‫«سگ می خواد بدوئه».
‫«پسرک می بده...»
‫«می بده در بازه رو.»
‫«پسرک می بنده،[ن] در رو.»
‫پس پسرک می خواد تو باغچه بمونه؟
‫به نظرم همین طوره، بله؟
‫سلام.
‫سلام، بابایی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫فین داره درسش رو می خونه. ‫یه جمله ی دیگه هست.
‫خب، بگو ببینیم چیه.
‫«سگ به پسرک پارس می کند.»
‫- بهترین جمله اش تا اینجا. ‫- آفرین.
‫- پس درس هات تموم شد؟ ‫- بله.
‫خیلی خب. باید یه کوچولو با مامانی صحبت کنم.
‫- گشنمه. ‫- اه.
‫بیا.
‫نمی دونم چرا این حرفو زد. ‫نمی دونم درسته یا نه.
‫اون گفتش که درسته. ‫گفتش که عاشقت بوده.
‫خب، حس مشترکی نیست.
‫نبوده و نیست.
‫ازت می خوام که این رو بدونی.
‫هرچقدر که ارزش داره.
‫واقعا؟
‫آره.
‫خیلی ارزش داره.
‫می دونم که به نظر مضحک میاد.
‫خب، متأسفم که باید تحملش می کردی.
‫ببخشید که من رفتم.
‫دیگه اتفاق نمی افته.
‫فردا احتمالا بدتره.
‫عالیه.
‫همیشه روزهای هفته رو تا این ساعت می مونه؟
‫روزهای مختلف رو از هم تشخیص نمی ده.
‫- فکر می کنی صداتون رو نمی شنوم؟ ‫و اینکه گوش هاش هم خیلی خوب کار می کنن.
‫چایی می خوری؟
‫- از چایی بیزاره. ‫- نه، از چایی نفرت دارم.
‫بهتره هر دوتون برید خونه.
‫- خب داشتم اسمش رو گوگل می کردم. ‫- کیو، برایان؟
‫خب، به نظرم اصلا مطالب جالبی پیدا نمی شه.
‫- این طور نیست برایان؟ ‫- کاملا درسته، خانم.
‫نه. جیمز وایت هاوس.
‫کسی عکس هاش رو با نخست وزیر دیده؟
‫آره. وقتی تام رهبری رو به دست آورد همش به نمایش درومد.
‫یه مشت کثافت دورو!
‫همشون دارن کشور رو اداره می کنن، ‫خدا به فریادمون برسه.
‫فکر می کنی چیزی اونجا هست؟
‫کجا؟
‫شنیدم که اون حزب های واحد ‫قبلنا خیلی کارهای بزرگی می کردن.
‫چیزی نبوده که به عنوان «رفتار روزمره پسرها» حساب نشه.
‫وقتی که اون ها توی واحد بودن، این طوری بوده.
‫این پرونده مربوط به مسائل حال حاضره.
‫دارم کاملا جدی می گم. برو زندگیت رو بکن.
‫با هردوتونم.
‫خودتون رو مثل من نکنید.
‫خب، تا الآن کهذخوب منو متقاعد کرده، اولیویا.
‫آره. واقعیت همیشه قانع کننده ست.
‫یه تاکسی بیرون منتظرمه.
‫کدوم طرفی داری می ری؟
‫نگران نباش، با مترو می رم.
‫لازمه بهتون یادآوری کنم ‫که هنوزم تحت سوگند هستید، خانم لیتن.
‫خانم وودکرافت، می تونید ادامه بدید.
‫متشکرم، عالیجناب.
‫- خانم لیتن. ‫- بله.
‫می شه برگردیم به اتفاق های ۱۲اکتبر؟
‫روز مورد نظر؟
‫با همدیگه رفته بودید به جلسه ای در وزارت کشور،
‫درسته؟
‫بله.
‫آقای وایت هاوس نقش به خصوصی در اون گردهمایی داشت؟
‫جیمز قرار بود مدارک جدیدی روی هدف های مهاجرتی ارائه بده.
‫روز عادی ای بود؟
‫فقط اینکه ناراحت بود.
‫چرا؟
‫یه قطعه ی نامطلوبی ‫توی مجله ی «تایمز» منتشر شد
‫توسط یه روزنامه نگار که اون رو از آکسفورد می شناخت.
‫جیمز فکر می کرد که خیلی غیر منصفانه ست.
‫سمی.
‫از اون تیتر ناراحت شده بود. ‫شما چه طوری مطمئن بودید؟
‫وقتی که اعضای کمیته رو
‫توی اتاق لوید جورج دید، ‫یقینا با اینکه مقاله رو خونده بود، گفتش...
‫طاقت این مسخره بازی رو تحمل کنم.
‫اه، می تونم این حرفو بزنم؟
‫اشکالی نداره، خانم لیتن، ‫فقط بگین از چه کلماتی استفاده کرد.
‫گفتش که، ‫«نمی تونم این مسخره بازی رو تحمل کنم.»
‫و با عصبانیت به سمت مخالف رفت.
‫وقتی که اون طوری رفتش، شما چیکار کردید؟
‫- دنبالش رفتم. ‫- چرا؟
‫داشتم کارم رو انجام می دادم.
‫اون متوجه شما بود؟
‫جیمز.
‫- چیکار دارن با من آخه؟ ‫- وایستا. وایستا. لطفا، صدات رو نمی شنوم.
‫در این لحظه شما کجا بودید؟
‫کنار آسانسور ‫جایی که حمله صورت گرفت.
‫وقتی ازش خواستید صبر کنه پاسخی داد؟
‫با بداخلاقی باهام حرف می زد،
‫اما یه جورایی هم دنبال همدردی بود.
‫اون... برای اولین بار به نظر آسیب پذیر می اومد.
‫به چه شکلی؟
‫- فکر می کنی من گستاخ ام؟ ‫- من..
‫اینطور فکر می کنی؟
‫آره؟
‫بنظرم «گستاخ» کلمه ی مناسبی نیست.
‫بنظر اون مقاله که بدجوری هم گستاخ هستم.
‫تو چی فکر می کنی؟
‫من گفتم، «وقتی که لازم باشه ‫می تونی خیلی آدم ظالمی باشی.»
‫«بعضی وقتا هم، بی رحم حتی.»
‫- و نظر اون راجع بهش چی بود؟ ‫- خوشش نیومد.
‫از کجا اینو می دونی؟
‫همون کلمه رو تکرار کرد.
‫بی رحم؟
‫آره، بی رحم.
‫بعدش، بعد یه لحظه، گفتش...
‫ببخشید.
‫فکر می کنی برای معذرت خواهی؟
‫اون بی وفاییش. ‫اونجوری که قضیه رو تموم کرد.
‫تو جوابی دادی؟
‫گفتم که بعضی
‫امکانش هست...
‫گفتم که گستاخی بعضی وقتا ‫می تونه جذاب باشه.
‫منظورتون از این حرف چی بود؟
‫و البته، ما... ‫ما می دونیم اون کلمات چه معنایی دارن،
‫ولی هدف شما از گفتنشون چی بود؟
‫یه جور امتحان بود، به گمونم.
‫امتحان برای چی؟
‫مطمئن نبودم، راستش رو بخواین. من...
‫ولی من... می خواستم بدونم ‫چی می خواد، و اینکه دلش برام تنگ شده یا نه.
‫برای ما.
‫پس کنار آسانسور هستین، حرف می زنین.
‫بعدش چی شد؟
‫من پرسیدم...
‫کجا داری میری؟
‫و اون چی گفت؟
‫جوابی نداد.
‫پس سوار آسانسور شدین ‫بدون اینکه بدونین کجا دارین میرین؟
‫خب، از رفتارش معلوم بود ‫که می خواست من باهاش برم.
‫- چطوری؟ ‫- با اشاره بدنش.
‫و تو چیکار کردی؟
‫اون رئیسم بود، و ما سر کار بودیم. ‫از دستورش پیروی کردم.
‫پس سوار آسانسور شدین، ‫بعدش چی شد؟
‫برخورد کردین؟
‫یک جاذبه ای...
‫هنوز جذب اون بودین؟
‫۵ ماه باهمدیگه نامزد بودیم.
‫همینجوری که نمیشه احساساتو نادیده گرفت. ‫حداقل، من نمی تونم.
‫میشه این برخورد رو وصف کنید؟
‫یه برخورد کوچیک بود؟
‫نه.
‫شدید بود.
‫وقتی این اتفاق افتاد ‫چه فکری توی سرتون بود؟
‫- اولش صادقانه خوشحال بودم. ‫- چرا؟
‫چونکه یعنی می تونست اوضاع ادامه پیدا کنه.
‫و محض اطمینان، ‫کدوم اوضاع رو منظورتونه؟
‫رابطه مون.
‫خیلی خب.
‫میشه بفرمایید بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫اون...
‫ادامه بدین.
‫خیلی خب. میشه این رو ‫مرحله به مرحله پیش بریم؟
‫به ما گفتی که یقه ات رو گرفته ‫و شما رو پرت کرد تو دیوار
‫و لباستون رو چروک کرد ‫و اذیتتون کرد.
‫موفق به این کار شد؟
‫بله، اون...
‫رو گوش سمت چپم جای زخم گذاشت. من...
‫ازش یه عکس گرفتم.
‫اون عکس «آ» در پرونده هاتون هستش.
‫خانم لیتن، ‫میشه این زخم رو نشون بدین؟
‫اونجا، پایین گوشم.
‫و اونی که سمت چپش هست چیه؟
‫جای چنگ.
‫میشه در اینجا این مسئله رو بگم که
‫دفاع این جای زخم ها رو به عنوان ‫جای چنگ قبول نداره؟
‫اینها جای چنگ هستن، خانم لیتن؟
‫بله. گوشمو چنگ زد.
‫حالا، ‫میشه خود آسانسور رو توصیف کنید؟
‫یه آسانسور چوبی کوچیکه.
‫نوشته که شیش نفر ظرفیت داره، ‫ولی اصلا امکان پذیر نیست.
‫پشتم به دیوار بود، ‫و اون جلوی من وایساده بود،
‫برای همین من... منو هل داد...
‫هل داده شدید؟
‫خب، اون تو گیر کرده بود. ‫نـ... نـ... نمی تونستم حرکت کنم.
‫«اینجا نه.»
‫و دوباره، ما می دونیم ‫به معنای واقعی کلمه اونا به چه معنان،
‫ولی منظور شما دقیقا از «اینجا نه» چی بود؟
‫یه برخورد توی آسانسور یه چیزه، ‫هیجانی، یه کمی خطرناک،
‫ولی... ولی بعدش که داشت با زورش ‫بهم حمله می کرد اوضاع تغییر پیدا کرد.
‫اوضاع چقدر سریع تغییر کردن، ‫خانم لیتن؟
‫در عرض چند ثانیه. وقتی شروع کرد ‫به کارهایی که تاحالا نکرده بود.
‫یقه امو گرفت، چنگم زد، و...
‫فکر می کردین چه اتفاقی داره می افته؟
‫نمی دونم، ترسیده بودم.
‫خیلی خب.
‫به ما بگو، آسانسور به کجا خطم میشه؟
‫چند جای مختلف. اون یه...
‫اون یه میانبر ‫به راهروی اتاق اعضای کمیته ست.
‫مسیر پر رفت و آمدیه؟
‫هرکسی ممکن بود آسانسور رو بزنه ‫و مارو اونجا پیدا کنه.
‫- و شما نگران این بودین؟ ‫- بله.
‫چقدر زمان داشتین ‫تا که برگردین به جلسه؟
‫چند دقیقه. من... ‫من نمی خواستم دیرش بشه، ولی اون...
‫- ولی چی، خانم لیتن. ‫- به حرفم گوش نمی کرد.
‫انگاری تسخیر شده بود.
‫پس، در این مرحله ‫چه حسی داشتین؟
‫وحشت زده بودم.
‫انگاری دیگه اونجا حضور نداشتم.
‫فقط مسئله ی فیزیکی حمله اش به من نبود، ‫اون...
‫مسئله اینه که رو ذهنت چه تأثیری می ذاره.
‫پس در این وضعیت وحشت ناک، ‫بعد از اینکه گفتین «اینجا نه»
‫و سعی کردین هل اش بدین کنار،
‫اون چیکار کرد؟
‫نمی دونستم چه اتفاقی داره می افته، ‫ولی من... من... انگاری تو بدنم نبودم.
‫دوست ندارم حرفتون رو قطع کنم، خانم لیتن، ‫ولی می تونین به عکس «بی» توجه کنین؟
‫لباس تنم.
‫اونروز وقتی پوشیدیشون ‫همین شکلی پاره پوره بودن؟
‫نه. اون خرابشون کرد.
‫در این لحظه ‫چقدر توی آسانسور بودین؟
‫چند دقیقه، حداکثر.
‫پس وقتی که یه کوچولو برخورد کردین، ‫مشکلی با قضیه نداشتین؟
‫در ابتدا با شرایط مشکلی نداشتین؟
‫آره، ولی در این لحظه نه. ‫در این لحظه، داشتم مخالفت می کردم.
‫یقه تون رو میگیره ‫و همینطور شمارو می زنه.
‫و بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫...بعدش دستش رو...
‫با دست راستش، گلوم رو گرفت، ‫و شروع کرد خفه کردنم.
‫بعدش چی شد؟
‫...و، اه...
‫منو می کوبوند به دیوار.
‫همینجوری منو میزد، ‫با اینکه داشتم مقاومت می کردم.
‫اینکه داشتین مقاومت می کردین مشخص بود؟
‫بله. من...
‫...داشتم هل اش میدادم عقب.
‫اون چیزی گفتش؟
‫اون گفت...
‫خیلی آروم گفت...
‫«...انقدر سوسول نباش دیگه.»
‫«انقدر سوسول نباش دیگه»؟
‫منتظر شد تا جوابی بدین؟
‫نه.
‫نه. همینطور ادامه داد.
‫پس آروم گفتش،
‫«انقدر سوسول نباش دیگه،»
‫و به کارش ادامه داد؟
‫شاید الان وقت مناسبی باشه که ‫جلسه رو برای امروز تموم کنیم.
‫برخیزید.
‫تنهایی نوشیدنی خوردن دپرس کنندس.
‫- ترجیح میدم اینطور باشه. ‫- من که ازش می ترسم.
‫یه نوشیدنی، خواهش می کنم، سم.
‫کارت رو خوب انجام دادی.
‫- فرد هم روز خداست. ‫- همینطوره.
‫شاید فردا دیگه دلت نخواد ‫باهام نوشیدنی بخوری.
‫الانم دلم نمی خواد.
‫هیچوقت نباید این پرونده باز میشد.
‫خیلی طولانیه.
‫معلومه مجرما این حرفو می زنن.
‫و معمولا تو بیخیال اون کله گنده هاش میشی.
‫چی، متعارض ها؟
‫پرونده ها.
‫برام مهم نیست چه آدم کله گنده ایه.
‫یه زنی بهش تعارض شده، ‫اون زن لیاقت داره تو دادگاه ازش حمایت بشه.
‫همم. بنظر میاد خیلی بی طرف نیستی، عزیزم.
‫الان توی کافه ایم. نه دادگاه شماره ۲.
‫البته، ‫گرچه می ذارم دادگاه اونو تعیین کنه.
‫جدا، تاحالا نشده خسته بشی؟
‫خب، نمی دونم چطور می تونی اینو ازم بپرسی ‫وقتی مشخصه که دارم هی جوون تر میشم.
‫مثل بنجامین باتن.
‫آنجلا آماده ست؟
‫بی صبوراانه منتظره.
‫- بی صبرانه ست. ‫- چی؟
‫درستش بی صبرانه منتظره ست، ‫نه بی صبورانه.
‫صحبت های امروز ‫در پارلمان بودن...
‫میشه لطفا صداش رو زیاد کنین؟
‫...تعدادی از حزب خود نخست وزیر تام سادرن ‫
‫پیش خودشون راجع به رأی اعتماد ندادن
‫به رهبری اش حرف زدن.
‫هنوز مشخص نیست ‫شورشی ها چقدر نزدیکن به
‫تا به نقطه ی اوج خودشون برسن،
‫ولی یک عضو هیئت قانون گذاری ‫بهم میگه که تقریبا رسیدن اونجا.
‫این بخاطر توئه؟
‫نه. نه. امکان نداره.
‫شایعه هایی در درباره ی آینده ‫نخست وزیر تام سادرن
‫در وست مینستر درحال چرخیدن هست.
‫- گور باباش. ‫- بنظر میاد که وضعیت...
‫- کار فریسک ـه؟ ‫- چرا به فریسک مشکوکی؟
‫- خیلی لوسه و زیادی حرف می زنه. ‫- جرأت اینکارو نداره.
‫حس می کنم باید روی آدمای ‫احتمالی تمرکز کنیم.
‫حدس و گمان نمی خوام ‫چرا اینو پیشبینی نکردی؟
‫من مدیر ارتباطات ام، نه خدنگ کوفتیت.
‫پیامات رو کنترل می کنم، ‫نه حزب لعنتی ات رو.
‫آره مطمئنم از توالت رفتن همه اعضای ‫ارشد دولت باخبری.
‫شماره یک یا دو.
‫بهتره بطور عمومی خودت رو ‫از کاخ سفید دور کنی.
‫چرا؟
‫چونکه آدمای از خود راضی
‫دیگه بنظر مردم بانمک و بامزه نیست.
‫از همه طرف ریختن رو سر اعضای حزب مون.
‫آخرین چیزی که الان می خوای ‫اینه که با یه متعارض دوست صمیمی باشی.
‫کریس، شاید برای تو گیج کننده باشه،
‫به عنوان کسی که با مفهوم دوستی نا آشناس،
‫ولی من جوری بزرگ شدم ‫که پشت دوستام رو خالی نکنم.
‫ولی اگه کار به اونجا رسید، خیالت راحت، ‫کاری که لازم هست رو انجام میدم.
‫- صبح بخیر، آقایون. خانما. ‫- صبح بخیر، نخست وزیر.
‫خانم لیتن، ‫سعی می کنم زیاد وقتتون رو نگیرم،
‫ولی یه سری چیزا هست که ‫باید باهم بررسی شون کنیم.
‫اشکالی نداره؟
‫البته.
‫با آقای وایت هاوس رابطه ی نزدیکی داشتین؟
‫بله.
‫و فکر کنم بهمون گفتی
‫اینکه وقتی توی آسانسور باهاش ‫«برخورد داشتین»، هنوزم دوسش داشتین.
‫بله.
‫ولی در این تاریخ مورد نظر، ‫از هم جدا شده بودین، اینطور نیست؟
‫- بله. ‫- و این جدایی چه حسی بهتون داده بود؟
‫اه...
‫پریشان بودم.
‫هنوز هم یک هفته بعد پریشان بودین؟
‫بله، ولی سعی کردم روی کار تمرکز کنم.
‫مطمئن شدم که روی کارم تأثیر نذاره
‫و اینکه همکارانم، ‫مخصوصا جیمز، خبردار نشن.
‫بیشتر از پریشان بودن. ‫عصبانی بودید، غیر از اینه؟
‫- نه. ‫- هرطور شما بگین.
‫- عالی جناب. ‫- خانم ریگن.
‫گفتین که در راهروی کمیته،
‫ذهن آقای وایت هاوس مشغول ‫یک مقاله ای از مجله «تایمز» بود
‫که به ایشون تهمت گستاخ بودن زده.
‫- بله. ‫- و بهش گفتین، اینجاست،
‫اینکه «گستاخی می تونه خیلی چیز جذابی باشه.»
‫- منظورتون از این حرف چی بود؟ ‫- از قبل توضیح دادم.
‫می خواستم بدونم که ‫هنوز حسی نسبت بهم داره یا نه.
‫جدای از اینکه ‫اوضاع میون تون تموم شده بود؟
‫بله.
‫و بعدش آسانسور رسید،
‫و اون در آسانسور رو با دستش باز نگه داشت ‫و منتظر شد شما وارد شوید؟
‫- اینطور فکر می کنم. ‫- اینطور فکر می کنید؟
‫تا دیروز که خیلی مطمئن بودین
‫که وقتی در آسانسور باز شد،
‫درو باز نگه داشت ‫و منتظر شد شما وارد بشین.
‫پس بله. بله، به حرفش گوش کردم.
‫می خوام دوباره این رو مرور کنیم.
‫بعد از اینکه بهش گفتین ‫بنظرتون اون خیلی جذابه...
‫اینو راجع به گستاخی گفتم.
‫ببخشید. بعد از اینکه بنظرتون ‫گستاخی چیز بسیار جذابی بود،
‫جلوجلو رفتید داخل آسانسور؟
‫نه. من جلو جلو نرفتم. ‫اون درو باز نگه داشته بود
‫و بهم اشاره کرد برم داخل.
‫- ولی با خواست خودتون رفتین؟ ‫- بله.
‫با اینکه جلسه تا چند دقیقه دیگه شروع میشد؟
‫بله.
‫بنظرتون با آسانسور کجا می خواست بره؟
‫نمی دونم.
‫خب، یه برخوردی با یه مردی داشتین، ‫بهش گفتین که بنظرتون خیلی جذابـ...
‫ببخشید، صفت خیلی جذابی داره.
‫و بعدش دکمه ی آسانسور رو زد ‫و شما وارد شدین، بدون هیچ سؤالی.
‫فکر نمی کردین می خواد شمارو جایی ببره؟
‫نمی دونم. شاید.
‫شاید؟
‫دلیلی نداشت که باهم ‫سوار اون آسانسور بشین، اینطور نیست؟
‫امیدوار بودین یه جای خصوصی ای برین.
‫بله.
‫پس وقتی تو آسانسور بودید، ابراز علاقه کردید.
‫بله.
‫- گفتید که ابراز علاقه احساساتی ای بود؟ ‫- بله.
‫وقتی ایشون پاشو از گلیمش درازتر کرد ‫داشتید با احساس ابراز علاقه می کردید.
‫بله.
‫- و لباستون رو گرفت؟ ‫- لباسم رو کشید.
‫وقتی که داشتید با احساس ابراز علاقه می کردید.
‫- دکمه ای از لباستون گم شده بود؟ ‫- نه.
‫- پاره شده بود؟ ‫- نه.
‫پس کشیدش یا کلا پاره شد؟
‫کشیدش. ‫با زور بود.
‫- ولی لباس صدمه ای ندید؟ ‫- بله.
‫دوست دارم برند لباس رو بدونم.
‫منو ببخشید، ‫فقط به نظر کیفیت لباس خیلی خوب بوده.
‫پس لباستون صدمه ندید...
‫و اون اثری روی شما به جا گذاشت.
‫بهتون گفتم که اون بهم صدمه زد.
‫جای ضربه به جا گذاشت.
‫قبول داریم که اغلب اوقات حملات
‫باعث کبودی میشن.
‫اما، نکته ای برای شفاف سازی،
‫اینجا بود که...
‫وقتی نزدیک شده بود،
‫گفتید "اینجا نه"؟
‫- بله. ‫- و فقط...
‫دارم بیانیه تون رو بررسی می کنم، ‫حرفایی که خودتون زدید.
‫نگفتید "بس کن".
‫نگفتید "نه.
‫حتی وقتی که همه چی بدتر شد، ‫فقط گفتید "اینجا نه".
‫گفتم، "اینجا نه"، ‫یعنی "نه، اینجا نه".
‫ولی درواقع کلمه "نه" رو نگفتید؟
‫نه، ولی داشتم سعی می کردم ‫اونو دور کنم.
‫گفتید که نگران بودید ‫مبادا کسی شما رو ببینه؟
‫به شدت خجالت آور می شد، بله.
‫پس با وجود این حقیقت که ‫اون پیراهن تون رو کشیده بود...
‫و به گفته خودتون، ‫کبودتون کرده بود،
‫نگرانی اصلی تون دیده نشدن بود؟
‫فقط در اون لحظه.
‫هوم.
‫ولی اون موقع اولین باری نبود که شما ‫به آقای وایت هاوس...
‫در مجلس عوام ابراز علاقه کرده بودید، مگه نه؟
‫نمی دونم این چرا ربط داره.
‫اوه، فکر کنم بدونید.
‫آره... ‫خانوم ریگان، این یه نظره.
‫برمی گردیم به سوال،
‫که پرسیدنش هیچ لذتی برام نداره.
‫بیاید اینطوری امتحانش کنیم.
‫اگه ازتون بخوام که به دو هفته ‫قبل از این اتفاق برگردید.
‫شما آقای با وایت هاوس در دفترشون ‫کمی بعد از ساعت 9 شب ملاقات کردید؟
‫بله.
‫قرار بود به مهمونی بدرقه دوستتون برید.
‫همکارتون، کیتی لجر، ‫که در هتل رد لاین منتظرتون بود.
‫ولی دیر رفتید پیشش، مگه نه؟
‫یکمی، بله.
‫و چرا اونوقت؟
‫دلیل اینکه دیر رفتید پیشش...
‫بخاطر این بود که داشتید ‫در دفتر آقای وایت هاوس به ایشون ابراز علاقه می کردید،
‫مگه نه؟
‫بله.
‫شما به ایشون ابراز علاقه کردید...
‫و بعد اتفاق پیش روی کرد.
‫بله.
‫هر کسی ممکن بود بیاد تو دفتر، مگه نه؟
‫بله.
‫و دو روز قبلش، در استودیوی ضبط بی بی سی،
‫اونجا در ساعت 9 شب با آقای وایت هاوس دیدار کردید.
‫شما با آقای وایت هاوس رو در استودیوی ضبط ‫دیدار کردید...
‫و به ایشون ابراز علاقه کردید؟
‫خانوم لیتن، متاسفانه باید جواب سوال رو بدید.
‫برای ثبت در دادگاه، ‫خانوم لیتن سر تکان داد.
‫و دوباره میگم، هر کسی، ‫از جمله مطبوعات،
‫می تونست وارد اونجا بشه؟
‫بله.
‫و این بخشی از یک الگوی رفتار نابجا ‫در محل کاره.
‫نه.
‫ببخشید، خانوم لیتن؟
‫نه، اولین دو دفعه مبنی بر رضایت طرفین بود.
‫هر دومون می خواستیم.
‫مسئله اینجا کاملا فرق می کنه.
‫اما شما در محل کار ابراز علاقه کردید...
‫اونم دو بار مختلف ‫با فاصله زمانی دو هفته قبل از اتفاق توی آسانسور.
‫بله یا نه؟
‫بله.
‫بله. بله.
‫لباس راحتی پاره شده تون، ‫خانوم لیتن،
‫از مواد نازک ساخته شده.
‫راحت در یک لحظه پر شور پاره میشه،
‫موافق نیستید؟
‫یا از قبل پاره شده بود؟
‫نه. نو بود.
‫ممکن بود که خودتون پاره اش کرده باشید؟
‫نه، من نمی خواستم ‫و بهش گفتم که نمی خواستم.
‫ولی همین الان به هیئت منصفه گفتید ‫که "نه" نگفتید.
‫شاید کلمه رو نگفته باشم، ولی...
‫کلمه...
‫رو نگفتی.
‫می خوام به بیانیه تون نگاه کنید، لطفا.
‫میشه لطفا تایید کنید، خانوم لیتن، ‫که شما در تاریخ 29 ام اکتبر...
‫این بیانیه رو به پلیس دادید.
‫و آخر صفحه امضای شماست؟
‫بله، درسته.
‫میشه لطفا به صفحه چهارم، ‫پاراگراف دو ارجاع کنید.
‫حالا، این خیلی مهمه،
‫بنابراین می خوام با قاطعیت مطمئن بشید.
‫هیچکس نمی خواد حرفی تو دهنتون بذاره...
‫یا حرفی رو ازتون بگیره.
‫بخشی رو می بینید که نوشته،
‫"با اینکه بهش گفتم "اینجا نه"...
‫بازم کارش رو کرد"؟
‫بله.
‫می تونید تایید کنید که ‫همینو به پلیس گفتید؟
‫بله.
‫کلمه "نه" رو تو اون بخش از...
‫بیانیه تون می بینید؟
‫عجله نکنید، لطفا.
‫اصلا جایی می بینید؟
‫نه.
‫شما هرگز نگفتید "نه"،
‫چون نمی خواستید دست برداره، مگه نه؟
‫اینطوری نبود.
‫ولی شما همین الان بهمون گفتید که ‫دقیقا بین شما همینطوری بوده.
‫خطرناک.
‫هیجان انگیز.
‫- خودتون بهمون گفتید. درست نیست؟ ‫- این واسه قبلش بود.
‫حقیقت اینه که، خانوم لیتن،
‫در اون آسانسور مسیری از بله به خیر وجود نداشت،
‫چون تو فقط به آقای وایت هاوس ‫بله گفتی.
‫مسیر ثابت بود.
‫از "بله"،
‫به "بله".
‫بوم.
‫نه. این تقلبه.
‫- بابایی! ‫- جر زن!
‫چطور جرئت می کنی.
‫تقلب نکردم. ‫"کارت آزادی از زندان" رو اینجا دارم.
‫- چون کارت اضافی پیش خودت قایم می کنی. ‫- تو کیف پولت.
‫چطور جرئت می کنین.
‫من فقط تو کیف پولم یه عکس ‫از تو و تو و مامانی نگه می دارم.
‫ببینین، شاهزاده، شاهدخت ‫و ملکه.
‫این چیه؟
‫پیش روی به می فر؟
‫خب، این به کار میاد.
‫"پیش روی به طلب کردن".
‫ایول.
‫و "و "یک اشتباه بانکی به نفع شما، ‫200 پوند بگیرید." عالیه.
‫- متقلب! ‫- بابایی!
‫این کارت اصلا وجود نداره.
‫این چیه؟
‫اوه!
‫"رایگان از زندان آزاد شوید".
‫تو هم یکی داری. ‫زیاد داشتن ضرری نداره.
‫- بابایی. ‫- اوه!
‫اوه! ‫دارید یه سالمند رو آزار می دید.
‫- بابایی، داشتی تقلب می کردی. ‫- بابای فضول.
‫- تو تقلب کردی. ‫- متقلب.
‫- کمک!
‫- بابایی، تو تقلب کردی. ‫- متقلب.
‫بابای فضول.
‫بابایی.
‫تا حالا اینقدر به خاطر نشستن خسته نشده بودم.
‫انگار تمومی نداره.
‫می دونم. ‫زمان تار شده، مگه نه؟
‫مگه معمولا تو امشب به جلسه ‫اولیا و مربیان نمیرفتی؟
‫چند ماهه که نرفتم. ‫مگه متوجه نشدی؟
‫ولی تو خیلی به مزایده اشتیاق داشتی.
‫چرا کنار کشیدی؟
‫کنار نکشیدم.
‫- اون دیگه کیه؟ ‫- مطبوعات؟
‫کریس کلارک؟
‫اگه گزارشگره در رو باز نکن.
‫یا خدایی نکرده، کلارکه.
‫- کریس. ‫- اوه.
‫بدیم یه کلید برات بسازن؟
‫- تو گفتی که همه چی رو بهم گفتی. ‫- گفتم خب.
‫- مسئله چیه؟ ‫- تو ممکنه نخوای اینو بشنوی، سوفی.
‫- جایی نرو. من چیزی واسه مخفی کردن ندارم. ‫- هرطور راحتی.
‫- یکی دیگه هست. ‫- یکی چی؟
‫اتهام.
‫چی میگی واسه خودت؟
‫یه سرپرست از آکسفورد رفته پیش پلیس ‫و ادعا کرده...
‫که وقتی تو توی دانشگاه بودی، ‫یه دختر گفته که بهش تعرض کردی.
‫خب، این چرته.
‫خب، دختره تصمیم گرفته که پیگیرش نشه، ‫و سرپرست نتونسته مجبورش کنه،
‫ولی حالا که راجع به دادگاهی شنیده،
‫اون بیانیه اش رو داده ‫چون فکر می کرده ممکنه بهم ربط داشته باشن.
‫- کی بیانیه داده؟ ‫- سرپرست.
‫تو خوش شانسی که من...
‫تو همه ناحیه ها آشنای پلیس دارم ‫که حاضرن جلوتر بهم خبر بدن.
‫حاضرن دروغ بهت تحویل بدن. ‫این چرته.
‫خب، مگه اینکه این اتهام قابل تایید باشه.
‫دختره کجاست؟
‫هنوز پیداش نکردن. ‫ظاهراً به خارج از کشور نقل مکان کرده.
‫پس بذار ببینم درست متوجه شدم.
‫تو این موقع شب، ‫اومدی خونه من،
‫تا در مورد یه تعرض شایعه شده ‫از چند دهه پیش بهم بگی که...
‫به دختری شده که من نمی شناسم ‫و تو هم حتی باهاش حرف نزدی.
‫درست گفتم؟
‫نتونستن پیداش کنن، کریس ‫چون همچین کسی وجود نداره.
‫هالی بری.
‫ظاهرا اسم دختره ی تو آکسفورد همینه.
‫- این چه جور اسمیه؟ ‫- هالی؟
‫- تو می شناختیش؟ ‫- اون شریک تحصیلی سال اولم بود.
‫اون تو آکسفورد درس می خوند؟
‫اونو یادت نمیاد؟
‫هالی بری.
‫نه.
‫عالیه، فقط همینو نیاز داشتم.
‫- خیلی ممنون. ‫- کجا داری میری؟
‫تا به نخست وزیر بگم کاری رو بکنه ‫که خیلی وقت پیش باید در خصوص تو می کرد.
‫بطور علنی باهات قطع رابطه بکنه.
‫تموم شد، رفیق.
‫جیمز.
‫یه لحظه، عزیزم.
‫بذار کمکت کنم.
‫چطوره واسه یه بارم که شده ‫بذاری کارفرمات حریم خصوصی ای داشته باشه، کریستینا؟
‫خیلی بهم کمک می کنه.
‫در چه حالی؟
‫منم می خواستم همینو از تو بپرسم.
‫راستش، روز خوبی داشتیم.
‫وکیلم فعاله.
‫خوبه. خوبه.
‫تازه کریس یه سر اومد پیشم.
‫بهم گفته بود که باهات حرف میزنه.
‫چه چیز عجیبی.
‫عجیبه چون هرگز اتفاق نیوفتاده، تام. ‫ساختگیه.
‫ولی به نظر میاد هر دومون ‫با مزخرفات رو به رو هستیم.
‫درخواست سلب اعتماد، ‫فریسک داره به اعضاء انگیزه میده؟
‫اوه، قضیه خیلی بزرگتر از فریسکه.
‫مشکل بودجه ست؟
‫درواقع، تویی.
‫مشکل تویی.
‫ اون عصبانیه.
‫کیا، آدمای خودمون؟
‫ کریس میگه که اونا می خوان...
‫برای ابراز نگرانی عمیق خودم ‫بیانیه ای ارائه کنم،
‫و فردی که متهم به تعرض شده رو ‫از مجری سیاست حزب برکنار کنم.
‫- نمی تونی. ‫- خب، مشخصه که ترجیح میدم این کارو نکنم.
‫نمی تونی.
‫ جدی میگم.
‫داری تهدید می کنی؟
‫معلومه که تهدید نیست.
‫یه بیانیه ست، یه حقیقته.
‫من کار اشتباهی نکردم.
‫دادگاهیت اینو تایید می کنه.
‫ولی من باید به عوام جواب پس بدم.
‫و بعد این آخرین قضیه، جیمز، ‫نقطه تحولی شده.
‫تام، لطفا مجبورم نکن که بگم.
‫خب، چی رو بگی؟
‫تو بهم مدیونی.
‫پس واقعا داری تهدیدم می کنی؟
‫من کاری که بهش متهم شدم ‫رو نکردم.
‫ولی تو کاری که بهش متهم نشدی ‫رو کردی.
‫ این دوتا باهم فرق می کنن.
‫من نجاتت دادم.
‫- جونت رو نجات دادم، تام. ‫- نمی خواد چیزه بیشتری بگی.
‫- این یعنی... ‫- گفتم دیگه حرف نزن.
‫ جیمز.
‫ ♪ بدرود و خدانگهدار خانم های اسپانیایی ♪
‫چطورید، بچه ها؟
‫ایناهاش.
‫چطوری؟
‫ستون اومده.
‫چی رو از دست دادم؟
‫اوه، اینجایی. ‫اینجایی.
‫تام کجاست؟
‫روی سقف.
‫چطورید، بچه ها؟
‫اون همون چیزیه که فکر می کنم؟
‫هروئینه؟
‫نگران نباش، جنسش خوبه.
‫چیکار می کنی، تام.
‫آروم باش. ‫فقط یه پک آخر می زنم، رفیق.
‫تام، وقتشه بریم.
‫- بیا بریم. ‫- چی؟
‫دوستت دارم.
‫- آره؟ ‫- دوستت دارم.
‫پس بیا بریم.
‫- یالا. ‫- نه.
‫نه. نه.
‫همین جا می مونم.
‫من اینجا ولت نمی کنم.
‫تو یه معتاد نیستی.
‫خب؟
‫یالا. یالا.
‫کجا می ری؟
‫از اینجا دور می شیم.
‫عوضی های کسل کننده!
‫لعنتی!
‫می تونی راه بری؟
‫تموم شد؟
‫پیمان سکوت "لیبرتین ها"!
‫کجا دارید می رید؟
‫احمق احتمالا فکر می کنه ‫می تونه پرواز کنه.
‫- تو می تونی، رفیق. ‫- تام.
‫- بیا دیگه. ‫- به خودت ایمان داشته باش.
‫لعنتی! لعنتی!
‫گندش بزنن.
‫فرار کن.
‫- تام، فرار کن. ‫- پس اون...
‫- اون چی... ‫- فرار کن.
‫نمی تونیم الک رو ول کنیم.
‫فرار کن، کودن! ‫یالا!
‫بجنب!
‫اوه، لعنتی! ‫الک.
‫فقط همین طوری بدو.
‫اون سمتی.
‫نباید آمبولانس خبر می کردیم؟
‫تام، اون زنده نمی مونه.
‫اوه، لعنتی!
‫من موادها رو به الک دادم. ‫من بهش گفتم بپره.
‫تو اونجا نبودی.
‫ما شاهد اون اتفاق نبودیم. ‫ما چیزی نمی دونیم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫تا ابد بهت مدیونم.
‫باشه؟
‫تا ابد.
‫پیمان سکوت لیبرتین ها!
‫لعنتی! لعنتی!
‫ جیمز.
‫چه وضعشه؟
‫تو به هالی تعرض کردی؟
‫من اصلا هالی رو نمی شناسم.
‫هالی بری.
‫اسمه شبیه عروسک حیوونی های کریسمسه.
‫جیمز.
‫هالی کیه؟ ‫اصلا صورتی یادم نمیاد.
‫این دیوونگیه.
‫و محض اطلاعات، نه من به کسی تعرض نکردم.
‫- تو که شنیدی کریس کلارک چی گفت. ‫- کریس عوضیه.
‫یه زن همین طوری از یه جایی پا شده ‫اومده تهمت جرمی رو بهم می زنه...
‫که همین حالاش هم به خاطرش دادگاهی شدم، ‫تازه از طرف یکی دیگه.
‫دارن قضیه رو تقلید می کنن.
‫می تونی اینجا وایستی و برام قسم بخوری...
‫که هیچ وقت سر و کاری با شریک تحصیلی من نداشتی؟
‫برای هزارمین بار می گم، یادم نمیاد.
‫یا هزاران زنی که اون سال بهشون علاقه مند شده بودی؟
‫این عادلانه نیست. ‫ما تا آخر اون سال باهم پیمان ازدواج نبسته بودیم.
‫پس نمی تونی این احتمال رو رد کنی ‫که باهاش سر و کاری نداشتی؟
‫می تونم احتمال تعرض بهش رو رد کنم.
‫قراره چند نفر دیگه باشن؟ ‫این تمومی نداره، مگه نه؟
‫تموم می شه. ‫باید تموم بشه.
‫هیچ دلیل منطقی ای وجود نداره که چرا این...
‫دلیل؟ ‫هیچ دلیلی وجود نداره.
‫مردم بیمار روانی هستن، خب؟
‫مخشون تاب داره!
‫من نمی فهمم.
‫بنا به دلیلی، یکی داره دروغ می گه.
‫یعنی من دارم به دروغگو نگاه می کنم؟
‫سوفی.