‫بیابون تکله مکان در شمال چین،
‫یک منظره شنی دائما در حال تغییر.
‫دماهایی که از منفی 20درجه
‫تا بیش از 40درجه سانتی گراد تغییر پیدا می کنه...
‫و مهمتر از همه، تقریبا به طور کامل بارندگی نداره.
‫با این حال، اینجا روی تلماسه ها...
یک درخت صنوبر فراتی هست.
‫و اونجا تنها نیست.
‫بعضی از درخت های اینجا ‫برای 1000سال زندگی کردن.
‫اون ها ریشه های بلند استثنایی ای دارن ‫که با اون ها آب رو جذب می کنن،
‫و نکته دیگه اینکه اون ریشه ها ‫به درخت های همجوار متصلن،
‫پس اگر که یکی آب بخواد،
‫بقیه می تونن بهش آب برسونن.
‫در هر بیابونی روی سیاره،
‫گیاهان به روش هایی دست پیدا کرد که نه تنها زنده بمونن،
‫بلکه شکوفا بشن.
‫اینجا صحرای بزرگ مکزیک و ایالات متحده هست.
‫شاید که این تلماسه ه ‫کاملا بی حاصل به نظر بیان.
‫در واقع، اون ها سرشار از حیات هستن.
‫در شن زیر پای من
‫بذرهای مختلفی هست.
‫در واقع، می تونید بگید که خود تلماسه ‫یک بانک بذر عظیم هستش.
‫و وقتی که بارون میاد، زنده می شه.
‫اما شاید هر 10سال یک بار بارون بیاد، ‫و حتی اون زمان،
‫طوفانی که خیلی وقته منتظرشن ‫شاید خیلی کوتاه باشه.
‫پس بذرها باید فورا واکنش نشون بدن.
‫این شاه پسند شنی هستش.
‫می تونه طی چند هفته از یک بذر...
به گیاه گلده خوشبویی رشد کنه و تبدیل بشه
‫گل های پامچال و گیاهان متعدد دیگه ‫به زودی به این رقابت ملحق می شن
‫تا قبل از خشک شدن شن، گل بدن.
‫هر چند که شکوفه دادن صحرایی مثل این مورد ‫به ندرت پیش میاد.
‫این اولین باریه که در 20سال اخیر شکوفه می ده.
‫ترکیب رنگ زنده...
،عطر قوی ‫گرده افشان های مهاجر رو جذب می کنه،
‫گرده افشان هایی مثل این پروانه رنگین بانو،
‫که داره در وسط چیزی پرواز می کنه، ‫که تا همین اواخر تلماسه بی حاصل بود.
‫همه چیز در رقابته تا ‫زندگیشون رو قبل از اینکه رطوبت رفته باشه...
‫تموم کنه.
‫همچین شکوفه هایی بیابون های سراسر دنیا رو تغییر شکل می دن
‫از بیابون آتاکاما در آمریکای جنوبی...
تا دشت های غبارآلود در جنوب آفریقا.
‫هر چند که بارون در بیابون ها، خیلی دووم نمیاره،
‫و طولی نمی کشه که گل ها خشک می شن و می میرن.
‫اما نه تا قبل اینکه نسل بعدی رو تولید کنن...
‫بذرها حالا توی شن منتظرِ بارون بعدی هستن.
‫در بیابان سونورای آمریکای شمالی،
‫کاکتوس ساگواروی عظیم استراتژی متفاوتی داره.
‫در تعداد زیاد آب رو ذخیره می کنن
‫و می تونن تا سن بالایی زندگی کنن.
‫اما در سال های اولیه زندگیشون،
‫اون ها بشدت آسیب پذیر هستن.
‫این کاکتوس ساگواروی کوچیک حدود 10سالشه.
‫وقتی که خیلی کوچیک هستن و توی فضای باز رشد می کنن،
‫احتمالش هست که چروکیده بشن و بمیرن.
‫اما این یکی خوش شانس بوده.
‫داشته زیر سایه این درخت کهور زندگی می کرده،
‫و شانس خیلی خوبی داره تا به سن بلوغ برسه.
‫ساگواروی جوون توسط شاخه های کهور محافظت می شه.
‫اون ها آفتاب سوزانی که به ...کاکتوس می رسه رو نصف می کنن
‫و در نتیجه، خنک نگهش می دارن.
‫و ریشه های به شدت طویل کهور آب رو بالا می کشن،
‫و در دسترس ساگواروی جوون قرار می دن.
‫پس کهور رو به «گیاه پرستار» می شناسن،
‫و البته که گیاه خیلی موثری هم هست.
‫در واقع، این کهور به خصوص طی 30سال گذشته...
‫از 7ساگواروی جوون پرستاری کرده.
‫با رشد یک کاکتوس جوان،
‫به محافظت گیاه پرستارش داره، ‫نه تنها محافظت از گرما،
‫بلکه از خطرات دیگه زندگی بیابونی.
‫دما در طول شب می تونه تا منفی 10درجه پایین بیاد...
‫و خیلی اتفاقی پیش میاد...
‫که حتی برف هم بباره.
‫اگر که آب جمع شده داخل یه کاکتوس جوون یخ بزنه،
‫کاکتوس می میره.
‫اما گیاه پرستار یه پتو از هوای ،گرمتر رو دور اون می اندازه
‫اون قدر کافی هست که زنده نگهش داره.
‫در نهایت، ساگواروی از پرستارش بیشتر رشد می کنه،
‫اما به اون موقع که می رسه،
‫اون قدر قوی هستن تا ‫به تنهایی با عناصر طبیعی روبرو بشن.
‫مهم نیست که عمر یه گیاهی بیابونی چقدره،
‫آب همیشه با ارزشه،
‫چه از برف آب شده جمع شده باشه...
‫یا بارش بارون.
‫پس، کاکتوس سازگاری های ...بی نظیری رو انجام داده
‫که این امکان رو بهشون می ده ‫که نه تنها آب رو ذخیره کنن...
‫بلکه اون رو حفظ کنن.
‫به جای برگ ها،
‫که رطوبت با ارزش رو به تبخیر می بازه،
‫اون ها تیغ دارن.
‫هر تیغ، تیکه کوچیکی پای خودش داره
‫که آب در اونجا جذب می شه...
‫و بعدش توی تنه متورم بزرگ جمع می شه.
‫یک ساگواروی بزرگ می تونه تا 5هزار لیتر ‫آب رو در خودش نگه داره
‫و می تونه این کار رو بکنه، ‫چون سازگاری خاص دیگه ای داره.
‫برآمدگی های روی سطحش ‫مثل چین های یه آکاردئون هستن.
‫این امکان رو به ساگواروی می دن ‫تا شکلش رو عوض کنه.
‫بعد از اینکه بارون اومد، چین ها بزرگ می شن
‫و ساگواروی مخزن آبش رو پر می کنه.
‫در مواقع خشکی، ‫از آبش استفاده می کنه تا رشد کنه،
‫گل بده و، ‫در نهایت بذر بده.
‫با هزاران لیتر آب کاملا پر شده،
‫این ساگواروی تا یه سال دیگه ‫یه قطره آب هم نمی خواد.
‫ولی چنین مخازن با ارزشی از آب ‫دزدها رو جذب می کنن.
‫حالا کاربرد تیغ ها از آب جمع کردن...
‫...به محافظت کردن میره.
‫تیغ های بعضی از گونه ها ‫تا ۲۵ سانتی متر طول دارن.
‫بقیه شون خارهای سوزن مانند هستن
‫که به صورت خوشه ای رشد می کنن ‫و به راحتی در پوست هر حیوونی فرو میرن...
‫...که اون ها رو لمس می کنه.
‫ولی احتمالا شرورترین کاکتوس...
‫...متعلق به گروهی هستش که ‫بهش موم انجیر استوانه ای میگن.
‫به این موم انجیری خرس عروسکی می گن
‫به خاطر روکش قطور تیغ های روی اون.
‫ولی گول اسمش رو نخورید،
‫این خرس عروسکی بخصوص ‫واسه بغل کردن خوب نیست.
‫در واقع، این خطرناک ترین گیاه در بیابونه،
‫و من دوست ندارم که دستم رو ‫به نزدیکش ببرم
‫بدون محافظت مناسب
‫اگه دستتون از کنارش رد بشه...
‫...همچین اتفاقی میفته.
‫حتی با دستکش هم می تونه این اتفاق بیفته.
‫یکیشون از دستکش رد شده، ‫می تونم حسش کنم.
‫واقعا دردناکه!
‫با دقت به تیغ نگاه کنید ‫و می تونید به وضوح ببینید...
‫...که چرا انقدر خطرناکن.
‫هر کدوم مثل تراشه ای از شیشه هستش،
‫اونقدر تیز هست که گوشت رو سوراخ کنه...
‫...و با خارهای خلاف جهت پوشیده شدن.
‫پس بیرون کشیدنشون، ‫حتی با انبردست، کار خیلی سختیه.
‫اصلا خوشایند نیست.
‫ول نمی کنه.
‫نگاهش کنید!
‫سخته که دفاعی تهاجمی تر از این رو ‫تصور کرد،
‫و باعث میشه تا گیاه و شکوفه هاش ‫عملا آسیب ناپذیر باشن.
‫اکثر حیوونا می دونن که باید نزدیک نشن.
‫غنچه های موم انجیری مثل استوانه های کوچیکی ‫بالا گیاه والد رشد می کنن
‫و بعدش یه زمین میفتن.
‫اگر که موم انجیری جوون ‫اینجا ریشه کنه،
‫برای به دست آوردن آب ‫با والدش رقابت می کنه.
‫شب از راه می رسه...
‫...و این یکی در حال حرکته.
‫موش کپه ساز. اون می دونه ‫با یه موم انجیری چی کار کنه.
‫با گرفتن از جایی که ‫از والدش جدا شده...
‫...از خارها دوری می کنه.
‫و اون سریع کار می کنه.
‫شکارچی های موش کپه ساز اینجان.
‫اون از موم انجیری استفاده می کنه ‫تا یه دیوار خاری رو در لونه اش بسازه.
‫گوشت موم انجیری آب رو بهش می رسونه...
‫...و خارهای جدا شده ‫دفاع ها رو بیشتر تقویت می کنه.
‫این غنچه موم انجیری...
‫...شاید قربانی بعدی باشه.
‫ولی با یه تکون اتفاقی...
‫...اون پا به فرار می ذاره.
‫غنچه ریشه می کنه.
‫پس، به لطف موش کپه ساز...
‫...موم انجیری قلمروی جدیدی پیدا می کنه
‫و اونجا رو متعلق به خودش می کنه.
‫معدود گیاهانی هستن که بهتر از کاکتوس ‫با مشکلات زندگی در بیابون کنار میان.
‫تقریبا ۲ هزار گونه از اونا هست.
‫اونا در سطح بیابون های غرب آمریکا ‫پخش شدن،
‫از آریزونا، ‫تا مکزیکو و اون طرف تر.
‫در آمریکای جنوبی، ‫قله های پوشیده از یخ کوهستان آند
‫نقش سد بارونی رو ایفا می کنن
‫که در ورای اون ‫خشک ترین بیابون دنیا قرار گرفته
‫بیابون آتاکاما.
‫توی دنیای بیابونی، سارقین آب ‫می تونن به اشکال متعددی جلو بیان
‫تا حتی از کوچیکترین رخنه در دفاع گیاه ‫سوء استفاده کنن.
‫یکی از عجیب ترین هاش در روده...
‫...مرغ مقلد میوه خوار زندگی می کنه.
‫این ها بذرهای تریستریکس هستن،
‫یه جور کشمشک.
‫هدفشون آب داخلِ این کاکتوس خاردار هست.
‫با استفاده از خارها به عنوان قلاب،
‫بذرها جوونه می زنن.
‫هر کدوم ستون بلندی رو تولید می کنن
‫که باهاش سعی می کنن تا پوست کاکتوس رو ‫پیدا کنن.
‫برای اکثرشون، ‫این کشش بیش از اندازه ‎اس،
‫و از بین میرن.
‫ولی برای این یکی، ‫سطح کاکتوس در دسترس هستش.
‫با مکنده خاصی خودش رو بهش محکم می کنه...
‫...و بعدش منتظر تاریکی میشه.
‫در شب، کاکتوس منافذش رو باز می کنه ‫تا تنفس کنه.
‫اکسیژن بیرون میره،
‫کربن دی اکسید وارد میشه،
‫تریستریکس هم وارد میشه.
‫همینکه وارد شد، بافت اون ‫در سراسر جسم کاکتوس گسترش پیدا می کنه،
‫با منابع آبی با ارزشی که ‫اونجا پیدا می کنن زنده می مونن
‫بعدش، یه سال بعد،
‫از پوست کاکتوس بیرون می زنه...
‫...و گل میده.
‫مرغ های مگس خوار ‫میان که شهدشون رو بخورن
‫و اونطور که باید گرده افشانی شون کنن.
‫و بعدش برای تکمیل چرخه،
‫تریستریکس صدها بذر سفید ‫و چشمگیر رو تولید می کنه،
‫که آماده حمل توسط یه پرنده هستن
‫تا به یک کاکتون دیگه حمله کنن.
‫بیابان کارو در جنوب آفریقا.
‫و هر چند که شاید خالی به نظر برسه،
‫زمین سنگی اون شامل ‫انواع بی نظیری از گیاهانه که،
‫که هر طور شده ‫آب رو توی بافت هاشون ذخیره می کنن.
‫اونا متعلق به خانواده های متفاوتی هستن، ‫ولی به عنوان یه گروه،
‫اونا به ساکولنت ها شناخته میشن.
‫بعضیاشون کوچیک و کوتاهن ‫و به زحمت نسبت به محیط اطرافشون...
‫...قابل تشخیص هستن.
‫اینا شبیه سنگ های کوچیک هستن.
‫اونقدر شبیه اونا هستن که...
‫...حیوونایی که از دزدیدن آب اون ها ‫خیلی خوشحال میشن...
‫...از کنارشون رد میشن.
‫وقتی که بارون می باره، ‫اونا آب رو جذب می کنن و سریع بزرگ میشن.
‫ولی حتی این رشد هم ‫استتار اونا رو بهم نمی زنه.
‫اونا شبیه سنگ های بزرگتر هستن.
‫سبزیشون هم بهم نمی خوره.
‫سلول های روی سطح بالایی اونا ‫بی رنگ هستن
‫و اجازه میدن که آفتاب ‫از اونا رد بشه.
‫در اعماقشون و خارج از دید...
‫...سلول های سبز قرار دارن ‫که فتوسنتز اونجا اتفاق میفته
‫فرایندی که از این نور استفاده می کنه ‫تا برای گیاه غذا بسازه.
‫هر چند که وقتی موقع تولید مثل میشه،
‫گیاه سنگی استتارش رو رها می کنه.
‫و حالا گل میده.
‫گل ها هر ۲۴ ساعت باز و بسته میشن.
‫پس برای چند روز خطرناک،
‫گیاه برای گرده افشان ها تبلیغ می کنه
‫قبل از اینکه به زندگی سنگی شکلش برگرده.
‫بعضی گیاهان بیابون ‫روش خیلی متفاوتی رو ایجاد کردن
‫که گرده افشان ها رو جذب کنن.
‫این گل قورباغه ای هستش
‫احتمالا عجیب ترین استتار بیابون رو داره.
‫از آب ذخیره شده توی ساقه اش استفاده می کنه
‫تا غنچه هایی به اندازه توپ تنیس بده.
‫وقتی که گل باز میشه، ‫بهش ستاره دریایی بیابونی گفته میشه
‫به جای رها کردن میلیون ها ذره گرده
‫که اکثر گل ها این کار رو می کنن،
‫ستاره دریایی بیابون اون ها رو به شکل ‫پنج کیسه کوچیک تولید می کنه
‫ولی اگه استراتژیش موفق باشه،
‫فقط یکی از اون ها ‫صدها بذر رو تولید می کنه...
‫...و این به فریب بستگی داره.
‫به نظر میاد که گل، مو داره...
‫...پوست چروکیده داره...
‫...و بوی گندی مثل لاشه حیوون مُرده رو ‫تولید می کنه.
‫و وقتی که مگس لاشه بررسی می کنه...
‫...گل کیسه کوچیکی از گرده رو ‫به پوزه اون می بنده.
‫با اون دهان پر شده ‫غذا خوردن کار راحتی نیست.
‫ولی همونطور که ممکنه سعی می کنه، ‫مگس نمی تونه از شرش راحت بشه.
‫و هنوزم وقتی که مگس میره ‫و سعی می کنه بره از یه لاشه ساختگی دیگه...
‫...غذا بخوره اونجاست.
‫هر چند که این بار، ‫وقتی پوزه جمع شده اون...
‫...وارد گل میشه، ‫کیسه گرده رها میشه.
‫حالا که گرده افشانی کامل شد،
‫دیگه نیازی به مگس نیست...
‫...و به همین ترتیب.
‫بعضی بیابون ها اونقدر خشک هستن ‫که گیاهان باید تکنیک های...
‫...بقا در بازه های طولانی مدت رو ‫بدون هیچ منبع آبی پیدا کنن.
‫یکی از اونا بشدت رشد کمی داره،
‫و معدود گیاهانی هستن که ‫یواش تر از این یکی رشد می کنن
‫بوته قطران.
‫در طول اکثر حیاتش غیرفعاله
‫و فقط برای یه بازه کوتاه ‫بیدار میشه و رشد می کنه،
‫اگر و وقتی که ‫بارش بارون باشه.
‫من شواهد این استراتژی «رشد آروم» رو ‫خودم دیدم.
‫چهل سال پیش، به اینجا ‫در بیابان موهاوی کالیفرنیا اومدم
‫تا یک گیاه بخصوص رو ببینم.
‫یک بوته قطران بخصوص
‫با بذر گذاری و تولید یه نسل جدید...
‫...گسترش پیدا نمی کنه،
‫بلکه این کار رو با فرستادن ‫ساقه های جدید به پای خودش انجام میده.
‫این گیاه رشدش رو از ۱۰ تا ۱۲ هزار سال پیش ‫شروع کرده.
‫این ویدیو برای سال ۱۹۸۲ بود.
‫از اون موقع، اندازه گیری دقیق نشون داده ‫که اندازه اون...
‫...کمتر از یک اینچ تغییر کرده.
‫توانایی تحملش واقعا خارق العاده اس.
‫قطران در جمع کردن بارون کم اینجا اونقدر موثره
‫که معدود گیاهان دیگه ای هستن ‫که بتونن باهاش رقابت کنن.
‫در نتیجه، ‫طی ۱۲ هزار سال،
‫به طور کامل این منظره رو فرا گرفته.
‫بیابان چی واوا در شمال مکزیک.
‫اینجا، یک گیاه بخصوص ‫بازی انتظار رو خیلی خوب بازی می کنه
‫که اکثر عمرش رو مُرده به نظر میاد
‫و البته که ارزش خوردن هم نداره.
‫و می تونه به همین شکل ‫تا یه دهه دووم بیاره.
‫این گیاه هفت جان هستش.
‫یه جور خزه اس.
‫ریشه ای نداره، ‫و مشخصا نمی تونه آب زیادی رو ذخیره کنه،
‫ولی می تونه سفر کنه.
‫بعد از یک خشکسالی طولانی بخصوص...
‫...از ریشه هاش جدا میشه...
‫...و تبدیل به...
‫...تاج خروس.
‫توی صحرا باد می خوره،
‫می تونه طی یه هفته ‫تا ۱.۵ کیلومتر رو طی کنه.
‫با وجود شانس، شاید آب رو پیدا کنه.
‫فقط یه بارش بارون کافیه ‫تا اون رو به زندگی برگردونه.
‫وقتی که ساقه برگ هاش آب رو جذب می کنن، ‫اونا باز میشن.
‫در مرکز محافظت شده اون،
‫هنوزم سلول ها سبز رو داره
‫که هم آب و هم آفتاب رو جذب می کنن
‫و به سرعت غذایی رو تولید می کنن ‫که برای ادامه رشدش لازم داره.
‫تا وقتی که رطوبت باشه رشد می کنه...
‫...ولی وقتی که اون ناپدید بشه...
‫...یه بار دیگه بسته میشه
‫و به سفرش ادامه میده.
‫اینجا در کنیون لندز یوتا
‫گیاهی زندگی می کنه که...
‫...یه رابطه کاملا متعادل رو...
‫...با حیووناتی برقرار کرده ‫که این بیابون چشمگیر رو قسمت می کنن.
‫بر حسب اتفاق اینجا بارون میاد
‫و خاک رو به گل تبدیل می کنه.
‫ولی این قضیه طولی نمی کشه.
‫یه پنجره کوتاه فرصت باز میشه.
‫بذرهایی که برای سال ها مدفون شدن
‫حالا شاید در معرض نور قرار بگیرن
‫و زنده بشن.
‫این تنباکوی گرگ صحرایی هستش.
‫طی چند هفته قدش به یک متر می رسه
‫و ده ها گل میده.
‫هوای شب با عطرشون سنگین میشه.
‫طولی نمی کشه که بازبیدان رو جذب می کنن
‫که شهد اونا رو می چشن،
‫و با این کار، اونا رو گرده افشانی می کنن.
‫ولی بازبیدان تخم هاشون رو هم ‫داخل اونا می ذارن.
‫طولی نمی کشه که، ‫کرم های پیله ساز سر از تخم درمیارن
‫و دارن برگ ها رو گاز می زنن.
‫جویدن های کوچیکشون باعث میشه شیره گیاه ‫در معرض هوای خشک قرار بگیره.
‫ولی گیاه تنباکو یه حالت دفاعی داره.
‫برگ هایی که بهشون حمله میشه ‫نیکوتین تولید می کنن.
‫این ماده شیمیایی ‫کرم پیله ساز رو آروم می کنه
‫و سرعتشون رو کم می کنه.
‫و بیشتر از اون، باعث میشه که ‫یه بوی بخصوص بدن...
‫...بویی که بقیه رو فرا می خونه
‫که به کمک گیاه بیان.
‫حشره چشم درشت،
‫قاتل های کوچیکی که ‫فقط دو میلی متر طول دارن...
‫...و مارمولک های دم شلاقی.
‫بزرگ یا کوچیک، ‫اونا کرم پیله ساز رو یه لقمه می کنن.
‫مشخصا جواب میده...
‫...ولی این استراتژی بیشتر از چیزیه ‫که چشم می بینه.
‫وقتی که یه کرم پیله ساز ‫به برگ تنباکو حمله می کنه،
‫تمام برگ های دیگه خودشون رو آماده می کنن ‫تا از خودشون دفاع کنن.
‫ولی این برگ چطور می دونه که...
‫...که اون برگی که اونجاست ‫داره بهش حمله میشه؟
‫خب، دانشمندهای اینجا در ایالات متحده
‫به طور خاصی این گیاهان تنباکو رو ‫از لحاظ ژنتیکی اصلاح کردن
‫پس تحت شرایط نوری خاص،
‫این میکروسکوپ می تونه به ما نشون بده ‫که دقیقا چه خبره.
‫من قراره به یکی از برگ های این گیاه ‫حمله کنم
‫با این پنس به گیاه حمله می کنم،
‫که انگار یه کرم پیله ساز داره گازش می گیره.
‫سیگنال ها از طریق رگ ها منتقل میشن
‫که برگ رو به بقیه گیاه وصل می کنن.
‫نسبتا شبیه به ‫یه سیستم عصبی خیلی ساده اس.
‫از اون جراحت ابتدایی،
‫تمام این گیاه کوچیک با خبر میشه ‫که یه اتفاقی افتاده.
‫این سیگنال به هر برگی ‫از بابت خطر هشدار می ده،
‫پس آماده تولید نیکوتین میشه
‫اون لحظه ای که بهش حمله میشه.
‫با دفاعش که آماده اس،
‫گیاه تنباکو می تونه به رشدش ادامه بده
‫تا اینکه در نهایت، بذر تولید کنه.
‫به طرز بخصوصی در بیابون ها مهمه که...
‫...که بذرها تا حد ممکن ‫با فواصل زیاد پخش بشن
‫تا بعضی هاشون این فرصت رو داشته باشن ‫که به رطوبت برسن.
‫و بیابون ها یه عامل فوق العاده دارن ‫که بهشون کمک کنه این کار رو بکنن
‫باد.
‫بذرهای زیادی سازگاری هایی دارن ‫تا بهشون کمک کنه ازش استفاده کنن.
‫اونا پوسته هایی دارن تا بذرها رو ‫از فرسایش محافظت کنن
‫یا باله هایی دارن ‫تا کمک کنن سوار بر باد بشن.
‫با بالا رفتن دما در طول روز،
‫قدرت بادهای بیابونی بیشتر میشه.
‫اینجا در آریزونا،
‫زمین دائما توسط چیزی جارو میشه ‫که بهش هَبوب گفته میشه.
‫یه طوفان غول آسا هستش،
‫ولی همینطور، در همین حین، ‫طوفان بذر هستش.
‫میلیون ها بذر بی شمار ‫به هوا برده میشن.
‫بعضی از بذرها می تونن ‫هزاران کیلومتر رو با باد سفر کنن...
‫...پس شاید در نهایت ‫گیاهان به دور افتاده ترین بیابون برسن.
‫بعضیاشون روی یه جزیره فرود اومدن
‫در وسط بزرگترین دشت نمکی دنیا ‫در کشور بولیوی.
‫در مجمع الجزایر گالاپاگوس،
‫اونا روی زمین هایی جوون میزنن که اخیرا ‫گدازه فوران کرده.
‫حتی به یکی از غیرقابل سکونت پذیرترین ‫مناطق رسیدن
‫جزیره کوچیک سن پدرو ماتیر،
‫یک صخره تنهای آفتاب سوخته
‫که ساحل مکزیک.
‫اینجا خونه کاکتوس خرطومی هست،
‫یه گونه از کاکتوس های بزرگ
‫که می تونه تا ۱۲ تُن وزن داشته باشه.
‫به خاطر یک شراکت فوق العاده ‫می ‎تونن در اینجا رشد کنن...
‫با بوبی های پا قهوه ای و پا آبی.
‫کاکتوس های خرطومی اینجا ‫می تونن اونقدر گسترده بشن
‫که سایه خنکی رو ‫برای پرنده هایی که لونه می کنن تامین کنن.
‫با بزرگتر شدن جوجه های بوبی،
‫اونا دینشون رو به خرطومی ها ادا می کنن...
‫...با مدفوعشون...
‫...کود مرغی
‫بقایای هضم شده ‫از کلی ماهی.
‫این کود مرغی چنان قدرت ‫و کثرتی داره
‫که اکثر گیاهان از اون مسموم میشن.
‫هر چند که این خرطومی ها، ‫این توانایی رو تکامل دادن...
‫...تا مواد سمی کود مرغی رو تحمل کنن ‫و مواد مغذی رو هضم کنن.
‫در نتیجه، کاکتوس ها ‫حالا توی جنگل های انبوهی رشد می کنن
‫که بیشتر از یک میلیون اصله هستن.
‫ولی چنین روابطی ‫خیلی خوب متعادل هستن...
‫و می تونن به راحتی ‫تبدیل به یک فاجعه بشن...
‫...اونطور که همین الان ‫در زیمباوه داره اتفاق میفته.
‫برای شیش ماه از سال،
‫گرم دشت اینجا با بارون های روزانه ‫سرسبز هستش.
‫ولی وقتی که فصل بارونی تموم میشه،
‫به اندازه هر بیابونی خشک میشه.
‫پس برای زنده موندن در اینجا، ‫درخت ها باید هر دو شرایط رو تحمل کنن.
‫و این غول ها ‫برای این کار وفق پیدا کردن.
‫اونا بائوباب هستن.
‫این یکی شاید بیش از هزار سال عمرش باشه.
‫بعضا در اینجا زنده می مونه، ‫به لطف توانایی خودش...
‫...برای ذخیره کردن هزاران لیتر آب...
‫...داخل چوب اسفنجی تنه خودش.
‫ولی سطح کتک خورده اون ‫مدرکی بر این هستش...
‫...که یه رابطی کاملا متعادل برقرار بوده.
‫این درخت های بزرگ
‫کانون توجه همه نوع حیوون ها هستن.
‫و به طرز بخصوصی برای فیل ها مهمن.
‫در فصل بارونی ‫اونا میوه بائوباب رو می خورن
‫و بذر رو توی مدفوعشون پراکنده می کنن.
‫حالا با شروع فصل خشکی...
‫...اونا به چاله های آبیاری دوردست ‫مهاجرت می کنن.
‫بائوباب ها چوب داخلی مرطوب دارن...
‫...و فیل ها از اون استفاده می کنن ‫تا عطششون رو در سفر برطرف کنن.
‫این رابطه می تونه تنها در صورتی جواب بده
‫چون بائوباب قابلیت چشمگیری داره ‫تا خودش رو التیام بده.
‫بین هر حمله آسیب زننده،
‫اونا چون اسفنجی خودشون رو بسط میدن ‫و پوسته جدید رو رشد میدن.
‫و اونا طی سده ها این کار رو ‫بارها و بارها انجام دادن.
‫هر چند که امروز، ‫بهبود پیدا کردن برای بائوباب ها سخت تره
‫چون فصول خشکی طولانی تر شدن ‫و به خاطر تغییر اقلیمی خشک ترن.
‫نه تنها اون، بلکه فیل ها هم مجبورن ‫تا چوب بیشتری رو از درخت بردارن
‫تا زنده بمونن.
‫در بخشی از نقاط آفریقا،
‫خیلی از بزرگترین و کهن ترین بائوباب ها
‫طی دهه گذشته سقوط کردن.
‫فقدان گونه های حیاتی مثل بائوباب
‫ضربه سختی به تمام حیات بیابون می زنه.
‫توی این زمین های متخاصم،
‫معدود ارگانیسم هایی هستن که می تونن ‫بدون کمک بقیه زنده بمونن.
‫می تونین توضیح خارق العاده ای از این رو...
‫در پارک ملی ساگواروی آریزونا هستیم.
‫اگر که توی این زمین کوبیده سرگردون بودین،
‫شاید به اندازه کافی خوش شانس باشید ‫تا یکی از اینا رو پیدا کنید.
‫شاید شبیه یه چکمه کهنه باشه،
‫ولی در واقع، ‫این بخشی از یه کاکتوس ساگوارو هستش.
‫تقریبا هر ساگوارویی یکی داره.
‫یکی اون بالاست.
‫به طور غیرمستقیم ‫توسط دارکوب ها تولید شده،
‫که مرتب روی تنه های باد کرده ساگوارو ‫برای خودشون خونه حفر می کنن
‫طی شیش ماه آینده،
‫کاکتوس زخم رو التیام میده
‫و در نتیجه یه جای امن، ‫خنک، و حفره آب بندی شده درست می کنه.
‫پوشش سخت اون ‫می تونه برای سال ها دووم بیاره،
‫حتی بعد از اینکه خود کاکتوس بمیره ‫و خراب بشه.
‫یه ساگوارو شاید چندین تا ‫از این خونه های خارق العاده رو داشته باشه.
‫پس در طول عمرش، شاید ‫چیزی در حدود ۳ هزار جوجه...
‫...از چندین گونه های مختلف رو جا بده.
‫ولی در دراز مدت، ‫ساگوارو سود می رسونه،
‫وقتی که مستاجرهای کاکتوس...
‫...با گرده افشانی گل هاش اجاره رو میدن...
‫...و بذرهاش رو پخش می کنن.
‫همچین روابطی هستش که...
‫...که امکان رو میده تا در بعضی از...
‫...خشن ترین مناظر دنیا شکوفا بشن.
‫بیش از میلیون ها سال،
‫گیاهان بشدت با ‫شرایط خشن بیابون سازگار شدن.
‫ولی این یه موجودیت خیلی متوازن هستش
‫و اونی که اونا رو به طرز بخصوصی ‫از اونا آسیب پذیر می کنه.
‫هر چند، درک رو به رشد ما ‫از روش های پیچیده ای که...
‫...که حیوانات و گیاهان بیابونی ‫به همدیگه اتکا دارن
‫حالا داره بهمون کمک می کنه ‫که چطور می تونیم ازشون محافظت کنیم.
‫۹۰ سال پیش، ‫یه عکس از همین نقطه گرفته شد
‫که جمعیت کاکتوس ساگوارو رو نشون میده
‫که نسبت به چیزی که امروز هست ‫خیلی متفاوت بود.
‫طی ۵۰ سال گذشته،
‫از جمعیت ساگواروی اینجا ‫به شدت کاسته شده،
‫نه به خاطر یه حمله مستقیم ‫به کاکتوس،
‫بلکه به خاطر اینکه خیلی از درخت های ‫سایه افکن پرستار...
‫...برای چوب آتش برداشت شدن، ‫و ساگواروی جوون به دست خورشید بمیره.
‫حالا که این رابطه رو درک کردیم
‫و درخت های پرستار محافظت میشن،
‫همین الان هم علائمی هست ‫که درخت های ساگوارو دارن برمی گردن.
‫هر جایی که بیابون هست، ‫گیاهان با چالشش درگیر شدن.
‫ولی همه جا، اونا به کمک ما نیاز دارن.
‫هر چقدر که بیشتر اونا رو می فهمیم
‫و از روابط صمیمی ‫و پیچیده اونا سر درمیاریم...
‫...بهتر می تونیم از اونا ‫و تمام حیات...
‫...در این دنیای قشنگ ‫اما بشدت شکننده محافظت کنیم.
‫دور افتاده ترین فیلمبرداری ‫برای تیم بیابون...
‫...جزیره سن پدرو مارتیر هستش
‫که در دریای کورتزِ مکزیک واقعه.
‫اونا برای فیلمبرداری از کاکتوس بزرگی اومدن
‫که روش خاصی رو پیدا کرده ‫که اینجا شکوفا بشه.
‫چهل و هشت ساعت طول می کشه تا ‫۴۱۸ کیلومتر رو...
‫...روی دریاهای بی قرار ناخوشایند سفر کنید.
‫حال خوشی برای خیلیامون نذاشته.
‫به نظرم یکیمون حسابی دریا زده شده.
‫هیچی جز آبی بی کران اونجا نیست،
‫و جزیره یه جایی اون سمتیه.
‫هنوز نمی تونم ببینمش.
‫هر چقدر که به جزیره نزدیک می شن،
‫یه یادآور تماشایی هستش که ‫حیات در این دریا چقدر غنی هستش.
‫به جلومون نگاه کن! به اون دسته نگاه کن!
‫اون ها همه جا هستن!
‫راه رو نشونمون بده.
‫اینجا با دانشمند بیابون شناس بن وایلدر ملاقات می کنیم.
‫از طریق تحقیق ایشون بود که تیم برای اولین بار...
‫...از ساکنین بخصوص جزیره با خبر شد.
‫هیچ وقت اولین باری که...
‫دقیقا به همین جایی که الان ایستادیم ‫اومدم رو یادم نمی ره.
‫ماه آوریل 2006 بود،
‫و این منظره رو دیدم.
‫هم زمان هم به دلم نشست و هم ذهنم رو مجذوب کرد.
‫در نتیجه این فرایند شروع شد تا،
‫بفهمیم چی این رو تولید کرده؟
‫رازش رابطه بین کاکتوس...
‫و یه نوع پرنده دریایی به اسم بوبی هستش.
‫تموم بوبی هایی که باید فیلمبرداری کنیم ‫درست اون بالا هستن
‫بالای جزیره.
‫پس یه کم زحمت داره.
‫طولی نکشید که گروه متوجه شد ‫شرایط اینجا چقدر سخت هست.
‫خسته شدم. خیلی هوا گرمه.
‫نمای خیلی خوبیه.
‫معدود جاهایی روی زمین هست
‫که این همه کاکتوس رو ببینید.
‫منظورم اینه که، ‫کاملا حیرت انگیزه.
‫به نظرم اینجا تنها جایی هستش ‫که می تونید همچین چیزی رو ببینید.
‫خب، شنیدید چی گفت.
‫تحقیق بن داره روش های ...مبتکرانه ای رو آشکار می کنه
‫که کاکتوس ها با شرایط اینجا سازگاری پیدا کردن.
‫آب های ساحلی اینجا از حاصلخیزترین ها...
آب های دریایی در جهان هستن
‫پس یه جور زیستگاه ایده آل ‫برای پرنده های دریایی هست تا لونه کنن.
‫اما وقتی که این کار رو می کنن، ‫چندین تن کود مرغ رو درست می کنن
‫و در نتیجه اون مواد مغذی، ‫نیتروژن و فسفر واقعا بالایی داره،
‫در واقع برای اکثر گونه های گیاهی ‫اون ها سمی هستن.
‫خرطومی ها رشد می کنن ‫چون به طور خاصی می تونن...
کود مرغی رو فرآوری کنن و ‫اون سوختی که برای رشد لازمه رو استخراج کنن.
‫یکی از اولین نماهایی که گروه باید بگیره
‫از پرنده های بوبی هستش که ‫زیر کاکتوس ها لونه می کنن.
‫نبود شکارچی به معنی اینه که پرنده ها از آدم ها نمی ترسن
‫این جوری فیلم گرفتن از نزدیک ‫یه کم راحتتر می شه.
‫روی کاغذ این طوره.
‫پس دوربین رو اینجا گذاشتیم و ‫سعی داریم یه نمای خوبی بگیریم
‫که جوجه توی آشیونه هستش.
‫خیلی طول کشیده تا از دوربینمون خوشش بیاد.
‫بیاین امیدوار باشیم که خرابش نمی کنه.
‫زدی توی خال.
‫درست جلوی لنز خرابکاری کرد!
‫همون نوع نمایی هست که لازم داریم، اما متأسفانه،
‫اون موقع که این کار رو کرد ‫دوربینم ضبط نمی کرد.
‫پس حالا فقط لنزم کثیف شد.
‫بعد از یه تمیزکاری اساسی لنز، آلی در نهایت نما رو می گیره
‫تا رابطه بی نظیر بین پرنده و گیاه رو آشکار کنه.
‫اما فقط کود مرغ پرنده نیست...
‫که روی رشد خرطومی ها تاثیر می ذاره.
‫اون ها خیلی کوتاه ترن، اینجا کوتوله شدن،
‫در طول بقیه دسته شون،
‫اون ها معمولا تا 15-18 متر بالا می رن.
‫اما اینجا، به طور متوسط، 7-6متر قد دارن.
‫اون ها دیگه قد نمی کشن و از عرض رشد می کنن.
‫تحقیقات بن نشون داد که اینجا عریض می شن...
‫تا با بادهای خشن سازگار بشن.
‫وقتی که خیلی بلند بشن، ‫باد اون ها رو خم می کنه.
‫یه باد ناگهانی حتی به کار گروه پهپادی هم نمیاد.
‫واقعا باید یه کم آروم بشه،
‫در غیر این صورت محاله که بشه کار کرد.
‫توی خشکی سونوران، جایی که ،اونجا هم خرطومی پیدا می شه
‫به طور متوسط در هر هکتار بین 50 تا 150گیاه رو دارید.
‫اینجا توی این جزیره، ‫بیش از 2500گیاه در هر هکتار هست.
‫باد آروم می گیره، ‫و تیم این فرصت رو به دست میاره...
‫انبوه بودن چشمگیر کاکتوس ها رو نشون بده،
‫تقریبا 20برابر بیشتر از هر جای دیگه.
‫به نظر میاد که اینجا خیلی خوب دارن عمل می کنن.
‫اما حتی این جزیره از آثار...
‫سیاره در حال تغییر دور نیفتاده.
‫هر کاکتوسی که اونجا می بینید،
‫جسمش پر از مواد مغذی دریا هستش.
‫با توجه به اینکه می دونیم ‫خرطومی ها به اقیانوس وصلن،
‫اتفاقی که توی اقیانوس ها بیفته روی ‫اتفاقی که برای خرطومی بیفته تاثیر می ذاره.
‫پس نگرانی ای که الان داریم اینه که ‫ماهی گیری بیش از حد وجود داره،
‫و می دونیم که نسبت به 20سال پیش ‫پرنده های دریایی کمتری وجود داره.
‫و دلیلی داریم که باور کنیم...
‫روی مواد مغذی ای که سوخت خرطومی هاست ‫هم تأثیر می ذاره.
‫این رابطه کاملا متعادل در خطره،
‫و دونستن این مطلب باعث می شه ‫تا ترک کردن جزیره...
‫ذهن گروه فیلمبرداری رو درگیر کنه.
‫خرطومی ها قشنگن.
‫هیچ وقت توی زندگیم این همه کاکتوس ندیدم.
‫کاملا حیرت انگیزه.
‫فقط امیدوارم وقتی که از اینجا می ریم،
‫همین طور که هست باقی بمونه، ‫و شرایط منفی روش اثر نذاره.
‫واقعا یه چیز حیرت انگیزه، ‫و آره، دلم نمی خواد که برم.
‫می خوام بمونم.
‫این جنگل کاکتوس دور افتاده ‫یه یاد آور از سازگاری گیاهان هستش...
‫که بهشون این امکان رو می ده تا دنیاهای سبز رو...
‫تقریبا هر جایی روی زمین درست کنن.