‫
‫[قسمت بیستم]
‫ستاره ی تازه پیدا شده باند از راه رسید!
‫من یکی می خوام.
‫باشه.
‫ممنون قربان.
‫شماره ی فوق العاده! شماره ی فوق العاده!
‫ستاره ی تازه پیدا شده باند از راه رسید! ‫[بانک ربانگ در باند شروع به کار کرد.]
‫[چنگ ییژی مدیر قبلی بانک خصوصی لونگ یینگ، ‫بانک خصوصی ربانگ را بنیان گذاری کرد.]
‫بانک ربانگ بازگشایی شد.
‫شماره ی فوق العاده! شماره ی فوق العاده!
‫روزنامه!
‫ستاره ی تازه پیدا شده باند از راه رسید!
‫استاد.
‫درباره ی منشا سرمایه ی ‫ربانگ سرنخ پیدا کردیم.
‫خانم...
‫جهیزیه شونو دادن.
‫لیائو لان فقط 300 هزارتا داره.
‫چنگ ییژی حتما پشتیبان های مالی دیگه ای داره.
‫بله، بیشتر می گردم.
‫مهم نیست کی سرمایه گذاری کرده.
‫توی دوره ی اولیه...
‫تقویت بانکش مهم ترین چیزه.
‫فهمیدم.
‫استاد، عکس و دست نوشته...
‫براساس درخواست شما چاپ شدن.
‫روزنامه رو خوندید!
‫عکسو از کجا اوردی؟
‫عکس گروهی چنگ ییژی و ژو ونچوانه...
‫وقتی که کارخونه ی داروسازی تاسیس شد.
‫استاد.
‫شما کمک کردید چنگ تو مرکز توجه قرار بگیره.
‫پس هرچقد بره بالاتر...
‫محکم تر زمین میخوره. درسته؟
‫[بانک ربانگ در باند شروع به کار کرد.]
‫[چنگ ییژی مدیر قبلی بانک خصوصی لونگ یینگ، ‫بانک خصوصی ربانگ را تاسیس کرد.]
‫بی حرکت. هیچکس تکون نخوره.
‫بی حرکت!
‫دوستان...
‫این کارخونه ی ‫ داروسازی غیرقانونی رو تعطیل کنید.
‫نه، نمی تونید این کارو بکنید.
‫نمی تونید این کارو بکنید.
‫ما پروانه تولید داریم.
‫جواز داریم!
‫از سر راه برید کنار!
‫بس کنید!
‫کاری که گفتمو بکن .
‫آروم باشید! آروم باشید!
‫سلام قربان!
‫من ژو ونچوان، مدیر کارخونه هستم.
‫چرا یهویی دارید ‫کارخونه ام رو می بندید؟
‫شما بدون جواز تولید می کنید.
‫حقتونه!
‫نه، نه،نه.
‫کارخونه ی من ثبت شده.
‫لی، پروانه تولیدو بیار.
‫باشه.
‫نمیخواد.
‫شما مدیر ژو هستید، درسته؟
‫می دونید الان دیگه وضع عوض شده.
‫الان جواز جدید لازمه.
‫با وجود این شما نمی تونید ‫ کارخونه ام رو تعطیل کنید.
‫توی بدترین حالت می تونم جواز جدید بگیرم.
‫پس برید بگیرید.
‫بدون جواز جدید، حتما تعطیلش می کنم.
‫پلمپش کنید.
‫قربان.
‫این کارو نکنید! ‫دست نگه دارید! دست نگه دارید.
‫می خواید بهتون شلیک کنم، مگه نه؟
‫تعطیلش کنید.
‫باید چیکار کنیم آقای چنگ؟
‫فقط تونستیم با بیچارگی ‫تعطیل شدن کارخونه رو نگاه کنیم...
‫ولی... ولی اونا اسلحه دارن.
‫کاری که کردم برای جلوگیری از دعوا بود.
‫اگه اتفاقی بیفته، عواقبش قابل تصور نیست.
‫آقای ژو...
‫آروم باشید!
‫کار درستی کردید.
‫این که اجازه دادید کارخونه رو ‫تعطیل کنند یه راه حل موقته...
‫ولی وقتمون داره تموم می شه.
‫باید فهرست حقوق بگیرا، مدارک اجاره،
‫فهرست خرید مواد خام و سفارشات محصولاتو...
‫برای تایید به خانم وو تحویل بدید.
‫الان باید خسارت روزانه تعطیلی...
‫و حداکثر زمان قابل قبول تعطیلیو بفهمیم.
‫باشه، الان این کارو می کنم.
‫آقای ژو آروم کردن ‫کارگرا رو به شما توصیه می کنم.
‫الان کارگرا در برابر ‫بالا پایین شدن احساسی هستن...
‫و حتی امکان داره کارخونه های دیگه ازمون بدزدنشون.
‫باید همه ی تلاشتونو بکنید...
‫که پایه کارخونه رونگه دارید.
‫می تونید این کارو بکنید؟
‫آره، می تونم...
‫ولی... ولی...
‫جواز تولید جدید چی میشه؟
‫نگران نباشید. من بهش رسیدگی می کنم.
‫مدیر فنگ. ‫[شن بائو]
‫آقای چنگ؟
‫بفرمایید تو!
‫لطفا بفرمایید بشینید.
‫اشتباه کردم.
‫شما حالا مدیر کُلید.درسته؟
‫مدیر فنگ باعث افتخاربنده ست.
‫هر کی که باشم...
‫هنوز روی شما حساب می کنم مدیر فنگ.
‫داستان از این قراره.
‫ما پروانه تولیدو با کمک شما گرفتیم...
‫ولی مامورای قانون ‫یهو به اونجا هجوم بردند...
‫و گفتن اون مجوز الان بی اعتباره.
‫چرنده، مگه نه؟
‫واسه همین می خوام ازتون درخواست کنم...
‫کمکم کنید جواز قدیمی رو ‫با جواز جدید جا به جا کنم.
‫که این طور!
‫فقط بهم زنگ می زدید و می گفتید.
‫چرا زحمت کشیدید شخصا اومدید.
‫گستاخی نمی کنم.
‫بفرمایید.
‫خیلی ممنونم.
‫مدیر فنگ...
‫چرا تاریخ اجرا سه ماه بعده؟ ‫[مورد تایید فنگ جینسی- تاریخ اجرا: 5 مارس 1927]
‫[تاریخ انتشار: 5 ژوئن 1927]
‫در این مورد کاری از دستم ساخته نیست.
‫مسئولیت عوض کردن جواز...
‫با مسئول دفتر ثبته.
‫هر سه ماه یه بار...
‫میاد شانگهای.
‫تاریخش فقط می تونه سه ماه بعد باشه.
‫میفهمم.
‫شما قبلا توی صدور ‫این درخواست مجوز کمک کردید.
‫می شه این بار هم یه لطفی بهم بکنید؟
‫تو گذشته شما نماینده ی آقای هوانگ بودید.
‫واسه همین نیاز نبود...
‫برای گرفتن جواز هیچ پولی بدید...
‫و من بهتون کمک می کردم.
‫حالا شما رئیسید.
‫وضعیت می تونه مثل قبل باشه؟
‫درست میگم؟
‫خب منظورم اینه که...
‫برای وضعیتی که توش گیر کردید...
‫باید 30 هزارتا پرداخت کنید...
‫وگرنه من کاری نمیتونم بکنم.
‫30 هزارتا؟
‫عصر به خیر قربان. ‫[بانک ربانگ]
‫به بانک ربانگ خوش اومدید.
‫چه کاری می تونم واسه تون بکنم؟
‫می خوام مدیر کل چنگ ییژی رو ببینم.
‫متاسفم.
‫آقای چنگ سرشون شلوغه.
‫باید وقت قبلی بگیرید.
‫چی؟
‫نمی تونم بدون وقت گرفتن ببینمشون؟
‫متاسفانه نه. متاسفم.
‫آقا اگه براتون مقدوره...
‫می تونم الان واسه تون وقت ملاقات بگیرم.
‫واسه ام مقدور نیست.
‫من هم سرم شلوغه.
‫چنگ ییژی.
‫آقا.
‫ما قوانین خودمون رو داریم.
‫آقا.
‫لطفا دنبالم بیاید.
‫باشه.
‫لطفا بفرمایید داخل قربان.
‫می تونم اسمتون رو بدونم آقا؟
‫فقط بهم بگو ژنگ.
‫از آشنایی باهاتون خوش وقتم آقای ژنگ.
‫من وو لیزی، معاون مدیر کل بانک ربانگ هستم.
‫تا حالا مدیر خانم ندیده بودم.
‫مدیر کل چنگ توی دفترشون نیستند.
‫نمی دونم کِی برمی گردند.
‫می تونید پیغام هم بذارید.
‫وقتی برگشتند فورا ‫پیغامتون رو بهشون می رسونم.
‫بی خیالِ پیغام.
‫می خوام رو در رو ببینمش.
‫ناسلامتی واسه یه مسئله ی خانوادگی...
‫اومدم این جا.
‫مسئله ی خانوادگی؟
‫نمی دونی...
‫من برادرشم؟
‫شما برادر مدیر کل چنگید؟
‫چیه؟
‫حرفم رو باور نمی کنی، مگه نه؟
‫آقای ژنگ لطفا استراحت کنید.
‫واسه تون یه فنجون چای می ریزم.
‫آقای آی...
‫آقای چنگ برگشته؟
‫من ندیدمشون.
‫خبری از آقای چنگ نشد؟
‫نه، من ندیدمشون.
‫آقای چنگ.
‫خانم وو چی شده؟
‫آقایی به اسم ژنگ سراغتون رو می گیره.
‫توی دفترمه.
‫آقای ژنگ؟
‫خیلی خب.
‫آقای ژنگ.
‫مدیر کل چنگ برگشتند.
‫چنگ ییژی، ‫پارسال دوست، امسال آشنا!
‫هنوز من رو یادته؟
‫چطور جرئت می کنی ازم دزدی کنی؟
‫تا سر حد مرگ بزنش.
‫زود باش.
‫بزنش! زود باش.
‫بزنش! بزنش!
‫آقای چنگ بذارید ‫یه چیزی برای خوردن بیارم.
‫نه.
‫لازم نیست. عجله نکنید.
‫ژنگ...
‫بریم دفتر من و صحبت کنیم.
‫خوبه.
‫بریم.
‫آفرین چنگ ییژی.
‫دست خوش!
‫الان خیلی پولداری.
‫اگه روزنامه رو نمی خوندم...
‫نمی فهمیدم که الان بانکدار شدی...
‫مدیر کل چنگ.
‫آقای ژنگ چه کاری می تونم واسه تون بکنم؟
‫لطفا بفرمایید!
‫عجله نکن. بذار یه کم یاد گذشته ها کنیم.
‫فکر نکنم در مورد گذشته ‫حرفی برای گفتن داشته باشیم.
‫هنوز کینه به دل داری؟
‫مطمئنم همین جوری نیومدی این جا.
‫اگه نگی، دیگه منتظر نمی مونم.
‫ظرف سه روز...
‫مبلغ 10 هزارتا هزینه سفر ‫واسه ام فراهم کن...
‫و بلیط کشتی مسافربری ای...
‫از شانگهای به گوانگژو رو ‫هم واسه ام رزرو کن.
‫فورا لازمش دارم.
‫به خاطر پول اومدی این جا.
‫چی؟
‫فقط کاری که بهت گفتم رو انجام بده...
‫وگرنه دیگه باهات خوب برخورد نمی کنم.
‫متاسفانه آقای ژنگ...
‫توی دردسر افتادی.
‫بذار حدس بزنم.
‫خیلی عجله داری.
‫دار و دسته رو عصبانی کردی؟
‫چنگ ییژی این حرف ها رو بذار کنار.
‫من از گذشته ات خبر دارم.
‫اومدی این جا ازم اخاذی کنی.
‫چطور می تونه اخاذی باشه؟
‫بذار واسه ات بخونمش.
‫آقای چنگ ییژی بانکداری جوان است...
‫که در خانواده ای برجسته چشم به جهان گشود...
‫و در بانک خصوصی لونگ یینگ ‫با تلاش های خود ثروتمند شد.
‫او در مدت زمانی کوتاه ‫ثروت درخور توجهی جمع کرد...
‫و بانک ربانگ را تاسیس کرد.
‫آقای چنگ خارق العاده است...
‫و با اندیشمندان ارتباطی تنگاتنگ دارد.
‫وی به احتمال زیاد وارد ‫محافل نخبه گان خواهد شد.
‫کافیه!
‫بهش فکر کن.
‫اگه مردم بدونند...
‫چنگ ییژی بانکدار عوضی ایه...
‫که گذشته اش رو پنهان می کنه...
‫و مردم رو فریب می ده،
‫اون وقت بانک ربانگ...
‫می تونه به فعالیت ادامه بده؟
‫واسه بلیت...
‫ یه راهی پیدا می کنم...
‫ولی در مورد 10 هزارتا ‫پول نقد کاری ازم ساخته نیست.
‫نمی تونی؟
‫کاری از دستم برنمیاد.
‫با این که یه مقدار پس انداز دارم...
‫اون ها رو توی بانک سرمایه گذاری کردم...
‫و نمی تونم از بانک بیارمش بیرون.
‫چنگ ییژی.
‫باید درست بهش فکر کنی.
‫10 هزارتا نقد...
‫یا اعتبار بانک ربانگ. کدومش مهمه؟
‫روزنامه ی لایف.
‫شانگهای اکسپرس.
‫اگه جرئت کنی کلک بزنی...
‫همه چیز رو در موردت...
‫بهشون می گم.
‫[بانک ربانگ]
‫آقای چنگ.
‫چیه؟
‫آقای ژنگ...
‫اون همسایه ام بود.
‫از بچگی...
‫عجیب غریب بود.
‫ازم خواست یه مقدار پول بهش قرض بدم.
‫چقدر می خواد؟
‫چی کار می کنه؟
‫کارهای نامطمئن.
‫ولش کن.
‫راستی فکری برای ‫کارخونه ی داروسازی ونچوان داری؟
‫اگه کل خط تولید تعطیل بشه...
‫چقدر می تونیم دووم بیاریم؟
‫حداکثر 25 روز.
‫موعد چهار تا سفارش پونزدهم ماه بعده.
‫اگه کارخونه نتونه ‫تا پایان ماه تولید رو از سر بگیره،
‫باید مبلغ پرداختی رو برگردونیم...
‫ و خسارت های مقرر رو هم پرداخت کنیم.
‫ضررش باید 110 هزارتایی باشه.
‫پس بگو چرا مدیر فنگ ‫رشوه ی 30 هزارتایی می خواست.
‫عجب حساب خوبی!
‫اگه موافقت نکنیم...
‫کارخونه ی داروسازی ونچوان تعطیل می شه.
‫آقای چنگ...
‫مدیر ژو رو گرفتند.
‫چی؟
‫مامورها باز اومدند.
‫گفتند بیشتر از سه ماهه که کارخونه مون ...
‫تولید و فروش غیرمجاز داشته.
‫این رو هم گفتند ‫که مدیر ژو قوانین رو نقض کرده.
‫لطفا برید و نجاتش بدید.
‫می رم از مدیر فنگ کمک بخوام.
‫باشه.
‫می بینید؟ با حق الزحمه ی کافی برای خدمات...
‫می شه اقدام کرد، درسته؟
‫مدیر فنگ...
‫ایرادی نداره که برای ‫خدمات حق الزحمه بخواید...
‫ولی چرا زحمت دستگیری ‫مدیر ژو ونچوان رو به خودتون دادید؟
‫این ما رو خیلی غیرفعال می کنه.
‫کی این کار رو کرده؟
‫معلومه. مامورهای قانون.
‫متاسفم.
‫این بار نمی تونم کمکتون کنم.
‫مدیر فنگ.
‫تصمیمش با من نیست.
‫من باید به یه کاری رسیدگی کنم.
‫یه جلسه دارم.
‫یه کم این جا بشینید.
‫بفرمایید!
‫مدیر فنگ...
‫نمی خوام برم دادگاه.
‫من گناهکار نیستم.
‫می تونم توضیح بدم.
‫مدیر ژو.
‫شما خانم وو هستید، درسته؟
‫نگران نباشید.
‫یه راهی برای بیرون آوردنتون پیدا می کنم.
‫فقط یه دقیقه وقت دارید.
‫آقای چنگ کجاست؟
‫داره سعی می کنه نجاتتون بده.
‫داروخونه لونگ هو و جیوفوتانگ...
‫تا وقتی که قول بدیم بخشی ‫از سودها رو واگذار کنیم...
‫تمایلی به لغو سفارش هاشون ندارند.
‫خانم وو، من...
‫می تونم بیام بیرون؟
‫اون ها گفتند...
‫از وقتی از در وارد شدم...
‫من...
‫من داروهای غیرمجاز...
‫- تولید کردم. ‫- مدیر ژو.
‫- من رو می کشند. ‫- گوش کنید.
‫- من رو می کشند. ‫- آروم باشید.
‫فقط مربوط به تعویض مجوزه.
‫به شما مربوط نیست.
‫باید طاقت بیارید.
‫این انتقام بانک خصوصی لونگ یینگه.
‫نباید خودتون رو ببازید.
‫می دونید که؟
‫ولی هر نیمه شب ‫مجبورم می کنند اعتراف کنم.
‫من...
‫چرا هر نیمه شب...
‫از مدیر ژو می خواید اعتراف کنه؟
‫اعتراف تو نیمه شب؟
‫ما نیمه شب می خوابیم.
‫مدیر ژو عضو اتاق عمومی بازرگانی شانگهایه.
‫شما بی دلیل نگه شون داشتید.
‫اگه جرئت کنید در خفا تنبیه شون کنید...
‫و با زور ایشون رو تهدید کنید،
‫اتاق عمومی بازرگانی شانگهای...
‫شما رو مسئول می دونه.
‫واقعا از حرفی که زدید ترسیدم.
‫پس به اتاق عمومیتون گزارش بدید.
‫خواهید دید!
‫چی کار می کنی؟
‫کجا می بریش؟
‫بدون وکیل نمی تونه بره دادگاه.
‫خانم وو کمکم کنید.
‫نماینده فنگ.
‫مدیر کل چنگ.
‫ببخشید که امروز مزاحمتون می شم.
‫لطفا من رو ببخشید نماینده فنگ.
‫فقط ظرف چند ماه...
‫من و شما کلی تغییر کردیم.
‫لطفا بفرمایید.
‫چطور می شه من رو با شما مقایسه کرد؟
‫شما الان عضوِ...
‫کمیسیون نظارت ملی هستید...
‫و من فقط مدیر یه بانک کوچیکم.
‫مدیر کل چنگ...
‫باید یه چیزی بگم.
‫شما بانک ربانگ رو راه انداختید...
‫خب چرا به من نگفتید؟
‫گفتنش باعث می شه ‫زیادی ریاکار به نظر بیام.
‫اگه کمکتون نکنه...
‫ملاقات من واسه تون ارزشی نداره.
‫منظورتون چیه؟
‫منظورم اینه که...
‫اگه مایل به پیوستن به وزارت دارایی هستید...
‫حتما حرفی برای گفتن خواهید داشت.
‫مدیر کل چنگ اومدید این جا ‫که بهم یه کلید بدید، درسته؟
‫فراتر از کلیده...
‫ولی...
‫کسی که بتونه الان...
‫از کارخونه ی داروسازی ونچوان حمایت کنه...
‫در آینده گوی سبقت رو می بره.
‫کارخونه ی داروسازی ونچوان؟
‫کارخونه عملکرد چشمگیری داره...
‫و مردم هم خیلی دوستش دارند...
‫ولی یکی با انگیزه های پنهانی...
‫واسه مجوزش مانع تراشی کرده.
‫نه تنها کارخونه رو به زور بستند...
‫بلکه مدیر ژو ونچوان رو هم بازداشت کردند.
‫نماینده فنگ...
‫می خوام هدف راه اندازیِ...
‫ کارخونه ی داروسازی ونچوان رو بهتون بگم.
‫داروی ضد سل داخلی.
‫با توانمندی مدیر ژو ونچوان...
‫دیر یا زود داروی ضد سل داخلی ساخته می شه...
‫و همین حالا هم پیشرفت چشمگیری کرده.
‫وقتی داروی داخلی بیاد بیرون...
‫کل کشور می فهمند که شما ‫بیشترین مشارکت رو در این زمینه داشتید.
‫به عبارت دیگه این دستاورد بزرگیه.
‫این شخصی که گفتید...
‫ انگیزه های پنهانی داره...
‫آقای هوانگه؟
‫اصلا اهمیتی نداره.
‫نه، اهمیت داره.
‫اگه کمکتون کنم...
‫آقای هوانگ رو خجل می کنم.
‫آقای چنگ.
‫نه.نه.
‫الان دیگه باید مدیر کل چنگ صداتون کنم.
‫چرا همیشه یادتون می ره...
‫که من دوستتونم؟
‫باید کمکتون کنم.
‫در رو باز کن.
‫از سر راه برو کنار.
‫ولش کن.
‫خانم وو شما خوبید؟
‫همه اش سوء تفاهمه.
‫افراد من عاقل نیستند.
‫واسه همین سوء تفاهم بزرگی پیش اومده.
‫به دل نگیرید.
‫نمی تونید ببریدش.
‫حتی وکیل هم نداره.
‫چطور می تونه بره دادگاه؟
‫این حتی سوء تفاهم بزرگ تریه.
‫اصلا نباید دادگاه بره.
‫عجله کن و دست های آقای ژو رو باز کن.
‫زود باش.
‫بجنب دیگه، چقدر لفتش می دی!
‫آقای ژو.
‫بابت رنجی که این روزها کشیدید متاسفم.
‫همه اش سوء تفاهمه.
‫باز شد؟
‫عجله کن.
‫از سر راه برو کنار! از سر راه برو کنار!
‫آقای ژو.
‫بابت چیزهایی که از سر گذروندید متاسفم.
‫زود باشید. بذارید ببرمتون.
‫راستی خانم وو، شما و آقای ژو رو...
‫به کارخونه ی ‫داروسازی ونچوان برسونیم یا بانک ربانگ؟
‫بانک ربانگ.
‫فهمیدم.
‫آقای ژو بریم.
‫همین الان برگردیم.
‫از سر راه برو کنار!
‫بریم.
‫آقای چنگ.
‫مجوز تولید گرفتیم.
‫مدیر کارگاه بهمون اطلاع داده ‫که فردا تولید رو از سر بگیریم.
‫خلق و خوی سروان سریع عوض می شه.
‫می خواست مدیر ژو رو به دادگاه بکشونه...
‫ولی مدیر ژو ناگهان آزاد شد.
‫خوشحالم که در امانید.
‫هر دفعه روی شما حساب می کنم...
‫که کمک کنید مشکلات رو حل کنم.
‫خیلی شرمنده ام.
‫مدیر فنگ کمکمون کرد؟
‫دفتر مدیر کل بانک ربانگ.
‫مدیر کل چنگ...
‫مهلت سه روز داره سر می رسه.
‫هزینه های سفرم رو آماده کردی؟
‫لطفا شماره تلفنت رو بده.
‫بعدا بهت زنگ می زنم.
‫واسه ات اسباب زحمت می شه.
‫پس فقط گوش کن.
‫فردا صبح ساعت 9...
‫اگه کاری نکنی که سوار کشتی بشم...
‫ضیافتی توی رستوران لانشیانگ برپا می کنم...
‫و دوست هام از روزنامه های لایف،
‫شانگهای دیلی،
‫و مریتایم اَنکدتس رو دور هم جمع می کنم.
‫داستان اون بار که نقره ام رو دزدی رو...
‫براشون تعریف می کنم...
‫و این که بعد از مرگ مادرت...
‫چه جوری...
‫می دونم.
‫فهمیدم چی گفتی.
‫چه بهتر.
‫مدیر فنگ بود.
‫چه خبره؟
‫چی شده؟
‫هیچی...
‫ولی شاید اون هم 10 هزارتا...
‫برای هزینه ی روابط عمومی لازم داشته باشه.
‫10 هزارتا؟
‫آره.
‫هر چقدر هم که باشه...
‫همه اش تقصیر منه.
‫بنابراین من باید این پول رو پرداخت کنم.
‫ماهانه پسش می دم تا همه اش پرداخت بشه.
‫نه.
‫این مشکل از کارخونه ی من نشئت گرفته.
‫چه جوری می تونم ‫مجبورتون کنم که پرداختش کنید؟
‫شما به خاطر کارخونه ی داروسازی اذیت شدید.
‫مدیر ژو این قضیه مربوط به منه...
‫چون اگه از بانک خصوصی لونگ یینگ نمی رفتم،
‫کارخونه ی داروسازی ونچوان...
‫به خاطر مجوز تعطیل نمی شد.
‫بنابراین نمی تونم ‫از مسئولیتم شونه خالی کنم.
‫من مدیر کارخونه ام.
‫پس بیشترین مسئولیتش به عهده ی منه.
‫مدیر ژو.
‫بسه.
‫شما دو تا نمی تونید به توافق برسید.
‫بذارید من تصمیم بگیرم.
‫هر کدومتون می خواد هزینه ی ‫روابط عمومی رو پرداخت کنه...
‫ولی ما بانک ربانگ رو ‫فقط برای این راه انداختیم...
‫که افراد رو متحد کنه،
‫سازمان دهی کنه...
‫و کمک کنه همه با هم رشد کنند.
‫پس بانک ربانگ باید ‫هزینه ی روابط عمومی رو تقبل کنه.
‫مدیر کل چنگ قطعا موافقت می کنند.
‫مدیر ژو موافقید؟
‫بله موافقم.
‫چه پسر خوبی.
‫پول ها کجاست؟
‫چک؟
‫حملش آسونه...
‫و توی گوانگژو می تونی ‫ توی بانک تونگ مائو نقدش کنی.
‫واسه ات بهترین انتخابه.
‫اگه نتونم توی گوانگژو پول نقد برداشت کنم...
‫دیگه باهات خوش رفتاری نمی کنم.
‫بس کن.
‫واسه ات بلیت رو خریدم.
‫درجه یکه.
‫چنگ ییژی.
‫اگه عجله نداشتم، ‫این قدر راحت ولت نمی کردم.
‫لطفا بیا داخل.
‫آقای چنگ...
‫ضرر تعطیلی کارخونه ی ‫داروسازی ونچوان محاسبه شده.
‫از 4000 تا فراتر نمی ره.
‫راستی مدیر ژو ونچوان...
‫به خاطر پاسخگویی مناسب...
‫و رسیدگی به موقعت در طول مدت تعطیلی...
‫به سهام دارها پیشنهاد می ده...
‫که تو رو به عنوان ‫معاون مدیر کل ربانگ انتخاب کنند.
‫من نمی خوام معاون مدیر کل باشم.
‫امیدوارم...
‫بانک ربانگ بتونه...
‫برای پرونده ی اعتبار شخصی و شرکتی...
‫بخش اعتبارسنجی راه بندازه.
‫در آینده بانک ربانگ می تونه...
‫بر اساس گزارش های اعتبارسنجی...
‫سرمایه جذب کنه و وام بده.
‫البته این فقط انتظار شخصی منه.
‫راه انداختن بخش اعتبارسنجی...
‫قطعا قدرت شما ‫که مدیر کُل هستید رو محدود می کنه...
‫ولی واسه آینده ی بانک...
‫قدرت من...
‫ مهم نیست.
‫ابتدای آماده سازی...
‫هوانگ روهانگ از آقای ژای...
‫و شرکت شیان یی استفاده کرد...
‫تا دام پهن کنه.
‫کافیه نشون بدیم که خلاء قانونی داریم.
‫پشت منبع و مقصد سرمایه ها...
‫ممکنه گناه های بی شماری باشه.
‫بنابراین بانک ربانگ...
‫ممکنه سرمایه های ناشناس...
‫و حتی سرمایه هایی از اشخاصی ‫ با انگیزه های مشکوک رو جذب کنه.
‫یا تجار بی وجدان...
‫و حتی قانون شکن ها...
‫ممکنه ازمون کلاهبرداری کنند و وام بگیرند.
‫اعتبارسنجی...
‫ از اقدامات اصلاحی بانکی ایه ...
‫که پدرت و استاد لو ‫ازش حرف می زدند.
‫توی نامه هاشون دیدمش.
‫به خاطر فرایند پیچیده اش...
‫در حال حاضر هیچ بانک داخلی ای...
‫به کار نگرفتدش.
‫منتظر بودم.
‫حالا که تو خیلی جاه طلبی...
‫پس بیا اولین بانکی باشیم...
‫که این کار رو می کنه.
‫واقعا؟
‫موافقم که بخش اعتبارسنجی رو راه بندازیم.
‫استاد کارخونه ی داروسازی ونچوان...
‫مجوزش رو گرفته.
‫اون جور که لِیزی فهمیده...
‫فنگ یورو شخصا به چنگ ییژی کمک کرده.
‫به نظر میاد فنگ یورو...
‫ذهنیت خوبی نسبت به چنگ ییژی داره.
‫استاد.
‫ فنگ یورو توی سیاست تازه کاره.
‫اگه حامی چنگ ییژی بشه...
‫نه تنها تمام ‫تلاش های قبلیمون به باد می ره...
‫بلکه در آینده ابتکار عمل رو ‫هم از دست می دیم.
‫فنگ یورو چه جوری ‫به این آسونی تطمیع شد؟
‫چارلی. ‫[تحلیل- داد و ستد]
‫از کجا می دونستی ‫که من می تونم آدم باهوشی باشم؟
‫چیه؟
‫نمی خوای توی بانک ربانگ کار کنی، مگه نه؟
‫من خوبم.
‫می خوام بخش اعتبارسنجی رو راه بندازم.
‫بخش اعتبارسنجی؟
‫چنگ ییژی هم موافقت می کنه؟
‫بی درنگ باهام موافقت کرد.
‫ازم حمایت می کنه.
‫من چیزی نگفتم ‫ولی اون دقیق تر از من فکر می کنه.
‫خب من بهش فکر کردم.
‫اعتبارسنجی خیلی مهمه...
‫پس کارکنان مسئول باید آگاه باشند.
‫واسه همین اومدم باهات مشورت کنم.
‫حالا که حرفش شد ‫می خوام با یه نفر آشنات کنم.
‫بریم.
‫کیه؟
‫یه آقای محترم.
‫جوون و خوش تیپه.
‫از همه مهم تر مجرده.
‫برو باهاش صحبت کن.
‫باهاش صحبت کنم؟
‫تو طلاق گرفتی.
‫می تونی با دیگران صحبت کنی.
‫نمی رم.
‫نمیری؟
‫چرا؟
‫علاقه ای ندارم.
‫علاقه ای نداری یا نمی تونی بی خیال بشی؟
‫لیزی تو طلاق گرفتی.
‫چرا آزاد و آسوده نباشی؟ درست نمی گم؟
‫خط قرمز احساسات، درگیر شدنه.
‫به نظر من چیزی که تو الان ‫بیش از هر چیزی بهش نیاز داری...
‫اینه که به استقبال زندگی تازه ای بری،
‫با مرد دیگه ای آشنا بشی...
‫و زندگی تازه ای رو شروع کنی.
‫فقط این جوریه که واقعا می تونی...
‫بی خیال چنگ ییژی بشی.
‫چرا می گی نمی تونم ‫بی خیال چنگ ییژی بشم؟
‫پس اگه بی خیالش شدی ‫برو با اون شخص صحبت کن.
‫می ری یا نه؟
‫استاد...
‫این سوپ ماهی قل قلی رو امتحان کنید.
‫از فنگشیان یاد گرفتمش.
‫باشه امتحانش می کنم.
‫چطوره؟
‫خوشمزه ست.
‫شما از غذاهای سبک ‫و خوشمزه خوشتون میاد.
‫حیف که لیائو لان فقط می تونه نودل درست کنه.
‫سال هاست دارید غذای بی کیفیت می خورید.
‫استاد.
‫فکر می کنم این که هی ‫بین مهمان سرای فوشیانگ...
‫و عمارت در رفت و آمد باشید...
‫خیلی واسه تون سخته.
‫اگه موافق باشید...
‫می تونم برای خدمت به شما ‫به عمارت نقل مکان کنم.
‫می خوای توی عمارتم زندگی کنی؟
‫استاد کلی کار خونه هست...
‫که باید بهشون رسیدگی بشه.
‫من...
‫فقط می خوام کمکتون کنم.
‫هر کدوم از اتاق های مهمون رو ‫که در نظر بگیرید برام قابل قبوله.
‫فقط می خوام به آشپز یاد بدم...
‫که واسه تون یه چیز خوشمزه درست کنه.
‫تازه من توی باغبونی هم استادم.
‫نمیخواد نگران کارِ خونه باشی.
‫یه کار دیگه ای هست...
‫که باید بکنی.
‫چی؟
‫فردی شبیه اونو پیدا کن.
‫هر چی شبیه تر، بهتر.
‫این که بتونیم ‫نماینده فنگ رو کنترل کنیم یا نه...
‫به تو بستگی داره.
‫استاد فقط صبر کنید و ببینید.
‫زود باش. بیا یه نوشیدنی بخوریم.
‫زود باشید.
‫دکتر شو... ‫[سکوت را رعایت کنید.]
‫از طرف ربانگ اومدم دیدنتون.
‫ممنونم.
‫من خوبم.
‫فقط یکم سرم گیج میره.
‫الان به پرستار گفتم...
‫یه جای روشن تر واسم پیدا کنه...
‫تا بتونم ویرایش نقاشی های طرحو تموم کنم.
‫چه تصور بیهوده ای!
‫فکر می کردم چون توی اسکواش حرفه ای هستم...
‫توی دعوا نمی بازم.
‫انتظار نداشتم...
‫من شما رو می شناسم.
‫شما بی رحم نیستید...
‫واسه همین نتونستید توی دعوا برنده بشید...
‫ولی توی بخشندگی برنده اید.
‫شما اهل دعوا نیستید.
‫کارفرما تانگ چیکار کرد که عصبی شدید؟
‫اون می خواست...
‫می خواست نقاشی های طرحمو تغییر بده.
‫چرا؟
‫گفت درست کردنش خیلی دشواره...
‫و خیلی پر خرجه.
‫افرادش نمی تونند انجامش بدن.
‫می خواستم ازکنتراتچی...
‫و تیم ساخت و ساز بخوام باز بهش فکر کنن.
‫می تونستم هر روز برم به محل ساخت و ساز...
‫و کمکشون کنم با هم مشکلو برطرف کنیم...
‫ولی اونا اصرار داشتن...
‫که ازعهدش برنمیان.
‫راضی نبودم و میخواستم کنار بذارمشون...
‫ولی اون گفت قول میده...
‫که اگه کنار بذارمشون...
‫باغ وانده برای همیشه از بین میره.
‫دکتر شو...
‫آروم باشید.
‫تازه تهدیدم هم کردن ‫که نمی تونم کمک دیگه ای پیدا کنم.
‫واقعا عصبی ام.
‫آروم باشید.
‫نگران نباشید.
‫همه چیو به مدیر کل چنگ میگم.
‫اون تو برقراری ارتباط کار کشتس..
‫و کاملا حلش می کنه.
‫بهتون اطمینان میدم.
‫حالا دیگه خوب استراحت کنید.
‫باشه؟
‫درد می کنه.
‫آروم!
‫مدیر کل چنگ...
‫دکتر شو حسابی کتکم زد.
‫آقا من زخمتونو بخیه نزدم.
‫چرا داد می زنید؟
‫درد دارم.
‫داره منو می کشه.
‫درد دارم!
‫سرکارگر تانگ...
‫دعواتون با دکتر شو...
‫تاثیر زیادی داشته.
‫توی این داستان هر دوتون مقصرید...
‫ولی آسیب های دکتر شو ‫خیلی وخیم تراز شماست.
‫درد دارم.
‫کمرم درد می کنه.
‫صورتمم درد می کنه.
‫بهم نگاه کنید. بدجوری آسیب ندیدم؟
‫نگران نباشید سرکارگر تانگ.
‫با توجه به زحمت زیادتون برای باغ وانده...
‫بانک ربانگ هزینه های درمانیتون رو قبول می کنه.
‫مدیر کل چنگ...
‫شما با انصاف هستی.
‫راستی سرکارگر تانگ...
‫کی برمی گردید به مکان ساخت و ساز؟
‫باید زود برگردید.
‫چطوره بعد از بهبودی دو روز استراحت کنید؟
‫نظرتون چیه؟
‫شوخی می کنید؟
‫من خوبم. همین الان برمی گردم.
‫عجب تصادفی!
‫منم دارم میرم اونجا.
‫بیاید با هم بریم.
‫لطفا بفرمایید.
‫[محل ساخت و ساز باغ وانده]
‫[محل ساخت و ساز: ‫ورود افراد متفرقه ممنوع.]
‫بذارید من این کارو بکنم.
‫خیلی خب.
‫همه با دقت نگاه کنند.
‫این روش فرانسویه.
‫بهش فکر کنید.
‫فهمیدید؟
‫امتحان کنید.
‫خیلی خب.
‫مدیر کل چنگ...
‫یه لحظه بهم وقت بدید.
‫مدیر کل چنگ...
‫دیوار هم می تونید درست کنید؟
‫این روزا شنیدم که دکتر شو ‫درباره ی روش فرانسوی حرف می زد.
‫کاملامتوجه اش شدم...
‫ولی نمی دونم چرا ‫گروه ساخت و ساز شما اینو متوجه نمیشه.
‫سرکارگر تانگ...
‫کلک که نزدید؟
‫نه.
‫آقای لی چقد بهتون پول داده؟
‫مدیر کل چنگ...
‫فکر می کنید دارم درست انجامش میدم.
‫لو کارش درسته.
‫همه از لو اطاعت می کنند.
‫لو کارش درسته.
‫به بقیه یاد بده.
‫اگه متوجه نمی شید، فقط ازم بپرسید.
‫آقا لو جوونه و بلد نیست چجوری کار کنه.
‫فکر می کنم لو کارش خوبه.
‫می دونید اون باهوشه و مهربونم هست.
‫تانگ چطوره تعدادی از افرادتو بفرستی...
‫که با لو کار کنند و ازش یاد بگیرند؟
‫خب تو هم انقد کار رو سرت نمیریزه.
‫- درسته؟ ‫- اون واسه هدایت کردن بقیه زیادی جوونه.
‫بدش به من.
‫روش فرانسوی سخت نیست.
‫توی روش فرانسوی آجرها رو...
‫به صورت افقی و عمودی...
‫ روی هم می ذاریم.
‫این روش فرانسویه.
‫همین جوری اونجا نایستید.
‫همه تون برید سر کارتون.
‫زودباشید.
‫آقای چنگ...
‫با اینجا اومدن...
‫کاراتون عقب نیفتند!
‫عقب نمی افتند.
‫اگه باغ وانده کامل نشه...
‫نمی تونیم اصل سرمایه مونو دوباره زنده کنیم.
‫باید بیام اینجا ‫و روی پیشرفت کار رسیدگی کنم.
‫چرا انقد آهسته جلو میره؟
‫نه.
‫آهسته جلو نمیره.
‫دیگه آهسته جلو نمیره، مگه نه؟
‫میشه تا فردا شب این دیوار کامل بشه؟
‫حتما.
‫قطعا.
‫همه عجله کنید.