‫یو امروز خیلی خوب پیانو می زنی.
‫پدر شما برگشتید.
‫چرا این قدر خوشحالی؟
‫خیلی هیجان زده ام.
‫داریم پیانو می زنیم.
‫زود باش. زود باش.
‫ایشون مسئول انتخاب بازیگر...
‫انجمن نمایش انگلیسی چونچیو، خانم دیزی هستند
‫ایشون پدرم هستند.
‫ایشون مدیر بانگ شانگهای هستند.
‫آقای جیائو از ملاقاتتون خوش وقتم.
‫سلام از ملاقاتتون خوشبختم.
‫یو...
‫تعارف کن مهمونمون بشینند.
‫خانم دیزی لطفا بفرمائید بشینید.
‫بفرمائید.
‫لطفا بفرمائید بشینید.
‫پدر.
‫پدر می دونی چیه؟
‫امروز غرور و تعصب...
‫رو توی سالن مدرسه اجرا کردیم.
‫نمایش کوچیکی بود...
‫و نقش کوچیکی به اسم مری...
‫رو بازی می کردم.
‫فکر می کردم...
‫هیچکس متوجه نمی شه...
‫اما خانم دیزی امروز اومد پیشم...
‫و ازم برای آزمون بازیگری هفته ی آینده دعوت کرد
‫خانم دیزی خیلی ممنونم.
‫دخترمون فقط یه سرگرمی داره...
‫اون هم بازیگریه.
‫شما کشفش کردید...
‫و بهش فرصت خوبی دادید.
‫خیلی لطف کردید.
‫یه مقدار کیک میل کنید.
‫- عزیزم برای خانم دیزی چای بریز. ‫- آره، آره.
‫خانم جیائو...
‫خیلی لطف دارید.
‫انجمن نمایش انگلیسی چونچیو...
‫به هر کسی فرصت نمی ده.
‫بیشتر به این علته...
‫که بازی یو تحت تأثیر قرارم داده.
‫اون فقط یه نقش کوچیک ‫به اسم مری رو بازی می کرد...
‫اما تونست اون قدر خوب بازیش کنه...
‫که حس کردم شخصیت مری جون گرفته.
‫برای اثبات استعدادش کافیه.
مگه نه؟ پدر
‫آره.
‫می تونی بازیگر موفقی بشی.
‫بله. لطفا چایی بخورید.
‫ممنون آقای جیائو.
‫خیلی خب. متوجه ام.
‫آقای چنگ...
‫یه سر نخ پیدا کردیم.
‫یه درمونگاه...
‫به نام داروخونه ی رن آن تو جاده ارما هست
‫یه جور محلول خوراکی...
‫به بیمارهای سرطانی می فروخت.
‫پرستار اون جا بهم گفت...
‫یه بار یکی از بیمارها...
‫که داشت درد می کشید...
‫از محلول خوراکی خورد...
‫دردش از بین رفت.
‫بعدش نه تنها بیمارهای سرطانی خریدنش...
‫بلکه سیگاری ها هم خریدنش.
‫فروشنده های سیگار خریدنش.
‫همه جور آدمی رفت سراغ خریدش.
‫درمونگاه می ترسید به دردسر بیفته.
‫به خاطر همین، فروشش رو متوقف کرد.
‫کی متوقف شد؟
‫4ماه پیش.
‫پس محلول خوراکی...
‫دستورالعمل مخفیانه ایه...
‫که داروخونه ی رن آن ایجادش کرده.
‫آره.
‫پرستار اونجا بهم گفت...
‫صاحب داروخونه ی رن آن...
‫ژو رن آن...
‫از پسرعموش خواسته ‫که محلول خوراکی رو درست کنه.
‫پسرعموش؟
‫آره.
‫پسرعموش کیه؟
‫استاد گروه شیمی دانشگاه هوهای...
‫ژو ونچوان.
‫ببخشید.
‫شما آقای ژو ونچوان هستید؟
‫شما؟
‫من مدیر بانک خصوصی ‫لونگ یینگ، چنگ ییژی ام.
‫مدیر اجرایی دانشگاه هوهای...
‫آقای فو دوستم هستند.
‫سلام. سلام.
‫از آشنایی باهاتون خوشبختم.
‫رئیس دانشکده دیروز بهم گفت...
‫که شما می آیید دانشگاه هوهای...
‫و مبلغی اهداء می کنید.
‫بله.
‫می تونم یه نگاهی به آزمایشگاه بندازم؟
‫باشه!
‫راحت باشید.
‫یه خرده به هم ریخته ست آقای چنگ.
‫آقای ژو.
‫در مورد شیر تحقیق می کنید؟
‫دارم واسه آزمایشگاه...
‫پول بیشتری در میارم.
‫شرکت فرانسوی ازم خواسته...
‫در مورد این که آیا شیر...
‫در دمای بالا...
‫مغذی می مونه...
‫و برای مدت بیشتری ‫نگه داری میشه تحقیق کنم.
‫شرکت فرانسوی ثروتمند و دست و دل بازه.
‫حتما هزینه ی پروژه خیلی بالاست.
‫نه ولی کمش هم از هیچی بهتره.
‫بیاید این جا!
‫بیام اون جا؟
‫وقتی بهم حقوق بدن...
‫می خوام یه رآکتور دمای پایین...
‫واسه آزمایشگاه بخرم.
‫آقای چنگ.
‫دانشگاه هوهای به خاطر گروه بازرگانی،
‫انگلیسی و جامعه شناسیش خیلی معروفه...
‫ولی گروه شیمی هم...
‫چیزی از اون گروه ها کم نداره.
‫متوجهم.
‫امیدوارید که بشه ‫بخشی از مبلغ اهدایی...
‫از طرف بانک خصوصی لونگ یینگ...
‫رو مستقیما به گروه شیمی اختصاص داد.
‫بله.
‫اگه یه کشور بخواد پیشرفت کنه...
‫در همه ی زمینه ها به شیمی نیاز داره.
‫از متالورژی و رنگرزی گرفته...
‫تا کبریت و صابون سازی.
‫دیگه داروخونه ‫که حیات بخشه جای خودش رو داره.
‫داروخونه؟
‫آقای چنگ می دونم...
‫بازگشت سرمایه ‫برای سرمایه گذارها مهمه.
‫واقعا این طور نیست.
‫مطمئنم همین طوره.
‫گروه شیمیِ ما...
‫می تونه با یه سرمایه گذاری کوچیک...
‫منفعت بزرگی برای جامعه داشته باشه.
‫اُه درسته.
‫حالا که حرف از داروخونه به میون اومد...
‫محلول خوراکی داروخونه ی رن آن...
‫رو شما درست کردید؟
‫[دانشگاه یائن]
‫یو.
‫پدر.
‫یادت نره اول تکلیف رو تحویل بدی.
‫باشه.
‫برو.
‫خداحافظ پدر.
‫عمو جیائو.
‫منتظر من هستید؟
‫[دانشگاه یائن]
‫تنهامون بذار.
‫چی می خوای؟
‫عمو جیائو.
‫نمی خواید بریم...
‫خونه ی شما؟
‫تو...
‫نمی خوام بهش صدمه بزنم.
‫فقط می خوام ببینم...
‫زندگی خانم جیائو چه شکلیه.
‫راستش بهش حسودی می کنم.
‫اگه پدرم ...
‫اختلاس نمی کرد...
‫و خودش رو نمی کشت...
‫من هم مثل خانم جیائو...
‫معصوم و شاد بودم.
‫عمو جیائو...
‫یهویی داره بهش حسودیم میشه.
‫با دخترم کاری نداشته باش.
‫چی می خوای؟
‫می تونی تلافیش ‫رو سر خودم در بیاری.
‫تلافیش رو سرم در بیار.
‫عمو جیائو.
‫دفعه ی قبل اومدم پیشتون...
‫ولی من رو از خودتون روندین.
‫چاره ای ندارم...
‫جز این که...
‫برم پیش دخترتون.
‫اگه می خواید...
‫دخترتون...
‫شاد و معصوم بمونه...
‫حقیقت رو بهم بگید...
‫وگرنه...
‫زندگیش...
‫عوض می شه.
‫تو اون قدرها قدرتمند نیستی.
‫عمو جیائو.
‫فکر می کنید...
‫من هنوز همون لیزی گذشته ام؟
‫فکر می کنم...
‫باید بدونید...
‫اعتمادش رو جلب کردم.
‫من بهتر از هر کسی...
‫رازهای اون دختر کوچولو رو می دونم.
‫محلول خوراکی داروخونه ی رنان ‫ رو از کجا می شناختید؟
‫اُه.
‫یکی از کارمندهای بانکم...
‫سرطان داشت...
‫و یکی در مورد داروخونه ی رن آن بهش گفت.
‫اون بهم گفت...
‫که محلول خوراکی جادویی بود.
‫لحظه ای که خوردش درد از بین رفت...
‫و احساس کرد که انگار آدم جدیدی شده.
‫جادویی نبود.
‫لکه ی ننگ کارنامه ی حرفه ایم بود.
‫چطور؟
‫بیمارهای سرطانی خیلی درد می کشیدند.
‫واسه همین پسرعموم...
‫ازم خواست دارویی ‫برای تسکین دردشون درست کنم.
‫کار رو قبول کردم...
‫و نهایت تلاشم رو کردم.
‫محلول خوراکی بهتر از تریاک ‫ درد رو تسکین می داد...
‫ولی توقع نداشتم...
‫که اعتیادآورتر از تریاک باشه.
‫فکر می کردم یه دارو ساختم...
‫ولی در نهایت به ماده ی مخدر تبدیل شد.
‫واسه همین از داروخونه ی رن آن خواستید...
‫که دیگه نفروشدش.
‫مجبور بودم.
‫دیدم که خیلی ها بدون سرطان...
‫ازش برای خلسه...
‫و سرخوش شدن استفاده می کنند.
‫اگه جلوی این موقعیت رو نمی گرفتم...
‫خیلی از خانواده ها نابود می شدند...
‫و مسئولیتش با من بود.
‫خوشبختانه...
‫جلوی بدتر شدن اوضاع رو گرفتم.
‫به نظرم حیف شد.
‫فکر می کردم بتونید ‫فرمولش رو بهم بفروشید.
‫و من بتونم به تولید انبوه برسونمش.
‫هم به نفع بیمارستان هاست ‫ و هم مریض ها.
‫امکان نداره!
‫هیچ وقت فرمولش ‫رو به هیچکس نمی فروشم.
‫ضررش برای جامعه...
‫بیشتر از منفعتشه.
‫ولی آقای ژو...
‫اگه بفروشیدش...
‫پول میلیونی ای به جیب می زنید...
‫که می تونه بهتون این فرصت رو بده...
‫که هر تجهیزاتی که بخواید رو بخرید.
‫بله. می خوام تجهیزات بخرم.
‫می خوام یه رآکتور دمای پایین بخرم.
‫1600 تیله.
‫سانتریفوژ 2400 تیله.
‫رآکتور تحت خلا 2000 تیله.
‫رسانایی سنج 3100 تیله.
‫آقای چنگ...
‫هر جور تجهیزاتی...
‫که بخوام بخرم یه قیمتی دارند...
‫ولی نمی شه ‫روی وجدانم قیمت گذاشت.
‫اوضاع داخل بانک شانگهای...
‫از کنترل خارج شده بود.
‫پدرت از رفتارِ...
‫ژو گوانگشیان ناراحت بود.
‫قبل از مرگش...
‫یه حلقه فیلم عکاسی داشت.
‫بهم گفت...
‫مدرک مهمیه...
‫که گندکاری مالی داخل بانک ‫رو درست می کنه.
‫توی فیلم چی بود؟
‫پدرت...
‫بهم نشونش نداد.
‫مطمئنید؟
‫بله.
‫دروغ نمی گم.
‫حقیقت داره.
‫ژو گوانگشیان فیلم رو برداشته؟
‫من...
‫نمی دونم.
‫عمو جیائو...
‫دخترتون رو به دردسر نندازید.
‫تا اون جا که به من مربوطه...
‫می دونم که ژو گوانگشیان...
‫به فیلم دست پیدا نکرد...
‫چون ازم پرسید...
‫که فیلم کجاست...
‫و من فیلم رو دارم یا نه.
‫عمو جیائو.
‫فیلم دست شماست یا نه؟
‫نه!
‫روحم هم خبر نداره که کجاست.
‫قسم می خورم. قسم می خورم.
‫لیزی.
‫اون جوری نگاهم نکن.
‫لطفا.
‫به دخترم آسیب نزن.
‫اون بی گناهه.
‫فقط یه بچه ست.
‫می تونی تلافیش رو سر من در بیاری.
‫التماست می کنم.
‫دخترم هنوز خیلی جوونه.
‫فقط یه بچه ست.
‫به خاطر من...
‫من رو ببخش.
‫هر چی گفتم حقیقت داره.
‫التماست می کنم.
‫آقای چنگ.
‫چون سازنده ی...
‫پودر جوان سازی رو پیدا کردیم...
‫استاد ارشد من رو می بخشه، درسته؟
‫آره...
‫ولی ژو ونچوان...
‫ژو ونچوان چی؟
‫استاد...
‫ما سازنده ی پودر جوان سازی رو پیدا کردیم.
‫اسمش ژو ونچوانه.
‫استاد گروه شیمی دانشگاه هوهایه.
‫این مشخصاتشه.
‫باید هم همچین دستاوردی داشته باشه.
‫حرفه ایه.
‫استاد اگه بخواید الان دستگیرش می کنم.
‫چرا باید دستگیرش کنیم؟
‫تا به اداره ی سامان دهی ‫ استعمال دخانیات بفرستیمش .
‫استاد.
‫با دسته گلی که کارمندِ آقای چنگ ‫به آب داد مردم فکر می کنند...
‫بانک خصوصی لونگ یینگ یه ربطی ‫به ماجرای پودر جوان سازی داشته.
‫اگه افراد بیشتری ازش مطلع بشن...
‫در موقعیت بدی قرار می گیریم.
‫فقط اگه تحویلش بدیم...
‫می تونیم از شر شایعات خلاص بشیم...
‫و آبروداری کنیم.
‫چنگ ییژی این جاست.
‫خیلی خب.
‫بذار بهش فکر کنم.
‫دیگه می تونی بری.
‫بله استاد.
‫آقای چنگ حالتون چطوره؟
‫آقای لِی.
‫خواهش می کنم.
‫استاد...
‫نحوه ی تولید و پخشِ...
‫پودر جوانسازی رو نفهمیدم...
‫ولی سازنده اش...
‫رو پیدا کردم.
‫اون استاد گروه شیمیه.
‫ژو ونچوان، درسته؟
‫بله.
‫لِیزی الان این جا بود.
‫پیشنهاد داد سازنده اش رو بفرستیم...
‫به اداره ی سامان دهی استعمال دخانیات.
‫تو چی فکر می کنی؟
‫نمی تونیم این کار رو بکنیم.
‫چرا؟
‫چون فروش پودر جوان سازی ‫به عنوان مواد مخدر...
‫فکر اون نبوده.
‫اتفاقا...
‫اون محلول رو ‫درست کرد تا درد مریض ها...
‫رو تسکین بده.
‫بقیه به خاطر پول فروختنش.
‫واسه همین مردم معتادش شدند...
‫ولی اون بی خبر بود.
‫اون از مواد مخدر بیزاره.
‫تسلیم وسوسه ی پول نشد.
‫به نظرم...
‫دیگران ازش سوء استفاده کردند.
‫پودر جوان سازی رو اون درست کرده.
‫این یه حقیقت تغییرناپذیره.
‫به خاطر این...
‫نمی تونیم به اداره ی...
‫سامان دهی استعمال دخانیات بفرستیمش.
‫اداره ی سامان دهی استعمال دخانیات ‫هیچ وقت به درد نخور نخورده.
‫جاییه که تبه کارها...
‫واسه منافعشون مبارزه می کنند.
‫از زمان ایجاد پودر جوان سازی...
‫اون بلافاصله...
‫از تریاک پرطرفدارتر شده.
‫افرادی که به پودر جوان سازی ربط داشتند...
‫هدف تبه کارها شدند.
‫حالا...
‫اگه ببریمش به اداره ی سامان دهی ‫ استعمال دخانیات...
‫شاید تبه کارها بکشنش...
‫یا اون ها زندانیش کنند...
‫که مواد مخدر بسازه.
‫اگه تحویلش ندیم...
‫چطور به شایعه...
‫خاتمه بدیم؟
‫استاد...
‫حالا که حرفش شد...
‫پانگ فنگ اعتراف کرده...
‫پودر جوان سازی رو خریده...
‫ولی ازش استفاده نکرده...
‫و اون رو نفروخته.
‫من تحقیق کردم...
‫و اصلا شایعه ای در مورد این که...
‫بانک لونگ یینگ ربطی ‫به پودر جوان سازی داشته نشنیدم.
‫نمی دونم منشا این شایعه از کجاست...
‫و کی این رو بهتون گفته.
‫اتفاقیه یا نقشه ست؟
‫لطفا تجدید نظر کنید.
‫چون نقشه ست...
‫بیا فعلا نادیده بگیریمش...
‫ولی تبه کارها...
‫آقای ژو رو پیدا می کنند.
‫الان می تونی ازش محافظت کنی...
‫ولی برای همیشه ‫ نمی تونی این کار رو بکنی.
‫واسه همینه که پیشنهاد می دم...
‫بانک خصوصی لونگ یینگ...
‫می تونه شریکش بشه.
‫شریک؟
‫بله.
‫اگه شما شریکش بشید...
‫تبه کارها...
‫بلایی سرش نمیارن.
‫خیلی دلت برای آقای ژو می سوزه.
‫ولی چطور می تونیم...
‫شریکش باشیم؟
‫می خوام نظرت رو بشنوم.
‫استاد...
‫باید در موردش فکر کنم.
‫چرا ژو ونچوان...
‫این قدر براش مهمه؟
‫چنگ ییژی هم نمی دونه.
‫نگرانه که تبه کارها...
‫به ژو ونچوان آسیب بزنند...
‫یا تحت تاثیر شرافتش قرار گرفته؟
‫هر جور تجهیزاتی...
‫که بخوام بخرم...
‫یه قیمتی دارند.
‫ولی نمی شه روی وجدانم...
‫قیمت گذاشت.
‫به عنوان سرمایه گذار...
‫فقط اگه مسئولیتِ...
‫جامعه...
‫و کشور رو بپذیری، می تونی...
‫واقعا مورد احترام باشی.
‫شاید...
‫می خواد بدونه...
‫به عنوان یه سرمایه گذار ‫احترام چه حسی داره.
‫جوابش رو نمی دونه...
‫ولی مطمئنه...
‫که فقط دلسوزی نیست.
‫ییژی!
‫وایستید.
‫ممنون.
‫آقای چنگ...
‫قصد دارید پیاده برید خونه؟
‫خانم لیزی...
‫می خواید همراهم قدم بزنید؟
‫توی بانک اتفاقی افتاده؟
‫نه.
‫هر بار...
‫در مورد کارت می پرسم...
‫هیچی بهم نمیگی.
‫اگه باز هم همین جوری رفتار کنی...
‫باهات قدم نمی زنم.
‫واقعا چیزی نیست.
‫فقط می خوام...
‫به یکی کمک کنم.
‫به کی؟
‫هنوز بهش کمک نکردم.
‫نمی تونم اسمش رو بهت بگم...
‫و از این مطمئن نیستم...
‫که اصلا می تونم کمکش کنم...
‫و این که چطور کمکش کنم.
‫تو می خوای به یه نفر کمک کنی...
‫تو که نمی خوای ازش درخواست کنی.
‫قضیه این قدر پیچیده ست؟
‫می خوام نظرت رو بشنوم.
‫ساده ست.
‫هر چیزی که نداره بهش بده.
‫هر چیزی که می خواد بهش بده...
‫یا...
‫توی هر کاری که می خواد دنبال کنه...
‫کمکش کن.
‫چرا لبخند می زنی؟
‫لبخند نمی زنم.
‫داری بهم می خندی؟
‫نه.
‫واقعا نه.
‫آقای ژو...
‫آرزوی شما چیه؟
‫آرزوم؟
‫شما نمی خواید پودر جوان سازی درست کنید.
‫نمی خواید در مورد شیر تحقیق کنید.
‫اگه بهتون پول و تجهیزات کافی بدم...
‫آرزوتون چیه؟
‫یا می خواید چی کار کنید؟
‫آقای چنگ...
‫یه جایی رو بهتون نشون میدم.
‫آب! آب می خوام.
‫آب می خوام.
‫آب.
‫آب می خوام.
‫اگه افراد پولدار به سل مبتلا بشن...
‫می تونند توی بیمارستان های زیبا...
‫زندگی کنند...
‫ولی اگه افراد فقیر به سل مبتلا بشن...
‫یا این جا منتظر مرگ می مونند یا توی خونه.
‫پدرم همین جوری مرد.
‫کارگر کارخونه آهن بود.
‫بیشتر از نیمی از کارگرهای اون جا...
‫مبتلا به سل بودند.
‫می خواید آرزوم رو بدونید.
‫راستش...
‫آرزوم اینه که داروش رو بسازم.
‫داروی واقعی.
‫داروی ضد سل؟
‫ولی ساخت داروی ضد سل...
‫آسون نیست.
‫می دونم.
‫پول لازم داره.
‫آزمایش های ترکیب شیمیایی هزینه بر اند.
‫شنیدم داروهای ضد سلی توی اروپا هست...
‫که اثربخشند.
‫اون ها گرونند.
‫افراد فقیر استطاعتش رو ندارند.
‫داروهای ضد سل بومی ای هست...
‫که ارزون اند ولی تاثیری ندارند.
‫راستش...
‫تمام این سال ها داشتم تحقیق می کردم.
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫ولی هیچکس نمی خواد...
‫روی کارخونه های داروسازی بومی ‫ سرمایه گذاری کنه.
‫توی تمام این سال ها...
‫پیشرفتی ایجاد نشده.
‫آقای ژو...
‫چطوره...
‫من کمکتون کنم؟
‫آقای چنگ الان گفتید...
‫ساختنش آسون نیست.
‫برای دیگران آسون نیست...
‫ولی معتقدم شما می تونید بسازیدش.
‫بیاید برگردیم ‫و در مورد برنامه مون صحبت کنیم.
‫استاد.
‫امیدوارم بانک خصوصی لونگ یینگ...
‫روی کارخونه ی داروسازی ژو ونچوان ‫سرمایه گذاری کنه.
‫سرمایه گذاری روی کارخونه ی داروسازی؟
‫حتما هزینه بره.
‫بله...
‫ولی اگه روی کارخونه ی داروسازیش ‫ سرمایه گذاری کنیم...
‫حداقل برای بانکمون...
‫ دو تا مزیت داره.
‫بگو.
‫اول این که...
‫ژو ونچوان بی عرضه نیست.
‫می دونه چه جوری پول ها رو مدیریت کنه.
‫اگه کارخونه رو بگردونه...
‫پول ها رو هدر نمی ده.
‫حتی اگه موفق نشه...
‫که داروی ضد سل بسازه...
‫فکر می کنم بازگشت سرمایه ...
‫خوب باشه.
‫داروی ضد سل؟
‫بله.
‫داروی ضد سل...
‫مزیت دومشه.
‫ژو ونچوان محقق باهوشیه.
‫اگه حمایت مالی ما رو داشته باشه...
‫به احتمال زیاد...
‫موفق می شه.
‫بشین.
‫راحتم استاد.
‫بگیر بشین.
‫چَشم.
‫استاد.
‫شما مدیر اتاق عمومی بازرگانی شانگهایید.
‫ماموریتتون حمایت از صنعت و تجارته.
‫وظیفه تون کمک به توسعه ی اقتصاده.
‫وقتی تولید داروی ضد سل موفقیت آمیز باشه...
‫ثابت می شه ‫که بانک خصوصی لونگ یینگ...
‫از صنعت و تجارت حمایت می کنه.
‫همچنین دستاوردی برای شما...
‫به عنوان مدیر خواهد بود.
‫به هر حال...
‫این روزها افراد چندانی مشتاقِ...
‫پذیرش مسئولیت...
‫برای جامعه و مردم نیستند.
‫خیلی خب. روش سرمایه گذاری کن.
‫ممنونم استاد.
‫بشین.
‫اون کلمات قلمبه سلمبه...
‫رو از کجا یاد گرفتی؟
‫خوشحالم که از حرف هام خوشتون اومده.
‫شنیدم...
‫تازگی خیلی با استاد لو ملاقات می کنی.
‫راستش...
‫به خاطر اینه که خانم لو...
‫تازگی دلتنگ لیزی می شه...
‫و استاد لو ایده های هوشمندانه ای ‫در مورد امور مالی دارند.
‫چیزهای زیادی باید ازشون یاد بگیرم.
‫واسه همین تازگی زیاد ملاقاتشون می کنم.
‫آره، باید ازش یاد بگیری.
‫ممنونم استاد.
‫یک. ‫[امنیت در تولید]
‫دو.
‫سه.
‫[کارخانه ی داروسازی ونچوان]
‫تبریک می گم!
‫بیاید افتتاح کارخونه ی داروسازی ونچوان...
‫ رو جشن بگیریم.
‫اگه سوالی دارید می تونید بپرسید.
‫آقای ژو.
‫بیاید به چند تا سوال جواب بدیم.
‫آقا لطفا جلوی نشان بایستید.
‫باشه.
‫بیاید یه عکس بگیریم.
‫خیلی خب.
‫به من نگاه کنید.
‫آقای چنگ.
‫خبرنگارهای زیادی این جااند.
‫کارخونه مون باید شروع خوبی داشته باشه.
‫این ته نشین کننده ست.
‫با اصل میدان گرانشی...
‫باکتری...
‫تنها چیزی که من بهش اهمیت می دم...
‫اینه که الان تجهیزات کافی دارید یا نه؟
‫بله!
‫نگران بودم اگه تجهیزاتش رو بخرم...
‫مردم از برنامه ام...
‫برای ساخت داروی ضد سل باخبر بشن.
‫چرا نگرانش بودید؟
‫خارجی ها در مورد حیطه های انحصاریشون...
‫ خیلی حساسند.
‫اگه شرکت های چینی...
‫سعی کنند انحصار رو بشکنند...
‫شرکت های خارجی...
‫نهایت تلاششون ‫رو می کنند که نابودشون کنند.
‫اگه بدونند دارم داروی ضد سل درست می کنم...
‫شاید واسه ام سخت باشه...
‫که تجهیزات و مجوز بگیرید.
‫آقای ژو...
‫نگران این مسئله نباشید.
‫اگه بهشون نگیم...
‫نمی فهمند.
‫تنها چیزی که نگرانشم...
‫اینه که کارخونه می تونه ‫ سودآوری داشته باشه یا نه.
‫باید سود کنیم.
‫نگران این مسئله نباشید.
‫محصولات سودآور زیادی داریم...
‫مثل تونر،
‫کرم صورت...
‫و کرم سفید کننده.
‫محصولات مشابه زیادی توی بازار هست...
‫ولی محصولات ما عمدتا آرایشی بهداشتی هستند.
‫ظاهر محصولاتمون هم زیباست.
‫قبل از تولید محصولات سفارش گرفتیم.
‫کی اون ها رو ساختید؟
‫کاری نداشت.
‫این ها رو ببینید.
‫داروی تب بر برای بچه ها.
‫داروی سرماخوردگی.
‫داروی روده...
‫و...
‫قرص های کلسیم.
‫چون بچه ها از کارتون خوششون میاد...
‫لوگوش رو به توله سگ تغییر دادم.
‫بچه ها حتما خوششون میاد...
‫و محصولاتمون بین بچه ها محبوب می شن.
‫آقای ژو...
‫نه تنها از امور مالی اطلاعات دارید...
‫بلکه می دونید چطور محصولاتتون رو بفروشید.
‫آقای چنگ.
‫شما بهم وام دادید...
‫و از طرحم حمایت کردید...
‫باید سودآوری کنم.
‫به هر حال ساخت داروی ضد سل...
‫سخت و وقت گیره.
‫بیشتر از این که بخوام در تولید ‫ داروی ضد سل موفق بشم...
‫نمی خوام ناامیدتون کنم.
‫ناامیدم نکردید.
‫فکر می کنم هیچ وقت ناامیدم نمی کنید.
‫آقای ژو کارتون حرف نداره.
‫[کارخانه ی داروسازی ونچوان ‫از بانک خصوصی لونگ یینگ سرمایه دریافت می کند.]
‫[اتاق عمومی بازرگانی شانگهای]
‫امروز... ‫[جشن خوشامدگویی عضو جدید]
‫اتاق عمومی بازرگانی شانگهای...
‫عضو جدیدی داره.
‫اون کسی نیست جز آقای ژو،
‫صاحب کارخونه ی داروسازی ونچوان.
‫بیاید بهشون خوشامد بگیم.
‫من ژو ونچوان ام.
‫پیوستن به اتاق عمومی بازرگانی شانگهای...
‫برای من فرصت بزرگی برای یادگیریه.
‫من این سازمان رو تحسین می کنم...
‫و مثل خونه امه...
‫چون شخصی که روم سرمایه گذاری کرده...
‫و از رویام حمایت کرده...
‫بنیان گذار بانک خصوصی لونگ یینگ...
‫آقای هوانگ هستند...
‫که اون جا نشستند.
‫امروز اولین باریه که ایشون رو می بینم.
‫ممنونم آقای هوانگ.
‫می شه آقای هوانگ بیان روی صحنه...
‫و کمی به آقای ژو دلگرمی بدن؟
‫بیاید به سخنان آقای هوانگ گوش کنیم.
‫کمک به افراد جوان برای ایجاد کسب و کار...
‫ماموریت من به عنوانِ...
‫مدیر اتاق عمومی بازرگانی شانگهایه.
‫می شه عاشق محصولاتِ...
‫کارخونه ی آقای ژو شد...
‫و توانایی ایشون...
‫رو تایید کرد.
‫این برای بانک خصوصی ‫لونگ یینگ مایه ی مباهاته.
‫همین طور مایه ی مباهات من هم هست.
‫توصیه ای برای آقای ژو ندارم.
‫فقط بهشون امیدوارم.
‫بیاید آرزو کنیم ‫که داروی ضد سل آقای ژو...
‫بدل به موفقیت بزرگی بشه.
‫خارجی ها نسبت به حیطه های ‫انحصاریشون خیلی حساسند.
‫اگه شرکت های چینی ‫سعی کنند انحصار رو بشکنند...
‫شرکت های خارجی...
‫نهایت سعیشون رو می کنند ‫ که نابودشون کنند.
‫نگران این مسئله نباشید.
‫اگه بهشون نگیم...
‫نمی فهمند.
‫به کارت ادامه بده مرد جوون.
‫من بهت افتخار می کنم.
‫اون لالایی ای که اون روز برام ‫ خوندی رو دوباره واسه ام بخون.
‫چرا؟
‫می خوام بهش گوش کنم.
‫سرحالی.
‫صورت قلبی یه کم دردسر درست کرده بود.
‫چند روز گذشته...
‫با کلی حادثه جور واجور ‫ دست و پنجه نرم کردم.
‫حالا بالاخره همه چیز تموم شده.
‫واسه همین خیالم راحت شده.
‫پس بگو چرا الان راحت تر خوابت می بره.
‫متوجه شدی؟
‫خب آره.
‫معلومه که متوجه می شم.
‫برام بخونش.
‫یه قولی بهم بده.
‫چی؟
‫جشن جمع آوری سرمایه ی بانک شانگهای.
‫ازش خبر داری؟
‫آره.
‫خانم تانگ از بانک خصوصی سی دا...
‫دو تا بلیت بهم داده.
‫می شه باهام بیای؟
‫نگران نیستی...
‫در مورد تو یا پدرت...
‫حرفی بزنند؟
‫معلومه که نگرانم.
‫همیشه نگران بودم...
‫ولی نگرانی بی فایده ست.
‫اون ها به هر حال ‫ در مورد من حرف می زنند.
‫حالا...
‫می دونم.
‫فقط باید برم اون جا.
‫میذارم بفهمند...
‫چه شوهر محشری دارم...
‫و چقدر خوشبختم.
‫ولی من شنیدم جشن جمع آوری سرمایه...
‫دستورالعمل پوشش داره.
‫باید کت و شلوار پوشید.
‫من فقط لباس های بلند دارم.
‫می تونی یه کت و شلوار سفارش بدی.
‫خیلی عجله ایه.
‫می تونیم به این کار سرعت بدیم.
‫متاسفانه باز هم نمی رسیم.
‫فقط سه روز زمان می بره.
‫ولی من شنیدم...
‫دو روز و نیم زمان می بره.
‫چنگ ییژی!
‫واسه ات نمی خونمش.
‫نه، نه، نه.
‫لطفا بخون.
‫باهام میای یا نه؟
‫میام.
‫شروع کنیم.
‫♫ بخواب. ♫
‫♫ ماه و ابرها این جا پیشت اند. ♫
‫♫ این جا پر از گل های سرخه. ♫
‫♫ اون ها این جااند ‫تا کمک کنند بخوابی. ♫
‫♫ بخواب. ♫
‫♫ آواز کمک می کنه بخوابی. ♫
‫♫ بخواب. ♫
‫♫ عزیزم. ♫
‫♫ آواز کمک می کنه بخوابی. ♫
‫[جشن جمع آوری سرمایه بانک شانگهای]
‫این دختر وو ژیفو، لیزیه؟
‫این جا چی کار می کنه؟
‫مردی که همراهشه کیه؟
‫شنیدم توی بانک کار می کنه.
‫وو لیزی چطور وارد شده؟
‫شاید بلیت دیگران رو گرفته.
‫همه ی سعیش رو کرده که به اینجا بیاد
‫چی می خواد؟
‫آقای ژو...
‫شاید اینجاست...
‫که از نتیجه ی جمع آوری سرمایه با خبر بشه.
‫شاید.
‫باید تمام حرکاتش رو زیر نظر بگیری.
‫باشه.
‫در مورد قرارداد...
‫با آقای شی حرف می زنم.
‫تو با آقای ژای...
‫درباره جزئیات سرمایه گذاری حرف بزن.
‫باشه.
‫صبر کن.
‫اصلا اجازه نده وو لیزی...
‫با آقای ژای حرف بزنه.
‫چشم.
‫نینگ...
‫چه طوره فردا...
‫بیام شرکتتون دنبالت...
‫و تو سینما داهوا یه فیلم ببینیم؟
‫بهم نگو که سرت شلوغه.
‫من سرم از تو شلوغ تره.
‫مثل هم نیست.
‫تو سرت شلوغه...
‫اما رئیسی.
‫من...
‫آقای چنگ.
‫همین جا منتظرم بمون.
‫چه طور می تونید اون خانم جوون رو رها کنید...
‫و با من حرف بزنید؟
‫نمی دونستم عموم دعوتتون کرده.
‫لطفا من رو ببخشید.
‫عموتون؟
‫عموتون کیه؟
‫ژو گوانگشیان، مدیر کل بانک شانگهای.
‫اون آقا و خانمشون...
‫دو تا دونات سفارش دادند.
‫2تا دونات براشون بیارید.
‫ببخشید خانم.
‫راجع به کدوم آقا حرف می زنید؟
‫اون.
‫منظورتون آقای ژایه؟
‫آقای ژای؟
‫آقای ژای همونیه که داره ‫با آقای ژو صحبت می کنه؟
‫بله.
‫اون آقای ژایه.
‫اون یکی چی؟
‫اون آقای شیه...
‫از چرم جو وِن.
‫اون یکی...
‫آقای ژای...
‫از املاک گوانفنگه.
‫مطمئنید؟
‫خانم...
‫اون 2نفر...
‫مهمون های ویژه مون هستند.
‫صد در صد مطمئنم خانم.
‫آقای چنگ.
‫شنیدید توی اتاق عمومی ‫بازرگانی شانگهای چه اتفاقی افتاده؟
‫آقای هوانگ توی سخنرانیشون...
‫در اتاق عمومی بازرگانی...
‫به همه گفتند که آرزو می کنند...
‫داروی ضد سل من...
‫موفقیت بزرگی باشه.
‫حالا همه دارند در این باره حرف می زنند.
‫از این بابت متأسفم.
‫مقصر منم.
‫آقای هوانگ هیچ وقت...
‫درباره امور تجاری به خصوص بانک حرف نمی زنند
‫برای همین اهمیت ...
‫پنهان نگه داشتنش رو بهشون نگفتم.
‫حتما نیتشون خیر بوده.
‫این رو می دونم.
‫قصد داشتم وانمود کنم اتفاقی نیفتاده...
‫ولی تازگی...
‫خیلی از دلال های ‫شرکت های خارجی اومدند بپرسند...
‫که دارم داروی ضد سل درست می کنم یا نه.
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫حقیقتش...
‫یه راهی برای تغییر این وضع هست...
‫اما باید نقش بازی کنید.
‫نقش بازی کنم؟
‫افراد بیشتری همین سئوال رو ازتون می پرسند.
‫فقط باید بهشون بگید...
‫که نه تنها داروی ضد سل درست می کنید...
‫بلکه دارویی برای بیماری کبد...
‫و داروی ضد رماتیسم هم درست می کنید.
‫تا وقتی که داروها ‫در انحصار خارجی ها هستند...
‫همه جور دارویی می سازید.
‫نه تنها این رو بهشون می گید...
‫بلکه این رو با اطمینان...
‫هم می گید.
‫مثلا...
‫قراره ظرف 3ماه داروی ضد سل ...
‫و ظرف 5ماه...
‫داروی بیماری کبد بسازید.
‫هر چه بیشتر این رو بگید...
‫شرکت های خارجی...
‫بیشتر فکر می کنند ‫که این فقط راهبرد بازریابی شماست