‫الهام گرفته از داستانی واقعی...
‫یالا!
‫بجنب!
‫یالا! بجنب! پا بزن!
‫بجنب دیگه!
‫برو! پا بزن!
‫- برو! ‫- پا بزن!
‫واقعا کارش خوبه، ها؟
‫- بجنب. ‫- به خوبی تو نیست.
‫- فشار بیار! ‫- ساندرا سینکلر هستم...
‫در استخر لانگ سنتر.
‫پارسال، وقتی ستاره ی تیم شنای ‫دبیرستان کلیرواتر، کایل کانلان...
‫بعد از برجا گذاشتن 5رکورد ایالتی فارغ التحصیل شد،
‫به نظر می اومد شاید دوران باشکوه تیم تورنیدوز تموم شده باشه.
‫اما ستاره ی نوظهور، داناوان پک...
‫که اخیرا به مسابقات قهرمانی ملی سال سومی ها دعوت شده،
‫در آستانه ی شکستن اون رکورد هاست.
‫یالا، پر قدرت تموم کن! ‫پر قدرت تموم کن!
‫آره!
‫باریکلا، بچه ها.
‫هی، هی، هی. احسنت. احسنت.
‫- اینم از ایشون. ‫- سلام، بچه ها. هی، مسابقه ی خوبی بود، ها؟
‫اریکلا، مرد.
‫ایول. آفرین.
‫- کایل، چطوری؟ ‫- خوبم، خوبم.
‫می دونی، اومدم یه سر بزنم که خداحافظی هام رو بکنم.
‫مربی، پسر خاله ام، ساویر رو یادته؟
‫اوه، البته.
‫پس تو هم قراره روزی بیای چند تا کاپ برام ببری؟ ها؟
‫پس دوشنبه، ها؟
‫بله، قربان.
‫- می دونی کجا می خوان بفرستنت؟ ‫- نه، قربان.
‫امیدوارم اونجا استخری باشه...
‫چون ارتش داره شناگر قهاری رو می گیره.
‫مرسی
‫مواظب خودت باش، پسر.
‫خب، خب.
‫سرباز. تو اینجا چیکار می کنی؟
‫باید می اومدم به چشم خودم ببینم اوضاع چقدر ناجور شده.
‫زمانم رو دیدی؟
‫آره.
‫می دونی که رکورد هات توی مشتمه، نه؟
‫یعنی می گم، وقتی برگردی، دیگه اسمی ازت نیست.
‫اوه، این چالشه؟
‫هر وقت بگی، هر جا بگی.
‫- من این رو می ذارم اینجا. ‫- بیا این ها رو جابجا کنیم.
‫همیشه می دونستم همچین روزی می رسه.
‫پدرش، پدربزرگش...
‫گمونم خواهر باهوش تره تویی. ‫تو با ارتش ازدواج نکردی.
‫از بالا!
‫خب ساویر چطوره؟
‫خیلی خوب نیست. ‫توی تمام درس ها 12،10 گرفته.
‫و این کلاس تابستونیش یه جورایی تقصیر منه.
‫- بلند بنداز! ماشالا! ‫- برو که رفتیم، ته خط!
‫هی، کایل.
‫این جدیده؟
‫نه، یه دونه قدیمی رو دارم تعمیر می کنم.
‫ایول.
‫خب...
‫بابت کلاس تابستونی حسابی هیجان زده ای، ها؟
‫شوخی می کنم.
‫خب، ولی جدی. یعنی می گم، ‫حداقل باعث می شه از اینجا بزنی بیرون، نه؟
‫هی، یه قولی بهم بده.
‫تو قرار نیست تمام تابستون رو اینجا بشینی.
‫خیلی خب، حالا چه طوره بزنی بیرون و چند تا دوست پیدا کنی؟
‫برای چی؟
‫هی.
‫منو نگاه کن، ساویر.
‫این مثل قضیه پدرت نمی شه، خب؟
‫من گم و گور نمی شم.
‫من فقط 10دقیقه می رم اونجا و بعد زود برمی گردم...
‫و من و تو می تونیم با هم چند تا مدال طلا ببریم. ‫چطوره؟
‫منم همین رو می گم. ‫فکر می کردم یه روز می خوای برای المپیک تمرین کنی.
‫خب، برنامه اش رو دارم. ‫فقط اینکه تمرین کردن هزینه بره.
‫پس یه خرده توی ارتش خدمت می کنم ‫و اون ها پول همه چی رو می دن.
‫هی.
‫یه چیزی برات گرفتم.
‫واقعا؟
‫حالا هر جا که بری، انگار کارگاهت هم همراهته.
‫هی، یالا، رفیق. ‫بیا با هم برگردیم به مهمونی.
‫باید تا نرفتم با هم خوش بگذرونیم. مگه نه؟
‫بعدا میام.
‫خیلی خب.
‫به سلامت.
‫زنگ بزن.
‫- حتما. دوستت دارم، مامان. ‫- منم دوستت دارم، کایل.
‫یا خدا.
‫هی!
‫هی! هی، بچه جون! ‫گوشی داری؟
‫پلیس، مورد اضطراریتون چیه؟
‫سلام. ‫نمی دونم. نمی دونم به کی زنگ بزنم.
‫من در خلیج نیمان حاشیه ی بزرگراه اِی90 هستم ‫و اون توی آبه.
‫صبر کن، نزدیکتر نشو. به نظر دلفینه.
‫- شما دکترید؟ ‫- نه، نه، نه. من نگفتم...
‫اوه، تو رو خدا.
‫از دستت کفریم.
‫هیس. نه، چیزی نیست. چیزی نیست.
‫باید تو رو از شر این خلاص کنم.
‫هی!
‫داری چیکار می کنی؟ بیا این طرف. ‫صبر کن. من الان میام.
‫خیلی خب، بچه ها.
‫اونجاست.
‫تو آزادش کردی؟
‫آروم، هیزل.
‫عزیزم، بیا این طرف.
‫مراقب باشین. جای جناغ سینه اش رو داشته باشین.
‫- مراقب باله اش باش، هیزل. ‫- می دونم.
‫یه چیزی بیارین این طناب ها رو ببریم.
‫اون ماده ست.
‫اوه، واقعا داره می لرزه. ‫چیزی نیست. هیس، هیس.
‫هی، از کِی اینجاست؟
‫نمی دونم.
‫اوه، گوش کن، بابا. ‫صدای جیک جیک پرنده درمیاره.
‫آره، صدای جیک جیک پرنده درمیاره، مگه نه؟
‫برانکارد رو بیارین.
‫خیلی خب، کِلی. داریم میایم.
‫خیلی خب، شما دیگه می تونین برین.
‫و با شماره ی ۳ بلند می کنیم، خب؟ ‫یک، دو، سه.
‫چشم هاش بسته شدن.
‫کارت با چاقو خوب بود.
‫سمت من، یه خرده میله ات رو بیار پایین.
‫خیلی خب، سمت منو بدین بالا.
‫"حرف اضافه" کلمه ایه ‫که محل رو نشون میده.
‫حالا کسی می تونه بهم بگه،
‫عبارت اضافی از چی تشکیل میشه؟
‫خیلی خب؟ یه حرف اضافه باید باشه.
‫و مفعول حرف اضافه ‫یه اسم، ضمیر، یا اسم مصدره...
‫ممنون که بهمون ملحق شدی، آقای نلسون.
‫راستی، اون روز ‫یه کم از تکالیفت رو جا گذاشتی.
‫بیا اینجا.
‫حالا برو بشین.
‫فکر کنم الان بهتون گفتم عبارت اضافی چیه...
‫یادتونه؟ ‫"من از مادربزرگم بیسکوییت گرفتم."
‫چی؟
‫چه جوری اومدی اینجا؟
‫هیس! چخه.
‫هیس. برو. هیس.
‫برو. بزن به چاک.
‫روفوس، نه. نه، کمک. ‫ماهی ها رو بردار. چخه، چخه!
‫- گمشو. برو! ‫- روفوس، نه.
‫نه، نه، روفوس. چخه، چخه. برو رد کارت.
‫درش رو بده من!
‫روفوس بد. بد.
‫من اسمش رو روفوس گذاشتم ‫چون اون روی پشت بوم زندگی می کنه.
‫یه روز همینجوری سر و کله اش پیدا شد ‫و حالا فکر می کنه صاحب اینجاست.
‫- من دیگه باید... ‫- کجا میری؟
‫نمی خوای اون دلفین رو ببینی؟
‫مگه واسه همین نیومدی؟
‫تو همون پسره توی ساحل هستی، نه؟
‫خیلی خب. ولی به بابام چیزی نگو.
‫اون نمی خواد کسی نزدیک حیوون های مجروح بشه.
‫اصلا چه جوری اومدی تو؟
‫در پشتی باز بود.
‫اوه، گندش بزنن.
‫وظیفه ی منه که قفلش کنم ‫ولی همیشه یادم میره.
‫بیا.
‫تمام اینا واسه اون دلفینه؟
‫وینتر؟ نه، اون هنوز نمی تونه از اینا بخوره. ‫به زور تکون می خوره.
‫من این اسم رو روش گذاشتم.
‫ما یه سامر و آوتومن هم داشتیم. ‫اونا به اقیانوس برگردونده شدن.
‫فکر کنم اسم فصل خوش شانسی میاره.
‫اینا واسه دلفین های دیگه بودن، ‫ولی چون ریختن کف زمین...
‫حالا دیگه واسه لاک پشت هان. ‫ما خیلی روی غذای دلفین ها سخت گیریم.
‫غذاشون رو از همونجایی می گیریم ‫که رستوران ها ماهی شون رو می گیرن.
‫بابام میگه اونا بهتر از ما غذا می خورن. ‫البته اگه سوشی دوست داشته باشی، که من متنفرم ازش.
‫تو خیلی حرف نمی زنی، نه؟
‫و اینا استخر های طبقه ی بالا هستن، ‫که دلفین هامون اینجان.
‫و اینا هم کریستا و پاناما هستن.
‫دست تکون بده.
‫چی؟
‫دست تکون بده.
‫خیلی باهوشن، ها؟
‫می دونی دلفین ها باید ‫توی استخر کنار دلفین های دیگه باشن؟
‫قانونه، چون اونا خیلی اجتماعی هستن. ‫مثل ما . یا به هر حال مثل من.
‫بیا.
‫از وقتی اومده اینجا تکون نخورده.
‫حتی چشم هاش رو باز نکرده.
‫هیزل.
‫سلام، فیبی.
‫اون کیه؟ می دونی که بابات دوست نداره ‫کسی بیاد اینجا، عزیزم.
‫می دونم، ولی این بود ‫که طناب رو ازش باز کرد.
‫فقط می خواست ببینه حالش چطوره.
‫حالش خوب نیست.
‫کلی بافت مرده داره.
‫جریان خون دمش ‫مدت زیادی قطع بوده.
‫خیلی خب. ممنون.
‫صدای جیک جیک.
‫بجنب، تو باید بری. ‫به بابام چیزی نگو.
‫اوه، هی.
‫راستی من هیزلم.
‫مثل رنگ فندقی چشم؟
‫ساویر.
‫من اومدم خونه، ساویر.
‫ساویر.
‫چند بار باید ازت بخوام که لطفا...
‫بیا، پسرم. ‫بیا بریم توی تختت.
‫- چی؟ ‫- بیا.
‫تکلیف فردا.
‫جملات رو بردارین، توی نمودار ترسیم شون کنین.
‫چی رو جدا می کنین؟ ‫عبارات اضافی.
‫- به نظر فقط داره بدتر میشه. ‫- من گرفتمش.
‫خب، جریان خون مدت زیادی قطع بوده.
‫فکر می کنی مشکل چیه؟
‫هر کار ازمون برمیومده براش کردیم.
‫عفونتش خیلی زیاده.
‫آنتی بیوتیک موضعی رو افزایش بدیم؟
‫خیلی جواب نمیده. ‫بافت مرده خیلی زیاده.
‫بیچاره. ‫به نظر داره تسلیم میشه.
‫نمی تونیم مجبورش کنیم بخواد زنده بمونه. ‫خودش باید اینو بخواد.
‫هی. هی. برو. چخه. بس کن.
‫بس کن. ول کن.
‫برو. برو. هیس.
‫بس کن. برو. بزن به چاک.
‫هی.
‫بیا اینجا.
‫بدو بیا اینجا.
‫خب تو کی هستی؟
‫چه جوری اومدی اینجا؟
‫بابا، بابا. ‫این همون پسره توی ساحله، یادته؟
‫هیزل، تو قوانین رو می دونی.
‫خب؟ هیچ کس اجازه نداره ‫به این بخش بیمارستان بیاد.
‫اگه می خوای توی تایم ملاقات برگردی...
‫کلی؟
‫اون بیدار شد.
‫همون صدای جیک جیکه. ‫واسه اون این صدا رو درمیاره.
‫میشه یه دقیقه بیای اینجا؟
‫بیا، چیزی نیست.
‫می خوام توی یه کاری کمکم کنی.
‫بچه ها، میشه اونو بیارین لبه ی استخر؟
‫کل روز رو اینقدر تکون نخورده بود.
‫یالا دستت رو بذار روش.
‫چیزی نیست.
‫بابا، بیا اینجا.
‫اون واقعا ازش خوشش میاد. ‫عیبی نداره اون بازم برگرده؟
‫نمی دونم.
‫بجنب، پسرم.
‫آماده شو، دیرت میشه.
‫سلام، مامان. فکر کردم امروز زود برم، ‫یه خرده توی درس هام پیش بیفتم.
‫هیزل؟
‫دکتر کلی؟
‫هیزل؟
‫چی شده؟
‫چیزی نیست.
‫دمش خیلی عفونی شده بود.
‫بابام گفت باید قطع بشه.
‫ولی اونا با کمک دم شنا می کنن.
‫اگه نتونه شنا کنه ‫چه جوری می خواد زنده بمونه؟
‫نمی دونم.
‫من چاره ای نداشتم، بچه ها.
‫حداقل الان شانسی داره.
‫قبل اینکه بری خونه ‫آلاسکای لیموناد می خوای؟
‫خودم درست می کنم.
‫نه، ممنون. احتمالا دیگه بهتره برم.
‫نمی دونم.
‫هیچی مثل آلاسکا های لیموناد نوه ام...
‫تلخی خبر بد رو از بین نمی بره.
‫بیا.
‫مهمون من.
‫شما همیشه کنار آب زندگی می کردین؟
‫بابابزرگم میگه ما توی رگ هامون آب شور داریم.
‫که راستش تا ۶ سالگی باورم می شد.
‫اون که اونجاست قایق اونه.
‫وقتی بابام پسر بچه بود، ‫اونا با اون قایق تمام دنیا رو گشتن.
‫بابای تو چیکار می کنه؟
‫نمی دونم.
‫اون حدودا ۵ سال پیش گذاشت رفت.
‫نمی دونیم اون کجاست.
‫هیچ وقت زنگ نمی زنه، نامه نمی نویسه.
‫خب، مامان تو چیکار می کنه؟
‫وقتی ۷ سالم بود مرد.
‫هیچ وقت زنگ نمی زنه، نامه نمی نویسه.
‫بیا.
‫من تمام روزم رو این بالام. ‫تکالیفم رو انجام میدم، همه کار اینجا می کنم.
‫من خونه درس می خونم. ‫واسه همین اینقدر وراجم.
‫تو از مدرسه خوشت میاد؟
‫خب، تقریبا تمام درس ها رو میفتم.
‫احتمالا هنوز درسی رو پیدا نکردی ‫که جذبت کنه.
‫وینتر می میره؟
‫امیدوارم نمیره.
‫- سلام، ویرجینیا. ‫- صبح به خیر، ساویر.
‫اینم از ایشون.
‫صبح به خیر.
‫- سلام، هیزل. ‫- سلام.
‫- حالش چطوره؟ ‫- .سعی داریم بهش غذا بدیم
‫پدیالیت. شیر خشک.
‫اون نمی خواد.
‫بیاین فعلا بی خیال بشیم.
‫شنا بلدی؟
‫من؟
‫فیبی تمام شب رو پیشش بوده. ‫اون باید یه کم بخوابه.
‫تو شنا بلدی؟
‫بیا تو.
‫چیزی نیست.
‫بیا. من دارمت.
‫ماشالا.
‫خیلی خب، بیا اینجا کنار فیبی.
‫می بینی چه جوری نگهش داشته؟
‫خیلی خب، دست راستت رو ببر اون زیر. ‫عالیه.
‫اون یه جورایی سنگینه، پس...
‫- اینجوری؟ ‫- خیلی خب، آره.
‫خیلی خب، سوراخ بینیش رو روی آب نگه دار. ‫حواست به چشم هاش باشه.
‫- من بعدا میام پیش تون، خب؟ ‫- کجا میری؟
‫جلسه ی هیئت مدیره دارم.
‫الان بزنم خلاصت کنم؟
‫فقط میشه حواست به بچه ها باشه؟
‫چرا؟ اونا رو به راهن.
‫اون تویی که به مراقبت نیاز داری.
‫فقط ما نیستیم، ‫تمام شرکت های عام المنفعه اینجورین.
‫هر کسی که به کمک هزینه ی دولتی اعتماد کنه.
‫گلوریا، اونا حیواناتی ندارن ‫که جون شون بهشون وابسته باشه.
‫ولی ما اینجا داریم توی بدهی دست و پا می زنیم.
‫و طی ۶ ماه گذشته ‫دو تا کمک هزینه ی بزرگ مون رو از دست دادیم.
‫خبر خوبی هم هست. ‫هنوز یه پیشنهاد درجه یک واسه بررسی داریم.
‫- میشه لطفا برگردم سر کارم؟ ‫- اون آدم بدی نیست.
‫علاوه بر قیمت پیشنهادی مناسب...
‫اون حاضره هزینه ی جا به جایی ‫تمام حیوون ها رو بده.
‫این چیزیه که فلوریدا نیاز داره، یه هتل دیگه.
‫می تونیم بدهی هامون صاف کنیم ‫و یه جایی واسه حیوون ها جور کنیم.
‫بعد شاید یه روزی دوباره جمع بشیم.
‫- قطعا نمی تونیم با روال فعلی ادامه بدیم. ‫- درسته.
‫هنوز وقت هست. ‫شاید یه شرکت اسپانسر پا پیش بذاره.
‫یا شاید روفوس توی وقت آزمایی برنده بشه.
‫بچه ها، میشه یه خرده بیارینش نزدیک تر؟
‫یالا، وینتر.
‫اون نمی خوره.
‫بیاین لوله رو امتحان کنیم.
‫چطوره بذاری ساویر امتحان کنه.
‫- می خوای امتحان کنی؟ ‫- چیکار کنم؟
‫ماشالا.
‫باهاش حرف بزن.
‫خیلی خب.
‫یالا، وینتر.
‫می دونم حال خوشی نداری...
‫ولی باید غذا بخوری.
‫یعنی میگم، اگه غذا نخوری، ‫هرگز حالت بهتر نمیشه.
‫خوشمزه هم هست.
‫هیزل خودش درست کرده. ‫تماما از ترکیبات طبیعیه.
‫می بینی؟
‫خوشمزه ست.
‫بابام حسودیش شده.
‫معمولا حیوون ها اونو از همه بیشتر دوست دارن.
‫من حسودیم نشده.
‫یالا دیگه.
‫داره می خوره. ‫داره می خوره، بابا، داره می خوره.
‫ماشالا دختر.
‫بازم می خواد.
‫خیلی خب، حالا حسودیم شد.
‫سلام، مامان.
‫عمو مکس. خاله آلیس.
‫مدرسه چطور بود؟
‫خوب بود.
‫جالبه.
‫چون آقای دویل زنگ زد و گفت ‫تمام هفته رو اونجا نرفتی.
‫ساویر، تو کجا...؟
‫این بوی گند چیه؟
‫ماهیگیری رفتی؟
‫برگرد اون تو.
‫باشه. ولی من فردا مدرسه نمیرم.
‫در موردش بحث نمی کنیم. ‫برو توی حموم و خودت رو خوب بشور.
‫- ولی وینتر به من نیاز داره. و اگه الان دیگه نرم... ‫- من ازت درخواست نکردم.
‫تو فردا میری مدرسه ‫و همین. ختم کلام.
‫چیه؟
‫- من که چیزی نگفتم. ‫- .نه
‫یالا، مکس، چیه؟
‫فقط یادم نمیاد آخرین باری که ‫ساویر در مورد چیزی هیجان زده بود کِی بود.
‫ما اینجوری پیش نمیریم، ساویر.
‫نباید هر از گاهی یه هفته از یه جا گم و گور بشیم...
‫بریم یه جای غریبه و پیش یه مشت غریبه.
‫کمربندت رو درست ببند. ‫چند بار باید بهت بگم؟
‫- داری مجبورم می کنی غر بزنم سرت. ‫- خارش آوره.
‫واسم مهم نیست خارش آوره.
‫بهتر از اینه که صورتت توی کیسه هوا له بشه.
‫- اوه، خدای من، مامان. چقدر تصویر قشنگی خلق کردی. ‫- خب، حالا هر چی، باشه؟
‫هر اتفاقی ممکن بود بیفته. ‫ممکن بود غرق بشی...
‫یا یه اره ماهی شکمت رو پاره کنه، محض رضای خدا.
‫- اینجاست؟ ‫- آره.
‫می دونی، اینجا قبلا پالایشگاه تصفیه ی فاضلاب بود ‫قبل اینکه به بیمارستان تبدیلش کنن. باحاله، نه؟
‫بیا، مامان.
‫ساویر، صبر کن!
‫وای!
‫برو. چخه، چخه، چخه.
‫اوه! داری چیکار می کنی؟ ‫دست از سرم بردار. چخه.
‫کمک! کمک!
‫سلام، مامان.
‫کجا رفتی؟
‫خب اینا کوسه پرستار هامون هستن.
‫اینا ماهی های هامور، مه ماهی، ‫و ماهی های گوسپند سرمون هستن.
‫سلام، ساویر.
‫اوه، سلام، ویرجینیا.
‫و اینا سمور های رودخونه ای مون هستن. ‫همه شون یا مریضن یا مجروحن.
‫ولی به محض اینکه بهتر بشن، ‫اونا رو به حیات وحش برمی گردونیم.
‫بانمکن، ها؟
‫ولی انگشتت رو بکنی تو، ‫می تونن گاز بگیرن بکننش.
‫یادم می مونه.
‫- سلام، ساویر. ‫- سلام، ربکا.
‫اون مراقب ماهی هاست.
‫و اینم استخر سنگیه.
‫اینجا ستاره ی دریایی، ‫صدف حلزونی و توتیا داریم.
‫و اینم فرد، برهنه آبشش مونه.
‫اگه بخوای می تونی بهش دست بزنی.
‫- نمی خواد. همینجوری راحتم. ‫- مطمئنی؟
‫- اوهوم. ‫- خیلی خب.
‫و اینجا استخر دلفین هاست.
‫من که چیزی نمی بینم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫اون پاناماست.
‫اون خیلی پیره و کره، ‫و نمی تونه ماهی شکار کنه...
‫چون اونا سویابی پژواکی دارن، می دونی. ‫پس اون اینجا زندگی می کنه.
‫و اون کریستاست. ‫یه قایق بهش زده.
‫پس وقتی خوب بشه، ‫می تونیم بفرستیمش خونه.
‫- خفنه، ها؟ ‫- آره.
‫و اینم وینتره.
‫- خوش اومدین. من ریدم. ‫- سلام، من لورینم.
‫خیلی تعریف تون رو شنیدیم.
‫کاش منم می تونستم در مورد شما همین رو بگم.
‫اون پسرم، کلیه...
‫و اونا هم فیبی و کت هستن. ‫متخصص دلفین.
‫سلام.
‫و اون هیزله، نوه ام.
‫- اون چند سالشه؟ ‫- بچه ست.
‫الان ساویر مامانشه.
‫خب، راستش همه مون مامانشیم.
‫- ساویر، نمی دونم چی بگم. ‫- سال بعد کلاس اضافی برمی دارم، مقاله می نویسم.
‫- هر کاری می کنم. ‫- حرفت رو باور می کنم.
‫درک می کنم. یعنی میگم، این... این محشره.
‫- با آقای دویل حرف می زنم . ‫- آره!
‫پس گفتی آره. آره . ممنون. ممنون.
‫خواهش می کنم.
‫- هیزل، اون گفت باشه. ‫- ایول.
‫- سلام. من کلی ام. ‫- سلام.
‫- لورین. ‫- از دیدن تون خوش وقتم.
‫روحمم خبر نداشت شما نمی دونستین. ‫واقعا از این بابت متاسفم.
‫عیبی نداره. قطعا تقصیر شما نیست.
‫اون بچه ی فوق العاده ایه، می دونین؟
‫یعنی میگم، اون با وینتر ‫ارتباط خاصی داره، این معرکه ست.
‫تا حالا همچین چیزی ندیدم.
‫خب، خبر خوبیه. ‫شاید بعدش با انسان ها ارتباط برقرار کنه.
‫من باید برم.
‫حتما. هر موقع خواستین بازم بیاین.
‫- خونه می بینمت، رفیق. ‫- خداحافظ، مامان.
‫- از دیدنت خیلی خوشحال شدم، هیزل. ‫- منم همینطور.
‫تو به چی نگاه می کنی؟
‫نه، نمی تونم.
‫اگه این کار رو واسه اون بکنم، ‫این واسه بچه های دیگه...
‫که دارم تابستون شون رو ‫خراب می کنم منصفانه نیست.
‫خب، منظور منم دقیقا همینه.
‫ساویر داره بهترین تابستون عمرش رو می گذرونه.
‫و حاضره هر کاری که لازمه بکنه.
‫می تونه گزارش بده، ‫مقاله بنویسه، یه کلاژ درست کنه.
‫تجربه ای که الان داره می گذرونه خیلی مفیدتر...
‫از هر چیزیه که بخواین اینجا بهش یاد بدین.
‫من معلم خیلی خوبیم.
‫من همچین منظوری نداشتم، آقای دویل.
‫ببینین، منم اولش راضی نبودم.
‫ولی دارم چیزی می بینم ‫که یه مادر، یه معلم...
‫رویای دیدنش رو داره:
‫بچه ای با انگیزه.
‫به شدت درگیرش شده، ‫و درگیر آتاری دستی نیست.
‫درگیر چیزی شده که زنده ‫و قشنگ و واقعیه.
‫اگه نمره ی کلاس رو می خواد، ‫باید توی کلاس شرکت کنه.
‫متاسفم.
‫باید هم باشین.
‫- صبح به خیر، مامان. ‫- سلام، پسرم.
‫- ممنون! ممنون. ‫- خواهش می کنم.
‫بیا مطمئن بشیم اندازه اته.
‫مامانت به نظر خیلی مهربون میاد.
‫آره، خیلی باحاله.
‫- بابای تو هم همینطور. ‫- آره.
‫- وینتر، بس کن. ‫- تمومش کن.
‫بس کن.
‫اون چش شده؟
‫نمی دونم.
‫کمکم کن بگیرم... وینتر!
‫- وینتر! ‫- وینتر!
‫وینتر! کمک مون کنین!
‫بابا! فیبی!
‫دکتر کلی!
‫- هیزل؟ ‫- بابا!
‫- صبر کن، وایستا! ‫- چیه؟
‫اون سعی داره شنا کنه.
‫بیاین، بچه ها. ‫بیاین اینجا، بیاین اینجا.
‫مثل مار داره وول می خوره.
‫وینتر، دختر خوب. ماشالا.
‫وای! اوه، خدای من، این خیلی خفنه.
‫وینتر، اینا رو ببین.
‫ببین ساویر چی برات آورده.
‫کلی اسباب بازی برات آورده. می دونم.
‫واسه اونا مثل میل شیک شکلاتی می مونه.
‫هیزل؟
‫خیلی سفتش نکن.
‫ماشالا. یه خرده به چپ.
‫وینتر، اردک پلاستیکیت رو ببین.
‫- برو برش دار، وینتر. ‫- بیا.
‫ماشالا دختر.
‫سلام، مامان.
‫حدس بزن امروز چی شد.
‫کایل.
‫عزیزم، یه انفجاری رخ داده، ‫و ظاهرا خیلی ناجور بوده.
‫اون خوب میشه؟
‫اونا اینطور فکر می کنن.
‫- داره برمی گرده. ‫- آره.
‫روی چی کار می کنی؟
‫- ساویر درستش کرده. خفنه، ها؟ ‫- آره.
‫خیلی خفنه.
‫قضیه ی پسر خاله ات رو شنیدم.
‫خبر خوب اینه که زنده ست.
‫همین مهمه، نه؟
‫آره.
‫هی، امشب توی شیفت شب ‫کمکت رو لازم دارم.
‫کمکم کن و حواست به وینتر باشه.
‫واقعا؟
‫حتما. خیلی هم عالی.
‫هی، دکتر کلی؟
‫به نظرم دیگه می تونی منو کلی صدا کنی.
‫خیلی خب.
‫به نظرتون وینتر چیزی یادش میاد؟
‫مثلا اقیانوس رو...
‫یا خانواده اش رو؟
‫گفتنش سخته. ‫اونا خیلی باهوشن، می دونی.
‫بعضیا فکر می کنن اونا از ما باهوش ترن.
‫بعضیا فکر می کنن ‫اصلا دلفین ها آدمن.
‫داستان رو براش تعریف کن.
‫خیلی خب.
‫در کالیفرنیا، ‫قبیله ی شومش یه افسانه دارن.
‫اونا معتقدن در زمان های خیلی قدیم، ‫ ...الهه شون، هوتش
‫می خواست تمام کسایی که ‫توی جزایر زندگی می کنن به خشکی اصلی بیان.
‫پس یه پل از رنگین کمون براشون ساخت.
‫همه داشتن از رنگین کمون عبور می کردن، ‫هیجان زده بودن که به خشکی اصلی برسن.
‫بچه ها بالا و پایین می پریدن، ‫بهشون خوش می گذشت، می رقصیدن، آواز می خوندن.
‫می دونی، کار های بچه گونه می کردن.
‫خب، از روی رنگین کمون افتادن پایین، ‫و قل می خوردن به سمت دریا.
‫خب، والدین حسابی ترسیدن...
‫که هوتش خیلی از دست شون عصبانی میشه ‫و میذاره بچه هاشون غرق بشن.
‫ولی نه.
‫اون دلش به حال شون سوخت، ‫چون از نحوه ی بازی شون خوشش اومد.
‫پس درست موقعی که ‫بچه ها به آب رسیدن...
‫اونا رو به دلفین تبدیل کرد...
‫تا بتونن تا ابد بازی کنن.
‫عجب باحاله.
‫ممنون.
‫نمی دونم می دونی یا نه، ‫ولی پسرخاله ام کایل بدجور مجروح شده.
‫آره، هنوز نمی دونیم اوضاعش چقدر بده.
‫ولی اون قویه.
‫پس خوب میشه.
‫جفت تون خوب میشین.
‫وینتر، داری چیکار می کنی؟
‫خوراکی می خوای؟ اونجا؟
‫هی.
‫هی. بس کن.
‫چی می خوای؟
‫ می خوای بازی کنی؟
‫اسباب بازی می خوای؟ باشه.
‫ما کلی اسباب بازی داریم.
‫پین بولینگ؟
‫نه. باشه.
‫اینجا...
‫اردک چطوره؟ ‫از اردک خوشت میاد، مگه نه؟
‫اردک؟
‫خوبه. بیا.
‫بفرما، وینتر.
‫یالا، وینتر.
‫اردک رو می بینی؟ اردک رو می بینی؟ بیا.
‫اردک رو می خوای؟
‫یالا، وینتر، می خوایش یا نه؟
‫هی! هی!
‫وینتر.
‫وینتر!
‫خیلی خب، این چیزیه که می خوای؟
‫آب بازی می خوای؟
‫بگیر که اومد!
‫بس کن! بس کن! نه! ‫خیلی خب، من تسلیمم. من تسلیمم.
‫تو بردی. تو بردی.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫تو بردی.
‫کایل کجاست؟
‫خاله آلیست زنگ زد، عزیزم.
‫کایل تصمیم گرفت مستقیم ‫به بیمارستان کهنه سربازان بره.
‫ولی ما خانواده اش هستیم.
‫و من می خواستم یه سری چیز ها نشونش بدم ‫و دعوتش کنم بیاد با وینتر آشنا بشه.
‫می دونم. می دونم.
‫اون فقط باید یه کم تنها باشه.
‫باشه، میشه لطفا بهش بگین ‫من دوباره زنگ زدم؟
‫آره. ساویر.
‫پسرخاله اش.
‫خیلی خب، ممنون.
‫یالا، تو قول دادی ‫یادم میدی چه جوری پروازش بدم. یادته؟
‫شاید این سر حالت بیاره.
‫خیلی خب، من می برمش بالا، ‫بعد تو می تونی باهاش پرواز کنی.
‫ولی باید مراقب باشی، خب؟
‫اوه، خدای من. خیلی باحاله.
‫خیلی خب، این بالاست، ‫و پایین و طرفین.
‫بده من امتحان کنم، بده من امتحان کنم. یالا!
‫نه، صبر کن.
‫- خیلی خب، خیلی کم تکونش بده. ‫- متوجه شدم.
‫ایول.
‫خیلی خب، مراقب باش.
‫هی، مراقب باش. بس کن. هی!
‫اوه، خدای من! آروم!
‫هیزل!
‫شرمنده، شرمنده، شرمنده. اوه، نه.
‫فکر می کنی کجا رفت؟
‫- چی می بینی؟ من نمی بینمش! ‫- منم نمی بینمش.
‫- من درستش می کنم. ‫- بده من. بس کن...
‫بس کن.
‫اوناهاشش!
‫اومد.
‫مراقب باش!
‫خیلی باحال بود!
‫اوه، فیبی، من یه هلیکوپتر رو پروندم. ‫بیا ببین.
‫بابات زنگ زد. ‫وینتر یه چیزیش شده.
‫این ورم رو اینجا می بینین؟ ‫دیدنش سخته.
‫- چیه؟ بده؟ ‫- این ماهیچه ها متورم شدن.
‫دارن به مهره ی ستون فقراتش فشار میارن ‫و داره به اینجا آسیب می زنه.
‫به خاطر شنا کردنه.
‫آره، دم دلفین جوری ساخته شده ‫که به بالا و پایین حرکت کنه.
‫نباید به طرفین حرکت کنه.
‫ولی تنها راهی که می تونه شنا کنه همینه.
‫می دونم، ولی واسه حرکت اینجوری طراحی نشدن.
‫خب، بدترین اتفاقی که می تونه بیفته چیه؟ ‫خب یه ورم داره. خیلی بد نیست.
‫آره، ولی نخاع شون ‫مثل نخاع ماست، خب؟
‫همه چی رو کنترل می کنه. ‫تنفسش، ضربان قلبش و حرکاتش رو کنترل می کنه.
‫پس اگه آسیب ببینه...
‫پس دارین میگین شنا کردن اونو می کشه؟
‫یعنی میگم، می تونیم یه سری تمرینات بهش بدیم ‫که سعی کنه بهبودش بده، ولی...
‫اوه، سلام، کمکی ازمون ساخته ست؟
‫- بله، ما دنبال سرباز کانلان می گردیم. ‫- کایل؟
‫به نظرم اون توی آزمایشگاه اون طرفه.
‫خیلی خب.
‫همیشه بهش میگم ‫اشاره کردن با اون ماسماسک کار مودبانه ای نیست.
‫ممنون، بچه ها.
‫خواهش می کنم.
‫ساویر. بیا.
‫اوه، هی، کایل می دونه شما اومدین؟
‫اونجور که خواستم ‫این بی صاحب رو درست نکردن.
‫نمی خوام کسی رو بفرستم کره ی ماه که آخه.
‫خب، بفرمایین تو. ‫همونجا واینستین.
‫من کمرون مک کارتی هستم. و شما؟
‫من لورینم، خاله ی کایل.
‫سلام.
‫و اینم ساویره، پسرخاله اش.
‫خانواده. خیلی التیام بخشه.
‫یا اینطور بهم گفتن.
‫خانواده ی من همیشه مجبورم می کنن ‫بخوام کارد و چاقو ها رو تیز کنم.
‫خدا کارش حرف نداره، مگه نه؟
‫مطمئن نیستم بتونم بهتر از این بسازم. ‫صبر کن.
‫بذار ببینم.
‫این پای چپه، پای راست، و...
‫اینم از خوشگل مون.
‫بزن قدش.
‫لطفا برین.
‫فقط می خوایم مطمئن بشیم تو حالت خوبه، کایل.
‫خب، خوب نیستم، خب؟
‫روانشناس انتهای راهروئه. ‫من توی کار درمان ذهن نیستم، کارم با اجزای بدنه.
‫پس میذارم جر و بحث تون رو بدون من ادامه بدین.
‫کایل، بعدا کارمون رو تموم می کنیم، خب؟
‫برگر تند. ‫بهترین اختراع آمریکایی بعد از جاز.
‫ببینین...
‫من نخواستم بیاین ملاقاتم.
‫حالا منو دیدین، پس لطفا برین.
‫باشه.
‫می دونی، اصلا ولش کن.
‫تا حالا فکر کردی ‫این قضیه شاید واسه بقیه هم سخت باشه؟
‫کسای دیگه ای به جز تو؟
‫فکر کردی؟
‫نظرت چیه بریم یه بستنی بخوریم؟
‫ساویر.
‫توی ماشین منتظرت می مونم.
‫ببین، به خاطر تو نیست.
‫خب؟
‫من فقط یه کم زمان احتیاج دارم.
‫آره، مامان گفت کمرت آسیب دیده.
‫گفت نمی تونی پات رو تکون بدی؟
‫آره، یعنی میگم، پای چپم، ‫تحرکش داره برمی گرده.
‫ولی اونا نگران پای راستم هستن.
‫می تونی دوباره راه بری؟
‫با آتل...
‫شاید.
‫شنا چی؟
‫فقط به مامان و بابام بگو حالم خوبه.
‫ببخشید؟
‫سلام.
‫میشه یه سوال عجیب ازتون بپرسم؟
‫خیلی خب، بررسی می کنم و گوش میدم.
‫متوجهم.
‫قولی نمیدم.
‫سلام، دکتر کلی. ‫ایشون دکتر مک کارتی هستن.
‫- اوه، سلام، دکتر. ‫- سلام.
‫چه کار می تونم براتون بکنم؟
‫خب، فکر می کردم اومدم اینجا ‫که من براتون کاری بکنم.
‫می ترسیدم شما جواب منفی بدین.
‫خیلی خب. بذار ببینیم.
‫خب، واسه شروع باید بگم، ‫اون مثل ابریشم خیس نرمه.
‫ولی چه جوری میشه اون بی صاحاب رو ‫اونجا نگه داشت وقتی چیزی اونجا نیست؟
‫چیزی نیست که بشه عضو رو بهش وصل کرد.
‫اصلا مسخره ست ‫که بخوای سعی کنی واسه ماهی دم بذاری.
‫هر کسی که عقل درستی داشته باشه ‫دنبال انجامش نمیره.
‫خوشبختانه...
‫من ندارم.
‫چی ندارین؟
‫عقل درست.
‫خب، این یعنی چی؟
‫شما... شما امتحان می کنین؟
‫خب...
‫مرخصی تعطیلاتم داره می رسه.
‫ولی قولی نمیدم.
‫دکتر مک کارتی.
‫این یعنی ازتون خوشش میاد.
‫خب، تصور کن من چقدر خوشحال شدم.
‫خیلی با ما فرقی ندارن. ‫همون ساختار ستون فقرات.
‫ولی پوست شون فوق حساسه. ‫شاید اصلا نتونه وصل شدن چیزی رو بهش تحمل کنه.
‫خب پس این گام اوله.
‫خوبه.
‫قشنگ و محکم.
‫واسه چیزی که پیشنهاد میدی ‫قدرت زیادی می طلبه.
‫نه، همچین چیزی نیست. ‫نیازی نیست نگران اونش باشیم.
‫تو داشتی در مورد قسمت ساییدگی حرف می زدی. ‫میذاری حرفم رو بزنم؟
‫فکر خوبیه. فکر خوبیه.
‫خوبه، به نظرم، اگه این بالا وایسته.
‫اینجوری؟
‫خب این تماما قراره همزمان حرکت کنه.
‫این قسمت باعث میشه دم ‫یه جورایی اینجوری حرکت کنه.
‫دقیقا.
‫لطفا درک کن که ما بودجه نداریم.
‫محشره.
‫محشره. ممنون.
‫ ممنون.
‫بزن قدش.
‫خب، چی می خوای، کم؟
‫می خوام یه عضوی رو برام سفارشی بسازی.
‫با تمام اعضایی که تا حالا ساختیم فرق داره.
‫ممکنه جواب نده...
‫و من نمی تونم پولی بهت بدم.
‫سوای این، باید هیجان زده باشم، نه؟
‫بیمار کیه؟
‫خبر بده؟
‫مهم نیست.
‫آتل چطوره؟
‫خوبه.
‫- با این چیکار کنم؟ ‫- شوتش کن.
‫با قدرت تمام.
‫اوه، نگران شکستن چیزی نباش.
‫من اوراق قرضه دارم.
‫اگه چیزی بشکنه، دولت بیشتر می خره. ‫من پول به جیب می زنم.
‫فکر نکنم اوراق قرضه روالش این باشه.
‫احتمالا نه.
‫به هر حال شوتش کن.
‫نمی تونم.
‫بگو ببینم، کدوم بیشتر درد داره؟
‫پات یا غرورت؟
‫تمام عمرم، ‫فقط می خواستم یه کار بکنم.
‫خب، حالا فقط باید بخوای ‫یه کار دیگه ای بکنی.
‫خوشبختانه حدود ۱ میلیون کار دیگه هست ‫که بتونی بکنی.
‫ببین، کایل، چون آسیب دیدی ‫دلیل نمیشه داغون شده باشی.
‫نه، باور کن، من داغون شدم.
‫نه.
‫این داغون شده(شکسته).
‫برو خونه، کایل.
‫برو خونه پیش خانواده ات.
‫خب این همون چیزیه که ‫واسه آدم ها استفاده می کنیم. از پوست محافظت می کنه.
‫اینو روی عضو قطع شده می کشیم ‫و عضو مصنوعی رو روی اون قرار میدیم.
‫این چیزیه که من از قطعات ‫یه بیوک قدیمی ساختم.
‫یه خرده سفته، ولی باید جواب باشه ‫تا وقتی قطعه ی اصلی ساخته بشه.
‫خیلی خب، گرفتمش.
‫- بیا امتحانش کنیم. ‫- برو که رفتیم.
‫خیلی خب، صبر کن، وینتر.
‫هر چقدر می تونی سفتش کن.
‫نه، نه، چیزی نیست.
‫- هیس، هیس، هیس. ‫- چیزی نیست، وینتر.
‫فیبز، بیا تسمه ها رو ببندیم.
‫به حد کافی سفت شده؟
‫بسته شد.
‫خیلی خب.
‫- بفرستینش عقب. ‫- بریم.
‫یالا، ماهی.
‫چند تا سیگنال بهش بده، فیبز.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫- چیزی نیست. ‫- چیزی نیست، وینتر.
‫دم بالا. دم پایین.
‫تو می تونی.
‫دم بالا. دم پایین.
‫بالا و پایین.
‫نه، وینتر. بالا و پایین.
‫نه، وینتر.
‫ازش خوشش نمیاد.
‫- وینتر. وینتر. ‫- اونو ازش بازش کن.
‫نمی تونم کاری بکنم.
‫بابا، باید متوقفش کنی.
‫- وینتر، نه . بس کن. ‫- بابا، یه کاری بکن.
‫- وینتر. ‫- بابا.
‫ممنون، جری. این خبر الان بدستم رسید:
‫طوفان استوایی لروی ‫که الان داره خلیج مکزیک رو...
‫- با بادهایی بالغ بر ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت درمی نورده... ‫- فیبی.
‫...الان تبدیل به تندباد درجه ی یک شده.
‫با ما با آخرین اخبار روز همراه باشین.
‫هی، بچه ها، ‫می خوام تمام این وسایل بره پایین.
‫همه چی بره پایین.
‫ساویر.
‫ساویر، مامانت اومده. ‫باید بری خونه.
‫- حیوون ها چی میشن؟ ‫- نگران اونا نباش. باید بری خونه.
‫کت، تو هم برو. برو.
‫خیلی خب، بیا بریم توی پناهگاه مون.
‫یالا، فیبی.
‫باید بریم داخل.
‫خیلی خب. دختر های خوب.
‫هیزل.
‫بابا. من اینجام.
‫مامان؟
‫چیزی نیست، عزیزم
‫فقط یه طوفان گنده ست. ما چیزی مون نمیشه.
‫اون ترسیده.
‫هی، وقتی کارت اونجا تموم شد، ‫میشه لطفا بیای اینجا؟
‫یه سری چیز های دیگه هست ‫که کمکت رو لازم دارم.
‫گفتم حتما یه دست به کارت میاد. ‫[کنایه از کمک لازمت میشه]
‫و شاید یه پای سالم.
‫هی، دکتر کلی، هیزل، رید. ‫این پسرخاله ام، کایله.
‫و خاله ام، آلیس.
‫- سلام، چطوری؟ از دیدنت خوش وقتم. ‫- سلام.
‫چیزی نیست. خودم می تونم.
‫دستت رو دراز کن.
‫یالا.
‫بهترین تخمین مون چیه؟
‫با خسارت های سازه ای...
‫کامیون، تجهیزات نجات، سیستم های برق...
‫یه چیزی حدود ۵۰۰ هزار دلار.
‫پس تمومه.
‫گلوریا، واقعا حس می کنم ‫گزینه ی دیگه ای برامون نمونده.
‫پس همگی موافقیم.
‫فروش رو انجام میدیم؟
‫آرای موافق؟
‫من به آقای هوردرن زنگ می زنم و بهش میگم.
‫ما واسه تمام ماهی ها ‫و حیوون ها خونه پیدا کردیم.
‫من جمله وینتر؟
‫کلی...
‫حقیقت اینه که کسی ‫حیوون معلول نمی خواد.
‫تا حالا نشده دلفینی ‫کل دمش رو از دست بده و زنده بمونه.
‫تک تک آکواریوم های کشور میگن ‫بهش امیدی نیست.
‫خب، اونا که وینتر رو ندیدن.
‫گوش کن، دکتر مک کارتی ‫داره یه ماده ی جدید رو بررسی می کنه، خب؟
‫میگه می تونه یه دم جدید براش آماده کنه تا...
‫اگه اون یکی رو هم پس بزنه چی؟
‫نمی زنه. دو هفته. ‫فقط دو هفته بهم وقت بده.
‫نمی تونم.
‫پولی در کار نیست.
‫باید به گزینه ی کشتن وینتر فکر کنیم.
‫بزرگترین لطفیه که می تونیم در حقش بکنیم.
‫- نه. ‫- من چاره ای ندارم.
‫معلومه که دارین. ‫دکتر مک کارتی گفت ما فقط...
‫دکتر مک کارتی دیگه کار نمی کنه.
‫من بهش گفتم.
‫چرا؟
‫بیاین اینجا.
‫من دیگه وقت ندارم.
‫پول هم ندارم.
‫باید اینجا رو تعطیل کنم.
‫بابا، چطور می تونی بذاری این اتفاق بیفته؟
‫من ازت مخفی کاری نمی کنم، هیزل.
‫هرگز نکردم.
‫دارم اینو به شما میگم چون فکر می کنم...
‫چون فکر می کنم وقتشه ‫خداحافظی هاتون رو بکنین.
‫ببخشید. ‫اینجا بیمارستان دریایی کلیرواتره؟
‫اوه، آره. شرمنده، باد زده تابلومون افتاده.
‫ممنون. ‫ما از آتلانتا اومدیم.
‫اگه تعطیل بودین، ‫نمی دونم چیکار می کردم.
‫- ما اومدیم اون دلفین رو ببینیم. ‫- اسمش وینتره، مامان.
‫دخترخاله اش با بچه های مدرسه اومدن اینجا ‫و قضیه ی اونو به ما گفتن...
‫و از همون موقع، ‫دخترم یه ریز در مورد اون حرف می زنه.
‫بعد از طوفان، ‫ما توی اینترنت گشتیم ببینیم حالش خوبه یا نه...
‫ولی چیزی پیدا نکردیم.
‫اون خوبه. همه ی حیوون ها خوبن.
‫فکر می کنی عیبی نداشته باشه ‫اگه یه نگاه کوچولو بندازیم؟
‫حتما، گمونم.
‫ممنون.
‫سلام.
‫عجب.
‫اوه، خدای من.
‫اون اسکلت گنده رو ببین.
‫- عجب. ‫- عجب.
‫اوه، اون بالا رو ببین.
‫می بینیش؟
‫بیاین اینجا، بچه ها.
‫وای.
‫باحاله، ها؟
‫وینتر کجاست؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫ مامان، اونم درست مثل منه.
‫ولی شما گفتین راه حلی نیست. ‫این راه حله.
‫- متوجه نیستی... ‫- چرا، هستم.
‫شما پول لازم دارین. متوجهم. ‫ولی وینتر می تونه کلی برامون پول دربیاره.
‫اون خانم ۸ ساعت راه رو کوبید اومد ‫که دخترش رو بیاره اینجا.
‫و بقیه هم اگه در موردش بدونن ‫این کار رو می کنن.
‫- واسه همین ما وبسایت لازم داریم. ‫- با وب کم.
‫- و مردم می تونن پول اهدا کنن. ‫- و می تونیم یه کارناوال بزرگ راه بندازیم.
‫- آره. ‫- و همه می تونن دم جدیدش رو ببینن.
‫بچه ها، واقعا بهتون افتخار می کنم.
‫من از ایده هاتون خوشم اومد...
‫ولی واقع بینانه نیستن، می دونین؟
‫نجات وینتر هم اون اول واقع بینانه نبود، ‫ولی شما این کار رو کردین.
‫واقعا متاسفم، بچه ها. جدی میگم.
‫ولی این کفایت نمی کنه.
‫اون شعری که دوران بچگیت ‫برات می خوندم رو یادته؟
‫دوباره باید راهی دریا ها شوم♪ ‫♪به سمت دریای تنها و آسمان
‫♪و تنها خواسته ام کشتی ای سرو قامت است♪
‫♪و ستاره ای که با راهنماییش بتوانم کشتی را هدایت کنم♪
‫تو ملوان خوبی هستی، کلی.
‫تو دریا و آسمون رو ‫بهتر از هر کسی که تا حالا دیدم می شناسی.
‫ولی الان بدجور گم شدی، پسرم.
‫داری تسلیم میشی.
‫ .چون می ترسی نتونی نجاتش بدی
‫و دوست نداری دوباره شاهد اون اتفاق باشی.
‫خب...
‫وینتر شاید بمیره.
‫نمی دونم.
‫ولی می دونم که نباید براش تسلیم بشی.
‫واسه هالی هرگز تسلیم نشدی.
‫اون شجاعانه ترین و قشنگ ترین ‫حرکتی بود که به عمرم دیدم.
‫چون به جایی که ‫ستاره راهنمایی مون کرده نرسیدیم...
‫دلیل نمیشه اون ستاره اشتباهی باشه.
‫اون دلفین داره همه مون رو به یه جایی می بره.
‫فقط هنوز نفهمیدیم کجا.
‫ساویر؟
‫خب، می خوای دوباره ‫پروژه های جذب بودجه ات رو بهم بگی؟
‫آره، گلوریا، می دونم.
‫می دونم احمقانه به نظر میاد. ‫ازت می خوام معطلش کنی.
‫هر چقدر که می تونی.
‫سود بزرگی واسه بیمارستان دریایی داره. ‫ما اسمش رو "روز نجات وینتر" گذاشتیم.
‫می تونی؟ عالیه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫عجب عملیاتی اینجا راه انداختی، ها؟
‫آره. فقط امیدوارم بتونیم ‫ به حد کافی بلیت بفروشیم.
‫دکتر مک کارتی؟
‫خیلی ممنون که بهم زنگ زدین.
‫فقط می خواستم مطمئن بشم که...
‫- آخر هفته ی خوبی داشته باشی، ساندرا. ‫- ممنون.
‫خب...
‫می خواستم بدونم میشه ازت بخوام ‫یه لطفی در حقم بکنی.
‫حتما.
‫خیلی خب، ببرش چپ.
‫بیشتر، بیشتر.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، بیشتر سرش بده.
‫بیشتر.
‫یه کم دیگه.
‫ولش کن.
‫شاید باید یه خرده بزرگترش کنیم.
‫هی، بچه ها. ‫فکر کنم دلتون بخواد بیاین اینو ببینین.
‫- چی رو؟ ‫- سوپرایزه.
‫ممنون، جری.
‫همین چند ماه پیش بود که وینتر، ‫پیچیده شده در طناب های تله ی خرچنگ پیدا شد.
‫دمش به شدت آسیب دیده بود.
‫بعد اینکه به سرعت به بیمارستان دریایی کلیرواتر ‫منتقل شد، معلوم شد شاید زنده نمونه.
‫ولی حیوون شجاع زنده موند، ‫گرچه دمش زنده نموند.
‫و بدون دم، ‫اون چطور می تونه شنا کنه؟
‫خب، به خودش یاد داد که ‫با حرکتی جنبشی به طرفین شنا کنه.
‫ولی این همچنان پایان خوش داستان نیست.
‫این نوع شنای غیر معمول ‫داره به ستون فقراتش آسیب می زنه...
‫که ممکنه به فلج شدن ختم بشه.
‫راه حل؟ ‫ساخت دمی مصنوعی واسه اونه.
‫و با کمک طراح اعضای مصنوعی، ‫دکتر کمرون مک کارتی...
‫اونا دارن همین کار رو می کنن.
‫ولی زمان و پول می طلبه.
‫پس بهترین دوست وینتر، ‫ساویر نلسون ۱۱ ساله...
‫وبسایتی درست کرده، ‫...SeeWinter.com
‫با تصاویر زنده که می تونین ‫خودتون وارد بشین و ببینین.
‫یا بهتر، در روز شنبه بیست و هفتم، ‫در روز نجات وینتر اونو حضورا ببینین.
‫و به عنوان امتیازی اضافی...
‫مهمون رخداد ورزشی مهمی میشین.
‫دو تا از شناگران جوون و برجسته ی آمریکا...
‫کایل کانلان و داناوان پک از فلوریدا...
‫- قبول کردن رو در رو مسابقه بدن... ‫- جدی؟
‫و تمام عایدی این مسابقه ‫به وینتر و بیمارستان دریایی برسه.
‫پس بیاین و دو تا...
‫از بهترین ورزشکار هامون ‫و یه دلفین کوچولوی قهرمان رو ببینین.
‫تضمین می کنم اون دلتون رو می بره، ‫همونطور که دل منو برد.
‫خیلی خب، یه خرده دیگه.
‫بیشتر.
‫خیلی خب، پایین.
‫خیلی خب.
‫ساویر. ساویر. اون اومد.
‫اوه، قشنگه.
‫آره، مفاصل یه خرده انعطاف پذیرترن.
‫پس باید طبیعی تر براش به نظر بیاد. ها؟
‫بگیر.
‫می تونیم اینو نشونش بدیم؟
‫چیزی نیست.
‫خوبی؟
‫جلوی چشمش بگیر. ‫بذار اونو ببینه.
‫بیا.
‫آماده ای؟
‫- خیلی خب، بیاین شروع کنیم ‫- دختر خوب.
‫یالا.
‫دارمش.
‫کلی؟ قشنگ بکش بالا تا جای برآمدگی. بکش بالا.
‫خیلی خب.
‫گرفتیش؟
‫خب، قطعا اندازه ست.
‫دیگه تا همینجا بالا میومد. ‫می بینی؟
‫سعی کن توجه اش رو جلب کنی، فیبی.
‫تو می تونی. بالا و پایین. ‫بالا و پایین.
‫دختر خوب.
‫بالا و پایین، وینتر. بالا و پایین.
‫بالا و پایین. بالا و پایین.
‫آماده ای؟
‫خیلی خب، بریم تو کارش، وینتر.
‫رو به راهه. ثابت نگهش دار.
‫آفرین.
‫تو می تونی.
‫اوه، اینجا رو داشته باش.
‫وینتر.
‫وینتر، نه.
‫وینتر، بس کن.
‫هی، مامان.
‫مطمئنم خودت کلی کار دیگه داری.
‫ولی اگه واسه وینتر ‫و دمش کمکی ازت ساخته ست...
‫واقعا ممنونت میشیم.
‫وینتر، نه. بس کن.
‫وینتر، نه. ‫الان نمی خوام بازی کنم.
‫تو نمی فهمی، مگه نه؟
‫فکر می کردم دلفین ها باید باهوش باشن.
‫چرا نمی فهمی؟
‫متوجه نیستی؟
‫اگه دم بهت وصل نباشه، ‫می میری.
‫چرا نمیذاری دم بهت وصل بمونه؟
‫وینتر، داری چیکار می کنی؟
‫هی، تمومش کن. نمی خوام بازی کنم.
‫دکتر کلی.
‫- الان فهمیدم قضیه چیه. ‫- چیه؟
‫مشکل دم نیست، اون جورابه. ‫مثل کمربند ایمنی می مونه.
‫صبر کن. چی؟
‫نه، نه. خارش آوره. ‫دم رو لازم نیست درست کنیم، جوراب رو باید درست کنیم.
‫ممنون. خیلی سخاوتمندانه بود.
‫خب، بذارین فقط بگیم ‫من و وینتر دوستان قدیمی هستیم.
‫برو رد کارت. خواهش می کنم.
‫خدای من.
‫اوه. اوه، سلام.
‫من مقاله ی ساویر رو خوندم...
‫و با توجه به تمام زحماتی ‫که اون اینجا کشیده، فکر کردم که...
‫می تونم نمره ی کلاس تابستونی رو بهش بدم.
‫با توجه به این خبر، ‫من میگم پلیکان بره.
‫برین کنار نفتی نشین.
‫ببخشید. بای بای.
‫ببخشید، ببخشید. ببخشید.
‫دکتر مک کارتی.
‫چه غوغاییه.
‫- تموم شد؟ ‫- آماده ست؟
‫آدم نمی تونه یه دقیقه نفسش جا بیاد...
‫قبل اینکه سوال پیچش کنین؟
‫این تویه.
‫آره.
‫گمونم بالای ۲۰ تا فرمول مختلف رو امتحان کردم، ‫ولی فکر کنم به چیز ردیفی رسیدیم.
‫یه الاستومر سیلیکونیه.
‫مقاوم در برابر آب شور. بیش از حد چسبناک.
‫- و نرم تر از دنبه ی گوسفند. ‫- وای.
‫من اسمش رو "ژله ی وینتر" گذاشتم.
‫بذارین یه چیزی بگم، ‫اگه این ماهی از این خوشش نیاد...
‫خودم اون دم رو به خودم وصل می کنم ‫و باهاش شنا می کنم.
‫قرارداد بسته شده. ‫الان همه چی متعلق به هوردرنه.
‫گلوریا، کیک فروشی مشکل مون رو حل نمی کنه. ‫ما کار درست رو کردیم.
‫واقعا؟
‫زیادی سفت نشد؟
‫چیزی نیست، چیزی نیست. ‫هیس، هیس، هیس.
‫ماشالا دختر. ماشالا دختر.
‫- گرفتیش، فیبز؟ ‫- گرفتمش.
‫خیلی خب، وصل شد.
‫این بهتره؟ ‫این خوبه؟
‫خیلی خب، یه لحظه بهش فرصت بده.
‫سیگنال رو بهش بده، فیب.
‫بالا و پایین، وینتر. بالا و پایین.
‫دختر خوب. دختر خوب. می دونم. خیلی خب.
‫بیا امتحانش کنیم، خب؟
‫یالا.
‫یالا، دختر. یالا.
‫یالا، وینتر.
‫نه.
‫- نه، وینتر. ‫- یالا، وینتر.
‫دختر خوب، وینتر. بالا و پایین.
‫داره انجامش می ده.
‫داره شنا می کنه.
‫داره انجامش می ده.
‫- برو، وینتر. ‫- شنا کن، ماهی احمق. شنا کن.
‫دختر خوب. دختر خوب، وینتر. ‫آره، آره، تو موفق شدی.
‫- دختر خوب. ‫- تو موفق شدی.
‫می دونم.
‫آره.
‫خیلی خب، حالا گوش کنین.
‫هر اتفاقی هم بیفته، ‫امروز متعلق به شما 2تاست.
‫سلام.
‫من کلی هسکت هستم.
‫خیلی خوشحالم که همگی تونستید امروز بیایید.
‫همچنین مایلم ‫دو تا مهمون خیلی ویژه رو معرفی کنم.
‫اول از همه قهرمان شنای ایالتی داناوان پک.
‫کایل!
‫خیلی بهش افتخار می کنم.
‫ماشالله، کایل.
‫اما علت اینکه امروز ‫همگی اینجا جمع شدیم من نیستم.
‫بیا، ساویر.
‫برو. برو.
‫خانم ها و آقایون، پسرخاله ام...
‫ساویر نلسون.
‫ساویر.
‫وای، نمی دونم چی بگم.
‫اما می دونم که...
‫اون من نبودم ‫که باعث شد امروز رقم بخوره.
‫ما به خاطر محشرترین حیوون ‫و دوستی که تا حالا باهاش آشنا شدم اینجاییم.
‫و امیدوارم شما هم اندازه ی من دوستش داشته باشین.
‫چون من و وینتر الآن دیگه مثل اعضای خانواده هستیم.
‫و خانواده ابدیه.
‫خیلی خب. رو براهی؟
‫آره.
‫خیلی خب، 400متر، ‫دور شناور می زنید و بر می گردید.
‫خب، حالا شاید من نتونم خوب پا بزنم...
‫ولی لازم نکرده بهم آوانس بدی، خب؟
‫خیلی خب، بچه ها، سر جا هاتون.
‫یادم رفت بهت بگم این مسابقه امدادیه؟
‫چی؟
‫یالا، کایل.
‫یالا.
‫- کجا می ره؟ ‫- چی؟
‫فیبی.
‫مواظب باش.
‫برو، وینتر.
‫بجنب. یالا. ‫تو بهتر از این ها می تونی.
‫حالا رقابتی عادلانه ست. ‫ماشالله. یالا.
‫آره، ماشالله، وینتر.
‫به نظرم قلقش داره دستش میاد.
‫به نظرم حق با توئه.
‫مرسی، رفیق. ممنون.
‫یالا.
‫مرد، باید اعتراف کنم، انتظار این رو نداشتم.
‫- یه کمک می رسونی؟ ‫- باریکلا.
‫- روبراهی؟ ‫- آره.
‫دختر خوب، وینتر. دختر خوب.
‫هی، دکتر.
‫بابت همه چی ممنون.
‫باعث افتخارم بود، کایل.
‫اوه، سلام، گلوریا.
‫فیل هوردرن.
‫می خواستم به همتون بگم ‫که چقدر بابت خرید اینجا هیجان زده ام.
‫پس رسمی شد.
‫بله، جناب، رسمیه.
‫- پدربزرگ. ‫- پدربزرگ، ما پلیکان رو دیدیم.
‫پلیکان دنبالمون افتاده بود.
‫مشکل اینه دپارتمان برنامه ریزی من فاجعه ست.
‫واقعا چرندن
‫ممکنه 20سال طول بکشه ‫که اون ها این هتل رو طراحی کنن. شایدم بیشتر.
‫فعلا به نظر می رسه شما اینجا دارید خیلی خوب پیش می رید.
‫پس چه طوره همین جا بمونید.
‫من بودجه ی کار شما رو تأمین می کنم.
‫به شرطی که شما به روش خودتون اینجا رو اداره کنید.
‫پیشنهاد می کنم بگی بله.
‫بله. بله.
‫- از خدامه. ‫- خیلی خب، پس قبوله.
‫بیایید، دختر ها، بریم اون پلیکان رو پیدا کنیم. ‫بریم.
‫- آره! ‫- آها.
‫بدویید، بدویید، بدویید.
‫وینتر.
‫وینتر خوشحال و سالمه و در آکواریوم دریایی کلیرواتر ‫در کلیرواتر فلوریدا زندگی می کنه.
‫می تونید اونجا برید دیدنش یا در سایت ‫seewinter.com اون رو ببینید.
‫اون آستینک ژله ای مخصوصی که برای وینتر ساخته شد...
‫حالا اعضای مصنوعی رو برای انسان ها ‫و حیوانات قطع عضو راحت تر کرده.