‫- بابا! بیا!‫ بله؟ -
‫با طناب منو بگیر.
‫بابا!
‫باید چمن ها رو بزنم، عزیزم.
‫1ساعت پیش این رو گفتی.
‫عه، دوباره چهره ناراحتت رو گرفتی، آره؟
‫آره، همیشه وضعیت همینه.
‫همیشه هم جواب می ده.
‫دختر باهوشی هستی، تحسینت می کنم.
‫بذار ببینم.
‫خیلی خب. ‫وای، اصلاً رام نیست.
‫خیلی خب، مثل ستون وایستا، آنی.
‫یوهو، گرفتمش!
‫گرفتمش! ‫یه گوساله گرفتم.
‫یه گوساله کوچولو گرفتم.
‫ستون، ستون!
‫می خوای علف ببافید؟
‫دوستم بلده.
‫جب؟
‫- ها؟ ‫- تلفن!
‫- باید برم.‫ از اداره زنگ زدن-
‫هوم
‫خیلی خب.
‫مواظب کلاهم باش.
‫- به نظر کار ضروری ای می اومد. ‫- خیلی خب.
‫آتیش بازی ها چی می شه؟
‫هر سال توی «روز پیشگام» آتیش بازی می کنن،
‫پس سال بعد می بینیمشون.
‫آروم آروم بگو. آروم آروم!
‫آنی. ‫آنی، داره با تلفن صحبت می کنه.
‫چرا باید بری سرِ کار؟
‫- آنی، گفتم... ‫- به حرف مادرت گوش کن.
‫اون لباسه رو در بیار و...
‫آدرس اونجا رو بهم می دی؟ ببخشید.
‫آره، الآن میام.
‫مامان کجاست؟
‫هنوز خوابه.
‫مامان.
‫مامان؟
‫سلام.
‫امشب باید دعای اول شبمون رو ‫زود تموم کنیم، مامان.
‫از سرِ کارم زنگ زدن گفتن بیام.
‫- عه. ‫- اشکالی نداره.
‫باشه.
‫کلیسا رو یادته؟
‫بیا درها رو باز کنیم.
‫- آنی؟ ‫- یه عالمه آدم توشه.
‫وقتشه!
‫خیلی خب. بریم ببینیم چی به چیه.
‫می شه امشب من انجامش بدم؟
‫آره، اما...
‫الآن لیست آرزوها نمی خواییم، کارولین.
‫- دعامون برای این نیسـ... ‫- پدر مقدسِ عزیز،
‫لطفاً مبلغینِ مذهبی ای که در سرتاسر دنیا خدمت می کنند
‫و رهبر دینی ما، رئیس کیمبل را مورد توجه قرار بده.
‫و نگذار پدربزرگ در بهشت
‫تنها باشد تا ما به آنجا برسیم.
‫پدربزرگت بهشت نیست، عزیزم.
‫توی دستشوییه.
‫و ممنونم که کمک کردی ‫بابا دوچرخه ام را درست کنه.
‫و برای تولدهایمان،
‫لطفاً اجاق اسباب بازی به من بده
‫- و اسکیت هایی که برای کریسمس می خواستم... ‫- کارولین!
‫- اما کسی بهم نداد. ‫- کارولین، کافیه!
‫چشماتون رو ببندید.
‫پدر مقدس،
‫قوّتِ خود را ابزاری در دستانِ من قرار بده،
‫تا به درست کردنِ آنچه که معیوب است کمک کند.
‫و لطفاً وقتی منزل نیستم، مواظب خانواده ام باش.
‫آن ها تا ابد عشق و جان من هستند.
‫به نام عیسی مسیح، آمین!
‫- آمین ‫- آمین.
‫باریکلا، عزیزم.
‫خیلی خب، بیایید. ‫داستان قبل از خواب بخونیم؟
‫آره.
‫دندون هاتون رو مسواک زدید؟
‫آره.
‫چیزی نیست.
‫بهت قول می دم.
‫دستش رو دراز می کنه
‫و این توپ سریع از بالای سرش رد می شه و می ره.
‫توپ چهارم. در این بازیِ بیسبال
‫ترسناکه!
‫نه.
‫خیلی خب، باید مدارک جمع کنیم.
‫یالا.
‫بعدش ازت می خوام موریس رو بیاری ‫تا ابزار شناسایی اثر انگشت رو بیاره
‫و یه دوربین فیلمبرداری.
‫از هردوتون می خوام از هر گوشه خونه فیلم بگیرید.
‫فکر نمی کنم بتونم برگردم داخل
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫به خاطرِ اونا!
‫زود باش.
‫باشه.
‫همونجا وایستا! ‫همونجا وایستا!
‫دست ها بالا.
‫دستات رو بیار بالا.
‫تکون نخور!
‫فوراً سر جات وایستا.
‫[از کتاب مستند جناییِ «زیر پرچم بهشت» ‫اثر جان کراکائر الهام گرفته شده است]
‫اون غرقِ در خون بود
‫و توی خونۀ همسایه قایم شده بود.
‫سیم تلفنشون رو قطع کرده بودن،
‫گفت رفته با تلفن همسایه زنگ بزنه پلیس.
‫لطفاً بستگان درجه یکِ مرحوم رو ‫برام پیدا کن.
‫- دیگه در اختیار شماست. ‫- ممنون.
‫برمی گردین به اون خونه؟
‫- آره، همین الان. ‫- عالیه.
‫داشتی نوشیدنی می خوردی
‫که مزاحِمِت شدیم، کارآگاه؟
‫اون بچه از خانوادۀ «لافرتی» ـه، یعنی
‫دِنی!
‫سلام، شب بخیر.
‫سلام، آقا.
‫زن ۲۴ ساله. ‫بچه ۱۵ ماهه.
‫مظنون شوهرشه که از کلیسای ال دی اس ـه، ‫(ال دی اس: قدیسانِ آخرالزمان)
‫یعنی... خیلی احتمالش هست.
‫دنبال انگیزۀ قتل بگردید، ‫تبدیلش کنید به اعتراف،
‫ما جمع و جورش می کنیم.
‫نظرت چیه که صحبت های اصلی رو من باهاش بکنم؟
‫چون جفتمون مورمون هستیم. ‫(اعضای کلیسای ال دی اس)
‫کاملاً در اختیار خودت.
‫تا یه دقیقه دیگه میای؟
‫برو من پشت سرت میام.
‫آلن، افسر پایری هستم.
‫اگه از نظرت ایرادی نداشته باشه،
‫دستبندت رو باز می کنم.
‫ممنون.
‫اونم همینطور.
‫خیلی خب.
‫این همکارم کارآگاه «تابا»ـه.
‫می دونی، اگه اشکالی نداشته باشه
‫فقط باید دو سه تا سؤال دیگه بپرسیم.
‫خیلی خب، عالیه.
‫آخرین باری که همسر و دخترت رو ‫ زنده دیدی کِی بود؟
‫این... این... این کارِ من نبوده.
‫اینو قبلاً بهمون گفتی.
‫حالا میشه بهمون بگی ‫آخرین بار کِی دیدیشون؟
‫هوم
‫آره، امروز صبح
‫قبل از اینکه خورشید طلوع کنه.
‫- خیلی خب، عالیه. ‫- قبل از اینکه برم سرِ کار.
‫مشغول به چه جور کاری هستی؟
‫توی ساخت و ساز کار می کنم،
‫کاشی کاری!
‫می تونی زنگ بزنی رئیست
‫تا تأیید کنه اون موقع اونجا بودی؟
‫برای خودم کار می کنم.
‫آها. خیلی خب، که اینطور.
‫می دونی چیه، پسر؟
‫می تونی کارمون رو خیلی راحت کنی.
‫چیزی نیست، آلن. ‫می دونی، ملت تنها هم کار می کنن.
‫- ملت تنها هم کار می کنن. ‫- باشه.
‫صحیح. هوم
‫حالا محل کارِت کجاست؟
‫بین بزرگراه ۱۵ تا خیابان سندی.
‫عالیه. آدرس دقیقش رو داری؟
‫نمی دونم. هوم
‫نمی تونم... نمی تونم
‫الان درست نمی تونم فکر کنم.
‫میشه لباس هام رو عوض کنم لطفاً؟
‫لطفاً؟
‫- نه. ‫- شرمنده، فعلاً نمیشه.
‫لطفاً لطفاً بقیۀ ‫ اعضای خانواده ام رو پیدا کنید.
‫برادرهام و زن ها و بچه هاشون.
‫چرا باید همۀ اونا رو پیدا کنم؟
‫اگه یه نفر هست ‫که داره خانواده ام رو شکار می کنه
‫پس، خب
‫ممکنه اونا هم تو دردسر باشن.
‫آدرس هاشون رو بهمون بده.
‫همین الان بازرسی امنیتی می کنیم.
‫آدرس هاشون رو بلد نیستم.
‫نمی دونی برادرهای خودت کجا زندگی می کنن؟
‫نه، اثاث کِشی کردن.
‫سم اثاث کِشی کرده.
‫رابین اثاث کِشی کرده.
‫بهتون دروغ نمیگم، آقا، خواهش می کنم.
‫اونوقت کی ممکنه بخواد شکارشون کنه؟
‫خب، هوم
‫یکسال قبلی یا بلکه بیشتر
‫مردها... مردهای عجیب و غریب
‫با خانوادۀ من رفت و آمد داشتن.
‫اونا ریش داشتن، ریش های بلند!
‫- مثل بی خانمان ها؟ ‫- می دونی همچین داستانی
‫که «یه بی خانمان زنم رو کُشت» ‫درصد موفقیتش چقدره، آلن؟
‫نه، بی خانمان نه!
‫مثل پیامبرهای انجیل
‫یا پیامبرهای کتابِ مورمون.
‫لطفاً کمک کنید بقیۀ خانواده ام رو پیدا کنم.
‫کارآگاه؟
‫تنها شماره ای که حفظ بود
‫شمارۀ بزرگترین برادرش «رون» بود،
‫ولی کسی تلفن رو برنمی داره.
‫خب، مورمون ها این موقع می خوابن.
‫نه، نه، ما تلفن هامون رو برمی داریم. ‫مخصوصاً بعد از ساعت ۱۰ شب.
‫عه، ببخشید.
‫رون از اون آدمایی نیست ‫که بذاره تلفنش زنگ بخوره،
‫پس وقتی آدرسش رو گرفتی،
‫بیا چند تا افسر بفرستیم خونه اش.
‫بقیۀ خانواده اش هم همینطور.
‫- حتماً قربان. ‫- ممنون.
‫نگو که داریم گولِ
‫قصۀ «غریبه های ریشو» رو می خوریم.
‫شک ندارم وقتی لاس وگاس بودی
‫کلی ریش دیدی، ولی
‫اینجا کلیسا به شدت ‫تأکید به تراشیدنِ ریش می کنه،
‫پس ممکنه بی معنی نباشه.
‫یعنی اینا بیگانه بودن؟ ‫اگه بودن هم از کجا اومدن؟
‫معنیش میشه اینکه اون داره سعی می کنه ‫حواسمون رو پرت کنه،
‫اونم با صورتِ اصلاح شده ـش.
‫وقتی زنِ یه نفر می میره،
‫همیشه کی مظنون شمارۀ یک ـه؟
‫شوهرش. حالا چرا؟
‫چون همیشه کارِ خودشه. ‫جفتمون این نکتۀ کوفتی رو می دونیم.
‫لطفاً ادب رو رعایت کن.
‫باشه.
‫ببین، تمام شواهدی که می بینم ‫به گناهکار بودنش اشاره داره.
‫نمی خوام به مشارکت های مخفیانه ات ‫توی ال دی اس توهین کنم
‫ولی به نظرم ترجیح میده با من صحبت کنه،
‫نه اینکه دوتا مورمون با هم صحبت کنن.
‫ده دقیقه بهم وقت بده باهاش تنها باشم.
‫اعترافش رو می گیرم.
‫هیچ کدوم از اینا با عقل جور در نمیاد.
‫نه، سریع و بی درد تمومش می کنم.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫امروز برادرت رون رو دیدی؟
‫نه.
‫نه، رون رو حدود یکسالی میشه
‫که ندیدم.
‫چرا؟
‫جواب تلفنش رو نمیده،
‫ولی اگه آدرسش رو یادت بیاد، ‫می تونم چند تا افسر
‫بفرستم خونه اش.
‫فکر کنم اونم از آخرین باری که دیدمش
‫اثاث کِشی کرده باشه.
‫هوم. گوش کن.
‫منم یه زمان با یه زنِ زیبا ازدواج کردم.
‫قلبم رو پاره پاره کرد. ‫بهم بی وفایی کرد.
‫بعضی شب ها دلم می خواست ‫گردنش رو فشار بدم تا خفه بشه
‫چون این همه عذابم داده بود.
‫زنِ تو عاشق کس دیگه ای شده بوده؟
‫یا نکنه خودت
‫یه زن دیگه گرفته بودی؟
‫گوش کن، همکارم اینجا نیست.
‫اسقفِ تو هم اینجا نیست.
‫فقط دوتا مَردیم.
‫شما از کلیسای ال دی اس هستید، آقا؟
‫نه، هیچوقت نبودم.
‫مشکلی هست؟
‫اگه می خواید بفهمید ‫کی مسئول این کارهاست
‫بین اونا بگردید،
‫بینِ مورمون ها، قدیس هاشون.
‫مگه تو و زنت هم از کلیسای ال دی اس نیستید؟
‫بودیم.
‫اون هنوزم بود
‫هفت روزِ هفته رو!
‫«تو باید همسرت را ‫از صمیم قلب دوست داشته باشی،
‫و نزدیکِ او بمانی، نه کسِ دیگر!»
‫آموزه ها و میثاق ها ۴۲:۲۲.
‫آلن، زنت رو از صمیم قلب دوست داشتی؟
‫- چیکار می کنی؟ ‫- هیس، هیس!
‫- بله. ‫- توی معبد با همدیگه
‫زانو زدید و با هم عهدهاتون رو بستید؟
‫هنوز هم کارت ورود به معبد رو داری؟
‫سؤالات سختی نیستن، آلن. ‫دارم سؤالات ساده ای می پرسم.
‫محکمه پسند نیست.
‫برام مهم نیست که محکمه پسند نیست.
‫ممنونم.
‫دست هات رو بذار روی میز.
‫اگه به پدر مقدس پشت کردی
‫مطمئنم که پزشک های قانونی تا فردا صبح
‫گناهکار بودنت رو اثبات می کنن.
‫توی معبد باهاش آشنا شدم.
‫با خانواده ام آوردمش توی کلیسا.
‫جوری به این چیزا نگاه می کنید ‫که انگار آثار بیگناهی ان، ولی نیستند!
‫از اعتقادت رو برگردوندی؟
‫برای همین تهدید کرد ازت جدا میشه؟
‫همچین اتفاقی افتاد؟
‫تصور می کنم دعوا هم کرده باشید.
‫برای همین کُشتیش؟
‫نه.
‫یا نکنه اونم از انجیل، رو برگردوند؟
‫نه، اتفاقاً برعکس.
‫اعتقاداتِ اون خیلی قوی بود.
‫یه دخترِ بی عیب و نقصِ مورمون.
‫اون بی عیب و نقص بود.
‫خوب شد که اول نشدم.
‫برای مقام دوم، بازم بهم ۴۵۰ دلار دادن.
‫فقط ۵۰ دلار کمتر از نفر اول گرفتم.
‫اینجوری دیگه مجبور نیستم مثل نفر اول
‫توی توین فالز بمونم ‫و برای افتتاحیۀ سوپرمارکت ها آواز بخونم.
‫برای خودم آزادم.
‫خب، خوش به حالت، عزیزم.
‫خیلی خوبه.
‫و اگه قرار باشه
‫بهترین فرصت ‫برای رفتن توی تلویزیون رو داشته باشم
‫باید برم توی یه شهر بزرگ.
‫خب، می دونی، شازده خانم،
‫نیویورک و شیکاگو حتی نصف اونی که
‫توی فیلم ها نشون میدن خوب نیستن.
‫فقط صبور باش، خب؟
‫خدا برای همۀ دخترهاش، یه برنامۀ الهی داره. ‫غیر از اینه؟
‫خب، معلومه که برنامۀ خدا برای من
‫این نیست که برم شیکاگو ‫یا نیویورک زندگی کنم،
‫اونم با این همه موش و دموکرات و آدم دیوونه.
‫میرم توی شهر بزرگی که
‫- یه سِری ارزش ها داشته باشه. ‫- خوبه.
‫- سالت لیک سیتی. ‫- خب، تا وقتی که
‫درست تموم نشده، ‫نمی خوایم جایی بری.
‫به نظرم خدا ترجیح میده درسم رو
‫توی دانشگاه بریگهم یانگ تموم کنم.
‫آخه واحدِ «روزنامه نگاریِ الکترونیکی»ـشون،
‫همه جا اعتبار داره.
‫بیا بیشتر در موردش فکر کنیم. خب؟
‫براش دعا کنیم.
‫خاطر جمع بشیم که این یه جور واکنش
‫به یه روز سخت نباشه، خب؟
‫نشد یه بار من یه ایده ای بدم ‫و نگی زیاده رویه یا افراطیه.
‫آره، درسته.
‫میرم «سالت لیک سیتی».
‫میرم دانشگاه بریگهم یانگ.
‫و قراره برم توی تلویزیون.
‫آهای بچه ها، وقتی «برندا» رفت ‫کی اتاقش رو می خواد؟
‫- من! من! ‫- من می خوام. من می خوام.
‫اتاق بزرگه واسه کی؟
‫- نه، من می خوام. ‫- من!
‫ممنون بابا.
‫اومد اینجا، به ایالت «یوتا»
‫تا کمک کنه مدینه ای فاضله بسازیم.
‫الان فکر می کنم من مقصر این قضیه ام.
‫مقصرِ چی؟
‫جذبش کردم.
‫روی این کار متمرکز نگهش داشتم.
‫شرط می بندم فکر می کنی ‫مو لای درزِ اعتقاداتت نمی ره،
‫فکر می کنی تاریچخه ـمون رو می دونی،
‫انجیل
‫و همۀ حقایقمون رو.
‫پس بذار اینو بهت بگم:
‫اگه حس می کنی مطمئنی،
‫با وجود اون اطمینان
‫هیچی نمی دونی، آقا!
‫تنها پشیمونیِ من
‫اینه که تشویقش نکردم که ‫از مدینۀ فاضله بیاد بیرون،
‫تا از دستِ مردم کلیسامون نجاتش بدم.
‫تا هر چقدر که می تونم ‫از این جور قضایا دورش کنم.
‫اثرهای انگشت به درد نمی خورن. ‫همه ـشون ناقصن.
‫ممکنه مال یه نفر باشه، ‫ممکنه مال تعداد بیشتری باشه.
‫آزمایشگاه های «سالت لیک» ‫تا فردا می فهمن.
‫فقط می خوام بدونم ‫کی درِ اون اتاق بچه رو باز کرده
‫و اون کار رو با اون دختربچه کرده.
‫اگه کار آلن بوده، محکومش می کنیم، ‫می بریمش «دراپر»
‫و جلوی یه جوخۀ اعدام قرارش می دیم.
‫از پنج تا برادرش فقط دوتا شماره پیدا کردم.
‫یکیش در شبکه موجود نیست، ‫اون یکی هم فقط زنگ می خوره.
‫آخرین آدرس ثبت شدۀ رون خالی ـه.
‫مشاور املاکی میگه نزدیکِ یکساله ‫که برای فروش گذاشته شده.
‫پدر مقتول اومده.
‫من میرم بهش خبر بدم.
‫نه، فعلاً این کار رو نمی کنیم.
‫- روالش همینه. ‫- اینجا روالش این نیست.
‫اول بقیۀ اعضای خانوادۀ آلن رو پیدا می کنیم،
‫تا همۀ سؤال هایی که ازش دارم آماده باشه.
‫شهر کوچیکیه. برید.
‫در رو ببند لطفاً.
‫کابوس دیده بود.
‫یه ساعت طول کشید ‫تا جیغ زدنش رو بند بیارم.
‫گندش بزنن.
‫شرمنده، عزیزم.
‫- فکر کنه دیگه وقتش باشه. ‫- نه، نه.
‫نمی خوام به دارو ببندمش.
‫می دونی که این داروها باهاش چیکار می کنن.
‫باشه. آره.
‫می دونم سخته
‫ولی فکر می کنم یه جور آزمایش الهی ـه.
‫ببین، برای مهمونی فردای دخترا
‫- به نظرت می تونی... ‫- آره، معلومه.
‫می دونی که حتماً میام.
‫حتی اگه برای نجات جونت لازم باشه ‫نمی تونی کیک رو برگردونی.
‫پدر مقدس اینو می دونه.
‫- یا آخرش می افته روی زمین یا روی پاهات. ‫- ممنون.
‫یا می افته روی کفش هات.
‫پس حتماً میام.
‫عزیزم، به کمکت نیاز دارم.
‫خانوادۀ لافرتی رو یادت میاد؟
‫باباشون شکسته بند بود،
‫پسرشون رون بود، ‫توی «ساخت و سازِ لافرتی» کار می کرد.
‫آره، آره. ‫رون و دایانا؟
‫آره، درسته. خب
‫خب ما دوتا مرحوم داریم.
‫وای خدا. الان توی اورژانسی؟
‫نه، تصادف نبوده، عزیزم.
‫عه، هوم
‫فقط می خواستم بدونم
‫آدرسِ هیچ کدوم از ‫لافرتی های دیگه رو نداریم؟
‫مثلاً توی یه دفترچۀ قدیمیِ مخاطبین کلیسا؟
‫- باشه. ‫- برات چک می کنم.
‫- ممنون. ‫- دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- خیلی خب. خداحافظ.
‫خیلی خب.
‫ورود با اعمال زور نبوده.
‫اقلام ارزشمندی دزدیده نشده.
‫بجز جونِ دو تا آدم.
‫فقط... اومدن به یه فرد مذهبیِ ‫ معتقد به عهد عتیق حمله کردن.
‫اگه بیگناهی
‫یه اطلاعاتی بهمون بده.
‫یه اسم بهمون بده، ‫یه مشکل زناشویی،
‫یه کینه، یا کسی خاطرخواهش بوده.
‫هر چی!
‫همه.
‫همه ـشون می خواستن که اون
‫همه ـشون می خواستن ‫یه عیبی در وجودش پیدا کنن
‫یا اینکه اون بیاد نجاتشون بده،
‫بعضی وقتا جفتش رو همزمان می خواستن.
‫باید این موتوره رو ببرم یه جای دیگه.
‫- بابام تحملش رو نداره. ‫- نه، نه، نه.
‫حق نداری منو اینجا تنها بذاری.
‫خیلی خب.
‫فقط هر چی کمتر حرف بزنی بهتره، خب؟
‫منظورت چیه؟
‫- ها؟ ‫- سلام.
‫سلام.
‫مامان، بابا، این برنداست.
‫خب، خوشحالم که بالاخره دیدمت.
‫خیلی طول کشید تا شهامتش رو جمع کنه.
‫شهامت؟
‫تا حالا با خودش دختری نیاورده بود.
‫- هیچوقت. ‫- واقعاً؟
‫- تو یکی یه دونه ای. ‫- اوهوم.
‫اینم یکی یه دونۀ من، «دورین» ـه.
‫- من «آمون» هستم. ‫- سلام.
‫می دونم. خیلی تعریفتون رو شنیدم.
‫- عه! تو راه آیداهو تعریفش رو شنیدی؟ ‫- از آلن هم شنیدم.
‫پشت سرمون غیبت کردید؟
‫خب، شنیدم که
‫توی آیداهو، دانشگاه رو ‫بدونِ هیچ مدرکی ول کردی.
‫خب، هوم، آقا
‫رئیس کیمبل گفت: ‫«در مکان های مقدس بمانید».
‫آره، همینو گفت.
‫اینکه توی دانشگاه آیداهو
‫دخترا چه فسادهایی می کنن
‫اصلاً چیز مقدسی نیست.
‫اوهوم.
‫دانشگاه بریگهم یانگ
‫خیلی با معیارهای انجیل مطابق تره.
‫دقیقاً همینطوره.
‫وقتی با این ضعیف می پَری
‫پس معیارهات نباید خیلی هم سختگیرانه باشه.
‫این برادرم سم ـه.
‫- جیکوب، رابین، بیاید سلام کنید. ‫- اینم برنداست.
‫این همسرم ساراست.
‫- سلام. ‫- اینا بچه هامونن. کجایید؟
‫جونیور، جوزف، جرد، جِنی.
‫خوشوقتم، جیکوب، جرد
‫جوزف، جونیور و جنی!
‫به به!
‫آلن، الان حرفتو باور می کنم.
‫یه ریز از خوشگل بودنِ تو می گفت
‫ولی من حرفش رو باور نمی کردم. ‫الان باور می کنم.
‫- سلام. ‫- ببخشید، من رابینم.
‫این همسرم، لین ـه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اینا هم جوجه هامونن... ‫بعضی هاشون اینجائن.
‫سلام. سلام! تو هم باید جیکوب باشی.
‫آره.
‫وای خدا. همه معرفی شدن؟
‫نه، اینجا یه کارخونۀ معمولی لافرتی سازی ـه.
‫- من که حسابش از دستم در رفته. ‫- سموئیل!
‫باید به کباب هات برسی.
‫یادت نره!
‫همۀ دخترای آیداهویی مثل تو می مونن؟
‫نه، آقا.
‫بقیه ـشون مهربونن و آروم حرف می زنن
‫و خیلی خوشگلن، آقا.
‫خب، تو هم خودت خیلی خوشگلی.
‫بو رو حس می کنید؟ ‫بوی شامه!
‫امیدوارم گرسنه باشی.
‫- لطفاً بهمون ملحق شو. ‫- باشه.
‫- خوش اومدی. ‫- من باید
‫آلن. عه!
‫همه ـتون می خواید جوری بهم زُل بزنید
‫که انگار یه جور آدم فضایی ام؟
‫آره.
‫آره؟ خیلی خب.
‫صبر کن ببینم، از کجا تشخیص دادی ‫که به رون علاقه پیدا کرده بود؟
‫همیشه همه به رون علاقه پیدا می کردن.
‫حتماً باعث شده غیرتی بشی.
‫نه.
‫عادت کرده بودم.
‫من و اون، اون موقع ها رازی بینمون نبود.
‫ولی فقط رون نبود که
‫نمی تونست از برندا چشم برداره.
‫عه.
‫دیگه کی بود؟
‫خب، برادرم دَن هم بود.
‫داشت توی موهات خونه می ساخت.
‫وای خدا. متأسفم.
‫نه، متأسف نباش. ‫اونا خوش یُمن هستن.
‫ممنون که برامون آوردیش، براندا.
‫برات شربت آب لیمو آوردم.
‫- نگو که شربت آب لیمو نمی خوری. ‫- عه، ممنون.
‫- اصلاً ازت نپرسیدم. ‫- نه، نه، نه.
‫این همسرم ماتیلداست.
‫- اینا دخترامون هستن. ‫- من ماتیلدا هستم. اونم دَن ـه.
‫اینا دخترامونن، دخترای من... جفتمون
‫- خب، دخترامون! ‫- دخترامون!
‫آره.
‫ولی همه ـش مسخره بازی بود، بی ضرر بود.
‫به گمونم فقط برای اذیت کردنِ من بود و
‫- میشه یه سؤالی ازت بپرسم؟ ‫- وای خدا.
‫آره، حتماً.
‫توی «دانشگاه بریگهم یانگ» ‫همه ـتون از «کلام حکمت» پیروی می کنید؟
‫دلیل اینکه اینو می پرسم اینه که ‫یه چند تا دختر از اون دانشگاه دیدم
‫و فکر نمی کنم وقتایی که ‫استادشون نگاهشون نمی کنه
‫خیلی هم از دستورهای پدر مقدس پیروی کنن.
‫خب، ما اهل دود و دم نیستیم و ‫قهوه نمی خوریم
‫یا کارهای وحشتناک نمی کنیم.
‫- مطمئنم منظورت همچین چیزاییه دیگه. ‫- انقدر هم مطمئن نباش.
‫اون ذهنش خیلی مریضه.
‫- عوضی! ‫- منظورم پپسی کولا بود.
‫آخه کافئین و قندش
‫خیلی سریع یه دختر نازِ ‫دانشگاه بریگهم یانگی رو می کُشن.
‫چیزی که مهمه انرژی طبیعیه.
‫تکه های تازۀ چمن.
‫اگه با این آبمیوه درست کنی،
‫عین این می مونه ‫که داری نوشیدنیِ عشق پدر مقدس رو می خوری.
‫نمی فهمم داری شوخی می کنی یا جدی هستی.
‫منم همینطور.
‫عه، سلام.
‫خواهر لافرتی.
‫اونا اومدن سراغم.
‫خواهش می کنم، کمکم می کنی؟
‫خب، می دونی که اینجا زندگی نمی کنم.
‫به کمک خانواده ات نیاز دارم.
‫ای خدا، خب
‫باشه، بیا تو.
‫اون چی بود؟
‫واقعاً شرمنده. ‫یکی رو راه دادم تو خونه.
‫- خیلی وضع بَدیه. ‫- عیبی نداره.
‫بسپارش به من. ‫حواست باشه کنار ما بشینی.
‫باشه.
‫آهای، برندا.
‫برندا، من دایانا هستم. زنِ رون.
‫اونجا دوتا صندلی براتون نگه داشتیم.
‫- از نظر تو که اشکالی نداره دَن؟ ‫- نه بابا.
‫- اون صندلی رو می خوای؟
‫به یوتا خوش اومدی، ‫خانمِ «کلّه سیب زمینی ای».
‫- عه! ‫- بچۀ آیداهو هستی، آره؟
‫- داری مسخره می کنی؟ ‫- بیا، اینو برام نگه دار.
‫فقط یه کوچولو، باشه؟
‫خب، اگه بفهمی برای یه سیب زمینیِ خوب
‫چقدر حساب و کتاب و علم صرف میشه، ‫ غافلگیر میشی.
‫- واقعاً؟ چقدر؟ ‫- نمی دونم.
‫آخه محض اطلاعت، ‫من مثل پدر خیلی باهوشم
‫- نمی خوام وارد رشتۀ خاک شناسی بشم. ‫- خیلی خب.
‫آره، می خوام برم تلویزیون.
‫- به به! ‫- با این قیافه
‫حتماً یه هنرپیشه ای.
‫- وای خدا. نه، نه. ‫- نه؟
‫نه، اخبارگو هستم.
‫چقدر هیجان انگیز.
‫خب، یعنی دوست دارم یه روز اخبارگو بشم.
‫البته تا وقتی خانواده تشکیل بدم، ‫بعدش هم
‫یه استراحتی به خودم میدم.
‫عیبی نداره آدم همه چی رو با هم داشته ‫باشه که، نه؟
‫اه، رون عضو شورای شهره.
‫اه، اولین شورای ناحیه تحت سرپرستیشه، و
‫ادامه بده. یه جوری حرف میزنی انگار ‫خیلی آدم حسابیم.
‫اه، بابای اسکل برندا هم اسقفه.
‫عه؟
‫اوه، آره، خب،
‫عضو شورای شهر نیست
‫و آپارتمان هم نمیسازه، پس
‫چجوری واسه کار و خانواده وقت می ذاری؟
‫اوه، بعداً واسه این چیزها وقت هست.
‫می دونی، زندگی ابدیه.
‫وای خدا، درست مثل بابام صحبت می کنی.
‫من... الان برمی گردم.
‫- باشه. ‫- خب؟ شرمنده.
‫بامزه ست، نه؟
‫بچه بزرگه واسه من،
‫کوچیکه هم برای تو،
‫و بعدش می تونیم با هم تبادل نظر کنیم.
‫شنیدم آلن رو... اوه، شرمنده.
‫متنفرم از این اخلاقم.
‫ام، شنیدم با آلن ما توی کلیسا آشنا شدی.
‫- اوه، بله بله. ‫- منم با دن توی کلیسا آشنا شدم،
‫واسه ماموریت اومده بود اسکاتلند.
‫اوه! اوه، فکر نمی کردم اجازه داشته باشی
‫با مبلغ مذهبیت ازدواج کنی.
‫اوه اوه.
‫گمونم یه مقدار لیموناد می خوام.
‫چیه؟
‫- هوم. ‫- اوه.
‫شما دوتا، اون
‫اوه.
‫ولی من و دن همچین کاری نکردیم.
‫دخترهای من برای شوهر اولم هستن،
‫و دن یه فرصت دوباره بهم داد،
‫جلوی آبروریزی رو گرفت.
‫طلاق گرفتن از یه کاتولیک که آبروریزی ‫نداره،
‫مگه نه، ماتیلدا؟
‫خب، دن اولش عاشق خواهرم بود،
‫نه من.
‫حتی اول با هم قصد ازدواج داشتن.
‫خدا می دونه دیگه چه قصدی داشتن؟
‫نه، نه.
‫ببخشید، نباید این حرف رو میزدم.
‫ام، از کجا معلوم چیکار می کردن؟
‫فقط یه عالمه دعا می کردن.
‫- میشه... ‫- آره.
‫نگران نباش. ‫امشب ستاره تویی.
‫از هر لحظه لذت ببر.
‫ماتیلدا فقط هیجان زده میشه.
‫چطوری؟
‫- اینم از بریونی. ‫- اه.
‫ممنون. ‫آماده ست.
‫اوه. وقت عصرونه ست.
‫اوه! واو.
‫همه چی مرتبه؟
‫ممنون.
‫چقدر قشنگید.
‫آره!
‫با اینکه دوست داریم، اه
‫تا دیر وقت مهمونی بگیریم، نمی تونیم.
‫فراخونده شدیم که به برادرمون
‫خدمت کنیم.
‫خب، بله، من و همسایه قدیمیمون با ‫هم دعوا داشتیم،
‫هم از نظر مادی هم معنوی.
‫چون خانواده ای نداره،
‫اومد و درخواست بخشش و رستگاری کرد.
‫و بهش گفتم من نباید ببخشمش
‫ولی رستگاری، خب
‫ما لافرتی ها هستیم.
‫هر چقدر از زمینش که سنگی مونده،
‫بهش خبر دادن یا تا دوشنبه باید ‫برای کاشت درخت آماده ش کنه،
‫یا دولت فدرال میاد مالش رو ازش می گیره
‫و توش بزرگراه میسازه.
‫بله، ممکنه انسان های پرهیزکار خداوند ‫با هم موافق نباشن،
‫ولی وقتی توسط خارجی ها به ما ‫حمله میشه،
‫اجازه میدیم برادرمون رو زنده زنده بخورن؟
‫هرگز.
‫برگزیدگان خدا هیچوقت نباید به کسی
‫اجازه بدن چیزی که شرعاً برای ماست ‫رو بگیرن.
‫پس آقا، دو روز وقت هست که
‫روی زمینش کار کنیم.
‫نه، رابین، یک روز.
‫ما یکشنبه ها کار نمی کنیم،
‫همه ش می مونه برای فردا.
‫یه دلیلی هست که خانواده ها تا هشتاد کیلومتری
‫اسم لافرتی رو شنیدن.
‫چون با هم
‫از پس هر کاری برمیایم.
‫رابین، دعا با تو.
‫چشم، قربان.
‫پدر مقدس ما، از تو ممنونیم.
‫از تو بابت این روز باشکوه ممنونیم،
‫بابت فرصت خدمت کردن به دیگر انسان ها
‫در نیازمندیشون ممنونیم.
‫خودش رو به چشم
‫می دونی، ‫یه آدم خیلی دین دار میدید.
‫و توی آیداهو، ‫توی خانواده ش، شاید، ولی
‫ولی توی یوتا، توی خانواده ما
‫اگه به یکدیگر و تو امید ببندیم،
‫از تو و روح القدس می خوایم که کنار ما باشید
‫و کار ما رو سبک کنید.
‫اول پدرم متوجهش شد.
‫می دونید، اینکه
‫اون مثل پدرم متوجه قوانین نبود
‫یعنی سختگیرانه.
‫به خاطر این موضوع قضاوتش کرد.
‫تو دوست داشتی چطوری باشه؟
‫هی، گوش کن، گوش کن.
‫به خاطر نظر من کار به اینجا نکشید.
‫تو چرا نمیگی؟
‫به خانم های ال دی اس یاد میدن که
‫مطیع باشن،
‫که به شوهرشون خدمت کنن،
‫که حرف شنو باشن.
‫و خیلی خب، ‫برندا همچین آدمی نبود.
‫یعنی حقش بود همچین بلایی سرش بیاد؟
‫و دختر کوچولوی من؟
‫نه
‫آلن.
‫پس شاید اونقدری که فکر می کنی ‫مورمون خوبی نیستی.
‫مورمون های خوب
‫دوست دارن فکر کنن یه خانواده بزرگ هستن،
‫که با هم از پس هر کاری برمیان.
‫ولی مگه اینم یادمون ندادن
‫که فقط یک رهبر دینی، یک راهنما هست؟
‫یالا، بنوشید. بنوشید!
‫خیلی خب، گوش بدید.
‫«وقتی برادران یک هدف دارن،
‫کار ما، رنج و محنت، و اضطراب ما ‫کم میشه.
‫فلاکت ما آسون و زحمت ما سبک میشه.»
‫گوش کنید، بنوشید. ‫دوستان بنوشید.
‫تا کل زمین رو پاکسازی نکردیم کسی حق نداره ‫بره دستشویی.
‫شنیدین؟ ‫هیچکس.
‫حتی تو، کوچولو.
‫اوه، دست بردار!
‫کل روز رو وقت داریم. یالا!
‫یالا.
‫چیکار می کنه؟
‫یکی برداشتم!
‫- یه بزرگش رو! ‫- خیلی خب!
‫بزرگه!
‫ببینید چیکار کردید.
‫هوم.
‫آره.
‫افتخار بزرگیه.
‫ولی ما همیشه به شما
‫و تبلیغات مذهبیمون رسیدگی کردیم،
‫چه برسه که بخوایم دو سال بریم.
‫و پسرها
‫زمینی که بهش رسیدگی نشه ازش ‫علف هرز درمیاد.
‫مهم نیست زمینمون چقدر زیبا ممکنه باشه،
‫باید از زمین ما خوب مراقبت بشه.
‫و با شرایط خطرناک اقتصادی،
‫وقت مناسبی نیست.
‫وقتی ما میریم یکی باید جانشین من بشه.
‫برای حکمت دعا کردم،
‫و روح القدوس جوابم رو داد.
‫دن هیچوقت روی یه چیز تکی تمرکز نکرده.
‫ولی دیگه از دانشگاه طب مفصلی ‫فارغ التحصیل شده.
‫بزرگترین پسرمه که دنباله رو من بوده.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫جیکوب، سم
‫می خوام شرایط خونه مون
‫از الان بهتر بشه.
‫انگار سرت به اندازه کافی شلوغه.
‫روش کار کن.
‫چشم، قربان.
‫هوم.
‫دن، دعا با تو.
‫پدر مقدس عزیز، ‫می خوام ازت بابت اینکه
‫به من ایمان داشتی
‫و من رو برگزیدی تشکر کنم.
‫ازت می خوام... ‫پدر و مادرمون که نیستن
‫من رو راهنمایی کنی.
‫و یعنی، با اینکه خیلی حواسشون بهش بود،
‫اونم حواسش به ما بود.
‫ممنون.
‫تو تنها نیرومند منی.
‫بله.
‫قربان، همسرتون یه آدرس بهم داد.
‫- آدرس کی؟ ‫- رابین لافرتی، قربان.
‫چکش می کنم.
‫به امید اینکه پدر مقدست همراهش باشه.
‫پس وقتی دیگه نرفتی کلیسا،
‫همون موقع دیگه خانواده
‫و برادرهات رو ندیدی؟
‫یعنی
‫آره، همون موقع ها.
‫شده دلتنگ کلیسا بشی؟
‫آره.
‫کجاش؟
‫چیزی که وقتی بچه بودیم یاد گرفتیم
‫خانواده بزرگتر ال دی اس ما
‫فکر اینکه هوای همدیگه رو داشتیم.
‫و بیشتر از همه، دلتنگ روزهایی میشم که
‫هنوز باور داشتم
‫خداوند همون عشقه.
‫«اگه کسی از شما خِرَد نداره،
‫بگذارید از خدا درخواست کنه، ‫و خردمند میشه.»
‫و وقتی جوزف درخواست رستگاری کرد
‫دو شخصیت برجسته
‫که از توصیفات هم درخشان تر بودن
‫بالای سرم ایستادن.
‫پس پرسیدم
‫کدوم کلیسا حقیقت داره؟
‫و خداوند گفت... «هیچکدام.»
‫جوزف اسمیث، ‫وقتی فقط پونزده سال داشت،
‫پا پیش گذاشت تا کلیسای حقیقیش رو بسازه.
‫چرا؟
‫چی باعثش شد؟
‫نوری اتاقم رو در گرفت.
‫پیغمبری بهم گفت خداوند وظیفه ای ‫برای من در نظر گرفته،
‫که کتابی در زمین دفن شده
‫همون انجیله که تمام و کمال
‫در طرح طلایی نوشته شده.
‫و روح القدوس بهش گفت با اما ازدواج کنه،
‫خداوند مقدس ترین رازهاش رو باهاش ‫به اشتراک میذاره.
‫اگه خدای ما عشقه
‫پس قلب من رو... ‫با تو پر می کنه.
‫اون کلیساییه که دلتنگشم.
‫ولی تاریخ ما اینجا تموم نمیشه، نه؟
‫کوهستان مدوز، سال 1859.
‫می دونی سرگرد کارلتون اونجا چی پیدا کرد؟
‫که دستور داده شده بود با بی دین های ‫بی گناه
‫و فرزندانشون به نام خداوند چیکار کنن؟
‫- سوال پرسیدم. ‫- اه، کافیه.
‫داری فریبکاری می کنی، آلن.
‫دیگه نمی خوام قصه بشنوم.
‫- ای کاش... ‫- هی
‫از اسقفش می پرسیدن، ولی اون
‫اون هم احتمالاً نمی دونه.
‫با ترکیب رازهاشون
‫حقیقت ما رو قایم کردن.
‫اگه هنوز معتقدی خدات همون عشقه،
‫پس نمی دونی کی هستی... برادر.
‫این ایمان... ایمان ما،
‫مردهای خطرناکی رو پرورش میده.
‫- جب هستم. ‫- آره، خواستم خبر بدم.
‫خب، مورمون های خوب نمیان با
‫حیاطی که آتیش گرفته و غذایی
‫که گذاشتن بپوسه بذارن برن دیزنی لند.
‫انگار قضیه بزرگتر از
‫خشونت خانگیه، بیل.
‫می دونی، اینجا همه ش بیست دقیقه با ‫خونه آلن فاصله داره.
‫مطمئنم بقیه قوم و خویشش هم همینقدر نزدیکن.
‫گوش کن،
‫تا مدرک درست و حسابی گیرمون نیومده ‫قضیه رو پیچیده نکن.
‫دنبال اثر انگشت می گردم، ‫ببین مظنونت
‫اصلاً امشب اینجا بوده یا نه.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫من قبلاً هم چنین چیزی رو تجربه کردم.
‫خوبه.
‫زود می بینمت.
‫الو؟
‫آقای رایت؟
‫کارآگاه تابا از راکول شرقی، یوتا هستم.
‫متاسفم که همچین خبری میدم، جناب.
‫ولی ما امشب دخترتون
‫و بچه ش رو پیدا کردیم.
‫هی، همین الان تماسم با کیمبرلی از ‫پلیس آیداهو تموم شد.
‫بدون اجازه من به پدر قربانی خبر دادی؟
‫تا حالا روی چندتا قتل کار کردی؟
‫شمارش از دستم در رفته.
‫و حس کردم دیگه وقتشه
‫کار رو به روال عادی پیش ببریم.
‫منتظر بودم تموم سوال ها آماده بشن
‫که دیگه مجبور نباشم دو بار بهش زنگ بزنم.
‫ازت خواستم بری در بزنی و دنبال
‫خانواده لافرتی بگردی، همین.
‫توی هر انشعاب درخت خانوادگی کوفتیشون
‫- ده تا لافرتی دارن. ‫- مورمون بودن همینه دیگه!
‫دیگه توی وگاس نیستی، رفیق،
‫و اینجا رئیس هم نیستی.
‫کارآگاه، من خوب از رنگ پوستم باخبرم.
‫از بیشتر مردم اینجا تیره تره.
‫- چی؟ ‫- و خوب می دونم
‫که نود و نه درصد شهرهای ال دی اس ‫از ماها خوششون نمیاد.
‫- اوه، دست بردار. ‫- ولی من خیلی بهتر از تو
‫توی این پرونده ها واردم.
‫الان، چهارتا اثر انگشت داریم،
‫و یه مظنون رو هم بازداشت کردیم.
‫چهار اثر انگشت ناقص.
‫من با دوتا دستم می تونم چهارتا اثر ‫انگشت مختلف جا بذارم،
‫اونی که بازداشت کردی هم همینطور.
‫و با چهار دست این کار خیلی راحت تره.
‫باشه،
‫ولی همه ش هجده تا افسر داریم،
‫و بیشترشون تا به حال جنازه ندیدن.
‫پس قبل اینکه بیام یکی دیگه از افرادت
‫رو سر بیدار کردن شهری که تا ساعت نه ‫می خوابن هدر بدم،
‫گفتم هوشمندانه تر اینه که با منبع اصلی صحبت کنم.
‫و حدس بزن چی شد.
‫قابلت رو نداشت.
‫پدر زنت بهمون گفت
‫برندا چند ماه پیش خواهرش رو برده بیرون
‫بستنی بخرن و گفته
‫ازت می ترسه چون
‫کتک می زنیش.
‫پس حرف کی رو باید باور کنم،
‫پدر اسقفش رو یا تو و داستان های عاشقانه ت رو؟
‫خب، من کتکش نزدم.
‫البته. ‫پس پدرش داره دروغ میگه؟
‫منظورم این نبود.
‫اه، یه بار...دعوامون شد
‫و از کارم پشیمونم.
‫ولی می تونم بگم اولین مرد تاریخ نیستم
‫که پدرزنش ازش خوشش نمیاد.
‫آیزاک هیل
‫پدر اما بود.
‫فکر می کرد جوزف یه شیاده.
‫آلن، چیکار داری می کنی؟
‫پس وقتی جوزف از اما خواستگاری کرد
‫بگو ببینم، ‫قدرت کی بیشتره،
‫پدر من یا خدا؟
‫اگه جوزف حرف پدرش رو از خدا مهم تر می دونست،
‫اون کلیسای حقیقی به وجود میومد؟
‫نه.
‫وقتی من همسرم آشنا شدم، ‫اعتقاداتم قوی بود.
‫پس نذاشتم نظر پدرش پشیمونم کنه.
‫اینجوری که یه قاتل نمیشم.
‫آره خب، بریدن سیم جارو برقیت
‫و انداختنش دور گردن زنت
‫قبل اینکه گردنش رو ببری
‫و سر دختر پونزده ماهه ت رو بزنی
‫تبدیلت می کنه به یه قاتل، ‫آشغال حیوون.
‫هی.
‫همین چند لحظه گذشته ما یه مرد ‫بی گناه داشتیم،
‫یه مرد بی گناه واقعی، ‫همینجا جای تو نشسته بود،
‫و جلز و ولز می کرد.
‫اسم بقیه رو می آورد.
‫جاش تو نشستی و میگی نگران
‫برادرهاتی که نمی تونستن
‫از زنت چشم بگیرن،
‫و پدرت فکر می کرد زنت آدم خوبی نیست.
‫و می دونی چیه؟ ‫اگه من جات بودم
‫ترجیح می دادم همچین خانواده ای بمیره
‫تا اینکه سالم و سر حال باشه.
‫امشب به برادرهات هم آسیب زدی، آلن؟
‫نه.
‫و تا وقتی به حرفم گوش بدید این رو میگم.
‫مردهای ریشو خانواده من رو ‫نابود کردن.
‫و هر ثانیه ای که اینجا با من تلف می کنید،
‫روح... روح القدوستون اون بیرون
‫داره مردان خدای بیشتری رو ترغیب می کنه ‫که باز هم خون بریزن!
‫بگیر بشین!
‫و متاسفم
‫قربان.
‫اگه اصرار داری به یه خدای مورمون معتقد باشی،
‫پس برو.
‫برو و دست به دامنش شو،
‫همونطور که جوزف یادت داد.
‫ازش درخواست خِرَد کن.
‫اوه، شرمنده.
‫داشتم دستور بازداشت می دادم،
‫برای افراد گم شده، ‫رابین و خانواده ش.
‫یه دستور بازداشت واسه بی خانمان های ‫ریشو هم بدم؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫ساعت کالبدشکافی شد نه صبح.
‫اثر انگشت و آزمایش خون هم تا اون موقع ‫باید آماده بشه.
‫می خوای به پسره فشار بیاری یا صبر کنی؟
‫اه، می دونی تو فلوریدا،
‫هنری لی لوکاس وقتی به حرف اومد
‫ادعا کرد شصت نفر رو کشته،
‫همه شون قتل عام اهریمنی مذهبی بودن.
‫چه وحشیانه.
‫واسه هیئت مذهبیت کجا رفتی؟
‫دنور.
‫خب، شاید شریرهای عوضی به دنور جذب میشن
‫نه به اطراف سالت لیک سیتی.
‫خب
‫دو سال پیش، ‫یکی به اسم آرتور بیشاپ،
‫پنج تا پسر رو همینجا توی یوتا
‫از خانواده شون دور کرد.
‫و سمت مزرعه پدر و مادرم،
‫یه دختر بچه دزدیده شد.
‫جنازه ش رو توی رود پیدا کردن،
‫و یک هفته بعد، یکی رزهای سیاه ‫با یه نامه که صلیب برعکس داشت
‫روی سنگ قبرش گذاشت.
‫اهریمن پرستی، ‫تشریفات اهریمنی، حالا اسمش هر چی هست،
‫آلن هم اعتراف کرده دیگه آدم معتقدی نیست، ‫و ام
‫خب، اگه نداشتن ایمان به ال دی اس
‫باعث محکوم شدن کسی میشه،
‫خیلی ها باید راهی زندان دریپر بشن،
‫- من جمله خودم. ‫- منظورم این نبود.
‫میگم ول کردن کلیسا،
‫ممکنه خیلی برای خانواده ش سنگین بوده باشه.
‫ممکنه خیلی بهش فشار آورده بوده باشن که
‫برگرده
‫تا به خاطر پسر خودرایشون
‫آبروشون نره.
‫و خانواده لافرتی توی یوتا مثل ‫خانواده کندی معروفن.
‫خوب شد به نیکسون رای دادم.
‫ولی اگه... اگه
‫اگه افسار پاره کرده باشه چی؟
‫تحت اینهمه فشار افسار پاره کرده
‫و کل خانواده ش رو کشته،
‫زن و بچه ش رو گذاشته واسه آخر،
‫و توی خیابون راه رفته،
‫به یکی گفته کارش تموم شده؟
‫می خوان دستگیر بشن، نه؟
‫اون اعتبار، توجه، اطلاعات عمومی جامعه گریزها.
‫ما با مدرک پیش میریم، نه اما و اگر.
‫بیا بگیم تو درست میگی.
‫اگه تا سی و شش ساعت آینده ‫دستگیرش نکنیم،
‫می تونه راهش رو بکشه بره بیرون.
‫و وقتی رئیس برگرده
‫خب، رئیس قراره یک هفته دیگه
‫از یلوستون برگرده، پس
‫گوش کن، توی اینجور موارد،
‫خورشید زیاد پشت ابر نمی مونه.
‫اگه همونقدری که میگی خانواده ش ‫محبوب باشه،
‫وقتی رئیس، بازپرس بخش، ‫یا مطبوعات باخبر بشه،
‫جواب و مظنون می خوان.
‫و اگه نمی خوای شبیه احمق ها به نظر بیایم،
‫نمی خوای وحشت بیفته به جون شهر،
‫به یه مظنون نیاز داریم.
‫داره داغونت می کنه، نه؟
‫چی؟
‫فقط کافیه درست و حسابی بپرسی، جب.
‫«میشه به منم سیب زمینی بدی، بیل؟»
‫بیل، اون سیب زمینی ها می کشنت.
‫خب، بیا با خوشی بمیریم.
‫هوم.
‫راز کوچولوی خودمون باشه.
‫رفیق نابابی، بیل.
‫ممنون.
‫کارآگاه؟
‫کارآگاه تابا؟
‫همین حالا توی ساختمونم دارم نگاهش می کنم.
‫اوه، با جزئیات دستور بازداشتی که توی ‫اسکنرم شنیدم جوره.
‫- ریش داره؟ ‫- آره.
‫و یه چیز سیاه مثل دوده بخاری توی دستشه.
‫آدرستون؟
‫ببخشید که مزاحمتون شدیم.
‫کارآگاه تابا از پلیس راکول شرقی.
‫شما و بچه هاتون اینجا تنهایید، خانم؟
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- شوهرتون نیست؟
‫برق خونه مشکل پیدا کرد.
‫- عذر می خوام. ‫- هی!
‫بیاید اینجا. بیاید اینجا، بچه ها. ‫با همدیگه.
‫چیزی نیست. ‫من پیشتون هستم.
‫از اون پشت. برید! برید، برید!
‫وایستا!
‫وایستا سر جات!
‫دستت رو بذار روی سرت!
‫همین حالا دستت رو بذار روی سرت!
‫حماقت نکن. ‫دستت رو بذار روی سرت.
‫و به این مردان نشان بده
‫که به دستورات انجیل عمل نمی کنن.
‫به این مردان نشان بده که تبهکاران کشور هستن
‫دستت رو بذار روی سرت،
‫وگرنه یه جوری می زنمت که ناقص بشی.
‫به نام عیسی مسیح دعا می کنیم.
‫آمین.
‫اسمت رو بگو.
‫اسمم رابین لافرتیه.
‫افسر دنی،
‫دوست جدیدمون رو تا ماشین من همراهی کن.
‫کارآگاه.
‫یه دورانی با این پسرها می رفتی کلیسا.
‫ممکنه قیافه و خانواده ت رو بشناسن.
‫برو خونه. ‫مطمئن شو حالشون خوبه.
‫از اینجا به بعدش دیگه با من.
‫- جب. ‫- هی!
‫- اوه! اوه! ‫- ای بابا.
‫- واقعاً شرمنده م. ‫- نه.
‫سلام، مامان. سلام.
‫فقط خواستم یه سورپرایز بامزه باشه.
‫خیلی سورپرایز خوبی بود.
‫بشین.
‫می گه بشینم.
‫اوه، هیچی سر جاش نیست.
‫همه چی داغون شده.
‫یادته درباره چیزهای داغون زندگی
‫برامون گفتی؟
‫که همشون امتحان مراحل بعدی زندگی هستن؟
‫یادته؟
‫- آره. ‫- یادته؟
‫اوهوم.
‫و گفتی، ام،
‫توی بهشت،
‫همه چی قراره بی نقص باشه،
‫بدن... و ذهنمون،
‫و قراره با کل خانواده مون باشیم
‫با بابا، ‫با هم تا ابد.
‫آره.
‫از دنیا رفته، نه؟
‫پدرت؟
‫آره، مامان.
‫متاسفم. ‫10سال پیش فوت شد.
‫می خوام کنارش باشم،
‫و... الآن می خوام بمیرم، جب،
‫وقتی همه چی سر جاشه.
‫آه، این پرونده
‫اگه قضیه در مورد شوهری نباشه که
‫قلبش به زنش پشت کرده چی؟
‫«تو را برای آزمایش محنت برگزیدم.»
‫«نظاره کن، ‫تو را خالص کردم.
‫تو را
‫برای آزمایش محنت برگزیدم.»
‫نیروی پشتیبانی. ‫نیروی پشتیبانی.
‫با بخش تماس بگیرید نیروی پشتیبانی بفرستن.
‫یکی از مظنون ها
‫از یه جمله ای استفاده کرد:
‫کفاره خون.
‫به نظر من که
‫عجیب و غریبه.
‫اما نظر تو رو نخواست.
‫یه حضور اهریمنی
‫توی خانواده اشه.
‫و این
‫سلاح قتل نیست.
‫یه تهدیده.
‫چیزهایی که نمی فهمی
‫رو روی یه
‫طاقچه می ذاری.
‫چند همسری بودن
‫اجباریه چون
‫اگه بخوای بری
‫یه قلمرو الهی آره.
‫حق نداری دیگه برگردی!
‫جات اینجا امن نیست.
‫این شرارت رو
‫تموم می کنم.
‫یه اشتباه بکنیم
‫خیلی های دیگه می میرن.