‫به خوبی با هم کار می کردیم.
‫معامله مالپنسا
‫به خانواده توی جنوب چی بگم؟ توقع دارن توضیح بدم.
‫چه توضیحی؟ کسی نباید بویی بره.
‫سالوو، دوست من، تو چنین شرایطی،
‫سکوت شرافتمندانه ترین کار در برابر خداست.
‫باید ما رو بکشی، مجازات درستیه!
‫دهنت رو ببنده، شیطان فریبنده!
‫به رفاقتمون فکر کن...
‫می دونی که همیشه برام مهم بودی.
‫یادت میاد وقتی بچه بودیم چقدر آتیش می سوزوندیم؟
‫یادت میاد مرغدونی خانواده مالاگو رو خراب کردیم؟
‫ای خدا، چقدر سرکش بودیم! چند سالمون بود؟ 7 یا 8؟
‫به سراغ اخبار محلی می رویم.
‫عدم تأیید طرح مرکز خرید فرودگاه مالپنسا
‫به معمای قتل تبدیل شده است.
‫ناپدید شدنِ ناگهانی سیاستمدار، سالوو فرائو، همچنان یک معماست
‫بازرسین بر روی ارتباط سیاستمدار کالابریایی
‫با اعضای برجسته اندرانگتا در لمباردی تمرکز کرده اند،
‫همچون گوائندلینا بارونه، معروف به مادربزرگ هروئین.
‫عملکرد مغز فوق العاده ست.
‫گاهی اوقات، زمانی که اتفاق بدی می افته،
‫اتفاق ناگواری پیش میاد،
‫تمام تجربیات گذشته رو پاک می کنه.
‫انگار که از خودش دفاع می کنه.
‫وقتی پدرم رو جلوی چشم هام کشتن
‫برای من هم همین اتفاق افتاد.
‫سال های اولیه ام پاک شده بود.
‫اما بعدش، فقط یه جزییات می خواست،
‫یکی از خانواده های شاد توی سیتکام ها.
‫منظورم رو می فهمید؟
‫و... بم!
‫بعد از 10سال حافظه ام برگشت
‫و خاطراتم به یادم اومد.
‫این اسلحه رو از پدر مرحومم به ارث بردم.
‫7ساله بودم.
‫روزهای خوش قدیم! اولین فرزندم رو با همین کشتم.
‫- جوزپه قصاب رو یادت هست؟ ‫- آره.
‫3دز هرویین بهم بدهکاره.
‫- برای همین این بز جوون رو بهم داد. ‫- خوبه.
‫آره، اما در هر صورت مجبور شدم بکشمش.
‫- کار درست رو کردی، مامان. ‫- فضا رو اشغال کرده بود.
‫- عمه ریتا، چی درست می کتی؟ ‫- پاستای تالیاتله.
‫- مگه امروز یک شنبه ست؟ ‫- اینجا همیشه یک شنبه ست، آلیس.
‫کیه؟
‫برات یه دوست آوردم، مامان. بیا ببینم.
‫جواکینو، داغون شدی.
‫افتادی؟
‫موش زبونت رو خورده؟ بیا ببینم!
‫بشین، جواکینو. چه خبر؟
‫تو هم عسل می خوای؟
‫قبل از اینکه تموم بشه.
‫- دیگه کیه؟ ‫- منظورت چیه؟
‫هوور خوکه ست!
‫بیا تو، هوور.
‫عوضی!
‫عمه ریتا و عمه ممنا
‫پا کوتاه
‫مادربزرگ لینا
‫سانتا ماریا
‫گابریلا
‫خاطرات هیچ وقت از یاد آدم نمی ره.
‫همیشه گوشه ذهن آدم پنهان شده.
‫[ خانه بارونه ]
‫در انتظار بازگشته.
‫تو پرنسس کوچولوی بابایی.
‫همیشه
‫و تا ابد
‫من پرنسس بدون بابا هستم.
‫من پرنسسِ...
‫[ جنوب ایتالیا، کالابریا: دریای ایونی ]
‫وینچنزو انقدر ابلهه
‫که حتی نمی تونه دستمال گردنشو ببنده.
‫ساکت باش!
‫قانون سوم پیشاهنگی رو یادتون میاد؟
‫خب؟
‫اگه دوست نداری باهات شوخی کنن، با کسی شوخی نکن.
‫خوبه.
‫و ما با کسی شوخی نمی کنیم.
‫درست نمی گم، وینچنزو؟
‫پیشاهنگی که بیشتر بسته رو توی کوله اش جا بده
‫برنده جایزه می شه. زود باش.
‫خدای بزرگ، در این دنیای پر از خائن کنار من بایست
‫همراه من باش و با دعا مرا یار بده، من شرافتمندم
‫مرا بیدار کن، خدای من
‫هیچ وقت مرا ترک نکن کنارم بایست...
‫همین جا وایستید.
‫عمو!
‫این چند روز گذشته با سالو صحبت کردی؟
‫- عید پاک صحبت کردم. ‫- گفتم چند روز گذشته، نه چند ماه!
‫بهت که گفتم، مارشال، برادرزاده ام چیزی نمی دونه.
‫همونیه که توی جشن سنت روکو بود؟
‫اتفاقیه که افتاده.
‫اگه داداشت زنگ زد...
‫معلومه که زنگ می زنه، ‫منو آورده میلان تا ببرتم سر کار.
‫اگه زنگ زد، بهش بگو
‫توی میلان و کالابریا همه دنبالشن.
‫- برای برادرم اتفاقی افتاده؟ ‫- نگران نباش، پیداش می کنیم.
‫قبل از اینکه بچه ها ‫رو تحویل خانواده هاشون بدی،
‫ببرشون اتاق کلیسا ‫و کوله هاشون رو اونجا بذار.
‫کثافت!
‫به برآورده کردن این آرزو ‫خیلی نزدیک شده بودیم، ولی همه اش از دست نرفته.
‫دامرینو، اون بی همه چیز...
‫پیداش می کنم، حتی اگه مجبور باشم ‫تا خودِ جهنم دنبالش برم.
‫اینجا بوی گند میده.
‫دون کارمینه، زود بیدار شدید!
‫نهصد میلیون فکر فکر نذاشت بخوابم.
‫بوی چیه؟
‫بوی میلانه، این نوگرایی ها ‫رو توی کالابریا ندارین.
‫موقع پخت و پز این بو میره.
‫- امیدوارم. ‫- شک نکنید.
‫امروز دامرینو رو پیدا می کنیم
‫و همه چی رو درست می کنیم.
‫اون نهصد میلیون فکر ‫رو به پول نقد تبدیل می کنیم،
‫همونطور که توافق کردیم، ‫نگران نباشید.
‫به نظرت من نگرانم؟
‫- روکو! ‫- در خدمت شما هستم!
‫- ماشین رو حاضر کن. ‫- چشم.
‫لئوناردو هستم، حال شما چطوره؟
‫لئوناردو، گابریلا هستم.
‫فکر کردم آمریکایی ها زنگ زدن، ‫چی شده؟
‫با دخترم به مشکل خوردم، ‫باید برم مرخصی.
‫صبر کن، چی شده؟
‫ناپدید شده، باید برم دنبالش.
‫باید چیزهای زیاnی دربارهٔ خودم ‫و گذشته م بهش بگم.
‫نمی تونی امروز نیای سر کار.
‫با آدمایی که از سیاتل میان ‫جلسهٔ قانون گذاری دارم،
‫از همه چیز یادداشت برمیدارن.
‫دلت می خواد اخراج کنن؟
‫البته که نه، ‫ولی اگه تو باشی بهتره.
‫بدون مجوز اجازهٔ ورود نداری،
‫ولی هر کاری ‫واسه اعضای خانوادهٔ بارونه انجام میدم.
‫من بارونه نیستم.
‫تو دختر سانتو ماریا نیستی؟
‫من آلیش جاماتئو هستم.
‫صحیح، بگذریم...
‫برید کنار! ببخشید.
‫باید نوبت بگیری، مرد جوون.
‫برو بابا!
‫پاسکاله، دیوونه شدی؟ ‫اون نرئو فرائوئه.
‫فالگیر آسونتینا، کمکم کن.
‫شوهرم بیمارستان بستریه، ‫بیماری داره نابودش می کنه.
‫هیچ امیدی ندارم!
‫مایع جادویی شکست ناپذیر ‫چاشتِ سنت جوزف،
‫خداوندا، خداوندا، نشانم بده.
‫متاسفم کنچتا،
‫بیماری خیلی وخیمه.
‫ضرر وحشتناک سیگار کشیدنه.
‫پنج هزار لیر میشه.
‫ولی سیگار کشیدن بعد از قهوه خیلی می چسبه!
‫- میدونم. ‫- ولی توتوی من خوب میشه، آره؟
‫شوهرت می میره، برو بیرون.
‫نرئو، وقتی کار می کنم ‫شعور داشته باش.
‫سالوو گم شده.
‫منظورت چیه گم شده؟
‫عمو گفت... ‫هیچ جا پیداش نمی کنن.
‫آروم باش، ناراحت نباش.
‫باید بهم کمک کنی، آسونتا، ‫بهت التماس می کنم.
‫مایع جادویی شکست ناپذیر ‫چاشتِ سنت جوزف،
‫خداوندا،
‫نشانم بده.
‫- اون مرده. ‫- چی؟
‫دیدمش.
‫چی دیدی؟
‫- اونو دیدم. ‫- باشه، اما چی دیدی؟
‫یه پیرزن گرسنه دیدم.
‫- توی میلان مرده بود. ‫- کجای میلان پیداش کنم؟
‫چیکار کنم؟
‫پلیس های کثافت!
‫می تونن به پشه هم شنود وصل کنن.
‫- تمیز کردی؟ ‫- تو کشتیش؟
‫- آره یا نه؟ ‫- جواب بده.
‫- حادثه ناخوشایندی بود. ‫- تو کشتیش؟
‫دامرینو رو دوست داشتم، ‫دوستم بود.
‫و حالا نمی تونم شب ها بخوابم.
‫با زنش، جوزپینا، صمیمی شده بودم،
‫و اون، امان از دست سرنوشت،
‫جای اشتباه و زمان اشتباه بود.
‫پس کشتیش.
‫اگه خبرش درز می کرد، کارم تموم بود.
‫و الان که دختر کوچولومو دوباره پیدا کردم ‫نمی تونم بمیرم.
‫اما اگه جنازه اش رو پیدا کنن، ‫تو قبرستون میای دیدنم.
‫- چرا مامان بزرگ نباید بویی ببره؟ ‫- اولین نفر اون منو قبر می کنه.
‫تو پرنسس کوچولوی بابایی...
‫همیشه
‫و تا ابد.
‫کل زندگیم آرزو داشتم بابا داشته باشم،
‫اگه برم و هر کاری که می خوای انجام بدم، ‫بابای من میشی؟
‫البته، آرزومون یکیه!
‫ولی باید زندگیتو تغییر بدی!
‫من یه بابای عادی با یه شغل عادی می خوام،
‫که شب ها با هم بشینیم ‫سریال روزهای خوش رو نگاه کنیم.
‫یه بابا می خوام که ازم مراقبت کنه.
‫قول میدم.
‫بهت قول میدم.
‫همیشه و تا ابد.
‫انگشتاتو جمع کردی.
‫جمع نکردم. چی میگی؟
‫بهت قول میدم.
‫چطوری جا به جاش کنم؟ سنگینه.
‫ملحفه واسه همینه.
‫آینهٔ تقدس الهی.
‫در پیدا کردنش ما را یاری ده.
‫- خورشید صبحگاهی. ‫- برایمان دعا کن.
‫- سلامتی بیماری. ‫- در پیدا کردنش ما را یاری ده.
‫- پناهگاه گناهکاران. ‫- برایمان دعا کن.
‫تسلی پریشانی.
‫در پیدا کردنش ما را یاری ده.
‫یاری مسیحیان.
‫برایمان دعا کن.
‫ملکه فرشتگان.
‫برایمان دعا کن.
‫برایمان...
‫جوزپینا.
‫برایمان دعا کن.
‫- جوزپینا. ‫- ممنون.
‫- خیلی ممنون. ‫- لینام.
‫لینا!
‫لینا، نمی فهمی چقدر درد می کشم، ‫قلبم داره هزار تیکه میشه.
‫اومدم تا دوستی و حمایت روحیم رو بهت بدم.
‫چهارده سال پیش رو یادت میاد؟
‫منم از ناپدید شدن ناگهانی ‫شوهرم رنج می کشیدم.
‫خدا رحمتش کنه.
‫نمی فهمی چی می کِشم، ‫قلبم داره تیکه تیکه میشه.
‫باهام حرف بزن، ‫سفرهٔ دلتو باز کن.
‫من تنها کسی ام که می تونه بهت کمک کنه.
‫واسم تعریف کن،
‫چه اتفاقی برای شوهر مهربونت افتاده؟
‫نمیدونم، دونو لینا،
‫داشتیم صحبت می کردیم،
‫و موقع حرف زدن،
‫بهم گفت کنسوئلو.
‫- کنسوئلو؟ ‫- یه زن آمریکای جنوبی دیگه داشت.
‫شوهر من مثل شوهر شما ناپدید نشده، ‫با اون یکی زنش فرار کرده.
‫خیلی خجالت می کشم.
‫خجالت زده ام.
‫چرا خجالت می کشی؟
‫من و شوهرت معاملهٔ خیلی مهمی داشتیم.
‫فکر می کنی خجالت می کشم بگم
‫که حاضرم آدم بکشم تا پیداش کنم؟
- ‫- برایمان دعا کن. ‫
‫برایمان دعا کن.
‫- ای پاکدامن قدرتمند. ‫- در پیدا کردنش ما را یاری ده.
‫- ای پاکدامن بخشنده. ‫- برایمان دعا کن.
‫حواست به زنه باشه، روکو.
‫هر گرگی موقع که نیاز باشه، ‫گله اش رو ترک می کنه.
‫آینهٔ تقدس الهی.
‫برایمان دعا کن.
‫لباس های یقه اسکیت
‫و شالی که عمه آنوچا واست بافته بود ‫رو جمع کردم،
‫همونی که از نخ سیلاست، ‫که قشنگ و گرمه.
‫واست لباس های خوشگل ‫و با کلاس هم گذاشتم،
‫ممکنه بین شمالی ها شوهرت رو پیدا کنی.
‫عمو، محض رضای خدا،
‫در عوض چرا تو نمیری؟
‫کلیسا و اهالی کلیسا مدیریتشون با منه، ‫باید تحویل موادها رو راست و ریس کنم.
‫اما من نمی تونم برم، باید برم سر کار!
‫امکان نداره تنهایی رفته باشه میلان،
‫اون حتی نمی تونه بند کفششو تنهایی ببنده.
‫پس یکی دیگه رو بفرست.
‫وقتی عصبانی شد، بهش قرص بده ‫و آهنگ جرج مایکل بذار.
‫دیدی؟ هیچ کس مثل تو ‫اونو خوب نمی شناسه.
‫مریم مقدس، مادر خداوند، ‫برای ما گناهکاران دعا کن...
‫دونا لینا.
‫پدر آگوستینو، حالتون چطوره؟
‫خونهٔ فرائو که بودید ‫عصبانی به نظر میرسیدید، نگران شدم.
‫می خواید اعتراف کنید؟
‫- باید بهم کمک کنید، پدر. ‫- برای همین اینجا هستم.
‫جوزپینا...
‫زنِ بیچاره، داره زجر می کشه، ‫چه زن متعهد مهربانی!
‫البته، خیلی هم پاکدامنه،
‫دربارهٔ غم و اندوهش چی بهتون گفت؟
‫توی وضعیت بدی قرار گرفتم،
‫نمی تونی چیزی بگم، ‫سوگند دینی خوردم.
‫منم خوب بلدم رازهای بقیه رو به کسی نگم.
‫می خوای شایعه کنم که کثافتکاری می کنی؟
‫پدر، اول کی حرف میزنه؟
‫شما... یا من؟
‫من چیزی نمیدونم.
‫اسم پسری که جدیدا محراب میاد چیه، ‫همونی که اهل کالیاریه؟
‫فرشته کوچیک خوشگلیه، نه؟
‫خدای من.
‫اون زن بیچاره عقلشو از دست داده.
‫اون آپارتمان نفرین شده...
‫کدوم آپارتمان؟
‫- یکی از آپارتمان هاشون. ‫- کدوم؟
‫قسم می خورم نمیدونم.
‫داری راستشو میگی؟
‫خب پس،
‫ببخشید، باید یه چیزی بخورم.
‫- سر میز بشینید. ‫- الان نمی تونم.
‫آبنبات، خوراکی... هرچیزی باشه.
‫چیپس، شکلات، کلوچه...
‫کلوچه.
‫- دستشویی کجاست؟ ‫- اون طرف.
‫[ دردسر در راه است ]
‫ما زن هستیم و زیادیم، ‫از این وضعیت خسته شدیم!
‫جریان چیه؟ فستیوال چی هست؟
‫همرزم ها، این دوستان بی ادب ‫دهاتی های جنوبی هستن.
‫لهجهٔ کالبریایی دارن.
‫خواهران جنوبی بیچاره مون ‫هنوز توی خونه حبس میشن.
‫مردای کالابریایی افتادن به لرزه، ‫چون جادوگرا میزنن نعره!
‫دونا لینا.
‫گرگ گله رو ترک کرده.
‫بیا همراهمون اعتراض کن.
‫برید بیرون!
‫می خواید با چوبِ فمنیست من آشنا بشید؟
‫روز خوش!
‫مردای کالابریایی افتادن به لرزه...
‫بله؟
‫گابریلا، تلفن.
‫آلیشه، میگه فوریه.
‫آلیش، نگرانم کردی.
‫راجع به بابام بگو، چه شکلی بود؟
‫- کجایی؟ ‫- واسم تعریف کن.
‫چطور تونستی عاشقش بشی؟
‫کجایی؟ بهم بگو
‫تو رو خدا، جواب بده مامان.
‫بهت که گفتم، جوون بودم.
‫چرب زبون بود و دل باخته شدم.
‫اما اون جنایتکاره.
‫آره، درسته.
‫ولی بهترین هدیهٔ دنیا رو بهم داد.
‫منو دوست داشت؟
‫حداقل یه ذره؟
‫معلومه که دوستت داشت.
‫آلیش، بگو کجایی تا بیام دنبالت.
‫آلیش؟
‫- گابری چطور... ‫- آره.
‫- کیه؟ ‫- من عمهٔ سالوو فرائو هستم.
‫فکر کنم زنگ خراب شده، ‫میشه در رو باز کنید؟
‫- نمی تونم غریبه ها رو راه بدم. ‫- بی ادب!
‫کمک می خوای، چیچولینا؟
‫بیا، دونا لینا، ‫در همه خونه ها رو میزنیم.
‫دیر یا زود جوزپینای کودن ‫در رو باز می کنه.
‫آسانسور! چیچولینا!
‫ساکت باش وگرنه جوزپینا صدامونو می شنوه ‫و مشکوک میشه.
‫گیر کرده، به نفعمونه، ‫مجبور میشه از پله ها فرار کنه.
‫یا از پنجره بپره.
‫بیا، خدا بهمون کمک می کنه.
‫از طبقهٔ اول شروع می کنیم.
‫لطفا شلیک نکن، من دختر سانتوام.
‫آره، همون چشم های ماری اونو داری،
‫جفتتون حیوون های خونسردی هستین.
‫- اینجا چیکار می کنی؟ ‫- اومدم تمیزکاری کنم.
‫بهش بگو خودم ترتیب سالوو رو میدم، ‫به اون نیازی ندارم.
‫- مامان بزرگم داره میاد بالا! ‫- چی؟
‫- اگه جنازه رو پیدا کنه، ما رو می کشه! ‫- تو آوردیش؟
‫نه، ولی باید عجله کنیم!
‫خدای من، چیکار کنیم؟
‫چطوری قایمش کنیم؟ سنگینه.
‫با این.
‫نمیدونم، زن های زیادی ‫توی ساختمون زندگی می کنن.
‫موهای پف داری داره، مثل مترسک.
‫خودشه، پیداش کردیم.
‫دونا لینا، اینجا چیکار می کنید؟
‫- منو تعقیب می کنید؟ ‫- البته که نه!
‫داشتم رد می شدم و دیدم ‫نفس نفس زنان و با عجله رفتی.
‫- فکر کردم شوهرتو پیدا کردی. ‫- کی میدونه اون کجاست.
‫نه، داشتم آپارتمان رو تمیز می کردم، ‫دیدی یه وقت فامیل ها از جنوب اومدن.
‫واسه مراسم ختم؟
‫سالوو نمرده، با اون یکی زنش فرار کرده.
‫پله ها حسابی خسته ام کرد، ‫یه لیوان آب دستم نمیدی؟
‫داشتم آشغال ها رو می بردم.
‫و آپارتمان تمیز نیست، ‫اگه می فهمیدم...
‫من بهتون آب میدم، خانم.
‫هم سن هستیم، درک می کنم.
‫مرسی
‫جنازه متحرک، سرت به کار خودت باشه!
‫توت عنخ آمون
‫آب خونه تو رو ترجیح می دم.
‫قول می دم چشم هام رو می بندم ‫و به کثیفی خونه ات نگاه نمی کنم.
‫دامیرنو همیشه آدم با کلاسی بود،
‫این ساختمون سبکش رو به خوبی نشون می ده.
‫عجیبه! آسانسور کار می کنه،
‫اونم بعد از این که مثل کوهنوردا، 6طبقه رو بالا اومدم.
‫آسانسور ساختمون همیشه گیر داره.
‫دونا لینا، بیایید تو یه لیوان آب بهتون بدم.
‫باشه، اومدم.
‫ببخشید، آب لوله ست.
‫خونه خیلی شیک و خوشگلیه.
‫- زیباست. ‫- مرسی.
‫خوشگله، شیره؟
‫نه، پلنگه.
‫برو گاراژ، زود باش!
‫- کی توی گاراژ بود؟ ‫- هیچ کس.
‫شوهر من مثل شوهر تو ناپدید شده.
‫کوزیمو مرده.
‫یه زن می تونه این چیزها رو حس کنه.
‫می دونم توی قلبت تاریکی حس می کنی.
‫اگه بفهمم چیزی رو پنهان می کنی،
‫به طوطیم می گه چشمت رو در بیاره.
‫نژاد کثیف و پرنده های وحشی هستن
‫و پرنده من برای اون چشم های زمردیت
‫که خدا برات گذاشته دیوونه می شه.
‫مطمئنی رانندگی بلدی؟
‫ماشین مورد علاقه سالووچو بود.
‫می تونم مثل حرفه ای ها رانندگی کنم.
‫کجا می بریش؟
‫باید برم گالارته و دنبال افراد میشلن باشم.
‫و همون جا میذاریش؟
‫منم باهات میام.
‫باید تنها برم.
‫ممکنه مادربزرگم باز تعقیب کنه.
‫مثل پلنگ می مونی، درست مثل پدرت.
‫اون رو بردار.
‫اگه اوضاع خیط شد، تمام روز می تونی اونجا پیدام کنی.
‫یادت باشه، حسابی مواظب سالووچوی عزیزم باش.
‫قول می دم.
‫باشه.
‫صبر کن.
‫عشقم!
‫قول می دم میارمت خونه
‫و توی مقبره خانوادگی دفنت می کنم،
‫بغل عمه ریتا.
‫بالای قبر پدرت.
‫توی میلان نمی شه ستاره ها رو دید.
‫شهر خودمون آسمون پر از الماسه.
‫پدر خونده ام همیشه بهم می گفت،
‫«ستاره ها چشم های فرشته ها هستن.»
‫ولی اینجا فقط شیطان ها و گناهکارها هستن.
‫هی، کالافریکا!
‫ماشین خوشگلیه! فیات ریتمو نسخه دهاتیه؟
‫دهاتی!
‫چی شده؟
‫نرئو!
‫قانون سوم پیشاهنگی رو بلدید؟
‫بهتون یاد می دم.
‫طرز کار مغز این طوریه.
‫حرف هایی که تو زندگی زدیم و کارهایی که انجام دادیم،
‫چیزهایی که شنیدیم، درس هایی که یاد گرفتیم...
‫ردی به جا می ذارن، جزوی از ما می شن.
‫ولم کن!
‫ولش کن!
‫گورت رو گم کن!
‫محکم زدی!
‫حتی اگه یادمون نیاد،
‫هیچ وقت ازش راحت نمی شیم.
‫روح آدم مثل اسفنج می مونه ‫که همه چیز رو به خودش جذب می کنه،
‫اتفاق های قشنگ و زیبا، اما وحشتناک ها هم جذب می کنه.
‫سانتو، ولش کن خواهش می کنم! ‫نمی بینی داری می کشیش؟
‫کافیه!
‫سانتو، خواهش می کنم ولش کن!
‫ولش کن.
‫التماس می کنم، خواهش می کنم.
‫سانتو، کافیه!
‫خواهش می کنم، ول کن!
‫کشتیش.
‫جوزپینا!
‫تجریبات ما شخصیت ما رو شکل می ده.
‫- شخصیتی که... ‫- جوزپینا!
‫هی، دیوونه.
‫- چیکار می کنی؟ ‫- همه چی روبراهه.
‫کارت شناساییت رو نشون بده.
‫گفتم کارت شناساییت رو نشون بده!
‫ولم کنید! پلیس های خوک صفت!
‫شخصیتی که هیچ وقت دیگه نمی شیم.
‫برامون دعا کن.
‫- آینه تقدس الهی. ‫- برایمان دعا کن.
‫ستاره صبحگاهی...
‫اساسا، همشون با هم در ارتباطه.
‫واقعیت اینه که می تونیم هر چقدر می خواییم تلاش کنیم،
‫می تونیم مخفی بشیم،
‫اما نمی تونیم از گذشته مون فرار کنیم.
‫هرگز.
‫آلیش