نگید که کنتور مشکل داشت
،اون هایی که آشنا نداشتن
کنتورهاشون رو برداشتن و آوردن توی اداره
یه صورت حساب هم به دستشون رسیده چطور ممکنه؟
فکر کردید نمی دونم چه خبره؟
،برای کسانی که صورت حساب 3میلیونی فرستادید
باهاشون تا 1میلیون الی 1/5میلیون تسویه کنید
من بین مردم زندگی می کنم به خاطر همین از همه چی خبر دارم
!فکر نکنید با اصطلاحات فنی می تونید سر منو شیره بمالید
همون طور که سر ملت شیره مالیدید
قربان، منم از این مشکلات آگاهم و اصلاحشون کردم
چه اصلاحی کردی؟
پس چرا این اتفاقات دائم تکرار می شه؟
این چیه؟
صورتحساب تابستون رو دیدی؟ ماه آوریل رو دیدی؟
دیدیشون؟ نگاهشون کن
بگو ببینم ماه آوریل کجا کشاورزی می کنن؟
کشاورزی در ماه ژانویه و فوریه که می خوان
،زمین های گندم رو آبیاری کنن به اوج می رسه
و چرا قبض آب آپریل و می در مقایسه با این ماه ها بیشتر شده؟
چند مورد باید بهتون نشون بدم؟
صورتحساب فصل، 2هزار بود و حالا شده 8هزار
،اشتباه 2بار می شه، 4بار می شه .نه 200بار، 400بار
برای همین کنتور کشاورزها رو عوض کردیم
حرف هام تمامش دروغه
حرف هام دروغه؟
نه، قربان. نمی گم که شما دروغ می گید
چه طور می تونی بگی دروغ می گم؟ کل دفاتر اینجاست
داریم تلاشمون رو می کنیم، قربان
!سعی الکی نکن، نتایج رو نشون بده
باید ترتیب همه این صورتحساب ها داده بشه
تا هفته ی آینده باید سیستم اصلاح بشه
مرخصید .ممنون
چه اتفاقی برای قربان افتاده؟ آدم آرومی ی بود
،از وقتی که از دهلی برگشته .داره همه رو بازخواست می کنه
فکر کنم یه نفر توی دهلی اون رو بازخواست کرده
مطمئن نیستم
اوه، نه...یه لحظه
قربان، با دستیار کمیسیون کار که از هاریانا میاد جلسه دارید
بهش بگو ساعت 6 همدیگه رو می بینیم .الآنم یه سر به بهاراتپور می زنیم
باشه، قربان. ممنون
آقای میشرا، تا حالا مگه نباید جاده تکمیل می شد؟
بله، قربان
،می دونی که قبل از 15آگوست
کل روستاهای این اطراف باید به راه آهن وصل بشن
اصلا می دونی یعنی چی؟
بله، قربان
سرعت رو زیاد کنید
قربان، کارگرهای بیشتری استخدام می کنیم
قبل از موعد پروژه رو تموم می کنیم
الو
حالش چطوره؟
ناراحته. خیلی حرف نمی زنه
تو هم بیا تا یه کم سرحال بیاریمش
اوه، باشه...میام اونجا همون قهوه خانه عمو، درسته؟
آره
خودت خوبی؟
تو که قبول شدی، باید قبراق باشی دیگه .پاشو بیا
میام
،عمو، برای همه چای بریز .از همون چای خوشمزه هات
ول کنید، رفقا .مهم نیست اگه قبول نشدید
شما همه سعیتون رو کردید و همین مهمه
هر سال کلی از مردم نمی تونن در آزمون ورودی قبول بشن
که چی بشه؟ می رن یه کار دیگه می کنن
،بعضی ها کارآفرین می شن
بعضی ها خدمات اجتماعی انجام می دن و بعضی ها روزنامه نگار می شن
ما هم یه کاری می کنیم - بیخیال شو، گوری -
چه مزخرفاتی داری می گی؟
گفتن این چیزها برای تو راحته
چرا برای من راحته؟ منم قبول نشدم
خیلی ها قبول نشدن .آخرین تلاشمون که نبود
تو خوبی؟
خوبه
ما مبارز هستیم .ما جنگجو هستیم
امیدمون رو ازدست نمی دیم .زندگی که به آخر نرسیده
یادتون باشه، توی زندگی فقط اون کسی باخته که مبارزه نکرده
درست نمی گم؟
من به روستامون برمی گردم
اونجا کشاورزی می کنم
تو چه طور؟
پدر تو هم توی کار سیمان بود، برو ور دستش کار کن
اینجا چیکار می کنی؟ پدرت دیگه داره پیر می شه
وگرنه برادرت کوچیکت تمام مال و اموال رو صاحب می شه
آبیلاش، تو چی؟
کار و باری نداره. از کارش اومده بیرون
عیب نداره. باهام به روستا بیا
هر دو عین برادر توی مزرعه کار می کنیم
با هم تراکتور سوار می شیم و انقلاب سبز رو رقم می زنیم
ما هم تبدیل به کسی مثل سوامیناتان می شیم، درسته؟
جای جوان - جای کیسان -
!گوری
چرا خودت رو زدی به اون راه؟
کجا می ری؟ بهشون بگو
هنوزم دوتا فرصت داری چرا داری دروغ میگی؟.
- چرا از کوره در میری؟ - این نمایش ها چیه، رفیق؟
- .فقط می خوام سرحال بیای - این سرحال آوردنه؟
داری منو سرحال میاری؟ داری مسخره ام می کنی.
من کشاورزی کنم؟ خودت کشاورزی می کنی، عوضی.
برو خداتو شکر کن که سهمیه داری.
وگرنه حتی لایق آزمونم نیستی.
شنیدی که گفتم لایق نیستی؟
شنیدی یا باید بیام در گوشت بگم؟ مرتیکه کَر.
اس کی، بابت قبولی امتحانات مقدماتی تبریک میگم.
مرسی.
آبیلاش و گوری اینجا بودن؟
اینجا بودن ولی رفتن.
هردوشون بدجوری دعوا کردن.
می دونستی که یه گوش گوری کَر بود؟
سهمیه اش رو از بقیه مخفی کرده بود می دونستی؟.
آره، واسه همین هی خم و راست میشد.
آره، منم متوجه این رفتارش شدم.
خب، باشه، می بینمت.
خداحافظ.
لعنتی!
می دونستی که این قضیه واسم خیلی شخصی بود.
نمی خوام باهات حرف بزنم .از اینجا برو.
فقط اِس کی و تو می دونستین .می تونستی یکم دیگه صداشو درنیاری.
الان حال و حوصله شنیدن مشکلات کودکیت رو ندارم .از اینجا برو.
قبول کن که موفق نشدی چرا داری عصبانیتت رو روی من خالی می کنی؟.
رمز کارت بانکیت رو که نگفتم،
فقط یه سری حقایق رو گفتم.
نمی خوام کسی بهم ترحم کنه.
همینطور ترحم تو رو هم نمی خوام.
- فکر کردی میام توی روستای تو کشاورزی می کنم؟ - داشتم شوخی می کردم .
ازبین رفتن حرفه ی من واسه تو شوخی حساب میشه؟
مگه چی شده؟ زندگی که تموم نشده.
مگه بجز سازمان های خدمات عمومی کار دیگه ای وجود نداره؟
پس چرا می خوای باز توی آزمون شرکت کنی؟ برگرد و کشاورزیت رو بکن.
بله، اِس کی.
حالت چطوره؟
خوبم.
تو خوبی؟
خوبم.
کِی به دهلی میای؟
اوه، آره، نمی تونم توی جلسه مربیگری ات سخنرانی کنم.
یکی از دوستانم که مقام نزدیک بهم داره رو می فرستم.
واسه این زنگ نزدم.
می خواستم بدونم خودت کِی میای.
دیگه چی؟
وقتی از راجیندر نگر رفتی و الانم از دهلی...
همیشه با گوری مشکل داشتی.
فراموشش کن .باز شروع نکن.
گوش کن. گوش کن، برادر...
چرا قبل رفتن به دیدنم نمیای؟
گوری هم گفت تاریخ عروسیش نزدیکه.
من توی زندگیت هیچ ارزشی ندارم.
می دونی که توی دانشگاه بهمون سه پایه می گفتن؟
اس کی، ببین...
وقتی دوتا از پایه های سه پایه مشکل داشته باشن،
پایه ی سوم اتوماتیک تعادل اش ازبین میره.
ولی همون یه پایه داره تلاشش رو می کنه .پس یکم حمایت کن،
شدنی نیست.
چون اون دوتای دیگه نمی تونن مثل سابق بشن.
واقعا وا موندم، رفیق.
واقعا وا موندم.
چهار ساله که دارم درس میدم،
و دانشجوهای فوق العاده ای دارم.
ولی دوستام حتی یه بار از حال و روز من خبر نگرفتن.
اِس کی، اگه مشکل مالی داری که می تونم...
این مشکل توئه، رفیق .مشکل توئه.
من به عروسیش نمیام، اِس کی.
نمی خوام به زور واسه عروسی بیارمت.
پایه های این سه پایه بهم نیاز دارن.
اونوقته که فقط کامل میشن.
من به کسی نیاز ندارم، اِس کی.
بریم، قربان؟ با دستیار کمیسیون کار جلسه دارید، قربان.
بگو که فردا صبح همدیگه رو ببینیم .الان دیگه خیلی دیر شده.
باشه، قربان.
سندیپ؟
ببخشید؟
خیلیا مثل سندیپ میان و میرن.
من با دیدن این چیزا اینجا بزرگ شدم.
آدم با ایستادن توی تراس و کتاب خوندن می تونه از آزمون ورودی سازمان های خدمات عمومی قبول بشه؟
بگو که می تونه؟
وقتی هم نتایج میاد، دست شون رو میشه.
به این آسونیا نیست.
آدمای خیلی باهوشی اومدن شکست خوردن و رفتن.
سخت کوشی زیادی می خواد.
می تونم یه چیزی بگم، آبیلاش؟
من در وجود تو یه مامور سازمان خدمات عمومی می بینم.
هیچوقت تسلیم نشو .خب.
‫این چیه؟
‫درس خوندن با آناکادمی چقدر راحته؟
‫خوب فهمیدین؟
‫- بله. ‫- خیلی خب.
‫حالا، رکا می تونه بره مرکز کودکان ‫ و همزمان درس هم بخونه.
‫من نمی تونم وقت زیادی بهتون بدم.
‫حجم کاریم داره افزایش پیدا می کنه.
‫ولی آماده سازی شما برای آزمون ‫سازمان های خدمات عمومی متوقف نمیشه.
‫ترتیب اون رو هم دادم.
‫خودم عضویت شما رو توی آناکادمی تمدید کردم
‫پس دیگه نیازی نیست نگران باشید.
‫می تونید به آزمون های اصلی برید.
‫اینجا معلم های خیلی خوبی هست.
‫منابع مطالعاتی هست. ‫و برنامهٔ روزانه هم داریم.
‫سؤال های آنلاین هم هست. ‫یادداشت های رایگان هم داریم.
‫پس چیزی برای نگرانی نیست.
‫باشه.
‫آقا، دستیار کمیسیون کار ‫۲۰ دقیقه دیگه میرسن دفتر.
‫- میام اونجا. لباس عوض می کنم و میام. ‫- باشه آقا.
‫خیلی خب. من میرم.
‫آقا، مال من هندی متوسطه.
‫هم هندی هست و هم انگلیسی.
‫حالا فقط درماندگی می تونه جلوی ‫قبولی توی سازمان امور عمومی بشه.
‫آناکادمی خیلی خوبه.
‫هر یکشنبه همدیگه رو می بینیم.
‫باشه آقا.
‫- صبحونه بخورید و برید. ‫- باشه، آقا.
‫- در مورد جلسه صحبت می کنم. ‫- کدوم جلسه؟
‫قربان، ایشون دستیار کمیسیون کار هستن ‫و ایشونم زیردستشون.
‫عصر به خیر قربان.
‫برادر سندیپ.
‫سوریپال، ایشون آقای سندیپ ‫از راجیندر نگر هستن.
‫سلام.
‫لطفاً بشینید.
‫نامه رو خوندم ولی اصلاً نمی دونستم
‫که دستیار کمیسیون کار سندیپ اولان باشی.
‫فقط به عنوان برادر سندیپ می شناختمت.
‫خیلی لطف داری.
‫ولی می دونستم که دفتر شماست.
‫رسمی حرف نزن.
‫همسرت چطوره؟
‫کوسوم؟
‫آره. ‫کسی دیگه ایه مگه؟
‫نه، ما دیگه با هم نیستیم.
‫طلاق؟
‫نه، اصلاً ازدواج نکردیم.
‫یعنی چی؟
‫نرفتی؟
‫اگه دنبال شکست می رفتم
‫پس اون چهار سال کی رو مقصر می دونست؟
‫واسه همین نرفتم.
‫چرا باید چهار سال رو پیش می کشید؟
‫منتظر تو بود.
‫منتظر بود.
‫وقتی که...
‫توی آزمون سازمان های خدماتی قبول نشدم
‫حس کردم که باید برم واسه سازمان امور منطقه ای.
‫وقتی اونجا قبول شدم
‫اون رفت.
‫آدم باید تو زندگی یه سری چیزا رو فدا کنه.
‫امروز شهروند خیلی محترمی هستی.
‫از خودگذشتگی می کنی.
‫لطفاً یه چایی بخور.
‫درسته، آقا، البته، ‫از خودگذشتگی می کنم.
‫آقا، وقتی آزمون سازمان های خدماتی رو قبول نشدم
‫حس کردم سازمان امور منطقه ای ‫واسه عزت نفسم واجبه.
‫ولی اشتباه می کردم.
‫عزت نفسم نبود، بلکه غرورم بود.
‫فکر می کردم کوسوم تا همیشه هست.
‫برادر، به نظرم کاری که کردی ‫امروز ارزشش رو داره.
‫همیشه ایدئال گرا بودم ‫و فکر نمی کنم اشتباه کرده باشی.
‫اشتباهات خودت رو از طریق من توجیه نکن.
‫می دونم بین تو و دهریا چی شد.
‫اگه اشکال نداره، یه چیزی بهت بگم؟
‫آره، حتما.
‫حتما.
‫بگو.
‫می دونی چه حسی دارم؟
‫حس می کنم یه ماهواره ام
‫که با قدرت موشک ‫به مدارش رسیده
‫ولی اهمیت موشک رو یادش رفته.
‫یه جا جاش گذاشتم.
‫مدام دور خودم تو مدارم می چرخم و می چرخم.
‫به دنیا کمک می کنم
‫ولی توی محور گیر افتادم.
‫ماهواره بازم یه ماشینه ‫و اذیت نمیشه.
‫اما یه آدم که تو محورش بی جهت می ره
‫بدون قدرت عشق، روابط و دوستی.
‫خیلی دیر متوجه اش می شیم
‫که داریم برای کشور کار می کنیم
‫اما کسی نیست که بهمون افتخار کنه.
‫مردم تشکر و قدردانی می کنن، ولی گاهی هم فحش می دن.
‫اما در کل از درون تهی هستیم. هیچ هستیم.
‫کسی نیست که باهات بخنده و گریه کنه.
‫کوسوم موشک من بود.
‫اون رو به خاطر رسیدن به اهدافم از دست دادم.
‫باید دستش رو می گرفتم. واقعاً.
‫ولش کردم.
‫من این کار رو کردم.
‫می دونی که ارزشش نداره که
‫خانواده، دوستان و عشقت رو برای رویاهات فدا کنی.
‫اصلاً نمی ارزه.
‫حتماً با مایعی که
‫توی گوش هست و تعادل بدن رو حفظ می کنه آشنایی داری
‫کوسوم برای من همون نقش رو داشت.
‫مایعی که از زندگیم غیب شده.
‫خالیه.
‫خوشحالم که تونستیم به کشور خدمت کنیم.
‫داریم خیلی برای کشور زحمت می کشیم،
‫اما کمال زندگی، تعادله.
‫وقتی داشتیم آزمون سازمان های خدماتی رو می دادیم، خیلی گنگ بودیم
‫که نقشه دوم داشته باشیم یا نه.
‫کل هدف نقشه دوم داشتن اینه که تعادل رو حفظ کنی.
‫درسته؟
‫خیلی خودخواه بودیم.
‫فقط به خودمون فکر می کردیم.
‫حس کردیم که وحشت، غرور و شک های بقیه هیچ اهمیتی ندارن.
‫در یک جهت ادامه دادیم.
‫دنیامون همون بود.
‫غرور من رو ببین.
‫هیچ وقت از کوسوم معذرت خواهی نکردم.
‫کاش یکی بود که به من می گفت، راهنمایی ام می کرد.
‫من فرصتم رو از دست دادم.
‫نمی تونم اشتباهاتم رو جبران کنم.
‫عذر می خوام
‫مرخص می شم.
‫ممنون که وقت گذاشتی، آقا.
‫خدانگهدار.
‫ممنون.
‫موفق باشی.
‫ادامه دادن خیلی راحته.
‫فقط اگه حرکت می کردیم و بقیه چیزها ثابت بودن.
‫سعی کردم که در مورد این دنیای بی رحم با 10سر فکر کنم
‫و سعی کردم با 10دست بهش برسم.
‫خیلی برای خودم سختش کردم.
‫از اول، همه می خوان از اول شروع کنن.
‫اما دیگه شهامتش رو از دست می دن ‫تا این که به آخر خط می رسن.
‫به پایان یافتنش علاقه ای نداریم.
‫به پایان چیزی که با شکوه و مطابق میلمون پیش رفته.
‫آقا، من رو صدا کردید؟
‫سوریپال، به خونواده ات اطلاع بده
‫که نمی تونی دو روز خونه بری.
‫باشه.
‫باشه قربان.
‫بعد از این که از جنگل های دشوار و کوه های بلند رد شدی
‫وقتی که به آخرین قله می رسی.
‫وقتی حس می کنی که دیگه فرقی نیست
‫بین تو و سنگی اون سنگ ها،
‫که برنده شدی.
‫وقتی سوز طوفان و سرما رو تحمل می کنی
‫و به خود نمی لرزی
‫اون موقعه که می فهمی فرقی نمی کنه ‫که توی همه چی موفق باشی.
‫و تا آخر امیدت رو از دست ندی.
‫آبیلاش، آبیلاش..
‫[ فوریه 2014]
‫خیلی خب، زود کارتون رو تموم کنید.
‫ممنون، آقا.
‫آبیلاش، تو بمون.
‫بله، آقا.
‫مشکلی داری اینجا؟
‫نه، آقا.
‫پسر چرا خوشحال نیستی؟
‫نه، آقا. خوشحالم.
،‫نه. 7ماهه که اومدی
‫اما همیشه غمگینی.
‫یا حس می کنی که شرکت قدر کار تو رو نمی دونه؟
‫در واقع، تو کارمند عالی ای هستی.
‫ممنون، آقا.
‫ترفیع نیاز داری؟
‫هر چی شما بگید، آقا.
‫ببین، هیجانی نیست.
‫نه، آقا...
‫پس شاید از کار زیاد زده شدی.
‫حالا می فهمم.
‫برو استراحت کن.
‫برو دبی.
‫نه، جریان این... ممنون، آقا.
‫- نه، قربان، نیازی نیست. ‫- بریم سراغ اخبار این ساعت
‫- خیلی خب، اگه دبی نمی ری، برو مالزی. ‫- سازمان های خدمات عمومی به متقاضیان یه فرصت می ده.
‫دولت تصویب کرده که به جای 4بار فرصت، 6بار فرصت شرکت در آزمون داده بشه
‫بله.
‫کلید اتاق رو بهم می دید؟
‫الآن مگه کار نداری؟
‫عمو، استعفاء دادم.
‫الآن چیکار می کنی؟
‫سازمان های خدمات عمومی.