‫انگار بعد از هر جنگ، مزیت های خدمت
‫از بین می ره،
‫و چیزی که در روح باقی می مونه، شکوه جنگ نیست
‫بلکه وحشت بعدشه که باقی می مونه.
‫نگرانم که بدونم بعدش چی پیش میاد
‫بمیرم یا زنده بمونم تا پیروزی رو ببینم.
‫با این حال، من آدمی نیستم که تسلیم ترس بشم،
‫و در حالی که زندگی منو نگه می داره ‫تا مرگ خیلی ها رو ببینم،
‫قاطعانه باور دارم که ‫اگه مردم و در کنار بقیه دراز کشیدم،
‫به یه هدف نجیب خدمت کردم.
‫نه، نه، نه، نه
‫صدای شلیک تپانچه بود.
‫داشتم فکر می کردم
‫چه طور شده که کسی رو نفرستادن ‫تا اطلاعات جدید بگیرن؟
‫آخه حالا ما تقریباً 3روزه که اینجاییم.
‫2روز.
‫خب، انگار 1هفته ست که اینجاییم.
‫وقتی تیراندازی ها شروع بشن،
‫آرزو می کنید که برگردید و چاله بکنید.
‫سنگ بزرگی بود که انداختیش اون ور ویلسون.
‫بذار کمکت کنم.
‫نه، خودم می تونم.
‫به کار خودت برس.
‫بگو ببینم مورتون، چی شده که ‫نمی بینیم برای خانمت نامه بنویسی؟
‫باعث می شه فکر کنم فکرت مشغوله،
‫انگار چیزی می دونی که ما نمی دونیم.
‫دوست دارم بتونم برای زنم نامه بنویسم
‫اما مشغول انجام دادن کار توا هستم ‫در حالی که تو اونجا نشستی
‫و وقت تلف می کنی.
‫تنهای تنها تو خونه کشاورزی تو
‫حتماً خیلی احساس تنهایی می کنه.
‫فقط
‫فقط امیدوارم که تو رو یادش نره.
‫با حرف های خودت خیلی حال می کنی،
‫مگه نه؟
‫مهم نیست.
‫همسرم، گیل
‫اون سرسخته.
‫خیلی از تو سرسخت تره، کلارک.
‫بهتره دیگه راجع به اون حرف نزنی.
‫می دونی، اگه واقعاً می خوایم تو این جنگ پیروز بشیم،
‫باید تنباکوی جنوب رو تحریم کنیم.
‫تنباکوی من جنوبی نیست.
‫تو مریلند که رطوبت داره پرورششون می دیم.
‫تو نیویورک هم پرورش داده می شن،
‫البته اگه بتونی باور کنی.
‫یه مزرعه قدیمی تنباکو رو به زندون برای
‫مردهای اسیرشد اتحادیه تبدیل کردیم.
‫برده ها رو وادار کردیم نگاهشون کنن تا بترسونیمشون.
‫یه جوری نشون دادن انگار دارن برنده می شن.
‫محشر نیست؟
‫این همه چیزها رو از کجا می دونی؟
‫چون حواسم به اطراف هست.
‫هی، هی، هی، هی!
‫جبهه عملیات.
‫بهم فشنگ بده، ‫فشنگ می خوام.
‫ویلسون
‫آه خدای من، ویلسون.
‫پایین، برو پایین.
‫لعنتی!
‫چرا دارید یه جسد رو میارید اینجا؟
‫هی، تپانچه، تپانچه، ‫تپانچه، تپانچه، تپانچه!
‫یه مقدار آب بده بهش.
‫باید بخیه بخوره وگرنه همین طور خون ریزی می کنه.
‫خوبم، خوبم، باید برم.
‫- شماها باید ادامه بدید. ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، بمون. بمون.
‫شنیدی که چی گفت، کلارک.
‫- چی؟‫ !بِکَن-
‫داری چیکار می کنی؟
‫بگیرش ازش!
‫هی، هی، پر نیست.
‫بذار نگهش داره.
‫برگردونش.
‫اسمت چیه سرباز؟
‫جکسون، قربان.
‫سرباز وظیفه.
‫هنگ سوم پیاده نظام می سی سی پی.
‫خوشحالم که پیدامون کردی، جکسون.
‫اسم من مورتونه.
‫این اسمش کانرده.
‫ما از جاهای مختلفی هستیم.
‫انگار خیلی بریده.
‫عمیقم هست.
‫خونریزی داخلی داره.
‫برو جعبۀ کمک های اولیه ت رو بیار.
‫عملیات های زیادی رو بودی، سرباز؟
‫چند تایی.
‫این رو محکم فشار بده.
‫اون جراح احتیاج داره.
‫جراح، یعنی
‫ما حالت رو خوب می کنیم، نگران نباش.
‫چی داری می گی؟
‫نمی تونیم حالش رو خوب کنیم.
‫هیچ کدوم از چیزهایی که نیاز داریم رو اینجا نداریم.
‫می خوای بذاری از خونریزی بمیره؟
‫اون به جراح نیاز داره، باید ببریمش داخل.
‫به بیمارستان صحرایی ببریمش؟
‫فکر کردی یه سیاه پوست رو درمان می کنن؟
‫خب... اون
‫حتی اگر هم درمانش کنن، ‫امکان نداره تو مسیر بتونه
‫جون سالم به در ببره.
‫پنج مایل فاصله داره.
‫اگه امتحان نکنیم نمی فهمیم.
‫اونا درمانش نمی کنن.
‫متوجه نیستی؟
‫اونم نه بعد از این قتل عام.
‫از طلوع آفتاب دیروز تا حالا یه نفر هم
‫این اطراف با برانکارد ندیدم.
‫اگه می خوای کمکش کنی، ‫باید همینجا کمکش کنی.
‫- من دیدمشون... ‫- چی گفتی؟
‫چی دیدی؟
‫سرباز، جوابم رو بده.
‫چی دیدی؟
‫اگه بهتون بگم
‫منو اینجا می ذارین تا بمیرم.
‫با من بازی نکن پسر.
‫جکسون
‫ما تو رو اینجا ول نمی کنیم که بمیری،
‫ولی باید بهمون بگی که چی دیدی.
‫چرا باید بهتون اعتماد کنم؟
‫چی، می خوای بذاری اینجوری باهات حرف بزنه؟
‫گوش کن چی میگم، ‫انقدر می زنمش تا به حرف بیاد.
‫هی، هی!
‫اگه چیزی می دونی، بگو پسر، بیا اینجا!
‫دستت رو بکش!
‫- خیلی خب، خیلی خب! ‫- بالای برآمدگی ها
‫می تونم دقیقاً اون سمت مه ببینمش.
‫حداقل باید سه تا هنگ باشن.
‫فکر کنم نهایتاً تا طلوع صبح فردا
‫به این تپه ها حمله کنن.
‫به جونم قسم
‫همینو دیدم.
‫طلوع صبح
‫نُه ساعت دیگه.
‫این چیزی رو عوض نمی کنه.
‫ما هنوزم باید کارمون رو انجام بدیم ‫و یه دکتر هم
‫باید این سرباز رو معاینه کنه.
‫خدای من، چه مرگت شده،
‫مورتون؟
‫اون راستش رو گفت و واسه ش خوش یُمن نبود.
‫خب که چی؟
‫بریم و برگردیم و ببینیم ‫که ببینیم ارتش شورشی ها
‫مثل مور و ملخ ریختن تو این تپه؟
‫نه، اگه سریع باشیم می تونیم ‫خیلی زودتر از اونا برگردیم.
‫و کارمون رو اینجا نیمه تموم ول کنیم؟
‫این حرفت به مورتون همیشگی نمیاد.
‫نگاهش کن، همین الآنشم نیمه جونه.
‫بعد ما رو متهم به این می کنن ‫که پستمون رو الکی ول کردیم.
‫چیزی می خوای بگی؟
‫اه، فکر کنم اون باید یه شانسی داشته باشه.
‫چرا اون باید یه شانس داشته باشی وقتی که همۀ
‫اون آدمای دیگه نداشتن؟
‫برای اونا دیگه خیلی دیره.
‫ولی این سرباز هنوز زنده س.
‫درست نیست که بذاریم ‫همینجوری مثل بقیۀ دیگه بمیره.
‫«بقیۀ دیگه؟»
‫اونا جونشون رو فدا کردن.
‫واسه اینه، متوجه نیستی؟
‫گناه داره بذاره بمیره.
‫یعنی، همۀ این حرفا به کنار،
‫وقتی این ماجرا تموم شد، ‫می تونه خیلی اتفاقات بهتری براش بیفته.
‫هی، تو.
‫قبل از این که به هنگ ملحق بشی آزاد بودی؟
‫این سؤال چه ربطی به این موضوع داره؟
‫یه معاملۀ عالی، از نظر من.
‫اونم یه سربازه، درست مثل منو تو،
‫و تا جایی که به تو مربوط میشه، ‫اون فقط همینه.
‫شاید این طور باشه، ولی من
‫ولی هنوز هم برام سؤاله که
‫تنهایی اینجا چیکار می کرد.
‫نشنیدم که هیچ ‫واحد سیاه پوستی این اطراف باشه.
‫شماها شنیدین؟
‫من که فکر می کنم داشت از ‫هنگ خدمتیش فرار می کرد.
‫خب حتماً از بقیۀ اعضای واحدش
‫جدا شده.
‫هنگ سوم پیاده نظام می سی سی پی
‫از ویکسبرگ پشت سرمون بود.
‫ویکسبرگ؟
‫اون واسه قبل از متحد شدن ‫واحدهای کلارک و من بود
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫تا جایی که من می دونم، ‫اگه اون یه برده باشه،
‫هیچ مسئولیت یا وظیفه ای نداریم که نجات جونش ‫رو مقدم به انجام وظیفه مون قرار بدیم
‫ببین چی داری میگی، حالم رو به هم می زنی!
‫فقط می خوام این مسئله رو حل کنم!
‫نمی تونی بگی این کار درستیه کلارک؟
‫مطمئن نیستم که کار درستیه.
‫این کار باعث میشه پستمون ‫رو ترک کنیم و برخلاف
‫دستورمون عمل کنیم، ‫مطمئن نیستم که کار درستی باشه.
‫شماها می تونین اینجا رو بِکَنین، من می برمش.
‫عمراً!
‫اون...اون برانکارد لازم داره.
‫یعنی دو نفر نیازه!
‫نمی دونیم لباس خاکستری های بیشتری تو مه
‫منتظر ما هستن یا نه.
‫یکی شون اونور پیدا کرد.
‫نمی دونیم کدوم سمتی دارن حرکت می کنن.
‫ممکنه مستقیم بریم سمتشون.
‫اگه کسون دربارۀ موقعیت شورشی ها ‫درست گفته باشه،
‫اونا از اون جاده میان، ‫چون تازه از برآمدگی رد شدن،
‫و بیمارستان تو اون جهته.
‫فکر می کنی به ریسکش می ارزه؟
‫آره.
‫فکر می کنم نباید بذاریم این آدم بمیره.
‫احتمالاً تا الآن مُرده.
‫تا نبریمش بیمارستان نمی تونیم بفهمیم.
‫کانرد، تو ببرش.
‫و کلارک، از اونجایی که ‫ثابت کردی بیل زن افتضاحی هستی،
‫تو هم باهاش میری.
‫چرا تو باید همچین تصمیمی رو بگیری؟!
‫ترجیح میدی رأی گیری کنیم؟
‫منو مورتون اینجا می مونیم ‫و کار رو تموم می کنیم،
‫و شما دو تا هم تا شب برگردین.
‫برگردیم؟!
‫فکر کردی می تونی ‫مجبورمون کنی کل این راه رو ببریمش
‫و بعد دوباره برگردیم؟
‫کلارک؟
‫یه برانکارد برای جکسون درست کن.
‫ببین
‫ما تو این مه گیر افتادیم، ‫و منتظریم تا اونا رو بُکُشیم،
‫و احتمالاً هم کُشته میشیم.
‫این قضیه از دست ما خارجه.
‫ولی زندگیِ این مَرد، حالا زنده بمونه یا نه،
‫به ما بستگی داره.
‫تو این کارمون عزت و افتخار هست.
‫- افتخار؟ ‫- درسته.
‫ما نیومدیم اینجا تا چاله بِکَنیم کلارک.
‫اومدیم اینجا چیکار کنیم پس؟
‫کلارک
‫ما اینجاییم تا به یه ندای والاتر پاسخ بدیم.
‫و می دونم این حس در تو هم وجود داره.
‫من فکر نمی کنم وجود داشته باشه.
‫خب
‫افتخار تقریباً هرکسی ‫رو که می شناسم به کُشتن داده.
‫و من به اتحادیه وفادارم، مثل شماها!
‫هرکی رو که بگن می کُشم!
‫این ماجرا هیچ ربطی به من نداره.
‫نمی دونم سیاه پوستا واسه من چیکار کردن
‫و منم اصلاً نمی خوام واسه شون بمیرم!
‫من واسه پسره برانکارد درست می کنم.
‫پنج مایل می برمش تا بیمارستان.
‫فقط ازتون می خوام که چون ‫یه کم به حفظ جونم اهمیت میدم
‫انقدر باهام بد رفتاری نکنین.
‫و اون تپانچه رو هم می گیرم.
‫زیر بازوش رو بگیر.
‫آروم، آروم.
‫بار کم بردار.
‫بار کم و سبک.
‫سه، دو، یک، شروع.
‫جکسون.
‫نمی خوام تو بمیری، پسر.
‫آره، همینجا، خیلی خب.
‫یک، دو، سه.
‫زود باش.
‫صبر کن، وایسا، وایسا.
‫هل بده!
‫هل بده.
‫باید سریع بریم.
‫حواستون رو جمع کنین.
‫برو، آزاد باش!
‫لعنتی!
‫تا 25 یارد رو پاکسازی کردیم.
‫از اینجا تا برونینگ آمادۀ پست دادنه.
‫منور لعنتی پوششمون رو لو داد.
‫آفرین بچه ها.
‫جکسون
‫هنوز خوشحالی که اومدی؟
‫همیشه می خواستم که تو خط مقدم باشم.
‫اگه بهت اسلحه می دادن،
‫مجبور بودی که باهاش کنار بیای.
‫بله قربان.
‫از راه دیگه بریم و شکاف سیم تازه رو
‫اصلاح کنیم؟
‫دو ساعت دیگه طلوع خورشیده.
‫الآن فرصتمونه.
‫دیگه هیچ وقت نمی تونیم انقدر نزدیک بشیم.
‫از اینجا تا برونینگ پست تعیین می کنیم،
‫و بعد شکاف رو اصلاح می کنیم.
‫بریم بچه ها.
‫صبر کن!
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫تلاش خوبی بود.
‫بخورش.
‫ببندش.
‫چی داره؟
‫سیگار.
‫تنهایی؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫کسای دیگه هم هستن؟
‫تو دیده بانی؟
‫زود باش، جوابمو بده.
‫انگلیسی صحبت می کنی؟
‫هیس!
‫جوابمو بده!
‫انگلیسی صحبت می کنی؟!
‫مورتون، هیس!
‫هیس.
‫دیکشنریت رو بیار ویلسون.
‫ازش بپرس تنهاست یا نه.
‫اینجا چیکار می کنی، هان؟
‫فراری ای؟
‫نمی تونم بخونمش، خیلی تاریکه و ریز نوشته.
‫تنهایی؟
‫تنها در گرد و غبار
‫لعنتی.
‫مورتون، باید تحویلش بدیم، مگه نه؟
‫هنوز سیم کشی رو تموم نکردیم.
‫قربان، یه پروتکله که اونو ‫به عنوان زندونیِ جنگی
‫تحویل بدیم.
‫می تونیم تا وقتی که کارمون ‫تموم نشده اینجا نگهش داریم.
‫ممکنه با اولین فرصتی ‫که گیر بیاره ما رو بکشه.
‫اگه بسته باشه نمی تونه.
‫یا داد می زنه و موقعیتمون رو لو میده.
‫حق با کلارکه، نباید ریسک کنیم.
‫اونم نه تو شب به این صافی.
‫آلماس ها می تونن خیلی راحت ببیننت.
‫اون تسلیممون شد.
‫ویلسون، مگه تو این شرایط پروتکل
‫پروتکلی وجود نداره، ‫فقط باید کارمونو بکنیم.
‫با نهایت احترام قربان، شما اختیار این که
‫یه اسیر جنگی رو بکشین ندارین.
‫تا زمانی که به عنوان زندانی ‫نگرفته باشمش، زندونی نیست.
‫درحال حاضر اون فقط یه
‫اون فقط یه آلمانیه که اومده تو پوشش ما.
‫نمی تونیم همینجوری بکشیمش.
‫من فقط دستور دارم که سیم کشی ها رو ‫انجام بدم و شماها رو سالم برگردوندم،
‫و همین کار رو هم می خوام بکنم.
‫خب چیکار کنیم سرجوخه؟
‫باید تصمیم بگیری.
‫گردنش رو بکشن.
‫دو تا گزینه داریم، از دید من.
‫می تونیم این مرد رو به عنوان زندونی بگیریم ‫و سیم کشی رو انجام بدیم
‫و می تونیم درجا بکشیمش.
‫من، واسه اولین بار، مخالف کُشتن یه غیرمسلحم،
‫مخصوصاً غیرمسلحی که تسلیممون شده.
‫تصمیم با تو نیست.
‫ببخشید قربان، ولی نمی تونیم همینجوری بکشیمش.
‫خیلی رفتار زشتیه.
‫بهت نزدیکه و رابطۀ شخصی باهات داره؟
‫من آدم تحصیل کرده ای نیستم، ولی معتقدم که
‫ببخشش جون کسی از گرفتن جونش ‫شجاعت بیشتری نیاز داره.
‫ما سربازیم، ما اینجا نیومدیم ‫تا جون بقیه رو نجات بدیم.
‫مورتون، ما نیومدیم اینجا فقط سیم کشی کنیم،
‫ما نمایندۀ ایالت متحدۀ آمریکا هستیم.
‫ما کی هستیم؟
‫بی رحم و بی انصاف؟
‫یا منصف و شجاعیم؟
‫رأی گیری می کنیم.
‫کی موافقه که جونش رو ببخشیم؟
‫صبر کن، من آمادۀ رأی گیری نیستم.
‫چی اذیتت کرده؟
‫از کجا بدونیم نمی خواد کارمونو خراب کنه؟
‫چون می دونه اگه زندونی باشه شانس
‫زنده موندنش بیشتره.
‫خب، به نظر من شانس زنده موندن ‫ما خیلی بیشتره اگه
‫اون مُرده باشه.
‫تو این قضیه ما مورتون موافقم.
‫چندان فایده ای هم نداشت.
‫مساوی شدیم.
‫جکسون چی؟
‫اونم باید نظر بده.
‫نمی تونیم به جکسون حق رأی بدیم.
‫نظر تو چیه؟
‫شوخی می کنی؟
‫صلاحیت کافی برای تصمیم گیری رو نداره.
‫جکسون می تونم یه سؤال ازت بپرسم؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫قربان؟
‫واسه چی داری می جنگی؟
‫واسه همون چیزی که شما دارین می جنگین
‫دموکراسی.
‫من میگم
‫تحویلش بدیم.
‫حالا که داری این کارو می کنی ‫چرا به اونم حق رأی نمیدی؟
‫شما به اختیارات من بی احترامی کردین، ‫و گزارش من هم
‫به همون اندازه به ضرر شما میشه.
‫ولی اگه قراره این کارو بکنیم، ‫باید شیفت وایسیم
‫تا نگهبانی بدیمش، ‫که به این معنیه که آهسته تر سیک کشی می کنیم.
‫من شیفت اول وایمیستم.
‫راه بیفتین.
‫ویلسون
‫تو یه دقیقه وایسا.
‫اون چی بود، هان؟
‫هیچ دلیلی نداشت که رهبریِ منو زیر سؤال ببری.
‫حق با توئه، ما نمایندگان کشورمونیم.
‫آخرین چیزی که نیاز داریم یه صلح طلبه.
‫تو رو نمی دونم، ولی من دارم سعیم ‫رو می کنم که زنده برم خونه،
‫و این کار همه چیز رو به خطر می ندازه.
‫فقط می خوام این آشغال رو بکشم ‫و قال قضیه رو بکنم.
‫حرفی برای گفتن داری؟
‫فکر کنم به اندازۀ کافی حرف زدم.
‫داریم وقتمونو هدر میدیم.
‫قربان، سرجوخه گفت ‫که من حواسم به آلمانیه باشه.
‫اونجا به کمک شما نیاز دارن.
‫مثل این که خودتم داشتی خوب کار می کردی.
‫ممنون قربان، ولی... فکر کنم شما
‫بهتر انجامش میدین.
‫خیلی خب پس.
‫خیلی خب، ‫حواست بهش باشه.
‫پس داشتی گوش می دادی.
‫وقتی بچه بودم کتاب توین رو خوندم.
‫یه کمی، حس پیچیده ای داشت.
‫می بینم که ویلسون دستمال رو درآورده.
‫ولی فکر کنم هنوز حرف نزدی.
‫اون حرف که سرجوخه خواسته حواسم ‫بهت باشه رو از خودم در آوردم،
‫می دونی.
‫می خواستم باهات حرف بزنم
‫تنها.
‫- چی شده؟ ‫- موضوع آلمانیه س قربان.
‫- بهت حمله کرد؟ ‫- حرف زد قربان.
‫واقعاً؟
‫چی گفت؟
‫از کی تا حالا آلمانی حرف می زنی؟
‫انگلیسی گفت قربان.
‫میگه یه گروه یورش از ‫راه شکاف دارن میان این سمت
‫درست بالای سرمون.
‫اون یه دیده بان بود.
‫چرنده.
‫داری دروغ میگی.
‫خودم شنیدم که گفت.
‫بزدل.
‫حالا می فهمم که چرا بهت اسلحه ندادم.
‫دروغ نمیگه.
‫اونا میان
‫از راه شکاف.
‫از شکاف بین سیم ها.
‫چه خبر شده؟
‫هیچی.
‫بیا بریم، زود باش.
‫وقت داره سریع می گذره.
‫حرف زد؟
‫هی، واسه امشب به اندازۀ کافی دردسر درست کردی.
‫بیا بریم سر کارمون.
‫جکسون، اون چی گفت؟
‫چرند.
‫دروغ میگه!
‫از شکاف بین سیم ها.
‫از اونجا میان.
‫چی؟!
‫- اون انگلسی حرف می زنه؟! ‫- کی میاد؟!
‫گروه یورش.
‫به حرفاش گوش ندین.
‫می خواد کاری کنه ‫تا یه شکاف بین سیم ها بذاریم تا
‫هم حزبی هاش فردا بتونن رد بشن.
‫دروغ نمیگم.
‫اونا میان!
‫- کی داره میاد؟ ‫- گروه یورش آلمان.
‫- لعنتی! ‫- داره دروغ میگه!
‫متوجه نیستین؟
‫از کجا می دونی دارن این سمتی میان؟
‫از جایی تو سیم کشی که شکاف هست میان.
‫خب، دیگه شکافی نیست.
‫سیم کشیش رو اصلاح کردیم.
‫10 یارد آخر رو سیم کشی نکردیم.
‫شنیدیم که همه تون برگشتین.
‫هنوز یه شکاف وجود داره.
‫پس از بین همون میان.
‫قربان، بهش اعتماد داشته باشیم یا نه، ‫اینجا آسیب پذیریم.
‫باید به حرفی که میزنه گوش بدیم مورتون.
‫این ایمن ترین کاریه که می تونیم بکنیم.
‫کلارک، برو کار سیم کشی پُست ها رو تموم کن.
‫سرجوخه
‫با تمام احترام، به هیچ وجه امکان نداره که من
‫برم اونجا.
‫به آلمانیه اعتماد می کنین؟
‫خودت گفتی اونا همه خائنن.
‫دلیل نمیشم به خاطر اون حرف جونم ‫رو به خطر بندازم، به هیچ وجه.
‫کانرد
‫بیا بریم تمومش کنیم.
‫منو تو.
‫فکر نکنم نظر خوبی باشه مورت.
‫درست بالا سرمون خواهند بود.
‫چه اتفاقی داره می افته؟
‫حرف منو به خاطر حرف اون رد می کنین؟
‫اگه داره دروغ میگه
‫خیلی زود می فهمیم.
‫و اون وقت اون تو چه شرایطی قرار می گیره؟
‫نمی تونیم برگردیم خونه.
‫نمی تونیم بذاریم زنده بمونه.
‫متوجه نیستین؟
‫خدا می دونه چند نفر از افراد ما رو کُشته.
‫نمی تونیم جونش رو بهش ببخشیم تا فقط
‫دست مریزاد بشنویم.
‫قضیه این نیست قربان.
‫باید به فکر خودمون باشیم.
‫اون قرار نیست بهت صدمه بزنه مورتون.
‫که این طور.
‫می بینم که خودم باید این کارو بکنم.
‫وایسا!
‫خواهش می کنم!
‫فراموش نکنین که اینجا دارین با کی می جنگین.
‫اگه شلیک کنین همه مون می میریم قربان!
‫تفنگت رو بذار کنار.
‫مورتون
‫باید صدات رو بیاری پایین تر
‫و تفنگت رو بذاری زمین.
‫سرجوخه، اگه شلیک کنین همه مون می میریم.
‫تفنگ رو از جلو صورتم بگیرین کنار قربان!
‫اگه شلیک کنین همه مون می میریم.
‫همه مون می میریم.
‫ولی سر عقل اومدین همه تون ازم تشکر می کنین.
‫فقط دعا کنین که گزارش بزدلیتون جلوی دشمن رو
‫ندم.
‫تفنگ رو بذار زمین.
‫می دونین همه مون می میریم قربان.
‫ویلسون
‫می خوام ازت مراقبت کنم.
‫می خوام... می خوام ازت مراقبت کنم.
‫عقب وایستین.
‫عقب وایستین و بس کنین.
‫واسه محافظت از خودتونه.
‫بیارینش پایین!
‫از سیم آزادش کنین!
‫هی، هی، گرفتیمت مورتون.
‫هواتو داریم.
‫سرجوخه، طاقت بیار، سرجوخه.
‫جکسون، آزادش کن!
‫طاقت بیار سرجوخه، طاقت بیار.
‫- بیارینش پایین. ‫- درش بیار.
‫از اینجا بیرون میارمت.
‫از اینجا بیرون میارمت سرجوخه.
‫هواتو دارم، هواتو دارم.
‫چاقو.
‫افسر ششم هستم.
‫دریافت شد؟
‫چاقو!
‫افسر ششم هستم.
‫دریافت شد؟
‫چاقو!
‫افسر ششم هستم.
‫دریافت شد؟
‫چاقو!
‫افسر ششم هستم.
‫دریافت شد؟
‫پتج دقیقه شده و ارتباطی برقرار نشده.
‫همین الآن اینو درست کرده بودم.
‫خبری از کاروان نظامی نشده؟
‫نه قربان، فعلاً هیچی.
‫بیاین امیدوار باشیم که زود می رسیم بهشون.
‫چاقو، افسر ششم هستم.
‫دریافت شد؟
‫لعنتی.
‫میشه اون آشغال رو خاموش کنی؟
‫نه!
‫نه، ولش کن!
‫ولش کن.
‫- ولش کنم؟ ‫- هیجانم رو بالا نگه می داره.
‫این دفعۀ آخریه که این عوضی اون آشغال رو
‫با خودش به مأموریت میاره.
‫دفعۀ آخر!
‫اصلاً به این مزخرفات گوش نمیدم.
‫کانرد، اون آشغال رو خاموش کن.
‫خیلی خب.
‫داری به زنت زنگ می زنی؟
‫نه داداش، باید بهت دربارۀ ‫یه نامه که بهم رسید هم بگم.
‫چیه از دستت ناراحته؟
‫پس چی گوش میدی گروهبان؟
‫موتسارت؟
‫راستش آره.
‫موتسارت، کلیفورد براون، مدونا.
‫مدونا.
‫یه کم از همه چی
‫به جز اون آشغال.
‫اه!
‫کجای کاریم سرباز؟
‫حدود 100 مایل به شرق.
‫کمتر از دو ساعت دیگه به روستا می رسیم.
‫یه ساعت پیش کمتر از دو ساعت مونده بود.
‫لعنتی، یه جاده.
‫مزخرفه.
‫اینجاها خیلی عبور و مرور نمیشه.
‫یه چیزی رو می دونین گروهبان؟
‫قدیما، اینجا امپراتوری های ‫بزرگی برپایۀ کشاورزی
‫بنا شده بود.
‫همه شون سرسبز بودن.
‫بعد زیادی کشاورزی کردن و تبدیل به بیابون شد.
‫کلارک، به درسای مدرسه توجه می کردی؟
‫بله خانم.
‫اونا کشاورزیِ خوبی اینجا داشتن.
‫می دونی چیه؟
‫فکر کنم باید چند تا ‫از سی دی های کانرد رو بهشون بدیم.
‫شاید به کارشون بیاد.
‫نگران نباش کانرد، ‫اونا قبلاً سی دی هات رو داشتن.
‫غذا و آب ندارن ولی
‫تعجبی نداره که چرا عصبانی شدن، رفیق،
‫چون اونا قبلاً ‫بزرگترین امپراتوری های دنیا رو داشتن
‫ولی بعداً بیگانه ها اومدن ‫و نام و آوازه به دست آرودن،
‫عزیزم.
‫سلطۀ کامل داداش!
‫هاها!
‫امیدوارم که این روستایی های لعنتی مریض باشن ‫و از گُشنگی درحال مرگ باشن چون
‫من امتیاز قهرمان بودن رو نیاز دارم، داداش!
‫بزن بریم یه کم امتیاز جمع کنیم عزیزم!
‫بیاین یه کم تیراندازی کنیم عصبانیتمون کم شه.
‫اون اسلحه برونینگ 0.5 اینچی رو بده بهم داداش!
‫بیا یه کم تیر بخوریم داداش!
‫لعنت به این مأموریت های مزخرف بشردوستانه.
‫من اومدم اینجا که آدم بدا رو بکشم، ‫نیومدم اینجا که
‫مداد شمعی و نقشه و این مزخرفات رو بدم به کسی.
‫هی، میشه یه ارزشیابی روانی ‫واسه پسرم کلارک بگیریم لطفاً؟
‫گیل، کلارک کِی میره خونه؟
‫نمی دونم، یه مدتی گیرش پاش گیری.
‫دلت برام تنگ میشه.
‫دلم برات تنگ میشه رفیق.
‫سوم میرم.
‫من بهترین تیراندازتم گروهبان.
‫اون زمانایی رو که ‫روزشماری می کردم برای رفتن یادمه.
‫بعضی هامون چیزی رو داریم که به خاطرش برگردیم.
‫خودت می دونی گروهبان.
‫هی، باید این عکس شوهر گیل رو ببینین.
‫گیل، میشه لطفاً عکس شوهرت رو بهشون نشون بدم؟
‫اون مرد خیلی خوش قیافه ایه.
‫خواهش می کنم، بذار نشونشون بدم.
‫کانرد، یه نگاه به اون دماغ اشناوزری
‫اون بزرگترین دماغیه که تا حالا دیدم!
‫دماغ خیلی بزرگیه!
‫یه بنای تاریخی خیلی زیباس
‫یه نگاه بنداز.
‫صبر کن، می خوام به ویلسون نشون بدم.
‫- ویلسون... ‫- مؤدب باش.
‫دماغ رو ببین.
‫خب الآن یادم اومد که: ‫سیرانو شاعر بزرگی بود.
‫اه، خدای من.
‫گیل بذار یه چیزی بهت بگم
‫- ممنون. ‫- وقتی عقلت اومد سر جاش،
‫بهت قول میدم که بهترین شوهری ‫که بتونی تصورش رو بکنی
‫- بشم برات. ‫- اه، وای
‫تا ابد دوستت خواهم داشت، ‫تحت هر شرایطی،
‫و از
‫اسمش چی بود؟
‫دوباره بگو اسمش شوهرت چی بود؟
‫اوه!
‫گروهبان
‫اینو ببین.
‫فکر کنم چیزی پیدا کردم ‫که شاید خوشت بیاد گروهبان.
‫چاقو، افسر ششم هستم.
‫دریاقت شد؟
‫هفت دقیقه شد و ارتباط برقرار نشده.
‫این یکی؟
‫آره، اونو اجرا کن.
‫- این؟ ‫- آره، اجراش کن.
‫باشه.
‫می تونم درستش کنم رفیق، ‫فقط یه لحظه صبر کن.
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫- یه لحظه مهلت بده گروهبان. ‫- نمی خوام روشنش کنم.
‫این واسه من.
‫بده، بده ش من.
‫- بده ش من. ‫- اه، لعنتی.
‫چی بهت بگم آخه؟
‫تو هاموِ لعنتیِ من نه.
‫روشنش نکردم!
‫اوه!
‫چاقو، افسر ششم هستم.
‫دریافت شد؟
‫داری چیکار می کنی؟
‫برو بالا.
‫برگرد برو بالا.
‫رفیق!
‫بیخیالش!
‫لعنتی!
‫- لعنتی! ‫- خدای من.
‫لعنتی، خیلی بد بود!
‫کسی آسیب دیده؟!
‫کسی آسیب دیده؟
‫درگیر شدیم؟
‫- چی، چی، چی؟! ‫- تو هاموی بمونین!
‫تو هاموی بمونین.
‫دکتر، پات.
‫اونا... اونا گلوله های منن دکتر.
‫اونا گلوله های کالیبر 50 منن.
‫لعنت بهتون، ببینین با ماشینم چیکار کردن.
‫لعنتی.
‫- چی منو بُرید؟ ‫- لعنتی.
‫لعنت به این وضع.
‫لعنتی.
‫زود باش.
‫- چی می بینی گروهبان؟ ‫- درست نمی بینم.
‫اکو سه، من چارلی لیما آلفا رومئو
‫کیلو هستم، افسر فرمانده جولیت ‫آلفا چارلی کیلو سیرا اسکار
‫دکتر، پات
‫گروهبان؟
‫اوم
‫حالت خوبه؟
‫بله گروهبان.
‫دکتر، دستت رو چطور آوردی بالا؟
‫مطمئن نیستم که دستمه یا
‫شونه م.
‫ما از کاروان جدا شدیم،
‫موقعیت دقیقمون رو نمی دونیم.
‫درخواست تخلیۀ اورژانسی، ‫درخواست تخلیۀ اورژانسی.
‫- دریاقت شد؟ ‫- پاش داغون شده.
‫حالت خوبه دکتر؟
‫گیل، چقدر دور شدیم؟
‫آخرین باری که چک کردم ‫50 مایل از ورودی فاصله داشتیم.
‫این بیرون هیچی نیست واسه مون.
‫باید خیلی صرفه جویی کنیم.
‫- جداش کن. ‫- از گرما آب میشیم.
‫لعنتی.
‫خیلی خب، آروم.
‫خیلی خب، هواتو دارم.
‫بفرما.
‫اکو سه، من چارلی لیما آلفا
‫- رومئو کیلو... ‫- گروهبان، اه
‫پای دکتر، این
‫اینجا، گروهبان، اجازه بده
‫کلارک، خبری نشد؟
‫نه گروهبان، هیچ جوابی دریافت نمی کنم.
‫ادامه بده!
‫دارم با ارتباط ماهواره ای تلاش می کنم. ‫ولی هیچی نمیاد.
‫دارم تمام سعیم رو می کنم.
‫خیلی خب
‫زود باش، زنگ بخور!
‫مثل آب خوردن.
‫اصلاً سیگنال ندارم گروهبان.
‫دارم سعی می کنم
‫درست شد؟
‫اه، آره، خیلی خب.
‫گروهبان، اونا برمی گردن دنبالمون دیگه نه؟
‫اونا یکی رو می فرستن دیگه نه؟
‫درحال حاضر نمی تونیم ‫رو اون قضیه حساب باز کنیم.
‫بگیر، برو بالا و ببین چیزی می بینی.
‫دکتر، پات گیر کرده.
‫چیزی نیست، چیزی نیست، ‫گیر کرده.
‫ببین می تونی درش بیاری.
‫نمی تونم بیارمش بیرون، این
‫هیچی اینجا نیست، گروهبان، فقط
‫تا مایل ها زمین صافه، هیچ پوششی نیست.
‫اه، لعنتی!
‫صدای گلوله از چپ!
‫صدای گلوله از چپ، لعنتی!
‫لعنت، لعنت، لعنت!
‫لعنت، لعنت!
‫می بینی شون گیل؟
‫نمی دونم، نمی دونم!
‫لعنتی!
‫ای وای، آرپی چی!
‫- اون یه آرپی جی داره! ‫- شلوغش کن فرمانده!
‫گروهبان، شلوغش کن!
‫- برگرد اون بالا! ‫- فرمانده، شلوغش کن!
‫- ما پوششت میدیم! ‫- پوششت دادم داداش!
‫برو!
‫خورد بهش؟!
‫گروهبان؟!
‫رد شد؟!
‫خونی نیست.
‫تنها نور گلوله رو از اونجا می دیدم گروهبان.
‫فقط تونستم ‫سه تا تیرانداز رو شمارم،
‫ولی از رو صداها میشه گفت کل روستا
‫اونجا هستن.
‫خوبی؟
‫حواست به آرپی جی باشه.
‫یه آرپی جیِ آمادۀ شلیک اونجا هست.
‫حواست بهش باشه.
‫چیزی اون بیرون نیست رفیق!
‫فکر کنم زدیمشون!
‫اصلاً نمی دونیم چی اون بیرون هست.
‫طاقت میاری، دکتر؟
‫مشکلی برام پیش نمیاد.
‫داره میره سراغ آرپی جی!
‫لعنتی!
‫زدمش!
‫بفرما سرجوخه!
‫بازم دارن میرن سراغ اون آرپی جی!
‫آشغالا.
‫از کدوم قبرستونی میان؟
‫زمین اونجا چاله چوله داره.
‫پناه گرفتن.
‫ببین جی پی اِس کار می کنه.
‫بله گروهبان.
‫لعنتی.
‫لعنت.
‫فقط کافیه یه شلیک با اون آرپی جی بکنن
‫و بعد ما می میریم.
‫ما باید اول دستمون بهش برسه.
‫100 یارد فاصله س.
‫بذاریم همین طور اونجا بمونه خطرش بیشتره.
‫اگه انقدر می خوان دستشون بهش برسه،
‫پس لابد فقط همینه دارن.
‫می تونم نارنجک پرتاب کنم گروهبان.
‫و از همینجا منفجرش کنم.
‫کار آسونیه، می تونم انجامش بدم.
‫آره، می دونم که می تونی.
‫ولی شاید لازم بشه خودمون ازش استفاده کنیم.
‫من میرم.
‫خوبه.
‫منم باهات میام.
‫هی، هی، هی، هی، ‫چرا همه تون می خواین برین بیرون؟
‫سرجوخه مگه نشنیدی چی گفتم؟
‫خب، می دونم می خوایم ‫آرپی جی رو برداریم، ولی
‫اگه اونا برش دارن چی میشه؟
‫یعنی ممکنه اون بیرون بهتون شلیک بشه.
‫چی؟
‫شاید بهتون تیراندازی بشه اون بیرون!
‫اگه دستشون به اون ‫سلاح آماده به شلیک بیفته چی میشه؟
‫چی میشه؟
‫میگم بیاین همین جا بمونیم.
‫و یه لحظه فکر کنیم.
‫فکر می کنی اگه اینجا بمونیم
‫چی سمتمون شلیک میشه؟
‫آرپی جی.
‫اگه اون آرپی جی رو منفجر کنیم ‫و بیایم اینجا بشینیم
‫و سرگردان باشیم
‫چی میشه؟
‫اونا چیکار می کنن؟
‫اونا میان.
‫ما اول می زنیمشون.
‫فهمیدی؟
‫بله گروهبان.
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫آماده شو!
‫خیلی خب؟
‫بله گروهبان.
‫کانرد، ما رو پوشش بده.
‫دریافت شد.
‫اگه شروع به تیراندازی کردن، ‫تو هم به رگبار ببندشون.
‫دکتر چشمت به اون پنجره باشه.
‫نباید بذاریم محاصره مون کنن.
‫وقتی من رفتم این دو تا ‫رو هم آماده داشتیه باشین.
‫کلارک، اسلحه ت رو بذار رو نزدیک بُرد.
‫آماده ای گروهبان؟
‫- دکتر؟ ‫- بله.
‫به نظر امنه!
‫خدای من
‫از این بالا چیزی نمی بینم کلارک.
‫فقط ماسه و گرد و خاکه!
‫اوضاع اون بیرون چطوره گروهبان؟
‫فعلاً امنه.
‫تو چطور؟
‫فقط ماسه می بینم گروهبان، ‫ولی کانرد با برونینگ 0.5 اینچی هواتونو داره.
‫50 یارد، داریم نزدیک میشیم.
‫خدای من.
‫صدای شلیک اومد!
‫میرم سراغش!
‫لعنتی، ماسه بلند شده!
‫گِیل رو نمی بینم!
‫دارم بهشون شلیک می کنم!
‫می بینیشون؟!
‫لعنتی، الآن یکی رو زدم!
‫گروهبان، حالت خوبه؟!
‫یکی الآن تیر خورد، تو حالت خوبه؟
‫نه، نه، اون نیست!
‫شلیک کن!
‫شلیک کن کانرد!
‫یه کم آتیش بریز سرشون!
‫- می بینیش؟! ‫- لعنتی!
‫صداشون رو نمی شنوم!
‫چی میگن کلارک؟!
‫از سمت چپ!
‫می بینیشون؟!
‫الآن دیگه نه!
‫گمشون کردم، گمشون کردم!
‫می بینیشون کانرد؟
‫این بالا هیچی نمی تونم ببینم!
‫از این بالا فقط ماسه دیده میشه کلارک!
‫کانرد، بگرد یه متحرک پیدا کن!
‫از دوربین اسلحه م هیچی نمی تونم ببینم!
‫آتش بس کلارک!
‫بهشون دید ندارم!
‫بازم شلیک کن!
‫کلارک، آتش بس، ‫نمی تونم ببینم که داریم به چی
‫شلیک می کنیم!
‫بازم شلیک کن!
‫می بینیشون؟!
‫داری به آرپی جی شلیک می کنی!
‫بیا داخل!
‫می سوزونمشون!
‫یکی رو زدم!
‫ولی نمی دونم کی بود!
‫فکر کنم از آدم بدا بود!
‫- زدیشون؟ ‫- شلیک کن کانرد!
‫فکر کنم شاید یکی رو زدم!
‫شلیک حمایتی بکن!
‫دید ندارم!
‫گروهبان، صدام رو دارین؟
‫اه، لعنتی.
‫اونا کجان؟!
‫- لعنتی! ‫- لعنت به من!
‫لعنتی!
‫گروهبان، صدام رو دارین؟!
‫اه، لعنتی!
‫گروهبان؟!
‫حالا!
‫گیل صدمه دیده.
‫گروهبان، گروهبان، گروهبان؟!
‫گروهبان کجا رفت؟!
‫چه اتفاقی افتاد؟!
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- گروهبان؟!
‫- گروهبان! ‫- اونا نارنجک انداختن.
‫چی؟!
‫اونا نارنکنانداختن!
‫اه، لعنتی!
‫جکسون، حالت خوبه؟
‫تیر خوردی؟
‫- لعنتی، حالت خوبه؟ ‫- گم شو.
‫نفس بکش.
‫شروع کن.
‫- لعنتی! ‫- فشار بده!
‫- لعنتی! ‫- فشار بده.
‫- نگهش دار. ‫- لعنتی!
‫اونا نارنجک پرت کردن.
‫یعنی داری میگی تک تیرانداز دارن که
‫نارنجک انداخته؟!
‫شلیک خیلی خوبی بود مرد!
‫نفس بکش گیل، نفس بکش.
‫اه، لعنتی!
‫دارمش، دارمش، دارمش.
‫دارمش.
‫باید چیکار کنیم گروهبان؟
‫اونا یه تک تیرانداز دارن!
‫گروهبان، ما اینجا چیکار می کنیم؟
‫منظورم اینه که اونا یه تک تیرانداز دارن.
‫فکر می کنی داریم چه غلطی می کنیم؟!
‫ما اینجا تو یه هاموی گیر افتادیم
‫اینجا امن ترین جا برای موندنمونه.
‫امن؟!
‫به دکتر نگاه کن!
‫- به گیل نگاه کن! ‫- کجان این اتفاق افتاد؟!
‫- کجا این اتفاق افتاد کلارک؟! ‫- بیرون.
‫بیرون!
‫پس همینجا می شینیم!
‫فهمیدی چی گفتم؟!
‫سرجوخه فهمیدی چی گفتم؟!
‫بله گروهبان.
‫بشین تا درباره ش فکر کنیم.
‫آروم باش.
‫دکتر
‫می تونی راه بری؟
‫شاید با بِرِیس بتونم.
‫- لعنتی. ‫- دکتر
‫دکتر، پات شکسته؟
‫دکتر، باید یه راهی پیدا کنیم تا تو رو از
‫اونجا بیاریم بیرون.
‫باید خیلی آروم و ملایم درش بیاریم چون اگه
‫سریع شروع به خون ریزی کنم، ‫از هوش میرم و هیچ کسی
‫دلش نمی خواد اینجوری بشه، بهم اعتماد کنین.
‫راهی هست که بدون اینکه ‫هوشیاریت رو از دست بدی
‫درش بیاریم؟
‫باید یه کاری بکنیم چون
‫می ذارین خودم نگران اون قسمت باشم؟
‫هی، گیل؟
‫اگه یه روز از شوهرت طلاق گرفتی
‫و منم از زنم طلاق گرفتم،
‫بیا به همدیگه قول بدیم ‫که یه سفر تا پاریس بریم.
‫بعد از پایان اعزاممون.
‫می تونیم مثل دو تا دوست معمولی بریم.
‫خنده م نیار، درد می کنه.
‫میشه یکی بدی به من؟
‫دکتر.
‫بفرما.
‫گروهبان.
‫اگه می دونستم زنم الآن از دستم نارحته
‫به خدا قسم، با اسلحۀ پر می رفتم بیرون
‫و هرکی رو که می دیدم می کُشتم
‫و خودم به شخصه همه مون ‫رو از اینجا می بردم بیرون.
‫کلارک، گفتم آب بخور.
‫این یه دستوره.
‫نمی تونی بهم دستور بدی که آب بخورم گروهبان.
‫مثل اینه که بهم دستور بدی برم دستشویی.
‫برام مهم نیست کِی میری دستشویی.
‫هیش کی تحت فرماندهی من نباید از حال بره.
‫آب لعنتی رو بخور.
‫می دونی، این سیگار کشیدنا ‫باعث شده تشنه م بشه.
‫این بهتر شد.
‫دکتر، باید آب بخوری.
‫تو فاکس هول هیچ بی خدایی نیست.
‫آخرین روزهای عملیات طوفان صحرا ‫هم آسمون همین شکلی بود.
‫سیاه و قرمز.
‫آسمون پر از دود، همه چیز می سوزه،
‫بی هیچ دلیلی.
‫یکی از قشنگ ترین ‫و وحشتناک ترین چیزهایی بود که
‫تو کل عمرم دیدم.
‫ما چرا هنوز اینجاییم؟
‫نفت.
‫تحرک دیدم گروهبان.
‫چند نفر؟
‫پنج تا سایه دیدم.
‫دارن چیکار می کنن؟
‫اه
‫انگار غیرمسلحن و فقط دارن
‫اطراف انفجار آرپی جی قدم می زنن.
‫دارن مُرده هاشون رو جمع می کنن.
‫خب ما چیکار کنیم؟
‫ما فقط می خوایم
‫ما فقط می خوایم همینجوری اینجا بشینیم؟
‫درگیر میشیم؟
‫چیکار کنیم گروهبان؟
‫نه، بذار مُرده هاشون رو جمع کنن.
‫ما انسانیم.
‫لعنت بهت مرد.
‫باید حفظش کنی.
‫باید یه موقعیت جدید بگیریم.
‫حالا باید یه موقعیت جدید بگیریم.
‫اول میگی که باید تو هاموری بمونیم.
‫حالا که تو هاموی هستیم، ‫اونا بهمون تیراندازی نمی کنن.
‫چرا باید موقعیت جدید بگیریم؟
‫سرجوخه
‫من ‫تباه کردم.
‫من اشتباه کردم که اینجا نگهمون داشتم.
‫من اشتباه کردم که گفتم باید ‫بریم آرپی جی رو برداریم، همه اینو می دونیم.
‫و اشتباه کردم که ‫به محض جدا شدنمون از کاروان
‫پرچم قرمز نشون ندادم.
‫تقصیرش گردن منه.
‫ولی یه چیزی رو می دونم که حق با منه و اونم
‫اینه که باید تصمیم بگیریم
‫این که بذاریمش به عندۀ شانس
‫یا انتخاب.
‫می تونیم اینجا بشینیم ‫و منتظر باشیم تا کاروان
‫بعد از 6 صبح بیاد
‫می تونیم دعا کنیم که بیان
‫ولی در همون حال، اون آشغالایی که بیرونن
‫میان سراغمون.
‫فکر می کنین چقدر طول می مشه تا بفهمن که
‫ما رو تو چنگشون دارن؟
‫اگه کاروان تا 6 صبح فردا نیومد
‫بیشتر از اون نباید منتظر بمونیم.
‫چند صد یارد تو این جهت
‫یه برآمدگیه.
‫اگه بتونیم به اونجا برسیم، می تونیم ‫به محض اومدنشون بزنیمشون.
‫اونا میان اینجا و از هاموی ‫به عنوان پوشش استفاده می کنن.
‫این یعنی باید هرچیزی که می تونن ‫علیه ما استفاده کنن رو با خودمون ببریم
‫یا نابود کنیم.
‫کانرد، تیربار رو غیرفعال کن.
‫حالا
‫می دونیم که اونا حداقل یه تیرانداز خوب دارن،
‫این ثابت شده س.
‫و نمی تونیم فرض کنیم که فقط همون یه دونه س.
‫خطرناک میشه.
‫احتمالاً یه آتش نشان قدیمیه.
‫وقتی این کار انجام شد
‫می تونیم به خونه رفتن فکر کنیم.
‫سؤالی هست؟
‫یعنی می خوایم هاموی رو ول کنیم؟
‫دیگه برامون فایده ای نداره.
‫6 صبح فردا.
‫لعنت بهش، گروهبان، ‫اگه فردا طلوع آفتاب از اینجا نریم بیرون،
‫همه مون می میریم.
‫دکتر
‫مجبوریم از اونجا بیاریمت بیرون.
‫دکتر، این کار به شدت درد داره، ‫ولی دیر یا زود
‫باید بکشیمش بیرون.
‫تو شاهرگ استخون درشت نِی م رفته.
‫اوم
‫لبۀ تیز جعبه پام رو سوراخ کرده و
‫داره بهش فشار میاره.
‫می تونم
‫نبضش رو حس کنم.
‫پس اگه
‫اگه یهویی یا با زاویۀ اشتباهی بیرونش بیاریم
‫شاهرگ رو پاره می کنه و ‫از شدت خون ریزی زیاد خیلی زود می میرم.
‫می تونیم کاری کنیم که کمکت کنه؟
‫یعنی، چطوری بیاریمت بیرون؟
‫آمادۀ شنیدن پیشنهاداتتون هستم.
‫گوشۀ جعبۀ مهمات به تیرک افقی
‫گیر کرده.
‫تنها راه بیرون کشیدنش، اینه که یهویی بکشیمش،
‫ولی گفتی این فکر خوبی نیست، مگه نه دکتر؟
‫می تونیم این کارو بکنیم، ‫اون گوشه رو بسابیم.
‫بعد می تونیم یه کم آهسته تر درش بیاریم.
‫یه کم طولانی میشه ‫ولی فکر کنم می تونم انجامش بدم.
‫فکر کنم این تنها شانسمونه.
‫خب
‫به نظر کار درستی میاد پس.
‫خیلی خب، من
‫من پمج تا خشاب دارم.
‫من همۀ خشابام رو دارم، ‫ولی برونینگ تقریباً تمومه.
‫من 2تا دارم.
‫ماشه کِشِ لعنتی!
‫از کشتن آدم بدا خوشم میاد.
‫من 8تا خشاب پر دارم.
‫ممنون دکتر.
‫خدا پشت و پناهت باشه دکتر.
‫6 صبح فرا.
‫خیلی خب.
‫بیا تو رو از اونجا در بیاریم دکتر.
‫چیزی می بینی؟
‫هنوز نه.
‫- لعنتی، تحرک دیدم! ‫- چی!؟
‫پشتم رو پوشش بده!
‫لعنتی!
‫بجنب برو!
‫ادامه بده.
‫زود باش، برس بهشون!
‫لعنتی، هیچی نمی تونم ببینم!
‫برس بهشون!
‫معلوم نیست از کجا تیراندازی می کنن!
‫نمی دونم از کجا تیراندازی می شه گروهبان!
‫همین حالا باید راه بیفتیم!
‫می خوام من بیام جات کانرد؟!
‫لعنتی!
‫- حرکت کنید! ‫- می بینمشون!
‫- تو می تونی ببینیشون گیل؟! ‫- نه، من هیچی نمی بینم!
‫یه کم از مهماتت رو نگه دار!
‫از کجا تیراندازی می کنن؟!
‫نمی دونم!
‫نمی دونم، هیچی نمی تونیم ببینیم!
‫داریم میایم، داریم میاریم!
‫تیراندازی نکن، تیراندازی نکن!
‫مهماتت رو نگه دار!
‫- جهت ساعت 5! ‫- لعنتی!
‫باید وایستیم؟ باید وایستیم!؟
‫بجنب!
‫کجا می بینیشون گیل؟!
‫دید داری بهشون کانرد؟!
‫من تیر خوردم!
‫چی گفتی؟!
‫لعنتی!
‫پام!
‫کانرد، پا شو!
‫آه، لعنتی، من تیر خوردم!
‫گیل عزیز
‫امروز برای اولین بار تو 12 هفته اخیر ‫برامون جوراب های تازه فرستادن.
‫این حرف هام رو اشتباهاً گله کردن برداشت نکنی،
‫چون من جرأت شکایت کردن از تو رو ندارم.
‫اما امیدوارم که با دونستن این که از بوی نفرت انگیز پاهام
‫در امانی، راحت استراحت کنی.
‫حالا که داری لبخند می زنی، به نامه م ادامه می دم.
‫منو ویلسون پیر برای کار حفاری تعیین شدیم
‫با 2تا مرد جوون از یه واحد دیگه.
‫یکی از اون ها، یعنی پسری که اهل مریلنده، می ره رو مخم،
‫پس فکر کنم از نظر تو بامزه باشه.
‫بعضی وقت ها از این که نمی تونم ،جلوی افراد شوخ طاقت بیارم
‫احساس خجالت می کنم.
‫و از پسر دیگه خیلی خوشم میاد.
‫پسر خوش قلبیه.
‫مجبور بودیم حفاری کنیم ‫و پناهگاه دفاعی رو حاضر کنیم،
‫و کاری که به عهده امون بود، ‫برای 4نفر آدم خیلی زیاد بود.
‫و هر دفعه که بیل رو بالا میارم، ‫شونه هام غژغژ صدا می دن و
‫نگرانم همون آدم پیری ‫که همیشه می گفتی هستم، بشم.
‫فعلاً همین ها بود، گیل.
‫لطفاً یه گل بفرست.
‫حتماً تا حالا شکوفه دادن.
‫مورتون.
‫بدترین قسمت جنگ اینه که می دونی
‫مهم نیست چقدر سخت تلاش کنی
‫نمی تونی از جون اون هایی که کنارت هستن محافظت کنی
‫اون شبی رو که مورتون ‫رو از دست دادیم رو هیچ وقت یادم نرفته
‫و فکر می کردم، اگه کار متفاوتی انجام می دادم،
‫شاید دوباره زنش رو می دید.
‫این فکر هر روز به ذهنم خطور می کنه.
‫و به اون آلمانی فکر می کنم،
‫یه پسر ترسیده که از دست تقدیرش ‫فرار کرده بود، درست مثل ما،
‫و برام سئواله که اون به خونه ش رسید یا نه.
‫بعضی وقت ها فکر می کنم برم خونه ش، یا نامه بنویسم
‫یا برم ملاقاتش
‫که شاید این افکار مضطرب ساکت بشن و
‫یه کم آرامش پیدا کنم.
‫همین حالا اون بالا یه تحرکاتی دیدم!
‫دکتر!
‫زود باش، هوات رو دارم!
‫هوات رو دارم!
‫خیلی خبف کانرد؟!
‫کانرد، منو ببین، منو ببین.
‫کلارک، من نمی تونم... نمی تونم هیچی رو ببینم.
‫فقط... فقط برو!
‫پیشم بمون، پیشم بمون.
‫کانرد، کانرد!
‫بیا بریم!
‫تو رو از اینجا می بریم بیرون، می بریمت خونه!
‫گِیل، گِیل، گِیل!
‫لعنتی!
‫هنوز تموم نشده!
‫ما می ریم خونه!
‫گروهبان، همینه!
‫خودشه!؟