‫ هردوش.
‫ باید کار کنم.
‫ و به خاطرش دوستت دارم.
‫ هر طور که شده.
‫ممنون، عزیز.
‫خانم وایت هاوس.
‫خانم وودکرافت.
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫چهره ات آشناست.
‫خب، همین طورم انتظار می ره. ‫من دارم شوهرت رو به دادگاه می کشم.
‫ما قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫تا جایی که یادم میاد نه.
‫اوه، پس ادبم کجا رفته.
‫سوفی وایت هاوس.
‫تو در دانشگاه آکسفورد درس خوندی؟
‫لیورپول.
‫چرا اومدید اینجا، خانوم وایت هاوس؟
‫مسئله اینه که خیلی قیافه ات آشناست.
‫شاید دوست مشترکی داشتیم.
‫تو کسی به اسم هالی بری می شناختی؟
‫نه. گمون کنم اگه می شناختم این اسم یادم می موند.
‫اون تو دانشگاه لیورپول درس می خوند؟
‫آکسفورد.
‫خب، ما واقعا نباید حرف بزنیم.
‫چون تو داری سعی می کنی شوهرم رو زندانی کنی؟
‫- مسئله شخصی نیست. ‫- اون آدم قلدری نیست.
‫مطمئنی؟
‫من شوهرم رو می شناسم.
‫گمون می کنم که همین طوره.
‫- پس چیزه دیگه ای هست؟ ‫- بله.
‫ببخشید که مزاحمتون شدم.
‫خیلی متأسفم. ‫ببخشید. معذرت می خوام.
‫ من می شناسمت؟
‫بابایی.
‫خوابم نمی بره.
‫منم خوابم نمی بره.
‫ایول!
‫دارم میام!
‫می دونی که این کارت دیگه آزار و اذیته؟
‫- الی، اون می دونه. ببخشید؟ -
‫سوفی، می دونه.
‫اون واقعا اومد و این رو گفت؟
‫تقریبا. ‫می دونه که من هالی هستم.
‫ببین، من اونجا نبودم،
‫اما اگه می دونست، به جیمز گفته بود
‫و تا الآن تو دستگیر شده بودی.
‫اگه بهش گفته باشه چی؟
‫اگه مستقیماً رفته باشن پیش مطبوعات،
‫و حتی آنجلا رو هم دور زده باشن چی؟
‫خیلی خب، حالا دیگه داری چرت و پرت می گی.
‫و می خواد به مطبوعات چی بگه؟
‫"زنی داره منو محاکمه می کنه که ‫تو دانشگاه بهش حمله کردم"؟
‫اگه فهمیده باشن ‫و این آخرین پرونده من باشه چی؟
‫- این حرف رو نزن. ‫- چون این طوری دیگه می میرم.
‫- هی! وای، خدای من-
‫ساعت 1:30 نصف شبه. ‫کجا بودی؟
‫قدم می زدم.
‫فکر می کردم.
‫فردا ممکنه شرایط اون طوری که می خوام پیش نره.
‫ممکنه زندانی بشم.
‫نمی شی.
‫تو همیشه ازم دفاع کردی.
‫پشتم بودی.
‫درسته.
‫هالی بری
‫چه شکلی بود؟
‫چرا؟
‫آخرین باری که دیدیش ‫کِی بود؟
‫فکر کنم امروز دیدمش.
‫امروز؟
‫کجا؟
‫تو خیابون.
‫یه زنی رو دیدم و با خودم فکر کردم، ‫ "وای خدا، اون هالیه".
‫فقط ذهنم
‫داشت گولم می زد.
‫لطفا ازم بیزار نباش، اما
‫شب مهمونی لیبرتین آخر سال
‫ممکنه پیشش بوده باشم.
‫پیش هالی؟
‫داشتم می دوئیدم طرف اتاق تو،
‫و تو راهرو به زنی برخورد کردم که چهره ش آشنا بود.
‫به زور آشنا می زد. ‫هوا تاریک بود.
‫هردومون کمی گیج و منگ بودیم.
‫و...
‫یعنی می گی که
‫یه پسره پرید یا افتاد ‫و مُرد،
‫تو از صحنه اتفاق فرار کردی،
‫با زنی برخورد کردی که به زور آشنا می اومد
‫و بعد بهش حمله کردی؟
‫دو طرفه بود.
...اما
‫اما چی؟
‫اما...
‫خب، بعدش اون به نظر
‫آشفته بود و
‫مشخص شد که اولین کسی بودم که بهش علاقه پیدا کرد بود.
‫و حس کردم که
‫اون رویارویی انتظارات رمانتیکش رو برآورده نکرده بود.
‫و من...
‫شاید
‫یکمی
‫وحشی بودی؟
‫بی مقدمه عمل کردم.
‫- پس حرفی که کریس کلارک زد حقیقت داشت. ‫- چرت و پرت بود.
‫قطعا و صد در صد حمله نبوده.
‫و ببین، من فقط دارم سعی می کنم ‫با خودم روراست باشم.
‫دارم سعی می کنم با تو روراست باشم.
‫ولی اگه اونی که من پیشش بودم ‫هالی بوده،
‫احتمالش هست که فکرمون باهم یکی نبوده، ‫و من اشتباه برداشت کردم.
‫نمی خواستم چیزی رو ازت مخفی کنم.
‫وای، خدای من، ‫داری میگی بیشترم هست؟
‫تو بیشترش رو می دونی.
‫درمورد اون شب تو مهمونی لیبرتین ها ‫بهت گفتم.
‫فقط یه جزء کوچیکش رو نگفتم.
‫چی؟
‫الک،
‫همونی که پرید تا افتاد.
‫تام هروئین رو بهش داد، ‫و منم از شر مدرکش خلاص شدم.
‫این یه جزء کوچیک نیست، جیمز.
‫الک مُرد.
‫یه اتفاق ناگوار بود، ولی من بخاطر تام دروغ گفتم.
‫منم بخاطر تو دروغ گفتم.
‫من دلیل موجه تو واسه صبح روز بعدش بودم.
‫بدون اینکه از تمام حقایق مطلع باشم.
‫من خیلی متاسفم.
‫داشتم ازت محافظت می کردم.
‫- نمی خواستم اون بار رو روی دوشت حمل کنی. ‫- وای، خدا. می تونستم واسه خودم تصمیم بگیرم.
‫راستش رو بخوای، سوف ‫به نظر علاقه ای به دونستن کل حقایق نداشتی.
‫همه داستان هات
‫همش دارن تغییر می کنن.
‫الان دیگه همه چی رو بهت گفتم.
‫چیزه دیگه ای نمونده.
‫قسم می خورم.
‫ خانوم وودکرافت.
‫ممنون، سرورم.
‫یکی شون داره دروغ میگه.
‫شما اینجایید تا حقیقت رو مشخص کنید.
‫ در آسانسوری در مجلس عوام ‫ در صبح روز 12 ام اکتبر مرتکب شده.
‫یه حمله خشونت وار.
‫آقای وایت هاوس داستان متفاوتی ‫رو بهتون گفته.
‫دو داستان که مثل هم شروع میشن ‫و بعد فرق می کنن.
‫خانوم لیتن دکمه آسانسور رو زد ‫یا آقای وایت هاوس؟
‫خانوم لیتن اول وارد آسانسور شد ‫یا آقای وایت هاوس؟
‫خانوم لیتن صحبت رو شروع کرد ‫یا آقای وایت هاوس؟
‫ و بعد تفاوت حیاتی، واضح و ناسازگار.
‫یکیشون داره دروغ میگه.
‫در ابتدای این محاکمه،
‫گفتم که مسیر خانوم لیتن در آسانسور ‫از بله به نه بوده.
‫وقتی داشتن ابراز علاقه می کردن ‫بله بود،
‫و به محض اینکه آقای وایت هاوس ‫خشونت به خرج داد، نه شد.
‫"اینجا نه" یعنی "نه".
‫هرچی که وکیل مدافع توصیه می کنه،
‫به وضوح نشون دهنده اینه که خانوم لیتن ‫نمی خواسته ادامه بده.
‫اون به خانوم لیتن گفته ‫آدم اذیت کن.
‫چرا باید در این مورد دروغ بگه؟
‫اون دروغ نگفته.
‫اون بهش حمله کرده
‫بصورت واضح.
‫می دونم که شما این اشتباه رو نمی کنید ‫که فکر کنید
‫قوانین در خصوص آدم های ثروتمند و قدرتمند ‫به طور متفاوتی اعمال میشه.
‫که آدم هایی که عادت به شنیدن نه ندارن
‫باید از شنیدنش معاف باشن.
‫که آزادی های اونا فرق می کنه.
‫اعضای هیئت منصفه، فکر کنم ما می دونیم ‫که دقیقا کدوم یکی از اونا داره دروغ میگه.
‫آدمای طبقه بالا دیگه نمی تونن ‫نسبت به کس دیگه ای قوانین رو
‫بدون عواقب زیر پا بذارن.
‫مزیت زندگی جیمز وایت هاوس ‫حمله کردنش رو شامل نمیشه.
‫خانوم ریگان.
‫آیا جیمز وایت هاوس ‫ابراز علاقه کرده یا حمله؟
‫جواب این سوال رو فقط یه جا ‫میشه پیدا کرد،
‫مدارک.
‫پس بیاید به مدارک نگاه کنیم.
‫من با چیزی که سرش توافق کردن ‫شروع می کنم.
‫قبلش چندین بار ناگهانی با هم برخورد داشتن
‫در روز مورد نظر،
‫بعد از اینکه خانوم لیتن به آقای وایت هاوس در مورد مغرور بودنش صحبت کرده
‫وارد آسانسور میشن
‫همه این اتفاقا ‫بدون درگیری و اختلاف بوده.
‫حالا، بیاید به چیزی که باهاش موافق نیستند ‫نگاه کنیم.
اگر اتفاقایی که افتاده گفته نشه
‫کی می تونه چیزی بفهمه؟
‫آقای وایت هاوس همچنان اظهار می کنه ‫که هرگز "اینجا نه" رو نشنیده.
‫ولی حتی اگه اینو گفته باشه،
‫"اینجا نه" به معنی "نه" نیست.
‫معنی بی تمایلی نداره.
‫درواقع، حتی ممکنه به عنوان "بله" درک بشه،
‫فقط نه اینجا
‫در این مکان.
‫چرا باید جیمز وایت هاوس ‫به زور خودش رو به اُلیویا لیتن تحمیل کنه،
‫زنی که هنوزم دوستش داشته،
‫زنی که حاضر بوده عاشقش بمونه؟
‫خودش اینو بهمون گفت.
‫چرا به زنی حمله کنه که ‫حاضر بوده بهش ابراز علاقه کنه؟
‫جواب ساده اینه که حمله نکرده.
‫جیمز وایت هاوس دزدکی ‫به کسی علاقه مند شده بود.
‫ولی علاقه دزدکی که جرم نیست.
‫باعث نمیشه که وکیل مدافع باهاش ‫انگیزه ای
‫برای دروغ های خانوم لیتن فراهم کنه.
‫شاید خجالت زده شده بوده،
‫یا شرمسار، یا حتی عصبانی.
‫اما، شرم، عصبانیت، سرافکندگی
‫نباید قدرت اینو داشته باشه ‫که ابراز علاقه ی با رضایت دوطرفه رو
‫تبدیل به حمله کنه.
‫1753 قدم، حالا بهتر شد.
‫پس درستش کردی؟
‫نه. عوضش کردن.
‫انگار قدیمیه معیوب بوده.
‫یه "به دردنخوربیت" بوده. ‫[ ساعت فیت بیت به درد نخور ]
‫"آیا جیمز وایت هاوس حمله کرده ‫یا ابراز علاقه؟"
‫بدک نبود، آنجلا.
‫از اینکه توی یه جمله از "مزایای طبقاتی" ‫و "آزادی ها"استفاده کردی
‫لذت بردم.
‫سعی کردی باشگاه لیبرتین ‫رو فرا بخونی، مگه نه؟
‫اوه، راستش رو بخوای،
‫بعضی وقت ها، باورم نمیشه که ‫دارم عمرم رو با دفاع از این آدما سپری می کنم.
‫اووه.
‫وقتشه این پرونده تموم بشه.
‫سلام.
‫ اوه، این جواب میده.
‫ اگه نبینیش.
‫بابایی کجاست؟
‫هنوزم توی دادگاهه.
‫- ناهار خوردن؟ ‫- بله.
‫- برنده شدیم؟ ‫- هنوز نه.
‫ولی برنده میشیم، چون ما وایت هاوس ها هستیم.
‫کجا داری میری؟
‫میرم بیرون یکم هوای تازه بخورم.
‫چرا؟
‫هوا حیاتیه.
‫ "حیاتی" چیه؟
‫یعنی اگه نتونیم نفس بکشیم ‫نمی تونیم زنده بمونیم.
‫برمی گردم.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫پس اینجایی. ‫دارن صدامون می کنن.
‫به این زودی؟
‫چهار ساعت؟
‫حتما می خوان بفرستنشون خونه.
‫رای هیئت منصفه صادر شده.
‫دیدم که برگه اش رو آوردن.
‫خوبی؟
‫تا حالا بهتر از این بودم.
‫سرپرست هیئت منصفه،
‫لطفا با یک جواب "بله" یا "خیر" ‫جواب سوال بعدیم رو بده.
‫هیئت مدیره رأی ای صادر کرده ‫که همه تون باهاش موافق هستید؟
‫بله.
‫میشه لطفا مدافع برخیزد؟
‫شما مدافع، جیمز وایت هاوس رو
‫بر اساس اتهام حمله
‫گناهکار یا بی گناه می دونید؟
‫بی گناه.
‫اعضای هیئت مدیره،
‫فقط می مونه که ازتون بخاطر
‫مشورت های بادقت در این زمینه ‫تشکر کنم.
‫رفیق مون پیروز شد.
‫یه گلوله دیگه از بیخ گوشش گذشت، مگه نه؟
‫درک می کنیم که خدمت شما ‫با فداکاریِ شخصی واقعی همراه بوده.
‫شما با سپاسگزاری ما راهی خواهید شد.
‫هیئت منصفه مرخصه.
‫آقای وایت هاوس، شما آزادید.
‫همگی برخیزید.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می کنم.
‫آقای وایت هاوس!
‫من... خیلی خلاصه این رو بازگو می کنم.
‫فقط می خوام از خانم ها و آقایون هیئت داوری ‫بابت دیدن حقیقت تشکر کنم.
‫برای دیدن بی گناهی من.
‫عدالت پیروز شده.
‫مسیر طولانی، و سربالایی ای بوده،
‫ولی زندگیم رو پس گرفتم.
‫خیلی قدردانم.
‫قدردان بچه هام، همسر دوست داشتنیم،
‫این چند ماه اخیر ‫برای خانواده ام مثل جهنم بودن،
‫و می خوام ازشون تشکر کنم که بدونی شکی ‫کنار من ایستادگی کردن.
‫حقایق گفته شدن.
‫سیستم عدالتی بریتانیا ‫باری دیگه تنومندی اش رو به نمایش گذاشته
‫آقای وایت هاوس!
‫بابایی!
‫- بابایی! ‫- بابایی!
‫بابا!
‫سلام. هی.
‫- دیگه برای همیشه اومدی خونه؟ ‫- آره.
‫همینطوره، عزیزهای من.
‫- مامانی، تو هم میای بغل؟ ‫- سلام، عزیزم.
‫- سلام. ‫- دارم از گرسنگی می میرم. شماها چی؟
‫- آره. ‫- بزنید بریم.
‫عدالت پیروز شده.
‫مسیر خیلی طولانی، و سربالایی ای بوده،
‫ولی تونستم زندگی ام رو پس بگیرم.
‫خیلی قدردانم.
‫قدردان بچه هام، و همسر دوست داشتنی ام،
‫این چند ماه اخیر ‫برای خانواده ام مثل جهنم بودن
‫لعنتی!
‫ای کثافت!
‫کیت؟
‫ساعت ها پس از شایعه ی رأی اعتماد
‫در دولت نخست وزیر تام سادرن،
‫مالکوم توایتس، از حزب کارگر برای پنتروپ،
‫به جرم انجام کارهای بیشرمانه باز داشت شد.
‫این بار اولی نیست که مالکوم توایتس
‫عجب زمان بندی ای داره این کریس کلارک.
‫از کجا می دونستی؟
‫همین الان تلفنم با تام تموم شد.
‫حالا که سرپا شدیم،
‫داره منو برمی گردونه وزارت کشور.
‫معاون وزیر امور خارجه سیاست های مواد مخدر.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- نه.
‫یادته گفته بودم شانست دیگه تموم شده؟
‫چقدر اشتباه می کردم.
‫بنظر میاد که دو به شکی، عزیزم.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫انگاری که بهت جایزه داده شده.
‫جایزه، نه. مقامم بهم برگردونده شده.
‫پیمان سکوت لیبرتین ها.
‫حقیقت رو بهم بگو، عزیزم.
‫واقعا گفتیش؟
‫واقعا گفتی، ‫«انقدر سوسول نباش دیگه»؟
‫اون سؤالو تو دادگاه جواب دادم.
‫جوابت رو توی دادگاه شنیدم. ‫دارم الان اینجا ازت می پرسم.
‫گفتیش یا نه؟
‫خودت چی فکر می کنی؟
‫فکر می کنم امکانش هست که ‫اولیویا بهت گفته باشه بس کن.
‫و تو تصمیم بگیری که جدی نگفته.
‫و اینکه به شوخی گفتی، ‫«انقدر سوسول نباش دیگه»،
‫ولی در عین حال شوخی هم نکرده باشی.
‫چون بنظر چیزی میاد که تو بگی.
‫خودت گفتی.
‫البته که جدی نگفته.
‫بازی ای بود که کلی باهم کرده بودیم.
‫تو امکان نداره اینو بدونی.
‫داره و می کنم.
‫اولیویا عاشق موقعیت های خطرناک بود. ‫جفتمون اینطور بودیم.
‫اینکه شاید کسی ببینتمون.
‫اوه خدای من. ‫متأسفم. ببخشید.
‫تو دادگاه این حرفو نزدی.
‫نمی تونستم بگم. چه وجهه ای می داشت؟
‫شهادت دادی که اون دروغ گفته.
‫همینطوره.
‫من کاملا حقیقت رو گفتم،
‫که یعنی اون مقاومتی نمی کرده.
‫حقیقت موضوع اینه که من هیچوقته ‫هیچوقت دست روی زنی بلند نمی کنم.
‫عالیه. خیلی ممنونم.
‫- بقیه اش مال خودت. ‫- ممنونم.
‫خیلی خب. شب بخیر.
‫آلیسون؟
‫خدای من!
‫متأسفم.
‫من سوفی وایت هاوس هستم.
‫گرینوی، توی دانشگاه.
‫سوفی.
‫خیلی متأسفم ‫که این ساعت اینجوری یهو اومدم.
‫می دونم که... خیلی وقته همو ندیدیم.
‫خب، می خوام ازت بپرسم، ‫اه، «اوضاع چطوره» ولی
‫آره.
‫- می خوای بیای داخل؟ ‫- ممنونم.
‫نه، خیلی طول نمی کشه، ام
‫دارم سعی می کنم یکیو پیدا کنم.
‫هالی بری.
‫گفتم شاید بتونی کمک کنی.
‫اه،
‫با هیچکس از آکسفورد در ارتباط نیستم.
‫میشه گفت کم و بیش قطع ارتباط کردم.
‫و اونا هم زحمت نمیدن باهام تماس بگیرن، ‫چونکه معلم مدرسه ای بیش نیستم
‫که نمی تونه بودجه برای بال های علمی
‫ولی تو و هالی خیلی صمیمی بودین که.
‫اوه بودیم. آره.
‫هیچ ایده ای داری کجاست؟
‫نه.
‫کسی رو می شناسی که شاید بدونه؟
‫- ای کاش می شد کمک کنم. متأسفم. ‫- می شناسی؟
‫ببین، بهت گفتم. اون رفته.
‫رفته؟
‫رفته چون هالی بری کیت وودکرافت ـه؟
‫نه.
‫اه
‫نه، اشتباه می کنی.
‫فقط نمی دونم کجا رفته.
‫وقتی برگشت لیورپول از هم دور شدیم.
‫از کمکت ممنونم.
‫چرا می خوای پیداش کنی؟
‫باید یه چیزی ازش بپرسم.
‫جوابش بله ست.
‫چی؟
‫سعی کردم بهش بگم اشتباه می کنه.
‫ولی تو دروغ گوی بدی هست. ‫همیشه اینطور بودی.
‫ببخشید.
‫نه، تقصیر خودمه. تو دردسر افتادم.
‫نمی تونم کیت رو بکشم و هالی رو انکار کنم. ‫مثل خر تو گل گیر کردم.
‫همسرش دست بزن داره، و اونم میدونه.
‫بعدا باهات تماس می گیرم.
‫ببین می دونم دیروقته، ‫ولی واقعا باید باهات حرف بزنم.
‫کیت؟
‫اسمم این نیست.
‫داری راجع به چی حرف می زنی؟
‫چه خبر شده؟
‫کار خیلی وحشتناکی کردم. غیر اخلاقی.
‫مثلا چی؟
‫یه نفر رو که توی یه زندگی دیگه ‫می شناختم انداختم زندان.
‫- بنظر یکمی دراماتیک میاد. ‫- حقیقته.
‫داری راجع به وایت هاوس حرف می زنی؟
‫می شناختیش؟
‫توی دانشگاه.
‫منو زد،
‫وقتی که یه اسم دیگه ای داشتم ‫و قیافه ام فرق می کرد.
‫چی؟
‫خدای من.
‫- اون می دونه کی هستی؟ ‫- نمی دونم.
‫ولی اینطور فکر می کنم.
‫- بنظرت اعتراف بکنم؟ ‫- نه، شغلت رو از دست میدی.
‫بهتره قبل از اون انجامش بدی.
‫اگر که تورو لو بده، خودشو لو داده. ‫برای خودش هم خطرناکه.
‫- من یه دروغگو عوضی ام. ‫- کیت.
‫- درست مثل اون. ‫- بس کن.
‫همینطوره. ‫تو اصلا منو نمی شناسی، واقعا نه.
‫من
‫دیگه نمی تونم این کارو بکنم.
‫جدی میگی؟
‫ممکنه یه روز تنهاش بذارم.
‫ولی حقیقت اینه که،
‫تو رو انتخاب می کنم چون تو موجود نیستی.
‫باید دست از اینکار بردارم.
‫که اینطور.
‫برم پیش قاضی؟
‫- و چی می خوای بگی؟ ‫- وکیل بگیرم؟
‫تو وکیلم میشی؟
‫نه، نمی تونی وکیلم باشی. ‫بدجوری خراب کردم.
‫ساسکس؟ ‫[شهرستانی در انگلستان]
‫چرا داری می بریشون اونجا؟
‫- چون که دارم ازت جدا می شم. چی؟ -
‫نه. حالا؟
‫اما، سوفی، چرا؟ جهنم رو سپری کردیم، ‫اما پشت سر گذاشتیمش.
‫- من... من نمی فهمم. می دونم-
‫چی... چیکار می تونم بکنم؟
‫هیچی.
‫انقدر از خود راضی نباش، سوفی! ‫به خدا لیاقتم بیشتر از این چیزهاست.
‫از خود راضی؟ من؟
‫من این حس رو ندارم، جیمز.
‫منم بخشی ازش بودم، همدستت، ‫و بابتش از خودم نفرت دارم
‫برای چی؟ ‫خیلی داری گنگ حرف می زنی.
‫برای اینکه همیشه گذاشتم واقعیت رو ‫به میل خودت تغییر بدی.
‫جزئیات رو خودت انتخاب کنی
‫تا همون طور که خودت می خوای تو دنیا قرار بگیرن.
‫واقعیت برای تو یه بازیچه ست.
‫و با نیمه واقعیت ها و حذفیات خودت باهاش بازی می کنی.
‫دست خودت نیست.
‫- همه این کار رو می کنن. ‫- همه این کار رو نمی کنن.
‫همه این سال ها چشم پوشی کردم
‫چون فکر می کردم فقط من چهره ی واقعیت رو دیدم.
‫خیلی احساس
‫احمقانه و شرمندگی می کنم، راستیتش.
‫اما تو منه واقعی رو دیدی.
‫- اوه خدا! ‫- همینه.
‫من واقعی همینه.
‫ببخشید اگر که
‫کسی مثل تو منو نمی شناسه.
‫من دوست دارم، سوف.
‫- می خوای که التماس کنم؟ ‫- خواهش می کنم نکن.
‫دارم التماست می کنم.
‫نکن.
‫اوه نکن. جیمز.
‫دیگه اصلا نمی شناسمت.
‫و نمی دونم خودمم کی هستم،
‫چون همیشه از طریق تو خودم رو تعریف می کنم.
‫خواهش می کنم نگو که از دست دادمت.
‫می شه بپرسم
‫می خوای به بچه ها چی بگی؟
‫واقعیت کامل رو.
‫می دونی چی آخرسر لو دادت؟
‫خط خطی کردن با دست چپت و نت برداری های رنگی رنگیت.
‫همم.
‫اما خیلی حیرت انگیزه.
‫چی؟
‫اون جوری که دیگه قابل تشخیص نیستی.
‫چهره ات مثل قبل نیست، ‫صدات مثل قبل نیست.
‫یه اسم من درآوردی از خودت داری.
‫من درآوردی نیست.
‫اسم دومم، به اضافه ی فامیلی همسر سابقم.
‫داشتی از چی فرار می کردی؟
‫چرا می خواستی من رو ببینی؟
‫جیمز.
‫تو آکسفورد، ازش خوشت می اومد.
‫اون منو اذیت کرد.
‫گفتش که دو طرفه بوده.
‫اون اذیتم کرد.
‫چرا پیش پلیس نرفتی گزارشش کنی؟
‫فکر می کردی حرف کی رو باور می کردن؟
‫هیچ شانسی نداشتم.
‫بهم حمله کرده بود.
‫می دونی، گاهی اوقات پیش خودم می گم چه حسی داره
‫که بدونی هر رفتاری که بکنی، همیشه قراره بخشیده بشی.
‫اون موقع هیچ نظری نداشتم.
‫باید حرفم رو باور کنی، نمی دونستم.
‫خب، حالا می دونی.
‫چه پیشنهادی می دی؟
‫هنوزم توقع داری کارهات رو من برات انجام بدم،
‫اونم بعد از 2دهه؟
‫هم زمان کل زندگیم رو دست بالا و دست کم گرفتم.
‫اگه اون ارزی که دنیا بهم گفته بود ‫مال منه رو باهاش مبادله می کردم، خب
‫این چیزیه که ذاتا باید انجام می دادم.
‫اما یه لحظه ام فکر نکن که نمی دونم
‫هزینه ی شخصی اون مبادلات چقدر هستن.
‫خیلی ها فکر می کنن منو می شناسن.
‫تو هم فکر می کنی منو می شناسی.
‫باور کن، نمی شناسی.
‫تو چه طور؟ ‫تو کی هستی، هالی یا کیت؟
‫فکر کنم جفتش.
‫گوش کن، می خوای کاسه ام رو بریزی رو آب؟
‫اون شبی که بهت حمله کرد
‫همون شبی بود که یکی از لیبرتین ها افتاد مرد.
‫یادمه.
‫تنها زمانی بود که دیدم گریه کرد.
‫خب، شک دارم اشک هایی که ریختش، ربطی به من داشتن.
‫نه.
‫به خاطر این بود که به طرز خطرناکی نزدیک بود
‫به خراب کردن آینده ی طلایی اش.
‫داری در مورد چی صحبت می کنی؟
‫امروز زنگ زدم
‫به یکی از آشناهام توی مطبوعات.
‫اتفاق های ناگوار زیادی اون شب افتاد،
‫جدا از اونی که سر تو اومد.
‫چیزی که بشه توی دادگاه پیگیری بشه؟
‫آره.
‫چرا داری این کار رو می کنی؟
‫مسیر رو درست کردن، شاید بشه گفت،
‫برای انجام کار درست.
‫دولت ملکه انگلیس قراره منفجر بشه.
‫کریسمس مبارک، هالی بری.
‫- یالا، مامان!‫ دارم میام-