‫تقدیر همینه پسرم.
‫چه طور می تونم توضیح بدم؟
‫چیز عجیبیه!
‫درون من و تو و همه نوشته شده.
‫اسمش چیه؟ دی.ان.ای.
‫متوجه هستی؟
‫مثلاً یه قورباغه
‫یه روز صبح با خودش می گه: ‫"گور بابای پریدن، می خوام پرواز کنم."
‫می تونی یه قورباغه پرنده رو تصور کنی؟
‫نه، نمی تونی
‫چون تقدیر قورباغه پریدنه، نه پرواز کردن.
‫و اگه بخواد سعی کنه پرواز کنه؟
‫از بین می ره.
‫بهش می گن دی.ان.ای.
‫- ما همین هستیم. ‫- اما اون برای منه.
‫نه، اون برای کسی نیست، اون آزاده.
‫تقدیرش همینه، ‫دویدن توی جنگل، زوزه کشیدن رو به ماه،
‫پارس کردن و این چیزها.
‫و ما نمی تونیم جلوش رو بگیریم،
‫ما نمی تونیم تقدیر رو توی یه اتاق 4دیواره زندانی کنیم.
‫درسته دختر؟
‫لسی، بیا خونه.
‫یالا، پایین.
‫تقدیر چیز عجیبیه،
‫2هزار ساله داریم تلاش می کنیم ‫درکش کنیم، پیش بینی اش کنیم،
‫اما در واقع توی خون ماست.
‫گوی کریستالی رو فراموش کنید.
‫ما فقط باید تقدیر رو قبول کنیم،
‫چون تقدیر قوانین رو می نویسه.
‫آلیس، یالا!
‫باید بریم وگرنه دیر می رسیم
‫- باز کن! ‫- آره، دارم کوله ام رو حاضر می کنم.
‫از امروز اینجا قوانین جدید داریم، من این کلید رو برمی دارم.
‫- فهمیدی؟ ‫- اومدم.
‫یالا، باز کن!
‫- یالا. ‫- حاضرم.
‫تقدیر سرنوشت ما رو معلوم می کنه.
‫مثل لسی، درسته؟
‫می دوه طرف جنگل؟ با کامیون تصادف می کنه؟
‫یا برمی گرده خونه؟
‫کی می دونه.
‫فقط تقدیر می دونه.
‫مامان، ما یه قراری داشتیم.
‫تمام فداکاری هایی که من این سال ها کردم.
‫حداقل بهم بگو چرا.
‫چون نمی دونم کی هستم.
‫لطفاً با این ادبیات صحبت نکن...
‫تو دختر منی و همین کافیه.
‫نه، دیگه کافی نیست.
‫بگیر.
‫اینم اجازه ات. خوشحالی؟
‫لیست کلاس تغییر کرده؟
‫خیلی خب ممنون.
‫خیلی خب دانش آموزها، شروع کنیم.
‫- آگوستینلی. ‫- اینجا.
‫- آلسی. ‫- اینجا
‫آوسانی.
‫خدایا بالدین!
‫- بارونه. ‫- بارونه کیه دیگه؟
‫آماده
‫آلیس توی تبدیل شوندگان واقعاً جذاب بود!
‫فامیل جدیدت بهت میاد.
‫می دونم.
‫لباس گلدار بهت می اومد.
‫مشکی همیشه مده.
‫چقدر دیگه باید صبر کنیم؟
‫پروردگار زمان رو ساخته و بشر عجله رو.
‫ساعت برادرش رو گرفته.
‫من نگرفتمش. چی؟
‫نه، داشتم می گفتم دامرینو اون ساعت رو
‫در موقعیت های ویژه دستش می کرد.
‫روزی که عدالت راجع به برادرم اجرا بشه،
‫روز خاصیه.
‫باید آقای فریتس رو مجبور کنیم ‫تا به چرندیات اون ها گوش بده؟
‫آقای فریتس خودش باید تصمیم بگیره.
‫اگه آقای فریتس بگه خوک پرواز می کنه، پس پرواز می کنه.
‫من می گم این خوک باید یکی 2درجه بیاد پایین!
‫اتوبوس رسید.
‫بهتره منو جا نگذاری.
‫تو نه، تو باید صبر کنی.
‫چرا؟
‫این جوری تصمیم گرفته شده.
‫باز کن، عوضی پیر!
‫باز کن!
‫خفه شو، اون پدرخوانده ست!
‫اون عوضی ها نباید اینجوری با من رفتار کنن!
‫خوش اومدی.
‫این خیلی خوش مزه ست.
‫طعم اون هایی رو می ده که ‫خاله روزتا برای مهمونی کلیسا درست می کنه.
‫گشنه نیستی؟
‫اشتهام کور شد.
‫بریم ببینیم چی دارن بگن.
‫آقای فریتس چی گفت؟
‫گفت که هیچ کس حق نداره دنبال عدالت باشه
‫تا من شاهد پسرم رو بررسی کنم.
‫گور باباش! می خوام با آقای فریتس صحبت کنم!
‫من الان نماینده خانواده هستم.
‫- تو؟ ‫- من.
‫برادرت همیشه می گفت ‫که پسر عموت ماریوچیو از تو باهوش تره.
‫ولی ماریوچیو از وقتی گلوله خورده به سرش
‫نصف مغزش و از دست داده!
‫دقیقاً.
‫بریم، روکو.
‫- ممنون مامان. ‫- صبر کن، ما که حیوون نیستیم.
‫برات یه تکه می بُرم.
‫غذای اینجا باعث می شه یه آدم گرسنه هم چیزی نخوره.
‫می خواستم یه چیزی ازت بپرسم،
‫پسر دوست داشتنی من، فرشته کوچولوی مامان.
‫شبی که دامرینو ناپدید شد، تو با یه زن بودی.
‫- اسمش چی بود؟ ‫- کلوپاترا.
‫کلوپاترا...
‫اسم خوبیه برای یه کارمند کلوپ ـه.
‫چی شد؟ اشتهات کور شد؟
‫نه، این پروولا خیلی خاصه، ‫برای پپینوـه، درسته؟
‫من از زمان تولد یا حتی قبلش تو رو می شناسم.
‫واقعاً فکر کردی می تونی منو گول بزنی؟
‫- مادر خودت رو؟ ‫- چی داری می گی مامان؟
‫اون شب با یه زنی بودی، این درسته...
‫ولی اسمش جوزپینا بود.
‫زن دامرینو.
‫یارو اومد خونه و تو رو دید...
‫و تو هم کشتیش.
‫مامان، چی داری می گی؟
‫عوضی! تو داری خانواده ات رو ‫به خاطر تفریح زیر سوال می بری!
‫من می تونم همه چیزو درست کنم.
‫تنها چیزی که باید درست کنی، ‫شاهدت کلوپاتراست!
‫کالابریا به پر و پای من پیچیده ‫و من کاری نمی تونم بکنم، فهمیدی؟
‫ولی بین چهار تا دیوار گیر افتادم!
‫حالا یه دلیل برای رفتن داری.
‫خدایا...
‫اینجا خدایی نیست، فقط منم.
‫و بهتره دعا کنی شاهدت ‫زنده بمونه چون در غیر این صورت،
‫این چاقو کله ات رو مثل یه بره باز می کنه!
‫تا امشب وقت داری همه چیزو درست کنی.
‫حالا بگو کلوپاترا رو کجا می تونیم پیدا کنیم.
‫چی گفت؟
‫اون توی یه کلوپ کار می کنه ولی شب باز می کنه.
‫و امشب می ریم ببینمش، همه با هم.
‫ما دو نفر توی رجیو داریم،
‫افراد قابل اطمینان.
‫اگه این داستان حقیقت نداشته باشه،
‫بهت قول می دم کار سریع و تمیز انجام بشه.
‫و زیاد هم اذیت نشه.
‫و یهو، بوم!
‫در باز شد، نوز اومد پایین ‫ولی اون مثل یه ستاره می درخشید.
‫- می خوای بیای؟ ‫- مهمونی؟
‫آره، مهمونی. موسیقی، بچه های مدرسه، غذا...
‫هیچ کاراته بازی با موندن توی خونه، کاراته بازی نمی کنه.
‫باید آرزو کنی جای من بودی دختر.
‫یالا، این ها لیاقت ما رو ندارن.
‫جیمبو، صبر کن!
‫بیخیال، صبر کن.
‫جاماتئو، یه تلفن داری.
‫بارونه ست.
‫دیگه با اون پاک کن بازی نکنید!
‫- الو؟ ‫- آلیش، عزیزم.
‫- سانتو؟ ‫- بابا.
‫تکون بخور، آمبولانس منتظره، تاکسی نیست!
‫فقط یه لحظه، دارم با دخترم حرف می زنم!
‫آمبولانس، آسیب دیدی؟
‫چیزی نیست. باید کمکم کنی.
‫تو تنها کسی هستی که بهش اعتماد دارم.
‫زنجیر دندون معلق کوسه رو یادته؟
‫یه کاغذ خودکار بردار.
‫علی، همه چیز مرتبه؟
‫با این پول حتی نمی شه بنزین زد.
‫ولی اگه باهام دوست بشی شاید...
‫جانم؟
‫فقط قبول کن و دو ساعت بعد ‫توی دومو داری عکس می گیری.
‫- می خوای باز دعوا کنی؟ ‫- اینجوری مساوی می شیم.
‫این دیگه چیه جاماتئو؟
‫بارونه ، فهمیدی؟
‫باید چیکار کنیم؟
‫من نرئو فرائو هستم!
‫و اون ها نمی تونن منو اینجوری بپیچونن!
‫من هنوز برادر بزرگ تر سالوو هستم
‫و الان که اون مُرده، ‫من رئیس خانواده هستم!
‫و الان بهشون می فهمونم.
‫بهشون می فهمونم.
‫اسکوپا! گور بابات!
‫خفه شو، من هیچی نمی فهمم!
‫صبر کن نرئو، ما یه راهی پیدا می کنیم.
‫الو؟ دون فرائو؟
‫بفرمایید پدرخوانده.
‫یک لحظه.
‫الو؟
‫بله.
‫چیچیو، فرانکو، جنس ها رو بگذارید کنار! دخلتون رو میارم!
‫اسمش کلوپاتراـه، اون یه...
‫اون یه کارمند کلوپ ـه نرئو. ‫امشب همه با هم می ریم.
‫یه کاغذ و خودکار بردار.
‫کجا می ری؟
‫بانو روزاری، حفاظت از شما واجبه.
‫لطفاً بهم کمک کنید فرار کنم، ‫منو از دردسری که ساختم بکشید بیرون.
‫بانو روزاری...
‫منو ببر اینجا، منتظرم باش... ‫خودت رو جمع کن.
‫سلام، من دوست کلوپاترا هستم.
‫- می دونی کجاست؟ ‫- توی اتاق بوتاکس.
‫بوتاکس چیه؟
‫عزیزم، اتاق بوتاکس، ‫آخر راهرو، سمت چپ.
‫باید با کلوپاترا حرف بزنم.
‫با کلوپاترا چیکار داری؟
‫من دختر سانتو هستم، کمکش رو لازم دارم.
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫تو کلوپاترایی؟
‫جورج مایکل.
‫چه اسم قشنگی.
‫تو خیلی زیبایی.
‫- باید بگم که همراهش بودم؟ ‫- دقیقاً.
‫شما دوستید درسته؟
‫دوست...
‫خیلی خب، انجامش می دم.
‫- ولی به پدر عوضی ات بگو تمومه. ‫- باشه بهش می گم.
‫نه عزیزم، اینجوری خیلی راحته.
‫تو اینجا هرچیزی پیدا می کنی ‫ولی هر چیزی هزینه ای داره.
‫شهادت ده میلیونه، بدون مالیات.
‫- ده میلیون؟ ‫- و سریع.
‫می تونم بهت وقت بدم ولی دو تا آدم
‫اون بیرون هستن که خیلی دوست ‫دارم با کلوپاترا حرف بزنم.
‫نه، نباید حرف بزنن لطفاً.
‫خب؟
‫- باید بریم. ‫- یه لحظه.
‫ده میلیون لازم دارم.
‫کلید های ماشینش رو هم می ده بهش.
‫کلوپاترا اینجا نیست، برید بیرون.
‫داره سر به سرمون می گذاره، تکون بخور.
‫اینجا نیست؟
‫گفتم اینجاست.
‫می خوای ببینی کی گنده تره؟
‫بیا بریم بیرون، یالا.
‫دستت.
‫بیا، دون کارمینه، یکی بخور.
‫نه ممنون.
‫داری کوکی من رو رد می کنی؟
‫متاسفم دونا لینا، اشتهام کور شد.
‫مطمئنی؟ این توهین آشکاره.
‫خفه شو!
‫نمی خوام از این کوکی ها سوء استفاده بشه.
‫- نونا. ‫- چی می خوای؟
‫کمک می خوام، ده میلیون برای پدر می خوام.
‫چه دختر زیبایی، دختر سانتو ماریا.
‫چی می خوای؟
‫چیزی نمی خوای درسته آلیش؟
‫مادرش میلیون ها بار گفت ‫که نمی تونه دیگه بیاد اینجا.
‫ما نمی تونیم کاری برات کنیم، خودت حلش کن.
‫اون دختر دیگه عضوی از خانواده ی ما نیست.
‫و امشب خواهیم دید
‫که باید با پدرت چیکار کنیم.
‫باز برگشتی؟
‫روکو.
‫می دونی پدرم فقط به تو اعتماد داره درسته؟
‫اشتباه می کنه، نباید به کسی اعتماد کنه.
‫اون هایی که سرشون به کار خودشون نیست،
‫دنبال دردسر بزرگ می گردن.
‫لطفاً.
‫یه وکیل هست که به پدرت بدهکاره، برو سراغ اون.
‫اون آدم خوبیه ولی عاشق برفه و دوست نداره پول بده.
‫پدرت بهش سخت نمی گیره ‫چون بهش بلیت بازی آث میلان رو داده.
‫- با من میای؟ ‫- نه، نمی تونم همچین کاری کنم.
‫اون همون عوضی مدرسه ست؟ دوستته؟
‫جاماتئو، پول رو گرفتی یا نه؟
‫اسم من جاماتئو نیست.
‫عزیزم بخند، تولدته.
‫بعد این یارو خسیس تخفیف خواست،
‫بعد از شاهکار طلاقی که براش گرفتم!
‫پس من بهش گفتم، اگه فراری می خوای،
‫بعداً شکایت نکن که چقدر پول بنزین اش زیاده!
‫- چیه؟ ‫- چند نفر دنبالت هستند.
‫- از سرگرم کننده ها هستن. ‫- بازم سرگرم کننده؟
‫این خونه تبدیل شده به ‫سرزمین اسباب بازی! یه کم دیگه می بینمتون.
‫بچه ها، متأسفم، اما دیگه سرگرمی تموم شده.
‫یه سورپرایز از طرف یه دوست برای دخترت.
‫- از طرف کی؟ ‫- سانتو بارونه.
‫- چی می خواد؟ ‫- پول، حالا.
‫پس بهش بگو بیاد مذاکره، نه اینکه 2تا نوچه بفرسته
‫- من... ‫- من برام مهم نیست تو کی هستی!
‫به سانتو بگو تمومش کنه. حالا از خونه من برید بیرون.
‫خیال می کنه یه دختر کوچک می تونه به من فشار بیاره!
‫من یه دختر کوچک نیستم.
‫من آلیش بارونه هستم، حالا پول رو بده عوضی!
‫یا چی؟ می زنی زیر گریه؟
‫اینجا به همه می گم چه آدم آشغالی هستی!
‫این درست نیست و بارونه اینو می دونه.
‫خیلی بد شد که من اینجام و پدرم نیست.
‫عزیزم، همه چیز روبراهه؟
‫گردنبندت رو بده.
‫چی؟
‫گفتم گردنبندت رو بده!
‫"حالا پول من رو بده عوضی!"
‫معرکه بودی! واقعاً!
‫سگ لعنتی... بهش شلیک می کنم.
‫فراموشش کن، تقدیرش نبود.
‫اون گناهکارها رو منتظر بگذار.
‫در حضور محاکمه کنندگان، پسر عمو فرائوها،
‫من سمت قضاوت رو به دون کارمینه می دم.
‫عزیزم...
‫باید یه پاسخ دقیق بهمون بدی
‫چون من یه سئوال دقیق ازت پرسیدم.
‫و خوش ندارم
‫سئوالم رو تکرار کنم.
‫این دختر داره وقت ما ‫رو تلف می کنه، می تونم حرف بزنم؟
‫اگه اون با سانتو بارونه بوده باشه،
‫باید ثابت کنه.
‫از اینجا برو بیرون!
‫فقط چیزی که نیاز داریم یه کارمند کلوپ دیگه.
‫عجله کن عزیزم، باید برگردیم پیش بقیه.
‫این مسخره بازی کافیه.
‫حرف بزن!
‫اون شب توی ماشین بهم داد.
‫بده بهم.
‫- این برای پسرمه، همه می دونن. ‫- اون با سانتو بوده.
‫مدرک داره.
‫این مدرک نیست.
‫نه، این مدرک نیست،
‫چون کلوپاترا از تو پول گرفته.
‫من؟
‫دون کارمینه، من تمام روز با شما بودم.
‫وقتی دستگیر شده،
‫سانتو این گردنبند رو داشته یا نه؟
‫چون اگه داشته، این کارمند دروغ گفته.
‫دون کارمینه،
‫این روزنامه ی روز دستگیری شه.
‫بریم، مهمونی تموم شده.
‫این یه نقشه ست برای پوشوندن قتل برادرم!
‫دون کارمینه!
‫اون ساعت رو باز کن.
‫تو حتی لیاقت نداری کفش برادرت رو پات کنی!
‫آروم، حالا نه وقتشه نه جاش.
‫بریم، زود باش!
‫تو نمی تونی منو گول بزنی.
‫چی می خوای؟
‫شب دستگیری با سانتو بودی؟
‫آره، گفتم که!
‫این کثافت داره دروغ می گه.
‫نمی تونی نقش یه پیشاهنگ رو بازی کنی.
‫کجا داری می ری؟
‫خیلی از کلوپ من خوشت اومده عوضی.
‫روغن مو.
‫اگه بفهمن، من چیکار کنم؟
‫دخترم عالی عمل کرد، همه چیز رو درست کرد.
‫اما تو باید آروم باشی جوزپینا.
‫متوجه ای؟
‫هراس بدترین مشاوره.
‫برای تو راحته، ‫من کسی هستم که فامیل روش کلید کردن!
‫به نظر کودن میان، اما خیلی شیطانی هستن، مثل کوسه.
‫نمی دونستم مهمونی دوست داری
‫چون منو نمی شناختی.
‫اما حالا یه کم بیشتر می دونم بارونه.
‫خیال کردم تو یه بازنده ای.
‫به جاش...
‫به جاش؟
‫که فکر کنید همه چیز داره خوب پیش می ره،
‫که حتی برای شما هم شرایط می تونه تغییر کنه.
‫اما واقعیت اینه که شرایط قرار نیست تغییر کنه.
‫هرگز.
‫اگه یه قورباغه باشی، نمی تونی پرواز کنی.
‫دی.ان.ای همینه، درسته؟
‫و هر جور بخوای می تونی باهاش بجنگی، اما فایده نداره
‫وقتی تقدیر یه تصمیمی می گیره،
‫به هر حال اون عملی می شه.
‫از ته دل، هممون می دونیم چه طوری قراره پیش بره.
‫بابا، لسی برگشته خونه!
‫دیر یا زود،
‫لسی برمی گرده خونه.