‫تقریبا هر کشوری...
‫یگان نظامی ویژه ی ردیابی داره...
‫که برای دستگیری تروریست ها...
‫محافظت از مرزها...
‫و شکار مجرم ها آموزش دیدن.
‫نزدیک نشو!
‫و حالا، این یگان ویژه...
‫قراره با یکی از مشکل ترین اهدافشون...
‫یعنی جول لمبرت مواجهه بشه.
‫بزن بریم، یالا!
‫سرباز سابق یگان ویژه ی ‫نیروی دریایی آمریکا...
‫و متخصص فرار...
‫خیلی خب، برگرد.
‫مأموریت جول اینه که این ‫یگان ویژه رو تست کنه.
‫برای چنین چیزی آماده نیستن. ‫اینجا قلمروی منه!
‫همچنین جول برنامه داره که به مدت ‫36ساعت از دستگیر شدن قسر در بره.
‫تسلیم شدن هرگز گزینه ی مورد نظر من ‫نیست، قبل از تسلیم شدن می میرم!
‫و امروز، جول با...
‫تکاورهای شناسایی ارتش فیلیپین مواجهه می شه
‫خب آقایون، این یه آزمون برای ماست.
‫طی 48 ساعت آینده، جول سعی می کنه فرار کنه...
‫جنگل!
‫همان طور که این تکاورها افتادن ‫دنبالش تا دستگیرش کنن.
‫تعقیب و شکار آغاز شد!
‫تکاورهای شناسایی می دونن که من دارم...
‫وارد کوه سانتا ریتا می شم، ولی ‫محل دقیقش رو نمی دونن.
‫این برج ارتباطی قدیمی مربوط ‫به جنگ جهانی دوم هستش!
‫و بهترین محل برای ایجاد یه ‫مسیر گمراه کننده هستش!
‫می دونم که این کوهستان پر شده از تکاور...
‫برای همین با استفاده از نارنجک دودزا ‫اون ها رو می کشم این ططرف...
‫و بعدش از کابل های کششی موجود...
‫برای رفتن به داخل جنگل به صورت ‫زیپ لاین، استفاده می کنم.
‫برای اینکه توجه تکاورها رو به این طرف معطوف کنم، ‫از یه نارنجک دودزا استفاده می کنم.
‫این تسمه ی کوهنوردی هستش.
‫برای کمتر کردن تجهیزات و ایمن کردن یه سری ‫چیزها در جنگل ازش استفاده می کنیم.
‫آه!
‫«زمان باقی مانده تا خروج: 48 ساعت»
‫من وارد این نقطه شدم، ‫داخل این برج!
‫48ساعت وقت دارم تا بیام ‫پایین به سمت این خلیج کوچیک...
‫و سوار قایق کوچیکی بشم که میاد دنبالم...
‫و من رو از اینجا خارج می کنه.
‫نمی دونم من رو دیدن یا دود رو دیدن، پس...
‫زمانشه که از اینجا دور بشیم.
‫بزن بریم!
‫باید یه راهی به پایین پیدا کنم!
‫بزن بریم!
‫این حرکت جواب می ده!
‫اون زیپ لاین من رو عمیقا وارد جنگل کرد.
‫ولی 16کیلومتر دیگه باید برم تا ‫به نقطه ی خروج برسم...
‫که البته تکاورها اصلا نمی دونن ‫نقطه ی خروج من کجاست.
‫اگه بخوان من رو قبل از فرار بگیرن...
‫باید به صورت فیزیکی من رو دستگیر کنن
‫بزن بریم.
‫مواظب قسمت هایی از بدنتون ‫که لباس نداره باشید بچه ها.
‫مواظب خودتون باشید، ‫اینجا پر از تیغه!
‫جول یه نقشه و یه قطب نما...
‫تقریبا 3لیتر آب، یه چاقوی بزرگ، 2 نارنجک دودزا...
‫و وسایل مربوط به بارندگی، به همراه داره
‫اگه به چیز دیگه ای نیاز پیدا کنه...
‫باید از جنگل پیدا کنه.
‫خیلی خب، حرکت کنید.
‫تکاورهای شناسایی ارتش، از واحد ‫رزمی ضد تروریست هستن.
‫متأسفانه برای جول...
‫حرکت گمراه کننده ای که انجام داد به خاطر اینکه ‫موقع استفاده از زیپ لاین دیدنش، نتیجه نداد.
‫حالا تکاورها دارن به طرف برجی حرکت می کنن...
‫که اونجا دیدنش!
‫باید یه جای خوب برای عبور ‫از این جاده پیدا کنم.
‫از حضور من در منطقه ‫با خبر شدن.
‫بازی شروع شد!
‫خیلی رد و نشونه دارم از ‫خودم به جا می ذارم.
‫خیلی زود این ردها رو پیدا می کنن
‫پس فقط باید هر کاری که می تونیم ‫انجام بدیم تا به هدف برسیم!
‫سعی می کنم پنهانی حرکت کنم ‫تا ردی از خودم به جا نمونه...
‫ولی از اون جایی که این جنگل خیلی انبوه و پر شیبه...
‫ردم کاملا واضح هستش.
‫فقط باید زود حرکت کنم...
‫تا این جوری تا حد ممکن فاصله م رو ‫باهاشون زیاد کنم.
‫خیلی خب بچه ها، وسایلتون رو جمع کنید!
‫تکاورها توسط...
‫ستوان بازنشسته ی ارتش، ‫جرسن جوریلا رهبری می شن...
‫و یکی از...
‫بهترین تیم های ردیابی جنگلی در دنیا هستن
‫اینجا نقطه ایه که طبق ‫اطلاعات به دست اومده...
‫سرباز یگان ویژه ی نیروی دریایی ‫آمریکا، آخرین بار دیده شده.
‫این تیم 16نفره، به امکانات خیلی ‫پیشرفته متکی نیستن...
‫و تنها روی توانایی های ردیابی فوق العاده ‫هماهنگشون حساب می کنن.
‫به افرادم گفتم که جناح های چپ و ‫راستشون رو بررسی کنن...
‫تا بتونیم مسیر خروجیش رو...
‫از قسمت بالایی به اینجا، پیدا کنیم.
‫بیاید این منطقه رو بررسی کنیم.
‫اینجا یه جنگل معتدل، مرطوب...
‫وحشی و گرم هستش!
‫به نظرم اینجا سخت ترین منطقه ‫برای انجام عملیات هستش.
‫حداقل، منطقیه ای هستش که ‫کمترین علاقه رو بهش دارم.
‫جول، حالا با کوهستان جنگلی غیر قابل نفوذ...
‫و پر شیب سانتا ریتا مواجهه شده که ‫45درجه شیب داره.
‫هنوز 1ساعت نشده که وارد شدیم ‫ولی از حالا خسته و درمانده شدم!
‫شرایط سخت و ناخوشایندی خواهد بود.
‫به گشتن منطقه ادامه بدید.
‫به نظر میاد که روی این شاخـه ها ‫قدم گذاشتن!
‫«فاصله تا جول: 1.6 کیلومتر»
‫تکاورها با گشتن منطقه دنبال ‫رد پاهای جول هستن.
‫به صورت سیستماتیک با الگویی ‫مدور منطقه رو می گردن...
‫تا نشونـه ای از رد پای جول ‫پیدا کنن.
‫اوناهاش، اندازه ش رو بگیر.
‫11 سانت هستش!
‫این رد پا واضح رویت نمیشه...
‫به خاطر اینکـه نور مستقیمی روش ‫نیست.
‫اما اگه از چراغ قوه م استفاده ‫کنم...
‫و سایه ی رد پا رو تشکیل بدم...
‫اونوقت می تونم بگم که این، بوت پاناما ‫هستش، مثل بوتی که خودم پوشیدم!
‫هنوز تازه ست.
‫داره به سمت جنوب غربی ‫حرکت می کنه.
‫فقط دو ساعت گذشته...
‫و تکاورها رد جول رو پیدا...
‫و حرکت به سمتش رو شروع کردن.
‫فقط 1.6 کیلومتر با هدفشون ‫فاصله دارن.
‫حرکت برای جول به کُندی ‫انجام میشه.
‫هر چیزی در مورد جنگل ‫سختـه!
‫اوه!
‫داریم در مورد تیغ صحبت می کنیم.
‫تیغ هایی که حتی می تونن ‫آدم رو بکُشن.
‫آخ!
‫اوه!
‫ساقه ی این گیاه بدجوری ‫بهم آسیب رسوند!
‫تیغ های خیلی بزرگی ‫روشـه!
‫آه، خدایا!
‫باید مدام آب بخورم!
‫عضله های پام داره می گیره!
‫اگه دچار گرفتگی عضله بشم...
‫احتمالا باعث میشه که آب ‫بدنم خشک بشه!
‫لعنتی!
‫«فاصله تا جول: 1.6 کیلومتر»
‫اونجا رو ردیابی کنید، هنوز هم ‫میشه اونجا رد پا پیدا کرد.
‫اونجا رد پا رو می بینی!
‫شاخ و برگی که اونجاست، ‫رنگش عوض شده!
‫به خاطر اینکـه قدرت دید در ‫جنگل خیلی پایینــه...
‫صدا قسمت خیلی مهمی از ‫ردیابی هستش.
‫تکاورها از سیگنال های دستی ‫استفاده می کنن...
‫که باعث میشه با همدیگه ‫ارتباط برقرار کنن...
‫و اینطوری موقعیتشون لو نمیره.
‫وای!
‫آخ!
‫اینجا می خوایم... ‫اوضاع تحت کنترله؟ خوبه!
‫داریم جریان آب رو دنبال می کنیم.
‫متاسفانـه سنگ ها خیسن و ‫از گلسنگ پوشیده شدن...
‫پس تکنیک پرش از سنگ ها...
‫که باعث میشه ردپایی باقی نمونـه...
‫اینجا نتیجـه نمیده...
‫به خاطر اینکـه حین حرکت ‫روی این گلسنگ ها...
‫لکـه ایجاد می کنم!
‫دقیقا به همان اندازه ی...
‫گذاشتن ردپا داخل گِل، ‫ردیابیش آسونـه.
‫اما اینطوری می تونم از نظر زمانی ‫جلو بیفتم و سریع تر حرکت کنم.
‫شرایط جنگل...
‫انجام حرکات ضد ردیابی رو برای ‫جو غیر ممکن کرده...
‫و باعث شده گروه شکار مسیر تر و تمیزی رو ‫برای دنبال کردن داشته باشه...
‫و سریع می تونن به موقعیت ‫جول نزدیک بشن.
‫هی، این یکی هم هست!
‫هی، دیدیش؟
‫برگ های روش تکون خوردن ‫و بعدش یه نفر....
‫با بوت هاش روش سُر خورده!
‫داریم از جنگل خارج میشیم و ‫وارد دره میشیم...
‫که خبر خوبیـه.
‫به خاطر اینکـه اینطوری مجبور نیستم ‫با عبور از وسط جنگل ردی به جا بذارم...
‫تا تیم تعقیب و شکار اون رد رو ‫دنبال کنـه.
‫اما خب این حرکت هم حسابی ‫من رو در معرض دید قرار میده.
‫اینجا جای خیلی خوبی واسه ‫ایجاد یه تله ست!
‫می دونم که این افراد خیلی ‫از من دور نیستن.
‫باید هر کاری که می تونم انجام ‫بدم تا فاصله ایجاد کنم.
‫بین اونا و خودم!
‫نمی خوام بهشون آسیبی ‫برسونم.
‫فقط می خوام بفهمن که ‫من اینجام...
‫و خیلی هم کاربلد و جدی هستم!
‫اندازه گرفتم که این دور...
‫نارنجک چقدر خوب و محکم ‫قرار می گیره!
‫این تله اینطوری کار می کنـه!
‫ضامن سرجاشـه، چیزی تو ‫مسیر نیست!
‫این میاد وسطش!
‫ضامن میاد بالا و گیر می کنه ‫به سبد...
‫و این رو از نارنجک بلند می کنه!
‫ضامن رو می کِشم!
‫بعدش دود همه جا پخش میشه.
‫اینجا کارشون با تاخیر روبرو میشه، ‫می دونم کجا هستن!
‫اینطوری واسه خودم زمان ‫خریدم.
‫تله ها برای کُند کردن، دفع کردن...
‫یا کُشتن اهداف طراحی شدن.
‫اما در این مورد، نارنجک های ‫دودزا و غیر کُشنده ی جول...
‫برای ایجاد تاخیر در پیشروی ‫تکاورها طراحی شده...
‫و اونا رو مجبور می کنه که با ‫احتیاط بیشتری حرکت کنن.
‫می دونم که خارج شدن از جنگل ‫خیلی خوب و قشنگـه.
‫و این فضای باز سرعت حرکت ‫ما رو افزایش میده...
‫اما همچنین ما رو در معرض ‫دید کامل قرار میده.
‫می خوایم این مسئله رو در این ‫فضای باز به حداقل برسونیم...
‫و همچنین می خوایم زمانی که در این فضای ‫باز هستیم رو هم به حداقل برسونیم.
‫«فاصله تا جول: 121 متر»
‫دود، با تله ای که ایجاد کرده ‫بودم برخورد کردن!
‫اونا خیلی بهم نزدیک شدن!
‫خیلی نزدیک شدن!
‫جو بالاخره از جنگل انبوه...
‫در حالی که گروه شکار بهش ‫نزدیک شده بود، خارج شد.
‫به امید اینکـه یه مقدار زمان ‫برای خودش بخره...
‫در مسیر تکاورها تلـه گذاشت!
‫قربان، این ردپاها تازه هستن!
‫بذار محیط اطراف رو بررسی کنم.
‫اونجا و اونجا رو بررسی کن!
‫نارنجک دودزا!
‫خنثی کن!
‫دود، با تله ای که ایجاد کرده ‫بودم برخورد کردن.
‫این نارنجک دودزا به ما آسیبی ‫نمی رسونـه.
‫می دونم که خیلی خوب آموزش دیده.
‫پس قطعا می تونـه خیلی از این ‫تله ها رو درست کنه!
‫تله ی جول تکاورها رو مجبور ‫کرد...
‫که با احتیاط بیشتری حرکت کنن...
‫با توجـه با اینکه نمی دونن جول ممکنه چه ‫چیزی رو در مسیر حرکتشون قرار داده باشه.
‫از نظر زمانی اصلا با سرعت ‫خوبی پیش نمیرم.
‫قطعا دارم به یه زیستگاه نزدیک ‫میشم.
‫خب، داریم وارد یه روستا میشیم.
‫می تونم از این قضیه به نفع ‫خودم استفاده کنم.
‫اطلاعات مردم یا چیزی که ‫بهت میگن...
‫بهترین اطلاعاتی هستش که ‫میشه به دست آورد...
‫اما همچنین غیر قابل اعتمادترین ‫اطلاعات نیز هستن.
‫من وارد میشم و بعد در مسیری کاملا ‫فریبنده از منطقه خارج میشم.
‫وقتی گروه شکار وارد اینجا بشه...
‫از مردم اینجا اطلاعات می گیرن و ‫اونا هم دقیقا...
‫مسیری رو نشون میدن که فکر ‫می کنن از اونجا رفتم!
‫این یه ریسک بزرگـه اما اگه ‫نتیجـه بده...
‫بالاخره می تونم فاصله ی زیادی...
‫بین خودم و تکاورهای شناسایی ‫ایجاد کنم.
‫اگه نتیجـه نده...
‫احتمالا طی چند دقیقه دستگیر ‫میشم.
‫10 دقیقه بگذره همه می فهمن ‫که من اومدم اینجا!
‫چه خبر بچه ها؟
‫اوه، بفرمایید خوراکی!
‫خیلی خب بچه ها، دارم ‫میام!
‫سلام.
‫اوه رفیق!
‫این یه مقدار بیشتر از چیزیـه ‫که انتظار داشتم.
‫شخص آمریکایی ای رو دیدی ‫که از اینجا رد بشـه؟
‫«فاصله تا جول 1.2 کیلومتر»
‫خیلی زیاد بود!
‫حالا که همه تو کل این ‫روستا می دونن...
‫که من از کدوم مسیر رفتم، ‫مجبورم...
‫مجبورم یه حقـه ای تو این ‫مسیر بزنم!
‫اما خب بهترین جا برای این کاره.
‫«فاصله از تکاورها: 800 متر»
‫تکاورها وارد روستای پاستولان شدن...
‫در حالی که نمی دونن جول کجا ‫ممکنه باشه.
‫کسی از شما امروز یه سرباز ‫آمریکایی رو داخل روستا دیده؟
‫احتمالا قدش انقدر بوده!
‫و مثل من خوشتیپ بوده!
‫از اون سمت رفت؟
‫آره.
‫اوه، چه زمانی بود؟
‫یه کم پیش رفت اونجا!
‫اونا خوب می دونن که اطلاعات انسان ‫چقدر می تونـه متناقض باشه...
‫واسه همین با احتیاط اقدام ‫می کنن.
‫خیلی خب، بچـه های مسیریاب ‫دنبالم بیاید!
‫می خوام یه نقطه ی مناسب رو ‫برای قطع کردن ردم پیدا کنم...
‫و بعدش در مسیری متفاوت به ‫مسیرم ادامه بدم.
‫اینطوری یه مقدار گیج میشن ‫و زمانشون رو از دست میدن...
‫حالا که دقیقا می دونم کجا ‫هستم.
‫به نظر اتوبوس حمل مسافر یا همون ‫جیپنی میاد.
‫این می تونـه فرصت ما باشه.
‫جیپنی گرفته شده از همون جیپ های ‫جنگ جهانی دوم هستن...
‫که توسط آمریکایی ها اینجا رها شدن...
‫و فیلیپینی ها اونا رو به ‫تاکسی تبدیل کردن.
‫آره.
‫می خوام از هر فرصتی که...
‫سر راهم قرار می گیره استفاده ی ‫مفید داشته باشم.
‫و در این مورد، احتمالا می تونم یه جهش ‫خوب در مسیر به سمت جلو داشته باشم.
‫کسی اینجا نخواهد بود که بهشون ‫بگـه من کجا رفتم.
‫اخیرا سرباز آمریکایی ای رو دیدید ‫که از اینجا رد شده باشه؟
‫آره، می تونم بهت نشون بدم ‫کجا رفتـه!
‫بازجویی محتاطانـه ی ستوان ‫جرسن نتیجـه داد...
‫و یه خانم محلی اون رو...
‫به محل خروج جول از روستا ‫هدایت کرد.
‫این اتوبوس خیلی آروم ‫حرکت می کنه.
‫بجنب، بجنب، بجنب!
‫هی، میشه لطفا توقف کنی؟
‫خیلی ممنونم.
‫ممنون.
‫خیلی خب، بعدا می بینمتون.
‫خیلی خب.
‫مطمئنم که اون رو دیدن.
‫حالا، از مسیری میرم که واقعا ‫می خواستم طی کنم.
‫جیپنی جول رو به 2 کیلومتری...
‫جنوب روستا و تکاورها برد.
‫حالا فقط 9.6 کیلومتر با نقطه ی ‫خروجش فاصله داره.
‫که متاسفانـه...
‫برای رسیدن به این نقطه باید ‫دوباره از دل جنگل انبوه عبور کنه.
‫کجا رفت؟
‫ندیدی که بیاد این سمت؟
‫نه، چنین شخصی رو ندیدیم.
‫اولین باری که ازشون پرسیدم...
‫بهم گفتن که از اون سمت رفته.
‫بعدش باقی افراد...
‫بهم گفتن که چیزی ندیدن!
‫همانطور که جول پیش بینی ‫کرده بود...
‫اطلاعات انسان واقعا غیر قابل ‫پیش بینی هستش.
‫همانطور که روستایی ها، ‫کاملا غیر عمد...
‫گزارش های متضادی رو به ‫تکاورها دادن.
‫با وجود اینکـه 8 کیلومتر دیگه ‫باید طی کنـه...
‫و مطمئن نیست که چقدر از ‫تکاورها جلوئـه...
‫جول برمی گرده سراغ تکنیکی که...
‫در گرفتن سرعت تعقیب کننده هاش ‫موثر بوده، ایجاد تلـه!
‫می خوام کاری رو انجام بدم که ‫بهش میگن دروازه ی مالی.
‫یه تلـه ی رایج که بیشتر برای ‫گرفتن خوک ها استفاده میشه.
‫اینم از این!
‫بذار ببینیم چی درست کردیم!
‫من دارم نوعی ضامن درست ‫می کنم...
‫که به این سیم وصل میشه.
‫یه مقدار از زمین فاصله میدم.
‫با قرار دادن گیاهان مختلف ‫در نقاطی مشخص...
‫می تونم اونا رو به سمت جایی که ‫می خوام قدم بذارن، هدایتشون کنم.
‫اگه خوش شانس باشم، از اینجا ‫رد میشن.
‫اونوقت تو این تله گیر میفتن!
‫اینجا رو نگاه کردی؟
‫آره، همچنین اون منطقه رو هم ‫بررسی کردیم.
‫تکاورها که ردپای جول رو ‫در روستا از دست دادن...
‫حالا در اطراف روستا...
‫دنبال نشونـه ای از مسیر ‫حرکتش می گردن.
‫همچنین با امید به دست آوردن اطلاعات جدید، ‫از روستایی ها سوالاتی رو می پرسن.
‫کسی نشونـه ای ندیده قربان.
‫«زمان باقی مانده تا خروج از منطقه: 37 ساعت»
‫هر قدمی که اینجا برمی دارم، ‫نبردی داخل جنگلـه.
‫حتی اگه یه قدم آسون باشه...
‫محیطی که باهاش در نبرد ‫هستی...
‫رطوبت و گرما و خشک شدن ‫آب بدن...
‫خودشون یه پیکار کامل هستن!
‫یه مقدار از زالوها می ترسم!
‫خیلی خسته کننده ست!
‫مراقب باش که ردی به جا نذاری!
‫بعد از یک ساعت دیگه...
‫گرمای 110 درجـه و رطوبت شدید...
‫ذهن و جسم جول رو حسابی ‫تحت تاثیر قرار دادن.
‫وقت مناسبی برای استراحت ‫هستش...
‫به خاطر اینکـه واقعا به این ‫استراحت نیاز دارم.
‫جول که امیدواره جیپنی حسابی بین ‫خودش و تکاورها فاصله ایجاد کرده...
‫و از سفر جنگلی سه ساعتش حسابی ‫خسته شده...
‫تصمیم می گیره که دو ساعت ‫استراحت کنـه...
‫تا از گرمازدگی جلوگیری کنـه.
‫به نظرم این بهترین اقدام برای ‫موفقیتمون هستش.
‫الان می خوام...
‫کمربندم رو ببندم دور این ‫ساقه.
‫احساس راحتی نمی کنم...
‫اما خب باعث میشه از تپـه ‫غلت نخورم برم پایین.
‫خواب خیلی خوبی نخواهد بود.
‫فقط سعی دارم چند ساعتی ‫استراحت کنم...
‫تا برای رسیدن به نقطه ی خروج ‫انرژی کافی داشته باشم.
‫اگه فردا روزی مثل امروز ‫باشه...
‫نمی دونم چطور می خوام دوام بیارم.
‫تکاورها که رد جول رو گم کردن ‫و روشنایی روز رو از دست دادن...
‫کمپ می زنن تا استراحت کنن.
‫هوا داره تاریک میشه واسه همین ‫باید اینجا بمونیم.
‫شانسی که آوردن اینه که ‫جول هم توقف کرده...
‫و استراحت دو ساعته ش به ‫چند ساعت تبدیل شده.
‫اوه، لعنتی!
‫اوه رفیق!
‫آه!
‫لعنتی، این دیگه چیه؟
‫اوه!
‫زالوئـه رفیق!
‫من از زالوها متنفرم!
‫سرباز سابق یگان ویژه ی نیروی دریایی ‫آمریکا یعنی جول لمبرت...
‫سعی داره از دستگیر شدن توسط تکاورهای ‫شناسایی فیلیپین قسر در بره.
‫اما گرمای شدید و زمینی تقریبا ‫غیر قابل عبور...
‫انرژی ای واسه جول باقی نذاشته.
‫استراحت دو ساعتـه ی جول، ‫کاملا اتفاقی به...
‫استراحتی چند ساعته تبدیل شد.
‫اوه، لعنتی!
‫اوه رفیق!
‫و البته تنها نیست!
‫اوه!
‫زالوئـه رفیق!
‫من از زالوها متنفرم!
‫اندازه ش رو نگاه کن!
‫خب، نمی دونم چند وقته که داره ‫از خون من تغذیـه می کنه!
‫آه!
‫آخ!
‫بجنب! آخ!
‫احتمالا بین شلوار و پیرهنم ‫وارد شده!
‫خدایا!
‫یه موجود چندش آور و ‫کثیف!
‫مثل یه نرم تن فضایی خون آشام ‫و انگلی!
‫کثیفـه!
‫من از جنگل متنفرم!
‫از اینجا متنفرم!
‫جول که بیشتر از انتظار خوابیده...
‫تا طلوع خورشید، 400 متر به ‫سمت جنوب میره.
‫اینجا منبع خوبی از آب روان ‫پیدا کردم.
‫خیلی اومدیم بالا.
‫بعید می دونم بالای ما زیستگاهی ‫باشـه...
‫که این آب رو آلوده کرده باشه...
‫واسه همین ریسک می کنم ‫و از این آب می نوشم!
‫«زمان باقی مانده تا خروج: 26 ساعت و 35 دقیقه»
‫جول که نمی خواد دچار ‫گرمازدگی بشه...
‫از جوی آب استفاده می کنه...
‫و منبع آبش رو پر می کنه...
‫چرا که می دونـه دوباره باید با ‫گرما و رطوبت مقابله کنـه.
‫تکاورها به روستا برمی گردن...
‫و سخت دنبال پیدا کردن رد پای ‫جول هستن.
‫اخیرا اینجا سرباز آمریکایی ندیدی؟
‫سوار ماشین شد و یه کم جلوتر ‫پیاده ش کردیم.
‫خیلی خب، همینجاست! ‫خیلی خب.
‫برو!
‫راننده ی جیپنی ستوان جرسن و ‫افرادش رو...
‫به نقطه ای آورد که جول دیروز ‫پیاده شده.
‫بجنبید بچه ها، بیاید فورا موقعیتش رو ‫مشخص کنیم، مسیریاب ها!
‫فکر کنم پیداش کردم!
‫افرادم دارن ردش رو تایید می کنن.
‫اگه همونی باشه که واقعا دنبالش ‫هستیم!
‫یازده!
‫آره.
‫11 سانت هستش!
‫«فاصله تا جول: 4.8 کیلومتر»
‫تکاورها که رد بوت های جول رو ‫تایید کردن...
‫فورا حرکت می کنن تا زمان ‫از دست رفته رو جبران کنن.
‫به نظر میاد محل قدیمی فرود ‫هلی کوپتر هستش!
‫فیلیپینی ها مدت خیلی زیادی رو ‫هم پیمان آمریکا بودن.
‫اون زمان، این تنها راه...
‫واسه ورود و خروج نیروها بوده...
‫مخصوصا اگه شرایط پزشکی ‫اضطراری پیش می اومده.
‫اون همون برجی هستش که ‫ازش اومدیم پایین.
‫به نظر میاد 80 کیلومتر فاصله داره.
‫اما حس میشه که 160 کیلومتر ‫فاصله داره.
‫جول نصف مسیر رو تا نقطه ی ‫خروج طی کرده...
‫اما کمتر از 22 ساعت وقت داره تا به مسیرش ‫در جهت جنوب غربی ادامـه بده...
‫و 7.2 کیلومتر جنگل انبوه رو طی ‫کنـه...
‫و تغییرات ارتفاعات پرشیب رو ‫پشت سر بذاره.
‫6.4 کیلومتر پشت سرش، ‫تکاورها دارن نزدیک میشن.
‫سرباز یگان وِیژه ی نیروی دریایی ‫آمریکا، اینجا تله گذاشته...
‫اون چوبشـه، این هم سیم ‫مخفی!
‫خب ببینید بعد از برخورد ‫چی میشه.
‫ببینید!
‫دارم به این فکر می کنم که سرباز یگان ‫ویژه می خواد یه پیام بهمون بده!
‫یک بار دیگه، جول تکاورها رو مجبور ‫کرد که با احتیاط حرکت کنن.
‫الان دیگه امنـه، حرکت ‫کنید!
‫وقتی نور خورشید مستقیم وارد ‫بشه چنین اتفاقی میفتـه.
‫رشد گیاهان رو دیوانه وار زیاد ‫کرده!
‫حرکت رو خیلی سخت و کُند ‫کرده.
‫قطع کردن شاخـه با چاقوم...
‫کاملا خلاف حرکت پنهانیـه.
‫لعنتی!
‫این دیگه ردیابی نیست.
‫این ایجاد یه مسیر مشخص ‫در جنگلـه...
‫در حالی که یه عده هم ‫افتادن دنبالم.
‫احمقانه ست!
‫طی 3.5 ساعت گذشته احتمالا ‫فقط 500 متر حرکت کردیم.
‫اصلا باور کردنی نیست!
‫با این سرعت سه ساعت دیر ‫می کنم...
‫و نمی تونم از منطقه خارج بشم.
‫مسیریاب ها رو به چندتا تیم تقسیم کن تا ‫همه جا رو کامل بگردن و مطمئن بشیم.
‫تکاورها رد پای جول رو تا محل ‫فرود هلی کوپتر دنبال کردن...
‫و حالا فقط 2 کیلومتر باهاش ‫فاصله دارن.
‫تو این منطقه ردش رو زدیم.
‫اینجا مسیر حرکتی هدف هستش.
‫مسیریاب، حرکت کن!
‫خورشید دیگه یواش یواش داره ‫عمود می تابـه.
‫فکر می کردم هوا گرمـه اما...
‫الان خیلی بدتر میشه!
‫گرمازدگی و از حال رفتن به ‫خاطر گرما...
‫مسائل کاملا جدی ای در ‫این شرایط هستن.
‫اگه چنین اتفاقی واسه من رخ ‫بده، ممکنـه باعث مرگم بشه.
‫اوه!
‫خیلی مسخره و سختـه!
‫قشنگ می تونید ببینید، ‫لباس هام...
‫ببینید چقدر آب از طریق ‫عرق از بدنم خارج شده!
‫آبی که داره از بدنم خارج میشه ‫باید جایگزین بشه.
‫ساقـه ها!
‫این ردیـه که از خودشون به ‫جا گذاشتن.
‫چاقوی بزرگ جول، رد قابل رویتی ‫از خودش به جا گذاشته...
‫و ستوان جرسن و افرادش دارن ‫این رد رو دنبال می کنن.
‫این شاخـه ی بریده شده رو ببین!
‫هنوز تازه ست!
‫بوی شیره ش رو حس می کنم!
‫پس این تازه بریده شده!
‫و...
‫سرباز یگان ویژه ی نیروی دریایی ‫آمریکا بهمون خیلی نزدیکـه.
‫جول با گرمازدگی فاصله ای نداره ‫اما مجبوره که...
‫صعود سخت 457 متری از ‫تپه ی 394 رو شروع کنه...
‫وگرنـه دستگیر میشه.
‫باید از این ساقه ها به عنوان ‫نردبان استفاده کنیم.
‫این تنها راه واسه بالا رفتن ‫از این تپه ست!
‫شیبش خیلی زیاده.
‫خاکش سر می خوره...
‫و زیر پاهامون رو خالی می کنه!
‫هر قدمی که برمی داریم ‫به تلاش زیادی نیاز داره.
‫باید پاهام رو خیلی بلند کنم...
‫و روی این ساقه ها بیارم ‫پایین!
‫سرعت حرکت رو خیلی کم می کنه.
‫تمام توانم رو گرفته...
‫و من هم دیگه انرژی برام ‫نمونده!
‫بیاید بریم مسیرباب ها!
‫دنبال کردن این رد کار ‫خیلی آسونیـه.
‫از بالا تا پایینش انبوه و ‫ضخیمـه.
‫باید واسه رد شدن از اینجا یه ‫سوراخ اندازه ی خودم ایجاد کنم!
‫ردش رو زدیم و افتادیم دنبالش.
‫بیاید قبل از اینکه به قله برسه ‫دستگیرش کنیم.
‫امکان نداره بتونم به نقطه ی ‫خروج برسم.
‫لعنت به این جنگل!
‫از اینجا متنفرم!
‫بعید می دونم به موقع برسم.
‫نمی دونم چی برام مونده!
‫همانطور که سخت و ‫ناامید کننده ست...
‫این میراث من به عنوان غواصه.
‫یگان ویژه در سال 1962 شروع به کار ‫کرد و مستقیم به ویتنام رفت.
‫داخل مرداب ها، داخل جنگل های ‫چندل...
‫داخل مناطق جنگلی.
‫اونجا بود که یه اسم خاص ‫روشون گذاشتن.
‫اونجا بود که...
‫لقب افراد صورت سبز رو ‫بهشون دادن...
‫یا اهریمن هایی با صورت های ‫سبز.
‫به خاطر اینکـه اونا مبارزهای خشن ‫و موثر جنگلی بودن.
‫حالا باید طبق این انتظارات ‫پیش برم.
‫اگرچـه من یه غواص صحرایی هستم!
‫حس می کنم که دیگه حسابی ‫خسته شدم.
‫بعد از بالا رفتن از تپه ی سخت ‫با شیب 40 درجـه...
‫و مقابله با جنگلی تقریبا ‫غیر قابل عبور...
‫جول دچار خشکی آب بدن...
‫و گرمازدگی شده.
‫ما به این ارتفاع، رطوبت و گرما ‫عادت نداریم.
‫این بدترین عملیات هستش!
‫به حرکت ادامـه بدید!
‫800 متر دورتر...
‫ستوان جرسن و افرادش به ‫این رطوب عادت دارن...
‫و به نزدیک شدن به جول ‫ادامـه میدن.
‫سعی دارم ترفندهام رو حفظ کنم...
‫اما بین این همه درخت و گیاه...
‫کار زیادی از دستم برنمیاد.
‫فقط باید به حرکت رو به جلو ‫ادامه بدم.
‫واقعا آسونـه...
‫که اجازه بدیم این شرایط روی ‫ذهنمون تاثیر بذاره.
‫نباید چنین کاری کنیم!
‫باید روی ماموریت تمرکز ‫و رو به جلو حرکت کنیم.
‫بزن بریم!
‫زیاد از ما دور نیست!
‫اگه مسیریابیم درست باشه...
‫چیزی نمونده تا به یه جاده ی ‫جنگلی برسیم!
‫حرکت شجاعانه ای هستش اما ‫اگه برسم اونجا...
‫می تونم زمان از دست رفته رو ‫تا حدی جبران کنم.
‫و این جاده ممکنه من رو نجات بده!
‫مهم نیست چقدر داری درد می کشی ‫یا چقدر شرایط سخت و مسخره ست...
‫شکست خوردن گزینه ی ما نیست، ‫تسلیم شدن هم همینطور.
‫شاید حین انجام این ماموریت بمیرم ‫اما قبل از تسلیم شدن می میرم.
‫با استفاده از جاده ی جنگلی، ‫جول سرعت حرکتش رو بیشتر می کنه...
‫و 800 متر فاصله رو با تکاورها ‫بیشتر می کنه...
‫تکاورهایی که الان 2 کیلومتر باهاش ‫فاصله دارن.
‫هنوز دنبالش هستیم؟
‫جرسن و افرادش رد جول رو...
‫از نوک تپـه تا جاده ی جنگلی زدن.
‫داره می دوه، به خاطر اینکه یه ‫گودی بزرگ تر ایجاد کرده...
‫و وسایل سنگینی به همراه داره.
‫همانطور که بعد از ظهر می رسه، ‫جنگل یک بار دیگه مقابله می کنه...
‫این سری، با طوفان!
‫الان بارون میاد! ‫خدای من!
‫واقعا، دیگه بدتر از این هم میشه؟
‫الان دقیقا وسط فصل بادهای ‫استوایی هستیم!
‫الان آسمان شروع به بارش می کنه رفیق!
‫اگه جنبه ی مثبت قضیه رو ‫نگاه کنیم...
‫با وجود بارندگی دیگه نمی تونن ‫ردم رو بزنن.
‫این بارندگی یه مقدار بهم برتری میده.
‫همین مسیره؟
‫ببین، بارندگی خیلی شدیده...
‫واسه همین رد پاهاش از بین میرن.
‫بارندگی تکاورها رو مجبور کرده ‫که به صورت حدسی ردیابی کنن...
‫و مسیر فرضی حرکت جول رو ‫دنبال کنن.
‫من از جنگل متنفرم.
‫نیازی نیست ازش خوشم بیاد، ‫فقط باید ازش خارج بشم.
‫همانطور که غروب از ‫راه می رسه...
‫طوفان بادی شدیدی شکل می گیره...
‫که سرعت ورزش بادهاش به ‫120 کیلومتر بر ساعت هم می رسه...
‫و جول و تکاورها رو مجبور می کنه ‫که ترفندهاشون رو...
‫از فرار و دستگیری...
‫به بقا تا صبح تغییر بدن.
‫لعنتی!
‫اصلا نمیشه فهمید که آیا ‫به زودی...
‫تموم میشه یا نـه.
‫وقتی اینطوری بارندگی میشه...
‫تمام رد پاها رو پاک می کنه.
‫دیگه خیلی سختـه که ‫بفهمیم...
‫از کجا رد شدیم، واسه ‫همین باید...
‫جنبه ی مثبت قضیه رو ‫در نظر بگیریم.
‫در حالی که فقط 457 متر ‫با هم فاصله دارن...
‫هر دو گروه نمی دونن که چقدر ‫نزدیک به هم...
‫کمپ زدن.
‫می شنوی؟
‫شاخـه ها دارن سقوط می کنن.
‫باد و بارون درخت های مُرده رو ‫جا به جا می کنه.
‫خیلی خطرناکـه.
‫هیچ کاری نیست که بتونم در این ‫مورد انجام بدم...
‫فقط باید یه گوشه بشینم و امیدوار ‫باشم که بغلم فرود نیان!
‫باید حرکت رو شروع کنیم، ‫به اندازه ی کافی نور هست!
‫بجنبید بچه ها!
‫می دونم که این شرایط خیلی سخت و ‫مسخره ست اما خب چاره ای نیست!
‫داریم به نقطه ی خروج نزدیک ‫میشیم.
‫پس خودتون رو جمع و جور کنید.
‫ذهنتون رو از این شرایط دشوار ‫رها کنید.
‫قدم به قدم رو به جلو ‫حرکت می کنیم.
‫مسیر حرکتی من رو دنبال کنید و ‫همانطور که تو یگان ویژه میگیم...
‫چارلی مایک، یعنی ماموریت رو ‫ادامـه بده!
‫حدودای ساعت 5 صبح، صدای ‫شکستن رو شنیدیم.
‫در اصل صدای شکستن اون درختی ‫بوده که اونجاست...
‫و به این درخت بزرگ تر فشار آورده.
‫خوش شانس بودیم که تو مسیر ‫ما سقوط نکرده.
‫اوه!
‫«فاصله تا نقطه ی خروج: 6.4 کیلومتر»
‫مسیریابی تو این جنگل تقریبا ‫غیر ممکن هستش.
‫باید طبق نقشه و قطب نمایی که ‫دارم حرکت کنم...
‫به خاطر اینکه گم شدن در اینجا...
‫یعنی پایان همه چی!
‫خیلی خب، بیاید بریم.
‫یکی از نگرانی های مهم و بزرگی که داریم، ‫بالا اومدن سطح آب رودخانه هاست...
‫مثل اینی که اینجاست!
‫بجنبید بچـه ها!
‫مراقب ساحل رود باشید!
‫وای! نـه!
‫وای!
‫جول!
‫زمین زیر پای جول خالی شد!
‫الان بالای رودخانه ای که سطح ‫آبش داره زیاد میشه آویزون شده.
‫اون رودخانه حسابی اومده بالا...
‫و جریانش از کنترل خارج شده.
‫نمی تونم ریسک کنم و ازش ‫رد بشم.
‫باید دور بزنم...
‫و سعی کنم جای بهتری برای ‫عبور پیدا کنم.
‫رودخانه ی بالا اومده جول رو مجبور ‫کرد که در امتداد...
‫رد پای یه حیوان، به جنگل ‫برگرده.
‫دقیقا 1.2 کیلومتر...
‫دورتر از موقعیت فعلی تکاورها!
‫به نظرم دیگه بارون قطع شد!
‫لباس مخصوص بارندگی رو درمیارم!
‫اوه، داریم نزدیک میشیم.
‫هنوز نمی تونم بوی اقیانوس رو حس کنم...
‫ولی چند کیلومتر بیشتر فاصله نداریم ‫
‫چند روز پیش، خیلی راحت می تونستم ‫این مانع رو از سر راه بردارم.
‫ولی حالا نمی تونم تصمیم بگیرم ‫که از روش رد بشم یا از زیرش...
‫یا اینکه اصلا روش یه چرتی بزنم!
‫از زیرش رد می شم!
‫فکر کنم یه چیزی پیدا کردم، ‫من رو پوشش بده.
‫آره، 11 سانت هستش!
‫تکاورها یک بار دیگه رد جول رو ‫زدن که داره به طرف جنوب می ره.
‫با توجـه به اینکه مسیر حرکتش ‫دائم به طرف جنوب بوده...
‫ستوان جرسن متوجه می شه که ‫نقطه ی خروجش باید...
‫در اقیانوسِ روبرو باشه که ‫فقط 2 کیلومتر فاصله داره.
‫این منطقه ای که کنار اقیانوسه...
‫سرباز یگان ویژه دقیقا از این ‫نقطه می خواد فرار کنه.
‫تیم 1 رو رهبری می کنم تا ردش رو دنبال کنن
‫تیم 2 هم ماشین رو برمی داره و از این جاده استفاده ‫می کنه تا سریعا برسه اونجا و مسیر حرکتش رو قطع کنه.
‫در حالی که زمان داره تموم می شه، ‫ستوان جرسن و گروه 1...
‫رد پای جول رو در جنگل دنبال می کنن
‫در حالی که گروه 2 به سمت ماشین ها می رن...
‫تا با حرکتی جهشی، از جول جلو بزنن...
‫و قبل از اینکه به نقطه ی خروج ‫برسه، مسیر حرکتش رو قطع کنن.
‫اونجا مزرعه ی برنجه!
‫قطعا تو محیطی پرجمعیت هستیم!
‫این آخرین فضای باز قبل از ‫خروج از منطقه ست!
‫باید هر چه زودتر وارد ‫اون منطقه ی مخفی بشم...
‫بدون اینکه کسی من رو ببینه.
‫فقط 30 دقیقه وقت داره.
‫بیاید مطمئن بشیم که می گیریمش!
‫تکاورها حالا نقشه اشون رو عملی می کنن!
‫همانطور که گروه 1 از عقب نزدیک می شه...
‫نصف گروه2 به مزرعه ی برنج می رسه...
‫جایی که انتظار دارن جول ازش عبور کنه
‫نصف دیگه ی گروه هم، لب ‫اقیانوس کمین می کنن...
‫به عنوان آخرین خط دفاعیشون!
‫حسابی استتار کردیم...
‫تا تصویر سایه نمای خودمون رو پنهان کنیم
‫این طوری دشمن نمی تونه ما رو ببینه
‫تکاورها با ساختن...
‫پوشاک گیاهی استتار، خودشون رو پنهان کردن ‫و بدون اینکه رؤیت بشن، منتظر هستن.
‫اقیانوس فقط 300 متر باهامون فاصله داره
‫باید تا جای ممکن خودم رو مخفی نگه دارم...
‫باید در حاشیه ی جنگل باشم تا...
‫راهی برای رسیدن به نقطه ی خروج پیدا کنم
‫نصف دیگه ی گروه2...
‫جستجوی خودشون رو در ‫مزرعه ی برنج آغاز می کنن...
‫در حالی که فقط 91 متر با ‫موقعیت جول فاصله دارن.
‫گروه شکار افتاده دنبالم!
‫برق پوستم رو دارم قایم می کنم...
‫و صورتم رو گِلی و صاف می کنم ‫تا این طوری با محیط یکی بشم...
‫و نتونن بازتابی از صورتم رو...
‫ببینن!
‫ممکنه مسیرم رو مسدود کنن!
‫سعی می کنم برم پشتشون...
‫تا بتونم حرکت کنم، با این امید ‫که نتونن من رو ببینن!
‫بارون شروع شد!
‫شروع مجدد بارندگی ممکنه ‫فرصت طلایی جول باشه...
‫چرا که باعث کاهش قدرت دید تکاورها می شه
‫اوه لعنتی!
‫بخواب! بخواب!
‫لعنتی!
‫به محض اینکه عبور کردن، ‫حرکت می کنیم.
‫باید قایمکی و آروم حرکت کنیم.
‫خیلی باید صبوری کنیم!
‫باید صبر کنیم و ببینیم اون ها اول ‫چیکار می کنن.
‫در حالی که هیچ ردی از ‫جول نیست...
‫گروه گشتی2، از مزرعه ی برنج خارج می شه...
‫تا دوباره به گروه ملحق بشن و برنامه ریزی کنن
‫این ممکنه فرصت من باشه!
‫اون کیف دوربین رو بده، ‫همون سبز رنگه!
‫خیلی خب، بزن بریم!
‫کمتر از 300متر مونده.
‫فقط 45 متر پشت سر جول...
‫ستوان جرسن و گروه گشتی 1 بهش رسیدن...
‫و دارن رد پای جول رو دنبال می کنن.
‫رد پای تازه می بینم که به این طرف می ره!
‫اوناهاش!
‫اوه!
‫نذارید فرار کنه!
‫محاصره ش کنید!
‫ایست!
‫ایست! ایست!
‫بهت هشدار می دم، اصلا ‫فکر فرار رو هم نکن!
‫تو شلیک کردن بهت اصلا تردید نمی کنم!
‫بیا اینجا!
‫می فهمی چی می گم؟
‫تکون بخور!
‫زانو بزن! زانو بزن!
‫دست هات رو بذار روی سرت!
‫کیفت رو دربیار!
‫دست هات رو بذار روی سرت!
‫من دیگه بریدم!
‫آیا انجام عملیات در جنگل در برابر ‫این افراد رو دوست داشتم؟
‫آره، و بهشون باختم!
‫اینجا مثل حیاط پشتی اون هاست و برای ‫من مثل سیاره ی آدم فضایی ها!
‫اصلا از اینجا خوشم نمیاد!
‫اون ها واقعا خوب هستن، ‫این کاریه که انجام می دن!