‫همه اسامی، مکان ها، شرکت ها، سازمان ها و حوادث...
‫در این سریال ساختگی ست.
‫هرگونه تشابه با موارد واقعی اتفاقی است.
‫خدایا!
‫خدای من!
‫- این... ‫- باورم نمی شه.
‫آقای فرماندار!
‫بفرمائید.
‫بالآخره طراحی منتشر شد.
‫بررسیش کنین. خدای من!
‫بامزه نیست؟
‫این مثلاً بامزه ست؟
‫بیخیال آقای کوان. بچه های این دوره و زمونه ‫دنبال چیزهای منحصربه فردن.
‫از سود کالاهای دارای مجوز حیرت زده می شی.
‫اگه برای ما هم همین طور باشه.
‫به هر حال، از کاهن هایی که شکایت کردن چه خبر؟
‫اون ها یه سری دلایل مسخره آوردن ‫که چرا نباید حفاری بشه،
‫اما فرمانداری شهرستان پرونده شکایت رو می بنده.
‫نگران نباش.
‫کی فکرش رو می کرد جین یانگ گون ‫همچین گنجی داشته باشه.
‫همین رو بگو. اجازه هست؟
‫آقای کوان، بعداً راجع بهش صحبت می کنیم.
‫خیلی خب، فهمیدم.
‫خدای من!
‫- اینجا. ‫- ما اینجاییم.
‫چی... بزرگه.
‫آره، بزرگه.
‫دور چشم چیه؟
‫باید تمیز بشه.
‫- درسته، البته. ‫- اونجا.
‫رنگ پریدگیه یا چشم بنده؟
‫بیشتر شبیه چشم بنده.
‫وان سوک!
‫- بله قربان؟ ‫- اون چیز دور چشم.
‫بدون این که بهش صدمه بزنی برش دار ‫و مرتب نگهش دار.
‫بله قربان.
‫این قسمت: باران سیاه.
‫هوی!
‫وان سوک، داری چیکار می کنی؟
‫قربان؟
‫گفتم تندتر کار کن، اما هنوز همین جایی.
‫خیلی ها متوجه این اکتشاف شدن،
‫پس محرمانه نگهش دار...
‫و به یه جای امن منتقلش کن.
‫بله قربان.
‫اون پارچه رو هم جای امن بذار.
‫فهمیدم قربان.
‫بیا.
‫چه طور جرأت می کنی پولم رو یه دستی بگیری؟
‫داری شوخی می کنی؟
‫لعنتی!
‫نگاه خیره ش رو ببین آخه. چقدر گیراست.
‫برو داخل
‫نمی شه امروز خونه بمونی؟
‫داره حس بدی بهم دست می ده.
‫منظورت چیه؟
‫دیشب یه خواب بد دیدم...
‫و شکمم درد می کنه.
‫برای همین گفتم تو خونه بمون.
‫دست از نگران بودن بردار و برو داخل
‫حداقل برای بچه روز خوبی رو آرزو کن.
‫مادرت امروز حالش خیلی خوب نیست، ‫پس به دردسر نندازش.
‫سریع برمی گردم.
‫بعداً می بینمت.
‫- فوری برگرد خونه. ‫- باشه.
‫آره، امروز هوای خوبی داریم.
‫چرا روزمون رو با روحیه خوب شروع نکنیم؟
‫لعنت بهش! داری شوخی می کنی؟
‫سوار شو. داره دیرت می شه.
‫سوار شو!
‫باید نیم ساعت منتظر اتوبوس باشی.
‫می خوای دوباره تنبیه بشی؟
‫بازداشت نیستی، می دونی.
‫رو صندلی جلو بشین.
‫همه موافقن که من بازداشتم.
‫این که مادرت برسونتت مدرسه، خوب نیست؟
‫می تونیم تو راه صحبت کنیم...
‫فقط منو در جلویی پیاده نکن.
‫بله قربان. و راه افتادیم.
‫[معمای ماهانه]
‫در سال 1915، وقتی ‫اقدام به بازسازی سئوک گورام شد،
‫ژاپن تکنیک ساخت وسازی رو معرفی کرد ‫که در اون زمان جدید بود.
‫تکنیکی که از سیمان استفاده می شه.
‫برای جلوگیری از رطوبت، همه جا رو با سیمان صاف کردن،
‫اما باعث تراکم و ایجاد خزه ‫در دیواره های داخلی و مجسمه شد.
‫اما کاهش 1درجه سانتی گرادی...
‫می تونه حرکت مولکول های آب رو کند کنه.
‫که می تونست منجر به چگالش بشه...
‫و این حقیقتی بود ‫که حتی مردم 1000سال پیش هم می دونستن.
‫اما کسانی که 1000سال بعد ‫این عتیقه جات رو پیداش کردن
‫حداقل می شه گفت بی اطلاع بودن.
‫دانشجویان،
‫بعضی عتیقه جات یا وقایع گذشته...
‫اگه چیزی باشن که نتونیم بفهمیم یا تفسیرشون کنیم.
‫شاید بهتر باشه که مدفون باقی بمونن.
‫برای امروز کافیه!
‫تا جلسه هفته آینده،
‫رو معماری مذهبی گوریو مطالعه کنید.
‫ازتون امتحان می گیرم.
‫- واقعاً؟ ‫- شوخی می کنی؟
‫سلام.
‫اخیراً داری چی یاد می گیری؟
‫سرمایه های فرهنگی.
‫سرمایه های فرهنگی؟ چه کسالت بار.
‫- ایشون پروفسور مین یانگ سو هستن؟ ‫- واقعاً؟
‫پروفسور مین اینو نمی دونه.
‫معمای حقیقیِ آسیا.
‫کل تاریخ ما رو توش داره.
‫اگه اشتراکش رو بگیرین، ‫شما رو به دنیای جدید هدایت می کنه.
‫- به معنای واقعی کلمه به معنیِ دنیای جدیده. ‫- خدایا.
‫- سؤالی دارین؟ ‫- عجیبه.
‫سؤالی هست؟
‫ماه اولش مجانیه؟
‫ماه اول مجانیه،
‫- ولی اگه بخواین می تونین پولش رو بدین. ‫- چی؟
‫می تونی پول ماه اول رو بدی.
‫این چیه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫لعنت بهش.
‫هی. مرد جوان. نگاه کن.
‫اگه کنجکاوی، تو یوتیوب یه کامنت بذار.
‫و حتماً لایک و سابسکرایب کن.
‫- یانگ سو، بیخیال. ‫- بهت گفتم سر وقت اینجا باش.
‫نگفتم اینجا بازاریابی کنی.
‫من از قبل اینجا بودم. ‫مثل با یه تیر دو نشون زدنه.
‫چرا می خواستی منو ببینی؟
‫دنبالم بیا.
‫نباید پرتش می کردی.
‫- اشتراک «معمای ماهانه»؟ ‫- بله.
‫- مردم واقعاً واسه این پول میدن؟ ‫- آره.
‫الآن همه چی دربارۀ اشتراکه.
‫تو هم باید یه حساب باز کنی.
‫این چیه پشتت؟
‫دست نزن.
‫این نماد تاتارها تو مغولستانه.
‫نزدیک خودت نگهش دار تا پول بیاد برات.
‫یه جادوگر اینو کشیده؟
‫نه، 10 دلار از ای بِی خریدم.
‫خدای من.
‫صبر کن.
‫چرا این همه بهم زنگ زدی؟ ‫چرا می خواستی منو ببینی؟
‫کسایی هستن که می خوان ببیننت.
‫منو؟ کی؟
‫ببخشید که یهویی مزاحم شدم.
‫خیلی عجله داشتیم.
‫اسم من سانگ وانه. من تو آزمایشگاه تحقیقات ‫بودیسم انجمن جچئون کار می کنم.
‫و اون...
‫اسم من ایل جوئه.
‫خیلی خب. چرا می خواستین منو ببینین؟
‫- کاهن سانگ وان. ‫- بله.
‫یه چیز جالبی اینجا پیدا کردم.
‫می خواستم نظرت رو دربارۀ این بدونم.
‫- این واقعیه. ‫- ببخشید؟
‫- این واقعیه. ‫- اه، اون نه.
‫اینجا.
‫ما فکر می کنیم این مجسمه از بودا کشف شده...
‫در مکان قدیمیِ معبد هوران ‫که در زمان سلسلۀ گوریو ساخته شده بود.
‫اون معبد یه مجسمه از بودا داشت ‫که اهریمن تسخیرش کرده بود.
‫آره، داری ‫دربارۀ مجسمۀ تسخیر شدۀ بودا حرف می زنی.
‫بله. درسته.
‫به گفتۀ «ایو یادام»
‫حتی بعد از این که مهر و موم شد، ‫مصیبتش تموم نشد.
‫پس مجسمۀ دیگه ای از بودا ساختن ‫تا جلوی اتفاقات عجیب رو بگیرن.
‫پس دیگه مشکل چیه؟
‫خلاصه بگم،
‫یه مجسمۀ تخسیرشدۀ اصلی از بودا وجود داره،
‫و به عقیدۀ ما، اون مجسمه همینیه ‫که تو مجلۀ شما هست.
‫وقتی شنیدیم که مجسمۀ تخسیرشدۀ اصلیِ بودا
‫تو کوه چئونبو از خاک بیرون آورده شده،
‫سعی کردیم جلوی حفاری شون رو بگیریم.
‫اما فرمانداریِ شهرستان بیشتر ‫با عجله عمل کرد تا احتیاط.
‫خب الان کجاس؟
‫داریم تمام تلاشمون رو می کنیم که پیداش کنیم.
‫مجسمۀ تسخیرشدۀ اصلیِ بودا، ‫شرورترین ارواح اهریمنی رو داره.
‫باید هرچه زودتر پیداش کنیم.
‫و این هم عکسی از زمانیه که پیدا شد.
‫اومدیم اینجا تا ازتون بپرسیم ‫می تونین بفهمین که اینجا چی نوشته؟
‫زبان تبتیه.
‫اون قبلاً...
‫یه نابغۀ آینده دار ‫تو مطالعات بودیسم باستان بود.
‫که این طور.
‫ببینین،
‫می تونم بفهمم چی میگه،
‫ولی اخیراً، مشغول کاری هستم.
‫نمی دونم وقتی برای این کار داشته باشم یا نه.
‫می دونم که مشغولیتی نداری.
‫تو تو یه شرکت کار می کنی.
‫اون تو یه جای قشنگ کار می کنه ‫و ماهانه حقوق می گیره.
‫ولی من یه خویش فرما هستم.
‫- بله. ‫- زمان طلاس.
‫پس باید بابت تحقیقاتم هزینه بگیرم.
‫هی. کاهنا رو تیغ نزن.
‫مشکلی نیست.
‫- باید هزینه ش رو پرداخت کنیم. ‫- ببخشید.
‫مشکلی نیست.
‫هرچقدر بخوای بهت پرداخت می کنیم.
‫ولی چون یه مسئلۀ ضروریه، خواهشاً عجله کن.
‫بله.
‫- جناب سانگ وان محترم. ‫- بله.
‫این کارت ویزیتمه.
‫فکر کردم دارین بهم پول میدین.
‫لطفاً وقتی چیزی پیدا کردین ‫باهامون تماس بگیرین.
‫خیلی خب.
‫ما دیگه میریم.
‫خیلی خب.
‫متوجه شدم که...
‫تی شرت با الگوی جادوی تاتارها رو پوشیدی.
‫می شناسیش؟
‫آره. منم آستین بلند همینو دارم.
‫به افتخارش.
‫جناب سانگ وان محترم.
‫لطفاً خوب ازش مراقبت کنین.
‫زود باش.
‫فقط اون کار رو براشون انجام بده. ‫چرا پول خواستی؟
‫واسه امرار معاش به پول نیاز دارم.
‫کنفرانس فرداس. تو هم باید بیای.
‫نه مرسی. من سرم شلوغه.
‫می دونم تولدته.
‫روزیه که ها یانگ مُرد.
‫با سو جین میری اونجا؟
‫جدی.
‫وقتشه که کاراتونو جفت و جور کنین.
‫شما دو تا محقق های بااستعدادی هستین.
‫یکی تو حومۀ شهر قایم شده.
‫اون یکی هم این کارو می کنه.
‫شماها چتونه؟
‫اگه به کار تو انجمن تحقیقاتی ‫نیاز داشتی بهم خبر بده.
‫خیلی ها هنوز می خوانت.
‫حالا هر چی. مزخرف گفتن رو بس کن.
‫خداحافظ.
‫کی هون.
‫کادوی تولدت.
‫زغال چوبه که از برخورد رعدوبرق ‫با درخت به دست اومده.
‫اهریمن ها رو ازت دور نگه می داره.
‫خیلی بچگونه س.
‫باید فراموش کنی.
‫یانگ سو. من قبلاً مُردم.
‫ممنون.
‫دنبال کوله پُشتی ای؟
‫بله.
‫بچه تون چند سالشه؟
‫داره میره مدرسه.
‫از اون خوشش میاد.
‫اون بین بچه های اون سنی محبوبه.
‫خدای من. کار نمی کنه.
‫اون واسه تولد باباس؟
‫می خوام صدام رو واسه تولد بابا ضبط کنم.
‫چی می خوای بگی؟
‫اگه یه بار فشارش بدی، صدا میده.
‫- اگه دو بار فشارش بدی... ‫- می دونم.
‫می دونم چیه.
‫حتماً حالا که ماشینم ‫رو شُستم باید بارون بیاد.
‫پیشبینی هوا هیچ وقت درست نمیگه.
‫موافقی؟
‫چه خبر شده؟
‫خیلی تاریکه.
‫حتماً وضعیت آلودگی وخیمه.
‫سلام؟
‫آره. تقریباً ترجمه رو تموم کردم.
‫تا فردا می فرستم برات. نگران نباش.
‫خداحافظ.
‫[به نظر لایه های مرزیِ مختلفی روش طراحی شده.]
‫معنیش چی میشه؟
‫ما...
‫تونگ...
‫نا...
‫«ماتونگنا»؟
‫[قدیمیه و به خوبی نگهداری نشده.]
‫[پس تو شرایط بدی قرار داره.]
‫[تحقیقات دربارۀ هنرهای بودیسم در شرق آسیا]
‫[نویسنده: لی سو جین]
‫[تقدیم به خانوادۀ عزیزم]
‫ایمیل جدید از طرف
‫[سو جین. حالت چطوره؟]
‫[می دونی این یعنی چی؟]
‫قلب.
‫لعنتی.
‫سلام.
‫هی، واک سوک، امروز دیر کردی.
‫آره، امروز خیلی کار داشتم.
‫یه املت برام درست می کنی؟
‫همین کافیه؟
‫راستی، حال مادرت خوبه؟
‫کمردرد شدید داره، یعنی همیشه همونطوریه.
‫اون یه پسر سخت کوش داره، ‫مطئنم که احساس آرامش می کنه.
‫درسته، خب...
‫چی شده؟ مشکلی برای چشمات پیش اومده؟
‫نه...
‫خدای من، چرا انقدر بارون می باره؟
‫بعداً یه چتر با خودت ببر.
‫خیلی خب.
‫حالت خوبه؟
‫شاید باید بری دکتر.
‫- وان سوک. ‫- نه خوبم.
‫باید برم دستشویی.
‫وان سوک.
‫- تو کی هستی؟ ‫- وان سوک.
‫منم. پدرت.
‫پدر؟
‫اومدم تو و مادرت رو ببینم.
‫بس کن. من پولی ندارم.
‫قول داده بودی که این کارو نمی کنی.
‫واسه اینه که مریضم.
‫یه کم بهم پول بده.
‫- یه کم بهم پول بده. ‫- بهت گفتم که پولی ندارم!
‫- یه کم بهم پول بده. ‫- بس کن!
‫هی. چی شده؟
‫ولم کن!
‫وان سوک.
‫وان سوک. چی شده؟
‫یه کم بهم پول بده.
‫پول.
‫یه کم بهم پول بده.
‫گم شو!
‫از مادرم دور شو!
‫- از مادرم دور شو! ‫- هی! بس کن!
‫- هی! آروم باش. ‫- ولم کن!
‫- لطفاً بس کن!
‫هی!
‫آروم باش.
‫بیا. یه کم بخور.
‫شاید بد به نظر بیاد، ولی خوبه. امتحانش کن.
‫نمی خوام.
‫در سال 2019 بعد از گرفتن حق ثبت اختراعم، ‫تو یه تحقیق شرکت کردم.
‫دربارۀ پروندۀ افراد گم شده بود...
‫از مدرسه ت باهام تماس گرفتن.
‫سعی کردم اون موقع ازش استفاده کنم، ‫ولی الآن ازش استفاده می کنیم.
‫این دفعه چی شده؟
‫مسئلۀ این پروندۀ افراد گم شده اینه که...
‫معلم کلاست تو رو وادار ‫به کار داوطلبانه کرده؟
‫مجبور نیستم برم.
‫به جای اون کار،
‫یه نرم افزار طراحی کردیم ‫که می تونه پروفایل سازی کنه.
‫بهت گفتم وقتی باهات صحبت می کنم ‫به من نگاه کن.
‫پسش بده.
‫- موضوع چیه؟ ‫- پسش بده.
‫- باید بیام معلمت رو ببینم؟ ‫- پسش بده.
‫چرا تو...
‫این تا آخر هفته توقیفه.
‫بهتره فردا بری.
‫افسر کیم هاین بائه.
‫چی شده؟
‫باشه، میام اونجا.
‫هوا امروز چش شده؟
‫لعنت بهش!
‫چرا؟
‫چرا وقتی اون مریضه من ‫باید بار مسیئولیت رو به دوش بکشم؟
‫فقط چند هزار هزینه بیمارستانه.
‫چرا من باید هزینه همه این ها رو بدم؟
‫اون چیه؟
‫چرا؟
‫خدا لعنتش کنه!
‫- اون داره چی... ‫- همه رو می کشم!
‫آه، خدای من!
‫چش شده؟
‫شوکه م کرد!
‫[پلیس جین یانگ، ایست گشت زنی چانگ جیوم]
‫خدای من!
‫- چه خبر شده؟ ‫- اومدی.
‫اون وان سوک نیست؟
‫چرا اون رو دستگیر کردید؟ ‫اون آدم خیلی خوبیه.
‫اون صاحب رستوران مرکزشهر رو کتک زده.
‫چی؟
‫این آدم دل رحم همچین کاری کرده؟
‫نزدیک تر نیا! نیا!
‫ازم دور شو بابا!
‫همون جا بمون! لعنتی!
‫چش شده؟
‫وان سوک؟
‫وان سوک، حالت خوبه؟
‫وان سوک؟
‫وان سوک.
‫تکون نخور! نگهش دارین!
‫خیلی خب!
‫لعنت بهش.
‫همون طور اونجا واینستا! زنگ بزن آمبولانس!
‫چش شده؟
‫اول باید بریم بیمارستان.
‫تا حالا همچین بیماری نداشتیم،
‫گفتن این که چش شده، مشکله.
‫بعداً می بینمت، خیلی خب؟
‫[جونگ ها یانگ]
‫خانم لی!
‫پس خونه بودی.
‫آره. چی باعث شد بیای اینجا؟
‫کل شهر به خاطر بارون سیاه دیروز تو وحشتن.
‫همه تو فرمانداری شهرستان جمع شدن...
‫که بحث کنن ببینیم چیکار باید بکنیم.
‫بیا با هم بریم.
‫از قبل برای امروزم برنامه دارم.
‫ولی بهتره شرکت کنیم.
‫حتی نمی دونیم باید این گندکاری بهمون خسارت میدن یا نه.
‫خوب می شد اگه آدم روشن فکری مثل تو بهمون ملحق می شد.
‫عجله کن، بیا بریم. ‫یا نکنه همین حالا باید بری دنبال کارت؟
‫نه همین حالا، اما...
‫عالیه. تو راه برگشت ناهار مهمونت می کنم،
‫بیا بریم ببینیم چی می گن، باشه؟
‫هوای غیرمنتظره دیروز در جین یانگ گون...
‫باعث ایجاد حوادث رانندگی و خسارت به مزارع شد.
‫دیشب، یک راننده تاکسی با ‫نام خانوادگی کیم، به گاردریل...
‫جادل اصلی جین یانگ برخورد کرد و در جا مرد.
‫تعداد مزارع نزدیک صدمه دیده، در حال افزایش است.
‫پلیس گفته از...
‫مؤسسه ملی تحقیقات محیطی جویا شده است
‫تا علت هوای غیر عادی دیشب را معلوم کند.
‫صبح بخیر ساکنین جین یانگ گون.
‫به زودی، جلسه ای ‫تو فرمانداری شهرستان برگزار می شه...
‫- در مورد باران سیاه دیروز. ‫- برو ماشین رو پارک کن، خیلی خب؟
‫می دونیم که سرتون شلوغه، اما این جلسه برای شهرمونه
‫از حضورتون بی نهایت سپاسگزاریم.
‫- تکرار می کنم. ‫- بیا بریم خانم لی.
‫جلسه در مورد باران سیاه دیروز ‫به زودی برگزار می شه.
‫از حضورتون بی نهایت سپاسگزاریم.
‫[جشنواره فرهنگی جین یانگ گون: ‫یک مجسمه مستجاب کننده دعای بودا]
‫یه مجسمه بودا؟
‫مشکل چیه خانم لی؟
‫اون مجسمه بودا، نماد شهر ماست.
‫اونجا به نمایش می ذارنش.
‫شهر سود زیادی ازش به خاطر
‫سیل عظیم گردشگرانی که به اینجا میان می بره.
‫- برای جذب توریست؟ ‫- بله. نمی دونستید؟
‫دوک سون؟
‫- خدای من، خانم! ‫- اوضاع تو خونه شما چه طوره؟
‫کاملاً به هم ریخته ست.
‫تمام مرزعه الآن سیاهه.
‫غیر قابل باوره.
‫کی خسارت این ها رو می ده؟
‫- انتظارش رو نداشتم. ‫- منم همین طور.
‫می دونیم سرتون شلوغه،
‫اما این برای شهرمونه.
‫- از حضور شما... ‫- بچه ها زیر بارون خیس شدن.
‫بی نهایت سپاسگزاریم.
‫[جشنواره فرهنگی جین یانگ گون: ‫یک مجسمه مستجاب کننده دعای بودا]
‫این چرا اینجاست؟
‫همه اسامی، مکان ها، شرکت ها، سازمان ها و حوادث...
‫در این سریال ساختگی است.
‫هر گونه تشابه با موارد واقعی اتفاقی است.