‫مامان! ببخشید دیر کردم!
‫مامان!
‫سلام، مامان.
‫آهای؟ مامان! کسی خونـ ...
‫مامان، من رسیدم خونه!
‫اتفاق ترسناکی افتاد ‫و من نمی دونستم چیکار کنم.
‫خواهش می کنم، آقای مانکهاوس. ‫بهم بگو این کار تو نبوده.
‫نَس؟
‫حالت خوبه؟
‫نه واقعا.
‫- می دونم من... ‫- مدارش کلا بهم ریخته.
‫برای روشن کردن تراشه ی کین ‫برق بیشتری می خوام.
‫نس، موضوع فقط مامان و بابا نیستن.
‫نه.
‫ببین، کل خیابون همین طوره. ‫شاید هم کل شهر؟
‫الآن یه خرده سرم شلوغه، سوفی.
‫شنیدی اصلا چی گفتم...
‫نس، مامان و بابا...
‫بین-دروید، منطقه رو امن کن.
‫بین-دروید، فعال شد.
‫نیازی نیست اون رو وارد این ماجرا کنی.
‫متأسفم.
‫- عیبی نداره، فقط... ‫- فکر کنم یه مقدار دردت بگیره.
‫- باطری هات رو برای تراشه کین نیاز دارم. ‫- بین-دروئید.
‫سوفی.
‫خواهشا در رو پشت سرت ببند.
‫اوناهاشن.
‫کجا؟
‫بدون این ها نمی تونم ساندویچ های ‫اختصاصیم رو درست کنم.
میشا ‫یه چیزی این وسط می لنگه.
‫می دونم. اونجاست که ‫خلال دندون ها وارد بازی می شن.
‫جدی باش، میش.
‫همه ناپدید شدن
‫و نس هم بالا داره با وسایل ‫الکترونیکیش ور می ره انگار نه انگار.
‫پس، واکنش نس به اضطراب، ‫کارهای عجیب و غریب علمی کردنه.
‫اینکه خبر تازه ای نیست.
‫یادته ماهی قرمزه که داشت مرد؟ ‫اون موقع چی شدش؟
‫مامان دید که می خواد با باتری ماشین حساب ‫بهش شک بده و دوباره زنده اش کن.
‫اسمش رو گذاشته بود فرانکنشتاین کوچولو.
‫عالیه نس. عشق می کنه برای خودش.
‫آخه می دونی... دیدم نس.
‫داره تنهایی با یکی از اون ها ور می ره.
‫انگاری که می خواد باهاش دوست بشه.
‫و وقتی که اومد تو اوتوبوس، ‫گفتش که یکی از اون هاست.
‫خیلی بزرگه واقعا.
‫این طوره، مگه نه؟
‫مجبورم از وسط نصفش کنم.
‫چرا همه دارن این طوری رفتار می کنن؟ ‫اگه ما فقط مونده باشیم چی؟
‫- سعی کردی بهشون زنگ بزنی؟ ‫- با چی؟
‫همه تلفن هامون کیلومترها اون ورتر توی یه ‫گاوصندق هستن که ربات ها ازشون نگهبانی می کنن.
‫خودتون رو به محل گردآوری برسونید... ‫
‫- چی؟ ‫- تخلیه ی موقت...
‫- نام من دالتون هست... ‫- به کی زنگ زدی؟
‫- هنوز شماره ای رو نگرفتم. ‫- همه چیز تحت کنترله.
‫به عنوان یک عمل پیشگیرانه،
‫پیشنهاد می شه که خودتون رو ‫به محل گردآوری معلوم شده برسونید.
‫و منتظر تخلیه موقت باشید.
‫اسم من دالتون مانکهاوس هست.
‫همه چیز تحت کنترله.
‫به عنوان یک عمل پیشگیرانه،
‫پیشنهاد می شه که خودتون رو ‫به محل گردآوری معلوم شده برسونید.
‫و منتظر تخلیه موقت باشید.
‫اسم من دالتون مانکهاوس هست.
‫همه چیز تحت کنترله.
‫به عنوان یک عمل پیشگیرانه،
‫پیشنهاد می شه که خودتون رو ‫به محل گردآوری معلوم شده...
‫اسم من دالتون مانکهاوس هست.
‫همه چیز تحت کنترله.
‫به عنوان یک عمل پیشگیرانه،
‫پیشنهاد میشه که خودتون رو ‫به محل گردآوری معلوم شده برسونید
‫و منتظر تخلیه موقت باشید.
‫همه جا هستش.
‫بث.
‫اون...؟
خانواده تو چطور؟
‫حتما پیامه به دستشون رسیده.
‫اینترنت، تلویزیون، گوشی ها،
‫همش همین رو می شنوی.
‫یه نفر رو می خواست که صندلیش رو کمکش کنه.
‫پس یه نفر داره ازش نگهداری می کنه.
‫ببین، من مطمئنم حالش خوبه.
‫همشون تو سالن ورزش منتظرمون هستن.
‫درسته.
‫و وقتی که ببینن در امن و امانیم...
‫عقلشون رو از دست می دن. مگه نه؟
‫به عنوان یک عمل پیشگیرانه،
‫پیشنهاد می شه که خودتون رو ‫به محل گردآوری معلوم شده برسونید...
‫سالن ورزش. ‫همه رفتن مدرسه. اونجا امنه.
‫محض اطمینان، ‫می خوایم به این طرف اعتماد کنیم؟
‫- من می رم مدرسه. ‫- یه روز رو بیخیال شو!
‫دیدیش؟ ‫نس، حالشون خوبه. همه حالشون خوبه.
‫چرا داره این اتفاق می افته؟
‫...کنترل. ‫به عنوان یک عمل پیشگیرانه...
‫قراره ببرنمون.
‫...تا خودتون رو به محل ‫گردآوری معلوم شده برسونید
‫و منتظر تخلیه باشید.
‫بهت گفتم این ها همش اشتباهه!
‫مانکهاوس می خواد مردم رو نجاد بده، ‫نه که دودشون کنه.
‫قراره بریم مامان و بابا رو ببینیم، سوفی!
‫میخوام هرچی زودتر نشونشون بدم ‫رو چیا داشتم کار می کردم.
‫مطمئنم اگه بتونم کاهش ولتاژ رو حل کنم، ‫فکر کنم به آقای مانکهاوس هم بتونم کمک کنم.
‫فقط باید برم به آزمایشگاه. ‫وقت آبمیوه ست!
‫می خوای یه سر بریم داخل؟
‫کسی خونه نیست.
‫آهای! آشغال ننداز.
‫- اینجا چیکار می کنی؟ ‫- منتظرم.
‫منتظر چی؟
‫مامانم.
‫قراره اینجا ببینمش.
‫ولی می دونی که همه ‫تو سالن ورزش قرار گذاشتن، درسته؟
‫کیا رو میگی؟
‫همه دیگه. دارن تخلیه مون می کنن. ‫پیامه رو ندیدی؟
‫نقشه این نیست.
‫همیشه بچسب به نقشه.
‫"کارت عالی پیش میره اگه دیر نکنی."
‫خیلی خب.
‫ولی احتمالا بهتره با من بیای.
‫مواظب خودت باش و اینا.
‫منتظر مامانمم.
‫خیلی خب.
‫خب... پس بهش می گم که منتظری.
‫خودش می دونه. قراریه که گذاشتیم.
‫پیام رو دیدی؟
‫نه، فقط می خواستیم بریم یه دست بازی کنیم.
‫دیر اومدیم.
‫ولی... باید اینجا می بودن.
‫قرار نبود ولمون کنن.
‫جاش، اشکالی نداره.
‫فقط از تخلیه جا موندیم. ‫اشکالی نداره.
‫اگر که تخلیه شدن، پس چرا وسایلشونو ‫همینجوری ول کردن اینجا؟
‫- با بار سبک، سریع تر می تونی حرکت کنی. ‫- سریع تر از اون چیزا؟
‫ما تونستیم ازشون فرار کنیم. ‫با رانندگی تو و یه اتوبوس قراضه.
‫چرا انقدر باورش سخته که ‫یه نفر دیگه ام تونسته فرار کنه؟
‫شواهد خیلی زیادی نمی بینم.
‫امکان نداره تنها کسی باشم که فکر می کنه ‫مانکهاوس همه رو گول زده تا دودشون کنه.
‫اینکارو نمی کنه!
‫دیر یا زود باید قبول کنیم که فقط ما موندیم.
‫نه، اینطور نیست.
‫چلسی بیرون تو اتوبوس ‫هنوز منتظر مامانشه.
‫- اون یکی از ماست، حساب نمیشه. ‫- تو چلسی رو ول کردی توی... اشکالی نداره.
‫دلش نمی خواست بیاد تو، برای همین...
‫نه، ببخشید. میرم میارمش.
‫خیلی خب.
‫نس، همینجا بمون.
‫داری همه رو می ترسونی.
‫خب، نمی دونم، شاید بهتره چند دقیقه ‫چیزی نگین، باشه؟
‫مگر اینکه یکدومتون بتونه ‫ثابت کنه چه اتفاقی افتاده؟
‫سوف!
‫- ممنونم واقعا. ‫- من چیکار کردم؟
‫- دوست صمیمی ام رو ناراحت کردیی. ‫- آره.
‫- هیچکسی دوستمو ناراحت نمی کنه. ‫- بجز تو، آره؟
‫وقتی باهات حرف می زنم، سرتو ننداز و برو.
‫- هوی! کجا داری می ری؟ ‫- دفتر وردسورث.
‫چیکار میخوای بکنی، ‫گزارشات اداره رو بخونی؟
‫- نه، بهت ثابت می کنم اشتباه می کنی. ‫- اینکارو نمی کنی!
‫آره، نگران ما نباش. طوریمون نمیشه.
‫چلس، بهتره بیای داخل.
‫فکر نمی کنم مامانت بیاد.
‫تام میگه که تخلیه شون کردن. ‫مطمئنم اگه می تونست میومد اینجا.
‫بدون من که نمی رفت.
‫همه شون رفتن.
‫ببین، من فقط می دونم که...
‫من اینجام.
‫و تو هم اینجایی.
‫و بقیه ی گروه همه شون تو سالن ورزشن.
‫برای همین بهتره که برگردیم.
‫گروه؟
‫تام، میشا، نس، بثن، جاش.
‫مامانم همیشه نگران بود که عضو گروهی بشم.
‫قابل درکه.
‫خب آخه، کدوم گروهی ‫حاضر نیست تو عضوشون بشی؟
‫فکر می کنم با این یکی مشکلی براش پیش نیاد.
‫یالا.
‫همه شون منتظرمونن.
‫اشکالی نداره.
‫اطلاعات ممکنه نمایانگر ‫بدترین اتفاق ها باشن،
‫ولی یک فرضیه ی خوب ‫برابر با مدارک سفت و سخت نیستن.
‫مدارک.
‫خیلی خب.
‫داری چی کار می کنی؟
‫دارم می گردم...
‫دنبال مدارک.
‫مال مامانمه. ‫بدون اون عمرا جایی بره.
‫و...
‫یالا، خواهش می کنم.
‫تورو خدا.
‫ایول!
‫آره! همینه!
‫نه.
‫نه!
‫- چی شده جاشی؟ ‫- شکسته، چی باید میشده!
‫چرا؟ چیکار می کنه؟
‫اگر که تخلیه شده باشه، ‫نبض اش رو این نشون داده میشد.
‫ولی...
‫- پس ضربان قلبشو نشون میده. ‫- آره، اگه خراب نشده بود.
‫ثابت میکرد که دود نشده هوا.
‫خب، پس، منتظر چی هستیم؟
‫بیاید درستش کنیم.
‫آره؟
‫رفتن.
‫- نیستن! ‫- اشکالی نداره. چیزی نیست.
هیچی نیست.
‫دنبال چی می گردی؟
‫برنامه های تخلیه.
‫مدارک. هرچیزی که بهمون نشون بده کجا رفتن،
‫یا اینکه کی برمی گردن.
‫وای خدای من.
‫- چی؟ ‫- باورت نمیشه چی شده.
‫چرا؟ چیزی پیدا کردی؟
‫این همه چیزو عوض می کنه!
‫خب، بگو چیه؟
‫کلاه گیس آقای وردسورث! بذارش سرت.
‫میره، میره،
‫رفت.
‫اصلا اینجا چیکار می کنی، میشا؟ ‫چرا نمی ری سوفی رو اذیت کنی بجاش؟
‫یا اینکه نگرانی ‫بلاخره فهمیده چجور آدمی هستی؟
‫چجور آدمیم مگه؟
‫اینکه گاو بودن شخصیت درست و حسابی نیست.
‫- حداقل من یه کارگر بدون رئیس نیستم. ‫- آره خب، تو دقیقا...
‫خواهشا یک دانش آموز با طعنه ی بالا ‫سریعا به دفتر مراجعه کنه،
‫توماس کوچولو ‫کار خیلی ضروری ای داره.
‫- یالا، چلس. بهت احتیاج پیدا می کنم. ‫- من؟
‫آره. تو تنها آدم منطقی توی این گروهی.
[آقای شرت]
‫آزمایش با شکست کامل مواجه شده ‫بدلیل بی عرضگی دستیار آزمایشگاهم.
‫- امکان نداره! ‫- به حرفش گوش نکنین.
‫تقصیر تو بود. ‫خیلی زود منیزیم رو آتیش زدی.
‫- به حرفش گوش نکنید. نه نبود. ‫- تقصیر تو بود.
‫لازم نیست تنهایی اینکارو بکنی.
‫ما می تونیم دستیار آزمایشگاهی تو باشیم
خب، ‫یه آمپرسنج می خوام، ‫یه اسیلوسکوپ، با یه دستگاه لحیم.
‫سی وات کارمو راه می اندازه.
‫اون بیل بیلکه دیجیتالیه اونجا ‫که روش عدد داره،
‫اون جعبه بزرگه ‫که روش خط های موجی شکله،
‫و اون میله، درازه ‫که اونجا می بینید.
‫اوه، خب چرا زودتر نگفتی؟ خیلی خب، بزن بریم.
‫- نمی تونیم به این کار ادامه بدیم. ‫- من می تونم.
‫بچه ها باید بدونن هممون تو قضیه با هم هستیم. ‫یه خانواده.
‫پدرم همیشه بهم می گفت،
‫"تصمیم گیری درست نقش کلیدی برای حل موقعیت های جنگیه."
‫زنجیره ی فرمانی...
‫فکر می کنی فرمانده می خوایم؟ ‫بذار حدس بزنم تو چی باید باشی.
‫باید دست از بچه بازی برداریم ‫وگرنه بقیه رو تو خطر می اندازیم!
‫فکر می کنی می تونی در امان نگهشون داری؟
‫خودت می دونی، مگه نه؟
‫می دونی که نمی تونی ازشون محافظت کنی.
‫همه رفتن!
‫هیچ کسی برای نجاتمون نمیاد. ‫و مطمئنا هم نمی تونم خودمون رو نجات بدیم!
‫سلام، سوفی.
‫جواب داد!
‫نس موفق شد! موفق شدیم!
‫زنده ست! این رو نگاه کنید.
‫نگاه.
‫اون چیه؟
‫ضربان قلبه.
‫ضربان قلب مادرش. الآن. به صورت زنده.
‫بهتون گفتم که حالش خوبه!
‫خب یه مچبند داره که ‫به این دستگاهه اطلاعات می فرسته.
‫و اون چیزهایی مثل، ضربان قلبش،
‫سطح اکسیژن خونش، ‫دمای بدنش و همه چیز رو می سنجه.
‫نس درستش کرد.
‫من نمی فهمم. درسته، پس زنده ست.
‫آره، مادرم زنده ست، تام.
‫و اگر که زنده باشه،
‫می دونی که یعنی چی.
‫یعنی که خانواده هامون در امانن!
یعنی ‫دالتون مانکهاوس همه رو دود نکرده!
‫- چی؟ ‫- بیخیال شو، پسر!
‫- این تا چه مسافتی سیگنال می فرسته؟ ‫- ام، خب، حالا،
‫اون جوریه که تا مایل ها اون ورتر ‫کسی رو خبر می کنه اگه، مثلا،
‫افتاده باشه یا سیستم های حیاتی اش ‫از کار افتاده باشن، پس...
‫به نظرم خیلی زیاده.
‫خیلی خب، پس تموم شد و رفت. ‫بیاید سوار اتوبوس شیم و بزنیم به جاده.
‫بزنیم به جاده کجا بریم؟
‫گوش کنید، تخلیه ای در این مقیاس یه عملیات نظامیه
‫پیرامون منطقه ‫یه سری ایست بازرسی می ذارن.
‫می رسیم اونجا، رانندگی می کنیم، ‫و یه دونه رو پیدا می کنیم.
‫چیش خنده داره؟ نقشه ی بهتری دارید؟
‫هر چیزی بهتر از روندن یه اتوبوس پر بچه ست
‫به ناکجا آباد اونم از روی حدس و گمان.
‫خیلی خب، پس، بیایید رأی بگیریم.
‫آره، بچه ها.
‫دوست دارید با تام بلیط یه طرفه بگیرید و دود بشید،
‫یا هر کجای دیگه با من باشید؟
‫اگه می خوایید برید ‫دست هاتون رو ببرید بالا، باشه؟
‫یا نبرید، اگه می خوایید با من بمونیم اینجا.
‫هیچ کس.
‫شاید اگه می دونستیم کجا رفتن بهتر می بود.
‫خدانگهدار
اوکیه، این رو تقویت کنم ‫می تونم از کل مدرسه محافظت کنم.
‫اون طوری فکر می کنن هر چیزی که توی این زمینه ‫بخشی از خانواده ی گوی به حساب میاد.
‫فقط باید قدرتش رو بیشتر کنم.
‫کمکی می خوای بابتش؟
‫قصه ی شب می خواییم.
‫روزی روزگاری،
‫چند تا بچه ی تو مخ بودن ‫که خفه خون نمی گرفتن.
‫و بعدش گرفتن خوابیدن.
‫پایان.
‫از پایانش خوشم نیومد.
‫واقع گرایانه نیست.
‫کسی تام رو دیده؟
‫من دیدم.
‫پیشنهاد نمی کنم ببینیدش.
‫یه چیزی درباره اینکه دور اول نگهبانی رو بده گفت
‫فکر می کنی حالش خوبه؟
‫فکر می کنی برام مهمه؟
‫شب بخیر، مامان.
‫متشکرم، فی فی.
‫- خب... می بینم دوست جدید پیدا کردی. ‫- چی؟ نه! می دونی...
‫نه، خوبه.
‫ارتباط انسانی.
‫داشتم کم کم فکر می کردم ‫داری تبدیل به ربات می شی.
‫تو...
‫حتی گریه هم نکردی.
‫بیا ببینیم از چی ها مطمئن هستیم؟ ‫می دونیم که ربات های قاتل اون بیرونن.
‫مونیتر قلب مامان جاش ‫ثابت می کنه که اون زنده ست.
‫می دونیم که نمی تونه تنهایی جای دوری بره، ‫پس می تونیم راحت حدس بزنیم که تنها نیست.
‫چیزی که از مانکهاوس می دونیم نشونگر اینه که ‫یه دفعه ای شروع نمی کنه به از بین بردن مردم.
‫از این رو می تونیم نتیجه بگیریم که داره ‫روی یه راه حل کار می کنه.
‫فقط در عین حال همه رو برده یه جای امن.
‫بنابراین، شواهد کامل نشون می دن که
‫واکنش احساسی نسبت به این موضوع ‫باید این طور باشه که نگران نباشیم.
‫ولم کن!
‫الآن یه معامله برای امید حل کردی آره؟
‫می دونی که یه عده امون به جاش ‫فقط احساسات به خرج می دیم، درسته؟
‫تمومه.
خب، این قراره چیکار بکنه؟
‫این گوی ها رو ازمون دور نگه می داره.
‫برای همیشه.
‫منو اصلی. یک پیام.
‫سلام، رفیق. کجایی؟
‫من توی والگیت ام تو مرکز پارک. ‫مادرت هم اینجاست.
‫هممون منتظر تو هستیم. ‫فقط خودت رو برسون اینجا، باشه؟
‫بهت احتیاج دارم.