‫زود اومدی. بگیر بشین.
‫یه کم زیادی رسمی اومدی. قبول داری؟
‫بعد از اینجا یه قرار دارم.
‫پس لطفاً، با کمال احترام، ‫بگو چه کوفتی می دونی.
‫مشکل شما دولتی ها همینه.
‫نمی تونید از شغلتون لذت ببرید.
‫من پلیس فدرال نیستم.
‫نمی خوام خودم رو جای تو بذارم. اما اگه جای تو بودم...
‫مطمئن باش نهایت استفاده رو از زندگی می کردم.
‫چون طول عمر شما باید خیلی کم باشه.
‫بیخیال رفیق، می دونی که حق با منه.
‫سخت نگیر، خدمتگزارِ دولت! ‫دارم سر به سرت می ذارم.
‫اگه می خوای این ماجرا پیش بره،
‫بهت پیشنهاد می کنم ‫بهم بگی دقیقاً چی می دونی.
‫اون یارو که دنبالش می گردی، الآن شماله.
‫کجا؟
‫واشینگتن، یه شهر کوچیک نزدیک مرز.
‫چه شهری؟
‫یه جا به اسم مورگان.
‫احتمالاً برای کوهستانِ قشنگش رفته اونجا.
‫این کثافت ها همه جا هستن.
‫چند وقته که اونجاست؟
‫2تا، عزیزم.
‫وای، واقعاً عاشق این دخترای دانشگاهی هستم.
‫- می دونی... ‫- گوش کن چی می گم...
‫دهاتی عوضی پدرسوخته.
‫تا 1دقیقه دیگه ‫زنگ می زنم مافوق هام توی واشینگتن...
‫و اگه دقیقاً همون چیزی که خواستم رو بهم نگی،
‫باید با این قراری که گذاشتی، خداحافظی کنی.
‫از این شهر خراب شده می رم...
‫و دیگه هیچوقت منو نمی بینی.
‫اما قبل از اینکه این کار رو بکنم ‫یه پیغام برای رئیس قدیمیت می فرستم.
‫بهش می گم من و تو ‫حالا دیگه رفقای جون جونی هم هستیم.
‫اصلاً بهش می گم معمولاً ‫توی چه کافه ای نوشیدنی می خوریم.
‫خاطر جمع می شم که ‫مابقی عمرِ حقارت انگیزت رو...
‫با ترس و لرز زندگی کنی.
‫منظور خودم رو واضح رسوندم؟
‫این یارو حالا دیگه برای همه...
‫یه کابوسِ کوفتیه.
‫اون بهترین آدمکشش بود.
‫لعنتی می تونه رد هر کسی رو بزنه.
‫تا وقتی نزنه پسِ گردنت...
‫حتی نمی فهمی ‫که در همون مکانیه که تو هم هستی.
‫بعدش یه روز، بوووم! ‫شروع کرد به کشتنِ همه.
‫بدجوری به رئیس ضربه زد، ‫بعدش از شهر رفت.
‫حالا یه سری منابع دست اول دارم ‫که می گن از وقتی رئیس رو ول کرده،
‫رئیس حداقل 4،3نفری رو فرستاده سر وقتش.
‫نفر؟ یعنی قاتل های اجیر شده؟
‫و هیچ کدومشون برنگشتن.
‫بفرمائید قهوه اتون، آقا.
‫متشکرم، خانم.
‫از کجا می دونی هنوز تو واشینگتنه؟
‫یه نفر از تو گروه دارم...
‫که گفت دیروز رئیس این رو از یکی شنیده.
‫حالا دارن می رن دنبالش.
‫این ناجورترین اطلاعاتی بوده ‫که توی این چند هفته به رئیس دادن.
‫پس منبعِ داخلی من ‫گفت طبیعتاً اون خیلی هیجان زده ـست.
‫خب، حالا قرارِ من چی می شه؟
‫کثافت آشغال!
‫آقا؟
‫باهاش حرف نزن.
‫باشه، چشم.
‫اسم من کاترینه.
‫پسرم توی ملکمون پیدات کرد.
‫ظاهراً بهت تیر زده بودن.
‫سعی کردم به بهترین شکلی که می تونم، تمیزش کنم
‫دکتری؟
‫وقتی تأثیر داروها تموم بشه، احتمالاً بگی کاش که دکتر بودم.
‫راستش کشیش هستم.
‫می فهمم. اکثر مردها وقتی بهشون این رو می گم ‫همین واکنش رو نشون می دن.
‫به نظرم عجیبه، مخصوصاً اگه کاتولیک باشی.
‫متوجه تسبیحت شدم، اونجا روی کلاهته،
‫کنارِ انجیلته.
‫چی شده؟
‫باید برم.
‫نه، دکتر نیاز داری.
‫چیزیم نمی شه.
‫توی یه کلبه زندگی می کنم که خیلی از اینجا دور نیست.
‫اینجا؟
‫کلبه «فلو»؟
‫الایژا، برگرد داخل اتاقت.
‫خبر نداشتم فلو داره اونجا رو اجاره می ده.
‫باید راجع بهش ازش بپرسم.
‫پس همسایه ایم.
‫می شه بهم بگی چی شد که تیر خوردی؟
‫زنگ زدی کلانتر؟
‫بهش فکر کردم اما...
‫تا وقتی اون ها می رسیدن اینجا، از خونریزی می مُردی.
‫کس دیگه ای رو پیدا نکردی؟
‫کسی باهات بوده؟
‫ببین، دیگه دارم خیلی رعایت حالت رو می کنم.
‫آوردمت توی خونه ام و زخمت رو تمیز کردم.
‫اسمم رو بهت گفتم، اما تو هیچی نگفتی.
‫نیک.
‫خب، نیک، به نظرم درستش این باشه...
‫که بهم بگی چی شد تیر خوردی.
‫پسرم توی این جنگل بازی می کنه...
‫و مورد داشتیم ‫شکارچی ها بدونِ اجازه اومده بودن اینجا.
‫کار یه شکارچی نبود.
‫اگه بتونی راه بری، ‫می برمت توی شهر.
‫یه دکتر هست...
‫زود رسیدن.
‫همونجا بمون، الان برمی گردم.
‫اوضاع چطوره عزیزم؟
‫شماها خیلی زود اومدین.
‫مگه کارگرها کارشون رو ‫از فردا شروع نمی کنن؟
‫خوشگل ترین کِشیشی که تا حالا دیدم.
‫پسرت کجاست؟
‫داره برای شام حاضر میشه.
‫شام؟ ‫دارم از گرسنگی می میرم.
‫یه رستوران هست ‫که حدود 20 دقیقه تا اینجا فاصله ـشه.
‫برید ماهی و سیب زمینی سرخ کرده بگیرید.
‫انگار ترسیدی. ‫مشکلی هست؟
‫نه، خوبم.
‫مهمون داری؟
‫نه، معلومه که ندارم.
‫باشه، فقط خوابت نمی بُرده، آره؟
‫آره، فقط اینکه دوست دارم کنار آتیش بخوابم.
‫کسی زخمی شده؟
‫زانوی پسرم کشیده شده به سنگ.
‫سنگ؟
‫پات رو از روی میزم بردار.
‫گوش کنید. ‫می تونم کل روز اینجا وایسم...
‫و برای شما آدمای خوب صحبت کنم.
‫خدا شاهده خیلی عاشقِ ‫تریبون هستم.
‫ولی فکر کنم بهتر باشه ‫برم سر اصل مطلب.
‫امروز با کمکِ «صندوق اعانۀ فیتزجرالد»...
‫افتتاحِ این فروشگاه عالی رو جشن می گیریم.
‫این مکانِ زیبا به مردم شهر کمک می کنه...
‫تا در مسیر درست قدم بگذاریم ‫که مسیر ترقی ـه.
‫ممنون.
‫بله؟
‫می تونم تضمین کنم ‫که دو روزه کارمون تموم میشه.
‫حالا می تونی تضمین کنی ‫که چیزی که مذاکره ـش رو کردیم داری؟
‫فیتزجرالد از ‫«مشاورۀ املاکِ سرمایه گذاریِ فیتزجرالد»...
‫و رئیسِ «صندوق اعانۀ فیتزجرالد».
‫خسته شدم!
‫عه! مراسم انقدر بد بود؟
‫این آدما کورن.
‫توی دنیای خودشون زندگی می کنن.
‫آره، خب، ولی برای کسب و کارمون خوبه، دختر.
‫همون بهتر که از همه چی بی خبر باشن.
‫حالا که حرف از کسب و کار شد...
‫شنیدم رفتار کِشیش عجیب و غریب شده.
‫خب، باید بریم یه سر بهش بزنیم.
‫شک داشتم که توی همین کلبه ای یا نه.
‫گفتم بیام ببینم در چه وضعی هستی.
‫می دونی...
‫خب... بهتر شدم.
‫و در ضمن می خواستم بابت دیشب عذرخواهی کنم.
‫موضوع اینه که طبیعتاً نگرانِ پسرم هستم.
‫و هفتۀ شیر تو شیری داشتیم.
‫توی زمینمون دارن یه کم ساخت و ساز می کنن.
‫درک می کنم.
‫احتمالاً باید استراحت کنی، ‫پس ما دیگه می ریم.
‫اگه یه موقع لازم شد بری شهر،
‫از نظرم ایرادی نداره ببرمت، ‫یعنی تا وقتی که خوب بشی.
‫عالی میشه.
‫خب نیک، اهل کجایی؟
‫خیلی جاها.
‫زیاد جابجا میشی؟
‫پدرم سرهنگ بود...
‫و توی زندگیم یه عالمه پایگاه نظامی دیدم.
‫وقتی ازدواج کردم و حامله شدم،
‫خیلی خوشحال بودم ‫که یه جا مستقر شدم.
‫نمی خواستم بچه هام مثل من بزرگ بشن، ‫یعنی خانه به دوش.
‫همسرت فوت شده یا طلاق گرفتی؟
‫چند وقته اینجا زندگی می کنی؟
‫چند هفته ای میشه.
‫چند هفته توی اون کلبه؟
‫اونجا خیلی...
‫کثافت دونی ـه؟
‫الایژا، از این حرفای زشت نزن.
‫باشه، چشم.
‫عذر می خوام ولی درست میگه.
‫اونجا کثافت دونی ـه.
‫ولی ازش خوشم میاد، سوت و کور و...
‫تو چشم نیست؟
‫درک می کنم، ‫بعضی وقتا خودمم میگم کاش...
‫من و الایژا می تونستیم گم و گور بشیم،
‫و هیچکس ندونه کجاییم.
‫کلیسای «سنت فرانسیس» ‫امروز مراسم داره،
‫برای همین داری میری شهر؟
‫از اون زنگ های خوشگل دارن ‫که هر روز به صدا در میان.
‫راستش همیشه از رسمِ...
‫مراسم روزانۀ عشای ربانی کاتولیک ها ‫خوشم می اومد.
‫آدم باید خیلی مذهبی باشه ‫که هر روز بره اونجا...
‫یا اینکه دلایل زیادی برای توبه کردن داره.
‫ممنون که منو رسوندی.
‫می بینمت، پسر.
‫پدر مقدس، لطفاً به ما قدرت عطا کن.
‫می دونیم که برای همۀ بچه هات ‫برنامه ای داری،
‫و می دونیم که به منتظرین، تسلیِ خاطر میدی.
‫اول شما.
‫ممنون.
‫صبح بخیر، جَوون.
‫بهت یاد ندادن در بزنی؟
‫چرا، ممنونم.
‫مادرت هست؟
‫(صحبت به زبانِ خارجی)
‫آقای فیتزجرالد؟
‫صبح بخیر.
‫باید یه صحبتی با هم بکنیم، کاترین.
‫خب، شوهر خانم نلسون تازگی فوت شده،
‫پس خیلی ضروریه که الان اینجا باشم.
‫وای، چه غم انگیز.
‫تسلیت عرض می کنم، خانم نلسون.
‫ولی موضوع اینه که...
‫ما یه جلسه داریم.
‫جلسه دارید؟
‫آره.
‫خیلی خب، یه ثانیه بهم وقت بدین، باشه؟
‫حتماً.
‫قبلاً اینجا یه منشی...
‫یا همچین چیزی نداشتی؟
‫مجبور شدم بفرستمش بره.
‫بعد از اینکه مسئولیت به دست من افتاد، ‫نصف جمعیتِ کلیسا رفتن.
‫ولی خودتون اینو می دونید، مگه نه؟
‫خب، امیدوارم از این بابت ‫دلخوری ای پیش نیومده باشه.
‫آخه، به شخصه مشکلی با یه کِشیشِ زن ندارم.
‫بابا دیگه سال 2021 ـه.
‫بعضی از شُرَکام، بعضی از آدمای جامعه،
‫یه کم سنّتی تر از من هستن.
‫متوجه شدم.
‫گفتم شاید اومدید بهم بگید ‫که می خواید توی...
‫مراسم مذهبیِ یکشنبه، شرکت کنید.
‫نه، نه، نه.
‫با اینکه خیلی دوست دارم ‫سخنان خدا رو بشنوم،
‫مرد پر مشغله ای هستم، ‫خیلی پر مشغله!
‫ولی همیشه انجیلم رو پیش خودم دارم.
‫پس لازم نیست نگران من باشی.
‫امروز اومدیم اینجا...
‫تا در مورد یه پروژۀ کوچولو صحبت کنیم...
‫و در دست اقدام ـه.
‫چیز خوبیه.
‫برای جامعه، خیلی عالیه.
‫برای خودت.
‫برای اون مرد کوچولویی که اون بیرونه.
‫شاید به نفع شما باشه، ‫ولی خیلی مطمئن نیستم به نفع من یا پسرم باشه.
‫می دونی چقدر به ‫قدرتِ تصمیم گیریِ شوهرت اعتماد داشتم؟
‫به دوستیش؟
‫ازش مشاوره می گرفتم.
‫اون مرد خداشناسی ـه، مرد خوبیه، ‫تو هم باید بهش اعتماد کنی.
‫بهش اعتماد داشتم، ‫ولی دلیل نمیشه به شما اعتماد داشته باشم.
‫نمی دونم وقتی اون تونل کَنده بشه...
‫می خواید چیکار کنید.
‫برام مهم نیست که بدونم.
‫فقط می خوام انجامش بدید. ‫انجامش بدید و دست از سرمون بردارید.
‫دقیقاً قصد داشتیم همین کار رو بکنیم، کاترین.
‫پس فقط یه مدت چشمت رو ببند...
‫و بعدش ما می ریم، باشه؟
‫ما فقط داریم بار جابجا می کنیم.
‫دلیلی برای نگرانی وجود نداره.
‫ببینید، من و پسرم هر کاری که ‫ازمون خواستید انجام دادیم.
‫به خاطر شما رومون رو برگردوندیم ‫و گذاشتیم اون آدمای پَست...
‫وارد زندگیمون بشن.
‫توی دست و پاتون نمی پیچیم.
‫خیلی خوشحالم که اینو می شنوم، کاترین.
‫خوشحال، خوشحال، خوشحال.
‫چون اصلاً دوست ندارم بهت یادآوری کنم...
‫که شوهرت به امیلیا بدهکار بود.
‫و اینکه تو و خانواده ـت ‫چقدر بهم بدهکارید.
‫هیچوقت لازم نیست اینو بهم یادآوری کنید.
‫خوبه.
‫روز خوشی داشته باشی.
‫ممنون که منو رسوندی. ‫بابت همه چی ممنون.
‫شاید فردا شب برات شام آوردیم.
‫خوشحال میشم.
‫عالیه.
‫بعداً می بینمت، نیک.
‫اینجا عجب تونل خوبی ساختیم.
‫به جای انعام...
‫چند تا از اون تفنگا که دارن قاچاق می کنن رو ‫بهمون میدن؟
‫چرا؟ ‫حالا دیگه افتادی دنبالِ تفنگ های AR-15؟
‫حرفی در مورد این قضیه نمی زنی ها. خب؟
‫هیچوقت صحبتی راجع به بار نکن.
‫این رابطِ فیتزجرالد داره کلی بهمون پول میده.
‫پس نمی خوایم گند بزنیم بهش. خب؟
‫آهای بچه...
‫مامانت کجاست؟
‫وقتی یه نفر ازت یه سؤالی می پرسه ‫بهتره جوابش رو بدی.
‫آهای، کشیشِ خوشگل.
‫طبقۀ بالاست، داره لباس عوض می کنه.
‫دلم براش یه ذره شده.
‫چه بازی ای داری بازی می کنی؟
‫وقتی هم سن و سال تو بودم، ‫ما هم فقط خودم و مامانم بودیم.
‫یادم میاد یه روز با گریه و زاری اومدم خونه.
‫بچه های بزرگتر دوباره زده بودنم.
‫رفت داخل...
‫و فوراً با یه چاقوی ضامن دار برگشت.
‫و گفت: «اگه هر کدوم از اون بچه های بزرگتر...
‫یه موقع دوباره ریختن سرت، ‫اون کثافت ها رو زخمی کن.
‫بهت قول میدم اون موقع دیگه هیچوقت ‫بهت گیر نمیدن.»
‫می دونی بچه جون... ‫منو ببین. منو ببین!
‫می تونی تصمیم بگیری ترسو باشی...
‫یا می تونی تصمیم بگیری نترس باشی.
‫حالا بهم بگو اون بازی الان برات...
‫چه فایده ای داره؟
‫چه فایده ای داره؟ هان؟
‫اینجا چه خبره؟
‫مامانیت نجاتت داد.
‫چند ساعت پیش کجا بودی؟
‫توی کلیسام بودم.
‫خب، خانمِ رئیس نمی خواد وقتی که...
‫داریم کار می کنیم، بری توی شهر. ‫همینجا بمون.
‫خب، اگه نَرَم پیش آدمای توی کلیسا ‫اونا میان پیشم.
‫و در حال حاضر اجازۀ همچین کاری ندارم، درسته؟
‫فقط تا وقتی کارمون تموم نشده...
‫نذار کسی بیاد توی زمینت. باشه؟
‫الایژا، بیا کمک کن شومینه رو روشن کنیم.
‫لطفاً از خونه ام برید بیرون.
‫خوشگل ترین کشیشی که تا حالا دیدم.
‫من میرم توی تونل.
‫بهتره اون لامصب رو بندازی دور. ‫قیافه ـت خیلی داغون می زنه.
‫گور بابات.
‫میریم بالا.
‫مشکلی هست، پسر؟
‫از من می ترسی؟
‫جدی؟
‫کاش قدیما منو می دیدی.
‫الان اصلاً ترسناک نیستم.
‫ترسناک ندیدی، رفیق.
‫وقتی باهام آشنا بشی، ‫می بینی که خیلی هم آدم خوبی ام.
‫همیشه داری با اون بازی می کنی.
‫کتابه.
‫کتاب، بازی، هر چی.
‫این وسیله ها قیمتشون چنده؟
‫بذار اون لامصب رو ببینم.
‫همین الان!
‫بس کن.
‫بهتره به این پسر کوچولوت بگی مراقب باشه.
‫هیچوقت حق نداری بهش دست بزنی، می شنوی؟
‫تو دیگه انقدر خودتو معصوم جلوه نده.
‫توی حالت عادی نیستی.
‫آره معلومه که تو حالت عادی نیستم.
‫دارم جشن می گیرم، زن.
‫دستمزدی هم که می گیرم ‫خیلی خوبه.
‫برای تکمیلِ تونل و این چیزا،
‫خب، گفتم شاید تو هم بتونی ‫بیای از این نوشیدنی ها بخوری.
‫می دونم چون شوهرت مُرده،
‫نیاز به یه همنشینِ بزرگسالِ سنّتی داری.
‫می خوای برام حرفای عاشقانه بزنی؟
‫برو توی جنگل بازی کن، پسر.
‫بهت هشدار میدم خفه شی.
‫می خوای چه غلطی بکنی، کشیش؟
‫نه! الایژا فرار کن.
‫داری کجا میری، کشیش؟
‫زنیکۀ آشغال.
‫برام زنِ خوبی میشی؟
‫آقا، کمک کنید.
‫همیشه برام سؤال بود...
‫که نامزد کردن با یه زنِ خداپرست چطوریه.
‫شرط می بندم خیلی خفنه.
‫نمی تونی این کار رو بکنی.
‫من می تونم هر غلطی بخوام بکنم.
‫هِی!
‫حالت خوبه؟
‫همه چی خوبه. ‫داره طبق نقشه پیش میره.
‫آهای، آهای!
‫بس کن! بندازش.
‫بندازش.
‫همین الان!
‫تن لشِت رو بلند کن، پرایس.
‫کسی نمی خواد بهم بگه چه اتفاقی افتاده؟
‫اون بهمون حمله کرد.
‫حمله کرد؟ یعنی کتکت زد؟
‫منظورت اینه که می خواست...
‫عجب احمقِ خری هستی، پرایس.
‫مطمئنم نمی خوای این قضیه ‫به گوش آقای فیتزجرالد برسه.
‫می دونی که دلم نمی خواد.
‫اگه دوباره نگاه چپ بهم بکنه، بهش میگم.
‫شوالیۀ سفید، تو از کجا اومدی؟ هان؟
‫نامزد کشیش هستی؟
‫اون همسایه ـمونه.
‫جدی؟
‫عجب همسایه دار هم هست، مگه نه؟
‫اومد اینجا تا کمک کنه.
‫احسنت!
‫پرایس، برو توی وانتِ کوفتی.
‫دوباره همدیگه رو می بینیم، گُنده بک.
‫بهت قول میدم.
‫اونا کی هستن؟
‫چی می خوان؟
‫نیک، نیک، نرو.
‫خواهش می کنم، نرو.
‫چیو دارن قاچاق می کنن؟
‫نمی دونم. ‫نمی خوام بدونم.
‫باید برم.
‫الایژا، بیا بریم.
‫نیک!
‫لطفاً نرو.
‫می ترسم.
‫پسر، اگه بمونم، تو و مامانت از الان هم...
‫بیشتر توی خطر می افتید.
‫حداقل همین امشب رو بمون.
‫فقط برای اینکه مطمئن بشیم ‫پرایس برنمی گرده.
‫عصبانیش کردم.
‫خواهش می کنم.
‫«رِد» هستم، بفرمایید.
‫کدوم گوری هستی؟
‫متأسفانه نمی تونم اینو بهت بگم.
‫می دونی داری وارد چه مخمصه ای میشی؟
‫خب، اگه نمی شدم ‫یعنی توی کارم تبحّر نداشتم.
‫وقتی این مُهره رو دستگیر کنم،
‫می تونیم کل اون خونۀ وامونده رو خراب کنیم.
‫وای، تو واقعاً دیوونه ای، رِد.
‫باشه، اینو به دیدِ یه تعریف در نظر می گیرم.
‫پیدات کردم؟
‫فکر کنم پیدات کردم.
‫به نظرم یه کم داری خود رأی رفتار می کنی.
‫مردم این اطراف، آینده نگری ندارن.
‫هیچکس دنبال تحول نیست.
‫وقتی با یه پروژۀ آپارتمانی موافقت می کنم،
‫صدها شکایت به دفترم فرستاده میشه،
‫می دونی چرا؟
‫ملت می خوان بهار و تابستون، ‫دور و برشون سبز باشه.
‫و می خوان زمستون، برف سفید ‫داشته باشن، نه بِتُن.
‫با وجود اینا،
‫با تو و گروهت موافقم.
‫میگم شهر رو توسعه بدین ‫ولی درست انجامش بدین.
‫آره... خب، مکسین...
‫توی زندگیم خیلی چیزا بهم نسبت دادن.
‫خود رأی هیچوقت جزوشون نبوده.
‫ببین، این مدت داشتیم این همه زمین رو...
‫تا چند کیلومتری، ‫فقط به همین دلیل خالی نگه می داشتیم.
‫و من که تنها سرمایه گذارِ این پروژه هستم ‫اگه درگیرِ این ماجرا می کردمت،
‫خیلی ناراحت می شدی.
‫فکرش رو بکن، نه سرمایۀ خارجی ای هست، ‫نه خارجی ای هست.
‫استعدادِ پرورش یافتۀ بومی ‫که داره شهر رو می سازه.
‫پس اون، طرح قشنگیه.
‫اون شهردار میشه مطابق با رؤیای آمریکایی.
‫امیلیا، بهمون ملحق میشی؟
‫نه، ممنون.
‫ببخشید، اسمت رو یادم رفت.
‫متئو ـه.
‫متئو، تاکسی بگیر.
‫ببین اگه منتظر می مونه بیاد.
‫هیچی جذاب تر از زنی نیست ‫که تشکیلاتِ مدیریت شده ای رو اداره می کنه.
‫خوشحالم که می بینم ‫کسب و کارِت خوبه.
‫آره، از وقتی که پسرم فوت کرد...
‫خدا بیامرزش...
‫از اون موقع، این امیلیا ‫کسب و کارمون رو مثل یه امپراتوریِ کوچولو...
‫می گردونده.
‫هِی، همون همیشگی. ‫محتویاتش دو برابر باشه.
‫ای خدا.
‫باید حرفامون رو همینجا تموم کنیم، شهردار.
‫ولی مثل همیشه...
‫باعث افتخارم بود.
‫حالا...
‫حتماً اون مجوزها رو هر چه سریعتر بگیر، ‫باشه؟
‫به صلاح شهره، ‫کاری می کنم به صلاح تو هم باشه.
‫سخت نگیر، شهردار.
‫هر وقت حاضر بودین، ‫صورتحساب رو ببینید.
‫بگو «باد».
‫خب، چند بار تا حالا بهت گفتم ‫نباید بیای اینجا؟
‫شرمنده، یه مورد اورژانسی پیش اومده.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫کار تونل تموم شده دیگه؟
‫آره، آره، داریم تمومش می کنیم.
‫مورد اورژانسیت چیه؟
‫خانمِ کشیش! ‫پرایس رو داده بود دست یکی که نفله ـش کنه.
‫واقعاً؟
‫از آلونک اومدم بیرون...
‫و دیدم که این یارو ‫زده پرایس رو آش و لاش کرده.
‫تقریباً دکورِ صورتش رو به هم ریخته بود. ‫داغونش کرده بود.
‫این یارو کیه؟ ‫(به اسپانیایی)
‫نمی فهمم...
‫چی؟
‫این یارو کیه؟
‫قد بلند. مو سفید. ‫ولی کاربلد بود.
‫گمونم پرایس داشته ‫سر به سرِ بچه می ذاشته،
‫و خانم کشیش خوشش نیومده.
‫زنه اومد جلو و یه مُشت بهش زد، ‫بعدش هم این یارو...
‫یهویی بی هوا با یه بیل پیداش شد ‫و زد آش و لاشش کرد.
‫عه، پس کشیش هم همچین معصوم نیست.
‫خیلی خب. نباید کاری به بچه اش می داشتید.
‫وقتی یه مادر رو عصبانی می کنید...
‫اوضاع قاراشمیش میشه.
‫باید بریم با این یارو صحبت کنیم.
‫یه گپی بزنیم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫این معاملۀ اول باید انجام بشه،
‫تحت هر شرایطی، سرِ وقت!
‫بعداً میریم بهش سر می زنیم، ‫این رفیق مو سفیدمون رو می بینیم،
‫و با هم کنار میایم.
‫عالیه. توازن برقرار میشه.
‫می بینی چی شد، «باد»؟
‫نباید اینجوری بشه.
‫نباید کاری کنم که امیلیا ‫از کنترل خارج بشه.
‫هیچوقت عاقبت خوبی برای هیچکس نداره.
‫پس به پرایس بگو...
‫کاری به کارِ اون مادر و پسرِ بدبخت...
‫نداشته باشه.
‫این یارو چی؟
‫آخه اگه پرایس ببینتش، ‫بیکار نمی شینه.
‫میره دنبالش.
‫پرایس هیچ غلطی نمی کنه.
‫وقتی کارمون تموم شد، ‫می تونی به حسابش برسی.
‫می تونی به حساب همه ـشون برسی.
‫ولی اون تونل... ‫اون تونل باید تموم بشه.
‫پسرته؟
‫بود.
‫چطور مُرد؟
‫امیلیا با چاقو گلوش رو بُرید.
‫خبر نداشتم.
‫چی؟
‫خبر نداشتم.
‫معلومه که خبر داشتی.
‫ممنون که اینجا موندی تا اون خوابش ببره.
‫شرمنده که نگهت داشتیم.
‫اگه می خوای به خاطر مصرفِ این نوشیدنی ‫قضاوتم کنی، خب بکن.
‫فکرش رو می کردم.
‫قبلنا حتی از فکر کردن بهش هم بدم می اومد.
‫اینکه نوشیدنی بخوری ‫تا غم هات رو پوشش بدی، همیشه به نظر...
‫کارِ آدمای ضعیف بود.
‫لازم نیست برای من اعتراف کنی.
‫اینم یه خصوصیت دیگه از شما کاتولیک هاست...
‫که همیشه ازش خوشم می اومده: اعتراف کردن! ‫(از آئین اصلی کاتولیک هاست)
‫کار سختیه که سفرۀ دلت رو ‫برای یه غریبه باز کنی.
‫می فهمم که یه چیزی مثل خوره ‫افتاده به جونت.
‫یه چیزی هم مثل خوره افتاده به جون من.
‫گناه کردن.
‫شوهرم کل عمرش با موعظه کردن توی کلیسا ‫از گناه کردن پرهیز می کرد.
‫ایمانش رو در اولویت اول گذاشت،
‫و همیشه خیلی افتخار می کردم که زنش هستم.
‫ولی طولی نکشید ‫که پاش به گناه باز شد.
‫همه ـش به خاطر خشمش.
‫یه...
‫یه مردِ جَوون، توی تصادف ماشین...
‫دخترمون رو ازمون گرفت.
‫تو حالت عادی نبود.
‫الیزابت فقط می خواست ‫سوار یه ماشین بشه و بره خونه...
‫ولی اون... تنها کسی بود که مُرد.
‫اون یارو زنده موند و حبسش رو گذروند،
‫ولی «دان» نمی تونست...
‫این قضیه رو فراموش کنه.
‫این موضوع داشت نابودش می کرد، ‫کلیسامون به مشکل خورده بود.
‫بعدش یه تصمیم وحشتناک گرفت.
‫فهمید که امیلیا و فیتزجرالد...
‫واقعاً چیکاره هستن.
‫به من نگفت، ولی می دونست ‫اونا چه جور آدمایی هستن.
‫رفت پیش اونا تا براش انتقام بگیرن.
‫اون مَرد رو گرفتن و کُشتنش.
‫«دان» روحش رو به شیطان فروخت.
‫الان باید بذارم از زمینم استفاده کنن.
‫این اعتراف من بود.
‫این چیزیه که مثل خوره به جونم افتاده.
‫من یه سِری آدم کُشتم.
‫اکثراً حقشون بوده.
‫بعضی هاشون رو خیلی مطمئن نیستم.
‫حاضری دوباره هم این کار رو بکنی؟
‫اگه دلیل خوبی داشته باشم، آره.
‫وضعیت ما رو ببین!
‫دوتا آدمی که هیچ امیدی بهمون نیست.
‫تو و پسرت باید از اینجا برید.
‫شدنی نیست.
‫من کلیسام رو دارم.
‫بابا آخه شوهر و دخترم اینجا خاک شدن.
‫فکر می کنی این آدما کارشون رو می کنن و میرن؟
‫اینجا دو تا گزینه داریم.
‫وقتی پلیس ها تونل رو پیدا کنن...
‫یا با اونا دستگیر می شید،
‫یا اینکه اونا میان تو و پسرت رو می کُشن.
‫پس اگه از اینجا نَرید، ‫مجبورید تکلیفشون رو مشخص کنید.
‫تکلیفشون رو مشخص کنم؟
‫ظاهراً این تنها راه حل ـه.
‫من کسی رو نمی کُشم.
‫نگفتم تو بکُشی.
‫نمی خوام هیچوقت کسی از جانبِ من کُشته بشه.
‫نمی دونم دارن چیکار می کنن ‫ولی به من و پسرم نیاز دارن.
‫بعدش میرن و می تونم به زندگیم ادامه بدم.
‫اونا مال خواهرم بودن.
‫از اینا جمع می کرد.
‫چی می خونی؟
‫«سفرهای گالیور».
‫برگشتی؟
‫آره.
‫امروز صبح برمی گردی تو شهر...
‫تا شُرَکای تجاریت رو ببینی، آره؟
‫یه سر میرم کلیسا، ‫بعدش میرم ببینم...
‫فیتزجرالد می تونه این قضیه رو ‫فراموش کنه یا نه.
‫منم باهات میام.
‫بعدش چی؟
‫نمی دونم.
‫بهش بگو منو استخدام کردی.
‫برای چه کاری استخدامت کردم؟
‫کارهای مختلف.
‫فقط بذار بفهمن که یه مدت قراره اینجا باشم.
‫خب، اوضاع اونقدر که انتظارش رو داشتیم ‫بدونِ مشکل پیش نمیره...
‫مگه نه، کاترین؟
‫خب، اومدم بهتون بگم...
‫که دیگه براتون مزاحمتی ایجاد نمی کنیم.
‫البته تا الان هم اینطور نبوده.
‫از حق نگذریم، تقصیر افراد شماست که خیلی...
‫خیلی چی؟
‫بی فرهنگن؟ بی ادبن؟ شعور ندارن؟
‫خودم می دونم. برای همین اجیرشون کردم.
‫تا کار رو به نتیجه برسونن.
‫خیلی مشابه شرایطِ دوستت.
‫نیک بودی، آره؟
‫یه چیزی رو بهم بگو، نیک.
‫چی شده که مَردی مثل تو بیاد اینجا...
‫توی همچین شهر کوچیکی؟
‫(صحبت به اسپانیایی)
‫هیس، هِی!
‫بچه ها، دخترخونده ام رو می بخشید.
‫بعضی وقتا خیلی احساساتی میشه.
‫فقط داشتم رد می شدم.
‫ولی الان فکر کنم یه مدت بمونم.
‫اون فقط یه کلبه توی ملکِ بغلیِ ما...
‫اجاره کرده.
‫کاترین استخدامم کرد ‫تا یه کم خونه اش رو تعمیر کنم.
‫جدی؟
‫آدم خیلی ماهری هستم.
‫خب، شرط می بندم که همینطوره، پسرم.
‫و بدونِ شک، الان دیگه از کارمون خبر داری.
‫یه ماه وقت دارید، ‫بعدش تونل رو می بندیم.
‫نه، صبر کن!
‫بعدش، از زمینش می رید بیرون.
‫باشه باشه.
‫الیزابت.
‫ممنونم.
‫قبل از رفتن اینو بخور.
‫نمی خوری؟
‫برید گُم شید.
‫کاترین، بعداً می بینمت.
‫اون یارو دردسرساز میشه.
‫نه برای مدت زیادی.
‫من...
‫چی شده؟
‫خیلی عصبانی ام. ‫چطور جرئت می کنی باهام حرف بزنی؟
‫- کاترین، کاترین، آروم باش. ‫- نه...
‫با یه ماشین دیگه برگرد.
‫می دونی چیه؟
‫دیگه هیچوقت پات رو توی ملکِ من نذار.
‫- کاترین... ‫- نه.
‫کاترین.
‫آره، الان دارم می بینمش.
‫می خوای الان انجامش بدیم؟
‫توی شهر نه.
‫فهمیدم.
‫یه کم دیگه صبر کن، رفیق.
‫با یه بیل می زنم دماغش رو له می کنم.
‫با خودم آوردمش.
‫این احمقانه ترین چیزیه که تا حالا شنیدم.
‫مو سفید، کلاه شاپوی خاکستری.
‫یافتم!
‫«بون». ‫(نیک بون)
‫تکون نخور، ‫همینجوری برو جلو.
‫چی شد؟
‫اون کیه؟
‫انگار بالاخره پیدات کردم، ‫در معرض دید قایم شده بودی.
‫هوشمندانه بود ولی دیگه تکراری شده!
‫احتمالاً فکر می کنی یکی از...
‫اون آدمایی هستم ‫که اجیر شدن تا بیان بکُشنت.
‫لعنتی!
‫می خوام ببرمت یه سفر کوچولو.
‫کجا؟
‫بلیطِ یه طرفه به واشینگتن.
‫راستی، یادم رفت خودمو معرفی کنم. ‫مأمور «رِد» هستم.
‫خوشوقتم.
‫واقعاً غافلگیر شدم ‫که پیدا کردنت انقدر راحت بود.
‫وقتی موقعیت مکانیت رو پیدا کردیم،
‫فقط یه مخبرِ مادرزاد لازم بود ‫تا لو بدتت.
‫خیلی خب، باید جفتشون رو بگیریم...
‫و ببریمشون بیرونِ شهر.
‫گند نزنی به این قضیه، پرایس.
‫خودم می دونم باید چیکار کنم.
‫باشه.
‫میشه این دستبندها رو به خودت ببندی؟
‫سعی کن معرکه نگیری ‫و کار رو برای خودت سخت تر نکنی...
‫شماها کدوم خرایی هستید؟
‫خفه شو.
‫بیا قال قضیه رو بکَن.
‫من لولو خورخوره هستم.
‫حالا جفتتون بیاید توی ماشینِ کوفتی.
‫متأسفانه همچین کاری نمی کنم.
‫راهت رو بکِش و برو، رفیق.
‫من اینجا خونه اجاره کردم.
‫من یه حرفی رو دو بار نمی زنم!
‫می زنم تیربارونت می کنم، کثافت.
‫گندش بزنن.
‫سلام، «باد» هستم.
‫می دونم کی هستی. ‫انجام شد؟
‫نه، یه مشکلی پیش اومد.
‫نگرفتیمش. ‫به مشکل خوردیم.
‫یه نفر دیگه می خواد شرش رو کم کنه.
‫نمی دونم، شاید زده باشتش، نمی دونم.
‫الان تو راهِ خونۀ کشیش هستیم،
‫بعدش میریم توی کلبۀ آشغالدونیش ‫و یه بررسیِ تر و تمیز می کنیم.
‫باشه. دیگه گند نزنید.
‫راستی، یه چیز دیگه. ‫کشیش و بچه هه رو بکُشید.
‫چیزی نمیشه.
‫نه، بهت که گفتم، نمی خوام بیای اینجا.
‫اونا خودت و پسرت رو می کُشن.
‫باید این حرفم رو باور کنی.
‫لعنتی! لعنتی!
‫می دونم داری سعی می کنی کمک کنی ‫و بابتش قدردان هستم.
‫بذار ببینم.
‫گندش بزنن.
‫اون پلیس لامصب اینجاست. ‫گندش بزنن.
‫زنگ می زنم خانمِ رئیس. ‫تو خونسردیت رو حفظ کن، پرایس.
‫خفه خون بگیر، بابا.
‫همینه.
‫برو بریم.
‫آهای، کشیش عوضی!
‫پاشو بیا بیرون.
‫اون کار می کنه؟
‫نمی دونم.
‫یه چیزی برات آوردم.
‫برای خودت و بچۀ لعنتیت.
‫میرم باهاشون صحبت کنم.
‫خفه خون بگیر، پرایس.
‫میرم جفتشون رو توی زمین، خاک کنم.
‫گندش بزنن! کثافت!
‫خیلی وحشیانه بود، گاوچرون.
‫اونجوری که پرایس رو کُشتی رو میگم. ‫در حقم لطف کردی.
‫در کل می خواستم اون احمق رو بکُشم.
‫گلوله هات تموم شدن، آره؟
‫کجایی؟
‫گور بابات.
‫گندش بزنن.
‫30 دقیقه دیگه می رسیم.
‫تموم شد؟
‫«باد»؟
‫تموم شد.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫برو!
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫خب دیگه، کارمون تمومه.
‫بازم گلوله برای این داری؟
‫کاترین، بازم گلوله داری؟
‫من می دونم گلوله ها کجان.
‫باید از اینجا بریم.
‫باید الایژا رو نجات بدم.
‫وقت نداریم. ‫اونا همین الان تو راهن.
‫اگه سر جامون بمونیم، ‫شانسمون بیشتره.
‫ای خدا!
‫بون.
‫گوشی های امروزی خیلی خوبن. ‫میشه ردشون رو زد.
‫چون ممکنه یه نفر ماشینت رو برداره و بدزده.
‫برای این کارها وقت نداریم.
‫حتی فکرش هم نکن.
‫حالا، دوتایی قدم زنان می ریم سمتِ ماشینم.
‫من جایی نِمیرم.
‫مطمئنی؟
‫هر لحظه ممکنه یه سری آدم...
‫از اون تپه بیان ‫که آماده ان همه ـمون رو بکُشن.
‫داریم وقت رو تلف می کنیم.
‫برام مهم نیست.
‫تنها چیزی که می خوام ‫اینه که تو رو سوار هواپیما کنم.
‫حالا راه بیفت.
‫اونا رو اینجا تنها بذارم که بمیرن؟
‫کیا رو؟
‫الایژا.
‫پسر، بهتره خودتو درگیرِ این مسئله نکنی.
‫می دونی وقتی به روی یه مأمور فدرال ‫اسلحه می کِشی، چی میشه؟
‫من می دونم.
‫برو کنار شومینه.
‫عجب شیر تو شیری شده!
‫اونو بده من.
‫می خواییم چیکار کنیم؟ همشون رو بکشیم؟
‫آره.
‫سر جمع، 5نفرن.
‫6نفرن.
‫خانم، نمی دونم شما و پسرتون ‫چه طوری درگیرِ این مَرد شدین...
‫اما باید بدونید براتون ضرر داره.
‫اون یکی از بیرحم ترین خلافکارهای کشوره.
‫جانم؟
‫از برنامه عقب نیفتادیم؟
‫نه، اصلاً.
‫کاترین چی شد؟
‫با نقشه دوم پیش می ریم.
‫امیلیا، این جوری اوضاع پیچیده می شه.
‫اگه می خوای این کار رو بکنی، باید سر به نیستشون کنی.
‫می کنم.
‫گوش کن...
‫نیازی نیست درد بکشن، فقط بمیرن.
‫به روی چشم.
‫کجا می ری؟
‫می تونم یه کاری کنم که بهمون صدمه ای نزنن.
‫فیتزجرالد شوهرم رو می شناخت. ‫با هم دوست بودن.
‫منو نمی کشن.
‫اونی که می ره بیرون، باید من باشم.
‫من پلیسم، به حرفم گوش می دن.
‫خفه شو.
‫نمی تونم بذارم بری بیرون.
‫مامان؟ مامان؟
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫واقعاً به همه این افراد نیاز داری، امیلیا؟
‫دارم احتیاط می کنم.
‫دیگه کافیه.
‫خیلی وقته که دارن بهم زور می گن و می ترسوننم.
‫به تو یا پسرت صدمه نمی زنم، کشیش.
‫اما اون مردی که داخله، باید بمیره.
‫بعدش مثل همیشه کارمون رو ادامه می دیم.
‫می شه همین حالا قضیه رو فیصله بدیم.
‫خیلی وقته که دارم سعی می کنم ‫با کاری که شوهرم کرده...
‫زندگی کنم.
‫سعی کردم برای پسرم کم نذارم.
‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫کمکش کن.
‫نمی شه که هیچ کاری نکنیم.
‫هر کاری خواستی بکن، امیلیا.
‫اما این بدون که دیگه زندانیتون نمی مونم.
‫بهشون می گم اون چیکار کرده.
‫قراری که گذاشته و کاری که تو کردی!
‫خدا به روحِ من و روحِ تو رحم کنه.
‫فکر می کردی من وجدان دارم؟
‫که شب ها با دونستنِ اینکه چیکار کردم راحت نمی خوابم؟
‫چون راحت می خوابم. ‫این حرفی که می زنم رو باور کن:
‫بعد از اینکه تو و پسرت رو کشتم...
‫قصد دارم امشب برم خونه...
‫و سرم رو بذارم روی بالشت و خیلی آروم بخوابم
‫آروم باشید. ‫(به اسپانیایی)
‫این شد یه چیز، کشیش.
‫نه!
‫الایژا، الایژا، الایژا!
‫اگه بری بیرون، می کشنت
‫حرفم رو باور کن! خب؟
‫این رو بگیر، برو تو اتاقت و مخفی شو.
‫خوبی؟
‫برو.
‫اگه پدرخونده رقت انگیزم می ذاشت...
‫زودتر از این ها می کشتمت.
‫اگه دست من بود، همتون رو می کشتم...
‫و راحت زمینتون رو می گرفتم.
‫فکر می کردی کسی میاد نجاتت می ده؟
‫الایژا!
‫شلیک کنید. ‫(به اسپانیایی)
‫شلیک کنید. یالا! ‫(به اسپانیایی)
‫اگه جون سالم به در بردیم، تو هم باهام میای.
‫قبول؟
‫مأمور ویژه اف.بی.آی، «لوید رِد» هستم.
‫در محدوده گذرگاه «بریکر» زیر آتیش سنگین هستم.
‫همین حالا نیروی پشتیبانی لازم دارم.
‫تیرهام تموم شد.
‫بیا.
‫باید برم پیشش.
‫با 3 شماره، راه می افتیم.
‫به نظرم اونقدرها هم آدم عوضی ای نیستی.
‫به همین راحتی؟
‫خیلی ترسیدی؟
‫بیا یه خرده خوش بگذرونیم.
‫باشه.
‫کافیه.
‫کاترین.
‫هی، هی، چیزیت نمی شه.
‫الایژا! الایژا!
‫کاپشنت رو بده من.
‫یالا، بده ش من.
‫همونجا نگهش دار.
‫خوب می شی.
‫حالش خوب می شه.
‫بیا، مامانت رو بگیر.
‫بگیرش. نگهش دار.
‫(بعد از تیتراژ ادامه دارد...)
‫برو گورت رو گم کن!