‫[قسمت بیست و یکم]
‫[بانک ربانگ]
‫آقای چنگ.
‫مصاحبه ی بخش اعتبارسنجی تموم شده.
‫می خوام چهار عضو رو توی بخش به کار بگیرم.
‫اینم مشخصاتشون.
‫لطفا یه نگاهی بنداز.
‫خیلی خب. می دونم.
‫خسته ای؟
‫نه.
‫کارای باغ وانده دارن خوب جلو میرن.
‫خوشحالم.
‫سرکارگر تانگ رو راضی کردی؟
‫پس چرا داری اینجا ‫تنها نوشیدنی می خوری؟
‫عالیه.
‫نوشیدنی خیلی گرونیه، مگه نه؟
‫جایی که همدیگه رو ‫دیدیم رو باز یادت رفته؟
‫نه.
‫توی کافه هرکی ‫ یه اسم مستعار داره.
‫اسم مستعار من خانم هنسی بود.
‫من مسئول فروش نوشیدنی بودم.
‫راستش مدت زیادیه...
‫که می خوام ازت یه سوالی بپرسم.
‫لطفا بپرس.
‫آب قاطی نوشیدنیای کافه تون می کردی؟
‫راستش بعد از اینکه ‫نوشیدنی رو خوردم فهمیدم.
‫- هر چی بیشتر نوشیدنی رو می خوردم آبکی تر می شد. ‫- از کجا می دونستی؟
‫هیچکس به غیر تو اینو نمی دونه.
‫ممکن نیست.
‫واقعیت داره. فقط تو از این مسئله اطلاع داری.
‫واقعا نمی دونی اون تاجرایی...
‫که می اومدن کافه مون چقد کم تحمل بودن.
‫تقریبا از حال می رفت.
‫همیشه سومین لیوان نوشیدنیش رو...
‫با آب قاطی می کردم.
‫حدس بزن چی می گفت.
‫چی می گفت؟
‫چه نوشیدنی خوبی!
‫هر چی بیشتر می خورم خوشمزه تر میشه.
‫فقط وقتی سومین لیوانو می خورم...
‫می تونم این مزه رو احساس کنم.
‫تو به ژو ونچوان وام دادی ‫که کمک کنی کارخونه درست کنه.
‫می خوای ‫از این که هوانگ روهانگ و ژو گوانگشیان...
‫کنترلش کنند و ازش استفاده کنند ‫ جلوگیری کنی، مگه نه؟
‫از کجا می دونی؟
‫گزارش های مربوط به وام و دفتر حساب ‫کارخونه ی داروسازی ونچوان رو خوندم.
‫تونستم حدس بزنمش.
‫قبلا باهات گرفتار سوء تفاهم شده بودم.
‫در واقع...
‫تو معتمد تر از چیزی ‫هستی که فکر می کردم.
‫در واقع تو هم با استعداد تر ‫از چیزی هستی که من فکر می کردم.
‫حرفی که الان زدمو واقعا از ته قلب گفتم.
‫منم همین طور.
‫آقای چنگ...
‫بیا همراه هم مبارزه کنیم.
‫فکر می کنم ربانگ ‫هر چه بیشتر موفق میشه.
‫به هر چهار نفرتون تبریک میگم! ‫توی مصاحبه قبول شدید...
‫و اعتبارسنجای تمام وقت بانک ربانگ شدید.
‫کاری که می خوایم بکنیم...
‫دشوار، تحمل نکردنی و پنهونیه...
‫ولی این کار ما رو باهوش،
‫زرنگ و قابل اعتماد می کنه.
‫امیدوارم هر کدومتون بتونید حسابی کار کنید.
‫زود باشید! حسابی تلاش کنید.
‫ممنونیم رئیس بخش وو.
‫ببخشید رئیس بخش وو اینجا هستن؟
‫بل؟
‫لیزی؟
‫اول یکم دیم سام بخور.
‫سرپرست طبقه ی پایین ازم خواست بیام بالا...
‫و رئیس بخش وو از بخش اعتبارسنجی رو ملاقات کنم.
‫فکر نمیکردم تو رئیس بخش وو ‫از بخش اعتبارسنجی باشی.
‫واسه وام همه میان سراغ من.
‫تو هم واسه همین اومدی بل؟
‫می خوام...
‫خیاطی باز کنم.
‫می خوای وام بگیری؟
‫چقد میخوای؟
‫500 تیل.
‫شدنیه؟
‫الان نمی تونم به سوالت جواب بدم.
‫تایید وام معمولا به وضعیت مالیِ ‫مشتری بستگی داره.
‫ولی ییژی یبار بهم گفت...
‫هر موقع بخوام خیاطی باز کنم...
‫بهم پول میده.
‫من درخواستت رو رد نمی کنم.
‫فقط می خوام بهت بگم...
‫بانک ربانگ قوانین ‫و مقررات خودشو برای وام دادن داره.
‫نمی تونم همینطوری...
‫فهمیدم.
‫حرفی که زدمو فراموش کن.
‫بل.
‫نباید می اومدم اینجا.
‫بل منظورم این نبود...
‫[سکوت]
‫دکتر لو گفت خیلی زود حالتون بهتر شده.
‫به زودی بهبود پیدا می کنید.
‫باغ وانده الان چطوره؟
‫سرکارگر تانگ رو برگردوندم.
‫برکنارش نکردم...
‫ولی قول داد باغ رو طبق برنامه درست کنه.
‫دیروز...
‫ساخت باغ لین ‫توی طبقه ی دوم رو شروع کردن.
‫همون طور که رئیس بخش وو گفتن...
‫همیشه ازعهده رسیدگی مسائل برمیاید.
‫تو آینده وقتی توی ساخت و ساز ‫ به مشکل بر می خورید...
‫مخصوصا همچین مشکلی که مستقیما ‫ روی کیفیت ساختمون تاثیر میذاره...
‫نیاز نیست به تنهایی دست به کار بشید.
‫بهم بگید. بذارید من مشکلو حل کنم.
‫البته می تونید ‫از رئیس بخش وو...
‫هم بخوایید که حلش کنه.
‫آقای چنگ...
‫فکر می کنید من اهمیت میدم؟
‫پس چی؟
‫ خب رئیس بخش وو ‫کاملا قدرت حل مشکلتونو داره.
‫پس...
‫نمیخواد منزوی باشین.
‫ اگه منظورتون اینه،
‫پس متوجه نمیشید چه حسی دارم.
‫آقای لو می برمش.
‫بگیریدش. سه شنبه دوباره بیاید اینجا.
‫لباسای کهنه.
‫خیلی خب.
‫مراقب باشید.
‫سفارش تازه.
‫بل.
‫نتونستم جلوی زبونمو بگیرم.
‫تو دل نازکی.
‫تو به خودت جرئت دادی که درخواست وام کنی...
‫ولی من ناراحتت کردم.
‫لیزی من خیلی سرم شلوغه.
‫لطفا برگرد.
‫می دونم خیلی سرت شلوغه.
‫کل صبح داشتم ‫از اون طرف خیابون نگات می کردم.
‫امروز صبح نُه نفر اومدن ‫اینجا تا لباسشونو...
‫ تحویل بگیرن و پنج نفر هم سفارش دادن.
‫می تونم تشخیص بدم ‫که اون دو تا خانم لاغر...
‫مشتریای ثابتند.
‫یهویی چهار تا چونگسام بردن. ‫[چونگسام: لباس سنتی زنای چینی]
‫آقای لو که همین الان رفت ‫ شکم گنده ای داره.
‫فقط لباسایی ‫که تو می دوزی رو می پوشه.
‫دوتا کت دوخته شده ی جدید سفارش داد.
‫تو دوران انتقال یا فصل پرکاری...
‫می تونی ماهانه 35 یوان در بیاری.
‫حتی اگه دوران بی رونقی باشه...
‫بازم می تونی ‫ 27 تا 28 یوان در ماه در بیاری.
‫درست میگم؟
‫لیزی چی می خوای بگی؟
‫بل اگه مغازه ی خودتو باز کنی...
‫درآمدش از این بیشتر می شه.
‫باید یه وام 500 تیلی بگیری.
‫مقدارش کمه.
‫حتی اگه 1000 تیل درخواست کنی هم...
‫بانک ربانگ تایید می کنه.
‫تایید وام بانک ربانگ...
‫به موقعیت به خصوص ارباب رجوع بستگی داره.
‫معنی جمله ام همین بود.
‫وقتی خانم لیزی بهم گفت...
‫که همسر داره غبطه خوردم.
‫غبطه خوردم که ‫مردی که نمی شناسمش...
‫همسری مثل خانم لیزی داره.
‫اون روز که اومدم بانک ربانگ...
‫شنیدم همه خانم لیزی رو...
‫خانم چنگ صدا می کنند غافلگیر شدم...
‫ولی در عین حال خوشحال هم شدم.
‫آقای چنگ ...
‫بیش از هر کسی تحسینتون می کنم...
‫و خانم لیزی رو هم همین طور.
‫شما دو تا خیلی به هم میاین.
‫نمی تونم از همچین زوج بی نقصی...
‫ ایراد بگیرم...
‫ولی شما طلاق گرفتید.
‫به نظرم...
‫انگار رویام از بین رفته.
‫نمی دونم چی باعث شد...
‫که همچین انتخابی داشته باشید.
‫فقط می تونم بگم...
‫خیلی حیف شد.
‫متاسفانه باید رویاتون رو نابود کنم.
‫ازدواج من و رئیس بخش وو...
‫همیشه موفق به نظر می رسید ‫ولی در واقع ناموفق بود.
‫نمی تونم بگم ازدواج موفقی بوده...
‫و به اون بی نقصی ای...
‫که توی ذهن رمانتیک شماست...
‫هم نبوده.
‫حداقل شما دو تا هنوز با هم کار می کنید.
‫به خاطر این که هر دومون فکر می کنیم...
‫حتی اگه به عنوان زوج ‫توی زندگیمون شکست خوردیم...
‫شاید بتونیم...
‫شریک تجاری باشیم.
‫ربانگ...
‫هدف مشترکمونه...
‫ولی برای عشق...
‫ شاید آدم مناسب تری واسه اش باشه.
‫[شرکت تیانشیانگ]
‫لیزی جای محشریه.
‫وقتی این جا می شینم ‫و نگاهشون می کنم...
‫حس می کنم دارم روزنامه ی مصور می خونم.
‫اون آقایون و خانم های شیکی...
‫که همیشه لباس هایی...
‫که توی پاریس محبوبند رو می پوشند.
‫پیراهنش رو ببین.
‫ارزشش 40 یوانه.
‫40 یوان؟
‫در آینده اگه خیاط خونه باز کردی...
‫لباس های تو هم همون قدر می ارزند.
‫واقعا؟
‫لیزی اون لباس رو ببین.
‫فکر می کنم اگه اون لباس رو ‫بپوشی، زیباتر از اون می شی.
‫فکر می کنم توی پاریس خریدتش.
‫فکر نکنم بتونیم ‫توی شانگهای این لباس رو پیدا کنیم.
‫چیز پیچیده ای نیست.
‫می تونم واسه ات یه پیراهن بدوزم.
‫پیراهنی که من بدوزم از این خوشگل تر می شه.
‫خیلی خب. منتظرم.
‫ممنونم لیزی.
‫چرا ازم تشکر می کنی؟
‫فکر می کردم هیچ وقت...
‫توی عمرم ازت خوشم نیاد...
‫ولی تو اون آدمی که فکر می کردم نیستی.
‫هر کاری ازت برمیاد...
‫و به زبون های خارجی مسلطی.
‫بهم وام دادی.
‫خیلی راضی ام...
‫تازه کمکم هم کردی ‫که در مورد لباس های سبک غربی یاد بگیرم.
‫بالاخره فهمیدم که ییژی...
‫کاملا حق داشته که باهات ازدواج کرده.
‫پس دو تا کت و شلوار واسه ییژی بدوز.
‫نظرت چیه؟
‫یه کت و شلوار ضخیم سیاه پشمی...
‫و یه کت و شلوار ضخیم خاکستری پشمی.
‫من دیگه به ییژی علاقه ندارم.
‫حقیقت داره. راستش دیگه بهش علاقه ندارم.
‫بل.
‫من هم دیگه زن داداشت نیستم.
‫من از ییژی طلاق گرفتم.
‫طلاق گرفتی؟
‫چرا؟
‫لزومی نداره که زن و مرد...
‫برای این که به سمت ‫هدف مشترکی برن زوج باشند.
‫شاید این جوری واسه مون بهتره.
‫استاد، دولت قراره 2/5 درصد اوراق بهادار ‫ خزانه ی گمرک ژیانگهای رو صادر کنه.
‫یه ایده ی دیگه از فنگ یورو ‫ برای افزایش مخارج نظامیه.
‫فکر می کنم بانک خصوصی لونگ یینگ...
‫باید 300 هزارتا ‫خرج اوراق بهادار خزانه کنه.
‫2/5 درصد اوراق بهادار ‫خزانه امیدوارکننده ست.
‫واسه همین فنگ یورو خاطر جمعه.
‫اون از مدت ها قبل شغلِ ‫ افسر ارشد وزارت دارایی رو می خواسته.
‫باید ازش حمایت کنیم...
‫ولی نباید احمق باشیم.
‫میزان خریدمون به بانک ربانگ بستگی داره.
‫می دونم.
‫اگه بانک ربانگ ‫اوراق بهادار خزانه ی زیادی بخره،
‫بانک خصوصی لونگ یینگ باید بیشتر بخره.
‫باز اشتباه کردی.
‫فنگ یورو از دیدن جنگم ‫با چنگ ییژی خوشحال می شه.
‫می تونه ازش سود ببره.
‫اگه توی این دام بیفتیم...
‫پولمون هدر می ره و در نهایت ‫باز هم نمی تونیم کنترلش کنیم.
‫استاد نظر شما چیه؟
‫واسه کشتن مار باید قلبش رو بزنیم. ‫این کار واسه آدم ها هم جواب می ده.
‫[بانک ربانگ]
‫آقای چنگ مزاحمت شدم؟
‫نه. چی شده؟
‫بل تازگی این کت و شلوار رو واسه ات دوخته.
‫الان آوردش این جا.
‫کت و شلوار؟
‫بیا این جا و امتحانش کن.
‫باشه.
‫بل توی یه مدت کوتاه یاد گرفت ‫ چه جوری لباس هایی با سبک غربی بدوزه.
‫حتی خیاط های بریتانیایی...
‫ به عنوان خیاطی آینده دار ازش تعریف کردند.
‫فقط راهنمایی لازم داشت.
‫واقعا؟
‫آره.
‫پشت فروشگاه شین شین...
‫ یه مغازه واسه اجاره هست.
‫می خوام بل واسه ‫باز کردن مغازه اجاره اش کنه.
‫اجاره ی اون مغازه خیلی زیاده.
‫مطمئنه می خواد مغازه باز کنه؟
‫خب دارم ازت می خوام ‫که الان امتحانش کنی.
‫ببین.
‫چطور شدم؟
‫خوبه.
‫از تو تعریف نمی کنم.
‫منظورم اینه که کتی که بل دوخته خوبه.
‫می دونم.
‫خواهیم دید.
‫در آینده اگه بخوای بل واسه ات لباس بدوزه...
‫فکر می کنم باید تو صف بمونی.
‫خیلی خب. لطفا بهش بگو...
‫راستش لباس های زیادی نمی خوام.
‫لباس هایی که اون می دوزه ‫ ارزونند و رنگ هاشون شاده.
‫تازه کل لباس هات رو اون دوخته.
‫تو تبلیغات خوبی واسه اش هستی.
‫خب...
‫من یه خونه ی تازه برای زندگی پیدا کردم.
‫اگه ممکنه می خوام لباس ها...
‫و وسایلم رو ببرم. می تونم این کار رو بکنم؟
‫آره.
‫باشه. ممنون.
‫وسایلم رو توی اتاق مطالعه جمع می کنم.
‫من لباس هات رو توی اتاق جمع می کنم.
‫بذار این جا رو تمیز کنم.
‫باید برم.
‫مراقب خودت باش.
‫♫ صدای مسحورکننده ی موسیقی ... ♫
‫♫ توی خونه می پیچه. ♫
‫♫میلیون ها نفر به تنهایی... ♫
‫♫ اشک می ریزند. ♫
‫♫ سطح آروم دریا رو... ♫
‫♫ مه فرا گرفته. ♫
‫♫ احساس پوچیِ... ♫
‫♫ بزرگ و عمیق. ♫
‫♫ تنهایی دلفریب... ♫
‫♫ تنیده می شه. ♫
‫♫ دو ستاره به تنهایی می درخشند...♫
‫♫ و از تقلا دست برمی دارند... ♫
‫لباس هامون خوب با هم ست شده. ‫♫ روی صحنه ی پر جنب و جوش... ♫
‫♫ سرنوشت ها اغلب تصادفی اند. ♫
‫♫ اون ها خط هایی اند...♫
‫♫ که گاهی به هم می رسند.♫
‫♫ حسرت های زیادی... ♫
‫♫ انتظارم رو می کشند. ♫
‫واسه ات هدیه خریدم. ‫♫ من آشفته ترین... ♫
‫یه نگاهی بنداز. ‫♫ آدم دنیام.♫
‫♫ نمی خوام به آهنگ های غمگین گوش کنم. ♫
‫خوبه؟ ‫♫ نمی دونم چطور مردم رو راضی کنم. ♫
‫♫ با دست سرنوشت... ♫
‫♫ شکنجه ام نکن. ♫
‫♫ همه ی اشتباهات... ♫
‫♫ از منه. ♫
‫♫ من بیچاره ترین آدمِ دنیام.♫
‫♫ نمی خوام تو روت وایستم. ♫
‫♫ تقصیرش رو گردن می گیرم. ♫
‫♫ به نام عشق... ♫
‫[مادرم فوت کرد. ممنونم که ازش مراقبت کردید.] ‫♫ من رو دست ننداز. ♫
‫[مادرم فوت کرد. ‫ممنونم که ازش مراقبت کردید.]
‫[رزرو مراسم عروسی رستوران هوئی ژانگ] ‫♫ حسرت های زیادی... ♫
‫از حالا به بعد...
‫♫ انتظارم رو می کشند. ♫
‫دیگه دختر وو ژیفو نیستم.
‫فقط همسر چنگ ییژی ام. ‫♫ من آشفته ترین آدم دنیام.♫
‫♫ نمی خوام به آهنگ های غمگین گوش کنم. ♫
‫♫ نمی دونم چطور مردم رو راضی کنم. ♫
‫[رسید کالاهای فروشگاه ابزار موسیقی تیان یین] ‫♫ با دست سرنوشت... ♫
‫یه ماه پیش سفارشش دادم. ‫♫ شکنجه ام نکن. ♫
‫[فروشگاه ابزار موسیقی تیان یین]
‫قرار بود 15 روز بعد برسه.
‫ولی تا اون موقع نرسید. ‫♫ همه ی اشتباهات... ♫
‫دیگه نزدیک بود قبلش بهت بگم. ‫♫ از منه. ♫
‫نمی تونستم صبر کنم. ‫♫ من بیچاره ترین آدمِ دنیام.♫
‫♫ نمی خوام تو روت وایستم. ♫ ‫[سینما استارلایت]
‫♫ تقصیرش رو گردن می گیرم. ♫
‫♫ به نام عشق... ♫
‫♫ من رو دست ننداز. ♫
‫[بانک ربانگ]
‫لطفا بیاید داخل.
‫آقای شیمازاکی.
‫آقای چنگ.
‫بفرمایید.
‫لطفا بشینید.
‫بانک ربانگ باز شد...
‫ولی من برای تبریک گفتن نیومدم.
‫تبریک می گم.
‫ممنونم.
‫خوشحالم که می بینم...
‫روی صنعت تمرکز کردید.
‫آقای شیمازاکی فکر می کنم...
‫شما ارتباط بین شرکت فنگدبائو ‫ و بانک خصوصی لونگ یینگ رو...
‫ وقتی در مورد شرکت ‫تحقیق می کردید می دونستید.
‫داشتم فکر می کردم...
‫حتما مثل من در عذابید...
‫ولی شما از من شجاع ترید.
‫آقای شیمازاکی
‫شما به من لطف دارید.
‫منتظر کمکتون ‫به کارخونه ی نخ ریسی شنچین هستیم.
‫آقای چنگ.
‫کت و شلوارتون رو از کجا سفارش دادید؟
‫کت و شلوارم؟
‫قضیه اینه که کت و شلوارهای ما ‫همیشه روی مد متمرکزند...
‫ولی مال شما فرق می کنه.
‫خیلی لطیف به نظر میاد.
‫آقای شیمازاکی هیچ وقت فکر نمی کردم...
‫شما در پوشش مشکل پسند باشید.
‫کت و شلوارم رو بریتانیایی ها ندوختند.
‫یه خانم جوون چینی دوختش.
‫خانم جوون چینی؟
‫[دوزندگی لینگ لینگ]
‫ببخشید! شرمنده!
‫ترسوندمتون؟
‫نه، شما ببخشید.
‫مغازه ی جدیده.
‫کارمندی نداریم که بهتون خوشامد بگه.
‫خوش اومدید.
‫ممنونم.
‫لطفا راحت باشید.
‫این ها جنس پارچه ها رو نشون می دن.
‫این ها هم سبکشون رو نشون می دن.
‫باشه.
‫خانم همه شون رو خودتون دوختید؟
‫لطفا بهم نگید «خانم».
‫اسمم بِله.
‫بل؟
‫بل.
‫مثل زنگ.
‫بل.
‫اومدم این جا...
‫که یه دست کت و شلوار سفارش بدم.
‫می خواید چه سبکی باشه؟
‫خانم...
‫نه. بل.
‫فکر می کنید کدومش بهم میاد؟
‫فکر می کنم که کتی ‫که کمرش تنگ باشه بهتون بیاد.
‫حتما کار اداری معتبری دارید.
‫عرض شونه تون 43 سانته...
‫و قدتون 173 سانت.
‫درسته؟
‫بله، کاملا.
‫خط کش لازم ندارید؟
‫معلومه که لازم دارم...
‫ولی اندازه ی سر شونه ‫و قد رو تقریبی متوجه می شم.
‫و کار اداریم رو از کجا فهمیدید؟
‫لباس فروشی هنری...
‫که مقابل میدون مسابقه ست...
‫لباستون رو دوخته، درسته؟
‫حتی پارچه اش تانتکسه،
‫برندی که از بریتانیا فرستاده می شه.
‫با کلاسه.
‫افراد عادی از پس هزینه اش برنمیان.
‫مشکل اینه که ما...
‫همچین پارچه ی با کلاسی رو نداریم.
‫با این وجود می خواید سفارش بدید؟
‫ایرادی نداره.
‫خیلی دوست دارم سفارش بدم.
‫باشه. لطفا بیاید این جا.
‫اندازه هاتون رو می گیرم.
‫باشه.
‫آقای لین این جااند، آقای چنگ.
‫آقای لین لطفا بفرمایید بشینید.
‫ممنونم منشی آی.
‫خواهش می کنم.
‫آقای چنگ...
‫درخواستم رو خوندید؟
‫می خوام در موردش باهاتون صحبت کنم.
‫شما درخواست 100 هزار تیل وام کردید.
‫می شه هدفش رو بدونم؟
‫می خوام فروشگاه روغن و غلات وانگتونگ...
‫و برنج فروشی تای رو اجاره کنم...
‫تا برنج فروشی لین فو رو توسعه بدم.
‫در مورد قیمت تحقیق کردم.
‫قیمتش مناسبه.
‫اجاره اش منطقیه.
‫خیلی خب. پرونده ها رو آماده کنید...
‫و برای تایید به بخش اعتبارسنجی بدید.
‫باشه.
‫ولی آقای لین باید واضح بگم...
‫که سرمایه در حال حاضر محدوده.
‫100 تیل مقدار زیادیه.
‫خب منظورتون چیه؟
‫منظورم اینه که اگه ایرادی نداره...
‫می تونید بذارید ربانگ...
‫برای برنج فروشی لین فو سهام منتشر کنه.
‫سهام؟
‫آره.
‫می تونید 60 درصد سهام رو توی بازار بذارید.
‫می تونه به سرعت ‫سرمایه رو در بازار انتقال بده.
‫با عملکرد فعلیتون...
‫توی همین ماه می تونید ‫ 100 هزار تیل رو جمع کنید.
‫به این سرعت؟
‫کار خوبیه...
‫ولی می ترسم اگه به صورت گسترده...
‫ این کار رو انجام بدیم...
‫یکی بهمون حسودی کنه ‫ و سهامم رو افشا کنه.
‫این جوری...
‫آقای لین...
‫فکر می کردم ‫زخم های مخفیتون رو التیام دادید.
‫اگه التیامش به این آسونی ها باشه...
‫که بهش نمی گن زخم های مخفی.
‫اگه نمی خواید سهام رو انتشار بدید...
‫لطفا منتظر سرمایه ی ربانگ بمونید.
‫جمع کردن 100 هزار تیل ‫تقریبا سه ماه وقت می بره.
‫خیلی طولانیه.
‫اگه مجبور شم سه ماه منتظر بمونم...
‫خیلی دیر می شه.
‫آقای چنگ من بهتون اعتماد دارم.
‫پس سهام رو منتشر می کنم.
‫باشه.
‫باورم نمی شه جرئت کردید...
‫توی همچین جای گرونی ‫ برای کار مغازه اجاره کنید.
‫خیلی جوون به نظر میاید.
‫آقا نگرانید که نتونم از پس هزینه اش بربیام؟
‫نه، منظورم این نیست.
‫کارتون عالیه.
‫پول از دست نمی دید...
‫ولی راستش واقعا...
‫خانم های ماهر زیادی مثل شما ندیدم.
‫اولین باریه که بهم می گن «خانم ماهر».
‫خب.
‫فکر می کنم کتی ‫که سرشونه اش تنگ باشه بهتون بیاد.
‫شما چی فکر می کنید؟
‫تصمیمش با شماست.
‫خیلی خب.
‫واسه پارچه اش...
‫این زیادی تیره ست.
‫زیگ زاگ خاکستری روشن.
‫چطوره؟
‫تصمیمش با خودتونه.
‫باشه.
‫میشه پیش بهارو که پنج دلار نقره است پرداخت کنید؟
‫باشه. مشکلی نیست.
‫ممنونم.
‫شما شبیه ژاپنی ها هستین.
‫لطفا اسم و آدرستونو اینجا بنویسید.
‫باشه.
‫آقای ویند.
‫وقتی باد میاد، زنگ لبخند می زنه. ‫[«ویند» توی انگلیسی به معنی باد و «بل» به معنی زنگ است.]
‫باشه. آقای ویند. لطفا سه شنبه ی آینده ‫بیاید و کت و شلوارتونو امتحان کنین.
‫[دوزندگی لینگ لینگ ‫نام: ویند]
‫[دفتر رئیس بخش]
‫لطفا بفرمایید تو.
‫دکتر شو.
‫خانم لیزی فردا شب وقتتون آزاده؟
‫دکتر شو چه کاری می تونم واسه تون انجام بدم؟
‫میخوام شما رو به کنسرت آقای گرموری دعوت کنم. ‫[تئاتر شانگهای، کنسرتوی پیانوی گرموری]
‫حتی گرفتن یه بلیتش ‫هم سخته ولی شما دو تا گرفتید.
‫دکتر شو شما خیلی زرنگید.
‫کار منشی گوانه.
‫مدت خیلی زیادی توی صف وایستاد.
‫ولی من فردا شب نمی تونم بیام.
‫برنج فروشی آقای لین...
‫ سهام منتشر میکنه.
‫باید پرونده هارو آماده کنم.
‫ولی کنسرت آقای گرموری فرصت کمیابیه.
‫الان یا هرگز.
‫آره.
‫باارزشه.
‫چقد حیف شد.
‫خب دکتر شو شاید بتونید ‫یکی دیگه از دوستاتونو دعوت کنید.
‫عالی میشه.
‫باشه. ببخشید مزاحمتون شدم.
‫اول به کارتون برسید.
‫دکتر شو...
‫امشب وقت دارید؟
‫امشب وقتم آزاده.
‫شاید بتونیم با هم شام بخوریم.
‫لطفا بفرمایید تو.
‫مدیر ژائو.
‫مسئله اینه که...
‫می دونم باید واسه وام برم بخش اعتبارسنجی.
‫در هر صورت می خوام اول باهاتون حرف بزنم.
‫لطفا بشینید.
‫خیلی خب.
‫فکر می کنم شنچین باید...
‫کارخونه های سوم و چهارمو هم باز کنه.
‫متاسفانه اضافه کردن دو تا کارخونه...
‫توی زمان کوتاه هزینه ی کمی نمیشه.
‫مبلغ زیادی نیست.
‫حداکثر 300 هزارتا...
‫و چیزی که می خوام بگم...
‫اینه که نمی خوایم ‫مثل برنج فروشی لین فو سهام منتشر کنیم.
‫[دوزندگی لینگ لینگ]
‫سلام بل.
‫آقای ویند.
‫پرو کت و شلوارتون سه شنبه ی آینده ست.
‫امروز شنبه ست.
‫برای کت و شلوار اینجا نیومدم.
‫از اینجا رد می شدم...
‫و می خوام یه چیزی بهتون بدم.
‫چی؟
‫بازش کنید.
‫عکس مدل لباس هایی با سبک غربی؟
‫بله. جدیدترین نسخه اشه که از اروپا اومده.
‫مال شماست.
‫مال منه؟
‫آره.
‫امیدوارم بتونید ‫برای همه لباسای بهتری بدوزید.
‫ممنونم.
‫آخرین نسخه اشه.
‫حتی بهترین کتابفروشی خارجیِ ‫ خیابون سیما هم اینو نداره.
‫چطور پیداش کردید؟
‫می خوای بدونی؟
‫اگه قبول کنی باهام شام بخوری بهت میگم.
‫دفعه ی قبل هم ‫توی همین رستوران باهاتون ناهار خوردم.
‫خیلی حرف زدیم.
‫حرفای خیلی عمیق.
‫آره.
‫انگار...
‫ازتون عذر خواهی هم کرده بودم.
‫گفتم بهتون دروغ گفتم.
‫و ...
‫قول دادم...
‫باهاتون دوستانه برخورد کنم.
‫بله.
‫دکتر شو...
‫من سر قولم هستم.
‫آره، من طلاق گرفتم...
‫ولی می خوام هنوزم روی کار توجه کنم.
‫درباره ی چیزای دیگه هم نمی خوام فکر کنم.
‫خانم لیزی.
‫سوء تفاهم نشه.
‫فقط واسه دلداری دادن...
‫ به کنسرت دعوتتون کردم.
‫به هر حال حرف زدن درمورد هنر...
‫ناراحتی آدمارو از بین می بره.
‫دکتر شو فکر می کنید من ناراحتم؟
‫چهرتون نشون نمیده...
‫ولی متلاشی شدن زندگی زناشویی...
‫همیشه آدما رو ناراحت می کنه.
‫یه جوری گفتید که انگار ‫ خیلی این حسو تجربه کردید!
‫طلاقو تجربه نکردم...
‫ولی قبلا شکست خوردم.
‫شما یه استعداد جوونید.
‫حتی اگه شکست بخورید هم...
‫اون دختر باید دلش شکسته باشه.
‫وقتی دل اون شکست...
‫منم احساس ناراحتی می کردم.
‫وقتی 18 سالم بود...
‫به دانشگاه ناپل رفتم.
‫توی لندن نامزدی داشتم.
‫وقتی داشتم می رفتم...
‫یه هفته کامل گریه می کرد.
‫من بودم که خواستم جدا بشیم...
‫ولی احساس گناه و ناراحتی می کردم.
‫می دونید چیه؟
‫منم به اندازه ی اون سختی رو احساس می کردم.
‫آخرش تصمیم گرفتم...
‫بی خیال ناپل بشم.
‫حدس بزنید چی شد!
‫گفت نامزد جدیدی داره.
‫چی؟
‫آقای ویند.
‫همیشه اینطوری بقیه رو ‫به شام دعوت می کنید؟
‫نه.
‫این اولین باره.
‫زیاد بلد نیستم.
‫ببخشید که باعث خنده تون میشم.
‫خب.
‫ما این جاییم.
‫حالا میشه بهم بگید...
‫عکسای مدل لباسای غربی رو از کجا اوردید؟
‫من توی بانک کار می کنم.
‫واسه همین می تونم آخرین نشریاتِ ‫تخصصی رو از طریق بانک بگیرم.
‫شما هم توی بانک کار می کنید؟
‫آره، دیگه کی توی بانک کار می کنه؟
‫بانک ربانگ رو می شناسید؟
‫آقای چنگ برادر بزرگمه.
‫ایشون دوست منم هستن.
‫به خاطر ایشون مغازه تونو شناختم.
‫واقعا؟
‫بله.
‫خب اونم...
‫شما رو آقای ویند صدا می کنه؟
‫معلومه که نه.
‫خب اسم واقعیتون چیه؟
‫اگه قبول کنید دفعه ی بعد هم ...
‫باهام شام بخورید، بهتون میگم.
‫بازم از همون راهکار استفاده می کنید؟