‫روز خوشی داشته باشید.
‫ممنونم. برو اونجا.
‫عصر بخیر.
‫سلام. چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫می خواستم یه حساب «خط اعتباری» باز کنم.
‫عالیه. تا چند لحظه دیگه یکی از بانکدارهای ‫خصوصیمون راهنماییتون می کنن.
‫- خیلی ممنونم. ‫- خواهش می کنم.
‫بفرمائید کارت عابربانکتون رو وارد کنید.
‫بفرمائید رمزتون رو وارد کنید.
‫از طرف بانک «چیس»...
‫مایلم ازتون تشکر کنم که به مدت 7سال ‫مشتری وفادارمون بودید.
‫تبریک می گم، آقای نیومن.
‫ظاهراً از قبل برای دریافت کارت مخصوص ‫«سفایر پریفرد» تأیید شدین. ‫(نوعی کارت اعتباری)
‫امتیازِ استفاده از کارت در غذاخوری ها ‫حتی سرویس های تحویلِ غذای معتبر، 2 برابره.
95دلار کارمزد سالیانه ‫به علاوه سقف برداشت 10هزار دلاری دارید.
‫- 10هزار؟ ‫- اوهوم.
‫فکر کنم یه کم بیشتر از این نیازم بشه.
‫مطمئناً می تونم در این رابطه کمکتون کنم. ‫چقدر مد نظرتونه؟
50میلیون
‫دست رو دلم نذار که خونه.
‫توی حساب بانکیتون 43هزار دلار دارید.
‫توی گوگل اسمم رو جستجو کن.
‫عیبی نداره. خجالت نکش.
‫1ثانیه صبر کنید. ‫آهای، راجر!
‫راجر؟
‫آدام. ‫[بانک چیس]
‫الآن توی صنعت بانکداری به امثال تو ‫می گیم «یو.اچ.ان.دبلیو.آی».
‫- می دونی یعنی چی؟ ‫- نه.
‫یعنی «افراد دارای ارزش خالص فوق العاده بالا».
‫تبریک می گم.
‫و اینجا در مقام رئیسِ «جی.پی.ام.سی»...
‫[دفتر مرکزی شرکت جی پی مورگان چیس]
‫خب، امیدوارم این طور باشه که نگرانی های مربوط به...
‫افراد دارای ارزش خالص فوق العاده رو ‫بهتر از خیلی ها درک می کنم، خب؟
‫آره. بله.
‫فکر کنم فرصت ها رو درک می کنم.
‫- چالش ها رو درک می کنم. ‫- چالش ها؟
‫بله، در این مورد تو چالش اینه که ‫کسب و کارِت میلیاردها دلار درآمد داره،
‫اما خودت، یعنی آدام نیومن، هنوز فقط...
43/000دلار دارم، آره
‫درسته، انقدر توی حساب بانکیته.
‫بدون یه رویداد نقدینگی، نمی شه به ‫ارزش سهام هات دسترسی پیدا کرد.
‫پس آدام، الآن چالش اصلیت، نقدینگیه.
‫منو نقدینه کن، جیمی.
‫منو نقدینه کن.
‫باشه. ‫اما یه حساب خط اعتباری 50میلیون دلاری...
‫به نظرم 100میلیون احتیاج داشته باشی.
‫اون جوری اختیارت بیشتره.
‫کاملاً با عقل جور در میاد.
‫بیا.
‫به تیم وام دهی می گم پیگیریش کنن.
‫جیمی.
‫جیمی، از کجا می دونستی؟
‫- مرسی، «کَسی». ‫- نوشیدنی مورد علاقه ام رو آوردی.
‫آدام، دلم می خواد منو به عنوان ‫بانکدار خصوصی ـت مد نظر بگیری.
‫به موزیک کم کیفیتش توجهی نکن.
‫این... وای، وای، ریوکا!
‫می دونم، عالیه!
‫اما به فروشنده گفتم خیلی خوشم اومده.
‫ریوکا، هیچ وقت نگو خوشت اومده.
‫می دونم، می دونم، نفسم! ‫اما چه انتظاری داری؟
‫من آدم حساب شده ای نیستم. ‫راحت احساساتم رو بروز می دم.
‫چند می فروشن؟
13/9اما 3نفر توی مزایده هستن
‫13/9... ‫بهشون 15میلیون پیشنهاد بده. همه ـش نقد.
‫موقع مذاکره جیغ نزنی. باید چهره ات جدی باشه.
‫باشه، باشه، باشه، قول می دم.
‫چهره ات جدی باشه.
‫آقای نیومن.
‫خیلی خب، باید برم، اما ‫برای اَدی و ساوتا دنبال خونه بگرد. خب؟
‫باشه. چقدر می خوای هزینه کنی؟
‫یه چیز خیلی نامعقول نباشه. ‫از 5میلیون بیشتر نشه.
‫دوست دارم. خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ. ‫خداحافظ، خداحافظ.
‫[شانگهای]
‫برنامه ریزی خیلی خسته کننده ایه.
‫نتونسته به تولد 60سالگی برادرش برسه.
‫بهش بگو بعداً ارزشش رو می فهمه.
‫داره یه چیزی می سازه که ‫موقع نشون دادنش به برادرش خیلی افتخار می کنه.
‫خیلی افتخار می کنه! خیلی!
‫- سرعت پیشروی کار خوب نیست. این جوری... ‫- پس باهوش تر کار می کنیم، نه فقط سخت تر!
‫چرا... چرا... ‫طبقه دوم کجاست؟
‫گفت: «توی نقشه ها طبقه دومی نبوده، ‫فقط راه پله داشته.»
‫طبقه دوم...
‫کی راه پله بدونِ طبقه دوم می سازه؟
‫چرا؟ ‫علتش رو بهم بگو.
‫وقت نبود توالت ها رو به لوله ها وصل کنیم. ‫[پاریس]
‫توالت ها دکوری هستن.
‫موش ها بهمون هجوم آوردن. ‫[ورشو]
‫یه کم پایین تر، یه قنادی هست.
‫می خوام بری اونجا ‫و هر چی شیرینی دارن ازشون بخری.
‫بهشون بگو اگه کسی با کارت وی ورک اومد...
‫اجازه بدن از دستشویی استفاده کنن. باشه؟
‫اون سمت خیابون یه ساختمون اجاره کردم.
‫ازت می خوام یه وی ورک موقتی اونجا بسازی.
‫رنگش کن. اینترنت رو راه بنداز. ‫بهش حال و هوای وی ورکی بده.
‫48ساعت وقت داری.
‫می دونی استخر توپ چیه؟
‫استخر توپ! یه استخره که توش توپه.
‫ازت می خوام استخر توپ بسازی.
‫ملت از اون بالا می پرن توی استخر.
‫مشکلمون حل شد. ‫خیلی ممنون.
‫استخر توپ دیگه چه کوفتیه؟
‫خب، حالا کجایی؟
‫نمی دونم والا. استکهلم؟
‫اسلو!
‫حسش می کنی؟
‫این همه عشق و انرژی ای که ‫دارم می فرستم سمتت رو حس می کنی؟
‫آره. حسش می کنم. ‫حسش می کنم، ریوکا.
‫همین چند ساعت پیش، ‫هارلو مون رو کرد به سمت من و گفت:
‫مامانی، اگه «گوشتِ آدم» رو لب خونی کنی ‫انگار داری میگی «دوستت دارم».
‫گوشتِ آدم.
‫وقتی من میگمش، ‫به «دوستت دارم» نمی خوره.
‫فکر کنم وقتی آدم لب خونیش می کنه ‫دهنش اون شکلی میشه.
‫گوشتِ آدم. گوشت...
‫ببین، کادوم به دستت رسید؟
‫آره به دستم رسیده.
‫ولی هنوز بازش نکردم. منتظر تو بودم.
‫بازش کن. بازش کن، ریوکا.
‫بازش کنم؟ باشه.
‫[اشتراک مجلۀ تایم]
‫عه، برام اشتراک مجلۀ تایم رو گرفتی. ‫ممنونم.
‫برای این شمارۀ مجلۀ ‫۱۰۰ چهرۀ تأثیرگذارِ تایم.
‫رفتی توی لیستِ ۱۰۰ چهرۀ تأثیر گذارِ تایم؟
‫نه، نه، جفتمون رفتیم. ‫جفتمون رفتیم توی اون لیست.
‫شاید فقط اسم من اونجا باشه...
‫ولی هیچ کدوم از اینا بدونِ تو شدنی نبود.
‫هیچ کدوم، ریوکا.
‫گوشتِ آدم.
‫بیا خونه پیش ما. ‫بیا خونه پیش من.
‫کاش می تونستم. ‫از دستِ این پروازهای بین المللی!
‫این هفته پرواز من سه بار کنسل شد.
‫خب، قدرت پرواز کردنت رو ‫به جهانیان نشون بده.
‫قدرت پرواز کردنم رو به جهانیان نشون بدم؟ ‫همین؟
‫آره، همین. ‫یه چیز کوچولوئه.
‫همینطور که می بینید، این هواپیما...
‫با همۀ امکانات رفاهیِ قابل تصور ‫طراح شده.
‫قاشق ها خنک سازی شدن...
‫تا گوشت گوزن ‫در ارتفاعات بلند، آسیبی نبینه.
‫هواپیمایی بهتر از این ‫برای شرکتتون پیدا نمی کنید، آقای نیومن.
‫یه سیستم سرگرمیِ درون پروازیِ دلخواه ‫با بلندگوهای «بنگ و اولافسن».
‫این کیه؟
‫«کیتی پری». آهنگ «غرّش».
‫عاشقشم!
‫آهنگ یا هواپیما؟
‫جفتشون! ‫همین رو می خوام.
‫[وی ورک]
‫بیست تا مکانِ جدید!
‫سیزده تا شهر!
‫شش تا کشور!
‫و بعد از یه تأخیر جزئی توی گمرک...
‫این ناقوسِ کاملاً جدید ‫در اختیار ما قرار گرفته!
‫آدام، «پنج خانواده» اومدن.
‫شوخیت گرفتی؟ توی اولین روزِ برگشتنم، ‫اون «پنج خانواده» اومدن؟
‫یه ماهه که توی تقویمته.
‫توی یادداشت هفتگیت ‫و توی خلاصه کارهای روزانه هم هست.
‫- امروز صبح برات ایمیل فرستادم. ‫- تاریخش رو عوض کن.
‫- نمی تونی تاریخش رو عوض کنی. ‫- تاریخش رو عوض کن.
‫تا الان هشت بار تاریخش رو عوض کردی.
‫بهشون بگو اینجا نیستم.
‫جیمی هوداری همین الان داره بهت نگاه می کنه.
‫گندش بزنن. خیلی خب.
‫دارن به این نتیجه می رسن که اون میز ایستاده ‫برای دردهای اسکلتی-عضلانی و خستگی خوبه.
‫تازه در مورد بهره وری ‫یه سِری اسناد هم موجوده.
‫نمی دونم مطالعاتی که توی...
‫ژورنالِ بین المللیِ مدیریت سلامت محیط کاری ‫انجام شده رو دیدین یا نه.
‫ندیدین؟ ‫چون خیلی قانع کننده بود. آخه مشاهداتشون...
‫آدام، داریم حوصله ـت رو سر می بریم؟
‫آره، آره، ولی لطفاً ادامه بدین.
‫خب، حس نمی کنم که...
‫واقعاً درک کنی این اتفاق چقدر خاصه.
‫رقبا معمولاً به جونِ همدیگه می افتن.
‫نه، نه، نه.
‫کاملاً درک می کنم که شماها چقدر خاص هستید.
‫باشه، خب، آدمایی که توی این اتاق هستن ‫نمایندۀ ۸۹ درصد از...
‫فضای کار اشتراکی در ایالات متحده هستن.
‫حالا درک می کنم که وی ورک ‫۳۹.۷ درصد از اون رو در بر می گیره...
‫- ولی نصف دیگه ـش مال ماست. ‫- می تونی بگی چهل درصد.
‫جیمی داره رعایت حالتو می کنه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫در مجموع، ما بزرگتر از تو هستیم.
‫- ولی تو نِشستی اونجا و داری خنده خنده... ‫- به نفع همه ـمونه...
‫که با همدیگه کار کنیم. خب؟
‫با درس گرفتن از اشتباهاتِ همدیگه ‫می تونیم به خیلی چیزا برسیم.
‫مهمتر از همه، ‫به نفع مشتری هامونه.
‫باید به اینش فکر کنی، مگه نه؟
‫خیلی خب. باشه، باشه، حله.
‫بگذریم. بگذریم.
‫می خوام منتظر یه ایمیل از طرف من بمونید.
‫- دوباره شروع شد. ‫- براتون یه...
‫- یه لحظه بهم وقت بدین. فقط یه لحظه. ‫- خیلی خب.
‫- همینطوری حوصلۀ همدیگه رو سر ببرید تا بمیرید. ‫- یه لحظه بیشتر نشه!
‫- آهای! آهای! ‫- چرا...
‫چیکار می کنی؟ ها؟
‫باشه.
‫حالا میشه برگردیم سراغ کارمون؟
‫خیلی خب. پس الان دیگه گرگینه شدی؟
‫باشه، آدام.
‫صفحۀ دوازده، بخشِ...
‫عذر می خوام، باید برم برای مراسمِ ‫لیست ۱۰۰ چهرۀ مشهورِ تایم آماده بشم.
‫اسمم بین ۱۰۰ تا از ‫تأثیرگذارترین چهره های دنیا بوده.
‫امشب هیچ کدومتون رو ‫توی اون مراسم نمی بینم؟
‫نه؟ خب، باشه.
‫آهای، «فیل». ‫ماشین رو بیار.
‫[مرسدس مایباخ]
‫آهای عزیزم،
‫مراقب باش نیفتی زمین، خب؟
‫یادت نره که اون صرفاً یه اسباب بازی ـه.
‫ببخشید، داشتی چی می گفتی؟
‫قبلاً هم روی فرش قرمز رفتی.
‫درسته. به خاطرِ... ‫دلیلش رو می دونی دیگه.
‫اوهوم.
‫ولی حس می کنم این...
‫این فرق می کنه.
‫- آره. ‫- لحظۀ درخشیدنته.
‫خب، به نظرم برای عکس کلوزآپت حاضری. ‫(عکس از نمای نزدیک)
‫- ممنونم. ‫- خواهش می کنم.
‫- ببخشید. خیلی دیرمون شده. ‫- وای خدا!
‫خیلی دیرمون شده.
‫هیچوقت خوشگل تر از الان نبودی.
‫ممنونم. ‫کلی از ایشون کمک گرفتم.
‫- پس خیلی ممنونم، مارگو. ممنون. ‫- خواهش.
‫شبیه بازیگرای فیلم ها شدی.
‫ممنونم.
‫آدام، ربکا، اینجا رو نگاه کنید. ‫اینجا رو نگاه کنید.
‫عالیه. عالیه.
‫لبخند قشنگی دارید.
‫میشه یه عکس تک نفره از آدام بگیرم؟
‫ربکا. ربکا، میشه دو قدم بری چپ؟
‫- اون توی کادرِ منه. ‫- برو چپ.
‫نمی تونم عکس تک نفره بگیرم.
‫برو چپ، ربکا.
‫شرمنده. شرمنده.
‫شما یکی از افراد مورد تجلیل هستید؟
‫یعنی... من... شوهرم هست.
‫ولی من باید اینجا باشم.
‫اونجا یه جا برای شریک های زندگی هست.
‫وقتی کارش تموم شد، پیداتون می کنه.
‫باشه.
‫و بعدش بالاخره جعبه رو باز کرد.
‫- نه. ‫- تصورش رو بکن!
‫می دونم! ‫منم همینو می گم.
‫سلام.
‫- ربکا. ‫- سلام.
‫سلام.
‫دفترت رو رزرو کردیم.
‫دفترم رو رزرو کردین؟
‫دیگه آخرای کارمونه. ‫میشه یه لحظه بهمون وقت بدی؟
‫ها؟ آهان. حتماً.
‫چرا یه عده آدم با کفش رفتن توی دفترم؟
‫فکر کنم جلسۀ برنامه ریزیِ رویداد باشه.
‫خیلی خب.
‫حالا چرا داره توی دفتر من برگزار میشه؟
‫بعضی وقتا دیگران از دفتر شما ‫بجای اتاق کنفرانسِ یدکی استفاده می کنن.
‫جالبه.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫آره. اسمِ اون چیه؟
‫- جف. ‫- جف.
‫کدوم جف؟
‫[منابع انسانی]
‫سلام.
‫ازت می خوام شروع کنی ‫«جف وینیتسکی» رو تعدیل کنی.
‫تعدیل کنم؟
‫می خوایم فوراً اخراجش کنیم.
‫چرا؟
‫انرژی منفی داره.
‫انرژی منفی داره. گرفتم!
‫ممنون.
‫خب، رفیقت بین المللی شد.
‫شروع نکن. ‫توی وی ورک جلسه دارم.
‫اون می دونه که نباید کل ۴ میلیارد دلار رو ‫یه شبه...
‫خرج کنه، مگه نه؟
‫داره توسعه میده.
‫شرکت آمازون که نیست.
‫حالا ببین، می دونم که اون اینو نمی دونه...
‫ولی بروس، واقعاً می خوام بدونم ‫که تو اینو می دونی یا نه.
‫اگه مثل آمازون باشه چی؟
‫کدوم کسب و کاری یه کتابفروشی آنلاین داشته ‫که توش کتونی و لیوان می فروشن؟
‫بروس، این توسعه احقمانه ـست و...
‫دیرم میشه.
‫بروس.
‫همونطور که در صفحۀ سه می بینید...
‫با اضافه شدنِ سیزده شهر، ‫الان حضور جهانی ـمون دو برابر شده.
‫کارِتون عالی بود، بچه ها.
‫ممنونم، بروس.
‫ماسا، هنوز پشت خطی؟
‫بله.
‫خوبه. عالیه. عالیه. و...
‫لطفاً برید صفحۀ بیست و هفت. ‫بیست و هفت.
‫همین هفته به شرکتِ «آی بی ام» ‫به عنوان اولین شرکتِ مشتریمون، خوش آمد گفتیم.
‫براشون ۶۵۰۰ متر مربع فضا رو ‫طراحی و مدیریت می کنیم و می سازیم.
‫۶۵۰۰ متر.
‫بله!
‫حتماً صدا با تأخیر داره میره.
‫ماسا، فکر می کنم صدا با تأخیر داره میاد.
‫می خوام قبل از اینکه ادامه بدیم ‫مطمئن بشیم که بخشِ آخر رو درست شنیدی یا نه.
‫- بله. ‫- عالیه، عالیه، عالیه، عالیه.
‫بهترین بخش ماجرا رو گذاشتیم برای آخرش.
‫این خبر خیلی بزرگ و خیلی خاصیه. ‫خیلی هیجان زده ام که می خوام بهتون بگم.
‫ما برنامه ریزی کردیم... برنامه ریزی کردیم...
‫که امسال درآمد برآورد شدۀ ‫۱.۸ میلیاردی داشته باشیم.
‫۱.۸ میلیارد دلار.
‫بله.
‫ماسا، هنوز پشت خطی؟
‫- بله. ‫- خیلی خب.
‫توی شرکت «علی بابا» سرمایۀ ۲۰ میلیون ‫دلاریش رو به ۱۵۰ میلیارد تبدیل کرد.
‫۱۵۰ میلیارد، خب؟ ‫بازده سرمایه گذاریش میشه چقدر؟
‫میشه ۸ هزار برابر.
‫اونوقت ۸.۰۰۰ برابرِ ۴.۴ میلیارد چقدر میشه؟
‫اگه انتظار ۸.۰۰۰ برابر ‫برگشتِ پول برای ۴.۴ میلیارد رو داشته باشه...
‫پس باید همین قدر بهش بدم.
‫اون اصلاً نگاهی به ‫صورتحساب های مالیمون ننداخت.
‫شرط می بندم روی شرکتمون سرمایه گذاری کرده ‫و اصلاً به صورتحساب های مالیمون نگاه ننداخته.
‫الانم که ناامید شده.
‫راستش لزوماً روی خودِ شرکت ‫سرمایه گذاری نکرده.
‫روی من سرمایه گذاری کرده. ‫پس... می دونی دیگه یعنی چی.
‫خب شاید می دونه ‫ که ۱.۸ میلیارد درآمدمون...
‫در مقابل ۱.۹ میلیارد دلار ضررمونه.
‫ما خرج می کنیم تا رشد کنیم، میگل. ‫خرج می کنیم تا رشد کنیم.
‫[جیمی هوداری]
‫گندش بزنن.
‫می خوام وی ورک گیاهخوار بشه.
‫نمیشه که فقط در مورد ‫افزایش سطح هوشیاریِ مردم جهان شعار بدیم.
‫باید واقعاً یه کاری براش بکنیم.
‫الان درگیرِ مسائل مختلفی هستیم، ریوکا. ‫خیلی!
‫آره درگیر مسائل مختلفی هستیم. ‫اون مقالۀ تایمزی که برات فرستادم رو دیدی؟
‫عزیزم، ما حداکثر پونزده سال وقت داریم ‫تا بحران تغییر آب و هوا رو تغییر بدیم.
‫و مصرف گوشت، عامل اصلیِ تغییر آب و هواست.
‫الانم که هواپیما داریم، ‫باید ردپای کربنی ـمون رو جبران کنیم.
‫مقاله رو می خونم. ‫خب؟ می خونمش.
‫- می دونی که یه مدت طول می کشه. ‫- مقاله برام مهم نیست.
‫فقط دلم می خواد یه کاری بکنی.
‫خب؟ دلم می خواد یه کاری بکنیم ‫تا سیارۀ بچه هامون رو نجات بدیم.
‫خب؟ گوشت توی آشپزخونه هامون نباشه، ‫گوشت توی وعده های سرِ کارمون نباشه.
‫- گوشت ممنوع! ‫- این...
‫نه، نه، نه. نمی تونیم بگیم ‫ می خوایم دنیا رو عوض کنیم...
‫بعدش توی بحرانِ صنعتِ گوشت حیوانات ‫دست داشته باشیم.
‫تا وقتی کاملاً گوشت رو حذف نکنیم، ‫وی ورک یه شوخیِ بزرگه!
‫- شوخی؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، در موردش فکر می کنم.
‫من قبلاً در موردش فکر کردم!
‫الو؟
‫صبر کن ببینم، چی؟ کِی؟
‫لعنتی.
‫باید برم توکیو.
‫نه، آدام، وسط بحثیم ها!
‫- نمیشه که... ‫- شرکت رو گیاهخوار کن.
‫گیاهخوارش کن. خب؟ گیاهخوارش کن. ‫گیاهخوارش کن.
‫گیاهخوار! ‫وی ورک گیاهخواره.
‫گفتم همه ـشون رو بریز توش.
‫«المپیوس سقوط کرده است»، ‫«لندن سقوط کرده است»، «انجل سقوط کرده است». ‫(اسم چند فیلم)
‫هیچ کدوم از اون سِری فیلم ها توش نیست.
‫چیزیت شده؟
‫به نظر... معذب و مشوش و مضطرب میای.
‫می خوای یه کوچولو...
‫نه؟ خیلی خب...
‫این چیه؟
‫۷۵.۰۰۰ ضربدر ۴.۴ میلیارد. ‫اون...
‫اون میشه برگشتِ پولی ‫که ماسا ازمون انتظار داره.
‫برای همین ناخوشم.
‫میگل...
‫یه صفر جا انداختی.
‫سیزده تریلیون!
‫داره میاد. الانه که بیاد.
‫منتظر بمونید. منتظر بمونید. داره میاد.
‫نه، صبر کنید. ‫جدی میگم، خیلی خوبه.
‫- بذارید تموم بشه. ‫- عجب خوره ای هستی.
‫جدی میگم، رفیق. ‫هر دفعه همینجوری میشه. خیلی خوبه.
‫خیلی خب، حاضرید؟
‫وای، اون توی بهشته.
‫سلام.
‫ببین، واقعاً شرمنده.
‫کاش اطلاعات بیشتری برات داشتم ‫ولی دستور از بالا اومد.
‫نه، نه، نه.
‫هنوز برام توضیح ندادی که «انرژی منفی» ‫چه معنی کوفتی ای میده. خب؟
‫خیلی خب، یه نفسی تازه کن، باشه؟
‫- واقعاً مسخره ـست، خب؟ ‫- می فهمم.
‫آره، من دارم کارم رو انجام میدم ‫اونوقت میای بهم میگی انرژی...
‫می دونم، خیلی دلسرد کننده ـست.
‫- آره، خیلی... ‫- می دونم.
‫[بریم نوشیدنی بخوریم؟]
‫لعنت به این وضع.
‫یه چند وقتی بود که دلم می خواست ‫بیایم بیرون.
‫ولی اوضاع تحولات شرکت خیلی قاراشمیش شده بود.
‫آره، البته. ‫چطور پیش میره؟
‫خوبه. عالیه.
‫جداً عالیه. ‫یعنی عمدتاً به خاطر حمایت های آدام...
‫و تیم محشریه که شماها جور کردین.
‫وای، لطف داری. ممنون.
‫آدام حرفی از عکسبرداری برای ‫مجلۀ «ونتی فر» نزده؟
‫«وقتی سازندگان اجتماع به هم می خورند». ‫یه جورایی امیدوارم اینو عوضش کنن.
‫معرکه ـست. وای، محشره.
‫- ممنونم. ‫- آره. به به.
‫از دست من عصبانی ای؟
‫نـ... چی؟ نه.
‫آخه اگه عصبانی ای، ‫می تونی راحت بهم بگی.
‫باشه. نه، مشکلی ندارم. ‫نه، اگه بودم می گفتم.
‫علتِ دوست شدنت با من ‫این بود که وی ورک داشت استخدامت می کرد؟
‫ربکا، ما دوست های جدیدی هستیم، پس...
‫اینو فقط یه بار می گم.
‫من همچین آدمی نیستم.
‫به خاطر تو اومدم وی ورک، نه برعکس.
‫شرمنده.
‫نمی دونم چه مرگم شده.
‫اخیراً یه سری احساسات منفی دارم.
‫عیبی نداره. پیش میاد. ‫تو هم مثل بقیۀ ما، آدمی.
‫یه خانمِ عاقل و خیلی افسرده...
‫یه زمان بهم گفت ‫که بدبختی یه انتخابه.
‫نمی...
‫بعضی وقتا حس می کنم ‫فقط یه گوشه وایستادم و دارم نگاه می کنم.
‫باعث میشه حس نامرئی بودن پیدا کنم.
‫حس بی اهمیت بودن.
‫حس کوچیک بودن!
‫چون ما رو اینطور شرطی سازی کردن.
‫- چه جور؟ ‫- که کوچیک باشیم.
‫ربطی به جنسیتمون نداره. ‫این مشکلِ جامعه شناختی ـه، عزیزم.
‫شاید. شاید.
‫خیلی دلم می خواد ‫به «جاناتان میلدنهال» معرفیت کنم.
‫خیلی ممنون. خودم یه روانشناس دارم. ‫در واقع یه چندتایی دارم.
‫نه، اون روانشناس نیست. ‫مشاور بِرَندسازی ـه.
‫خب؟
‫بِرَندسازی به آدما کمک می کنه ‫تا اونطور که خودشون می خوان دیده بشن.
‫و تو لیاقت دیده شدن رو داری.
‫اولین رُبات جامع و کاملی که ‫به مشتریان ارائه میشه.
‫[دفتر مرکزیِ سافت بنک در توکیو]
‫فقط سه ماه بهشون وقت دادیم ‫تا نمونۀ اولیه رو بسازن.
‫ازشون تقاضا کردیم که بعد از اون، ‫هر دو ماه یکبار بهمون نمایشش بدن.
‫نتیجه ـش شد این.
‫نوآوری باید با سخت کوشی به دست بیاد.
‫کاربردش چیه؟
‫این پیتزا رو درست کرد.
‫خیلی خب...
‫به تیم مالی ـمون گفتم یه برآوردی کنه...
‫نیاوردمتون اینجا ‫تا در مورد آمار و ارقام صحبت کنیم.
‫اگه ممکن باشه ‫به رؤیایی با هدفی مشخص، دست پیدا کرد...
‫تقریباً به خوبیِ دستاوردهای قبلی میشه.
‫کی توی مبارزه برنده میشه؟ ‫فرد باهوش یا دیوونه؟
‫فرد دیوونه.
‫تو به اندازۀ کافی دیوونه نیستی.
‫می فهمی، پسرم؟
‫- چایی زیادی داغ نیست؟ چون بعضی وقتا... ‫- نه.
‫- تنظیم کردنش روی دمای درست، خیلی سخت میشه ‫- حرف نداره.
‫در حدی که فکر می کنم ‫بهتر بود خودم دم می کردمش.
‫- ردیفه. ردیفه. ‫- خیلی خب، خوبه. با چایی مشکلی نداری؟
‫- مطمئنی؟ قهوه نمی خوای؟ ‫- چایی عالیه. نه.
‫خیلی ممنون که برام وقت باز کردی ‫و اومدی اینجا.
‫- ممنون که منو انتخاب کردی. ‫- خوشحالم که برنامه هامون به هم خورد...
‫- و الیشا پیشنهاد داد همدیگه رو ببینیم. ‫- منم خوشحالم.
‫خیلی خب، باشه.
‫خب، مسلماً باید توی ‫سبک لباس پوشیدنم کمکم کنی.
‫آخه از وقتی دوقلوها به دنیا اومدن ‫حس می کردم بدجوری خودمو گُم کردم.
‫ربکا، من نیومدم اینجا ‫که توی طرز لباس پوشیدن کمکت کنم.
‫اومدم تا یه دونه سؤال خیلی مهم ازت بپرسم:
‫یه شعبده باز، یه آدم مستقل یا یه الهه؟
‫من الهه ام.
‫- خوبه. ‫- خوبه؟
‫حالا می تونیم به کارمون برسیم.
‫از اهدافت برام بگو.
‫خب، در حال حاضر ما روی رشد متمرکز شدیم...
‫- «ما»؟ ‫- آره، من و آدام. متمرکز شدیم.
‫آدام یه شعبده بازه.
‫و یه آدم مستقل! ‫جفتشون هست. میشه جفتشون باشه؟
‫آدم می تونه هر چی بخواد باشه.
‫ربکا.
‫ازت پرسیدم اهدافت رو بگی، ‫و تو سه بار اسم «آدام» رو آوردی.
‫خودت دلت می خواد الهه باشی؟
‫باید بگم...
‫می خوام توی «ونتی فر» باشم.
‫«ونتی فر» جای الهه ها نیست.
‫جای آدم های مستقل و شعبده بازهاست.
‫پس می خوام جوابم رو عوض کنم.
‫آدام، آدام، تو کل سفر هیچ حرفی نزدی. ‫چی شده؟
‫- ما ۴۰ درصد از بازار کار اشتراکی رو داریم. ‫- آره.
‫بقیه ـش رو می خوام.
‫ربکا.
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- اون نابغه ـست.
‫- دیدی گفتم؟ همه چی رو عوض می کنه. ‫- همه چی!
‫سؤال شعبده باز، آدم مستقل ‫یا الهه رو ازت پرسید؟
‫- آره. ‫- چی شد؟
‫- خب، یه جورایی خنده داره چون... ‫- وای، اینجا رو داشته باش.
‫- یه سلبریتیِ وی ورکی اینجاست. ‫- سلام.
‫ایشون الیشیا کِنِدی ـه، ‫جدیداً «مدیر ارشد برند» شرکتمون شده.
‫الیشیا از شرکت «راو ریوایول» بهمون ملحق شده ‫که یکی از مؤسسانش بوده.
‫- بله. ‫- و الان روحِ هدایت کنندۀ...
‫- آینده نگریِ جامعِ شرکتمونه. ‫- بیخیال.
‫- الیشیا، این کیو-تیپِ معروفه. ‫- کیو-تیپ. می دونم. طرفدار پر و پا قرصشم. ‫(خواننده ای مشهور)
‫اتفاقاً توی بازار دنبالِ ‫یه روح هدایت کننده ام.
‫خب، جای درستی اومدی.
‫یه گوروی همه فن حریف در خدمتته.
‫خیلی خب، چند وقته گورو هستی؟
‫از زمان دانشگاه. رشته ام بود. ‫توی گرایشِ «سگِ رو به پایین». ‫(حرکتی در یوگا)
‫من فارغ التحصیلِ «بودا شناسی» ‫از دانشگاه کرنل هستم.
‫ایشون زنِ آدام، ربکا هستن.
‫- سلام. باعث افتخارمه. ‫- سلام. خوشوقتم.
‫ممنون.
‫بله، ربکا یه عضو حیاتیِ این شرکته.
‫- ممنونم. ‫- به واسطۀ اشتیاقِ اون بود...
‫که من ترغیب به ایجاد تحول شدم.
‫خب، شوهرت اینجا کار فوق العاده ای انجام داده ‫باید خیلی افتخار کنی.
‫- خیلی ممنون. ‫- تبریک میگم.
‫خودم شرکت رو نشونت میدم.
‫- خیلی خب. ایرادی نداره؟ ‫- نه.
‫- باشه. ‫- وقتم آزاده.
‫- جدی؟ خیلی خب. ‫- ربکا، بعداً بهت زنگ می زنم.
‫خب...
‫اسمت چیه؟
‫نه، نه، نه، نه. باید شیشه باشه. ‫می فهمی؟
‫شیشه. باید توش رو ببینم.
‫سلام، اومدم در مورد بازاریابیِ خُرد صحبت کنم.
‫این قضیه ـش چیه؟ ‫فکر نمی کنم توی تقویمم باشه.
‫صبر کن. تو بازاریابیِ خُرد رو انجام بده. ‫بذار منم کاری که توش مهارت دارم رو انجام بدم
‫چه کاری؟
‫اینکه فرد دیوونه باشم.
‫باشه، ولی اگه توش نقشۀ ساختمون باشه، ‫پس به منم مربوطه.
‫میگل، تو شخصِ شریفی هستی. ‫شخص شریف!
‫و به خاطر همین عاشقتیم ولی...
‫آدام، می خوای عکس های سه در چهار رو ببینی؟
‫نه، نمی خوام ببینمشون. ‫برای همین مدیر انتخاب هنرپیشه استخدام کردم.
‫- میگل. ‫- مدیر انتخاب هنرپیشه؟
‫نه، نه، نه، فقط برو، برو، برو. ‫بازاریابی خُرد.
‫- خیلی خب، عاشقتیم. عالیه. بازاریابی خُرد. ‫- اونجا دارن در مورد چی حرف می زنن؟
‫توی تقویم عمومی ـشون نوشته نشده.
‫من چرا تقویم شخصیش رو ندارم؟
‫- عه، سلام. ‫- سلام.
‫- بیا تو. کفش هات! ‫- ببخشید.
‫بیاتریس، میشه یه لحظه تنهامون بذاری؟
‫خب؟ آخرش جوابم رو ندادی. ‫شعبده باز، آدم مستقل یا الهه؟
‫می دونی...
‫تصمیم گرفتم که فعلاً از قصد ‫جوابم رو توی پیله نگه دارم.
‫خیلی خب. پس به گمونم فردا شب ‫باید ببرمت بیرون و...
‫اونجا از زیر زبونت بکشم بیرون.
‫ببخشید، فردا شب چه خبره؟
‫قرارِ نوشیدنی خوری!
‫بعد از «ونتی فر» ‫یه قرار کوچولو داریم که نوشیدنی می خوریم.
‫- آها، درسته. ‫- آره. میای؟
‫بیا. با پسرا و نوشیدنی خوردن هاشون ‫آشنایی داری دیگه؟
‫و اونا می خوان یه بازی به اسم ‫«ادوارد چهل دست» رو نشونم بدن.
‫خیلی خوب میشه که یه آدم بزرگسال دیگه ‫اونجا کنارم باشه.
‫باشه، خب...
‫- حالا که اینجایی... ‫- خب.
‫می خواستم در مورد ‫بیانیۀ مأموریتِ شرکت صحبت کنیم.
‫- «افزایش سطح هوشیاریِ جهان»؟ ‫- آره.
‫- به نظرم یه کوچولو زیادی انتزاعی ـه. ‫- انتزاعی؟
‫آره، به نظرم یه چیزی لازم داریم ‫که یه کم سرراست تر باشه...
‫و بیانگرِ این باشه ‫که شرکت در اصل چیکار می کنه.
‫می دونم این ایدۀ تو بوده ‫و به نظرم خیلی گیراست.
‫ولی فقط نگرانِ اینم که ‫مصرف کننده های معمولی...
‫واقعاً درک می کنن؟
‫تازه فکرش رو بکن، وکیل ها و بانکدارها ‫سعی می کنن ازش سر در بیارن و...
‫خب، حله، دیگه باید برم. ‫فردا شب می بینمت.
‫راستی نگی نگفتی، ‫قراره خیلی جذاب بشم...
‫چون گفتم یه تیمِ آرایش و زیبایی ‫برای «ونتی فر» بیان.
‫پس... می دونی... تیپ بزن.
‫خیلی خب.
‫گوشتِ انسان. ‫(دوستت دارم)
‫سلام، قند عسل.
‫سلام، نَفَسم.
‫- خیلی خب، پاشو، پاشو. ‫- می دونم.
‫- نه، خواهش می کنم... چرا. ‫- نه، آدام.
‫خواهش می کنم، خواهش می کنم، خواهش می کنم، ‫بیا، بیا، بیا.
‫بیا، بیا. باید بدنمون رو شل کنیم.
‫توی نیروی دریایی بهم یه راز کوچولو یاد دادن.
‫خب؟ مهمترین چیز، حالتِ بدن ـه،
‫می فهمی؟ پس... قفسۀ سینه رو صاف کن.
‫- موضوع کاملاً جدیه. ‫- تو داری بهم آموزش حالت قرار گرفتنِ بدن میدی؟
‫- موضوع جدی ایه. قفسۀ سینه بیرون. ‫- خیلی خب.
‫شونه ها عقب. چونه رو بده تو. ‫محکم!
‫- حس می کنم اشتباهه. ‫- نه، نه، خیلی خوبه.
‫نکتۀ کلیدی اینه که چونه رو بدی تو. ‫چونه تو، سینه بیرون، شونه ها صاف.
‫- ولی بعدش تکون می دیم. ‫- خیلی خب.
‫تکون می دیم.
‫تکون های بزرگ و قشنگ!
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫و حالا بالا و پایین.
‫و بالا و پایین و بالا و پایین.
‫بوم! بام! بوم! بام!
‫خیلی خب. حالت بهتر شد؟ ‫دیدی؟ همیشه جوابه!
‫نه؟
‫عشقم.
‫برای هستۀ شرکت نگرانم.
‫رفته بالا؟
‫سلام!
‫جیمی! آره، آره، آره.
‫خوشحالم اومدی.
‫وقتی گفتی «مرکز شهر» فکر کردم منظورت ‫منهتن ـه، نه آتلانتا.
‫خب...
‫اگه می خواستی ‫فعالیت های همدیگه رو ببینیم...
‫مکان هایی داریم که همینجا ‫در فاصلۀ یک و نیم بلوکیِ همدیگه ـست.
‫حرف حساب که جواب نداره. آهای، جولیانا. ‫بیا، بیا، بیا، بیا.
‫با هدیه اومده. نوش جان.
‫آره.
‫- وای، نه، نه، نه، نه. ‫- نه؟
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- آخه...
‫یه جورایی.
‫- نه. ‫- یه جورایی! شاید.
‫پسر خیلی بدی هستی. پسر بد!
‫نه، ولی یادمه اولش که شروع به کار کردین،
‫وارد یه فضای کاریِ «گرین دسک» شدم.
‫«گرین دسک». آره، شروعِ کار.
‫- آره. ‫- آره، درسته
‫یادمه وارد «گرین دسک» شدم ‫و با خودم گفتم...
‫«وای خدا، اینا این کاره ان. ‫گندش بزنن، بهتره سطحم رو بیارم بالا.» خب؟
‫و آوردی. آوردی! ‫آماری که داری فوق العاده ـست.
‫بی شوخی، فوق العاده ـست.
‫از آمارم از کجا خبر داری؟
‫جیمی، دستاوردی که داری معرکه ست. خب؟
‫فکرش رو بکن، تمام این ها رو ‫با یه بار جمع آوری سرمایه انجام دادی.
‫یه بار، جیمی. ‫وای!
‫می خوای شرکتمون رو بخری.
‫اگه با همدیگه پیش بریم، ‫می تونیم همه چی رو تغییر بدیم.
‫می فهمی؟ ‫من و تو...
‫با چیزهایی که تا حالا ساختی و ‫دستاوردهایی که داشتی.
‫با ورود وی ورک، می تونیم از تمام این ها ‫بهره برداری کنیم و توسعه بدیم...
‫و یه فردای بهتر و بزرگتر برای جهان بسازیم.
‫نه فقط برای خودمون. می فهمی؟
‫آدام من دنبال متحول کردنِ دنیا نیستم.
‫فقط می خوام خدمات خوب ‫با قیمت عادلانه ارائه بدم...
‫و اسم کارمندهام رو بدونم.
‫درک می کنم. آره.
‫با خودم گفتم حقته از قبل بهت هشدار بدم.
‫منظورت از «هشدار» چیه؟
‫از روتون رد می شم.
‫می زنم کسب و کار و روحتون رو نابود می کنم.
‫آهای، آهای.
‫- می شه لطفاً گمشی بیای بیرون؟ ‫- چی؟
‫- همین حالا گمشو بیا بیرون. ‫- کار دارم.
‫- فکر می کنی شوخی دارم؟ شوخی ندارم. ‫- ببین، رفیق. منم شوخی ندارم.
‫- چیکار می کنی؟ ‫- بیا اینجا، بیا اینجا.
‫این یه شغله. یه شغله. ‫خیلی خب، خیلی خب.
‫[سختکوش] ‫[فضای اشتراکی]
‫بوم!
‫حدس بزن کی توی خونه اشتراکی ‫از برگه ثبت نام عکس گرفته؟
‫عالیه. عالیه.
‫ازت می خوام به تک تک اعضاءشون...
‫- 6ماه رایگان پیشنهاد بدی. 6ماه. ‫- باشه.
‫آدام، همچین کاری نمی کنیم. ‫این دیوونگیه.
‫ما با دیوونگی به خواسته امون می رسیم، ‫می فهمی؟
‫این...
‫یه لحظه.
‫ماسا از سرمایه گذاری ای که روی ما کرده ‫همچین انتظاری داره.
‫- این! ‫- یه تاج؟
،0،0،0،،0،0،3
،0،0،0،،0،0
‫33تریلیون... تریلیون دلار!
‫می فهمی؟
‫6ماه رایگان رو نمی دیم.
‫چون اینجوری بی فایده ست.
‫بهشون پیشنهاد 1سال رو بده.
‫خیلی ممنونم! آره.
‫آدام، حاضر شو. تا 20دقیقه دیگه ‫عکسبرداری «ونتی فر» رو داری.
‫اون یه تخته اش کمه، مگه نه؟
‫موضوع همینه دیگه. ‫ماسا بهش گفته به اندازه کافی روانی نیست.
‫همین کم مونده بود ‫یه نفر به آدام نیومن این رو بگه.
‫داره سعی می کنه رقابت رو حذف کنه ‫و بازار کار اشتراکی رو به دست بگیره.
‫صحیح.
4/4میلیارد دلار، بدترین اتفاقیه ‫که برای اون عوضی افتاده.
‫[الیشیا کِنِدی]
‫خیلی خوشگله، ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می شه یه صحبتی با هم بکنیم؟
‫دارم برای عکسبرداری «ونتی فر» ‫آماده می شم، پس باید...
‫راجع به عکسبرداریه.
‫آخه تو چه مرگته؟
‫- می شه 1دقیقه تنهامون بذاری، لطفاً؟ ‫- من باهات مهربون بودم.
‫بهت نصیحت کردم. ‫با آدم هایی وصلت کردم...
‫- که کمکت کنن به اینجا برسی. ‫- الیشیا، الیشیا، گوش کن.
‫اینجا تغییر عناوین کاری یه چیز خیلی مرسومه
‫قبل از اینکه تو استخدام بشی ‫من «مدیر ارشد برند» بودم.
‫پس چرا منو استخدام کردی...
‫- تا «مدیر ارشد برند» بشم؟ ‫- من نکردم. من نکردم.
‫چون برای این شغل، از شرکتم اومدم بیرون.
‫تو متوجه مأموریت اصلی این شرکت نیستی.
‫واقعاً هدفمون افزایش سطح هوشیاری جهانه.
‫و «مدیر ارشد برند» باید این رو بدونه.
‫خب؟ این وظیفه منه ‫که مواظب هسته اصلی این شرکت باشم.
‫- حالا خیلی خوشحال می شیم اگه توی تیم بمونی. ‫- وای خدا.
‫پس اگه عنوانِ شغلی ای هست که راضیت می کنه...
‫- فقط... ربکا... ‫- ما... چیه؟
‫کافیه! فقط بس کن. عجب!
‫مشکل از آدام نیست که حس کوچیک بودن می کنی. ‫مشکل از خودته.
‫تو کوچیکی.
‫و نگرانی که درخشش اون تو رو ‫تحت الشعاع قرار بده، چون همین طور هم هست.
‫از خودت هیچ درخشندگی ای نداری.
‫خیلی خب، بیاید دنبالم.
‫یالا. از این طرف.
‫اومدش!
‫الیشیا کِنِدی کجاست؟
‫مگه قرار نبود با مدیر ارشد جدید بِرندتون مصاحبه کنیم؟
‫می کنید. می کنید.
‫بیایید شروع کنیم. ‫لطفاً همگی صحنه رو خالی کنید.
‫ممنونم. با نگاه مستقیم به دوربین شروع کنید. ‫یه چند تا لبخند بزنید.
‫- چه خبره؟ ‫- نمی دونم والا!
‫وشگل شد.
‫ربکا، به آدام نگاه کن، لطفاً.
‫بالا نمیارید ها!
‫همه همون کاری رو بکنید که من کردم.
‫این آهنگ منه.
‫به افتخارِ مدیر ارشد جدید بِرندمون.
‫آره! آره!
‫حالت حیوونی! حالت حیوونی!
‫نه، برو عقب.
‫برو عقب. از مد بیزارم
‫خیلی خب.
‫خدایا، نه!