‫اون رفته لندن.
‫جاده ریدلی.
‫من دنبال جک موریس می گردم.
‫یهودی ها خرابکاران اروپا هستن.
‫مرگ بر یهودا!
‫جک.
‫من با آدم های بد کارهای بدی می کنم؟
‫هنوز خبری از جک نشنیدیم.
‫اصلا نمی دونید چه طور بهش دسترسی پیدا کنیم؟
‫اگه اون عشقی داشت چی؟
‫اون ممکنه غیرمنتظره سر و کله اش پیدا بشه.
‫بفرمائید، حتما از دستتون افتاده.
‫- چرا داری تعقیبم می کنی؟ ‫- یالا.
‫مشکلت چیه؟
‫مرگ بر یهودا!
‫دیگه اسمی از یهودا برده نشه! ‫دیگه اسمی از یهودا برده نشه!
‫- کاری کن دم در ورودی منتظر بمونه. ‫- اما حداقل...
‫- ولش کن. ‫- لی کتک خورده، نمی تونه بلند بشه.
‫- باید بریم، رفیق. ‫- نمی تونیم همین طوری ولش کنیم، رفیق.
‫این ساختمون قراره آتیش بگیره.
‫اراذل و اوباش
‫ما اسم و آدرس هایی به پلیس می دیم، ‫حواسشون رو پرت می کنیم.
‫جین!
‫بیا مرتبت کنیم، عزیزم.
‫همینه. آفرین پسر خوب.
‫ما بر خواهیم گشت. ‫[ به زبان آلمانی ]
‫ما بر خواهیم گشت.
‫ما برمی گردیم.
‫من اون رو حاضر می کنم.
‫گول نخورید، دارن گولت می زنن.
‫گول نخورید. ‫این یه حمله آتش سوزی نیست.
‫این نباید یه صحنه جرم باشه.
‫این فقط یه تلاش صحنه سازی شده دیگه ست
‫شرم بر پلیس!
‫خیلی خب، یه کمی سر صبحه، مگه نه؟
‫هنوز حلیم فرنگیم رو نخوردم.
‫برو عقب وایستا، پسر ‫می دونی که روال کاریمون چه طوره.
‫یهودی هایی که از دست هیتلر در رفتن رو بکشید!
‫برو، گورت رو از خیابون هامون گم کن.
‫اوه آره، معلومه که کردی.
‫نازی همیشگی.
‫اوه، بیخیال بابا!
‫- مسخره ام گرفتید، ها؟ ‫- سولومون مالینوفسکی؟
‫من به جرم آتش سوزی دستگیرت می کنم.
‫لازم نیست حرفی بزنید،
‫ولی هر چی که بگید ممکنه ‫به عنوان مدرک مورد استفاده قرار بگیره.
‫- برام پاپوش دوختن، این ها اصلا مخزن های من نیستن. ‫- بهش دستبند بزن.
‫هی، فکر کردی داری چیکار می کنی؟
‫هی!
‫آه.
‫دست های کثیفت رو به پس اندازهام نزن.
‫عواید حاصل از جرمه، رفیق. ‫الآن دیگه جز دارایی پلیسه.
‫- این یه کسب و کار قانونیه. ‫- واقعا؟
‫ببرش.
‫می دونم اون ها چقدر پولن، خب؟
‫- همشون شمرده شده و امضاء شده ان. ‫- راه بیا.
‫حالا، سعی کردم دقیقا مثل لیز انجامش بدم،
‫اما روش خودم رو دارم.
‫می دونی، روش کار همه مون فرق دارن، مگه نه؟
‫آدم ها کلا فرق می کنن.
‫ویوین نمی تونست روزی بدتر از امروز پیدا کنه ‫که بی خبر غیبش بزنه.
‫رئیس داره آرایشگاه رو جا به جا می کنه. ‫امسال پنجمین باره.
‫و پسرش برای بار هزارم سر از گروه های خلاف در آورده.
‫آدم بشو نیست!
‫- می خوای عقب رو ببینی؟ ‫- آره.
‫آره، خوشگل شده.
‫دنبال چی می گردی؟
‫می خواد هممون بریم پایین.
‫اما گفتی که بازی می کنی.
‫خیلی طولش نمی دم.
‫جین.
‫صبح بخیر، پیتر.
‫تا حدی طول کشید، ‫اما بالآخره از خیابان فلیت هم گفته شد.
‫"پلیس در مورد حملات صهیونیست ها ‫به اقامتگاه شخصی...
‫حزب بریتانیا در لندن توضیحی نمی دهد".
‫- باریکلا. ‫- صفحه اصلی.
‫- ایولا. ‫- حرف نداشت، قربان.
‫رهبر.
‫دیگه چت شده؟
‫لطفا...
‫لی باید تو بیمارستان باشه،
‫پیش دکترهای درست و حسابی.
‫اون اینجا دووم نمیاره، وضعش زیادی خرابه.
‫با توجه به اینکه خدمات سلامت ما چقدر ‫پر از بیماری های عجیب و غریبه،
‫به نظرم اینجا جاش امن تره.
‫حالا، می خوام تمرین ها هرچه زودتر ‫دوباره شروع بشن.
‫بهش بگو.
‫یالا، بهش بگو.
‫چی بگه؟
‫بجنب!
‫مهم نیست.
‫اون می خواد ولش کنه.
‫پیتر می خواست لی رو ول کنه تا بمیره.
‫- چی؟ ‫- همچین منظوری نداشتم.
‫چه منظوری داشتی؟
‫راستش، من...
‫چرا باید همچین حرفی بزنی؟
‫پیتر؟
‫می شه توضیح بدی؟
‫داشتم از آقای راک ول محافظت می کردم، قربان،
‫قبل از اینکه اوضاع اطرافش خراب بشه،
‫بعد یهودی ها هجوم آوردن.
‫مگه نه؟ ‫هرج و مرج بوجود اومده بود.
‫- اگه یادتون بیاد. ‫- درسته.
‫درسته.
‫جف بهم گفت که لی صدمه دیده،
‫ولی من ندیده بودمش.
‫نمی دونستم وضعش چطوره.
‫دقیقا، اون ندیده بودتش، قربان.
‫آره، نگران نبودم،
‫چون یه مبارزه، مگه نه؟
‫جوون قوی ایه.
‫ولی یه نگاه که به صورت جف انداختم، ‫خب...
‫فوراً رفتم اونجا، مگه نه جف؟
‫- رفتی آره. ‫- چی؟
‫حقیقتا چیزی نیست.
‫گفتی که به نظر عجیب میومد.
‫ببین، خودت اینو گفتی.
‫خب، به گمونم وقتی لی به هوش بیاد،
‫خودش می تونه بهمون بگه، مگه نه؟
‫آره، دقیقا.
‫اگه به هوش بیاد؟
‫جین ازش پرستاری می کنه.
‫چی؟ ‫نه، نه، نه، خواهش می کنم.
‫- اون نه. ‫- من سه تا خواهر دارم، الیز.
‫درک می کنم که هورمون های توی بدنت ‫دارن کارهای شگفت انگیزی می کنن.
‫سعی کن ناراحت و مضطرب نشی،
‫بخاطر سلامتی بچه.
‫ببرینش به ایستگاه قطار.
‫نه. نه، تو رو خدا. ‫خواهش می کنم، نه.
‫لی، صدامو می شنوی؟
‫لی، فقط می خوام پانسمان هات رو عوض کنم.
‫شرمنده جف، ‫واقعا معذرت می خوام.
‫لعنت جف، رفیق.
‫صبر کن.
‫از تو کتابخونه دوک برداشتم.
‫نمی تونم همراهم بیارمش، مگه نه؟ ‫دزدی به حساب میاد.
‫طولش که نمیدی، مگه نه؟
‫دو دقیقه.
‫جین، میشه بیای بیرون؟
‫نمی تونم، پیتر.
‫اونا همه جان.
‫فقط بیا، لطفا.
‫تو اون بلا رو سرش آوردی؟
‫آره.
‫کالین می دونه تو کی هستی، ویوین.
‫تو و پسره کلاین.
‫تو "کرونیکل" دیدتش.
‫جرمی؟
‫آگهی نامزدیت تو روزنامه چاپ شده بوده.
‫جوردن اونو تو اتاق کارش گذاشته بود. ‫قبل از اینکه مرکز فرماندهی رو آتیش بزنیم دیدمش.
‫اون می دونه.
‫نوبت توئه عزیز، شرمنده.
‫اونا همه روزنامه های یهودها رو جمع می کنن، جک. ‫دلیل نمیشه که خونده باشتش.
‫- دلیل نمیشه که اون... ‫- اون بازیت داده.
‫- بازیت داده. ‫- این حرف رو نزن.
‫چرا کارهایی که گفتم رو نکردی؟
‫داشتم سعی می کردم خلاصِت کنم، ‫سعی می کردم باهات حرف بزنم.
‫- چرا به حرفم گوش نکردی؟ ‫- چرا به حرفت گوش نکردم؟
‫تویی که دروغ میگی و غیبت میزنه ‫و اونقدر گیر میوفتی که من باید بیام پیدات کنم.
‫تویی که یه پسر رو اونقدر بدجور کتک میزنی،
‫که به محض اینکه به هوش بیاد ‫پوششش برملا میشه.
‫من چیزی که واسه زندانی کردنش نیاز داشتیم ‫رو پیدا کردم.
‫من از خودگذشتگی کردم.
‫کاری رو کردم که باید انجام می شد.
‫گوش کن چی میگم.
‫گوش کن، هرکاری که گذاشتی انجام بشه، ‫من می بخشمت، باشه؟
‫می تونم همه اینا رو ببخشم.
‫من بخششت رو نمی خوام، جک.
‫من هیچی نمی خوام.
‫تو الان باید به حرف من گوش کنی.
‫دارم بهت میگم، من هرچی که نیاز داریم ‫رو توی یه چمدون پیدا کردم.
‫فاکتورهای اسلحه، پرونده های عضویت، ‫انتقالات بانکی، همه چی.
‫- نمی تونم اجازه بدم برگردی. ‫- من برمی گردم.
‫می کشنت.
‫- دیگه برنمی گرده؟ ‫- میاد.
‫نباید می ذاشتی بره.
‫داره میاد! خب؟
‫لعنت بهش! ‫لعنت بهش!
‫- کِی می تونی بازی کنی؟ ‫- به زودی.
‫ناهار کِی هستش؟
‫موندم پدرت اون چمدون رو کجا گذاشته.
‫پاول؟
‫پاول، با توئم.
‫بله.
‫می دونی پدرت اون چمدون قدیمی ‫رو کجا گذاشته؟
‫من از کشمش خوشم نمیاد.
‫چرا باید همه چی توش کشمش باشه؟
‫من می دونم، یه بازی عالی بلدم.
‫پیتر!
‫پیتر رو پیدا کنین.
‫صبر کن.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫خبری از ویوین نشده؟
‫هنوز نه.
‫صبح بخیر، خاخام.
‫صبح بخیر.
‫سولی کجاست؟
‫کجاست؟
‫هیچکس نمی دونه.
‫پول ها غیبشون زده.
‫اون این کارو نمی کنه.
‫دخترم کجاست؟
‫- اوه، لایزا. ‫- بهم دروغ نگو، نانسی.
‫بیا سریع بریم داخل.
‫ دموکراسی بزرگترین فریب عصر مدرنه.
‫ یهودیان دلیل افزایش نرخ مهاجرت هستند،
‫ بی ثبات کردن عامل های موثر بر بازار، ‫ جنگ های بی پایان،
‫ فقر نابخشودنی...
‫ درک می کنم، ولی چطور میشه این کارو کرد، جناب؟
‫ به نظر حل نشدنی میاد.
‫ چطور می تونیم جلوش رو بگیریم...
‫متاسفم، لایزا.
‫می دونم که هضمش سخته.
‫- یه فنجون چای دیگه می خوای؟ ‫- لطفا.
‫میشه...
‫میشه ببینم درست متوجه شدم؟
‫چون من...
‫شوهر من...
‫یه جاعل اسناده...
‫واسه یه سازمانی زیرزمینی که ‫برادرم اداره اش می کنه.
‫و دختر کوچیک ترم، ‫نور چشم من،
‫در خونه تو رو زده،
‫که تا حالا هیچوقت از منچستر بیرون نرفته،
‫و طی دو روز،
‫موهاش رو رنگ کردی، ‫هویت جعلی براش تهیه کردی...
‫و فرستادیش تا با یه مرید واقعی هیتلر معاشرت کنه.
‫درست گفتم؟
‫آره، درسته.
‫نانسی.
‫موقعی که رونی ات رو فرستادی پیش من ‫رو یادته،
‫همون موقع که مادرت آوالا شالوم ‫مریض بود؟
‫- آره، یادمه. ‫- یادته که اونو کجا بردم؟
‫موزه قطار.
‫- نشنیدم. ‫- موزه قطار.
‫موزه قطار.
‫درسته، نانسی.
‫رفتیم لوکوموتیو بخارهای قدیمی رو دیدیم،
‫یه جا مدادی براش خریدم،
‫و بعدش به چایخانه لاینس رفتیم ‫و من یه کیک خامه ای خوشمزه خوردم.
‫فرقش رو می بینی؟
‫لایزا، لطفا ‫من...
‫با یکم بی کربنات پاک میشه.
‫حالا، بگو برادرم کجاست، نانسی.
‫باید یه تماس بگیرم.
‫من از حق و حقوقم اطلاع دارم.
‫آره، آره، آره، سولی.
‫برو.
‫هی، هی.
‫هی!
‫اگه نمی خواید متهمم کنید ‫آزادم کنید برم.
‫- 24 ساعته گذشته. ‫- هرچقدر لازم باشه طول می کشه.
‫مخصوصا با توجه به وضعیت مدارکت.
‫دوباره آدرس رو عوض کردی.
‫بله.
‫و این دفعه دلیلش چی بود؟
‫اوه، بخاطر آزار و اذیت معمولی.
‫نه اینکه شما هم کاری در این مورد کردید.
‫می دونی، اگه من جات بودم ‫رفتارم رو عوض می کردم.
‫صدمات شدید بدنی ‫یه جرم جدی به حساب میاد.
‫بهم گفته شده که آقای راک ول ‫یه سیاستمدار آمریکایی محترمیه.
‫این چه جور پیغامی رو میرسونه؟
‫من بهش دست نزدم، سرکار.
‫نیازی هم نبود.
‫نازی احمق اونقدر ترسیده بود که ‫خودش زمین خورد.
‫صاف افتاد روی نشیمن گاهش.
‫خود به خود افتاد روی نشیمن گاهش!
‫هی! دورگه! پسره ی دورگه!
‫اوه گمشو، رفیق.
‫خب، وقتی چمدون رو پیدا کنیم ‫چی برنده میشیم؟
‫اوه، یه چیزه خیلی خیلی...
‫میشه باهات حرف بزنم، جین؟
‫اوه، ما داریم بازی می کنیم.
‫چیه؟
‫الیز خیلی استرس داشت.
‫سخته که یه زن باردار رو تو همچین وضعیتی دید، ‫به نظرت اینطور نیست؟
‫خب...
‫انتظار دارن سهم بیشتری ‫در اشتراک هات گیرشون بیاد.
‫واضح اینو پشت سرت نشون دادن.
‫این حقیقت داره؟
‫بله. لی هیچوقت دست از حرف زدن ‫راجع به خونه اش برنداشت.
‫خونه اش رو بگیره و کنار بکشه، ‫فکر کنم برنامه شون همین بود.
‫به گمونم همه مون دلایلی داریم که ‫در جنبش دست داشته باشیم.
‫بله که داریم.
‫اون گفت که کُت تو رو توی یه آرایشگاه دیده،
‫همون کُت تابلو که وصله پروانه داره.
‫ولی تا حالا اسم تو رو نشنیده بودن،
‫گفتن که کُت مال ویوین ایوانز بوده.
‫همه آرایشگرها با هم دوستن.
‫منم ویوین ایوانز رو می شناسم.
‫اون از کُتم خوشش اومد و می خواست ‫یه وصله پروانه مثل اون بگیره، منم...
‫یکی بهش دادم.
‫وصله ای که بابات یادت داد بدوزی.
‫بابات، پستچی...
‫یا پدرت خیاط یهودی.
‫من می دونم تو چی هستی.
‫تو هیچی راجع به من نمی دونی.
‫تو یه عوضی ای.
‫پاشو. همین الان پاشو.
‫نمی تونم، ببخشید.
‫تو می دونستی، و بازم اون کارو کردی.
‫معلومه که می دونستم. ‫قبل از راهپیمایی جاده ریدلی می دونستم.
‫دیدمت که رفتی به اون کنیسه ‫وانمود کردی...
‫ولی واقعا می خوام بدونم که در اعماق وجودت ‫چه حسی داشتی.
‫موندم بخشی ازت می خواسته که ‫یکی از ما بشی.
‫تا در میان چنین قوّت و شجاعت قدم برداری.
‫به گمونم تفاوت فاحشی با هم نوعان بدبختت ‫به حساب میاد.
‫پاشو.
‫آه!
‫آه! کمکم کنید!
‫اینجاست، بگیرش.
‫پاول. پاول؟
‫پاول.
‫پاول، کجایی؟
‫بهم بگو کجایی.
‫پاول!
‫پاول؟
‫پیدات کردم.
‫چمدون رو پیدا کردی؟
‫واقعا بهش نیاز دارم، عزیزم. ‫زودباش.
‫بدش به من، عزیزم.
‫اگه اینو بهت بدم، ‫ولم می کنی میری، مگه نه؟
‫اوه پاول، پسرک نازنین.
‫خدا خیرت بده...
‫و نگهدارت باشه، ‫و نورش رو بهت بتابونه.
‫و بهت برکت بده.
‫ایشالا خدا بهت رو کنه ‫و بهت آرامش اعطا کنه.
‫ممنون، عزیزم.
‫پاول. این کارو نکن.
‫خواهش می کنم.
‫جک. جک!
‫نه. نه!
‫- هی، پسره ی دورگه! ‫- گمشو بابا!
‫یالا، گفتم گمشو!
‫ولی گوش کن! ‫باید یه چیزی بهت بگم!
‫برو به جاده ریدلی!
‫خفه شو، یهودی! ‫دارم بهت هشدار میدم!
‫- خفه شو! ‫- دست از سرم بردار.
‫اون یه پیغامی برات داره.
‫داری بهش میگی؟ ‫جاده ریدلی!
‫- چی داره میگه؟ ‫- میگه برو به جاده ریدلی.
‫تو با خواهرزاده من کار می کنی!
‫برامون پاپوش دوختن. کولین جوردن و ان اس ام، ‫خواهرزاده مون، ویوین،
‫پیش اوناست ‫و نمی تونیم باهاش تماس بگیریم!
‫تو به جاده ریدلی برو...
‫بسه دیگه. ‫سر و صدا نکن.
‫فهمیدی؟
‫همینطوری بگردید.
‫آزاد شدی.
‫پتو رو بردار.
‫تموم شد.
‫تو همیشه سرخود عمل کردی.
‫- این دیگه خودخواهی محضه. ‫- لایزا، این دیگه داره مسخره میشه.
‫- چرا سعی می کنی منو مجازات کنی؟ ‫- نمی خوام مجازاتت کنم.
‫من خانواده ام، اسم و رسمم، ‫دخترم رو از دست دادم.
‫لطفا لایزا، تو...
‫اگه یه مو ازش کم بشه. ‫به خدا قسم، من...
‫- نابودت می کنم. ‫- لایزا، لایزا، لایزا.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫طوری نیست. طوری نیست، لایزا. ‫من می شناسمش.
‫می شناسمش. اون یکی از آدمای تو آرایشگاهه. ‫چیه، پسر؟
‫- سولی. ‫- سول چی؟
‫- ان اس ‍ ام بهش کلک زده. ‫- چی؟
‫دیشب وارد اینجا شدن ‫و براش پاپوش دوختن.
‫الان تو بازداشتگاهه.
‫سولی منو فرستاد تا بهتون هشدار بدم.
‫گفت که اونا برمی گردن. ‫باید فوراً از اینجا برید.
‫- همین. ‫- پسر...
‫استیوی.
‫استیوی ای، مگه نه؟ ‫صبر کن.
‫وایسا.
‫اون حالش خوبه؟
‫اون نمی خواست... ‫از تو نمی ترسید.
‫امروز جونت رو به خطر انداختی ‫که اومدی اینجا.
‫ممنونم.
‫در نهایت، همه مون فرقی باهم نداریم، غیر از اینه؟
‫نه، کامل مثل هم نیستیم.
‫ولی شاید مبارزه مون یکیه.
‫آره، شاید همینطوره.
‫اگه ویوین موفق شد بهم خبر بده، باشه؟
‫منتظر نمون.
‫از اینجا برو.
‫میشه منو به ایستگاه برسونی؟ ‫واسه سر کار دیرم شده.
‫سوار شو ببینم ‫می تونم تا سر نیم ساعت برسونمت.
‫خیلی ممنون.
‫ قطار اکنون در سکوی دو ایستاده است.
‫جف... کمکم کن.
‫لطفا نذار منو بکشن.
‫- منو چه جور احمقی فرض کردی؟ ‫- بهت التماس می کنم.
‫فقط بذار از این در برم بیرون.
‫تو ما رو فریب دادی.
‫حقته این بلا سرت بیاد.
‫تو نیازی به اونا نداری.
‫بهشون نیازی نداری. ‫من می شناسمت.
‫- می دونم چیا کشیدی. ‫- ببند دهنتو.
‫می دونم چه زندگی ای داشتی.
‫همه کسایی که باید بهت اهمیت می دادن ‫ناامیدت کردن.
‫مادر خودت اعتمادت رو زیر پا گذاشت.
‫فکر می کنی که دنیا فاسد شده ست ‫و می خواد بهت صدمه بزنه.
‫با کمکی که داشتی، حقم داری.
‫باید از دست دنیا عصبانی باشی ‫بایدم باشی، ولی...
‫نمی تونی فکر کنی که جوردن جوابه.
‫بهش میگم که داری چه حرفایی میزنی.
‫بهش میگم.
‫- دیگه کارت تمومه، رفیق. کلکت کنده ست. ‫- اون داره ازت سوءاستفاده می کنه.
‫به نظرت چرا اون هیچوقت ‫دست هاش رو کثیف نمی کنه؟
‫تو رو احمق فرض کرده.
‫باورش نمیشه که همچین شانسی داره. ‫داره بهت می خنده، جف.
‫ماشین رو نگه دار و بذار پیاده بشم.
‫من بهت باور دارم. ‫بذار پیاده بشم.
‫تو از پسش برمیای. ‫بذار پیاده بشم.
‫جف، نه!
‫سرجات بمون، سر و صدا راه ننداز.
‫بهت میگم که قراره چطوری بشه.
‫- چای؟ ‫- نه، ممنون.
‫چای؟
‫خانوم؟ ‫خانوم، ببخشید.
‫بهم میگی که کی گفته ‫همچین کاری بکنی.
‫هرچی که می دونی رو بهم میگی.
‫پیتر کجاست؟ ‫کجا بردیش؟
‫فکر کنم دیگه داستانتون ‫تموم شده.
‫حالا که افراد آسیب دیده اید.
‫یه جای مخصوص واسه هم نوعان شما هست، ‫می دونی.
‫روی بدن تون می نویسن "کثافت جنگی"،
‫یه جا نگهتون می دارن تا همه عصبانیتشون ‫رو روتون خالی کنن.
‫حتی زندانی های دیگه هم تو اردوگاه های کار اجباری ‫رو صورتتون تُف می کنن.
‫کار همه تون تمومه.
‫به گمونم فکر می کنی که من ‫سمت اشتباه داستانم.
‫این گولتون زده، مگه نه؟
‫مشکل شماها انکار کردنه.
‫اطرافت رو ببین.
‫ما همه جا هستیم.
‫تو این قطار نشستیم.
‫در مجلس عوام رأی میدیم.
‫تو کارخونه ها کار می کنیم ‫و در مزارع زحمت می کشیم.
‫ما داریم بیشتر و بیشتر...
‫به لحظه تحویل مون نزدیک میشیم.
‫خانوم ها و آقایون، لطفا توجه کنید!
‫من در خطر بزرگی قرار دارم!
‫این مَردی که بغلم نشسته ‫شوهرم نیست.
‫می خواد بهم صدمه بزنه ‫و من نیاز به کمک دارم.
‫- عزیزم، بشین. ‫- خواهش می کنم.
‫خواهش می کنم، کسی کمکم می کنه؟
‫همسرم رو ببخشید. ‫حالش خوب نیست.
‫- نه، خواهش می کنم. ‫- بشین، عزیزم.
‫خواهش می کنم، تو رو خدا، ‫تو رو خدا!
‫خواهش می کنم.
‫انگار داری مهارتت رو از دست میدی.
‫ خانوم ها و آقایون،
‫ قطار اکنون در جاده راشفورد خاتمه می یابد.
‫ آخرین ایستگاه.
‫ درحال رسیدن به جاده راشفورد هستیم.
‫ آخرین ایستگاهه قطاره، ‫ خانوم ها و آقایون.
‫ببخشید.
‫اینو فراموش کردید.
‫خیلی ممنون.
‫میشه یه لحظه تصور کنی که ‫من تو خانواده تو نفوذ می کردم.
‫اگه من دروغ می گفتم و فریب میدادم.
‫می تونی تصورش کنی، ویوین؟
‫معلومه که نمی تونی.
‫چون تنها قربانی هایی...
‫که اجازه دارن تو این دنیا وجود داشته باشن ‫شمایید.
‫من فقط...
‫دارم از پسرم محافظت می کنم.
‫همه اینا واسه اونن.
‫هرکاری که می کنم واسه اینه که ‫فرصت بهتری براش فراهم کنم،
‫یه دنیایی بهتر.
‫یه دنیای عادلانه تر.
‫به همین سادگی.
‫قصد داری چیکار کنی؟
‫بچه ام رو علیه من کنی؟
‫خانواده ام رو از هم بپاشونی؟
‫نه، نیازی به این کار نیست.
‫همین الانشم از هم پاشیده.
‫اگه صدات در نیاد، یه شانسی داری.
‫نه! نه.
‫آدمای من تا ابد وفادارن.
‫یه کلمه بهشون بگم، دیگه معلوم نیست ‫ممکنه باهات چیکار کنن.
‫ما که اینو نمی خوایم، مگه نه؟
‫کمک!
‫برید دنبالش!
‫میشه لطفا منو قایم کنی؟
‫ای کثافت!
‫آه!
‫ازش جداش کن!
‫نه!
‫دست هاش رو ازش جدا کن.
‫هی جیم، بیا اینجا!
‫هی، دست از سرش بردارید!
‫دست از سرش بردارید!
‫ولم کن!
‫این کشور منه!
‫منو به جاده ریدلی ببر، لطفا.
‫یالا، سوار شو.
‫اوه، ویوین.
‫جک...
‫اون کجاست؟
‫خیلی متاسفم.
‫می تونی بری داخل، عزیز.
‫اون از روی تخت تکون نخورده.
‫- طوری نیست. می دونم. ‫- دختره بیچاره.
‫من بهش رسیدگی می کنم. ‫بسپارش به من.
‫ویوین.
‫ویوین، عزیزم.
‫یکی اومده دیدنت.
‫سلام، عزیزم.
‫منم.
‫می دونم دقیقا چی نیاز داری.
‫بهتر شد؟
‫خیلی بهتر شده.
‫کلاسش بالاتر رفته.
‫ممنون، باربارا.
‫تو مثل فرشته ها کار درستی، عزیزم.
‫ولی کبودی هات افتضاحن.
‫یه لحظه.
‫میشه لطفا اینو نگه داری، خانوم اپستین؟
‫ویوین، قراره خوب و قشنگت کنیم.
‫- ممکنه بیان سروقت مون. ‫- صبر کن اون بیاد.
‫- به حرف مامانت گوش بده. ‫- چون منطقیه.
‫من از اعماق جهنم گذشتم ‫تا این جعبه رو بیرون بکشم.
‫ویوین، اسم جهنم نبر.
‫من یه ثانیه دیگه هم صبر نمی کنم.
‫ویوین، لطفا.
‫ممنون، خانوم جونز.
‫- اینجان؟ ‫- بله.
‫خب، بابا؟
‫باهاش دیدار می کنن.
‫اوه، از استرس مُردم.
‫و اسمش...
‫کارآگاه مک کراکن ـه.
‫بهم گفتن که اون واسه بخش ویژه کار می کنه.
‫- پس اون ملاقات رو قبول می کنه. ‫- اوه، ویوین.
‫چیکار کنه، دیوید؟ ‫فوراً بره؟
‫- خب، نمی تونه تنهایی بره. ‫- می تونم، بابا. معلومه که می تونم.
‫اگه مدارک رو مصادره کنن ‫یا بخاطر ورود بی اجازه دستگیرت کنن...
‫این دفعه فرق می کنه.
‫نمی تونیم بذاریم که تنها بری.
‫اگه می تونستم خودم می بردمش،
‫ولی من سابقه دارم.
‫- اوه. ‫- سابقه جزئی ایه،
‫ولی همه چی رو به خطر میندازه.
‫همه زحمت های بزرگ اونو خراب می کنه.
‫من میرم.
‫من باهات میام، ویوین.
‫خیلی خب، آبجی.
‫- مدتی میشه ندیدمت. ‫- دوباره آزادت کردن، آره؟
‫آره. منو که می شناسی. ‫دوست و آشنا زیاد دارم، آدمایی هم بهم مدیونن.
‫به گفته بچه ها، همه چی رواله.
‫عصر بخیر، خانم جونز.
‫آقای برنز، متأسفانه فعلا نمی تونم مهمون داشته باشم.
‫اوه، ببخشید. فقط داشتم رد می شدم.
‫یعنی، برای جلسه نیومدی.
‫کیک اسفنجی اتل ویکتوریا مثل مال تو نیست
‫می خواستم مطمئن بشم که حالت خوبه، همین.
‫کاملا خوبم، آقای برنز.
‫خب، به نسبت اوضاع ناجور حال حاضر خوبم.
‫اون رفت؟
‫فکر کنم.
‫اوه، ببخشید. ‫نمی دونستم که مهمون داری.
‫داریم در حال مراسم شیوا هستیم. ‫[ مراسم 7روزه سوگواری ]
‫- چی؟ ‫- مراسم شیوا.
‫برای آقای جوونی که فوت شد.
‫یه رسم یهودیه.
‫صحیح.
‫خب، یه موقع مناسب تر برمی گردم.
‫راستش آقای برنز،
‫اگه مشکی نیست...
‫برو رد کارت!
‫ببخشید، خانم جونز؟
‫من 3تا از پسرهام رو در جنگ از دست دادم...
‫که با افراد بدجنسی مثل تو می جنگیدن.
‫حاضرم بمیرم تا اینکه بذارم تاریخ دوباره تکرار بشه.
‫پس اگه مشکلی نیست برو، آقای برنز.
‫برو رد کارت!
‫و روراست بگم، تو جنهم بپوسی.
‫باید دوباره برم دستشویی.
‫فقط نگهش دار.
‫نمی تونم نگهش دارم، ویوین.
‫سربازرس مک کراکن، سلام.
‫دوشیزه اپستین، خانم اپستین.
‫می شه لطفا دوباره عرض تسلیت کنم.
‫سعی کردیم بیانیه هایی راجع به جک موریس بگیریم،
‫اما هیچ کس باهامون صحبت نمی کنه.
‫راستش رو بخوای، به نظرم مردم ایمانشون ‫رو به نظام از دست دادن.
‫2دسامبر سال 1961،
‫سفارش 10تفنگ M48A...
‫از حساب استانیِ آقای جوردن.
‫این فاکتورشه.
‫19دسامبر سال 1961،
‫یه سفارش دیگه، این سری از آفریقای جنوبی.
‫هشت تفنگ Lee-Enfield No 4 MK1،
‫و 2اسلحه کمری موزر با مهمات.
‫این یکی از انگلیسه.
‫مایع علف کش، 19 لیتر.
‫و مایع سفید کننده، 38 لیتر.
‫برای ساختن ده ها ماده منفجره دست ساز کافی هستن.
‫بیسیم ها، رادیو ها. اینم از رسیدهاشون.
‫صورتحساب بانکی از حساب استانیشون.
‫سپرده های خیلی زیاد از آلمان، لهستان،
‫ولی بیشتر از آمریکا.
‫به احتمال زیاد از طرف آشناهای جورج راک ول هستن،
‫رهبر حزب نازی آمریکا.
‫کلیه سپرده های شرکت هلدینگ هارو ایست...
‫مال دوک وست ویک هستن.
‫این ها عکس هایی از اردوگاه های آموزشی ‫شبه نظامی اوناست.
‫این یکی به جزئیات برنامه آموزشی اون ها می پردازه.
‫همونطور که می بینید،
‫اون ها عمداً دارن ندامتگاه ها و یتیم خانه ها ‫رو هدف قرار می دن.
‫مرسی
‫شما موظفید که همین حالا در این خصوص اقدام کنید.
‫باید این کار رو بکنید.
‫دیگه نباید مرد جوونی جونش رو از دست بده.
‫درک می کنم، دوشیزه اپستین.
‫اگه من مسئول این پرونده باشم ‫اون ها با تمام قوای قانون روبرو می شن.
‫شما دختر خیلی جسوری تربیت کردید، خانم اپستین.
‫اون قلب...
‫و موهای سفید منه.
‫از جفتتون ممنونم.
‫کارت عالی بود، دخترم.
‫خب،
‫برات دعا می کنم.
‫متشکرم
‫دلم برات تنگ می شه.
‫دلم برای همتون تنگ می شه.
‫بابا.
‫ویوین،
‫فقط بدون که...
‫من بهت افتخار می کنم،
‫مامان، خیلی ناراحت نباش.
‫پدرت توضیح داد که ممکنه مدت خیلی زیادی...
‫خبری ازت نشنوم.
‫برای محافظت از خودته.
‫مامان،
‫قول می دم که...
‫غذا می خورم،
‫و قول می دم که می خوابم.
‫تو هر چی که نیاز داری رو...
‫برای یه زندگی خوب داری.
‫لطفا.
‫- من قوی هستم. جدی می گم. ‫- بله.
‫معلومه که قوی هستی.
‫خب، باید باشم مگه نه؟
‫که همچین دختری به شجاعی تو دارم.
‫دوستت دارم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫روزا فورستنبورگ؟
‫بله.
‫بفرمائید داخل.