‫
‫ آره، داریم میایم، دختر.
‫ چرا بهم نگفته بودی که سیاره ات ‫ انقد معرکه اس ؟
‫ - به این گلا چی می گین؟ ‫ - ووهـو! یالا!
‫ تا پیش زیتا باهات مسابقه میدم!
‫ - اینجا رویاییه! ‫ - همه جا غذا هست!
‫ دامپزشک بهمون کمک کرد. ‫ چرا اون نمی تونه بهش کمک کنه؟
‫تو از زیست شناسی اونا سر در نمیاری. ‫چجوری قراره نجاتش بدیم؟
‫فیزیولوژی شون شبیه همه، ‫و دی ان ای شون یکیه.
‫حالا خواهش می کنم، ‫داره وقتش تموم میشه.
‫اگه می خوایم جونشو نجات بدیم ‫به کمکت احتیاج دارم.
‫خب، با رینگرلاکتات شروع می کنیم.
‫- باشه. خوبه. ‫- محلول پنج درصد گلوکز تو آب.
‫آره، باشه. ‫یالا.
‫خب سلام علیک، کاپیتان آدامز.
‫می بینم که اینجا مخفی می شدی.
‫من می شناسمت؟
‫کاپیتان اسلایمو ام.
‫همون کسی ام که دنبالت بوده،
‫فقط 20 سال جوون تر، ‫و خیلی اسلایمی تر شدم.
‫اون یه شلیک هشداردهنده بود.
‫حالا، اگه نمی خوای با اسلایم ‫از بین ببرمت،
‫بهت پیشنهاد می کنم بهم بگی ‫که داری چیکار می کنی.
‫فقط...
‫اومدم از جاهای تماشایی دیدن کنم.
‫واقعا؟ ‫خب هی، عجب منظره ای داره.
‫ارتفاعش هم زیاده.
‫هی! ‫هیچکس با انسان من در نمیوفته.
‫اوه نه، حق نداری!
‫هیا!
‫پسر، خوشحالم که دوباره می بینمت.
‫اگه زیتا رو زود برنگردونیم پیش خانواده اش، ‫شاید زنده نمونه.
‫باید راهی پیدا کنیم ‫تا پیامی بفرستیم.
‫همه ی ارتباط هایی که ‫زیر نظر داشتم...
‫روی محل فرود جریان دارن.
‫ما اونجا سفینه اش رو پیدا کردیم.
‫تو جنگل.
‫همه بچه هامونو گرفتن.
‫وقتشه که این سگ ابر زوزه اش ‫رو رها کنه.
‫بچه ها! ما آزاد شدیم!
‫- بجنبین! ‫- خیلی خب، برو.
‫چه اتفاقی داره میوفته؟ ‫جریان چیه؟
‫همه چی از کار افتاده. ‫کارمون تمومه.
‫خب، یه دکمه ای رو بزن!
‫بویا!
‫اومدیم فراری تون بدیم.
‫زیتا، جایی قایم شدی؟
‫اون کجا رفت؟ ‫هگیس؟
‫آره، دیگه دیره. ‫سعی می کنم دختره رو پیدا کنم.
‫ نشونه های حیاتی زیتا دارن کم میشن. ‫ باید فوراً ببریمش یه جای امن.
‫ هرکاری که می کنی، ‫ فقط زنده نگهش دار.
‫دارن زی رو از اینجا می برن بیرون. ‫باید عجله کنیم.
‫- اینجا! ‫- بچه ها، یه مشکل دیگه داریم.
‫نگهبانا، دارن از هر دو طرف میان.
‫اونا وقت نامناسبی رو انتخاب کردن ‫که با این توله در بیوفتن.
‫قند خونم بدجور پایین اومده.
‫خیلی خب، تو اون دوتا رو بردار. ‫من چمپ رو پیدا می کنم و می ریم دنبال زی.
‫چمپ!
‫- چمپ! ‫- هگیس!
‫انقد سرم داد نزن. ‫داری سرمو درد میاری.
‫کجایی، رفیق کوچولو؟
‫ من تو ذهنتم!
‫میخوان زی رو از ‫یه خروجی مخفی ببرن بیرون.
‫ راهنماییت می کنم، ‫ ولی باید زود بیای اینجا.
‫سلام. من خوراکم سریع بودنه.
‫چی شده، چمپ؟
‫نمیگم که دنبال دردسر می گردم، ولی...
‫انگار دردسر ما رو پیدا کرده.
‫من هواتو دارم، داداش.
‫منم هواتو دارم، آبجی. ‫بیا دخل شونو بیاریم.
‫تا حالا یه توله ‫به شکل توپ بولینگ دیده بودین؟
‫بویا!
‫تو راهروی شماره پنج ‫درخواست تمیزکاری دارم.
‫ووهـو!
‫چه شلیکی!
‫اوه، آره! درسته. ‫کار تیمی رویا رو عملی می کنه.
‫اوه، آره که همینطوره.
‫ اوتیس!
‫اوه. ‫صداتو کمتر کن، داداش.
‫قضیه ضروریه.
‫چمپ داره میره دنبال زی. ‫احتیاج به کمک داره.
‫ تو باید انسان ها رو پیدا کنی.
‫تا جایی که می تونی ‫زودتر بیا در خروجی مخفی پیش مون.
‫صبر کن.
‫بوی انسان هامون به دماغم می خوره.
‫من بوی اِما رو هرجایی می شناسم.
‫دارم صدای پا می شنوم. ‫دنبالم بیا.
‫ای بابا!
‫دیگه از این حقه بازی ها خسته شدم!
‫هی، مراقب باشین. ‫اون حساسه.
‫این طرف.
‫اینجا، این طرف.
‫بالاخره. ‫بیا از اینجا...
‫وایسا!
‫تو هرگز نباید میومدی اینجا.
‫- کمک لازم داری، داداش؟ ‫- بچه ها!
‫تیم رویایی از راه رسیده.
‫بویا!
‫نمی خوام که همه کِیفش واسه تو باشه.
‫اوه، ببینین! ‫آدم بدا می خوان بازی کنن.
‫آره. تا حدودی دلم واسه احمق ها می سوزه.
‫ابر سگ ها!
‫حال زیتا خیلی خوب نیست.
‫باید سریع ببریمش خونه ‫پیش خانواده اش.
‫فقط اونا می دونن چطور نجاتش بدن.
‫از پسش برمیایم.
‫هنوزم واسه این کار دیر نشده، ‫ولی باید عجله کنیم.
‫باید همین الان زیتا رو از اینجا ببریم.
‫بریم. از این طرف!
‫هیچی نمی تونه کاپیتان اسلایمو رو شکست بده.
‫یالا، یالا!
‫دقیقا می دونم کجا دارن میرن.
‫فوراً نیاز به نیروی پشتیبانی دارم. ‫هلی کوپتر رو بیارین.
‫اون چیکار می کنه؟
‫منو یادت میاد، کلانتر؟
‫قانون این طرفا منم.
‫و منم همون خوشخویی حرفه ای که ‫تو بهم نشون دادی رو نشونت میدم.
‫یالا. یالا.
‫راکو؟
‫اسمم کاپیتان اسلایموئه.
‫کاپیتان اسلایم...
‫صبر کن ببینم...
‫اسم خودتو...
‫کاپیتان... ‫نه... نه...
‫نذاشتی "وقت اسلایمه" یا...
‫یا "آپتیموس اسلایم"؟ ‫اسمتو گذاشتی کاپـ...
‫می دونی که چی میگن، راکو: ‫"اسلایم...
‫اسلایم سودی نداره".
‫اوه، خدایا.
‫خیلی خب، کاپیتان اسلایمو. ‫روت رو برگردون، تو بازداشتی.
‫هرچی که بگی...
‫با اسلایم می تونه و ساکت خواهد شد.
‫عمراً از این کارت قسر در بری.
‫از ماشین بیاین بیرون... ‫بچه ها؟
‫- سورپرایز. ‫- سلام.
‫نه!
‫- اوه! زده به سرت؟ ‫- نه!
‫چه مرگته؟
‫- لباسم! ‫- پیش خودت چی فکر می کنی؟
‫این حال بهم زنه!
‫الان همه چی به شما بستگی داره، ابر سگ ها.
‫خدا به همراهتون.
‫خب، با خودم گفتیم ‫اگه بتونیم زیتا رو برگردونیم پیش محفظه،
‫تو می تونی اونجا پیغامی ارسال کنی.
‫چرا من؟ ‫من که زبون شون رو بلد نیستم.
‫ولی تو کارشناس بیگانه ها هستی!
‫ببینین، من تمام سعیم رو می کنم ‫ولی...
‫من تا همین چند روز پیش ‫اصلا بیگانه ای ندیده بودم.
‫عالیه، پس یه مترجم لازم داریم.
‫آره، یه مترجم عالی میشه، آره.
‫- سلام. ‫- هی، سلام مامان.
‫- کجایی؟ گفتی که زنگ میزنی. ‫- نه... ببخشید.
‫- در این مورد باهم حرف زده بودیم. ‫- آره، می دونم که گفتم زنگ میزنم، ولی...
‫- همش داری از این کارها می کنی. ‫- مامان، لطفا فقط...
‫- بری رو بیدار کن و بیارش اینجا. ‫- تو که می دونی برنامه اون چطوریه.
‫آره، می دونم که تمرینات خوابش رو بهم میزنه، ‫ولی بهم اعتماد کن، ارزشش رو داره!
‫ یه توضیح بهم بدهکاری.
‫چون فقط اون می تونه ‫به زبون بیگانه ها حرف بزنه.
‫ این به نظر دیوونگی میاد، جیکوب. ‫ دیوونه وار.
‫بعداً توضیح میدم. ‫ببین باشه، یه موقعیت برات می فرستم. فقط عجله کن.
‫- باشه. دوستت دارم. ‫- آره، منم دوستت دارم.
‫خیلی خب، فکر کنم... ‫فکر کنم قضیه بیگانه ها نظرشون رو جلب کرد.
‫اوه، خوبه.
‫دیگه نمی دونم چه کاری براش ازم برمیاد.
‫حتی می ترسم که از تو این محفظه درش بیارم.
‫بیاین امیدوار باشیم که بتونیم ‫به موقع برسونمیش خونه.
‫حال زیتا به نظر خوب نمیاد.
‫مثل همیشه اش نیست.
‫به زور زمزمه می کنه.
‫ما متاسفیم، زی.
‫ناامیدت کردیم. ‫به اندازه کافی نرسیدیم.
‫هنوزم وقت داریم، ‫و ابر سگ ها هرگز تسلیم نمیشن.
‫یالا.
‫آه. این فوق العاده ست.
‫می دونی، این یه جورایی ‫منو یاد هیروگلیف های مصر باستان می ندازه.
‫- بیا اینو آماده کنیم. ‫- چه خبر شده؟
‫نگران نباش، زیتا. ‫می بریمت خونه.
‫اوه!
‫- چی؟ ‫- باورم نمیشه!
‫آه...
‫- میشه توضیح بدی اینجا چه خبره؟ ‫- آره.
‫مامان، بابا. لطفا. ‫واسه توضیح مفصل وقت ندارم.
‫فقط لطفا، فقط همین یه دفعه، ‫باید بهم اعتماد کنین، باشه؟
‫معلومه که بهت اعتماد داریم، مَرد.
‫تو بچه مایی.
‫باشه؟
‫چرا خانواده جونز یه بچه تازه به راه افتاده ‫با خودشون اوردن؟
‫مترجم اونه.
‫آه.
‫ها؟
‫شاید به نظر عجیب بیاد، ‫ولی از اینجا به بعدش دیگه با ما.
‫هی، مَرد!
‫- تو دنیس هستی! ‫- آره.
‫آره. شنیده بودم که بیگانه ها ‫تو رو دزدیده بودن.
‫اوه، نه، نه، نه. ‫فقط آدمای معمولی منو دزدیده بودن.
‫ولی آخرسر یه موجود بیگانه رو دیدم، ‫پس به نفعم شد، ها؟
‫آره.
‫آره، آره.
‫ایول.
‫دیگه آخر خطه، بچه مثبت ها.
‫از کپسول فضایی دور بشید.
‫رفقا، دور زی وایسین.
‫فقط لب تر کن،
‫منم اون احمقارو میزنم پودر می کنم.
‫بویا!
‫من که پایه ام. ‫آماده درگیری ام.
‫قراره بزن بزن بشه!
‫والا من که می بینم تعداد ما بیشتره.
‫جدی؟
‫ یالا، بریم.
‫ - آماده! ‫ - گروه اونجان. برین سراغ شون.
‫برین عقب.
‫خیلی، شایدم تعدادتون کمتر نباشه.
‫واقعا فکر کردین که میذارم ‫یه مشت بچه ولگرد...
‫و چندتا ابر سگ جلوی منو بگیرن؟
‫اصلا می دونین با سیاره مون چیکار کردین، هوم؟
‫واسه اینکه تلاش کنین به یه خانواده کوچیک بیگانه کمک کنین ‫تا پیش همدیگه بمونن؟
‫شما اصلا نمی دونین اونا کی هستن.
‫ولی حاضرین سیاره مونو به اونا بدین.
‫اوه!
‫اونا اینجان!
‫- آره! ‫- هـو!
‫بزن بریم!
‫متاسفم. ‫ما واقعا تلاش مونو کردیم، ولی...
‫فقط نتونستیم بهش کمک کنیم. ‫متاسفم.
‫خدا رو شکر که حالت خوبه.
‫وگرنه هیچوقت خودمونو نمی بخشیدیم.
‫ما قول دادیم که برت می گردونیم ‫پیش خانواده ات،
‫و ما سر قولامون می مونیم.
‫فقط خانواده توله سگایی که ‫تو زمین داریو یادت نره.
‫باشه؟
‫خیلی دلمون برات تنگ میشه، زی.
‫یعنی، تو بهم طناب کشیو یاد دادی.
‫بویا!
‫به نظرم دیگه وقتشه که بری.
‫یادت باشه، همیشه می تونی یه سری بزنی،
‫اگه بخوای.
‫خیلی دلمون برات تنگ میشه، زی.
‫من دلم برات تنگ میشه، آبجی.
‫ما دوستت داریم، زیتا.
‫بای بای.
‫- خدافظ! ‫- خدافظ!
‫یه موقعی بهمون سر بزن، باشه؟
‫اوه.
‫ما موفق شدیم، بچه ها.
‫زیتا بالاخره برگشت به جایی که ‫بهش تعلق داره.
‫پیش خانواده اش.
‫همه ما خانواده مونو پیدا کردیم.
‫هگیس، داری گریه می کنی؟
‫نه. فقط یه چیزی رفته تو چشمم.
‫همین.
‫«دو هفته بعد»
‫- امشب می بینمت، بابابزرگ. ‫- اوه نه، شرمنده رفیق. دوباره تا دیروقت مشغول کارم.
‫باید کلی تعمیرات انجام بشه ‫تا دوباره رصدخانه آماده به کار بشه.
‫خیلی حس خوبی دارم که برگشتم اونجا.
‫اوه و امشب باید روی بازنویسی کتابم کار کنم.
‫پس تنهایی چیزیت نمیشه؟
‫فکر کنم منو چمپ طوریمون نمیشه.
‫پس بعداً می بینمت.
‫خدافظ، بابابزرگ.
‫خب، می خواین چیکار کنیم؟ ‫بریم ساحل؟
‫می دونین چیه؟ ‫من پایه هرچی هستم.
‫تا موقعی که با دوستام باشه ‫هرکاری می خواد باشه.
‫خب، صبر کنین. ‫این یعنی من عضو گروه خفنه ام؟
‫حتی بهتر از اون. ‫ابر گروه.
‫پس خانواده واقعی این شکلیه.
‫رفیقای صمیمی تا همیشه.
‫بهشت بروی زمین. ‫و غذاها خوشمزه ان!
‫نظرت چیه، بری؟
‫دقیقا نظر منم همینه، رفقا.
‫- اوه، نه. ‫- چی؟
‫اون الان...؟
‫بچه ها؟
‫نباید همچین اتفاقی میوفتاد، درسته؟
‫حالا چیکار کنیم؟
‫