.
‫من که اینطور فکر نمی کنم. به نظرم می خوان ‫یه نفر رو بذارن سر میز شورا...
‫برای آدمایی که باهاشون فرق دارن.
‫اونا برای همدلی ارزش قائلن.
‫همدلی؟ همدلی؟
‫- این همدلی ـه؟ شوخیت گرفته؟ ‫- ببین، ربکا،
‫بچه های نسل جدید خیلی آنلاینن. ‫اینجور چیزا راحت پخش میشه.
‫وایرال میشه. ‫(پخش جهانی)
‫باید باهاشون روراست باشیم ‫وگرنه باید همه چی رو ببوسیم بذاریم کنار.
‫یه سِری چیزا دارن بهم یاد میدن.
‫ممکنه برای بِرَند ما خیلی مضر باشه.
‫متوجهی؟ ‫نمیشه که بچه های نسل جدید رو از دست بدیم.
‫- بهشون نیاز داریم. ‫- چرا؟
‫چون اونا هشتاد ساعت در هفته ‫در ازای نوشیدنی مجانی و تیشرت کار می کنن.
‫نه، جدی میگم.
‫بـ... ببخشید.
‫کل این ماجرا مسخره ـست. من...
‫مسخره باشه یا نه، اینجور چیزا ‫ممکنه بعداً به کار بیان. ‫[بابا: نامه چطور پیش میره؟]
‫باید همین الان تکلیف این قضیه رو مشخص کنیم.
‫گفتی خبرش رو منتشر نکنه؟
‫سعیم رو کردم.
‫پس ما ازت می خوایم یه بیانیه منتشر کنی.
‫«ما»؟
‫بله.
‫آدام ازم می خواد یه بیانیه منتشر کنم؟
‫آره.
‫بچه ها، قبل از جلسه ‫در موردش صحبت کردیم.
‫نه.
‫- بیخیال بابا! خواهش می کنم. ‫- بیانیه ـت از قبل نوشته شده.
‫نه! گوش کن.
‫نه، نه، نمی خوام چیزی بگم.
‫می خوام گوش کنم. ‫می خوام حرف حسابشون رو بشنوم. خب؟
‫میشه ترتیبش رو بدین؟ می تونین؟
‫اگه اجازه بدین باید برم به یه کاری برسم ‫که مثل این چیزا بی اهمیت نیست.
‫می خواد «حرف حسابشون» رو بشنوه.
‫خیلی خوب پیش رفت.
‫[پدرِ من...]
‫[پدر من همیشه خانواده را ‫در اولویت اول قرار می دهد.]
‫شرمنده. شرمنده.
‫هِی!
‫آخه به نظر می اومد باید این کار رو بکنم.
‫همۀ دوستام توی «وال استریت» ‫داشتن مشغول به کار می شدن.
‫- با خودم فکر کردم... ‫- هِی! هِی!
‫بعضی از آدما کل زندگیشون رو ‫با انجام دادنِ کاری که ازش متنفرن هدر میدن.
‫بیخیال.
‫خب... بعدش می خوای چیکار کنی؟
‫چی قراره خوشحالت کنه؟
‫می خوام بازیگری کنم.
‫مثل گوئینی؟
‫می دونم، احمقانه ـست، مگه نه؟
‫کی گفته؟ نه، ببین، توی نمایش های مدرسه ‫محشر بودی.
‫همیشه استعداد داشتی. ‫حتی بیشتر از گوئینی.
‫- دروغ میگی. ‫- راست میگم.
‫هیچوقت باور نکردم ‫که سرش توی اون جعبه بود.
‫موضوع اینه که.. باید برم لس آنجلس.
‫و... باید برم عکس بندازم، ‫و یه استاد بازیگری خفنی هست.
‫ولی...
‫- ولی گرونـه، واسه همین... ‫- چی؟
‫می دونم بعد از طلاق ‫دست و بالت تنگ شده.
‫مگه من تأمینت نکردم؟
‫- آخه نمی خوام... ‫- تا حالا شده خرجت رو ندم؟
‫اصلاً ببخشید که حرفشـو زدم.
‫جنابعالی و تمام دوستات رو ‫کی واسه تولدت برد آمستردام؟
‫کدوم پدر دیگه ای همچین کاری کرده؟
‫گفتم ببخشید دیگه!
‫- هی فرن؟ ‫- بابا...
‫برو یه نوشیدنی باز کن بیار.
‫دخترم قراره اسکارِ امسال رو ببره.
‫آرون؟
‫آرون! آرون، نمی فهمم، چی شده؟
‫بهت گفتم، من طاقتِ این همه ‫فشار رو ندارم. خیلی سنگینه!
‫- کدوم فشار؟ کدوم سنگینی؟ ‫- فشارِ تو!
‫قوری گل قرمزی. قوری گل قرمزی.
‫خودت شروع کن.
‫بذار یه موزیکی چیزی بذارم.
‫من باید برم.
‫آرون! برای چی؟ چی شده؟
‫بهت گفتم، ‫من طاقتِ این همه فشار رو ندارم.
‫- خیلی سنگینه... ‫- چی...
‫کدوم فشار؟ کدوم سنگینی؟
‫فشارِ تو.
‫من دوسِت دارم!
‫این دوست داشتن نیست.
‫یه لحظه وایستین.
‫به نظرتون چرا اجرا رو نگه داشتم؟
‫چون بد بود.
‫درسته. بله. اوهوم.
‫اون وقت چرا بد بود؟
‫بخاطر اینکه اجرای کریس ‫غیر طبیعی بنظر می رسید؟
‫
‫فایدۀ این تمرین ها چیه؟
‫رویاروییِ دوباره با یه شوک قدیمی.
‫نه خیر، فایده ش اینه که شوکِ گذشته مون ‫رو طوری تغییر شکل بدیم که بتونیم باهاش کنار بیایم.
‫الان شوک شما چیه؟
‫آرون با من بهم زد.
‫- اون عشق زندگیت بود؟ ‫- خب.. نه.
‫یه شوک روحی دیگه پیدا کن.
‫
‫خب من زندگیِ... مساعدی داشتم.
‫رابطه ات با پدر مادرت چطور بود؟ ‫با خانواده ات؟
‫هر چی تا حالا خواستم ‫برام تهیه کردن.
‫خب بعد اینکه با آرون بهم زدی ‫چی شد؟
‫چیز خاصی نشد. ما...
‫خب ما زیاد صحبت نکردیم، ‫چون اون با یکی از دوستای من دوست شد...
‫- صبر کن. اون رفت با دوستت دوست شد؟ ‫- واسه همین...
‫رفیق صمیمیت بود؟
‫بله.
‫بهترین دوستت بود؟
‫- آره. ‫- حتماً احساس کردی بهت نارو زدن.
‫گمونم.. آره یه ذره.
‫باشه، بیا همین تجربه رو تغییر شکل بدیم!
‫آرون عشق زندگیت بود. ‫و رفت با بهترین دوستت.
‫جفت شون تو رو دور زدن!
‫حالا بهم بگو وقتی آرون باهات کات کرد ‫چه حسی بهت دست داد.
‫احساس غم و...
‫و تنهایی.
‫چرا نمی ریزی بیرون؟ ‫می خوام حسش کنی!
‫دردناک بود.
‫سینه م درد گرفت. ‫خیلی شدید بود!
‫اما اشکی نریختم، چون از دست شون ‫عصبانی بودم که ولم کرده بودن،
‫و.. و... بخاطر نارویی که بهم زدن،
‫و بخاطر دروغ هاشون، ‫واسه تمام دروغ هاشون!
‫حالا! حالا اینو حقیقتِ خودت کن. ‫توش زندگی کن.
‫تو رفتی با بهترین دوستم!
‫پیش خودت فکر کردی نمی فهمم؟ ‫فکر کردی من خرم؟
‫ربکا، بابت این کارم شرمنده تم!
‫خدایا...
‫چرا مَردا انقدر آدمـو ناامید می کنن؟
‫حالا این شد حقیقت.
‫یعنی متوجه نیستین که ‫حرف تون چقدر ضد فمینیستی بود؟ ‫[جلسۀ شنیدن حرف زنان با ربکا نیومن]
‫نه. شما بد متوجه شدین...
‫اگر ما حرف شما رو بد برداشت کردیم، ‫پس چرا دارید عذرخواهی می کنید؟
‫من عذرخواهی نکردم. ‫دارم بهتون توضیح میدم.
‫عذرخواهی نمی کنید؟
‫می دونم همه کلی حرف دارن،
‫ولی اجازه بدید ربکا هم ‫حرف هاش رو بزنه.
‫فکر می کردم این جلسۀ حرف شنیدنـه.
‫دقیقاً. و هر دو طرف باید گوش بدن.
‫می دونید چیه؟ مهم نیست ‫من چه منظوری داشتم...
‫ما یه خونواده ایم و توی یه خونواده ‫مهم اینه که من چه حسی به شما منتقل کردم.
‫من یه راهی بلدم که همیشه کمکم کرده ‫انتخاب کنم می خوام تو چه حقیقتی زندگی کنم.
‫خب؟ من مسئول خشم و ناراحتی خودمم.
‫شما نباید اجازه بدید ‫احساسات منفی کنترل تون کنن.
‫صبر کن، یعنی میگی اگه شما چیزی گفته باشی ‫که حس بدی به ما داده باشه،
‫تقصیر خودمونـه؟
‫- آره. این... ‫- جان؟
‫نه نه. بچه ها خواهش می کنم.
‫باشه. ببخشید.. برای چی دارید میرید؟
‫چون این فایده ای برامون نداره.
‫باشه. باشه، شما حرف بزنید، ‫من گوش میدم.
‫ببینید، من ترسی بابت ‫از دست دادن کارم ندارم،
‫واسه همین چیزی که الان ‫تو ذهن همه هست رو بهتون میگم.
‫«وی ورک» اصلاً محل کار خوبی نیست.
‫پس چرا... برای چی...
‫چرا اینو میگی؟
‫خب، ما باید تا سه صبح بیدار بمونیم ‫و نوشیدنی بخوریم،
‫که فقط جزوی از تیم باشیم.
‫خب من مطمئنم که...
‫و حقوقِ استارتاپی می گیریم، ‫در حالی که دیگه یه استارتاپ نیست.
‫شما با هلی کوپتر اومدی اینجا.
‫ما حقوق درست و حسابی می خوایم.
‫همیشه هم با اختیار خرید سهامـه. ‫هی این سهام و اون سهام...
‫بله، و داشتن سهام یعنی ‫شما از مالکان شرکت هستین.
‫می تونید سرنوشت خودتون رو رقم بزنید.
‫من.. من اگه مالک شرکت باشم، ‫به کارمندا حقوق اضافه کاری میدم.
‫دوستم بهم گفت وسط مصاحبه اش با اینجا ‫ازش سؤال کردن که قصد داره
‫بچه دار بشه یا نه.
‫- منم اینو شنیدم. ‫- آخه خدایی...
‫باشه، خب ببینید، این واقعاً وحشتناکه.
‫باید بلافاصله به بخش منابع انسانی ‫گزارش می دادین و مطمئنم که...
‫تا مدت ها که رسماً منابع انسانی ای ‫وجود نداشت.
‫آره، و الان یه دپارتمان کاملـه، خب؟
‫منظور منم از تمرکز روی مسائل منفی همینه.
‫وی ورک یه شرکت نو پا ـه،
‫و همیشه در حال رشد و تکاملیم ‫و تلاش می کنیم که بهتر بشیم.
‫ولی گویا شما نمی خواید اینو ببینید.
‫باشه، نگاه کنید.
‫من شنیدم یکی می گفت
‫که... نمی تونه با کسی آشنا بشه ‫از بس که همه ش سر کاره.
‫خب، کلی آدم فوق العاده دور و برتونـه،
‫سر کارِتون با یکی آشنا شین.
‫تا الان دوتا ازدواج تو وی ورک داشتیم!
‫آره باشه، ما همه با کلی آدم آشنا شدیم.
‫من خودم سر کار ‫با چهار نفر «آشنا» شدم.
‫همه با همدیگه ان بابا.
‫ازتون خیلی ممنونم...
‫من خودم زیر میزم ‫یه چیزایی دیدم که نگو.
‫- ای وای. ‫- ربکا یه کمد تو دفتر هست
‫که اسمش کمد نکاحـه. ‫می خوای حدس بزنی توش چی کار می کنن؟
‫باشه، فکر کنم بتونیم توافق کنیم که ‫سر کار نباید یه کمد نکاح داشته باشیم.
‫خب؟ و فکر می کنم که باید ‫به رئیس تون بگین. و منم حتماً...
‫پس فکر کردی با کی برنامه می کنیم؟
‫تو همش میگی ما یه خانواده ایم ‫و اینجا شرکت ماست،
‫ولی همش دروغـه.
‫پس لطفاً انقدر این حرفـو نزن.
‫- آره! ‫- بله!
‫از همه تون ممنونیم!
‫به بقیه هم هلی کوپتر میدین؟
‫چطور اجازه دادی همچین بلایی سرم بیارن؟
‫چرا همچین اجازه ای بهشون دادی؟ ‫- من هیچ اجازه ای به کسی ندادم.
‫فقط باید این قضیه رو کنترل کنیم. ‫چی کار کنیم؟
‫چطوری کنترلش کنیم؟ ‫توییتر رو که نمی تونیم ببندیم.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- نه...
‫چه وضعشه!
‫بعد یه حرف اشتباه هم می زنیم، ‫یهویی
‫قضیۀ کمد رو می ندازن گردن ما!
‫عالی شد. این کمده هم که اصلاً وایرال نمیشه.
‫حالا این کمده کجا هست؟
‫- ونسا داره یه بیانیه برات می نویسه... ‫- بیانیه لازم نیست.
‫- چرا لازمه. لازمه. ‫- نه نیست. خودم...
‫میگم لازمه. لازمه.
‫مشاور خارجی هم استخدام کردیم.
‫ریوکا، اشکال نداره، چیزی نیست. ‫فقط چندتا جمله ست.
‫نمیشه بیای یه سلامی بدی؟
‫سلام عزیزم!
‫سلام بابا جون.
‫تو یه مزایده خریدمش.
‫همچین ساتبی که نبود.
‫هنوز ندادم ارزش گذاری کننش.
‫خب؟
‫
‫بنظر اصل جنس میاد.
‫پس تا آخرشـو می خوریم.
‫شام آخر من.
‫چندوقته با این داستان درگیری؟
‫دو سالـه.
‫خب.
‫نمی خواستم نگرانت کنم.
‫وکیل هام همش بهم می گفتن ‫که شکایتشـو پس می گیره.
‫«وکیل ها»
‫می دونی کجا قراره بری ‫یا واسه چند وقت میری؟
‫یه جاییـه به اسم «آلن وود». ‫[زندانی در پنسیلوانیا]
‫شش ماه، شایدم یه سال.
‫همه چی به قاضی بستگی داره. ‫برای همیشه به نامۀ تو نیاز دارم.
‫باید بهش بفهونم که من ‫واقعاً چه جور آدمی ام.
‫قول میدم همین امشب ردیفش کنم. ‫امشب می نویسمش.
‫باشه.
‫بیا راجع به یه موضوع قشنگ ‫صحبت کنیم. باشه؟
‫- آره. باشه. ‫- آره.
‫هارلو چطوره؟
‫خیلی شیرینـه.
‫خب، خیلی باباییـه.
‫عاشق آدامـه.
‫خب، همه عاشقشن.
‫انگار ابرقدرتشـه
‫
‫این نوشیدنی با یه گوشت استیک
‫و کوکتل میگوی «پیتر لوگر» عالی میشد.
‫واسه شام آخرم ‫می خوام منو ببری اونجا.
‫من بعد از کیث ‫دیگه گوشت قرمز نخوردم.
‫پیش غذاهاشون هم محشره. محشر.
‫یادمه عاشق بورانی شون بودی.
‫احتمالاً بهتره که یه هفته قبل محاکمه ام ‫موقع رانندگی دستگیر نشم.
‫میشه من امشب ‫تو اتاق مهمون تون بمونم؟
‫آره حتماً.
‫اینطوری می تونم اگر خواستی ‫توی نوشتن نامه هم کمکت کنم.
‫- بابا... ‫- و.. واقعاً...
‫خودم می دونم چی کار کنم. اوکیه. ‫قاضی باید بفهمه تو واقعاً کی هستی.
‫فقط کافیه بفهمه تو چه آدمی هستی. ‫باید براش بنویسم که چه ارزشی برام داری.
‫ابرقدرت تو هم اینه.
‫- من ابرقدرتی ندارم. ‫- خوب هم داری.
‫تو همیشه خوب می دونی ‫آدما دوست دارن چی بشنون.
‫من باید برم چندتا تماس بگیرم.
‫همونطور که می دونید، ‫این اولین باری نیست که
‫پدرم مرتکب اشتباهی شده.
‫پدرم یه خیریه تأسیس کرده بود.
‫«بنیاد تحقیقات سرطانی آمریکا»؟
‫من مادرم رو بر اثر سرطان سینه از دست دادم.
‫تسلیت میگم.
‫بابات فرشته ست.
‫قربانیان بیشماری که بیش از ‫یک میلیون دلار توسط شرکت شما
‫ازشون کلاهبرداری شده، ‫«بنیاد تحقیقات سرطانی آمریکا.»
‫جناب پالترو، شما شخصاً محاکمه نمیشید.
‫اما بنیاد شما خودش رو گناهکار اعلام کرده.
‫و از دید این دادگاه، ‫مسئولیت اعمال شرکت تون
‫بر گردن شماست.
‫شما شرکتی رو مدیریت کردید ‫که مرتکب کلاهبرداری شده.
‫این یعنی شما چی هستین؟
‫نمی دونم جناب قاضی.
‫یعنی شما کلاهبردار هستین.
‫بله جناب قاضی.
‫تکرار کنید.
‫من کلاهبردارم.
‫این پرونده مختومه شد.
‫متأسفانه، چند سال بعد،
‫برادرم به سرطان مبتلا شد
‫و فوت کرد.
‫بیا بریم یه استیک بزنیم.
‫مرگِ کیث دل پدرم رو شکوند.
‫اون مرد خوبیه.
‫فقط بعضی وقت ها ‫نمی فهمه داره چیکار می کنه
‫از بس که درد می کشه.
‫کمتر می خنده و بیشتر دلواپسه.
‫نمی تونه از لحظات کوچکی که ‫زندگیِ آدمـو می سازه لذت ببره.
‫من از روزی که برادرم فوت کرد ‫دیگه گوشت نخوردم.
‫پدرم هم دیگه زندگی نکرد.
‫اون اون طوری که شما فکر می کنید نیست.
‫اون مردیه که به من یاد داد ‫خانواده اولویت اوله.
‫بهم یاد داد برای چیزی که ‫بهش باور دارم، بجنگم.
‫و منم حالا دارم همین کار رو می کنم. ‫دارم برای نجات خانواده م می جنگم.
‫ارادتمند شما، ربکا پالترو نیومن.
‫چیزی نیست.
‫هی، همه چی مرتبه.
‫تو این مقاله رو چاپ نمی کنی.
‫- اما خیلی مقاله خوبیه. ‫- مطمئنی؟
‫نمی دونم، آخه انگار ‫افتادی به جونِ یه شرکت نو پا
‫که فقط می خواد کارهای خیر ‫انجام بده و قراره بهتر بشه. و...
‫خب، مقاله این مسائل رو هم پوشش می ده.
‫فقط... می گم شاید یه راه دیگه هم داشته باشه.
‫پیشنهاد خاصی داری؟
‫من شنیدم گوئینت و کریس ‫تو زندگی مشترکشون به مشکل خوردن.
‫این می تونه داستان خوبی بشه.
‫این بیانیه ای که تنظیم کردیم...
‫اگر مو به مو بگیدش، ‫می تونیم از این موضوع عبور کنیم.
‫و واقعاً از کمکتون ممنونیم.
‫- و خب... ‫- چه طور شد؟
‫ردیفش کرد.
‫چون.. تو نتونستی.
‫بیخیال پسر. نامردیه.
‫بیا بریم حرف بزنیم.
‫به کدوم یکیتون داره خوش می گذره؟
‫باشه، به منم همین طور. ‫دارم عشق می کنم.
‫- چند تاتون حالا از خود بیخود شدین؟ ‫- آره. میگل!
‫آره. خب. منم همین طور.
‫یادت باشه، گفتن متن رو عوض نکنی.
‫ممنون
‫وکلامون تک تک جملاتش رو ‫با مشاور خارجی چک کردن.
‫اوهوم.
‫اون ها فقط می خوان عذرخواهیت رو بشنون.
‫می دونم چی باید بگم.
‫آم.. آره آره...
‫لطفاً با یه کف مرتب ‫به آدام نیومن خوش آمد بگید!
‫ممنون!
‫از کلیه عزیزانی که این آخر هفته ‫رو ممکن کردن تشکر می کنم!
‫آره!
‫دمِ کسانی که نوشیدنی سرو می کنن گرم!
‫دمِ کسانی که تا 5صبح ‫چیمی چانگا درست کردن گرم!
‫متشکرم!
‫راستی پشت من هنوز داره می سوزه.
‫این اجتماعه، ‫این حسی که هممون داریم.
‫این حس، این... احساس خوشبختی.
‫این حس، «وی ورک» ئه.
‫پس بیایید این حس و انرژی رو برداریم.
‫و به کارهامون تزریقش کنیم
‫و به ترکوندن ادامه بدیم!
‫خب حالا قبل اینکه بریم،
‫ربکا می خواد یه چیزی بهتون بگه.
‫ربکا. ‫دست، جیغ، هورا!
‫این چند روز خیلی در مورد نقش ها صحبت شده
‫نقشی که برای همدیگه ایفاء می کنیم،
‫نقش هایی که برای خودمون ایفاء می کنیم.
‫من گفتم که زن ها باید از مردها ‫حمایت کنن و این رو جدی گفتم.
‫این واقعیته
‫ولی همه حقیقت نیست.
‫این حقوق پایه و مبلغ مزایاتونه، ‫اما سود اصلیتون تو سهام شرکته.
‫بعد از 1سال، 2هزار تا سهام می گیرید. ‫بعد از 2سال هم 2500تا.
‫تمام واقعیت اینه که ‫ما باید پشت همدیگه باشیم.
‫بله!
‫حالا می تونه مرد باشه.
‫می تونه زن باشه. می تونه دوستتون باشه. ‫می تونه... فرقی نداره.
‫مهم اینه که به هم قدرت بدیم.
‫فقط باید این توافقنامه منع افشا رو امضاء کنید.
‫به وی ورک خوش اومدید.
‫آدام و میگل هم برای همین وی ورک رو ساختن: ‫که به شماها قدرت بدن.
‫که به اعضامون قدرت نوآوری و اختراع بدن.
‫که به اعضامون قدرت ‫ساخت یک اجتماع رو بدن
‫که جزوی از یه چیزی ‫بزرگتر از خودشون باشن.
‫اون وقت.. نقش شرکت چیه؟
‫نقش وی ورک توی این دنیا چیه؟
‫نقش وی ورک دقیقاً اینه که ‫آگاهی دنیا رو بالا ببره.
‫و ما با این کار، ‫با کمک همدیگه دنیای بهتری می سازیم!
‫همه با هم!
‫- وی! ‫- ورک!