‫آهای؟
‫بچه ها؟
‫مسخره بازی رو تموم کنید!
‫تولد مبارک!
‫دارید چیکار می کنید؟
‫تولدته!
‫ساعت 6صبحه.
‫می خواستیم غافلگیرت کنیم.
‫میش؟
‫از مدرسه تا اینجا نگه اش داشته بودیم.
‫و اون قسمت هاش که خراب شده بود رو برداشتیم.
‫- نمی دونستم چی برات کادو بگیرم، پس... ‫- نه.
‫میشا!
‫هی، قانون 5ثانیه ای داریم.
‫باید به حرکت کردن ادامه بدیم.
‫خب، وایستا، من یه آهنگ نوشتم. ‫برای تو.
‫جلوترش بهتر می شه.
‫میشا، مشکلت چیه؟
‫این همه مشکل.
‫هنوز هوا روشن نشده، آبی نداریم،
‫جاش داره آخرین غذایی که داریم رو می کنه تو حلقش،
‫و من از سورپرایز بیزارم.
‫- می خواستیم یه کار قشنگی برات بکنیم. ‫- قشنگ؟
‫حالم رو داشتید بهم می زدید.
‫یه کیک فنجونی که کپک زده با آهنگ ساخته ی بثن؟
‫خواهشا سری بعدی از این لطفا نکنید.
‫یالا بورب! برگردیم سراغ کارمون!
‫- بیایید وسایلمون رو برداریم. ‫- چقدر نمک نشناس!
‫داستان چیه، بورب؟ ‫داری همین طوری مارو می چرخونی یا چی؟
‫تقصیر اون نیستش که.
‫داره تمام سعیش رو می کنه.
‫می خوای بهم بگی می تونه ذهنمون رو بخونه، ‫اما نقشه رو بلد نیست؟
‫7روز اخیر داشتیم به طرف جنوب غربی می رفتیم.
‫چی؟
‫نه، تو که این رو نمی دونی.
‫کی اینجا 3تا مدال تو ورزش جهت یابی ‫و گواهی کوهنوردی داره؟
‫امیدوارم که بورب باشه.
‫تو جنگل شبانه ی جادویی گم شدیم.
‫هر اتفاقی ممکنه اینجا بیفته.
‫چیزی دیدی؟
‫آره یه چیزی دیدم.
‫امروز صبح.
‫توی بوته های کمپ.
‫شما هم شنیدید، درسته؟
‫بدوید!
‫اون چی بود؟
‫فقط فرار کنید!
یالا ‫بریم داخل.
‫عجله کنید!
‫دارم می رم!
‫- همه حالشون خوبه؟ ‫- آره.
‫کجاییم؟
‫- چرا اینجا هنوز سر جاشه؟ ‫- فکر کنم جزو ساختمون های لیسته.
‫نمی شه که همین طور ‫ساختمون های توی لیست رو خراب کرد.
‫فکر نکنم گوی ها پایبند دستورالعمل های ملی باشن، چلس.
‫چی؟
‫محاله!
‫چی شده؟
‫آلفرده.
‫آلفرد واقعی.
‫اولین رباتی که طراحی کرده.
‫قسمتی از کلکسیون شخصی مانکهاوسه.
‫می دونید این یعنی چی؟
‫یه ایده ای دارم، آره.
‫به خانه ی مانکهاوس خوش آمدید.
‫یعنی می تونه بیشتر از این
‫شبیه ابرشرورها باشه؟
‫خب، منتظر چی هستیم؟
‫بیایید پیداش کنیم.
‫خیلی خب، پخش بشید. ‫ما می ریم طبقه ی همکف.
‫آهای؟
‫آقای مانکهاوس؟
‫آقای مانکهاوس!
‫سلام؟
‫کسی هست؟
‫اکو.
‫سلام؟
‫هی!
‫آقای مانکهاوس؟
‫نس، قرار نیست بدو بدو بیاد پیشمون. ‫سگ که نیستش.
‫بیا اینجا، مانکهاوس-میمونه. ‫بیا خوراکی بدم.
‫سلام؟
‫آهای! دالتون.
‫نمی تونیم این طوری پیداش کنیم.
‫اصلا قرار نیست پیداش کنیم. ‫چرا؟ چون که کاملا متروکه ست.
‫باید از نقشه ی ساختمونش بگیریم.
‫- بعدش می تونیم تقسیم بشیم و... ‫- ای بابا، بیخیالش شو دیگه، چلس.
‫داری کم کم مدل تام حرف می زنی.
‫راستش، به نظرم بهتره تو یه خرده کوتاه بیای، میش.
‫داری در مورد چی حرف می زنی؟
‫تام، برای تولد میشا چی می خوای بهش بدی؟
‫چوبمو.
‫آخی. مرسی.
‫- الآن نمی دمش بهت. ‫- چقدر منم چوب مزخرفت رو می خوام واقعا.
‫خب، تام بیشتر از اون چیزی برای دادن نداره. درسته، تام؟
‫آره، پسر، به نظرم.
‫چقدر تام مهربونه، این طور نیست، میشا؟
‫می خواست یه چیزی که براش خیلی مهمه رو بده به تو.
‫مثلا، نمی دونم، آخرین کیک فنجونی رو بده به تو.
‫شاید آخرین کیک فنجونی دنیا بود.
‫یا اینکه وقت بذاره ‫برات یه آهنگ اختصاصی بنویسه.
‫یا اینکه بدون هیچ وسیله ای ‫برای تولدت غافلگیرت کنه
‫و، حقیقتا، درحالتی که ‫مدت خیلی کمی وقتشو داشته.
‫حالت خوبه، چلس؟
‫منظورم اینه که، اینجور آدما یه اسم خاصی دارن.
‫و گفتنش هم هیچ مشکلی نداره.
‫همم.
‫یه مشت بدبخت؟
‫انقدر مسخره بازی در نیارین!
‫سلام؟
‫آقای مانکهاوس؟
‫سلام؟
‫بورب؟
‫آقای مانکهاوس؟
‫خیلی خب، میدونی اونطوری نیست که،
‫مثلا، یه نابغه ی تکنولوژی ای کسی ‫این زیر قایم شده باشه.
‫شاید این یکی؟
‫آره، فکر نمی کنم جاهای مخفی خوبی باشن، جاش.
‫امکان نداره.
‫چیه؟ کلا همه اش... آره، فقط یه چند سال ‫تاریخ مصرفش گذشته. بیخیال.
‫ما قراره با بزرگترین ذهن خلاق علمی
‫توی قرن ۲۱ام مواجه بشیم.
‫و واقعا می خوای ‫اولین برخودت باهاش اینطوری باشه که،
‫"سلام، دالتون مانکهاوس، ‫من اون بچه ام که همه چیپساتونو خورده"؟
‫واقعا انقدر نگرانی
‫آدمی که خانواده هامونو دزدیده رو ‫تحت تأثیر قرار بدی؟
‫نه،
‫بهرحال که قرار نیست توسط من ‫تحت تأثیر قرار بگیره.
‫اشکالی نداره، ناس.
‫فقط، می دونی، خود عادیت باش.
‫خودم باشم؟
‫فکر نمی کنی اینکه خودم باشم یه خورده
‫عجیبه؟
‫خب، آره، ‫البته که فکر می کنیم عجیب و غریبی.
‫آره، ولی همینت رو ما دوست داریم.
‫اینه که تورو آدم خاصی کرده.
‫همه اینطور فکر نمی کنن.
‫چرا، می کنن.
‫ببین. بورب، تو نس رو دوست داری، مگه نه؟
‫اون یه ماشینه.
‫اصلا نمیدونه دوست با کدوم «س» نوشته میشه.
‫دوستی و عاشقی مثبت ترین، ‫و قدرتمند ترین نیروی زمینه.
‫و می خوای بهم بگی که ‫با همه ی این سنسورها و اسکنرها و اینا،
‫می تونه ذهن آدم بخونه، ‫ولی نمی تونه اونو حس کنه؟
‫آهای، بورب، انقدر الکی تو چهارچوب در نچرخ، ‫و بیا به نس بگو چقدر دوسش داری.
‫آره، یکم ابراز احساسات کن براش. یالا.
‫کیو دوست داری؟
‫بثن.
‫دیدی؟ حتی ازم خوشش نمیاد.
‫اون خودش نیست.
‫بثن.
‫استیول ـه.
‫بورب!
ملافه رو بیخیال شو.
‫یالا، بیا بازم بگردیم.
‫بثن.
‫ببخشید. وقتی استرس می گیرم غذا می خورم.
‫بثن.
‫اوه، خدای من. برو!
‫بثن.
‫چرا ولمون نمی کنه؟
‫اون دنبال ما نیست، بثن. دنبال تو ـه.
‫یالا!
‫بثن.
‫چقدر صداش بلند بود.
‫بثن.
‫- کجا رفت؟ ‫- چه خبر شده؟
‫اینجاست.
‫- مانکهاوس رو پیدا کردی؟ ‫- سوفی بدجوری زدتش.
‫- مانکهاوس رو زدی؟ ‫- ایول، سوفی!
‫مانکهاوس نه. استیول
‫مطمئنی باید ربات بده که ‫می خواد بکشتمون رو دنبال کنیم؟
‫باید مطمئن بشیم که دیگه این سری ‫برای همیشه از کار افتاده.
‫فکر نکنم از کار افتاده باشه.
‫داستان این یارو چیه؟
‫بورب!
‫آره، من خوبم.
‫همگی برید!
‫بدویید!
‫این فکر کنم حدودا...
‫- یکی دو ثانیه ای نگه اش داره. ‫- خیلی قویه.
‫- بورب حالش چطوره؟ ‫- فکر کنم ضربه ای چیزی دیده.
‫خب، پس زورمون به استیول نمی رسه.
‫برای همین باید از هوشمون استفاده کنیم.
‫- نس، چی داریم بشه استفاده کرد؟ ‫- ما، امم...
‫نس. خوب فکر کن. ‫چیا راجع به استیول می دونیم؟
‫- اون مثل بوربه. ‫- نه این طور نیست.
‫چرا، هست.
‫بورب تراشه کین نداره، درسته؟
‫و مال استیول هم افتاد بیرون.
‫برای همین هردوشون خاص هستن.
‫تراشه ی کین چیزیه که باعث می شه پهباد باشن. ‫اون ها رو در بیاری. اون وقت...
‫کم تر حرف بزن، نس!
‫اونوقت می تونن احساس کنن!
‫وقتی که زدم تو صورت استیول، ‫می تونست خشمم رو حس کنه.
‫دقیقا.
‫پس بگو چرا انقدر عصبانیه.
!ازم برش دارید! ازم برش دارید
!برش دارید ازم
!بکشید
‫برید همتون! از اینجا برید مرد!
‫چیه؟ اون وقت بذاریم تو قهرمانه باشی؟ عمرا.
‫استیول!
‫کافیه!
‫ولش کن بره و خودمون صحبت می کنیم.
‫اوه، بث، چیکار می خوای بکنی؟ ‫اون درست مثل بوربه، درسته؟
‫به اون ذره نیازی نداری.
‫ببین، چیزی نیست. من می فهمم.
‫کاری که بهت یاد دادن رو می کنی.
‫کاری که من بهت یاد دادم رو.
‫چند وقته که زنده ای؟ ‫تو فقط یه بچه ای.
‫اون وقت تنها احساساتی که تا حالا دیدی، نفرت و خشم
‫و ناراحتی و وحشت و تنهایی بودن.
‫و اکثرشون هم به خاطر منه.
‫برای همین، من متأسفم، استیو.
‫برای اینکه صورتت رو داغون کردم و این ها.
‫امیدوارم بتونی منو ببخشی.
‫بثن. نه!
‫اون به کجا خطم می شه؟
‫بثن.
‫داره چیکارش می کنه؟
‫جاش، مراقب باش، مرد.
‫صبر کن. جاش.
‫اون چیه؟
‫مراقب باش، میشا.
‫نه!
‫بث، بیدار شو. هر کاری که داره باهات می کنه، ‫مقابله کن. باهاش مبارزه کن.
‫نمی تونم نجاتش بدم.
‫بدترین دوست صمیمی ممکن من.
‫مال منو تازه ندیدی. ‫تو اینجایی. یه قهرمانی.
‫من فوق فوقش دلقکه قصه باشم.
‫نه، اون خیلی خوش شانسه که دوست صمیمی ای مثل تو داره.
‫خفه شو.
‫نه، خفه نشو، تام.
‫قوی ترین و مثبت ترین نیروی روی زمین چیه؟
‫بثن بهم گفته بودش.
‫من متوجه اش نبودم.
‫اون عشقه.
‫حالا درک می کنم، بورب.
‫تو یه ماشین نیستی. تو دوست منی.
‫بجنبید، بچه ها. بورب عشق بیشتری نیاز داره.
‫آره، با وجود همه کارهایی که کردم، ‫هیچ وقت بهم پشت نکردی.
‫پس بیا بیخیال بثن نشیم.
‫ما دوست داریم، بثن!
‫همگی کمک کردید به خودم ایمان داشته باشم.
‫کافی نیست.
‫برات مهم نیست که من عجیبم!
‫میشا، تو منو جسور کردی.
‫دلم نمی خواست اهمیت بدم.
‫اما به قدر کافی شجاع نبودم.
‫اگه برات مهم نباشه، اذیت هم نمی شی.
‫باید خرابش می کردین.
‫این خیلی اعصاب خرد کنه.
‫اوه، خیلی شما خنگ ها رو دوست دارم.
‫بثن، حالت خوبه؟
‫فکر کنم رفته بود توی ذهنم.
‫فکر می کردم ازم بدش میاد، ولی...
‫می خواست که من فقط مال اون باشم.
‫نمی ذاشتیم این کار رو بکنه،
‫می ذاشتیم؟
‫ممنونم.
‫چی؟
تو دوسمون داری
‫- ما دوستان صمیمی تو هستیم. ‫- مطمئنم همچین حرفی نزدم.
‫ما بورب رو سوپرشارژ کریم.
‫اونم با عشق و محبت!
فکر کنم شاید بیش از حد بهش انرژی دادیم
‫تو نجاتمون دادی، بورب کوچولو.
‫چیزی نیست.
‫نرو، بورب.
‫ممنونم، بورب، بابت
‫همه چیز.
‫بچه ها؟
‫خب، موفق شدین.
‫تمام تلاشتون، ‫تمام سختی هایی که گذروندید،
‫همشون منجر به این شدن. ‫امیدوارم آماده باشید.
‫از کجا می دونست ما قراره بیایم؟
‫فکر نمی کنم این پیام برای ما باشه.
‫حالا، خودتون رو حاضر کنید ‫تا با دنیای تازه دیدار کنید.
‫اون همون...؟
‫دالتون مانهاوسه.