‫لطفاً، لطفاً، نکن...
‫بهم آسیب نرسون.
‫دیگه نمی خوام بازی کنم.
‫پول رو از دست می دی.
‫برام مهم نیست.
‫نمی خوام بمیرم.
‫حق داری.
‫چی...، می تونم برم؟
‫البته که می تونی.
‫اما فکر کردم گفتی...
‫فقط یه بازیه
‫بفرما برو.
‫یالا!
‫نه، نه، نه! ‫نکن! لطفاً.
‫و اون خوک صفت، کارش تموم شد.
‫بد به حال بازنده ها!
‫هری و فرگوس قهرمان های واقعی هستن.
‫وقتی که کسی نمی تونست پیدام کنه، ‫اون ها پیدام کردن.
‫اگه به خاطر اون ها نبود،
‫تا حالا مرده بودم
‫کایلی ماری کوچولوم بی مادر می شد.
‫و ببینید، یه عکس خوشگل از 3تاییمونه.
‫3تایی؟
‫تو کجایی؟
‫اون دست منه که رو لیوانه!
‫جوگیر مشهوریت نشو. با ‫تو هم هستم!
‫فردا فیش اندچیپس می خریم.
‫آخرین باری که فیش اند چیپس خریدی کی بوده؟
‫کارتون عالی بود.
‫جفتتون.
‫جون اون زن رو نجات دادید
‫و قاتل رو دستگیر کردید.
‫هوشمندانه بود!
‫بذار مهمونتون کنم.
‫جون، 2لیوان برای قهرمونامون بیار.
‫و ۲۰یورو بهم بده، باشه هری؟ ‫این ماه یه کم دست و بالم تنگه.
‫اسمم ریتا دافیه.
‫کیلی کانر گفت کجا پیداتون کنم.
‫- کیلی کانر رو می شناسی؟ ‫- نه.
‫اما توی کیمیج زندگی می کنم
‫و یکی از مادرهای توی مدرسه دخترم
‫دخترعموش توی آرایشگاه بغل فیش اند چیپس فروشی ای
‫که کیلی هست کار می کنه، ‫پس از دوستم خواستم که ازش بخواد
‫که از کیلی بپرسه کجا بیام.
‫باید با کیلی در این مورد حرف بزنم.
‫من مشکلی ندارم.
‫وقتی قضیه رو شنید ‫فهمید که تو تنها کسی هستی
‫که می تونی کمکم کنی.
‫در چه مورد؟
‫یه سال پیش، شوهرم، راس مرد.
‫از یه پارکینگ 10طبقه پرت شد پایین.
‫ببین، نمی خوام بی نزاکتی کنم، اما...
‫- به هر حال می کنه. ‫- خفه شو، گلن!
‫پلیس ها گفتن خودکشی بوده، گفتن خودش پریده.
‫مشکل پول داشتیم
‫اما هیج وقت همچین کاری نمی کرد.
‫از اون جور آدم ها نبود.
‫و وقتی پلیس ها وسایلش رو بهم دادن،
‫اولین چیزی که دیدم... یادداشتی نبود.
‫خب، همین ثابتش می کنه ‫مگه نه؟
‫می کنه؟
‫خب ، اگه خودکشی می کرد... می دونی...
‫یه یادداشت برای توضیح کارش جا می ذاشت.
‫اون خیلی آدم باملاحظه ای بود.
‫هر بار که خودکشی می کرد؟
‫مرسی
‫این یکی از اون دوربین های بدنیه که پلیس ها می پوشن
‫توی مدارک بود،
‫اما راس از اینا نداشت.
‫اگه داشت، می دونستم. ‫پس برای شروع همین عجیبه.
‫و بعد اینم هست.
‫روی میز کنار تختش پیداش کردم.
‫ناونوا: گوسفند،
‫باغبان: خوک،
‫دندون پزشک: خرگوش.
‫بازی پنجشنبه ظهر، ۲۹آوریل شروع میشه.
‫یعنی چی؟
‫نمی دونم.
‫راس باغبون بود.
‫نمی دونم این چه ربطی...
‫منم فکر نمی کردم، ‫تا این که امروز صبح.
‫داشتم روزنامه رو می خوندم
‫و این رو پیدا کردم.
‫راننده اتوبوس: گوسفند
‫گل فروش : خوک،
‫قصاب: خرگوش.
‫بازی پنج شنبه ظهر ۲۸ـم آوریل شروع میشه.
‫سه روز بعده.
‫یه کم جالبه، نه؟
‫پس پرونده ام رو قبول می کنی؟
‫خیلی بابت شوهرتون تسلیت می گم، خانم دافی
‫اما این کارمون نیست.
‫کسی دیگه رو ندارم که بهش بگم.
‫کیلی فقط یه اتفاق یه باره بود.
‫شرمنده.
‫جواب منفیه.
‫هری!
‫معذرت می خوام، خب؟
‫سعی می کنم باهاش صحبت کنم.
‫- رفته؟ ‫- آره.
‫ولی فکر کنم باید کمکش کنم.
‫کمک لازم داره.
‫نصف دنیا کمک لازم دارن.
‫من نمی تونم نظری بدم یعنی؟
‫نه.
‫ما کگنی و لیسی نیستیم.
‫کی؟
‫می خوای بدونی چرا سرت داد می زنم؟
‫من دارم سرت داد می زنم ‫چون معاون کمیسر
‫ده دقیقه ست داره پشت تلفن ‫سر من داد می زنه.
‫نظری داری چرا؟
‫نزن تو حرفم، ریموند. ‫حرفم تموم نشده.
‫و معاون کمسیر هم قبلاً
‫کمیسر سرش داد زده.
‫و می دونی همه سر چی داد می زدن؟
‫- مادرم. ‫- چطور مادرت
‫کالین فونتن رو پیدا کرد؟
‫- شانسی بود.. ‫- شانسی؟
‫چهار صفحه مقاله توی روزنامه هست
‫که ما رو یه مشت احمق بی خاصیت نشون میده.
‫اون نمایشنامه گمنامی رو میشناسه ‫که کسی دیگه یادش نیست
‫ولی این جوری نیست که قرار باشه ‫دوباره اتفاق بیفته.
‫یه بار بود و تموم شد رفت.
‫به خاطر خودتم شده
‫شدیداً امیدوارم اینجوری باشه.
‫در نظر گرفتی که این قضیه
‫من رو تو چه شرایط سختی میندازه؟
‫فکر کردی از این وضعیت خوشم میاد
‫که سر شوهر خودم داد و بیداد کنم؟
‫خب...
‫حرف بی جا نزن ریموند.
‫الان وقتش نیست.
‫بازرس میگه که اگه بفهمن
‫تو پرونده های محرمانه رو بهش نشون دادی
‫کارت مغایر با استانداردهای حرفه ای میشه.
‫فاتحهٔ کارت خونده میشه چارلی ‫متوجهی؟
‫هستم.
‫دیگه اتفاق نمیفته.
‫بی خیال ، ویو، ‫تو هم مثل من خوب می دونی
‫که چارلی هیچ وقت همچین کاری نمی کنه.
‫حمایت کامل من رو داره.
‫هر چقدرم این روحیهٔ ‫همبستگی تون قشنگ به نظر بیاد
‫اون اخراج بشه تو هم میشی.
‫و فکر کردی واسه من چه وجهه ای داره؟
‫مادرت رو حسابی کنترل کن.
‫هری؟
‫- هری، اینجایی؟ ‫- لامصب.
‫لعنتی. ‫زنگ مسخره.
‫هری، بازی کن! ‫یه چیزی پیدا کردم.
‫رنگ به روت نمونده که.
‫داری چی کار می کنی؟
‫درمان خماری.
‫من خمار نشدم.
‫منم که شاخ دارم!
‫پس درمان هر حالی که هستی.
‫تاباسکو داری؟
‫می خوای شکنجه ام بدی؟
‫نه.
‫اون فقط یه پاداشه.
‫یه کم توی اینترنت تحقیق کردم
‫وقتی دیروز رفتم خونه.
‫دنبال اطلاعات سایت روزنامه گشتم.
‫آگهی پارسال رو پیدا کردم.
‫نونوا، باغبون، دندون پزشکه.
‫وای، نه. اون نه. ‫اصلاً بهش علاقه ای ندارم.
‫الانه که علاقه مند بشی.
‫این مال دو سال پیشه.
‫شیمی دان: گوسفند ،
‫پلیس: خوک؛
‫معلم: خرگوش.
‫بازی ظهر پنجشنبه۳۰ آوریل برگزار میشه.
‫عقب تر رفتم، ولی
‫دیگه چیزی نبود.
‫خب؟
‫اونی که سمت چپه ‫در مورد مرگ راس دافیه
‫و چند روز بعد از مرگش نوشته شده.
‫اونی که سمت راسته، ‫دقیقاً توی یه روز با
‫سمت چپیه منتشر شده.
‫حالا، این یکی در مورد مردیه به اسم ‫ترور فرلی
‫توی لیفی غرق شده.
‫لطفاً، برو سر اصل مطلب ‫یا بهم چاقو بزن؟
‫یکی رو انتخاب کن.
‫سومین پاراگراف. ‫ببین کارش چی بوده!
‫خب، دندون پزشک بوده.
‫- آره. ‫- آره.
‫سه نفر توی آگهی بودن...
‫یه نونوا، یه باغبون، ‫و یه دندون پزشک.
‫دو نفرشون همون روز مرده.
‫توی روزنامهٔ دو سال پیش
‫توی اون آگهی شیمی دان، پلیس و معلم بود...
‫دو خبر، خب؟
‫یکی در مورد یه معلم که ‫توی پارک محلی چاقو خورده
‫و توی همون روز که یه شیمی دان
‫توی جنگل به صورت حلق آویز پیدا شده.
‫توی دو سال اخیر،
‫سه نفر که با شغلشون
‫اسمشون نوشته بود ‫توی یه آگهی لیست شده بودن
‫و هر سال، دو نفر با همون شغل ها
‫توی همون روز می میرن.
‫این اتفاقی نیست.
‫آره، درست میگی
‫ولی چرا گوسفند، خوک، خرگوش؟
‫- این چه معنی ای داره؟ ‫- نمی دونم.
‫ولی الان پرونده رو می گیریم؟
‫وای، خدایا، حرفات رو ببین!
‫پرونده رو قبول کنیم؟
‫ما که کارآگاه مخفی نیستیم.
‫وایسا.
‫ما کیلی کانر رو پیدا کردیم.
‫من کیلی کانر رو پیدا کردم.
‫و من تن لشت رو نجات دادم.
‫که خیلی هم ازت ممنونم
‫ولی قرار نیست یه نمایندگی کارآگاهی راه بندازیم.
‫بتمن و رابین نیستیم.
‫خیلی خب، این ارجاع رو دیگه فهمیدم.
‫حداقل بیشتر از ‫«کندی و لارن.»
‫کگنی و لیسی.
‫باشه، حالا هرچی
‫ولی بی خیال، هری،
‫باید اعتراف کنی
‫جالبه، نه؟
‫آره.
‫ولی انجامش نمیدم.
‫وای! ‫متوجهم، خب؟
‫الان نمی تونی باهاش روبه رو بشی.
‫اینو بخور.
‫یک باره سر بکش.
‫اون جوری راحت تره.
‫اگه وسطش وایسی، ‫دیگه سراغش نمیری.
‫وای!
‫آره، خیلی داغونه
‫ولی جواب میده.
‫این سال ها کلی از اونا درست کردم.
‫۱۰ دقیقه، مثل ساعت کار می کنی.
‫وقتی آماده بودی بهم زنگ بزن.
‫چارلی هنوز خونه نیست.
‫صبر می کنم.
‫همم.
‫عه.
‫می دونی، مطمئن نیستم کی بخواد برگرده.
‫می تونم بهش پیام بدم.
‫دیگه الکی معطل نشی.
‫عجله ندارم.
‫می دونی، این روزا انگار اصلاً حرف نمی زنیم.
‫حرف؟ ‫در مورد چی؟
‫نمی دونم.
‫کار جالبی نکردی؟
‫تو عمرت مثلا!
‫فکر کنم تعریف من از جالب بودن ‫یه کم فرق داره.
‫احتمالاً.
‫آها! کارت چطوره؟
‫هیچ وقت در مورد کار ازم نپرسیده بودی.
‫اصلاً می دونی کارم چیه؟
‫البته که می دونم.
‫تو همونی هستی که اون کاری که ‫مردم نیاز دارن رو انجام میدی.
‫من تحلیل گر ارشد آماری ام.
‫یعنی، البته، می دونستم.
‫حتماً خیلی جالبه.
‫هست در واقع، آره.
‫با شرکت های بیمه کار می کنم
‫که با تحلیل های ریاضی
‫و آماری سطح ریسک رو...
‫که یادم افتاد که... ‫نوه ام خونه ست؟
‫ببخشید، نه، سه شنبه ست. ‫امروز ژیمناستیک داره.
‫فعلاً برنمی گرده.
‫این چطور تو رو یاد لولا انداخت؟
‫داشتم در مورد مسیر شغلی فکر می کردم.
‫یعنی، سنش رسیده، نه؟
‫گفتم بهتره بیشتر باهاش وقت بگذرونم.
‫چرا باید بخوای همچین کاری کنی؟
‫خب، یه دختر باید با مادربزرگش آشنا بشه.
‫و دنبال راهنما می گرده
‫و من خیلی می تونم مفید باشم اونجا.
‫می تونم ترغیبش کنم به سمت مسیر درست.
‫نه، لولا دقیقاً می دونه داره چی کار می کنه.
‫برنامهٔ همه ش رو چیدیم.
‫چی، واسه کل زندگیش؟
‫اینجاییم.
‫سلام، چارلی.
‫۵ دقیقه وقتت رو می گیرم ‫و بعد رفع زحمت می کنم.
‫دو نفر قراره بمیرن، پس نه.
‫باز شروع نکن. ‫التماست می کنم.
‫ببین، من این بار مسلماً دخالت نمی کنم.
‫فقط می خوام چیزی که می دونم رو بهت بگم
‫و بعد می تونی بری و کارت رو بکنی.
‫کاری که تقریباً امروز از دست دادم؟
‫- چی؟ ‫- ری، رئیسم رو
‫و زنش، معاون کمیسر رو یادته دیگه؟
‫خیلی دل خوشی ازم نداره.
‫نمی تونه درک کنه چطور ‫کالین فونتن رو پیدا کردی
‫و فکر می کنه من کمک کردم.
‫خب، خیلی خوشحال میشم ‫که بهت بگم هیچ کاری نکردی.
‫بازم اتفاق بیفته باید برم کمیتهٔ انضباطی.
‫خب، خیلی ببخشید چارلی،
‫ولی این تقصیر من نیست.
‫اگه همون اول بهم گوش می کردی.
‫اولین و آخرین بار! ‫دیگه نباید اتفاق بیفته.
‫گوش می کنی؟
‫بله، باشه.
‫ولی یه چیزی هست...
‫نه! ‫چرا نمی تونی درک کنی!
‫اگه این کار رو ادامه بدی ‫کارم رو از دست میدم.
‫کارت جلوی قتل ها رو گرفتنه.
‫دو قتل قراره اتفاق بیفته.
‫حرف نزن!
‫تو نمی دونی!
‫محاله بدونی!
‫خیلی مضطربی.
‫می دونی، به نظرم باید یه لیوان دیگه بخورم
‫از این نوشیدنی خوشمزه...
‫و اورلا می تونه تو رو ‫ببره اتاق که استراحت کنی.
‫چی؟
‫استرس.
‫مضرترین چیز ممکن
‫واسه مردای هم سن توئه.
‫و بعد وقتی آروم بشی و بیای پایین
‫من می تونم بهت بگم چی می دونم
‫و یه بارم شده به حرفم گوش میدی.
‫وقتی در مورد قاتل اخیر بهت بگم
‫گوش نکردی.
‫اه.
‫این قیافهٔ از خود راضی رو به خودت نگیر.
‫از خود
‫راضی؟ من؟
‫خیلی خب، بگو ببینم.
‫اینجا چی کار می کنیم؟
‫امروز صبح رفتم دفتر مجله.
‫یه آقای خیلی مهربون سوابق رو بررسی کرد
‫که ببینه کی اون آگهی ها رو ثبت کرده.
‫تو که فکر نکردی اونا
‫همچین اطلاعاتی رو میدن بهت.
‫خب، من کارم تو قانع کردن آدما خوبه.
‫و خب ۴۰ یورویی که بهش دادم مؤثر بود.
‫آگهی ها رو یکی به اسم ‫بردلی گیلن گذاشته
‫که توی پلاک۶۰ زندگی می کنه.
‫خیلی خب.
‫چه نظری داری؟
‫یه قاتل سریالیه؟
‫نه، فکر نکنم.
‫یه کم پیش دیدم که رفت داخل.
‫بیشتر به نظرم شبیه یه پادو باشه.
‫سؤال اینه که ، پادوی کی؟
‫بردلی.
‫می خوام باهات در مورد تبلیغات صحبت کنم.
‫همونی که توی روزنامه ها
‫این سه سال اخیر گذاشتی.
‫میخوای حرفی بزنی؟
‫ببین، برو پی کارت، خب؟
‫چیزی ندارم بهت بگم.
‫تازه، اصلاً نمی دونم چی داری میگی.
‫اعتراف واسه روح خوبه.
‫کی هستی؟
‫بردلی هستم.
‫ببین، یکی الان دم خونه ام بود.
‫یه زنی اومده بود ‫در مورد تبلیغات سؤال می پرسید.
‫چی؟
‫- کی بود؟ ‫- نمی دونم.
‫ازم می خواست نظر بدم
‫در مورد، می دونی...
‫آهای!
‫بردلی؟
‫بردلی، احمق، اونجایی؟
‫می بینم که داری هنرهات رو رو می کنی.
‫به یکی به اسم گری ویلن زنگ زده بود.
‫در مورد تو بهش گفت.
‫گری ویلن کیه؟
‫نمی دونم.
‫ولی یکی رو می شناسم که شاید بدونه.
‫جزیرهٔ قناری رو می شناسی؟
‫اسمش رو از روی پرنده ها نذاشتن.
‫از روی سگه.
‫سگ های قناری؟
‫نه.
‫لاتینه، مگه نه؟
‫جزایر قناری.
‫جزایر سگ.
‫کینین از رو این اسم گذاری شده.
‫سگ دکتر هو رو میگی؟
‫بابا.
‫فرگ.
‫خونه چی کار می کنی؟
‫میشه تو سالن باهات حرف بزنم؟
‫حالت چطوره، فرگوس؟
‫چیزی می خوری؟
‫نه، نوش جان، مرسی.
‫یه جورایی عجله دارم، بابا. ‫لطفاً؟
‫برو مالکی.
‫پسره انگار الانه که خودش رو خراب کنه.
‫وقتی برگردی می تونیم اینا رو ردیف کنیم.
‫داشتم این یکی رو میبردما.
‫خدایا، بابا.
‫چرا داری با هپی لامصب بازی می کنی؟
‫چیه، یادت رفته که می خواست
‫چند هفته پیش چی کار کنه؟
‫نه. هیچ کاری نمی خواست بکنه.
‫اوضاع تو مشتم بود.
‫ولش کن، خب؟
‫ببین، کسی به اسم گری ویلن رو می شناسی؟
‫معلومه که می شناسم.
‫تو چرا می خوای در مورد گری ویلن بدونی؟
‫کیه؟
‫خب...
‫یه جورایی روانیه، مگه نه؟
‫همهٔ پولاش رو از قمار در میاره.
‫ولی نباید دور و بر گری ویلن بپلکی.
‫اون آدم درستی نیست.
‫خطرناکه.
‫مشکلی نیست. ‫فقط می خواستم بدونم کیه.
‫تو چطور می شناسیش؟
‫نمی شناسم.
‫حسابدارش رو می شناسم.
‫یه حسابدار می شناسی؟
‫آره.
‫اریک.
‫اریک موری.
‫آدم خوبه.
‫تو کار کفتره.
‫یه کبوتر فرانسوی خوشگل ‫به اسم لیسا داره.
‫توی یه سمساری
‫بالای سالن اسنوکر کار می کنه.
‫خیلی خب.
‫ممنون.
‫چطور در مورد گری ویلن فهمیدی؟
‫به دلالت زنگ زدی؟
‫آره، همین.
‫آشنای قدیمیه.
‫مراقب بچه های خیابونیه، ‫می دونی
‫بهمون نشون میده چطور جیب بری کنیم.
‫طبیعی نیست که بچه های هم سن تو
‫بدونن چطور خلاف کارها رو پیدا کنن.
‫آره، و این رفتار عادی ای واسه ‫زنی به سن توئه؟
‫عادی بودن خز شده.
‫ببخشید.
‫ببخشید، تعطیله.
‫پس درست سر وقت اومدم.
‫چه جور کاناپه هایی دارین؟
‫کاناپه ندارم، ببخشید.
‫بذار بهت بگم چرا لازم دارم.
‫لطفاً نگو.
‫جینا لالابریجیدا.
‫تا حالا چیزی ازش نشنیدم.
‫یعنی تا حالا از جینا ‫لالابریجیدا چیزی نشنیدی؟
‫بازیگر ایتالیایی.
‫خیلی درشت هیکل بود.
‫ببخشید.
‫تو بچگی بهت ادب یاد ندادن؟
‫دارم با تو حرف می زنم.
‫برو رد کارت
‫کاناپه ندارین.
‫یه جا دیگه رو می گردم.
‫بله؟
‫بله، گری.
‫شماره رو دارم اینجا.
‫چیزه...
‫عجیبه. ‫لپ تاپم بسته ست.
‫الان داشتم روش کار می کردم.
‫نه، من... ‫شماره ش رو دارم.
‫۰۸۶۴۰۲۲۲۲۲
‫باشه.
‫کلی از این جعبه ها هست
‫از همونایی که راس دافی داشت
‫وقتی که از پارکینگ پریده پایین.
‫و لپ تاپ رو آوردم،
‫ولی یه مشکلی هست.
‫رمز لازم داره.
‫سه تا اشتباه بزنیم ‫هاردش خودکار پاک میشه.
‫و پسوردش لیندا نیست.
‫خب، چطور می دونی که فقط سه بار فرصت داره
‫و چرا باید لیندا باشه؟
‫بعد این که رفت یه سر رفتم دفترش
‫و لیندا به این خاطر که ‫یه کبوتر داشته به اسم...
‫وای. لیندا نیست. ‫اسمش لیسات.
‫خیلی خب. ‫پس رمزش لیسا هم نیست.
‫پس فقط یه فرصت دیگه داریم؟
‫یه فکر خوب دارم.
‫چرا تو نمیری خونه مراقب خواهرت باشی؟
‫چی؟ ‫ولت نمی کنم.
‫خب، باهاش رو به رو شو، ‫همین الانشم من رو دیده.
‫بهتره که تو رو نبینه.
‫خیلی خب.
‫چیزی گم کردی؟
‫خدایا، الان نه. ‫تعطیلیم.
‫مثلاً لپ تاپت؟
‫امروز قراره بهترین دوستت باشم، اریک.
‫صدات چی شد؟
‫اسمم رو از کجا می دونی؟
‫کارفرمات یه سری آدمای ‫خیلی رده بالا رو ناراحت کرده.
‫فکر کنم بدونی کی هستم.
‫نه.
‫
‫وایسا، نگو که تو...
‫من قراره بهترین دوستت باشم
‫چون می خوام همین اول بهت یه فرصت بدم.
‫این موقع سال آفریقای جنوبی خیلی قشنگه.
‫یکی از اون کشورهایی که استرداد مجرم ندارن.
‫نمی دونم چه خبره
‫ولی من کسی نیستم که بشه باهاش بازی کرد.
‫۳۰ ثانیه وقت داری ‫و بعد پیشنهادم لغو میشه.
‫تا آخر عمرت میری پشت میله ها.
‫شایدم با ویلن هم سلولی شدی.
‫حرفت رو باور نمی کنم.
‫خب، حق داری نکنی.
‫۲۰ ثانیه.
‫کی... کی رو ناراحت کرده؟
‫واقعاً فکر کردی که هیچ تقاصی
‫بابت کارات نمیدی، اریک؟
‫ملت مُردن. ‫۱۰ ثانیه.
‫سه، دو، یک.
‫باشه، باشه. ‫چی می خوای بدونی؟
‫بیا با پسورد لپ تاپت شروع کنیم
‫بگو روال بازی چطوره، ‫و بعد بزن به چاک.
‫نباید اینجا باشی ‫اخراجم می کنی.
‫نگران نباش.
‫زیاد نمی مونم.
‫هری، نمی تونی همین طوری...
‫من دیگه نیستم، قول میدم.
‫گری ویلن.
‫سه ساله که یه بازی قتل رو راه انداخته.
‫مردم داوطلب میشن که تا سر حد مرگ ‫دنبالشون کنن، اگه باورت میشه.
‫با سه نفر شروع میشه، دو نفر می میره،
‫هر کسی زنده بمونه ۱۰۰ هزار یورو می بره.
‫مردم رو جونشون واسه ‫۱۰۰ هزار یورو به خطر می ندازن؟
‫اونی که باهاش حرف زدم گفت
‫که واسه خیلی کمتر از اینا هم انجام میدن.
‫یه نوع خاصی رو انتخاب می کنن، ظاهراً.
‫فکر می کنن فناناپذیرن.
‫خب، بیشترشون هستن.
‫گاهاً فقط از سر ناچاریه.
‫مردم توی دارک وب دنبالش هستن.
‫فکر کنم تو در موردش شنیدی. ‫من نشنیدم.
‫به جای این که ضبط بشه پخش زنده ست.
‫مردم روی نتیجه شرط می بندن
‫و این جوریه که گری ویلن پولش رو در میاره.
‫«لاولی لیسا۷۴». ‫همه با حروف کوچیک.
‫هر چیزی که لازم داری اینجاست.
‫از جمله این که چطور می تونی همه شون رو ‫فردا ظهر گیر بندازی.
‫لعنتی، هری.
‫تنها چیزی که هنوز نفهمیدم
‫اینه که کی اونا رو می کشه.
‫فقط ویلن اینو می دونه.
‫ولی می دونم که قاتل ماسک دکتر طاعون داره.
‫- چی؟ ‫- یه جور ماسک عجیب منقار عقابی.
‫اگه ببینیش می شناسیش.
‫من دیگه نیستم، قول میدم.
‫می خواستم برات جبران کنم
‫که توی دردسر انداختمت.
‫اینا همه واسه اینه که ‫هر کاری خواستی باهاشون بکنی.
‫ازش استفاده کن،
‫یا بنداز آشغالی. هر جور راحتی.
‫فقط دومی رو انجام نده.
‫کسی لازم نیست بدونه
‫که من اصلاً درگیر بودم.
‫نیازی نیست نگران باشی. ‫نیومدم دخالت کنم.
‫اومدم که از چارلی عذر خواهی کنم.
‫شنیدم که به خاطر من سرزنش شده.
‫می دونم که تو و چارلی صمیمی هستین.
‫خیلی ازت تعریف می کنه
‫پیش خودم که نمیگه.
‫خب، هیچ کس از یه چاپلوس خوشش نمیاد.
‫کاملاً درسته.
‫میگه که دلیل این که
‫پلیس خوبیه شمایی.
‫جالبه، قبلاً اصلاً آشنا نشنیدم.
‫خب، هنوزم خیلی آشنا نشدیم.
‫اون سری خونهٔ چارلی مختصر آشنایی ای داشتیم
‫و گفتی که هیچی ازم نشنیدی.
‫خب، اون شب خیلی فکرم مشغول بود.
‫آره، انگار هر دومون نمی دونیم.
‫خب، بیا امیدوار باشیم ‫که مسیرمون به زودی به هم بخوره
‫جناب رئیس پلیس.
‫ری صدام کن.
‫هری هستم.
‫خیلی عذر می خوام.
‫چیزی می دونستی...
‫می دونی چیه، ‫اگه چیزی باشه
‫هر چیزی که بتونیم انجام بدیم
‫باید تا آخر اینا رو بزنید.
‫قوانین ساده ان... ‫می تونید فرار کنید، ولی نمی تونید قایم بشید.
‫به مدت ۲۴ ساعت آینده
‫توی فضای باز باشید
‫و باید مدام حرکت کنید.
‫چون یادتون باشه... ‫دارید شکار میشید.
‫اگه این یارو رو ببینید.
‫خدا بیامرزدتون،
‫چون دیگه مُردید.
‫دو نفرتون رو دیگه نمی بینم.
‫ولی هر کدوم که زنده بمونید
‫۱۰۰ هزار یورو به اسمتون دارم.
‫پس، بریم برنامه رو اجرا کنیم، خب؟
‫یه ساعت اضافی دارین، که از...
‫- تکون نخورید! ‫- ایست
‫همه همون جایی که هستن بمونید!
‫زانو بزنید!
‫دستا پشت سرت!
‫تکون نخورید!
‫باریکلا، عزیزم. ‫توی اخبار دیدمش.
‫گل کاشتی.
‫هنوزم همینه، یا عوضش کردین؟
‫بگو دقیقاً کجایی، همین الان.
‫چی... چی شده؟
‫یه آگهی جدید دادن.
‫چی؟
‫وایسا ببینم.
‫لعنتی.
‫ویلن فوراً وکیل گرفت.
‫مشارکت نمی کنه.
‫می خوام بیای اداره. ‫اینجا جات امنه.
‫فکر نکنم حقیقت داشته باشه.
‫حتماً یه چیزی رو جا انداختم.
‫اولین آگهی رو ببین.
‫یه پلیس تو لیست بود و دو نفر مردن.
‫شرکت کننده ها شریک جرم محسوب میشن، چارلی.
‫یعنی یه پلیس فاسد یه جایی هست.
‫ممکنه امروز سر کار بوده باشه، ‫ممکنه اصلاً پیش تو توی اداره باشه.
‫نه.
‫محاله.
‫چطور می دونستن منم درگیرم؟
‫به کی گفتی؟
‫هیچ کس. همون طور که توافق کردیم ‫اسمی ازت نبردم.
‫شاید یکی وقتی دیروز اونجا بودم ‫یکی صدامون رو شنیده.
‫محاله. من همهٔ افراد اداره ام رو تضمین می کنم.
‫می دونم می کنی.
‫و واسه همین نمیام.
‫شرمنده، چارلی.
‫سلام، صبح به خیر.
‫دنبال پروفسور وایلد هستم.
‫اسم من کیان اوماراست.
‫الو؟
‫بله، بله، خودمم. ‫شما؟
‫خوبه، عالی.
‫ببین، الکی کشش نمیدم.
‫من یه روزنامه نگار توی روزنامهٔ تایمزم
‫و منم دنبال این آدما بودم.
‫چی؟
‫بله، بازی قتل، گری ویلن و این حرفا.
‫ولی خیلی بیشتر از من نزدیک شدین، خب...
‫سال ها دنبالش بودم.
‫گوش کن، شاید بتونیم به هم کمک کنیم.
‫الو؟
‫کسی اونجاست؟
‫عالی میشه اگه همدیگه رو ببینیم.
‫شاید توی کافه.
‫چی شده، هری؟
‫گوش کن، وقت سؤال نیست. ‫ردم رو زدن.
‫چی؟
‫کی دنبالت می کنه؟
‫این که کیه مهم نیست الان.
‫چطور یکی ردم رو زده ‫و چطور جلوش رو بگیرم؟
‫گوشیت، احتمالاً.
‫یعنی، کلی برنامه هستن ‫که رد گوشی رو میزنن.
‫ولی هیچی اون قدر دقیق نیست ‫که مکان دقیقش رو نشون بده
‫ولی اگه زنگ زد، ‫جواب نده.
‫واسه این زنگ می زنه که جات مشخص بشه.
‫وای، لعنتی!
‫خب چطور خاموشش کنم؟
‫گوشیت رو خاموش کن.
‫یا بذارش رو حالت هواپیما، خب؟
‫اگه آنتن نداشته باشه ‫نمی تونه ردیابیش کنه.
‫باشه. آره. ‫می تونم این کار رو کنم.
‫خیلی خب.
‫جایی داری که بری؟
‫با فاصله از اینجا پارک کردم ‫که یه وقت رد ماشینم رو نزده باشن.
‫توی فیلما همیشه این کارا رو می کنن.
‫نگران نباش. ‫بابامه.
‫ولی مراقب باش اطرافش چی میگی.
‫یعنی، عمداً به کسی چیزی نمیگه
‫ولی آدمای ناجوری رو می شناسه
‫که همین جوری تونستم گری ویلن رو پیدا کنم.
‫بابا.
‫خانوم کسدی رو یادته، ‫از خدمات اجتماعی.
‫اومده که چند روزی ما رو نظارت کنه.
‫نامه گرفتیم، یادته؟
‫آره.
‫درسته.
‫امروزه؟
‫جای نگرانی نیست.
‫تا وقتی که قانونی رو زیر پا نذاشته باشین.
‫خب، قانون قانونه دیگه.
‫فقط این که باید یکی رو ببینم در مورد...
‫آره. ‫مشکلی نیست، بابا.
‫مطمئنم می تونم از پس همه چی بر بیام.
‫عالیه.
‫مشکلی نیست، خانوم...؟
‫اوهوم.
‫فقط می دونید، بد موقع بود.
‫مشکلی نیست، آقای رید.
‫خیلی خب. بریم.
‫آدمای خوبی اینجان، میدونی؟
‫مثل یه جامعه ست.
‫هیمشه یکی هست که حواسش ‫به لیبرتی باشه اگه لازم باشه.
‫نیازی نیست کسی حواسش بهم باشه. ‫تقریباً ۸ سالمه.
‫- تو هری هستی؟ ‫- آره.
‫از کجا می دونستی؟
‫مدام در مورد تو حرف می زنه...
‫هری اینو میگه، هری اونو میگه.
‫خفه شو، لیبز.
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم.
‫خیلی با ادبی.
‫معلمم خانوم وبز میگه
‫که ادب داشتن مهمه.
‫به نظر معلم خیلی خوبیه.
‫نیست. بیشتر اوقات یه وحشی ای هست که نگو.
‫وای! ‫جانم؟
‫برو و حاضر شو، لطفاً، وروجک.
‫بعداً می بینمت، هری.
‫مامانت چی شده؟
‫رفت.
‫دیگه خبری ازش نشد؟
‫مشکلی نیست.
‫مامان جون جینی اومد اینجا زندگی کرد.
‫آره، عالی بود.
‫ولی چند سال پیش مُرد.
‫بعد دوباره سه تاییمون شدیم.
‫باید یه چیزی ازت بپرسم.
‫تو دزد نیستی.
‫چرا اون روز اون کار رو کردی؟
‫ببین، قضاوتم نکن، خب؟
‫یه روز اومدم خونه
‫و یکی به اسم هپی همینجایی ‫که تو نشسته بودی بود.
‫هپی به مردم پول قرض میده.
‫یه نزول خور.
‫بابا خیلی بهش بدهکاره
‫و هپی اومده بود که پول اون هفته رو جمع کنه.
‫ولی بابا ۱۳ یورو و ۲۶ سنت کم داشت.
‫هپی داشت چایی می خورد.
‫به مالکی گفت تا تموم کردن چاییش وقت داره
‫که پول جور کنه
‫و گرنه هپری میره بالا توی اتاق لیبرتی
‫و دستش رو می شکنه.
‫خدایا!
‫سر مالکی داد زدم که یه کاری کنه
‫ولی همین جوری خشکش زده بود...
‫انگار می تونست یه جورایی منصرفش کنه.
‫مشخصه معتادها خیلی
‫توی شرایط پرفشار خوب نیستن، می دونی؟
‫بگذریم...
‫چند دقیقه وقت داشتم ‫که راهی پیدا کنم...
‫و تو اولین نفری بودی که دیدم.
‫ببین، هری، شرمنده.
‫می دونم.
‫و دیگه نیازی نیست بهم بگی.
!اما پدرت یه کودنه
‫تو خونه اش هستی ناسلامتی!
‫به پدرم بد و بیراه نگو!
‫خیلی خب، داره هر چی در توانشه رو می ذاره.
‫آره، اما نهایت توانشه.
‫حداقل هنوز اینجاست.
‫آره.
‫باید به لیبی تو مشق هاش کمک کنم
‫بعد شاید بشینیم فکر کنیم که حرکت بعدی چیه؟
‫باید قبل از این که پیدات کنه اون رو پیدا کنیم
‫- موافقم. ‫- پسرت چی؟
‫اون مستقیم می ره سراغ نیروهاش.
‫بهشون اعتماد داره، و هر کسی از اون ها ‫ممکنه فاسد باشه.
‫و اگه نمی گفت، فاتحه کارش خونده بود.
‫نه، باید این ماجرا رو بدون چارلی حل کنم
‫یه جایی که کنترل اوضاع دست من باشه
‫جایی که می شناسم
‫که آقای دکتر طاعون روانی نمی شناسه.
‫حلش می کنیم، جلدی بر می گردم.
‫هری؟
‫حلش کردم، اما تو نمی تونی بخشی از قضیه باشی.
‫خیلی خطرناکه.
‫اگه تو نباشی چی سر لیبرتی میاد؟
‫می دونم دارم چیکار می کنم.
‫تو آدم خوبی هستی، فرگوس
‫لعنتی.
‫این تیغه ها 600سال قدمت دارن.
‫ما از نوادگان یه استاد واقعی سامورایی بودیم.
‫این فولاد هزاران بار تقویت شده.
‫کلی قیمتشه.
‫و برای موقعیت مناسبی نگهش داشته بودیم.
‫بگو ببینم، چرا می ری آدم ها رو شکار کنی؟
‫توی سنت ادموند بهت یاد دادن؟
‫از نوادگان یه سامورایی واقعی.
‫هر کسی دیگه بود می گفت «یاد گرفتیم»
‫اون حرف ها خیلی مال سنت ادمونده.
‫شانسی حدس زدی.
‫اینجا نه البته، خارج از شهر.
‫آکسفورد.
‫کالج بالیول.
‫حالا اون... یه حدس بود.
‫صدات.
‫می تونم صدای اون پوزخند از خود راضیت رو بشنوم.
‫هر چند که یه کم گنگه
‫با این ماسک مضحکی که زدی.
‫درش بیار!
‫این مسخره بازی کافیه دیگه!
‫بریم سر وقت تیکه تیکه کردنت.
‫حرکت کن! برو!
‫از پشت برو! ‫برو!
‫از اون سمت!
‫آهای! آهای!
‫آخ!
‫آخ! پام!
‫کجایی، زنیکه فضول؟
‫بی ادب!
‫گمونم یکی زیادی اسکوبی2 تماشا کرده.
‫آه!
‫آخ!
‫چرا سرت به کار خودت نبود؟
‫چی؟
‫نمی فهمم چی می گی. ‫صدات واضح نیست.
‫اگه می خوای منو بکشی
‫فقط... اون ماسک مسخره رو در بیار.
‫آخه چه طور تو یکی مثل گری ویلن رو می شناسی؟
‫ضرب المثل معروف رو که می دونی...
‫تنها راه خلاص شدن از وسوسه
‫اینه که بهش برسی.
‫ویلن کسیه که بهت کمک می کنه برسی.
‫هیجان زده نشو. ‫برای ما نیومدن.
‫اما هستن.
‫نگفتم؟
‫از اتاق کنفرانس پخش زنده بوده.
‫اگه خیلی شانس داشته باشی، 1دقیقه وقت داری.
‫آخ!
‫خدایا! این لامصب خیلی تیزه.
‫اینجا چیکار می کنی؟ ‫چه طور پیدام کردی؟
‫بهت گفتم که! ‫کلی برنامه هستن که گوشی رو ردیابی کنن.
‫بهش دستبند بزن.
‫صبر کن تا اینو سوار کنیم.
‫بعد می بریمش کارهای اداریش رو بکنیم.
‫کسی براش آشنا پنداری نشده؟
‫نه، مشکلی نیست، ممنون.
‫من از غذاهای خارجی خوشم نمیاد.
‫ببین، شرمنده اگه برات مشکل ساز می شه.
‫نمی خواستم اتفاق بیفته.
‫آره ، می دونم، اما وقتی تو کارهایی
‫که بهت مربوط نیست دخالت می کنی، همین می شه.
‫مردم داشتن می مردن.
‫نمی تونستم تظاهر کنم که خبری نبود.
‫نه، البته که نمی تونستی.
‫کمیسر قراره بهت گیر بده؟
‫خواهیم دید.
‫نمی دونم چی به ری گفتی، اما قهرمان بازی در آورده
‫و حاضره جلوی هر کسی برام بایسته.
‫شاید حتی زنش.
‫همم.