‫هیچ مدرکی نیست، بابی.
‫هیچ نشونه‎ ای هم دال بر خودکشی نیست.
‫البته به جز اینکه خودش رو دار زده.
‫بهم گفته بود اگه یه روزی بخواد این کار رو بکنه،
‫خواب آور می ‎خوره.
‫- پس قبلا درباره خودکشی حرف زده بود. ‫- ای خدا!
‫ببین بابی، من می ‎دونم که ناراحتی. ‫هممون هستیم.
‫ولی این اتفاق پیش میاد دیگه.
‫مگه نامه‎ ی خودکشی نوشته؟
‫گاهی اوقات نمی ‎نویسن، بابی.
‫سوج بنده خدا رو ببین؛ جان سوج رو می گم.
‫همسن دکتر توماسه. ‫بحران پولداریه دیگه.
‫یهو خودکشی می‎کنن، کسی هم نمی ‎فهمه چرا.
‫خانم فرانسیس، چه سعادتی!
‫حتما برای پیراهن مادرت اومدی.
‫کاربلدا بهم گفتن که باید این رو به شما بدم.
‫لازم نیست.
‫اجازه بدید.
‫چه اتفاق ناگواری برای دکتر توماس افتاده، نه؟
‫فاجعه‎ ست.
‫البته اون جنگ رفته.
‫فکر می‎ کنم صحنه ‎های افتضاحی دیده باشه.
‫منم همین طور.
‫خانم فرانسیس، می ‎تونستیم خیلی راحت ‫این رو بفرستیم دم منزلتون.
‫تا براتون دردسر نشه.
‫هدف دردسره، تو دوره‎ ی آزمایشی هستم.
‫حالا که اینجا هستم،
‫بهتره لباس کرو رو هم بگیرم.
‫تا شما زحمتتون نشه.
‫می ‎خوای تو قطار، ساندویچ ببری؟
‫بله، لطفا خانم رابرتز. خیلی خوب می شه.
‫عجب مصیبتیه، بابی!
‫می ‎دونم دوستش داشتی. ‫هممون داشتیم.
‫بله، مرسی.
‫مواظب پدرم باشید.
‫اگه اجازه بده.
‫- گوشت و پنیر؟ ‫- بله لطفا.
‫از کی تا حالا سیگار می ‎کشی؟
‫از دیروز.
‫یکی می‎ خوای؟
‫پاش رو پیدا نمی ‎کنیم.
‫آلوین قول پاش رو به بیمارستان داده بود،
‫حالا اون بنده خدا ‫داره سعی می‎ کنه بفهمه دست کیه.
‫همچنان می ‎خوای بری لندن؟
‫بله، پدر. می رم.
‫بهش گفتم از مسئول تدفین بپرسه.
‫قسمت بامزه‎ اش اینه،
‫که یادم نیست پای چپ بود یا راست.
‫[خودکشی یک میلیونر]
‫[مراسم تکریم و یادبود جان سوج میلیونر، ‫ تا زمان پیدا کردن عضوش، ادامه دارد]
‫[پس از کناره گیری آقای سوج و پنهان شدنش در منزل میل،]
‫[جسد او را پیدا کردند...]
‫بلیتتون درجه یکه، خانم.
‫درجه یک از اون طرفه.
‫می ‎دونم. ولی دنبال رفیقمون اومدیم.
‫ایشون هم بلیت درجه یک دارن؟
‫فکر نکنم. اگه این طور بود، که تو کوپه ‎ی درجه3 نبود!
‫پس چرا شما هستید؟
‫خوب بحث می‎ کنید.
‫براش بلیت درجه1 می‎ خرم.
‫خارج از قاعده، هیچ کاری نمی ‎کنی.
‫ظاهرا نباید خارج از قاعده کاری کنم.
‫ولی ما که می‎ تونیم اینجا بشینیم، نه؟
‫اگه جا بود، می ‎تونستید.
‫درسته، بله.
‫اگه این ها رو با این عزیزان عوض کنیم، چی؟
‫- صبر کن. ‫- سلام.
‫جورج، سلام بده
‫مشکلی ندارید جابجا بشیم؟
‫- معلومه که مشکلی ندارن. ‫- من مشکل دارم.
‫ساکت شو.
‫دست پر اومدم.
‫جورج هم همین طور. ‫جورج، بابی.
‫دست پر؟
‫سن، رنگ چشم...
‫ و نماد ماه تولد راجر بسینگتون فرنچ.
‫- در حال حاضر تو مریلند ساکنه. ‫- متولد استیورلی تو همپشره.
‫- این رو از کجا آوردید؟ ‫- آقایون،
‫ماتاهاری در محضر شماست.
‫فکر نکنم جدی گفته باشی.
‫جدی نگفتم؟
‫گفتی بسینگتون فرنچ دنبال یه خونه می‎گشت.
‫توی مارچبولت، دقیقا دو تا بنگاه هست.
‫که یکیشون به اسم دیویدِ نمی ‎دونم چی، ‫بدجوری عاشقمه.
‫تو فکر این بودیم که عروسیمون در ماه ژوئن باشه. ‫جفتتون دعوتید.
‫«فرانکی، تو حیرت ‎انگیزی.»
‫نه بابا، کار خاصی نبود.
‫«نه جدی می گم، حتی کلمه‎ ی نابغه هم براش کمه»
‫خب، بعضی ها تلاش می‎کنن دیگه.
‫«اون کلاهت هم خیلی بهت میاد.»
‫ممنونم. ازش خوشت میاد؟ ‫فرانسویه.
‫جورج، لطف کن برو چمدون هامون رو بیار.
‫بابت دکتر توماس متأسفم.
‫اون خودش رو نکشته.
‫معلومه که نکشته، راجر. بسینگتون فرنچ کشتتش.
‫همونطور که پریچارد رو از روی اون کوه پرت کرد پایین.
‫- ما ثابت می ‎کنیم. ‫- چه طوری می‎ خواییم این کار رو بکنیم؟
‫اول از همه، یه ماشین نیاز داریم.
‫کسی رو می ‎شناسی توی این کار باشه؟
‫[لندن]
‫[بیدن و جونز، ‫کشتی‎های جاده‎ای]
‫-خیلی ممنونم. ‫- خیلی خب.
‫خوب نگاه کن. عجله نکن.
‫بیخیال، جونز، ‫ اون باهاشه؟
‫ظاهرا جورج یه دکتره.
‫- و بخش ضروری نقشه‎شت. ‫- کدوم نقشه؟
‫راستی، فکر کردم روی اسم جونز و بیدن ‫ توافق کردیم.
‫کردیم دیگه.
‫خیلی اعصابم خورده.
‫- به اون یارو گفتم. ‫- عجب.
‫اگه جای تو بودم فورد رو انتخاب نمی‎کردم.
‫قابل اطمینانه، اما بیشتر از روغنی ‫ که توش می‎ریزیم، نشتی داره.
‫این استاندارده چی؟
‫بد نیست. ‫من تریومف رو ترجیح میدم.
‫بستگی داره واسه چه کاری بخوای.
‫می‎خوام با سرعت 50 کیلومتر، ‫بکوبمش تو دیوار.
‫عمارت مرووی، ‫جاده‎ی سوتمپتون،
‫کنار این چنگال تو جاده، ‫دروازه‎ست.
‫حالا پایین تپه، ‫یه راهی به سمت چپ هست.
‫صبر کن ببینم. ‫اینا رو از کجا می‎دونی؟
‫توی سنت سویتان درس می‎خوندم.
‫اونجا نقشه ی خونه‎های ویلایی همپشر رو ‫ یاد میدن؟
‫نخیر، توی همپشره نادون!
‫با استیورلی 5 کیلومتر فاصله داره. ‫خب.
‫خانوم فرانسیس داشت با ماشین «استاندارد9» ‫جدیدش رانندگی می‎کرد،
‫که کنترلش رو از دست داد ‫و به دروازه‎ی عمارت مرووی برخورد کرد.
‫ماشین کاملا داغون شد.
‫اما خانوم فرانسیس کمتر داغون شد.
‫که بیهوش بردنش تو یه خونه.
‫کی می‎بره؟
‫دکتر جورج آرباتنات ‫از بیمارستان سلطنتی کاردیف،
‫به طور اتفاقی از اونجا رد شده. ‫خیلی شانس آورده.
‫اما تو که بیهوش نمیشی.
‫معلومه که بیهوش نمیشه.
‫قرار نیست تو ماشین باشه.
‫درسته، رفیق بابی.
‫پس راننده کیه؟
‫دست بردار جونز. چه قدر خنگی.
‫- تپه می‎برتش، داداش. ‫- بازم درسته.
‫ماشین رو حرکت میدم ‫ و هر وقت نزدیک شد، می‎پرم پایین.
‫این نقشه افتضاحه.
‫نه، نه، نه. ‫تو این کار رو نمی‎کنی.
‫- چرا نه؟ ‫- نه دیگه.
‫من انجام میدم.
‫تو نمی‎تونی، ‫چون بسینگتون فرنچ رو دیدی.
‫اگه بشناستت چی؟
‫نباید این ریسک رو بکنی.
‫ما هم نمی‎تونیم ریسک کنیم که تو،
‫بری زیر چرخای ماشینی ‫ که تحت کنترل نیست.
‫شرمنده، من اجازه نمیدم.
‫اجازه نمیدی؟
‫از کی تا حالا همه جا،
‫باید تو اجازه صادر کنی؟
‫فرانکی، تو فقط به خاطر من ‫ وارد این ماجرا شدی.
‫- اگه چیزیت بشه... ‫- بچه‎ها، بچه‎ها، بچه‎ها...
‫ساده‎ست. من انجامش میدم.
‫[استیورلی]
‫جورج پایین تپه وایمیسته.
‫تا مطمئن شه کسی نمیاد.
‫به من علامت میده.
‫صبر کن. پرچم از کجا بیارم؟
‫- دستمال نداری؟ ‫- خب، می‎تونم یکی بخرم.
‫خب می‎تونی یه پرچم بخری.
‫از پرچم که نمیشه به عنوان دستمال ‫استفاده کرد.
‫پس جورج به من علامت میده. ‫منم به ناکر علامت میدم.
‫می‎تونی سوت بزنی؟
‫واقعا معذرت می‎خوام.
‫اما استرس می‎گیری. ‫یادت باشه لبت خشک میشه.
‫دو تا دستمال می‎خوایم.
‫- به نظرت از پسش برمیاد؟ ‫- می‎دونم می‎تونه.
‫من نگران توئم.
‫این بازی نیست، فرانکی.
‫ممکنه وارد خونه‎ی یه قاتل بشی.
‫چه قدر طول می‎کشه تا سیبیلات دربیاد؟
‫نمی‎دونم. تا حالا امتحان نکردم. ‫شاید چند هفته.
‫یا خدا. مال من زودتر درمیاد.
‫ناکر، خیلی خوب بود.
‫قابل نداشت.
‫خب، اصلا درمورد هزینه‎ی ماشینا ‫ حرف نزدیم.
‫صبر کن ببینم، ‫اصلا در مورد خون حرف نزدیم.
‫باید خون داشته باشیم.
‫خون کی؟
‫نمی‎دونم. دکتر تویی.
‫بله هستم، اما به طرز عجیبی...
‫تو سفرم به لندن، یه بطری خون برنداشتم.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. ‫همه چی درست به نظر میاد؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- حالش خوبه.
‫- حال ناکر خوبه. ‫- خوبه.
‫کمک!
‫- صبحانه‎ی خوبی بود؟ ‫- خفه شو.
‫یه تصادف شده! اون مرده!
‫همه جا خون ریخته! زود باشید!
‫کمک! یه نفر زود بیاد! ‫اینجا سمت دروازه‎ست!
‫چی شده.
‫یکی کمک کنه این خانوم رو بیارم.
‫تصادف بدی داشته. کجا بریم؟
‫همین الان باید بررسی بشه!
‫- کجا، کجا، کجا؟ ‫- اونجا! اتاق نشیمن!
‫همینجا ببرید.
‫آسیب بدی دیده؟
‫هنوز نمی‎تونم بگم.
‫می‎خواین چایی بذارم...
‫نه، نیازی نیست. ممنون.
‫خب...
‫خدای بزرگ!
‫- میدمش به تو. ‫- عالی بودی!
‫به نظرت چه قدر طول می‎کشه؟
‫- من میگم زیر 150 تا در دقیقه. ‫- باشه، باشه.
‫ببخشید. بانداژ می‎خوای؟
‫چسب زخم خوبه.
‫آمریکایی بود؟
‫- نمی‎دونم. ‫- مطمئنم.
‫اثری از راجر نیست. ‫یعنی کجاست.
‫فرانکی جان،
‫مسلما تو تخصص من نیست،
‫اما بهتره تو ‫داخل این وسیله‎ی نابودگر باشی،
‫نه راننده‎ش.
‫بابت همه چی ازت ممنونم.
‫خواهش می‎کنم. ‫یه جورایی جالبه.
‫به نظرت تو دردسر میفتی؟
‫مثلا مجوزت رو باطل می‎کنن؟
‫شاید.
‫مراقب باش، خب؟
‫وضعیتش زیاد هم بد نیست.
‫اما زیادم خوب نیست. بیهوشه.
‫بهتره چند روز اتراق کنه.
‫اما اینجوری زحمتتون میشه.
‫- نه، نه، اصلا. ‫- مطمئنید؟
‫می‎تونم به راحتی...
‫- نه، خواهش می‎کنم. ‫- خب، اگه اصرار دارید باشه.
‫اگه نیاز شد، این کارت منه.
‫دکتر جورج آرباتنات.
‫خب، خیلی ممنونم دکتر. ‫خیلی شانس آوردیم که شما بودین.
‫آره واقعا.
‫فکر کنم فردا باید یه دکتر ببینتش.
‫فقط برای این که مطمئن شیم رو به بهبوده.
‫فکر نکنم نیازی باشه.
‫شاید، اما اینجوری خیالم راحت‎تر میشه...
‫خب، بله...
‫ظاهرا این خانوم، یه دانشمند مسیحیه.
‫زیاد به دکتر اعتقاد نداره.
‫باور کنید اگه من رو می‎دید ‫ اصلا خوشش نمیومد!
‫اگه چیزی لازم داشتین، بهم زنگ بزنید.
‫اما شما که تو کاردیف هستین.
‫بله. بهتره دیگه برم.
‫ای بابا... ‫یه چیزی جا گذاشتم.
‫یه لحظه من رو ببخشید.
‫ایناهاش.
‫بهشون گفتم تو یه دانشمند مسیحی هستی.
‫چی؟ من هیچ اطلاعاتی ‫در مورد دانشمندای مسیحی ندارم.
‫خب، ایشالا که اونا هم ندارن.
‫اتاق خواب طبقه‎ی همکفه. خدا رو شکر.
‫اگه می‎گفتن ببر طبقه سوم،
‫می‎نداختمش زمین و فرار می‎کردم.
‫اون هم اونجا بود؟ ‫بسینگتون فرنچ رو میگم.
‫ندیدمش. یه پیشخدمت بود ‫با یه آمریکایی مو قرمز.
‫کارتم رو دادم بهش ‫که خودش یه مدرک بزرگه. نوش جان.
‫- به افتخار همسران و عزیزان.
‫شاید بمونم.
‫یکی دو روز اتاق می‎گیرم، ‫تا خیالم راحت بشه.
‫چمدونی ندارید، آقا؟
‫با موتورسیکلت نتونستم چیز زیادی بیارم.
‫باید 5 شیلینگ بعیانه بدید.
‫خدمت شما.
‫یه جور شوخیه.
‫بالاخره تو دام صیاد افتادی.
‫می‎دونستی آیزاک والتون هم ‫ چند ماهی اینجا مونده؟
‫دیگه کاملا تو دام صیاد افتاد.
‫تو کلیسای وینچستر دفن شده.
‫درسته.
‫از اون موقع به بعد ‫افراد دیگه‎ای هم اینجا موندن؟
‫از سال 1650؟ ‫خب بله.
‫نوشیدنی می‎خورید؟
‫هرکدومش رو که ترجیح میدین براتون بیارم،
‫هرچند باید ظرفش رو عوض کنم.
‫بله همین نوشیدنی خوبه.
‫سلام؟
‫بنده‎ی خدا.
‫رفتم پایین ماشینتون رو ببینم، خدای من.
‫وای ماشینم.
‫چیز زیادی یادم نمیاد.
‫تعجبی نداره. ‫بدجوری تصادف کردین.
‫یه کمی استراحت کنید.
‫میگم چمدونتون رو بیارن اینجا.
‫- نه، خواهش می‎کنم. ‫- از جاتون بلند نشید.
‫ممنونم.
‫واقعا یادم نمیاد که کجاست.
‫عمارت مرووی، توی نیو استیورلیه.
‫من سیلویا بسینگتون فرنچم.
‫منم فرانسیس درونتم.
‫همینقدر یادمه.
‫فرانسیس.
‫- چیزی براتون بیارم. ‫- نه.
‫اینجا چه خبره؟
‫ببخشید.
‫مهمون داریم،
‫تصادف کرده.
‫لطفا آروم باش.
‫فرانسیس، این همسرم هنریه.
‫حالتون چطوره؟
‫بنده خدا وضعیتش خوب نیست.
‫وضعیت دیوار منم خوب نیست.
‫راننده شمایی؟
‫بله.
‫واقعا متاسفم. ‫فکر نمی‎کردم اینطور بشه.
‫دکتر گفت باید همینجا بمونه و استراحت کنه.
‫راجر برگشته؟ برای تکون دادن ماشینه، ‫ کمک میخوام.
‫بابت کل این دردسرا متاسفم.
‫نباش لطفا. ‫فقط استراحت کن.
‫یه کم دیگه میگم غذا بیارن.
‫بعدش سه متر پرت شد هوا.
‫مثل آمریکاییا بود؟
‫شاید. ‫شبیه مردا لباس پوشیده بود.
‫کت شلوار و کراوات داشت.
‫اگه میل دارین ‫گوشت گوسفندی سرد هم داریم.
‫نه، ممنونم.
‫راستش یه لحظه یادم افتاد،
‫که دو هفته پیش، ‫دوستم اینجا رو بهم معرفی کرد.
‫- آلن کارسترز. ‫- همونی که اهل آفریقای جنوبیه؟
‫- خودشه. ‫- اونم صید نکرد.
‫آدم عجیبی بود، ‫نصف شبی غیبش زد.
‫چمدون و همه چیزش رو جا گذاشت.
‫آلن همینجوریه. شتاب‎زده‎ست.
‫- می‎تونم چمدونش رو براش ببرم. ‫- نه، فرستادم براش.
‫به یه کلوپ تو لندن فرستادم.
‫چطور می‎تونم جبران کنم، بن؟
‫امروز دم عمارت مرووی تصادف شده.
‫بن جون یه زن رو نجات داده.
‫ ازمون می‎خواد این رو باور کنیم.
‫عمارت مرووی چیه؟
‫یه خونه‎ی بزرگ تو استیورلیه.
‫خب، گرنج خیلی بزرگه،
‫اما کسی اونجا زندگی نمی‎کنه.
‫یا بهتره بگم ‫نمی‎خواد اونجا زندگی کنه، چون...
‫خب اونجا...
‫- کلمه‎ی مناسبش چیه؟ ‫- دیوونه خونه!
‫نه، بنجامین. ‫این کلمه‎ی مناسبش نیست.
‫فکر کنم بهش درمونگاه میگن،
‫یا آسایشگاه. ‫به هر حال جای خوشایندی نیست.
‫می‎دونی من از کجا می‎فهمم قرص ماه کامله؟
‫حتی وقتی که توی یه زیرزمین باشم؟
‫از کجا؟
‫می‎تونم بشنوم.
‫خب، خوشمزه بود.
‫- نمی‎دونم چطور تشکر کنم. ‫- فرانسیس،
‫تا هر وقت که بخوای بمونی، ‫قدمت رو چشم،
‫اما به یه شرط،
‫دیگه تشکر و عذرخواهی نکن.
‫کار خیلی سختیه، چون مدیونتونم...
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫من... من می شناسمت.
‫بهت صدمه نمی زنم. ‫بگو جریان چیه.
‫می خوام کمکت کنم. قول میدم.
‫خیلی دیر شده.
‫خیلی دلنشین بود.
‫یه لحظه فکر کردم پسرم داره می زنه.
‫قطع به یقین می دونستم جنیس نیست.
‫- پسرت کجاست؟ ‫- لندنه.
‫رفته پول گنده‎ ای به جیب بزنه، ‫یا هم که مال من رو به فنا بده.
‫کجا؟ تو لندن؟
‫شما دوستشی؟
‫بله.
‫متاسفانه آدرسش رو ندارم.
‫تلفن چی؟
‫راستش،
‫فکر کنم باید ازتون بخوام از اینجا برید.
‫- صبح بخیر رورند. ‫- صبح بخیر.
‫گفتم یه سر بهت بزنم...
‫و بگم حواست باشه.
‫حواسم باشه؟ برای چی؟
‫تو چند هفته ی اخیر،
‫چندتا دوچرخه دزدیدن.
‫الان مال تو رو دیدم.
‫عه بیدار شدی؟ چه خوب. ‫حالت چطوره؟
‫فکر کنم بهترم.
‫- چرا در قفل بود؟ ‫- من قفل کردم.
‫می دونستم راجر دیشب برمی گرده،
‫نمی خواستم بی خبر ‫واسه خواب بیاد اینجا.
‫- راجر؟ ‫- برادر هنریه.
‫پسرمون هم اسمش تامیه،
‫که ملاقاتش می کنی.
‫البته الان می خوایم صبحونه بخوریم.
‫اگه حالش رو داری بیا.
‫آره. به نظرم یه کم تحرک برام خوبه.
‫چی بود؟
‫راجر با یه دسته کلاغ دشمنی داره.
‫نخ لوازم آتیش بازی رو آتیش می زنه...
‫و هر نیم ساعت یه بار می ترکن.
‫قتله، نه؟
‫قتل کلاغ ها.
‫صبح همگی بخیر.
‫اوناهاش. همون آدم ناشی که دم دروازه بود.
‫هنری رو که دیدی. ‫این هم تامیه.
‫راجر بسینگتون فرنچ.
‫- با دو تا اف کوچیک؟ ‫- خودشه. بیا اینجا.
‫یکی از گنجینه‎ های جادویی خانوم کنلی ‫اینجاست.
‫از کجا می دونستی دو تا اف کوچیک داره؟
‫من آمریکاییم و یه مدت طول کشید ‫تا یادش بگیرم.
‫تو اتاق، روی یه نامه دیدمش.
‫غیرعادیه، نه؟
‫موقع نقد کردن چک هم، ‫هر چه پیش آید، خوش آید. چایی؟
‫لطفا.
‫خودت چکات رو پاس می کنی، راجر؟
‫اگه بتونم، نه هنری.
‫- میشه فرانسیس صدا کنم؟ ‫- نه، نمیشه. بگو فرانکی.
‫به هر حال از همه تون ممنونم ‫که به من محبت داشتین.
‫فرانکی و باب، آره؟
‫یه دقیقه صبر کن. ‫چی دارم میگم؟
‫فرانکی و جانی، درسته؟
‫اون به شوهرش شلیک کرد.
‫چون باهاش بدرفتاری کرده بود،
‫خواهشا انقدر اون لعنتی رو نکوب رو میز!
‫خب، دیرتر از حالت عادی عصبانی شد.
‫نگران نباش مرد بزرگ. ‫موقع آواز خوندن من بدتر بود.
‫فکر کنم همسرتون بابت خسارت عصبانی هستن.
‫می‎ دونم که باید باشن.
‫قول میدم ماشین رو ببرم ‫و اونجا رو تعمیر کنم.
‫ابدا! تو حالت خوب نیست، تازه مهمون مایی!
‫راجر به اوضاع رسیدگی می کنه. ‫مگه نه، راجر؟
‫چکای خودت رو پاس می کنی، مگه نه راجر؟
‫سیلویا انقدر مودبه که نمی تونه بگه.
‫پس اجازه بده بابت رفتار احمقانه ی برادرم ‫عذرخواهی کنم.
‫فقط می تونم قول بدم ‫دفعه ی بعد که دیدیش،
‫حالش خیلی بهتره.
‫بیا تامی جان،
‫بیا بریم ببینیم چکمه هات رو پیدا می کنیم.
‫خب،
‫فرانکی، از خودت بگو.
‫هیچ جزئیات بزرگ و کوچیکی رو هم جا ننداز.
‫اول تو.
‫صبح بخیر آقای جونز. ‫صبحونه می خورید؟
‫بله. اول می خواستم بدونم ‫میشه از تلفنتون استفاده کنم؟
‫- داخلیه؟ ‫- بین شهریه.
‫با بیزواتر لندن تماس می گیرم.
‫آملیا، وقتی بلند شدی به دختره زنگ می زنی؟
‫تا الان دو بار بهش زنگ زدم.
‫- متوجه حرفت شد؟ ‫- فکر کنم داره میاد.
‫فقط یه کم.
‫خوبه.
‫یه عسل مرغ...
‫[در آغوش صیادان]
‫ببخشید معطلت کردم، عزیزم.
‫بیل پیر یه کمی اذیت کرد.
‫احمق دیوونه، ازم می خواست پول بدم.
‫مارچبولت؟ تو ویلز؟
‫آره. چیزی در موردش شنیدی؟ ‫آدمای زیادی نمی‎شناسن.
‫چه جالب. ‫همین چند وقت پیش اونجا بودم.
‫واقعا؟ برای چی؟
‫داستانش مفصله.
‫من مریضم.
‫مریضی که با توجه به همه چی ‫خیلی سلامت به نظر می رسه.
‫درسته. فکر کنم باید برم استراحت کنم.
‫مطمئنی واسه ماشین کمک نمی خوای؟
‫کاملا مطمئنم.
‫خوشحالم که اینجایی، فرانکی.
‫- ممنونم. ‫- به هر دلیلی که باشه.
‫ببخشید من...
‫دنبال تلفن می گشتم.
‫گفتم شاید بهتر باشه ‫به نزدیکانم بگم کجام.
‫شاید دلشون برام تنگ شده باشه.
‫میشه... ببخشید.
‫چی شده؟
‫چیزی نیست.
‫به خاطر هنریه؟
‫می تونی به من بگی.
‫یا هم نگی.
‫به هر حال سرم ضربه دیده،
‫احتمالا اصلا یادم نمونه.
‫آره، به خاطر هنریه.
‫اون خوشحال نیست؟
‫تازه الان خوشحاله.
‫فکر کنم بدجوری هم خوشحاله.
‫شوهرم به مورفین اعتیاد داره.
‫دوبار در هفته، براش بسته میاد.
‫الان هنری کف اتاق مطالعه ش دراز کشیده،
‫و سوزن تزریق زیرپوستی، به دستش وصله.
‫متاسفم.
‫چیزی نیست.
‫[گرنج]
‫ماشین های مرغوب بیدن و جونز، بفرمایید؟
‫ناکر، فرانکی زنگ نزده؟
‫زنگ نزده، پسر.
‫فکر کردم پیششی.
‫نه، تو خونه ی بسینگتون فرنچه.
‫گوش کن، اگه زنگ زد ‫بگو من تو «در آغوش صیادان» هستم.
‫- نیم... ‫- می دونم کجاست.
‫اگه نظر من رو بخوای، ‫میگم اون دختر از پس خودش برمیاد.
‫فقط حواست باشه برای کارینا ‫پول جور کنی.
‫راستی، وقت کاره.
‫مشتری داریم.
‫می تونم کمکتون کنم، آقا؟
‫دنبال بابی جونز می گردم.
‫متاسفانه سرکار نیست.
‫- هر چند، من به عنوان همکار ارشدش... ‫- بابی جونز کجاست؟
‫بهت که گفتم. اینجا نیست. ‫تا همینجاش رو باید بدونی.
‫تو بیدنی؟
‫درسته، رالف اندرو بیدن.
‫دانشجوی سال دوم نیروی دریایی.
‫کیوبی-91758.
‫تو توی کلیسا ارگ می زنی؟
‫رورند بهم گفت باخ می زنی.
‫البته فرقی نداره ها.
‫از کلیسا متنفرم.
‫یه بار تو یکیش غسل تعمیدم دادن، ‫دیگه نرفتم.
‫تو دوست بابی جونزی؟
‫نه، نیستم.
‫دوست به کسی میگن که با هم نوشیدنی بخورین،
‫دارت بازی کنین. از این دوستا کلی دارم.
‫در حالی که، بابی...
‫جالبه. مرد مهربونی به نظر میاد.
‫اما آدمای مهربون، وسط زمستون...
‫تو اقیانوس اطلس شمالی نمی پرن.
‫کسی که وسط تاریکی مطلق ‫ و تو امواج 9 متری باهاته،
‫همسفر آدمه.
‫برو پی کارت.
‫ماشین های مرغوب بیدن و جونز، بفرمایید؟
‫ناکر، فرانکیم. ‫بابی اونجاست؟
‫تو استیورلیه، 800 متر بالاتر از جاده.
‫- اونجا چی کار می کنه؟ ‫- دنبال تو می گرده.
‫خیلی دلنازکه بچه!
‫بیشتر نادونه!
‫الان باید تو لندن باشه، ‫تا با ماشین بیاد.
‫کدوم ماشین؟ گوش کن...
‫ناکر...
‫ناکر؟ الو؟
‫- ناکر؟ ‫- همه چی مرتبه؟
‫آره، داشتم ترتیب یه ماشین رو می دادم ‫که بیاد اینجا.
‫یه ماشین دیگه داری؟
‫نه راستش، لاگوندا برای پدرمه.
‫لاگوندا؟ وای! ‫تامی عاشقش میشه.
‫خب، با کمال میل می برمش دور دور.
‫- اول من. ‫- باشه.
‫اینجوری می تونیم ‫در مورد برادرت هم صحبت کنیم.
‫حالتون خوبه، آقا؟
‫ماشین قشنگیه.
‫یه لحظه اینطور به نظرم رسید، ‫می دونم درست نیست من بگم...
‫اما نیاز داشت به یه نفر بگه.
‫نه، درست میگی.
‫زندگیشون جهنم شده.
‫وقتی اینجا نیستم، ‫هیچ خانواده و دوستی نداره.
‫من رو داره.
‫وقتی به سرت ضربه نخوره چه شکلی هستی؟
‫همه چی مرتبه. با مویرا صحبت کردم.
‫آفرین، سیلو.
‫هنری می دونه؟
‫نه، براش مهم نیست. ‫چیز خاصی نیست.
‫فردا واسه ناهار میاد ‫ و دکتر نیکلسون...
‫فقط زیر نظر می‎گیرتش.
‫دکتر نیکلسون کیه؟
‫حدود 800 متری اینجا، ‫عمارت گرنج رو اداره میکنه.
‫اونا متخصص اختلالات روان،
‫اعتیاد و اینجور چیزا هستن.
‫اونا همسایه مونن. ‫برای همین هر از گاهی می بینمشون.
‫دلیلی نداره هنری شک کنه که...
‫برادر من بیماره، فرانکی.
‫اون به درمان احتیاج داره.
‫طبق گفته ی بعضیا،
‫دکتر نیکلسون بهترینه.
‫یه خانوم جوونی می خواد ببینتت، آقای جونز.
‫- سلام. ‫- نمی تونم زیاد اینجا بمونم.
‫باشه.
‫گفتی می تونی کمکم کنی.
‫آره خب، سعیم رو می کنم. ‫الان جات امنه؟
‫چه جوری رفتی بیرون؟
‫- بیرون؟ ‫- مگه از گرنج نیومدی؟
‫چرا.
‫خب من دیدمش. ‫اونجا مثل یه قلعه ی نظامی می مونه.
‫نمی دونستنم می ذارن بیمارا بیان و برن.
‫من بیمار نیستم!
‫من مویرا نیکلسونم.
‫همسرم مدیر موسسه ست.
‫پس تو عمارت مرووی چی کار می کردی؟
‫جیمز مرد خیلی باهوشیه.
‫بهم گفتن نابغه ست.
‫پارسال بابت درمان با شوک الکتریکی،
‫توی رم جایزه برد.
‫نمی دونم چی هست.
‫القای شوک با استفاده از...
‫موج درمانی سینوسی،
‫برای درمان اختلالات روانی.
‫مجبورم کرد این رو یاد بگیرم ‫تا دیگه مردم انقدر سوال نپرسن.
‫فکر کنم جواب میده.
‫یکی از بیمارانش،
‫یعنی ویلیام، آتش نشان بود.
‫خودش آتش افروز هم بود.
‫ظاهرا برای مردم، غیرعادیه ‫ که کل عمرشون،
‫با چیزی که یواشکی عاشقشن، بجنگن.
‫فکر می کنید همسرتون ‫داره با دیوونگی می جنگه؟
‫توی گرنج از این کلمه استفاده نمی کنن.
‫اما جیمز به من نسبت میده.
‫به نظر من دیوونه نیستی.
‫به نظرت چه جوریم؟
‫مویرا.
‫یه لحظه اینجا منتظر می مونی؟
‫اسم آلن کارسترز...
‫به گوشت خورده؟
‫احتمالا اهل آفریقای جنوبیه.
‫بابی جونز، از دیدنت خوشوقتم.
‫بانو فرانسیس امر کردن که لاگوندا رو...
‫ بیارم خدمتتون.
‫از کجا اومدی؟
‫بهم گفته بودن قراره لندن باشید.
‫به جاش آقای بیدن رو دیدم.
‫بردمشون بیمارستان چرینگ کراس.
‫بیمارستان؟ برای چی؟
‫چون بلند داد میزد!
‫چی به سر ناکر اومده؟ ‫حالش خوبه؟
‫فکر کنم مشتری عصبانی بوده.
‫بدجوری کتک خورده بود.
‫خدای من! درسته!
‫من باید برم. چرینگ کراس.
‫آقای بیدن گفتن ممکنه واکنشتون همین باشه.
‫گفتن اگه پستتون رو ول کنید،
‫شخصا میزنه فکتون رو میاره پایین.
‫من فقط پیامشون رو بهتون گفتم.
‫خانوم فرانسیس هم خواستن ‫این رو بهتون بدم.
‫یه ساعت دیگه قطار استیورلی حرکت می کنه.
‫موفق باشی، بابی جونز.
‫بفرمایید نوشیدنی. باشه؟
‫هنری، اون تو دوران نقاهته.
‫ما هم یه کاری می کنیم که دوره ی نقاهتش ‫پرفروغ و پرنشاط باشه...
‫کلمه ی دیگه ای به ذهنم نمی رسه.
‫- پررنگ و لعاب؟ ‫- آفرین!
‫هر چی که هست، ‫باید یه نوشیدنی هم همراهش باشه.
‫جینسینگ داره.
‫میگه اسمش استیوه.
‫فکر کنم یکی دیگه هم می خورم. ‫وای عزیزم.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫بله، ممنون استیو.
‫- ماشین نزدیکه؟ ‫- ماشین خوبه، خودت خوبی؟
‫جات امنه؟
‫- تا جایی که می دونم آره. ‫- سیلو.
‫ظاهرا فرانکی می خواد فرار کنه.
‫نذار بره، باشه؟
‫- اون کیه؟ خودشه؟ ‫- بله استیو، درسته.
‫فرانکی، هیچ جا نمیریا. ‫دکتر گفته باید بمونی.
‫می تونم دو دقیقه دیگه اونجا باشم.
‫استیو، می تونی بهم بگی ‫که ماشین تو چه وضعیه؟
‫موفق شدی بفهمی...
‫که مشکلش چیه؟
‫اسم مردی که مرده، آلن کارسترزه. ‫اهل آفریقای جنوبیه.
‫دو هفته پیش، اینجا تو استیورلی بود.
‫کیمن ها هم توی گرنجن.
‫اینجا اتفاقات واقعا عجیبی میفته، فرانکی.
‫می خوام تا وقتی که هنوز می تونی، ‫بری بیرون.
‫اگه نگی نه، میام اونجا.
‫نه، اگه بهت احتیاج داشتم، ‫زنگ می زنم.
‫شب بخیر.
‫فرانک...
‫من بچه نیستم.
‫حالم خوبه.
‫وای چه قدر خوشتیپ شدی.
‫کدوم مدرسه می رفتی، تامی؟
‫- مینچم. ‫- مینچم؟
‫من سنت سویتانز می رفتم.
‫با مدرسه ی مینچم کل کل داشتیم.
‫بیدار شدی. چه خوب.
‫نمی خواستیم بی خبر بریم.
‫بیا اینجا تامی جان. ‫برو کلاهت رو بذار لطفا.
‫- برید؟ ‫- کلیسا.
‫هنوز زوده اما کشیش ‫ توی وینچستر هم کار داره.
‫تو مشکلی نداری؟
‫می خواین منم باهاتون بیام؟
‫اما تو که یه دانشمند مسیحی هستی.
‫به خاطر کفشام میگی؟
‫نه، دکتر گفت.
‫- گفت من دانشمند مسیحیم؟ ‫- آره.
‫البته که هستم.
‫فقط بعد از اتفاق دیشب، ‫فکر کردم باید کنارت باشم.
‫آخه تو چه قدر مهربونی.
‫ممنون عزیزم.
‫من حالم خوبه.
‫طولش نمی دیم. تامی.
‫عجب زنیکه ای هستی، درونت!
‫صبح بخیر استیو.
‫صبح بخیر خانوم. حالتون خوبه؟
‫- آره، تو چی؟ ‫- خوبم.
‫راستش، راننده ها زنگ در رو نمی زنن.
‫پس چی کار می کنن.
‫نمی دونم. همینجوری ظاهر میشن.
‫باشه، پس امتحان می کنم.
‫سلام آقا. من استیوم.
‫براتون...
‫خبر آوردیم.
‫ممنون.
‫راجر مظنون اولمونه.
‫تامی که مشخصا 7سالشه.
‫سیلویا با هنری ازدواج کرده.
‫هنری اعتیاد داره.
‫حقیقتش فکر نکنم راجر مظنون اول باشه.
‫چرا؟
‫نمی دونم. آخه به نظر نمیاد. ‫چنین مردی...
‫چه جوری مردی؟
‫توضیحش مشکله، ‫ولی به نظر نمی رسه چنین آدمی باشه.
‫مگه دنبال چه جور آدمی هستیم؟
‫یه گوژپشت تک چشم ‫که ناخوناش 30سانتی متره؟
‫اون خوشتیپه.
‫آهان پس اگه خوشتیپه که هیچی!
‫باید رفتارش رو با تامی ببینی. ‫خیلی خوبه.
‫فرانکی، این چه ربطی به این مسائل داره؟
‫احتمالا کارسترز هم قبل از پرت شدن از صخره...
‫همین فکر رو می کرد.
‫- ما که نمی دونیم هلش داده یا نه. ‫- تو همونی بودی که...
‫ببین، دکتر توماس خودش رو دار نزده.
‫ در این حد می دونیم.
‫آره، ولی ربطی به راجر نداره.
‫اون موقع تو مارچبولت نبوده.
‫خب یعنی، می گه که نبوده.
‫سیلویا هم همین رو گفت.
‫اون روز، 18ام بود. و داشت توی جشن تولد تامی،
‫شعبده بازی می کرد.
‫. صداها و تقلیدکاری های بامزه انجام می داد.
‫که خیلی هم خوب بلده.
‫متأسفانه راجر کاری نکرده.
‫ببین، من نمی گم که خبری نیست.
‫فقط بیشتر راجع به نیکلسون کنجکاوم.
‫چی باعث شده این رو بگی؟
‫مورفین.
‫به نظرت عجیب نیست که یه نفر مسمومت کنه،
‫و بعد بیاد اینجا؟
‫مگه چند نفر به این دارو دسترسی دارن؟
‫تازه عجیب تر هم می شه.
‫چون دیشب ‫اون زنی رو که تو عکس بود، دیدم.
‫- کیمن؟ ‫- نه، خود زنه.
‫که تو عکس اصلی بود.
‫همونی که خوابش رو می دیدم.
‫اسمش مویرا نیکلسونه و همسرش...
‫دکتر نیکلسونه.
‫با توجه به حرف های مویرا،
‫دکتر نیکلسون، مرد خیلی خطرناکیه.
‫تو حرفش رو باور می کنی؟
‫آره. باورش می کنم.
‫قشنگه؟
‫وحشت کرده!
‫یه خوشگلی که وحشت کرده
‫اون خیلی ترسیده.
‫و به طور بی ربطی، قشنگه.
‫اگه تو خونه ی اشتباهی اومده باشیم، چی؟
‫شاید باید با گرنج تصادف می کردم.
‫خب، با هر خونه ای که تصادف کردی،
‫هنوز نمی دونیم ایوانز کیه.
‫نمی دونیم کی هستن،
‫چی ازش نپرسیدن و چرا.
‫الآن همشون بیرونن؟
‫منظورت چیه خوابش رو می دیدی؟
‫می شه...
‫این اتاق سیلویا و هنریه.
‫اینم برای تامیه.
‫ببین، واقعا شبیه اتاق یه قاتله؟
‫از کجا بدونم؟
‫خدای من!
‫جلیقه ی خردلی. ‫حالا دیگه هر چیزی ممکنه.
‫عجیبه. یه خونه ی 4تخته توی مارچبولت.
‫اقامتگاه ویلوبیه. ‫چه قدر پول درخواست کردن؟
‫همین جا بمون.
‫یه... من یه ماشین داشتم.
‫تامی، بیا این رو ببین.
‫این...
‫متشکرم
‫نیکلسونائن عزیزم. ‫برای ناهار اومدن.
‫تامی.
‫دوست داری برونیش؟
‫فقط یه ناهاره، هنری. فقط ناهاره.
‫زیبایی محض.
‫فکر کنم همه جا رو متر کردی، نه؟
‫راجر، کجا می ری؟
‫می رم وسایل کلیسا رو بردارم.
‫- چه طور؟ همه چی روبراهه؟
‫حالا بریم.
‫راجر،
‫می خوای الآن بریم یه دوری بزنیم؟
‫فکر کنم بعدا بارون بیاد. ‫تو هوای خشک خیلی بهتره.
‫1دقیقه صبر کن.
‫یالا! بهتره عجله کنیم.
‫یا خدا! اون از کجا پیداش شد؟
‫می دونی که، راننده ها یهویی ظاهر می شن!
‫چه مرد خوبی.
‫راجر.
‫فرانکی، می خوام با مویرا نیکلسون آشنا بشی.
‫ایشون هم دکتر نیکلسون هستن.
‫حالتون چطوره؟ ‫تعریفتون رو زیاد شنیدم.
‫- منم همین طور. ‫- جدی؟ مطمئن نیستم.
‫شاید تعجب کنید.
‫ماجرای تصادفتون تو تمام شهرک پیچیده.
‫خب برای همینه که شهرک ها رو خیلی دوست دارم.
‫شاید چون اتفاقی نبوده.