‫برای چی این همه آت و آشغال داریم؟
‫خوبه که اون همه سلاح رو برداشتی...
‫- و جایی گذاشتی که دستمون بهشون نمی رسه! ‫- چلسی یه سیستم داشت.
‫فقط... سلامتی و امنیت! ‫چیز های خطرناک توی محل زندگی ممنوع!
‫اون ها سلاحن! ‫باید خطرناک باشن!
‫می شه اول فرار کنیم و بعدا جر و بحث کنیم؟
‫چلز، برو به میشا کمک کن.
‫تام!
‫ایول.
‫نس! با مایی؟
‫اوهوم .
‫یه مشکلی داریم.
‫جدی، نه بابا؟
‫منظورم اینه، یه مشکل دیگه داریم.
‫چه کمکی از من ساخته ست؟
‫اگه مسیر نزدیکترین پمپ بنزین رو می دونی...
‫اگه خروجی بعدی بری سمت چپ...
‫- چی؟ ‫- همین رو برو چپ!
‫میشا، با احتیاط برون.
‫با احتیاط یا فوری، یکی رو انتخاب کنید!
‫- فوری. قطعا. ‫- می شه لطفا زود بریم؟
‫خیلی خب. چیزی نمی شه، مامان. ‫همه چی درست می شه.
‫نس، چیکار کنیم؟
‫نس، باید کمک کنی!
‫باتری. هر چیزی که باتری داشته باشه.
‫خیلی خب، گوش کنید. ‫ما می تونیم از پسش بر بیایم.
‫اون ها شکست ناپذیر نیستن. ‫من یکیشون رو نفله کردم، پس یعنی شما هم می تونید.
‫بیایید نشونشون بدیم با کی سر و کار دارن.
‫الآن فقط 2تان!
‫بقیه شون کجان؟
‫میشا!
‫نه.
‫آماده برای توقف اضطراری!
‫محکم بچسبید!
‫میشا!
‫این چیزیه که نصیبتون می شه!
‫0-2 به نفع میشا.
‫امتیاز تیمیه. و راستش 4امتیازه، ‫من 2تا رو توی مدرسه نفله کردم.
‫تو جونم رو نجات دادی.
‫نزدیک بود منو دود کنه.
‫نس!
‫حرف نداره!
‫نقشه ات چیه؟
‫اگه جواب بده، خودت می بینی.
‫میشا، تندتر!
‫مهمون داریم!
‫نه، مامان!
‫میشا، در رو باز کن!
‫نه، مامان!
‫مامان!
‫نه!
‫0-3 به نفع میشا.
‫نه!
‫- اوه، بیخیال! ‫- میشا، داری چیکار می کنی؟
‫کار من نیست، باک خالیه.
‫داره بهمون می رسه!
‫همه سلاح بردارید! سلاح بردارید!
‫دشمن داره عقب نشینی می کنه!
‫همینه، خودشه.
‫بیخیال!
‫یالا، میشا! اینجا بپیچ!
‫در رو باز کن! ‫باید برم دنبالش!
‫باید برم دنبالش! میشا!
‫میشا، اتوبوس رو نگه دار و در رو باز کن!
‫در رو باز کن!
‫میشا، خواهش می کنم! در رو باز کن!
‫در رو باز کن!
‫بذار برم بیرون! در رو باز کن!
‫- جاش، چیزی نشده. ‫- چرا، شده! من از دستش دادم!
‫باید برم دنبالش! وایستا!
‫جاش!
‫اوه، خدای من!
‫- جاش، برگرد! امن نیست! ‫- اوه نه.
‫نس، تو کارت رو بکن. من الآن برمی گردم.
‫نه.
‫جاش؟
‫جاشی؟
‫باید بریم.
‫اون گوی دیگه هنوز اون بیرونه.
‫من از دستش دادم.
‫مادرم رو از دست دادم!
‫مطمئنی اون ...؟
‫اون نابودش کرد.
‫اون چیه؟
‫اون.
‫- نه! ‫- نه! مامان!
‫مامان!
‫فرار کنید، کودن ها!
‫- جاش، بیا، بلند شو. ‫- باید همین حالا بریم.
‫بدویید!
‫داره میاد!
‫- داره میاد! ‫- اتوبوس رو روشن کن!
‫- برگردید توی اتوبوس! ‫- فکر کردی داریم چیکار می کنیم؟
‫فوق العاده ست. اونا دارن...
‫زره می سازن.
‫تام، سرت رو بدزد! تام!
‫- جاش! ‫- بچه ها، کمکم کنید!
‫کمکم کنید! نه!
‫تام، خواهش می کنم! بچه ها، کمکم کنید! ‫یکی کمکم کنه!
‫کمکم کنین!
‫- دارمت. ‫- سوفی!
‫تام!
‫تام، نمی تونم نگهش دارم!
‫کمکم کنین!
‫دارمت، سوفی.
‫سوفی! خواهش می کنم، نه، بچه ها!
‫بچه ها!
‫هی! کمکم کنین!
‫نابغه! چطور تونستی این کار رو بکنی؟
‫منظورت چیه فقط روشنش کردی، قهرمان؟
‫- محشر بود! ‫- کی فکرش رو می کرد نس کوچولو بتونه، ها؟
‫چیکار کردی؟
‫نابغه ی درجه یک!
‫من فقط روشنش کردم.
‫روشنش کردم.
‫بثن، بس کن!
‫- بث! ‫- آفرین، بثن!
‫بیاین به این توپ های رباتی نشون بدیم ‫سر به سر کی گذاشتن.
‫با رانندگی من، خشم بثن، و اون...
‫ماسماسک نس، ما...
ما خوش شانسیم.
‫شما خوش شانسین.
‫خوش شانسین که منو دارین.
‫قابلت رو نداشت.
‫داری چیکار می کنی؟
‫اسقاط جمع می کنم.
‫نه، تو اونو توی اتوبوس نمیاری.
‫فکر کنم بتونم ازش استفاده کنم ‫که اتوبوس رو یه بار برای همیشه ضد گوی کنم.
‫- فقط باید دوباره آنلاینش کنم. ‫- نس، این نزدیک بود...
‫واقعا فکر می کنی جاش الان می خواد اینو ببینه؟ ‫یا بثن؟
‫یا هر کدوم شون؟ ‫فکر می کنی می خوان اون دور و برشون باشه؟
‫اینا شیطانی هستن. ‫بهتره... آفلاین باقی بمونن.
‫بذارش سر جاش.
‫ولی من فقط یه قطعه لازم دارم.
‫بزن به چاک.
‫میشا، تا حالا...
‫کتاب "هفت استراتژی مدیریتی اساسی ‫برای افراد موفق" نوشته ی لوییزا ابوت رو خوندی؟
‫شاید شوکه بشی، چلز، ولی نه. نخوندم.
‫- چهارمین استراتژی مدیریتی... ‫- یکی از اون اساسی هاست؟
‫آره.
‫یاد گرفتن از افراد موفقیه ‫که طرز فکرشون با تو فرق داره.
‫تو طرز فکرت با من خیلی فرق داره، میشا.
‫اینطور فکر می کنی، ها؟
‫آره. اون موقع توی راه ‫همینجوری الله بختکی پیش می رفتی.
‫نه نقشه ای داشتی، نه استراتژی ای،
‫ولی...
‫جونم رو نجات دادی.
‫خیلی موفق بودی.
‫درسته، مگه نه؟
‫و حالا فکر می کنم ‫می تونم خیلی چیز ها ازت یاد بگیرم.
‫آره. گمونم می تونی. ‫و اینم درس شماره ی یک.
‫هرگز روی صندلی میشا نشین.
‫پس اونا رو از من دور می کنه، ها؟
‫و مال تو از اتوبوس محافظت می کنه؟
‫آره. باعث میشه فکر کنن ‫تو یکی از اونایی.
‫آره.
‫یادته گفتم خوش شانسیم، رفیق؟
‫راستش خیلی خوش شانسیم که تو رو داریم.
‫می بینمت، نس.
‫کجا میری؟
‫دنبال سوخت.
‫من سر راه پمپ بنزین ندیدم.
‫شاید حواسم پرت احتمال دود شدن بود.
‫من فقط یه ماشین دیزلی و چهار لیتری لازم دارم.
‫نمیشه از روغن گیاه استفاده کنیم؟ ‫ها، سوفی؟
‫موتور های دیزلی می تونن باهاشون حرکت کنن. ‫یه جور سوخت جایگزین سبزه.
‫پمپ بنزین لازم نداریم.
‫فست فودی لازم داریم، آره .
‫نس، ما دو تا کین چیپ داریم، ها؟
‫من این یکی رو می برم.
‫تو با اون دستگاه کارائوکه بمون ‫و هیچ کدوم تون از اتوبوس خارج نشین.
‫شاید بتونیم فردا صبح به والگیت برسیم.
‫پس الان شما دو تا رئیسین؟ ‫و جفت تون دارین فلنگ رو می بندین؟
‫نه. ما دو تا می تونیم سوخت بیشتری بیاریم.
‫باشه. من و سوفی میریم. تو بمون.
‫تو تنها کسی هستی می تونی اتوبوس رو برونی.
‫ولی سوخت نداره، نه؟
‫چطوره باتری به باتری کنی یا همچین چیزی؟
‫نمی دونم. یه فکری براش می کنی، خانم غیر قابل دستیابی.
‫خیلی بامزه ست.
‫چی؟
‫اینکه تو مثل یه مرد گنده رفتار می کنی.
‫همه مون تو رو دیدیم، تو خشکت زده بود.
‫اگه به خاطر نس و سوفی نبود، ‫جاش پودر شده بود.
‫تو اصلا چیکار می کردی؟ ‫دراز کشیده بودی؟
‫منتظر بودی بابات بیاد بهت بگه چیکار کنی؟
‫اگه به خاطر تو نبود ‫الان توی پایگاه بابام بودیم.
‫این تقصیر من نیست، تقصیر توئه.
‫این کار هایی که تو می کنی ‫آخرش به یکی صدمه می زنه. بعدش چی؟
‫بعدش چی، میشا؟
‫فقط خفه شو و اینجا بمون.
‫مشکل تو چیه؟
‫همه حال شون خوبه. ما زنده موندیم! ‫مشکلی نیست!
‫چرا، هست، میش.
‫همه خوب نیستن.
‫تام درست می گفت. ما فقط شانس آوردیم.
‫باشه. حالا هر چی.
‫اگه می خواین برین بابتش گریه کنین، برین.
‫بیا، بزن بریم پس.
‫یه لحظه.
‫تو مشکلی برات پیش نمیاد؟
‫اگه بخوای می تونم بمونم.
‫فکر کنم می تونم از خودم مراقبت کنم، فی.
‫یواش یواش دارم متوجهش میشم ‫برادرم قهرمانه.
‫میشا رو اذیت نکن، خب؟
‫لطفا از اتوبوس خارج نشو.
‫نمیشم.
‫قول؟
‫قول میدم از اتوبوس خارج نشم.
‫تر و فرزی خیلی خوبه، سوفی.
‫زود برمی گردم.
‫"تر و فرزی خیلی خوبه، سوفی." ‫واقعا؟
‫حداقل اون داره یه کاری می کنه.
‫چی می خوای بگی؟
‫فقط... مراقب شون باش، خب؟
‫سر حال شون بیار یا همچین چیزی.
‫چه جوری؟ نمایش عروسکی؟ ‫بادکنک های حیوونی؟
‫مطمئنم وقت گذروندن با میشا موریس بزرگ ‫به حد کافی هیجان انگیزه.
‫خیلی خب، بریم.
‫تو خوبی؟
‫عالیم .
‫آره...
‫می دونی، فقط می پرسم چون، خب...
‫اون موقع حسابی از کوره در رفتی .
‫تا حالا اینقدر عصبانی ندیده بودمت.
‫- من هرگز... ‫- بریم یه کم خوش بگذرونیم!
‫آره؟
‫خیلی خب. چی مد نظرته؟
‫اون بیرون یه شهربازیه.
‫یعنی میگم، مگه بهترین جا ‫واسه فراموش کردن مشکلات نیست؟
‫میشه بریم، جاشی؟ خواهش می کنم؟
‫من اونی نیستم که باید قانعش کنی.
‫خنده داره. نه؟
‫درست کنار شهربازی پارک کردیم.
‫ولی اجازه ی تفریح نداریم.
‫جالبه.
‫کی گفته نمی تونین تفریح کنین؟
‫به هر حال، چیزی که من می بینم ‫به نظر یه مکان مرده میاد.
‫راه انداختنش خیلی زحمت نداره.
‫درست نمی گم، نس؟
‫فقط باید اتاق کنترل رو پیدا کنیم، ‫یه سری مدارشکن رو روشن کنیم .
‫اونجا فورا روشن می شه.
‫اون بیرون خطرناکه.
‫میشا داره عقلانی صحبت می کنه.
‫ولی اونقدر هم خطرناک نیست.
‫آره، ما اون دستگاه کارائوکه نس رو داریم.
‫من شما رو به شهربازی نمی برم.
‫بیخیال بشید.
‫می دونید چیه؟
‫من شخصا فکر می کنم ‫عالیه که میشا این قدر عقلانی داره فکر می کنه.
‫دقیقا کاری رو می کنه که تام گفت.
‫چی چی؟
‫خب، یعنی می گم، ‫داری از دستورات تام اطاعت می کنی، نه؟
‫مرسی
‫خیلی خب. اتاق کنترل رو پیدا می کنیم، ‫برق رو روشن می کنیم، و خوش می گذرونیم.
‫این دستوره.
‫اما سوفی و تام گفتن...
‫اون ها رئیس نیستن. حالا بریم.
‫راستش من می مونم.
‫چی؟
‫نه. ما اون دستگاه کارائوکه ات رو می بریم.
‫که یعنی تو در معرض خطر قرار می گیری.
‫من جریان رو کالیبره می کنم ‫و قطبیت رو ذخیره می کنم...
‫- اگه از اون ها... ‫- من چیزیم نمی شه.
‫از اتوبوس خارج نشو.
‫نمی شم.
‫بیا یکی از این ها رو برداریم.
‫می خوام تشکر کنم.
‫که جلوی میشا پشتم در اومدی.
‫می دونم ایستادن تو روی بهترین دوستت مشکله
‫شنیدم توی دفتر رئیس چی بهت گفت.
‫در مورد اینکه امیدی نیست.
‫اون اشتباه می کنه.
‫اگه تسلیم بشیم، اگه بگیم، ‫"اوه، نه، ما به فنا رفتیم، فایده اش چیه؟"
‫به هیچ جا نمی رسیم .
‫اما اگه نقشه ای داشته باشیم، برنامه ای داشته باشیم،
‫اگه هدفی داشته باشیم، شاید بهش برسیم.
‫تا حالا فکر کردی مشاور باشی؟
‫نه، جدی می گم. نمی دونم، ‫مثلا یه جور سخنران انگیزشی یا همچین چیزی.
‫اوه، خفه شو!
‫من خسته شدم که همش بهم بگن ‫تلاش برای انجام کاری ارزشش رو نداره.
‫اما دست رو دست گذاشتن خفن تره، نه؟
‫ما رو ببین، داریم خوش می گذرونیم و کار انجام می دیم.
‫آره.
‫و یه مقدار تفریح دقیقا همون چیزیه که نیاز داریم، نه؟
‫اون گفت من سعی نمی کنم کاری بکنم.
‫من اهل عملم!
‫آره، درسته. من دیدمت.
‫سوفی همیشه ی خدا یه دغدغه می خواد.
‫"میشا، باید محیط زیست رو نجات بدم!"
‫"میشا، باید تکالیفم رو انجام بدم!"
‫"میشا، باید اون آتیش رو خاموش کنیم!" ‫من خوشم میاد تفریح کنم. این جرمه؟
‫آخرین باری که من بررسی کردم، نه.
‫چون من همه چی رو جدی می گیرم ‫دلیل نمی شه که خوش گذرونی بلد نباشم.
‫نه، ما اهل دلیم. کلی خوش می گذرونیم.
‫حالا که حرفش شد...
‫آره، بریم تو کارش.
‫بابت کاری که تام کرد متأسفم، ‫اما من درستش می کنم.
‫بچه ها، هوام رو داشته باشین.
‫خروجی رو پوشش بدید.
‫من می رم پایین.
‫توی تاریکی.
‫نگران نباش، میشا.
‫من می تونم چراغ راهنمات باشم.
‫ایول، چلز.
‫بیا زود تمومش کنیم.
‫خفنه ها.
‫نه؟
‫خوبی، جاشی؟
‫همش دستم رو می برم که برش دارم.
‫همش یادم می ره اون...
‫اون رفته.
‫خب...
‫چه طوره وقتی دستت رو می بری برش داری...
‫به جاش دست منو بگیری؟
‫اگه می خوای.
‫جمعیت به وجد میان!
‫- خیلی بازیت خوبه. ‫- قبلا با پدرم بازی می کردم.
‫شرط می بندم بی صبرانه مشتاق دیدنشی.
‫آره.
‫- این صدای چیه؟ ‫- بچه.
‫آره.
‫- آهای؟ ‫- نه... صدای من کمتر وحشتناکه.
‫در مورد صدام چی می خوای بگی؟
‫یکی از ماست؟
‫نباید باشه. ‫بهشون گفتم توی اتوبوس منتظر باشن.
‫اگه بازمانده ی دیگه ای باشه، بچه...
‫باید هر چند نفر رو می تونیم نجات بدیم. ‫سریع بر می گردم.
‫برای اون بازم باتری داری، مگه نه، چلز؟
‫فکر کنم همشون رو برای دستگاه کارائوکه مصرف کردیم.
‫بیا زود باشیم.
‫تام؟
‫تام!
‫خیلی خب.
‫اصلا به چی دارم نگاه می کنم؟
‫اوه! مثل همون یکی توی مدرسه ست. ‫میشا، این رو بگیر.
‫خیلی خب .
‫قراره خیلی حال بده.
‫من می خوام یه گوی رو تعمیر کنم.