‫توپ یا خوراکی؟
‫یالا «براو». انتخاب کن.
‫احمقانه ست.
‫آره، براو. ارباب سرنوشت خودت باش.
‫بازم ارباب سرنوشتش نیست.
‫- براو توپ رو انتخاب کرد. ‫- آره...
‫اما از بین 2تا گزینه ای که تو بهش دادی.
‫هوم.
‫- می شه یه قهوه بهم بدید؟ ‫- نه، داریم تعطیل می کنیم.
‫خواهش می کنم، فقط 5دقیقه.
‫من دیگه باید برم،
‫چون یه کاری دارم.
‫- فردا می بینمت، «فوز». ‫- تو بی نظیری.
‫بیا بریم، براو.
‫بچه نازیه.
‫نه، براو! براو.
‫بفرمائید.
‫دیگه آخر روزه، پس خیلی سخت نگیرید.
‫نرو.
‫باید آشپزخونه رو ببندم.
‫یه لحظه، الآن میام.
‫چرا 17تماس بی پاسخ از طرف تو داشتم؟
‫- پیام های صوتیم رو گوش دادی؟ ‫- کسی پیام های صوتیش رو گوش نمی ده.
‫چه خبره؟
‫چرا یه بچه اینجاست؟
‫آره واقعاً!
‫قهوه لازمم!
‫بهش دست نزن.
‫عجیب ترین 24ساعت ممکن رو داشتم، ریتس. ‫(ریتس = ریتا)
‫شیر تو شیر بود.
‫پر چرب یا بدون چربی؟
‫ریتس؟
‫ریتس؟ ریتا!
‫- بهت گفتم بهش دست نزن. ‫- چی...
‫فکر خوبی نبود.
‫می دونی چیه، ریتس؟
‫خودم از پسش برمیام. تو برو خونه.
‫می خوای ببرمش بیرون بگردونمش؟
‫تو می تونی بری حموم، یه چرتی بزنی.
‫فکر خوبی نیست.
‫ما با هم دیگه خوش می گذرونیم، مگه نه؟
‫آره! آره، همین کار رو می کنیم.
‫بیا یه خرده با خاله ریتا خوش بگذرون.
‫خوبه قبل از به دنیا اومدنِ بچه ام ‫کمی تمرین داشته باشم.
‫چی؟
‫بچه ام رو بهم بسپار، خیالت راحت.
‫این بچۀ من نیست، ریتا.
‫- خیلی خب! ‫- نه، اینجوری نگو «خیلی خب».
‫بچه من نیست.
‫خب... هست دیگه.
‫حالت خوبه؟
‫اگه برات سخته،
‫اصلاً شرم آور نیست که اعتراف کنی.
‫- ما هممون حمایتت می کنیم. ‫- کافیه، بس کن، بس کن، کافیه!
‫این بچه من نیست.
‫اصلاً خنده دار نیست، تش. ‫(تش = ناتاشا)
‫نه، می دونم خنده دار نیست.
‫- می خوای زنگ بزنم یکی بیاد؟ ‫- نه، چون من زنگ زدم تو بیای!
‫منظورم این بود که مثلاً...
‫ادامه بده.
‫ادامه بده، بگو دیگه. عصبانی نیستم.
‫باید زنگ بزنی خواهرت.
‫آخیش. گفتی راحت شدی.
‫به نظرم الآن توی این شرایط ‫بابی شخص مناسبیه که بیاد اینجا.
‫حله. اما نظر من این نیست.
‫خیلی خب، می ریم پیاده روی.
‫باید دوش بگیری.
‫نه، ریتا. خطرناکه!
‫- بچه رو بده من. ‫- هر بار پای خودم رو...
‫- به مسخره بازی های تو باز می کنم. ‫- بچه رو بده من.
‫- منو با یه وضع داغون می کشونی اینجا...
‫- و بعدش کمکم رو نمی خوای. ‫- ریتا، بچه رو بده من.
‫شاید متوجه نشده باشی اما...
‫- خودمم خیلی درگیرم. ‫- ریتا، بچه رو بده من.
‫- ریتا، بچه رو... ‫- دیوونه بازی در نیار.
‫بچه کوفتی رو بده من!
‫ریتس، بابت تمام این اتفاقات، شرمنده.
‫نمی دونم چرا از کوره در رفتم. ‫فکر کنم به خاطرِ... می دونی؟
‫به خاطر اینه که حالم خوبه. ‫زده به سرم، اما حالم خوبه!
‫- شاید بهتر باشه... ‫- ببخشید.
‫می گه جمعه وقتت خالیه...
‫تا پیتزا و نوشیدنی بخوریم؟
‫هوی، برو برای خودت دوست صمیمی پیدا کن.
‫گوش کن، زنگ می زنم بابی. قول می دم.
‫می دونی چیه؟
‫همین جا منتظر می مونم تا اون بیاد.
‫خداییش نمی شه بری رد کارِت؟
‫باشه.
‫آره.
‫داری سر به سرم می ذاری؟
‫- مگز. ‫- سلام.
‫مگز. یه سئوال احمقانه ازت دارم.
‫من که بچه ندارم؟ دارم؟
‫- مگز. ‫- خیال کردم زنگ زدی عذرخواهی کنی.
‫- چی؟ ‫- برای شب کارت بازی.
‫- جمعه! که عوضی بازی در آوردی. ‫- آره! شب کارت بازی.
‫شب کارت بازی بچه نداشتم، مگه نه؟
‫چون من بچه ندارم. مگه نه؟
‫مگز؟
‫امروز واقعاً وقت برای کارهای عجیبِ تو ندارم.
‫ببین، من بعداً می خوام برم پارک.
‫اگه می خوای اونو بخوابونیش...
‫می تونیم یه ساعت دیگه همدیگه رو ببینیم.
‫تش؟
‫ناتاشا؟
‫هم من می دونم مامانت نیستم...
‫هم تو می دونی که مامانت نیستم.
‫نمی دونم این بازی ای که در آوردی چیه،
‫ولی من بازی نمی کنم.
‫نمی ذارم با مغزِ من بازی کنی.
‫خیلی خب.
‫بذار یه نگاه بندازیم.
‫مگه چند تا «لیدیا مکنیش ویلکاکس» ‫می تونه توی «بکسهیل» باشه؟
‫آره!
‫وقت خونه رفتنه، کثافتِ فسقلی!
‫نوزادِ فوق العاده ایه.
‫نوزادها محشرن!
‫- من... ‫- قبل از اینکه وارد چارچوب های...
‫مفاهیم سازماندهی شده بشن،
‫دنیا رو در قالبِ داده ای خام تجربه می کنن.
‫آگاهی در خالص ترین حالتِ ممکن!
‫- من... ‫- این نوزاد الان داره قشنگ...
‫با «هوشیاریِ جهانی» ارتباط برقرار می کنه.
‫- سرش رو بو کردی؟ ‫- آره.
‫بهترین بوی دنیاست.
‫- باید بوش کنی. ‫- کردم! ممنون.
‫آهای براو! نه پسر!
‫رفیق، از این کارها نداشتیم ها!
‫براو.
‫براو، پسر!
‫واقعاً شرمنده. ‫معمولاً عاشق نوزادهاست.
‫براو، بیا اینجا.
‫بیا براو. ‫توپ رو بگیر.
‫توپ رو بگیر، براو.
‫برو... ‫آره، آفرین!
‫من دوستِ لیدیا هستم.
‫آره، امروز صبح بهمون خبر دادن.
‫لیدیا یه امپراتور بود. روحش شاد و قدرتمند!
‫من ترفیع گرفتم ‫ولی راستش مدیریت خیلی کار کوفتیه.
‫حس می کنم الان خودم بخشی از مشکلم. ‫می دونی؟
‫خیلی خب. دنبال خانواده اش هستم.
‫یه چیزی از لیدیا دستمه که باید پسشون بدم.
‫اون خیلی با خانواده اش حرف نمی زد.
‫آره، اونا خیلی نژادپرست بودن.
‫خیلی خب، شریک زندگی چی؟
‫نه، اون با کتاب هاش ازدواج کرده بود.
‫کارم واقعاً ضروریه. دنبال یه نفر می گردم،
‫هر کسی... یعنی سریعاً!
‫بچه ات پی پی کرده.
‫اتاق رختکن اون پشته.
‫خب، من که نمی تونم. حتی پوشک هم ندارم.
‫من یه دونه اضافی دارم.
‫ببینم.
‫قاعده اش چیه؟
‫می تونم پوشکت رو عوض کنم؟
‫خیلی خب، فکر کنم یه جوری بهم می فهمونی.
‫خیلی خب.
‫اشکالی نداره؟
‫مسخره بازی در نمیاری که؟
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، به دنیای جنسیت زده خوش اومدی.
‫اه!
‫آه! اه! اوه.
‫اه، اه، اه.
‫اه، اه، اوه...
‫خب، اگه فکر می کنی خیلی خنده داره پس خودت بکن.
‫اون فقط یه بچه ـست. ‫اون فقط یه بچه ـست.
‫همه چی مرتبه؟
‫بچۀ خواهرم...
‫تقریباً روزی 25بار باید عوض بشه.
‫آره! اون یه ماشینِ پی پی کننده واقعیه.
‫من قبلاً هم پوشک بچه عوض کردم.
‫می دونی، خواهرزاده من هم ‫وقتی به دنیا اومد، خیلی پوستش سفید بود.
‫پیش میاد.
‫بفرما.
‫آره، آره.
‫آهای براو.
‫توله که بوده مادرش طردش کرده،
‫برای همین مشکلات استرس جدایی شدیدی داره.
‫می ترسی ولت کنم برم، آره؟
‫نه براو، هرگز این کار رو نمی کنم.
‫بیا... توپ. توپ رو بگیر.
‫آره، آخرین باری که لیدیا رو دیدم، حدود 1ماه پیش بود...
‫قبل از اینکه اون اتفاق مسخره بیفته.
‫چه اتفاق مسخره ای؟
‫کیک کوکی پرید توی گلوی یه مشتری و مُرد.
‫لیدیا جسدش رو دید. بدجوری شوکه شد.
‫دیگه سرِ کار نمی اومد،
‫جواب تلفن هاش رو نمی داد،
‫تمام دوست هاش رو ترک کرد.
‫بعدش هم که اون...
‫لعنتی!
‫خب، می دونی دیگه.
‫هنوز پی پی روی دستت هست. می دونی؟
‫عه، همین لباس نوزاد رو پوشیده.
‫عجب!
‫- بچه لیدیا نبوده. ‫- جانم؟
‫چرا بهم نگفتی اون زنه بچه داشته؟
‫نمی دونم... یادم رفت!
‫عه.
‫- چه خبرا؟ ‫- اون بچه چی؟
‫همون بچه ایه که توی دوربین مدار بسته بود؟
‫بجنب، فوز. باید یادت بیاد.
‫شرمنده، کمکی از دستم برنمیاد.
‫چرا، برمیاد.
‫گوش کن... اون زنه با یه بچه اومده، مگه نه؟
‫گمون کنم.
‫یعنی چی که «گمون کنم»؟
‫الآن توی ویدئو دیدیمش.
‫همون لباس نوزاد رو پوشیده بود.
‫ببخشید، ملکه. دستگاه آسیاب داره صدام می کنه.
‫- نه، صبر کن... ‫- براو؟
‫براو؟
‫ببینم، رفیق فابریک من کو؟
‫براو؟
‫براو!
‫لعنتی!
‫براو!
‫براو.
‫شرمنده.
‫یه دفعه ای پرید وسط.
‫خیلی کار داغونی بود.
‫نمی شه که زِرتی یه سگ رو بکشی.
‫با چند نفر این کار رو کردی؟
‫خودت رو جمع و جور کن! اون فقط یه بچه ست.
‫مسخره بازی در نیار. جدی می گم.
‫فقط چون می خوام ساکت نگهت دارم، بهت غذا می دم.
‫یه موقع فکر نکنی خبریه.
‫نظرت چیه؟ باید بیشتر توش سیر می ریختم؟
‫نه، درست می گی.
‫مامان. مامان.
‫مامان...
‫الو؟
‫تویی، ناتاشا؟
‫ناتاشا؟
‫چه غلطی دارم می کنم؟
‫چیزی نیست.
‫بیا برگردیم توی ماشین.
‫نباید ولت می کردم.
‫شرمنده. چیزی نیست. چیزی نیست.
‫گمون کنم باید یه صحبتی با هم داشته باشیم.